بعضی دوستان معتقدن که مادورو بدون نوبت رد شد و نوبت‌ها رو خراب کرد.

لطفا و لطفا بلاگرهای بی‌درد رو بلاک کنید.
این یک وظیفه‌ست.

کس به میدان در نمی‌آید؟
سوار‌ان
را
چه
شد!!

بویِ جویِ مولیان آیَد هَمی
یادِ یارِ مهربان آیَد هَمی

ریگِ آموی و دُرشتی‌های او
زیر پایم پَرنیان آیَد هَمی

آبِ جیحون از نشاطِ روی دوست
خِنگِ ما را تا میان آیَد هَمی

ای بخارا! شاد‌‌‌ باش و دیر زی
میر زیْ تو شادمان آیَد هَمی

میر ماه است و بخارا آسمان
ماه سویِ آسمان آیَد هَمی

میر سَرو است و بخارا بوستان
سَرو سوی بوستان آیَد هَمی

ای پادشاه شهر چو وقتت فرا رسد
تو نیز با گدای محلت برابری

گر پنج نوبتت به در قصر می‌زنند
نوبت به دیگری بگذاری و بگذری



سعدی




@vir486

شهرِ یاران بود و خاکِ مهر‌بانان این دیار...

یکی از مهم‌ترین و حیاتی‌ترین مسئله‌‌های شاهنامه، ضرورت بودن شاه برای سرزمین ایران است.
هیچ‌کس از میان ادیبان گذشته به این مهم اشاره نکرده و راحت از کنارش گذشتند، به جز زنده‌یاد بیضایی این اواخر.
شاه در شاهنامه نخ اتصال بین مردم و ایران است. نمی‌گذارد که از هم بپاشد. بتن ساختمان است.
اونجایی که ایرج کشته میشه، حکیم توس همچون جادوگری مسئله‌ی ‌کنیز ایرج رو پیش می‌کشونه، گویی از قبل برای همچین روزی پرورشش می‌داد.
در زمان زال بزرگان به زال پیشنهاد پادشاهی می‌دهند ولی زال نمی‌پذیره و لهراسب( اگر اشتباه نکنم) معرفی می‌کند.
از همه‌ی این‌ها می‌خواهم به این نتیجه برسم که جز لاینفک ایران، رشته‌ی اتصال، پادشاه است.
به نظرم دشمنان این مورد رو بهتر از خودی‌ها فهمیدند و بهمین دلیل بر طبل شاه‌ستیزی می‌کوبیدند و همچنان می‌کوبند.

جایی از دوستی بزرگوار شنیدم که علامه‌ی همایی با آن همه فضل و دیانت فرمودن که: تمام شاعران ما شاه‌دوست بودند نه بخاطر تملق که بخاطر پیشینه‌ی اهمیت پادشاه در این سرزمین می‌باشد.




@vir486

سرِ خم، قدغن...