#غلط_ننویسیم
املای «سؤال» به همین صورت، یعنی با علامت همزه روی کرسی «و»، صحیح است. غالباً آنرا بهصورت «سئوال» مینویسند و غلط است.
کانال ادبی ویر
@vir486
املای «سؤال» به همین صورت، یعنی با علامت همزه روی کرسی «و»، صحیح است. غالباً آنرا بهصورت «سئوال» مینویسند و غلط است.
کانال ادبی ویر
@vir486
👏9👍6❤1
#سعدی
دو چشم مست تو کز خواب صبح برخیزند
هزار فتنه به هر گوشهای برانگیزند
چگونه اُنس نگیرند با تو آدمیان
که از لطافت خُویِ تو، وحش نگریزند
چنان که در رخِ خوبان حلال نیست نظر
حلال نیست که از تو نظر بپرهیزند
غلام آن سر و پایم که از لطافت و حسن
به سر سزاست که پیشش به پای برخیزند
تو قدر خویش ندانی ز دردمندان پرس
کز اشتیاق جمالت چه اشک میریزند
قرار عقل برفت و مجال صبر نماند
که چشم و زلف تو از حد برون دلاویزند
مرا مگوی نصیحت که پارسایی و عشق
دو خصلتند که با یکدِگَر نیامیزند
رضا به حکم قضا اختیار کن سعدی
که شرط نیست که با زورمند بستیزند
کانال ادبی ویر
@vir486
دو چشم مست تو کز خواب صبح برخیزند
هزار فتنه به هر گوشهای برانگیزند
چگونه اُنس نگیرند با تو آدمیان
که از لطافت خُویِ تو، وحش نگریزند
چنان که در رخِ خوبان حلال نیست نظر
حلال نیست که از تو نظر بپرهیزند
غلام آن سر و پایم که از لطافت و حسن
به سر سزاست که پیشش به پای برخیزند
تو قدر خویش ندانی ز دردمندان پرس
کز اشتیاق جمالت چه اشک میریزند
قرار عقل برفت و مجال صبر نماند
که چشم و زلف تو از حد برون دلاویزند
مرا مگوی نصیحت که پارسایی و عشق
دو خصلتند که با یکدِگَر نیامیزند
رضا به حکم قضا اختیار کن سعدی
که شرط نیست که با زورمند بستیزند
کانال ادبی ویر
@vir486
❤7👍4👏1🕊1💋1
❤10🔥2💋2👍1
#سعدی
گلستان
هرگز از دورِ زمان ننالیده بودم و روی از گردشِ آسمان در هم نکشیده، مگر وقتی که پایم برهنه مانده بود و استطاعتِ پایپوشی¹ نداشتم. به جامعِ کوفه درآمدم دلتنگ، یکی را دیدم که پای نداشت. سپاسِ نعمتِ حق به جای آوردم و بر بیکفشی صبر کردم.
مرغِ بریان به چشمِ مَردمِ سیر
کمتر از برگِ تَرّه بر خوان است
وآنکه را دستگاه و قوَّت نیست
شلغمِ پخته، مرغِ بریان است
۱. کفش
کانال ادبی ویر
@vir486
گلستان
هرگز از دورِ زمان ننالیده بودم و روی از گردشِ آسمان در هم نکشیده، مگر وقتی که پایم برهنه مانده بود و استطاعتِ پایپوشی¹ نداشتم. به جامعِ کوفه درآمدم دلتنگ، یکی را دیدم که پای نداشت. سپاسِ نعمتِ حق به جای آوردم و بر بیکفشی صبر کردم.
