چرا ملتها شکست میخورند؟
Photo
«ما این حقایق را آشکار میپنداریم، که تمام انسانها برابر آفریده شدهاند و از جانب آفریدگارشان برخی حقوق جداییناپذیر به آنها اعطا شده، در میان آنها زندگی، آزادی و پیگیری خشنودی،—که برای نگهبانی از این حقوق دولتها بین انسانها نهادینه شدهاند، که قدرت مشروعشان را از رضایت شهروندان به دست میآورند—که هر زمان هر دولتی این اهداف را نابود کند، حق مردم است که آن را تغییر دهند یا از بین ببرند و دولتی جدید بنیان گذارند، که برپایهی اصولی باشد و قدرتش به گونهای سازماندهی شود که در نظرشان بیشترین تاثیر را بر امنیت و خشنودیشان دارد. احتیاط، به طور قطع، امر میکند که دولتهایی که برای زمانی طولانی پا بر جا بودهاند نباید برای دلایلی ضعیف و گذرا تغییر کنند؛ و از قرار، تمام تجربیات نشان دادهاند زمانی که بدیها قابل تحمل باشند، انسانها تمایل بیشتری به تحمل آنها دارند، تا این که بخواهند با تغییر چارچوبهایی که به آنها عادت کردهاند، خودشان را آسوده کنند. اما وقتی سلسلهای دراز از تجاوزها و غارتها همواره با هدفی ثابت نشان از تنزل آنها به استبداد مطلق دارد، این حق آنهاست، وظیفهی آنهاست، که چنین دولتی را دور بیاندازند و پاسدارانی جدید برای امنیت آیندهشان فراهم آورند.»
بخشی از مقدمهی اعلامیهی استقلال آمریکا
اعلامیهی استقلال آمریکا یکی از شگفتانگیزترین متنهای نوشته شده در تاریخ، از هر لحاظ است. بخش آغازین این اعلامیه نه تنها یک اعلامیه برای جدایی کلونیهای آمریکا از بریتانیاست، بلکه متنی دقیق و موجز، در برگیرندهی تمام عقاید آزادیخواهان کلاسیک است. انجام چنین کاری، با توجه به محدودیتهای ذاتی یک اعلامیه، نه فقط نیازمند تسلط بر ایدههای آزادیخواهانه است، بلکه زبان درخور خود را نیز میطلبد. به باور وینستون چرچیل، این بیانیه والاترین ایدههای تمدن غربی را در متعالیترین قالب زبانی تاریخ ادبیات انگلیسی جای داده. نتیجه: سندی تاریخی، نه تنها متعلق به استقلال آمریکا، بلکه برای تمام آزادیخواهان سرتاسر کرهی خاکی و همهی زمانها. در عمل نیز این اعلامیه الهام بخش بسیاری از جنبشها و انقلابها، از انقلاب فرانسه و انقلابهای ملل آمریکای جنوبی گرفته، تا جنبشهای لغو بردهداری و حق رای زنان در آمریکا بوده است.
@whynationsfail2019
«ما این حقایق را آشکار میپنداریم، که تمام انسانها برابر آفریده شدهاند و از جانب آفریدگارشان برخی حقوق جداییناپذیر به آنها اعطا شده، در میان آنها زندگی، آزادی و پیگیری خشنودی،—که برای نگهبانی از این حقوق دولتها بین انسانها نهادینه شدهاند، که قدرت مشروعشان را از رضایت شهروندان به دست میآورند—که هر زمان هر دولتی این اهداف را نابود کند، حق مردم است که آن را تغییر دهند یا از بین ببرند و دولتی جدید بنیان گذارند، که برپایهی اصولی باشد و قدرتش به گونهای سازماندهی شود که در نظرشان بیشترین تاثیر را بر امنیت و خشنودیشان دارد. احتیاط، به طور قطع، امر میکند که دولتهایی که برای زمانی طولانی پا بر جا بودهاند نباید برای دلایلی ضعیف و گذرا تغییر کنند؛ و از قرار، تمام تجربیات نشان دادهاند زمانی که بدیها قابل تحمل باشند، انسانها تمایل بیشتری به تحمل آنها دارند، تا این که بخواهند با تغییر چارچوبهایی که به آنها عادت کردهاند، خودشان را آسوده کنند. اما وقتی سلسلهای دراز از تجاوزها و غارتها همواره با هدفی ثابت نشان از تنزل آنها به استبداد مطلق دارد، این حق آنهاست، وظیفهی آنهاست، که چنین دولتی را دور بیاندازند و پاسدارانی جدید برای امنیت آیندهشان فراهم آورند.»
