شعر فارسی (از رودکی تا نیما) ویر
13K subscribers
299 photos
427 videos
7 files
78 links
Download Telegram
نقش فریبندهٔ دنیا به صورتِ دریا مانَد که زنده درکِشد، چون بُکشد بیرون اندازد. و امروز درین دریای شور، یک صدف نی و صد هزار نهنگ. و دور، دورِ بی‌هنران و کارْ، کارِ بدگهران.

منشآت خاقانی
افضل‌الدّین بدیل بن علی خاقانی شروانی.



@vir486
👍3
حال که لب هایت
ای بی وفا  بر ما کردی دریغ

لااقل غش کن
که استاد نفس مصنوعی ام


جمال‌ثریا

@vir486
🤓3👍1
در این هوای سرد زمستانی،مطالعه چند باره شعر زمستان اخوان ثالث هم جذاب خواهد بود


سلامت را نمی‌خواهند پاسخ گفت
سرها در گریبان است.
کسی سربر نیارد کرد پاسخ گفتن و دیدار یاران را
نگه جز پیش پا را دید نتواند
که ره تاریک و لغزان است
وگر دست محبت سوی کس یازی
به اکراه آورد دست از بغل بیرون
که سرما سخت سوزان است
نفس کز گرمگاه سینه می آید برون ابری شود تاریک
چو دیوار ایستد در پیش چشمانت
نفس کاین است پس دیگر چه داری چشم
زچشم دوستان دور یا نزدیک
مسیحای جوان مرد من ای ترسای پیر پیرهن چرکین
هوا بس ناحوانمردانه سرد است...آی...
دمت گرم و سرت خوش باد
سلامم را تو پاسخ گوی در بگشای!
منم من میهمان هر شبت لولی‌وش مغموم
منم من سنگ تیپا خورده رنجور
منم دشنام پست آفرینش نغمه ناجور
نه از رومم نه از زنگم همان بیرنگ بیرنگم
بیا بگشای در بگشای دلتنگم
حریفا میزبانا میهمان سال و ماهت پشت در چون موج می‌لرزد
تگرگی نیست مرگی نیست
صدایی گر شنیدی صحبت سرما و دندان است
من امشب آمدستم وام بگذارم
حسابت را کنار جام بگذارم
چه می‌گویی که بیگه شد سحر شد بامداد آمد
فریبت می‌دهد برآسمان این سرخی بعد از سحرگه نیست
حریفا! گوش سرما برده‌است این یادگار سیلی سرد زمستان است
و قندیل سپهر تنگ میدان مرده یا زنده
به تابوت ستبر ظلمت نه توی مرگ اندود پنهان است
حریفا! رو چراغ باده را بفروز شب با روز یکسان است.

سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت
هوا دلگیر درها بسته سرها در گریبان دست‌ها پنهان
نفس‌ها ابر دل‌ها خسته و غمگین
درختان اسکلت‌های بلورآجین
زمین دلمرده سقف آسمان کوتاه
غبار آلوده مهروماه

اخوان ثالث

@vir486
👍6
کوه با نخستین سنگ‌ها آغاز می‌شود
انسان با نخستین درد
در من زندانی ستمگری بود که به آواز زنجیرش خو نمی‌کرد
من با نخستین نگاه تو آغاز شدم.

احمد شاملو

@vir486
👍2👎1
(با پادشه بگوی که روزی مقدَّر است)
اگر همه‌ی آنهایی که ایران را برای یک لقمه‌ نان روزانه بر سر بازار به این و آن می‌فروشند، تنها همین مصرع حافظ رو می‌خوندند شاید این گستردگی باب خودفروشی را نداشتیم.

صبح‌تان با حافظ روشن باد

@vir486
👍3🔥2❤1
معرفی ستاره‌ی‌ دیگری از ادب پارسی

#_رابعه_ بلخی

رابعه‌ی قُزداری بلخی از شاعران قرن چهارم هجریست که سخن او در لطافت و اشتمال بر معانی دل‌انگیز و فصاحت و حُسن تاثیر معروف‌است. شرح زندگانیش افسانه‌آمیز و همراه با خیالات داستان‌سازان است. می‌گویند که پدرش کعب از امارت‌جویان عرب بود و از بلخ و تا سیستان و قندهار کامرانی‌ها داشت، ولی نمی‌دانم چنین امیر مقتدری کی بود؛ به هر حال افسانه‌سرایان گفته‌اند که دختر این کعب به بنده‌یی بکتاش‌نام، از بندگان برادرش، عشق ورزید و برادر به بدگمانی و تعصب او را کشت. این داستان را، که گویا مخلوق افسانه‌پردازان‌است، رضاقلی‌خان هدایت به‌نظم کشید و نام آن منظومه را گلستان ارم نهاد.
صوفیان نیز از داستان‌سازی نسبت به این شاعر لطیف‌سخنِ نیکوبیان غافل ننشستند و کوشیدند که عشق مجازی او را عشق حقیقی جلوه دهند. اما عوفی در لباب‌الالباب سخنی کوتاه درباره‌ی او آورده‌ و گفته‌است که زنی عاشق‌پیشه و شاهدباز بود و به‌ پارسی و تازی شعر می‌ساخت و او را به سبب آنکه در شعر خود ترکیب مگس رویین بکار برده بود، بدین لقب خواندند. مسلماً علت اشتهار او به عشقبازی و شیوع داستان معروف درباره‌ی او، اشتمال غزل‌های لطیف او است به‌معانی دلپذیر عاشقانه و رواج آن در میان عارف و عامی‌.