مرغِ بریان به چشمِ مَردمِ سیر
کمتر از برگِ تَرّه بر خوان است
وآنکه را دستگاه و قوَّت نیست
شلغمِ پخته، مرغِ بریان است
۱. کفش
کانال ادبی ویر
@vir486
👍5❤2👏2💯2🔥1😁1🕊1
#امیرخسرو_دهلوی
عمر به پایان رسید در هوس روی دوست
برگ صبوری کِراست بیرخِ نیکویِ دوست
گر همه عالم شوند منکر ما، گو، شوید
دور نخواهیم شد، ما ز سرِ کویِ دوست
قبله اسلامیان کعبه بود در جهان
قبله عشاق نیست جز خمِ ابرویِ دوست
ای نفس صبحدم، گر نهی آنجا قدم
خسته دلم را بجو در شکنِ مویِ دوست
جان بفشانم ز شوق در ره باد صبا
گر برساند به ما صبحدمی بویِ دوست
روز قیامت که خلق روی به هر سو کنند
خسرو مسکین نکرد میل به جز سویِ دوست
کانال ادبی ویر
@vir486
عمر به پایان رسید در هوس روی دوست
برگ صبوری کِراست بیرخِ نیکویِ دوست
گر همه عالم شوند منکر ما، گو، شوید
دور نخواهیم شد، ما ز سرِ کویِ دوست
قبله اسلامیان کعبه بود در جهان
قبله عشاق نیست جز خمِ ابرویِ دوست
ای نفس صبحدم، گر نهی آنجا قدم
خسته دلم را بجو در شکنِ مویِ دوست
جان بفشانم ز شوق در ره باد صبا
گر برساند به ما صبحدمی بویِ دوست
روز قیامت که خلق روی به هر سو کنند
خسرو مسکین نکرد میل به جز سویِ دوست
کانال ادبی ویر
@vir486
👍12❤4🔥1💋1
#سعدی
گلستان
جوانمردی را در جنگِ تاتار جراحتی هول رسید.
کسی گفت: فلان بازرگان نوشدارو دارد، اگر بخواهی، باشد که دریغ ندارد.
گویند آن بازرگان به بُخْل معروف بود.
گر به جایِ نانْشْ، اندر سفره بودی آفتاب
تا قیامت روزِ روشن کس ندیدی در جهان
جوانمرد گفت: اگر خواهم، دارو دهد یا ندهد. و گر دهد، منفعت کند یا نکند. باری، خواستن از او زهرِ کُشنده است.
هر چه از دونان به منّت خواستی
در تن افزودیّ و از جان کاستی
و حکیمان گفتهاند: آبِ حیات اگر فروشند فیالمثل به آبروی، دانا نخرد که مردن به علّت بَهْ از زندگانی به مَذَلّت.
اگر حَنْظَل خوری از دستِ خوشخوی
بِهْ از شیرینی از دستِ تُرُشروی
کانال ادبی ویر
@vir486
گلستان
جوانمردی را در جنگِ تاتار جراحتی هول رسید.
کسی گفت: فلان بازرگان نوشدارو دارد، اگر بخواهی، باشد که دریغ ندارد.
گویند آن بازرگان به بُخْل معروف بود.
گر به جایِ نانْشْ، اندر سفره بودی آفتاب
تا قیامت روزِ روشن کس ندیدی در جهان
جوانمرد گفت: اگر خواهم، دارو دهد یا ندهد. و گر دهد، منفعت کند یا نکند. باری، خواستن از او زهرِ کُشنده است.
هر چه از دونان به منّت خواستی
در تن افزودیّ و از جان کاستی
و حکیمان گفتهاند: آبِ حیات اگر فروشند فیالمثل به آبروی، دانا نخرد که مردن به علّت بَهْ از زندگانی به مَذَلّت.
