Zemzemeh
@Talakar3006
محمد نوری ۱ دی ۱۳۰۸ در رشت زاده شد. وی فارغالتحصیل هنرستان تئاتر، زبان و ادبیات انگلیسی از دانشگاه تهران و مبانی تئاتر از دانشکده علوم اجتماعی بود.
محمد نوری در سنین نوجوانی با خواندن اشعار نوینی که بر روی نغمههای روز کشورهای غربی سروده شده بود، کار خوانندگی را آغاز کرد. وی آواز ایرانی را نزد اسماعیل مهرتاش آموخت. سپس تئوری موسیقی، سلفژ و نوازندگی پیانو را نزد اساتید فرا گرفت.
پس از انقلاب و بعد از مدتی سکوت، فعالیت هنری خود را با آلبوم در شب سرد زمستانی همراه با فریبرز لاچینی و احمدرضا احمدی و در سال ۱۳۶۸ از سرگرفت. این همکاری بعدها با آلبوم ( آوازهای سرزمین خورشید) ادامه یافت.
وی طی پنج دهه سیصد قطعه آوازی اجرا کرد. از برترین و مشهورترین آهنگهای وی میتوان به جان مریم، کهکشان عشق، سرزمین محبوب من و ایران ایران اشاره کرد.
در سالهای پایانی عمر چند اجرا به نفع بیماران خاص داشت. وی ترانههای زیادی با تم میهنی اجرا کرد.
محمد نوری برنده جایزه خورشید طلایی در سال ۱۳۷۸ از جشنواره مهر میباشد. همچنین در سال ۱۳۸۵ به عنوان چهره ماندگار برگزیده شد.
وی در ۹ مرداد ۱۳۸۹ درگذشت.
یادش گرامی
@vir486
محمد نوری در سنین نوجوانی با خواندن اشعار نوینی که بر روی نغمههای روز کشورهای غربی سروده شده بود، کار خوانندگی را آغاز کرد. وی آواز ایرانی را نزد اسماعیل مهرتاش آموخت. سپس تئوری موسیقی، سلفژ و نوازندگی پیانو را نزد اساتید فرا گرفت.
پس از انقلاب و بعد از مدتی سکوت، فعالیت هنری خود را با آلبوم در شب سرد زمستانی همراه با فریبرز لاچینی و احمدرضا احمدی و در سال ۱۳۶۸ از سرگرفت. این همکاری بعدها با آلبوم ( آوازهای سرزمین خورشید) ادامه یافت.
وی طی پنج دهه سیصد قطعه آوازی اجرا کرد. از برترین و مشهورترین آهنگهای وی میتوان به جان مریم، کهکشان عشق، سرزمین محبوب من و ایران ایران اشاره کرد.
در سالهای پایانی عمر چند اجرا به نفع بیماران خاص داشت. وی ترانههای زیادی با تم میهنی اجرا کرد.
محمد نوری برنده جایزه خورشید طلایی در سال ۱۳۷۸ از جشنواره مهر میباشد. همچنین در سال ۱۳۸۵ به عنوان چهره ماندگار برگزیده شد.
وی در ۹ مرداد ۱۳۸۹ درگذشت.
