❤1👍1
👍3
👍2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
غزل: سعدی بزرگوار
صدای ملکوتی #استاد_شجریان
خفته خبر ندارد سر بر کنار جانان
کاین شب دراز باشد بر چشم پاسبانان
بر عقل من بخندی گر در غمش بگریم
کاین کارهای مشکل، افتد به کاردانان
دلداده را ملامت گفتن چه سود دارد
میباید این نصیحت کردن به دلستانان
صدای ملکوتی #استاد_شجریان
خفته خبر ندارد سر بر کنار جانان
کاین شب دراز باشد بر چشم پاسبانان
بر عقل من بخندی گر در غمش بگریم
کاین کارهای مشکل، افتد به کاردانان
دلداده را ملامت گفتن چه سود دارد
میباید این نصیحت کردن به دلستانان
👍5❤1
تو ساكتى!
و آيا ميدانى؟
كه دستانِ آرام ات،
كتاب شعر هستند؟
تو؛
پابرهنه اى!
آيا ميدانى كه
زنِ پا برهنه
مى تواند ريتم تاريخ را،
تغيير دهد؟!
و نقشه ى دنيا را،
زير و رو سازَد؟
و عمر را،
طولانى گرداند؟!!
نزار قبانی
@vir486
و آيا ميدانى؟
كه دستانِ آرام ات،
كتاب شعر هستند؟
تو؛
پابرهنه اى!
آيا ميدانى كه
زنِ پا برهنه
مى تواند ريتم تاريخ را،
تغيير دهد؟!
و نقشه ى دنيا را،
زير و رو سازَد؟
و عمر را،
طولانى گرداند؟!!
نزار قبانی
@vir486
👍4
👍2🔥2❤1
👍4
ياد تو می وزد ولی، بیخبرم ز جای تو
کز همه سوی میرسد، نکهت آشنای تو
غنچه طرف فزون کند،جامه ز تن برون کند
سر بکشدنسيم اگر، جرعهای از هوای تو
«عمر منی»به مختصر، چونکه ز من نبود اثر
زنده نمیشدم اگر، از دم جان فزای تو
گرچه تو دوری از برم، همره خويش میبرم
شب همه شب به بسترم، ياد تو را به جای تو
با تو به اوج میرسد، معنیدوست داشتن
سوی کمال میرود، عشق به اقتفای تو
عشق اگر نمیدرد، پردهی حائل از خِرد
عقل چگونه میبرد، پی به لطيفههای تو؟
خواجه که وام میدهد، لطف تمام میدهد
حسن ختام میدهد، شعر مرا برای تو:
«خاک درت بهشت من، مهر رُخت سرشت من
عشق تو سرنوشت من، راحت من، رضای تو»
#حسین_منزوی
@vir486
کز همه سوی میرسد، نکهت آشنای تو
غنچه طرف فزون کند،جامه ز تن برون کند
سر بکشدنسيم اگر، جرعهای از هوای تو
«عمر منی»به مختصر، چونکه ز من نبود اثر
زنده نمیشدم اگر، از دم جان فزای تو
گرچه تو دوری از برم، همره خويش میبرم
شب همه شب به بسترم، ياد تو را به جای تو
با تو به اوج میرسد، معنیدوست داشتن
سوی کمال میرود، عشق به اقتفای تو
عشق اگر نمیدرد، پردهی حائل از خِرد
عقل چگونه میبرد، پی به لطيفههای تو؟
خواجه که وام میدهد، لطف تمام میدهد
حسن ختام میدهد، شعر مرا برای تو:
«خاک درت بهشت من، مهر رُخت سرشت من
عشق تو سرنوشت من، راحت من، رضای تو»
#حسین_منزوی
@vir486
👍5
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
▫️مصاحبه با #ارنست_همینگوی:
زندگی آدمها به شکل مشابهی به پایان میرسد؛ این تنها جزئیاتِ چگونگیِ زندگی و مرگ اوست که یکی را از دیگری متمایز میکند.
▫️ارنِست میلر هِمینگوی (زاده ۲۱ ژوئیه ۱۸۹۹ درگذشت ۲ ژوئیه ۱۹۶۱) از نویسندگان برجستهٔ معاصر ایالات متحده آمریکا و برندهٔ جایزه نوبل ادبیات است. او از پایهگذاران یکی از تأثیرگذارترین انواع ادبی، موسوم به «وقایعنگاری ادبی» شناخته میشود.
قدرت بیان و زبردستی همینگوی در توصیف شخصیتهای داستانی به گونه ای بود که او را پدر ادبیات مدرن لقب دادهاند.