اگر حَنْظَل خوری از دستِ خوشخوی
بِهْ از شیرینی از دستِ تُرُشروی
کانال ادبی ویر
@vir486
❤14👍6👏2👌1🕊1
#همام_تبریزی
در پی آن میدوید دل که نگاری کجاست
نوبت خوبان گذشت شاهد ما وقت ماست
بر سر آب حیات خیمه زده جان ما
این تن خاکی دوان، بهر سرابی چراست
بر در بیگانگان هرزه چرا میرویم
دوست چو همخانه شد خوشتر ازینجا کجاست
باخبران را ز دل نیست سر آب و گل
گو غم دنیی مخور این نه حدیث شماست
عالم جان را خوش است آب و هوا خاکیان
روی بدانجا نهند منزل گل، نارِ ماست
بلبل جان در قفس هیچ نمیزد نفس
بوی گلستان شنید عزم صَفیرش کجاست
چون به گلستان رود همدم رضوان شود
مجمع روحانیان منزل عیش و صفاست
هر که بدایشان رسید دید و زبان درکشید
وان که حدیثی شنید غافل ازین ماجراست
فاش مکن ای همام راز دل خویش را
محرم این ماجرا سمعِ دلِ آشناست
کانال ادبی ویر
@vir486
در پی آن میدوید دل که نگاری کجاست
نوبت خوبان گذشت شاهد ما وقت ماست
بر سر آب حیات خیمه زده جان ما
این تن خاکی دوان، بهر سرابی چراست
بر در بیگانگان هرزه چرا میرویم
دوست چو همخانه شد خوشتر ازینجا کجاست
باخبران را ز دل نیست سر آب و گل
گو غم دنیی مخور این نه حدیث شماست
عالم جان را خوش است آب و هوا خاکیان
روی بدانجا نهند منزل گل، نارِ ماست
بلبل جان در قفس هیچ نمیزد نفس
بوی گلستان شنید عزم صَفیرش کجاست
چون به گلستان رود همدم رضوان شود
مجمع روحانیان منزل عیش و صفاست
هر که بدایشان رسید دید و زبان درکشید
وان که حدیثی شنید غافل ازین ماجراست
فاش مکن ای همام راز دل خویش را
محرم این ماجرا سمعِ دلِ آشناست
کانال ادبی ویر
@vir486
👍6❤5👏2🔥1😁1
Mohammadreza Shajarian - Bade Farah Bakhsh (محمدرضا شجریان - ساز…
شعر: #حافظ
آواز: استاد #محمدرضا_شجریان
حافظ این غزل را پس از شکست و سقوط حکومت «شاه ابواسحاق» که فرد اهل شعر و ادب و خوشگذرانی بود و افتادن شیراز به دست پادشاه متعصب، فرومایه و خونخوار و به شدت زاهدنما و ریاکاری به نام«امیرمبارزالدین»
(ملقب به محتسب) سروده است. این غزل با صدای جاودانه استاد شجریان هوای دیگری دارد..
اگر چه باده فرحبخش و باد گلبیز است
به بانگ چنگ مَخور می که مُحتسب تیز است
صُراحیای و حریفی گرت به چنگ افتد
به عقل نوش که ایام فتنهانگیز است
در آستین مُرقع پیاله پنهان کن
که همچو چشم صُراحی زمانه خونریز است
به آب دیده بشوییم خرقهها از می
که موسم وَرَع و روزگار پرهیز است
مجوی عیش خوش از دور باژگون سپهر
که صاف ِ این سر خم جمله دُردی آمیز است
سپهر برشده پرویزَنیست خون افشان
که ریزهاش سر کسری و تاج پرویز است
عراق و فارس گرفتی به شعر خوش حافظ
بیا که نوبت بغداد و وقت تبریز است.
کانال ادبی ویر
@shokaran3
آواز: استاد #محمدرضا_شجریان
حافظ این غزل را پس از شکست و سقوط حکومت «شاه ابواسحاق» که فرد اهل شعر و ادب و خوشگذرانی بود و افتادن شیراز به دست پادشاه متعصب، فرومایه و خونخوار و به شدت زاهدنما و ریاکاری به نام«امیرمبارزالدین»
(ملقب به محتسب) سروده است. این غزل با صدای جاودانه استاد شجریان هوای دیگری دارد..