عشق او باز اندر آوردم به بند
کوشش بسیار نامد سودمند

عشق دریایی کرانه ناپدید
کی توان کردن شنا ای هوشمند

عشق را خواهی که تا پایان بری
بس که بپسندید باید ناپسند

زشت باید دید و انگارید خوب
زهر باید خورد و انگارید قند

توسنی کردم ندانستم همی
کز کشیدن تنگتر گردد کمند


#معرفی شاعران پارسی
#_رابعه_ بلخی
# _ تاریخ ادبیات
#_ ذبیح‌الله صفا
جلد یک



@vir486
❤1👍1
پس از این با کسی غیر از خودم همدم نخواهم شد
غمِ خود میخورم غمخوارِ نامحرم نخواهم شد

به دیوار اتاقم تکیه خواهم کرد در خلوت
ولی هرگز گدای شانه ای محکم نخواهم شد

به قدری ضربه از نیرنگِ همراهانِ خود خوردم
که دیگر هم‌قدم با سایه‌ی خود هم نخواهم شد

نمی‌گویم که زخمی می‌زنم بر هر که زخمم زد
ولی دیگر برای زخم او مرهم نخواهم شد

شبیه سرو بار آورده ما را رنجِ تنهایی
که پیش پای هر طوفان سختی خم نخواهم شد

دلم می‌خواست پرچم دارِ مهر و دوستی باشم
ولی افسوس آن چیزی که میخواهم نخواهم شد

اگر انسانیت شرطش حراجِ خویشتن باشد
نمی‌خواهم، چه اصراریست، من آدم نخواهم شد

مهدی_جوینی


@vir486
👍4👏1
اگر "درد" نبود چه بسا که انسان با همان بیماریِ نخست جان می‌سپرد، زیرا راهی به طلبِ مداوا و پرهیز پیدا نمی‌کرد.

              #سخن‌ها_را_بشنویم

دکتر محمّد‌علی اسلامی‌ نُدوشن


@vir486
👍3🤔1
پیش‌بینی اورول برای آینده به حقیقت پیوسته است، یعنی اقلیت کوچکی قادرند از ثروت‌های مرئی اقتصاد جهانی لذت ببرند، در حالی که اکثر مردم پیوسته در معرض نیازهای بی‌پایان اقتصادی و حسرت برای رابطه‌ی عاشقانه و جنسی متعالی هستند.

صنعت رسانه‌ای، شکلی از رابطه عاشقانه را ارائه می‌دهد که مبتنی بر نوعی هویت‌ یابی است که از طریق شراکت در مصرف، خلق می‌شود. در اینجاست که "دنیای پشمکی"، آدم‌های خودش را خلق می‌کند، آدم‌هایی که فقط موقعی به شکلی کامل در جامعه پذیرفته می‌شوند که بتوانند مصرف‌کنندگان کارآمدی باشند ...

مری_ایوانز
کتاب: عشق بحثی غیرعاشقانه
مترجم: پروین قائمی


@vir486
👍4
دلم در بند تنهایی بفرسود

چو بلبل در قفس روز بهاران


سعدی

@vir486
👍6
روزان و شبان در آرزویت

تنها منم و خیال رویت

جامی


@vir486
👍4
بانوى من!
هنگامى كه در درياى تو،
سفر كردم
نه به نقشه‌ى راه دريايى نظر افكندم،
و نه قايق  لاستيكى با خود بردم
و نه جليقه‌ى نجات!
بلكه مانند يک بودايى،
به آتشِ تو
نزديک شدم
و پايانِ راه را؛
انتخاب كردم

نزار قبانی


@vir486
👍1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
شاهنامه پیوند ماست.
زبان فارسی آزادی ماست و همیشه آن‌را پاس‌می‌داریم.

@vir486
👍5👎1
خوانش غزلیات سعدی.


کاری از کتابخانه گویا ایران صدا.

@vir486
👍4
هزّالی در مجالس دایم مسخرگی می‌کرد، زاهدی او را گفت: «همهٔ عمر خود در هزل و مسخرگی گذرانیدی، چنین مکن که روز قیامت تو را سرنگون در دوزخ افکنند.»
گفت: «آن نیز مسخرگی دیگر خواهد بود.»

لطائف الطوائف
فخرالدین علی صفی.

@vir486
👍5
شروع هفته و ورق‌زن دیوان خواجه.🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🦜🕊🕊🕊🕊🕊


نماز شام غریبان چو گریه آغازم
به مویه‌های غریبانه قصه پردازم

به یاد یار و دیار آن چنان بگریم زار
که از جهان ره و رسم سفر براندازم

من از دیار حبیبم نه از بلاد غریب
مهیمنا به رفیقان خود رسان بازم

خدای را مددی ای رفیق ره تا من
به کوی میکده دیگر علم برافرازم

خرد ز پیری من کی حساب برگیرد
که باز با صنمی طفل عشق می‌بازم

بجز صبا و شمالم نمی‌شناسد کس
عزیز من که به جز باد نیست دمسازم

هوای منزل یار آب زندگانی ماست
صبا بیار نسیمی ز خاک شیرازم

سرشکم آمد و عیبم بگفت روی به روی
شکایت از که کنم خانگیست غمازم

ز چنگ زهره شنیدم که صبحدم می‌گفت
غلام حافظ خوش لهجه خوش آوازم

حافظ

@vir486
👍2
 

دانی که شدم
خانه خراب تو حبیبا

اکنون دگر
آبادی ویرانه‌ی من باش


مهدی‌اخوان‌ثالث

@vir486
👍5
‏همه‌ ی حرف رو محمود درویش
اونجا زده که گفته:

«سلام بر آن‌ها که بیهوده دوستشان داریم»


@vir486
👍3👌1