یادش گرامی
@vir486
👍6🔥1
تنهایی و یاس فلسفی در شعر شاملو
گذشته از احساس تنهایی و یأس ناشی از خلا عاطفی در زندگی شخصی شاعر که در دورههای خاصی دورههایی که در بحث قبلی به آن اشاره شد از زندگی او موضوع اصلی شعر او قرار گرفتهاست، حضور نوعی تنهایی و یأس فلسفی به ویژه در اشعاری که از سالهای چهل و پنج به بعد سروده شدهاست در بسیاری از موارد موضوع اصلی یا فرعی سرودهها است. این احساس تنهایی و یاس در بعضی از موارد ریشه در نابسامانیهای اجتماعی و رنج کلی انسان دارد و حکایت تنهایی کلی «انسان» است اما در مواردی دیگر نشانگر نوعی تنهایی و یأس عمیق و تراژیک در درون شاعر است که حضور عشق شخصی نیز مانع از بروز آن نیست. به تعبیری دیگر میتوان گفت این احساس از درون شاعر آغاز میشود سپس تعمیم مییابد و پس از آن در گسترش خود به نوعی نگاه هستیمدارانه نسبت به جهان میانجامد که رنگی از فلسفهای دوسویه و مبتنی بر تناقض ناشی از چالش و پذیرش که دو سویه اصلی روح شاعر را تشکیل میدهد با خود همراه دارد. چالش با جهان و نیروهایی که در آن زندگی را به کام «انسان» تلخ کردهاند و پذیرش، که ناشی از شدت جبر حاکم بر قوانین هستی است؛ چالشی که در آرزوی کسب امنیت عیشی پایدار، انسان را به جدالی دائم و پیگیر واداشته است و پذیرش به اجبار جبری که بر زندگی انسان سایه افکنده و امن عیش را برای او محال مینمایاند. به هر حال احساس تنهایی و یأس فلسفی، موضوع بخش عظیمی از اشعار شاملوست و به نحوی اندوهبار و دردناک دنیای درونی او را در خود گرفتار دارد:
فریادی و دیگر هیچ
چرا که امید آن چنان توانا نیست که پا بر سر یاس بتواند نهاد
بر بستر سبزهها خفتهایم
با یقین سنگ
بر بستر سبزهها با عشق پیوند نهادهایم
و با امیدی بیشکست
از بستر سبزهها
با عشقی به یقین سنگ برخاستهایم
اما یأس آن چنان تواناست
که بسترها و سنگ، زمزمهئی بیش نیست
فریادی و دیگر هیچ
فریادی و.... دیگر هیچ، باغ آینه، ۳۵۷
امیرزادهی کاشیها
نقدشعر معاصر( احمد شاملو)
دکتر پروین سلاجقه
ص۱۲۰و۱۲۱
@vir486
گذشته از احساس تنهایی و یأس ناشی از خلا عاطفی در زندگی شخصی شاعر که در دورههای خاصی دورههایی که در بحث قبلی به آن اشاره شد از زندگی او موضوع اصلی شعر او قرار گرفتهاست، حضور نوعی تنهایی و یأس فلسفی به ویژه در اشعاری که از سالهای چهل و پنج به بعد سروده شدهاست در بسیاری از موارد موضوع اصلی یا فرعی سرودهها است. این احساس تنهایی و یاس در بعضی از موارد ریشه در نابسامانیهای اجتماعی و رنج کلی انسان دارد و حکایت تنهایی کلی «انسان» است اما در مواردی دیگر نشانگر نوعی تنهایی و یأس عمیق و تراژیک در درون شاعر است که حضور عشق شخصی نیز مانع از بروز آن نیست. به تعبیری دیگر میتوان گفت این احساس از درون شاعر آغاز میشود سپس تعمیم مییابد و پس از آن در گسترش خود به نوعی نگاه هستیمدارانه نسبت به جهان میانجامد که رنگی از فلسفهای دوسویه و مبتنی بر تناقض ناشی از چالش و پذیرش که دو سویه اصلی روح شاعر را تشکیل میدهد با خود همراه دارد. چالش با جهان و نیروهایی که در آن زندگی را به کام «انسان» تلخ کردهاند و پذیرش، که ناشی از شدت جبر حاکم بر قوانین هستی است؛ چالشی که در آرزوی کسب امنیت عیشی پایدار، انسان را به جدالی دائم و پیگیر واداشته است و پذیرش به اجبار جبری که بر زندگی انسان سایه افکنده و امن عیش را برای او محال مینمایاند. به هر حال احساس تنهایی و یأس فلسفی، موضوع بخش عظیمی از اشعار شاملوست و به نحوی اندوهبار و دردناک دنیای درونی او را در خود گرفتار دارد:
فریادی و دیگر هیچ
چرا که امید آن چنان توانا نیست که پا بر سر یاس بتواند نهاد
بر بستر سبزهها خفتهایم
با یقین سنگ
بر بستر سبزهها با عشق پیوند نهادهایم
و با امیدی بیشکست
از بستر سبزهها
با عشقی به یقین سنگ برخاستهایم
اما یأس آن چنان تواناست
که بسترها و سنگ، زمزمهئی بیش نیست
فریادی و دیگر هیچ
فریادی و.... دیگر هیچ، باغ آینه، ۳۵۷
امیرزادهی کاشیها
نقدشعر معاصر( احمد شاملو)
دکتر پروین سلاجقه
ص۱۲۰و۱۲۱
@vir486
👍3👏1😁1
👍7❤5👏1
ز حد گذشت جدایی میان ما ای دوست
بیا بیا که غلام توام بیا ای دوست
اگر جهان همه دشمن شود ز دامن تو
به تیغ مرگ شود دست من رها ای دوست
سرم فدای قفای ملامتاست چه باک
گرَم بُود سخن دشمن از قفا ای دوست
به ناز اگر بخرامی جهان خراب کنی
به خون خسته اگر تشنهای هلا ای دوست
چنان به داغ تو باشم که گر اجل برسد
به شرعم از تو سِتانند خونبها ای دوست
وفای عهد نگهدار و از جفا بگذر
به حقّ آن که نیَم یارِ بیوفا ای دوست
هزار سال پس از مرگ من چو باز آیی
ز خاک نعره برآرم که مرحبا ای دوست
غم تو دست برآورد و خون چشمم ریخت
مکن که دست برآرم به ربّنا ای دوست
اگر به خوردن خون آمدی هلا برخیز
و گر به بردن دل آمدی بیا ای دوست
بساز با من رنجور ناتوان ای یار
ببخش بر من مسکین بینوا ای دوست
حدیث سعدی اگر نشنوی چه چاره کند
به دشمنان نتوان گفت ماجرا ای دوست
#سعدی
@vir486
بیا بیا که غلام توام بیا ای دوست
اگر جهان همه دشمن شود ز دامن تو
به تیغ مرگ شود دست من رها ای دوست
سرم فدای قفای ملامتاست چه باک
گرَم بُود سخن دشمن از قفا ای دوست
به ناز اگر بخرامی جهان خراب کنی
به خون خسته اگر تشنهای هلا ای دوست
چنان به داغ تو باشم که گر اجل برسد
به شرعم از تو سِتانند خونبها ای دوست
وفای عهد نگهدار و از جفا بگذر
به حقّ آن که نیَم یارِ بیوفا ای دوست
هزار سال پس از مرگ من چو باز آیی
ز خاک نعره برآرم که مرحبا ای دوست
غم تو دست برآورد و خون چشمم ریخت
مکن که دست برآرم به ربّنا ای دوست
اگر به خوردن خون آمدی هلا برخیز
و گر به بردن دل آمدی بیا ای دوست
بساز با من رنجور ناتوان ای یار
ببخش بر من مسکین بینوا ای دوست
حدیث سعدی اگر نشنوی چه چاره کند
به دشمنان نتوان گفت ماجرا ای دوست
#سعدی
@vir486
❤5👍1🔥1
شکر!
قاضی قوم خود را گفت:
- ای مردم خدای را شکر کنید!
شکر کردند و گفتند:
- این سپاس از بهر چه باشد؟
گفت:
- خدای را سپاس دارید که فرشتگان را نجاست مقرر نیست ارنه بر ما میریستند و جامههای ما را میآلودند.
(کلیات عبید زاکانی/۲۵۴)
@vir486
قاضی قوم خود را گفت:
- ای مردم خدای را شکر کنید!
شکر کردند و گفتند:
- این سپاس از بهر چه باشد؟
گفت:
- خدای را سپاس دارید که فرشتگان را نجاست مقرر نیست ارنه بر ما میریستند و جامههای ما را میآلودند.