اگر چه باده فرحبخش و باد گلبیز است
به بانگ چنگ مَخور می که مُحتسب تیز است
صُراحیای و حریفی گرت به چنگ افتد
به عقل نوش که ایام فتنهانگیز است
در آستین مُرقع پیاله پنهان کن
که همچو چشم صُراحی زمانه خونریز است
به آب دیده بشوییم خرقهها از می
که موسم وَرَع و روزگار پرهیز است
مجوی عیش خوش از دور باژگون سپهر
که صاف ِ این سر خم جمله دُردی آمیز است
سپهر برشده پرویزَنیست خون افشان
که ریزهاش سر کسری و تاج پرویز است
عراق و فارس گرفتی به شعر خوش حافظ
بیا که نوبت بغداد و وقت تبریز است.
کانال ادبی ویر
@shokaran3
❤6👍5👏3🔥2💯1
#صادق_هدایت
نامه به شهید نورایی
به هرحال این اوضاعی است که میبینید و تفسیر لازم ندارد.
ما هم میسوزيم و میسازيم.
قسمتمان اين بوده يا نبوده ديگر اهميت ندارد.
سگ بريند روی قسمت و همه چيز.
کانال ادبی ویر
@vir486
نامه به شهید نورایی
به هرحال این اوضاعی است که میبینید و تفسیر لازم ندارد.
ما هم میسوزيم و میسازيم.
قسمتمان اين بوده يا نبوده ديگر اهميت ندارد.
سگ بريند روی قسمت و همه چيز.
کانال ادبی ویر
@vir486
👍10❤3🔥3😁2👏1
#اساطیر
اژدها:
در اساطیر ایرانی اژدها حیوانی است پلید که اهریمن آن را همراه مار، کژدم، چلپاسه و... جزء «خرَفَستران» (گزندگان)گزنده و زهرآگین آفرید که انواعی دارد؛ مانند: سه سر، دو سر، هفت سرو...(قلی زاده، 1388: 73). از منظر رمزشناسی نیز قهرمان داستان بایستی این موجود شریر را از پای در آورد. این هیولا یک پندار و یک رمز است برای ظهور و تجلی رمزی دیگر که با آن تقابل دارد. به قول «فرای» این حیوان هم جنبه سترونی دارد و هم جنبه آفرینش. آفرینش و حیات نتیجه مرگ اوست زیرا اژدها مرگ است و کشتن مرگ،یعنی آوردن زندگی (فرای، 1379: 226).
تعداد زیادی از پژوهشگران ایرانی اژدها را نماد خشکسالی میدانند(رستگار فسایی،1365: 118و2؛ بهار، 1384: 311و226؛ سرکاراتی،1378: 238-237).
نبرد بهمن (اردشیر) با اژدهایی در سرزمین مصر؛ در مصر خبر میآورند که اژدهایی پدیدآمده بر فراز کوه که همه ستوران و احشام را میبلعد. بهمن عازم نبرد میشود، ناگاه اژدها آتشی برمیدَمد و تمام کوه و صحرا را آتش فرا میگیرد، بهمن از پیش اژدها میگریزد. اما اژدها فرامیرسد و او را به دم درمیکشد و بهمن در دهان اژدها ناپدید میشود(طرسوسی،1374: 1/8).
البته گاه این موجود در نقش یک ناجی عمل
میکند و همیشه شرور نیست: آنگاه که به دستور همای، داراب را به پادافره کُشتن جمهرون و رشنواد به بیابانی دور و سوزان میبرند تا بکشند، ناگهان اژدهایی پدید میآید و به یک دمیدن، تمام بیابان را پُر از آتش میکند، از ترس این موجود، جلادان فرار میکنند و داراب از مرگ میرهد(طرسوسی،1374: 1/56 و 335-334).