بخشی از مقدمهی اعلامیهی استقلال آمریکا
اعلامیهی استقلال آمریکا یکی از شگفتانگیزترین متنهای نوشته شده در تاریخ، از هر لحاظ است. بخش آغازین این اعلامیه نه تنها یک اعلامیه برای جدایی کلونیهای آمریکا از بریتانیاست، بلکه متنی دقیق و موجز، در برگیرندهی تمام عقاید آزادیخواهان کلاسیک است. انجام چنین کاری، با توجه به محدودیتهای ذاتی یک اعلامیه، نه فقط نیازمند تسلط بر ایدههای آزادیخواهانه است، بلکه زبان درخور خود را نیز میطلبد. به باور وینستون چرچیل، این بیانیه والاترین ایدههای تمدن غربی را در متعالیترین قالب زبانی تاریخ ادبیات انگلیسی جای داده. نتیجه: سندی تاریخی، نه تنها متعلق به استقلال آمریکا، بلکه برای تمام آزادیخواهان سرتاسر کرهی خاکی و همهی زمانها. در عمل نیز این اعلامیه الهام بخش بسیاری از جنبشها و انقلابها، از انقلاب فرانسه و انقلابهای ملل آمریکای جنوبی گرفته، تا جنبشهای لغو بردهداری و حق رای زنان در آمریکا بوده است.
@whynationsfail2019
👍1
⚜رند پال
مائو، استالین و هیتلر به قدرت نرسیدند تا ظلم و ستم را گسترش دهند. آنها با وعدهء برابری به قدرت رسیدند.
@whynationsfail2019
مائو، استالین و هیتلر به قدرت نرسیدند تا ظلم و ستم را گسترش دهند. آنها با وعدهء برابری به قدرت رسیدند.
@whynationsfail2019
👍3👎2
Forwarded from موسی غنینژاد
معرفتشناسی علم اقتصاد و مبانی آن
🆔 @ghaninejad_mousa
✓ معرفتشناسی علم اقتصاد و مبانی آن ـ قسمت اول
https://www.aparat.com/v/InGs9?playlist=234617
✓ معرفتشناسی علم اقتصاد و مبانی آن ـ قسمت دوم
https://www.aparat.com/v/t2Fvf?playlist=234617
✓ معرفتشناسی علم اقتصاد و مبانی آن ـ قسمت سوم
https://www.aparat.com/v/9YjpM?playlist=234617
✓ معرفتشناسی علم اقتصاد و مبانی آن ـ قسمت چهارم
https://www.aparat.com/v/majoB?playlist=234617
🆔 @ghaninejad_mousa
✓ معرفتشناسی علم اقتصاد و مبانی آن ـ قسمت اول
https://www.aparat.com/v/InGs9?playlist=234617
✓ معرفتشناسی علم اقتصاد و مبانی آن ـ قسمت دوم
https://www.aparat.com/v/t2Fvf?playlist=234617
✓ معرفتشناسی علم اقتصاد و مبانی آن ـ قسمت سوم
https://www.aparat.com/v/9YjpM?playlist=234617
✓ معرفتشناسی علم اقتصاد و مبانی آن ـ قسمت چهارم
https://www.aparat.com/v/majoB?playlist=234617
آپارات - سرویس اشتراک ویدیو
معرفت شناسی علم اقتصاد و مبانی آن - قسمت اول
این قسمت از برنامه اقتصاد آزاد با حضور آقای دکتر موسی غنی نژاد به مباحث مربوط به معرفت شناسی علم اقتصاد و مبانی آن، پارادایم ها و مفاهیم اقتصادی می پردازد.