(کلیات عبید زاکانی/۲۵۴)
@vir486
😁14👍4👏3
معشوق یا ممدوح؟
درست به خلاف منوچهری، حافظ فرد اجتماعی را به انسان جهانی بدل میکند، میدانیم که او کمتر از موقع اجتماعی ممدوحان خود، امیر و وزیر و حاکم و فلان و بهمان نام میبرد بلکه از آنها بیشتر در مقام یار، محبوب، دوست و شاه خوبان و ... سخن میگوید. مثلا در تهنیت بازگشت شاهشجاع به شیراز او را نه شهریاری با خصال آنچنانی بلکه خسرو شیرین، نگار، آهوی مشکین و دوست مینامد. بدینگونه اگر منوچهری هر کسی را در تنگنائی اجتماعی مینهد تا از وی سخن گوید در اندیشه حافظ پیش از کلام تنگنا گشوده شده است. با این تمهید که او پایگاه ممدوح را ندیده میگیرد و از وی چون معشوقی یاد میکند، شعر جزئی شعری که به سبب حادثهای یا برای خاطر کسی سرودهشده بدل به شعر کلی میشود. فردا که آن حادثه و آن کس، خواجه طاهر و ماهر، از یاد رفتند چون عشق میماند شعر هم میماند از سوی دیگر با این تمهید رابطهای اجتماعی و آلوده به حسابگریهای زندگی عملی بدل به پیوندی عاطفی میشود. معشوق جای ممدوح را میگیرد و پیوند با معشوق به خلاف ممدوح تنها رابطهای اجتماعی نیست زیرا هر چند عشق امری اجتماعی و از آن انسان اجتماعی است اما در گوهر خود فراگذرنده است؛ هم از مرز و بند اجتماع و هم از عاشق و معشوق. بدینگونه شاعری که ممدوح را به مقام معشوق میرساند یکی را از پوسته حقیرش بیرون میکشد و در عرصه عالم رها میکند از آنجا که عشق رابطه انسان را نه فقط با اجتماع بلکه با هستی دگرگون میکند عاشق یا معشوق دیگر تنها افراد اجتماعی نیستند انسان جهانی هستند و او که ممدوح را بدل به معشوق میکند فرد اجتماعی را به مقام انسان جهانی میرساند از سوی دیگر با این کلیتی که به موضوع شعر میدهد آن را از زوال، از سرنوشت محتوم قصیده میرهاند.
#در_کوی_دوست
#شاهرخ_مسکوب
ص۱۸۲و۱۸۳
@vir486
درست به خلاف منوچهری، حافظ فرد اجتماعی را به انسان جهانی بدل میکند، میدانیم که او کمتر از موقع اجتماعی ممدوحان خود، امیر و وزیر و حاکم و فلان و بهمان نام میبرد بلکه از آنها بیشتر در مقام یار، محبوب، دوست و شاه خوبان و ... سخن میگوید. مثلا در تهنیت بازگشت شاهشجاع به شیراز او را نه شهریاری با خصال آنچنانی بلکه خسرو شیرین، نگار، آهوی مشکین و دوست مینامد. بدینگونه اگر منوچهری هر کسی را در تنگنائی اجتماعی مینهد تا از وی سخن گوید در اندیشه حافظ پیش از کلام تنگنا گشوده شده است. با این تمهید که او پایگاه ممدوح را ندیده میگیرد و از وی چون معشوقی یاد میکند، شعر جزئی شعری که به سبب حادثهای یا برای خاطر کسی سرودهشده بدل به شعر کلی میشود. فردا که آن حادثه و آن کس، خواجه طاهر و ماهر، از یاد رفتند چون عشق میماند شعر هم میماند از سوی دیگر با این تمهید رابطهای اجتماعی و آلوده به حسابگریهای زندگی عملی بدل به پیوندی عاطفی میشود. معشوق جای ممدوح را میگیرد و پیوند با معشوق به خلاف ممدوح تنها رابطهای اجتماعی نیست زیرا هر چند عشق امری اجتماعی و از آن انسان اجتماعی است اما در گوهر خود فراگذرنده است؛ هم از مرز و بند اجتماع و هم از عاشق و معشوق. بدینگونه شاعری که ممدوح را به مقام معشوق میرساند یکی را از پوسته حقیرش بیرون میکشد و در عرصه عالم رها میکند از آنجا که عشق رابطه انسان را نه فقط با اجتماع بلکه با هستی دگرگون میکند عاشق یا معشوق دیگر تنها افراد اجتماعی نیستند انسان جهانی هستند و او که ممدوح را بدل به معشوق میکند فرد اجتماعی را به مقام انسان جهانی میرساند از سوی دیگر با این کلیتی که به موضوع شعر میدهد آن را از زوال، از سرنوشت محتوم قصیده میرهاند.