گاه این موجود نقشی مرموز و نماین دارد: اژدهایی برفراز کوهی در میان جزایر «سلاهط» و «نوط» که آتش از دهانش برمیآید و فوجی از لشکر اسکندر را میسوزاند و سرانجام به جانب مغرب میرود، این اژدها از زمان حضرت آدم پیوسته در میان مشرق و مغرب روان است و وقتی به مغرب برسد، جهان به پایان میرسد و هفت هزار سال طول میکشد تا از مشرق به مغرب برسد(طرسوسی،1374: 2/339-337).
کانال ادبی ویر
@vir486
اژدها:
در اساطیر ایرانی اژدها حیوانی است پلید که اهریمن آن را همراه مار، کژدم، چلپاسه و... جزء «خرَفَستران» (گزندگان)گزنده و زهرآگین آفرید که انواعی دارد؛ مانند: سه سر، دو سر، هفت سرو...(قلی زاده، 1388: 73). از منظر رمزشناسی نیز قهرمان داستان بایستی این موجود شریر را از پای در آورد. این هیولا یک پندار و یک رمز است برای ظهور و تجلی رمزی دیگر که با آن تقابل دارد. به قول «فرای» این حیوان هم جنبه سترونی دارد و هم جنبه آفرینش. آفرینش و حیات نتیجه مرگ اوست زیرا اژدها مرگ است و کشتن مرگ،یعنی آوردن زندگی (فرای، 1379: 226).
تعداد زیادی از پژوهشگران ایرانی اژدها را نماد خشکسالی میدانند(رستگار فسایی،1365: 118و2؛ بهار، 1384: 311و226؛ سرکاراتی،1378: 238-237).
نبرد بهمن (اردشیر) با اژدهایی در سرزمین مصر؛ در مصر خبر میآورند که اژدهایی پدیدآمده بر فراز کوه که همه ستوران و احشام را میبلعد. بهمن عازم نبرد میشود، ناگاه اژدها آتشی برمیدَمد و تمام کوه و صحرا را آتش فرا میگیرد، بهمن از پیش اژدها میگریزد. اما اژدها فرامیرسد و او را به دم درمیکشد و بهمن در دهان اژدها ناپدید میشود(طرسوسی،1374: 1/8).
البته گاه این موجود در نقش یک ناجی عمل
میکند و همیشه شرور نیست: آنگاه که به دستور همای، داراب را به پادافره کُشتن جمهرون و رشنواد به بیابانی دور و سوزان میبرند تا بکشند، ناگهان اژدهایی پدید میآید و به یک دمیدن، تمام بیابان را پُر از آتش میکند، از ترس این موجود، جلادان فرار میکنند و داراب از مرگ میرهد(طرسوسی،1374: 1/56 و 335-334).
گاه این موجود نقشی مرموز و نماین دارد: اژدهایی برفراز کوهی در میان جزایر «سلاهط» و «نوط» که آتش از دهانش برمیآید و فوجی از لشکر اسکندر را میسوزاند و سرانجام به جانب مغرب میرود، این اژدها از زمان حضرت آدم پیوسته در میان مشرق و مغرب روان است و وقتی به مغرب برسد، جهان به پایان میرسد و هفت هزار سال طول میکشد تا از مشرق به مغرب برسد(طرسوسی،1374: 2/339-337).
