سلامت روان و نقدینگی؛ قربانی‌های بزرگ جنگ ۱۲روزه در فضاهای کار اشتراکی

📉 گزارشی تازه از انجمن محل کار اشتراکی فرسایش عمیق زیرساخت‌ها، روحیه و نقدینگی فضاهای کار اشتراکی ایران پس از جنگ ۱۲ روزه را نشان می‌دهد. این بحران شبکه‌ای از استارتاپ‌ها و تیم‌های نوپا را زمین‌گیر کرده و بازگشت به وضعیت عادی برای اکثریت آن‌ها همچنان ممکن نیست.

😔 ضربه اولیه به قلب اجتماعی-مالی این فضاها وارد شد؛ نزدیک به ۲۰ درصد از مراکز، وضعیت کاری خود را بسیار بدتر از دوران جنگ اعلام کردند. در بخش «تأثیر روانی جنگ بر تیم/اعضا»، ۶۰ درصد از پاسخ‌ها سطح زیاد/خیلی زیاد را گزارش کردند که نشان‌دهنده افت معنادار انگیزه و تمرکز است. همچنین، حدود ۷۰ درصد از رویدادها، که ستون فقرات شبکه‌سازی و یادگیری جمعی هستند، لغو یا به تعویق افتادند.

🌐 در لایه زیرساخت، «ریسک زیرساخت» شامل اینترنت، درگاه‌های پرداخت، شبکه، برق و سوخت در سطح متوسط رو به بالا قرار داشت. بیشترین ضربه به زیرساخت‌های دیجیتال کشور با ۴۷.۵ درصد به اختلال اینترنت وارد شد. پس از آن، اختلال در درگاه‌های پرداخت بانکی با ۲۲.۵ درصد و مشکل در دسترسی به APIهای خارجی/دولتی با ۱۶.۲۵ درصد از مهم‌ترین چالش‌ها بودند.

💸 فشار نقدینگی، گرچه در همان ۱۲ روز اول «کشنده» نبود، اما به‌اندازه کافی آزاردهنده بود که بر تصمیم‌های کوتاه‌مدت اثر بگذارد. در سه‌ماهه پس از جنگ، تأخیر در وصول مطالبات و واریزی‌ها با ۴۰.۸ درصد مهم‌ترین چالش نقدینگی فضاهای کار اشتراکی بود. نیاز به تزریق اضطراری سرمایه شخصی و مشکل در دریافت تسهیلات یا وام بانکی، هر دو با ۱۸.۳ درصد، نیز فشار زیادی بر این مراکز وارد کردند.

🔄 بحران در سه‌ماه بعد از جنگ تمام نشده، بلکه «شکلش عوض شده است». شوک اولیه فرونشست، اما تبعات اجتماعی و مالی فرسایشی شدند. هنوز هم رویدادها کمرنگ‌تر برگزار می‌شوند و فشار نقدینگی به‌عنوان دردی مزمن باقی مانده است. بیش از ۵۲ درصد از این فضاها پیش‌بینی می‌کنند که در سه‌ماه آینده اوضاعشان «تا حدی بدبینانه‌تر» شود.


#ایران #کار_اشتراکی

🔗 گزارش کامل را در زومیت بخوانید

🆔 @thezoomit