#در_کوی_دوست
#شاهرخ_مسکوب
ص۱۸۲و۱۸۳
@vir486
👍8👏1
حافظ در سیر فکری و تشخیص و ارزیابی فلسفی خود را مکلّف و موظف نمیبیند، پایههای از پیش طرح شدهای را بعنوان الفبای کتاب تشخیص خود بپذیرد بلکه خود واضع این الفباست. او خود تصمیم میگیرد که چه الفبایی را برگزیند و اصولاً معلوم نیست که چه الفبایی برای این کتاب میتوان در نظر گرفت یا نه، و از این لحاظ شباهت زیادی به خیام دارد. آثار و شواهد عقاید انکار آمیز یا آمیخته با ابهام، چون عقاید خیام، در دیوان او کم نیست و درباره اصول مسائل آفرينش و دنيا و مبدأ و معاد و جز آن گاهی بارقه انکار و تردید و استهزاء معتقدات مکتبی ( عقاید كلاسيك) بچشم میخورد.
#مکتب_حافظ
#منوچهر_مرتضوی
ص۹۸
@vir486
#مکتب_حافظ
#منوچهر_مرتضوی
ص۹۸
@vir486
❤6👍2👏1
Iran Che Migouyad
Hamidi Shirazi | @Schahrouzk
▨ شعر: ایران چه میگوید؟
▨ شاعر: مهدی حمیدی شیرازی
▨ با صدای: مهدی #حمیدی_شیرازی
♬ پالایش و تنظیم: شهروز
♬ در این قصیده، ایران زمین مستقیما با ما درددل میکند و از حسرتهای تاریخیاش میگوید.
─────♬ ─────
شعر با صدای شاعر
@vir486
▨ شاعر: مهدی حمیدی شیرازی
▨ با صدای: مهدی #حمیدی_شیرازی
♬ پالایش و تنظیم: شهروز
♬ در این قصیده، ایران زمین مستقیما با ما درددل میکند و از حسرتهای تاریخیاش میگوید.
─────♬ ─────
شعر با صدای شاعر
@vir486
🔥5
امروز زادروز ادیبالممالک فراهانیست
شعر زیر دربارهی کتاب عاریه دادن و نتیجهی آن است.
کتاب عاریه دادن به مردمان ندهد
ترا نتیجه جز آه و حسرت و افسوس
بود کتاب عروس ای پسر به حجله علم
کسی به عاریه هرگز نداده است عروس
عروس خویش چو دادی به عاریت تا حشر
به بام عار و ندامت همی نوازی کوس
#ادیبالممالک_فراهانی
@vir486
شعر زیر دربارهی کتاب عاریه دادن و نتیجهی آن است.
کتاب عاریه دادن به مردمان ندهد
ترا نتیجه جز آه و حسرت و افسوس
بود کتاب عروس ای پسر به حجله علم
کسی به عاریه هرگز نداده است عروس
عروس خویش چو دادی به عاریت تا حشر
به بام عار و ندامت همی نوازی کوس
#ادیبالممالک_فراهانی
@vir486
❤6💯2😁1
در مذمت بدزبانی
آن را که گزد سگ خطرناک
چون مرهم هست، نیستش باک
وان را که دهان آدمی خَست
نتوان به هزار مرهمش بست
#لیلی_و_مجنون
#نظامی_گنجهای
@vir486
آن را که گزد سگ خطرناک
چون مرهم هست، نیستش باک
وان را که دهان آدمی خَست
نتوان به هزار مرهمش بست
#لیلی_و_مجنون
#نظامی_گنجهای
@vir486
👍7👏3❤2💋1
عاشقانه- شعر از فروغ فرخزاد
محمد نوری
ای شب از رویای تو رنگین شده
سینه از عطر تواَم سنگین شده
ای به روی چشم من گسترده خویش
شادیَم بخشیده از اندوه بیش
ای مرا با شور شعر آمیخته
این همه آتش به شعرم ریخته...