کانال ادبی ویر
@vir486
👍4❤3👏3🕊1💯1
#سعدی
تو آن نهای که دل از صحبت تو برگیرند
و گر ملول شوی صاحبی دگر گیرند
و گر به خشم برانی طریق رفتن نیست
کجا روند که یار از تو خوبتر گیرند
به تیغ اگر بزنی بیدریغ و برگردی
چو روی باز کنی دوستی ز سر گیرند
هلاک نفس به نزدیک طالبان مراد
اگر چه کار بزرگست مختصر گیرند
روا بود همه خوبان آفرینش را
که پیش صاحب ما دست بر کمر گیرند
قمر مقابله با روی او نیارد کرد
و گر کند همه کس عیب بر قمر گیرند
به چند سال نشاید گرفت ملکی را
که خسروان ملاحت به یک نظر گیرند
خدنگ غمزه خوبان خطا نمیافتد
اگر چه طایفهای زهد را سپر گیرند
کم از مطالعهای بوستان سلطان را
چو باغبان نگذارد کز او ثمر گیرند
وصال کعبه میسر نمیشود سعدی
مگر که راه بیابان پرخطر گیرند
کانال ادبی ویر
@vir486
تو آن نهای که دل از صحبت تو برگیرند
و گر ملول شوی صاحبی دگر گیرند
و گر به خشم برانی طریق رفتن نیست
کجا روند که یار از تو خوبتر گیرند
به تیغ اگر بزنی بیدریغ و برگردی
چو روی باز کنی دوستی ز سر گیرند
هلاک نفس به نزدیک طالبان مراد
اگر چه کار بزرگست مختصر گیرند
روا بود همه خوبان آفرینش را
که پیش صاحب ما دست بر کمر گیرند
قمر مقابله با روی او نیارد کرد
و گر کند همه کس عیب بر قمر گیرند
به چند سال نشاید گرفت ملکی را
که خسروان ملاحت به یک نظر گیرند
خدنگ غمزه خوبان خطا نمیافتد
اگر چه طایفهای زهد را سپر گیرند
کم از مطالعهای بوستان سلطان را
چو باغبان نگذارد کز او ثمر گیرند
وصال کعبه میسر نمیشود سعدی
مگر که راه بیابان پرخطر گیرند
کانال ادبی ویر
@vir486
👍9❤4🥰4💋2
نگاره " پیر آزاده و جوان محتشم زاده " با رقم استاد کمال الدین بهزاد، 930 هجری، مکتب هرات، واقع در گالری فریر واشنگتن.
همخوانی متن با نگاره
(حکایت پیر آزاده با جوان محتشم زاده)
محتشم زاده از نخوت جاه
می خرامید ظریفانه به راه
به تبختر قدمی برمی داشت
وز تکبر علمی می افراشت
عارفی پشت دو تا در ژنده
دلی از نور الهی زنده
گفت کای تازه جوان تند مرو
پند سنجیده پیران بشنو
این روش نیست چو خوش پیش خدای
بازکش زین روش ناخوش پای
طبع او از سخن پیر آشفت
بانگ برداشت ز نادانی و گفت
کای ز گفتار تو بر من باری
می شناسی که کیم گفت آری
اولت بود یکی قطره آب
که از آن شستن ثوب است ثواب
از شکم تا به کنار آمده ای
از ره بول دو بار آمده ای
و آخرت جیفه افتاده به خاک
کرده پنهان به یکی تیره مغاک
بر تو آن پرده به فرض ار بدرند
چشم نابسته کسان کم گذرند
در میانه که سراسر خوشی است
روز و شب کار تو سرگین کشی است
تنت آراسته از گوهر و در
چون شکنبه شکم از سرگین پر
گر به خود نیست شناساوریت
لب گشادم به شناساگریت
از من این نکته فراموش مکن
مدحت مدحگران گوش مکن
منبع: مثنوی سبحةالابرار از هفت اورنگ جامی،
کانال ادبی ویر
@vir486
همخوانی متن با نگاره
(حکایت پیر آزاده با جوان محتشم زاده)
محتشم زاده از نخوت جاه
می خرامید ظریفانه به راه
به تبختر قدمی برمی داشت
وز تکبر علمی می افراشت
عارفی پشت دو تا در ژنده
دلی از نور الهی زنده
گفت کای تازه جوان تند مرو
پند سنجیده پیران بشنو
این روش نیست چو خوش پیش خدای
بازکش زین روش ناخوش پای
طبع او از سخن پیر آشفت
بانگ برداشت ز نادانی و گفت
کای ز گفتار تو بر من باری
می شناسی که کیم گفت آری
اولت بود یکی قطره آب