▫️برخی از آثار:
مردان بدون زنان
خورشید همچنان می دمد
وداع با اسلحه
برف های کلیمانجارو
داشتن و نداشتن
زنگها برای که به صدا در می آیند
پیرمرد و دریا
@vir486
زندگی آدمها به شکل مشابهی به پایان میرسد؛ این تنها جزئیاتِ چگونگیِ زندگی و مرگ اوست که یکی را از دیگری متمایز میکند.
▫️ارنِست میلر هِمینگوی (زاده ۲۱ ژوئیه ۱۸۹۹ درگذشت ۲ ژوئیه ۱۹۶۱) از نویسندگان برجستهٔ معاصر ایالات متحده آمریکا و برندهٔ جایزه نوبل ادبیات است. او از پایهگذاران یکی از تأثیرگذارترین انواع ادبی، موسوم به «وقایعنگاری ادبی» شناخته میشود.
قدرت بیان و زبردستی همینگوی در توصیف شخصیتهای داستانی به گونه ای بود که او را پدر ادبیات مدرن لقب دادهاند.
▫️برخی از آثار:
مردان بدون زنان
خورشید همچنان می دمد
وداع با اسلحه
برف های کلیمانجارو
داشتن و نداشتن
زنگها برای که به صدا در می آیند
پیرمرد و دریا
@vir486
👍6❤1
شبی دود خَلق آتشی برفروخت
شنیدم که بغداد نیمی بسوخت
یکی شُکر گفت اندران خاک و دود
که دُکان ما را گزندی نبود
جهاندیدهای گفتش ای بوالهوس
تو را خود غَم خویشتن بود و بس؟
پَسندی که شهری بسوزد به نار
اگر چه سرایت بود بر کنار؟
به جز سنگدل ناکُند معده تنگ
چو بیند کسان بر شکم بسته سنگ
توانگر خود آن لقمه چون میخورد
چو بیند که درویش خون میخورد؟
مگو تندرست است رنجوردار
که میپیچد از غصه رنجوروار
تُنکدل چو یاران به منزل رسند
نخسبد که واماندگان از پسند
دل پادشاهان شود بارکش
چو بینند در گل خَرِ خارکش
اگر در سرای سعادت کس است
ز گفتار سعدیش حرفی بس است
همینت بسندهست اگر بشنوی
که گر خار کاری سَمن نَدروی...
سعدی
@vir486
شنیدم که بغداد نیمی بسوخت
یکی شُکر گفت اندران خاک و دود
که دُکان ما را گزندی نبود
جهاندیدهای گفتش ای بوالهوس
تو را خود غَم خویشتن بود و بس؟
پَسندی که شهری بسوزد به نار
اگر چه سرایت بود بر کنار؟
به جز سنگدل ناکُند معده تنگ
چو بیند کسان بر شکم بسته سنگ
توانگر خود آن لقمه چون میخورد
چو بیند که درویش خون میخورد؟
مگو تندرست است رنجوردار
که میپیچد از غصه رنجوروار
تُنکدل چو یاران به منزل رسند
نخسبد که واماندگان از پسند
دل پادشاهان شود بارکش
چو بینند در گل خَرِ خارکش
اگر در سرای سعادت کس است
ز گفتار سعدیش حرفی بس است
همینت بسندهست اگر بشنوی
که گر خار کاری سَمن نَدروی...
سعدی
@vir486
👍2❤1
🔸🔸🔸
جُز زَهر بَر نداد گیاهی به کشتِ ما
دوزخ شد آنچه خواست که باشد بهشتِ ما
تخته سیاهِ مدرسهی جَهل گشتهایم
هر روز جُملهی غلطی سرنوشتِ ما...
شفیعی_کدکنی
@vir486
جُز زَهر بَر نداد گیاهی به کشتِ ما
دوزخ شد آنچه خواست که باشد بهشتِ ما
تخته سیاهِ مدرسهی جَهل گشتهایم
هر روز جُملهی غلطی سرنوشتِ ما...
شفیعی_کدکنی
@vir486
👍3
👍2
👍2
👍4
👍2
👍2
👍3
دلبرا ، در دل سخت تو وفا نیست چرا؟
کافران را دل نرمست و تو را نیست چرا؟
هر که قتلی بکند کشته بهایی بدهد
تو مرا کشتی و امید بها نیست چرا ؟
اوحدی
@vir486
کافران را دل نرمست و تو را نیست چرا؟
هر که قتلی بکند کشته بهایی بدهد
تو مرا کشتی و امید بها نیست چرا ؟
اوحدی
@vir486
👍3