#فروغ_فرخزاد
#محمد_نوری
@vir486
سینه از عطر تواَم سنگین شده
ای به روی چشم من گسترده خویش
شادیَم بخشیده از اندوه بیش
ای مرا با شور شعر آمیخته
این همه آتش به شعرم ریخته...
#فروغ_فرخزاد
#محمد_نوری
@vir486
👏7👍2❤1
گر صبر کنی، به صبر بیشک
دولت به تو آید اندک اندک
دریا که چنین فراخ روی است
پالایشِ قطرههایِ جوی است
وان کوهِ بلند کابرناک است
جمع آمدهیِ ریزههایِ خاک است
هان، تا نشوی به صابری سُست
گوهر به درنگ میتوان جُست
#لیلی_و_مجنون
#نظامی_گنجهای
@vir486
دولت به تو آید اندک اندک
دریا که چنین فراخ روی است
پالایشِ قطرههایِ جوی است
وان کوهِ بلند کابرناک است
جمع آمدهیِ ریزههایِ خاک است
هان، تا نشوی به صابری سُست
گوهر به درنگ میتوان جُست
#لیلی_و_مجنون
#نظامی_گنجهای
@vir486
👍6❤3💯3
شعر فارسی (از رودکی تا نیما) ویر
امروز زادروز ادیبالممالک فراهانیست شعر زیر دربارهی کتاب عاریه دادن و نتیجهی آن است. کتاب عاریه دادن به مردمان ندهد ترا نتیجه جز آه و حسرت و افسوس بود کتاب عروس ای پسر به حجله علم کسی به عاریه هرگز نداده است عروس عروس خویش چو دادی به عاریت تا حشر به…
هرگز به کسی کتاب امانت ندهید، کتابخانهی من پُر از کتابهای امانتیست.
آناتول فرانس
ملقب به پادشاه نثر
@vir486
آناتول فرانس
ملقب به پادشاه نثر
@vir486
👍11😁2💯1
خدا در شعر شاملو
«خدا» در شعر شاملو، مفهومی عجیب است با حضوری قابل اعتنا که شاعر با آن برخوردی دو سویه دارد؛ برخوردی آمیخته از دو عنصر نفی و پذیرش: نفی در شکل باور معمولی و متداول و پذیرش در حضور قدرتی بینظیر و استحاله دهنده که شاعر را به چالش فرامیخواند. این قدرت گاه در هیأت «انسان» جلوه میکند و گاه خود مفهومی مستقل است؛ اما به هر حال مفهوم یا حضوری است که شاعر یا راوی در دورههای مختلف زندگی خود با آن جدالی معنیدار دارد؛ جدالی که گاه به نفع قدرت انسان - راوی میانجامد؛ که در این مواقع، راوی حضورقدرتی برتر از خود را به شکلی طنزآمیز مورد انکار قرار میدهد (ر.ک به نمی توانم زیبا نباشم در مدایح بیصله). و گاه جدال نفسگیر بین او و خدا به پیروزی آن حضور برتر (خدا) میانجامد و به «آشتی» منتهی میشود (ر.ک به شعر آشتی در حدیث بی قراری ماهان). اما علاوه بر آنچه که گفته شد، «خدا» در بسیاری از موارد در شعر شاملو مفهومی نمادین پیدا کرده است؛ مفهومی که در بیشتر تفسیرهای معنایی خود معادل خوبی، مهربانی و چیزهایی نظیر آن است که در این بحث به چند مورد آن اشاره میشود:
خدای مهربان بیبردهی من جبرکار و خوفانگیز نیست
من و او به مرزهای انزوائی بیامید رانده شدهایم
ای هم سرنوشت زمینیی شیطان آسمان! تنهائی تو و ابدیت بیگناهی بر خاک خدا گیاه نورستهئئ نیست.