که از آن شستن ثوب است ثواب
از شکم تا به کنار آمده ای
از ره بول دو بار آمده ای
و آخرت جیفه افتاده به خاک
کرده پنهان به یکی تیره مغاک
بر تو آن پرده به فرض ار بدرند
چشم نابسته کسان کم گذرند
در میانه که سراسر خوشی است
روز و شب کار تو سرگین کشی است
تنت آراسته از گوهر و در
چون شکنبه شکم از سرگین پر
گر به خود نیست شناساوریت
لب گشادم به شناساگریت
از من این نکته فراموش مکن
مدحت مدحگران گوش مکن
منبع: مثنوی سبحةالابرار از هفت اورنگ جامی،
کانال ادبی ویر
@vir486
👍8❤3👏2🕊1
#ریشهی_کلمات
دشنام
دش) یا (دژ) به معنای بد و متضاد واژه (وش) است. وش به معنای نیکی است.این دو واژه در ادبیات ایران باستان بسیار به کار رفتهاست به گونهای که در بسیاری از نامهای ایرانی از این واژه بسیار استفاده شدهاست. دشنام با همان معنی نام بد به کسی نسبت دادن است. دژخیم یا دشمن از همین خانواده میباشند.
ژان شاردن که در زمان صفویه در ایران اقامت داشته و با زبان فارسی نیز آشنا بوده مینویسد ایرانیان در برابر این همه فضیلتهای اخلاقی صفتی ناشایسته دارند. گرچه عادتشان ستایش و نیایش پیدرپی حضرت احدیت است و هنگام آغاز نهادن به کاری حتماً بسم الله میگویند؛ و ناشدنی است از کاری یا چیزی سخن در میان آورند و ان شاء الله بر زبان نرانند، امّا از همان زبان و دهان که چندین نعت و تحمید حق بیرون میتراود هزاران دشنام و کلمات و جملات رکیک و ناسزاوار خارج میشود. نه تنها مردمان عامی بلکه بزرگان و اعیان و اشراف بر همین خوی و صفتند. ضمن ناسزا گفتن و فحش دادن به هم غالباً نام آن قسمت از اعضای بدن را میبرند که قلم از آوردن اسم آن شرمگین است، و به زنان هم نسبتهای ناسزاوار میدهند، و حال آن که نه آنان را دیدهاند و نه نامشان را میدانند، و نه این که در دل خواهان بدنامی و رسوایی ایشان میباشند. زنان نیز هنگام ستیزگری با هم دست کمی از مردان ندارند.
کانال ادبی ویر
@vir486
دشنام
دش) یا (دژ) به معنای بد و متضاد واژه (وش) است. وش به معنای نیکی است.این دو واژه در ادبیات ایران باستان بسیار به کار رفتهاست به گونهای که در بسیاری از نامهای ایرانی از این واژه بسیار استفاده شدهاست. دشنام با همان معنی نام بد به کسی نسبت دادن است. دژخیم یا دشمن از همین خانواده میباشند.
ژان شاردن که در زمان صفویه در ایران اقامت داشته و با زبان فارسی نیز آشنا بوده مینویسد ایرانیان در برابر این همه فضیلتهای اخلاقی صفتی ناشایسته دارند. گرچه عادتشان ستایش و نیایش پیدرپی حضرت احدیت است و هنگام آغاز نهادن به کاری حتماً بسم الله میگویند؛ و ناشدنی است از کاری یا چیزی سخن در میان آورند و ان شاء الله بر زبان نرانند، امّا از همان زبان و دهان که چندین نعت و تحمید حق بیرون میتراود هزاران دشنام و کلمات و جملات رکیک و ناسزاوار خارج میشود. نه تنها مردمان عامی بلکه بزرگان و اعیان و اشراف بر همین خوی و صفتند. ضمن ناسزا گفتن و فحش دادن به هم غالباً نام آن قسمت از اعضای بدن را میبرند که قلم از آوردن اسم آن شرمگین است، و به زنان هم نسبتهای ناسزاوار میدهند، و حال آن که نه آنان را دیدهاند و نه نامشان را میدانند، و نه این که در دل خواهان بدنامی و رسوایی ایشان میباشند. زنان نیز هنگام ستیزگری با هم دست کمی از مردان ندارند.