👍1
🗽نهاد پادشاهی یا حزب سیاسی؟
⚜رضا دهدار
دفاع برخی از شاه جنبه پارتیزانی دارد و نه اصولی. البته حق هم دارند، چون پهلوی بیش از اینکه یک نهاد سلطنتی مثل نهادهای سلطنتی ژاپن، انگلستان، نروژ و ... باشد، دقیقاً یک حزب سیاسی است. این نکته را پهلویطلبها هیچوقت درک نمیکنند. وقتی شاهی خودش را ملتزم به حدود قانون اساسی میکند، دیگر شاه سنتی یا کلاسیک نیست و باید به عنوان یک حافظ قانون اساسی-مشروطه- عمل کند و دست از سیاست بردارد.
ولی پهلوی این کار را نکرد و خود به صورت مستقیم زمام امور سیاسی و حتی اقتصادی را بر عهده گرفت و از این حیث، تیشه به ریشهء پادشاهی در ایران زد، چون پیش از اینکه خود را به یک نهاد سلطنتی تبدیل کند، به یک حزب سیاسی بدل کرد و در بازار رقابت احزاب و اندیشههای سیاسی آن دوران، پهلوی که معادل سلطنت بود به شدت افول درجه پیدا کرد و سلطنت هم در نهایت به کار خودش در ایران پایان داد.
پهلوی یا نباید امر سیاسی مدرن را میپذیرفت یا اگر پذیرفت دیگر نمیبایست اما و اگر میکرد. پس پهلوی، مثل یک شاه کلاسیک یا سنتی، از آن قدرت و اعتبار سابق برخوردار نبود. کاری که در اروپا بعد از نیمه دوم قرن شانزدهم به این طرف رخ داد، تبدیل شخص شاه به نهاد بود و برای همین سلطنت در اکثر کشورهای اروپایی ماندگار شد و البته در ایران خیر. در اروپا پادشاه دیگر به عنوان سمبل وحدت مردم عمل میکند، نه یک پارتیزان یا سیاستمدار حزبی.
اگر دقت کنید هر جغرافیایی که در خاورمیانه، پادشاهی را به زنجیر قانون اساسی بست، و بعد از آن دوره، باز هم شاه در امور سیاسی و اقتصادی مملکت دخالت کرد، عملاً نهاد سلطنت برچیده شد و آن ممالک وارد دوران تاریک و سیاه تاریخ خود شدند. مانند مصر، افغانستان، عراق و غیره. اما هر جغرافیایی که نهاد سلطنت را به همان شکل سنتی حفظ کرد، در حال حاضر به مراتب از کشورهایی مانند مصر و افغانستان اوضاع بهتری دارند. در این رابطه میتوان از امارات و اردن نام برد.
چیزی که روشنفکران نادان ایران درک نکرده و هنوز هم درک نمیکنند این است که یا نباید به سمت بنیادهای عصر مدرن رفت یا اگر هم گریزی نباشد، لازمه این کار تشکیل دولت-ملت به شکل فرانسوی آن نیست. چون در فرانسه وقتی که روبسپیر گردن شاه-لویی شانزدهم- را زد، عامل وحدت فرانسویها خودبخود از بین رفت و مهم ترین هویت اجتماعی و عامل اتحاد مردم از پادشاهی تبدیل به ایده منحط ناسیونالیسم شد.
@whynationsfail2019
⚜رضا دهدار
دفاع برخی از شاه جنبه پارتیزانی دارد و نه اصولی. البته حق هم دارند، چون پهلوی بیش از اینکه یک نهاد سلطنتی مثل نهادهای سلطنتی ژاپن، انگلستان، نروژ و ... باشد، دقیقاً یک حزب سیاسی است. این نکته را پهلویطلبها هیچوقت درک نمیکنند. وقتی شاهی خودش را ملتزم به حدود قانون اساسی میکند، دیگر شاه سنتی یا کلاسیک نیست و باید به عنوان یک حافظ قانون اساسی-مشروطه- عمل کند و دست از سیاست بردارد.