از مرز انزوا هوای تازه، ص ۳۰۳
و
و پرستوئی که در سرپناه ما آشیان کرده است
با آمد شدنی شتابناک
خانه را از خدائی گم شده لبریز میکند.
من و تو، آیدا در آینه، ص۴۵۹
امیرزادهی کاشیها
نقد شعر معاصر (احمدشاملو)
دکتر پروین سلاجقه
@vir486
«خدا» در شعر شاملو، مفهومی عجیب است با حضوری قابل اعتنا که شاعر با آن برخوردی دو سویه دارد؛ برخوردی آمیخته از دو عنصر نفی و پذیرش: نفی در شکل باور معمولی و متداول و پذیرش در حضور قدرتی بینظیر و استحاله دهنده که شاعر را به چالش فرامیخواند. این قدرت گاه در هیأت «انسان» جلوه میکند و گاه خود مفهومی مستقل است؛ اما به هر حال مفهوم یا حضوری است که شاعر یا راوی در دورههای مختلف زندگی خود با آن جدالی معنیدار دارد؛ جدالی که گاه به نفع قدرت انسان - راوی میانجامد؛ که در این مواقع، راوی حضورقدرتی برتر از خود را به شکلی طنزآمیز مورد انکار قرار میدهد (ر.ک به نمی توانم زیبا نباشم در مدایح بیصله). و گاه جدال نفسگیر بین او و خدا به پیروزی آن حضور برتر (خدا) میانجامد و به «آشتی» منتهی میشود (ر.ک به شعر آشتی در حدیث بی قراری ماهان). اما علاوه بر آنچه که گفته شد، «خدا» در بسیاری از موارد در شعر شاملو مفهومی نمادین پیدا کرده است؛ مفهومی که در بیشتر تفسیرهای معنایی خود معادل خوبی، مهربانی و چیزهایی نظیر آن است که در این بحث به چند مورد آن اشاره میشود:
خدای مهربان بیبردهی من جبرکار و خوفانگیز نیست
من و او به مرزهای انزوائی بیامید رانده شدهایم
ای هم سرنوشت زمینیی شیطان آسمان! تنهائی تو و ابدیت بیگناهی بر خاک خدا گیاه نورستهئئ نیست.
از مرز انزوا هوای تازه، ص ۳۰۳
و
و پرستوئی که در سرپناه ما آشیان کرده است
با آمد شدنی شتابناک
خانه را از خدائی گم شده لبریز میکند.
من و تو، آیدا در آینه، ص۴۵۹
امیرزادهی کاشیها
نقد شعر معاصر (احمدشاملو)
دکتر پروین سلاجقه
@vir486
👍5😁1👌1
دیدار یار غایب دانی چه ذوق دارد
ابرے ڪه در بیابان بر تشنهاے ببارد
اے بوے آشنایی دانستم از ڪجایی
پیغام وصل جانان پیوند روح دارد
سوداے عشق پختن عقلم نمیپسندد
فرمان عقل بردن عشقم نمیگذارد
باشد ڪه خود به رحمت یاد آورند ما را
ور نه ڪدام قاصد پیغام ما گزارد
هم عارفان عاشق دانند حال مسڪین
گر عارفی بنالد یا عاشقی بزارد
زهرم چو نوشدارو از دست یار شیرین
بر دل خوشست نوشم بی او نمیگوارد
پایی ڪه برنیارد روزے به سنگ عشقی
گوییم جان ندارد یا دل نمیسپارد
مشغول عشق جانان گر عاشقیست صادق
در روز تیرباران باید ڪه سر نخارد
بیحاصلست یارا اوقات زندگانی
الا دمی ڪه یارے با همدمی برآرد
دانی چرا نشیند سعدے به ڪنج خلوت
ڪز دست خوبرویان بیرون شدن نیارد
#سعدی
@vir486
ابرے ڪه در بیابان بر تشنهاے ببارد
اے بوے آشنایی دانستم از ڪجایی
پیغام وصل جانان پیوند روح دارد
سوداے عشق پختن عقلم نمیپسندد
فرمان عقل بردن عشقم نمیگذارد
باشد ڪه خود به رحمت یاد آورند ما را