کانال ادبی ویر
@vir486
👍12❤3👌2👏1
Audio
#مثنویخوانی
شرح دفتر نخست مثنوی، جلسه یکم:
چرا مثنوی میخوانیم؟
شرح استاد دکتر پورمختار.
کانال ادبی ویر
@vir486
شرح دفتر نخست مثنوی، جلسه یکم:
چرا مثنوی میخوانیم؟
شرح استاد دکتر پورمختار.
کانال ادبی ویر
@vir486
👍5❤2🔥2👌1
#سعدی
عیب جویانم حکایت پیش جانان گفتهاند
من خود این پیدا همیگویم که پنهان گفتهاند
پیش از این گویند کز عشقت پریشانست حال
گر بگفتندی که مجموعم پریشان گفتهاند
پرده بر عیبم نپوشیدند و دامن بر گناه
جرم درویشی چه باشد تا به سلطان گفتهاند
تا چه مرغم کم حکایت پیش عنقا کردهاند
یا چه مورم کم سخن نزد سلیمان گفتهاند
دشمنی کردند با من لیکن از روی قیاس
دوستی باشد که دردم پیش درمان گفتهاند
ذکر سودای زلیخا پیش یوسف کردهاند
حال سرگردانی آدم به رضوان گفتهاند
داغ پنهانم نمیبینند و مهر سر به مهر
آن چه بر اجزای ظاهر دیدهاند آن گفتهاند
ور نگفتندی چه حاجت کآب چشم و رنگ روی
ماجرای عشق از اول تا به پایان گفتهاند
پیش از این گویند سعدی دوست میدارد تو را
بیش از آنت دوست میدارم که ایشان گفتهاند
عاشقان دارند کار و عارفان دانند حال
این سخن در دل فرود آید که از جان گفتهاند
کانال ادبی ویر
@vir486
عیب جویانم حکایت پیش جانان گفتهاند
من خود این پیدا همیگویم که پنهان گفتهاند
پیش از این گویند کز عشقت پریشانست حال
گر بگفتندی که مجموعم پریشان گفتهاند
پرده بر عیبم نپوشیدند و دامن بر گناه
جرم درویشی چه باشد تا به سلطان گفتهاند
تا چه مرغم کم حکایت پیش عنقا کردهاند
یا چه مورم کم سخن نزد سلیمان گفتهاند
دشمنی کردند با من لیکن از روی قیاس
دوستی باشد که دردم پیش درمان گفتهاند
ذکر سودای زلیخا پیش یوسف کردهاند
حال سرگردانی آدم به رضوان گفتهاند
داغ پنهانم نمیبینند و مهر سر به مهر
آن چه بر اجزای ظاهر دیدهاند آن گفتهاند
ور نگفتندی چه حاجت کآب چشم و رنگ روی
ماجرای عشق از اول تا به پایان گفتهاند
پیش از این گویند سعدی دوست میدارد تو را
بیش از آنت دوست میدارم که ایشان گفتهاند
عاشقان دارند کار و عارفان دانند حال
این سخن در دل فرود آید که از جان گفتهاند
کانال ادبی ویر
@vir486
👏6❤5👍3👌2🕊1
#شاهرخ_مسکوب
روزها در راه
مردم کمتر حرمت سکوت را پاس میدارند و با حرف به آن تجاوز میکنند.
کانال ادبی ویر
@vir486
روزها در راه
مردم کمتر حرمت سکوت را پاس میدارند و با حرف به آن تجاوز میکنند.
کانال ادبی ویر
@vir486
👍7❤2👏2💯1