ور نه ڪدام قاصد پیغام ما گزارد
هم عارفان عاشق دانند حال مسڪین
گر عارفی بنالد یا عاشقی بزارد
زهرم چو نوشدارو از دست یار شیرین
بر دل خوشست نوشم بی او نمیگوارد
پایی ڪه برنیارد روزے به سنگ عشقی
گوییم جان ندارد یا دل نمیسپارد
مشغول عشق جانان گر عاشقیست صادق
در روز تیرباران باید ڪه سر نخارد
بیحاصلست یارا اوقات زندگانی
الا دمی ڪه یارے با همدمی برآرد
دانی چرا نشیند سعدے به ڪنج خلوت
ڪز دست خوبرویان بیرون شدن نیارد
#سعدی
@vir486
❤7🥰3👍2
Forwarded from چراغداران (Mohammad Baghsangani)
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🔻سخنرانی مهدی اخوان ثالث درباره رسالت شاعران در واژه سازی همراه با دکلمه شعر کتیبه
اخوان تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در زادگاه خود به پایان رساند و فارغ التحصیل هنرستان صنعتی شد اما گرایش به هنر و موسیقی قسمتی از فعالیت های عمده دوران کودکی اش بود. چنانکه خودش می گوید: مشکلی که من داشتم در ابتدای کار پیش از کار شعرم این بود که پدر مردی بود که به قول معروف قدما روی خوش به بچه نمی خواست نشان بدهد؛ یعنی اخم ها در هم کشیده و از این قبیل و من مانده بود که چه کنم؟ پیش از شعر من با موسیقی سروکار پیدا کرده بود. پیش استاد سلیمان روح افزا می رفتم و نمی گذاشتم پدر بفهمد که من با ساز سروکار دارم چون می دانستم که او حتی برادرش را وادار کرده بود که تارش را دور بیندازد و کار نکند.
♻️ گسترش دهیم دوستان ...
👈 باز نشر حتماً با لینک هر دو کانال
🎙 انتشار برای نخستین بار در وب
🎲 به مجموعه "چراغداران" بپیوندید:
🔹 چراغداران: @chraghdaran
🔸گروه چراغداران: t.me/cheraghdaran
🔺سخن و سخنوران: @SokhanoSokhanvaran
🐦⬛️کانال یوتیوب: youtube.com/@Cheraghdaran
اخوان تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در زادگاه خود به پایان رساند و فارغ التحصیل هنرستان صنعتی شد اما گرایش به هنر و موسیقی قسمتی از فعالیت های عمده دوران کودکی اش بود. چنانکه خودش می گوید: مشکلی که من داشتم در ابتدای کار پیش از کار شعرم این بود که پدر مردی بود که به قول معروف قدما روی خوش به بچه نمی خواست نشان بدهد؛ یعنی اخم ها در هم کشیده و از این قبیل و من مانده بود که چه کنم؟ پیش از شعر من با موسیقی سروکار پیدا کرده بود. پیش استاد سلیمان روح افزا می رفتم و نمی گذاشتم پدر بفهمد که من با ساز سروکار دارم چون می دانستم که او حتی برادرش را وادار کرده بود که تارش را دور بیندازد و کار نکند.
♻️ گسترش دهیم دوستان ...
👈 باز نشر حتماً با لینک هر دو کانال
🎙 انتشار برای نخستین بار در وب
🎲 به مجموعه "چراغداران" بپیوندید:
🔹 چراغداران: @chraghdaran
🔸گروه چراغداران: t.me/cheraghdaran
🔺سخن و سخنوران: @SokhanoSokhanvaran
🐦⬛️کانال یوتیوب: youtube.com/@Cheraghdaran
👍7
❤6👍4🔥1