ولی پهلوی این کار را نکرد و خود به صورت مستقیم زمام امور سیاسی و حتی اقتصادی را بر عهده گرفت و از این حیث، تیشه به ریشهء پادشاهی در ایران زد، چون پیش از اینکه خود را به یک نهاد سلطنتی تبدیل کند، به یک حزب سیاسی بدل کرد و در بازار رقابت احزاب و اندیشههای سیاسی آن دوران، پهلوی که معادل سلطنت بود به شدت افول درجه پیدا کرد و سلطنت هم در نهایت به کار خودش در ایران پایان داد.
پهلوی یا نباید امر سیاسی مدرن را میپذیرفت یا اگر پذیرفت دیگر نمیبایست اما و اگر میکرد. پس پهلوی، مثل یک شاه کلاسیک یا سنتی، از آن قدرت و اعتبار سابق برخوردار نبود. کاری که در اروپا بعد از نیمه دوم قرن شانزدهم به این طرف رخ داد، تبدیل شخص شاه به نهاد بود و برای همین سلطنت در اکثر کشورهای اروپایی ماندگار شد و البته در ایران خیر. در اروپا پادشاه دیگر به عنوان سمبل وحدت مردم عمل میکند، نه یک پارتیزان یا سیاستمدار حزبی.
اگر دقت کنید هر جغرافیایی که در خاورمیانه، پادشاهی را به زنجیر قانون اساسی بست، و بعد از آن دوره، باز هم شاه در امور سیاسی و اقتصادی مملکت دخالت کرد، عملاً نهاد سلطنت برچیده شد و آن ممالک وارد دوران تاریک و سیاه تاریخ خود شدند. مانند مصر، افغانستان، عراق و غیره. اما هر جغرافیایی که نهاد سلطنت را به همان شکل سنتی حفظ کرد، در حال حاضر به مراتب از کشورهایی مانند مصر و افغانستان اوضاع بهتری دارند. در این رابطه میتوان از امارات و اردن نام برد.
چیزی که روشنفکران نادان ایران درک نکرده و هنوز هم درک نمیکنند این است که یا نباید به سمت بنیادهای عصر مدرن رفت یا اگر هم گریزی نباشد، لازمه این کار تشکیل دولت-ملت به شکل فرانسوی آن نیست. چون در فرانسه وقتی که روبسپیر گردن شاه-لویی شانزدهم- را زد، عامل وحدت فرانسویها خودبخود از بین رفت و مهم ترین هویت اجتماعی و عامل اتحاد مردم از پادشاهی تبدیل به ایده منحط ناسیونالیسم شد.
@whynationsfail2019
ایدئولوژی فمنیسم ضدخانواده، مردستیز و مخالف تفاوت های روشن فیزیولوژیکی است. این ایدئولوژی منحط در قرن بیستم شاخه ای فعال از مارکسیسم بوده است.
@whynationsfail2019
@whynationsfail2019
⚜ محمد قائد
[در باب سالهای قبل از انقلاب]دستگاه تبلیغات حکومت در بوق میدمید که منحرفانی، اسلام را با مارکسیسم درآمیختهاند. علی شریعتی چنان حق به جانب فریاد میزد که انگار شخصی به نام کارل مارکس آثار او را به اسم خودش چاپ کرده است. و مرتضی مطهری یک صبح بلند شد گفت اسلام مخالف مالکیت فرد بر ابزار تولید است. هر سه تن، که در وقت سخنرانی، جدا جدا راه خودشان را میرفتند، کمونیستها را خائن می دانستند اما هر چه میگشتند برای توضیح جهان تکیهگاهی محکمتر از مارکسیسم نمییافتند. جبههء ملی هم که معتقد بود شعار "موازنهء منفی" اکسیر اعظم است و نهضت آزادی که به "اسلام علمی و رحمانی" چسبیده بود.
@whynationsfail2019
[در باب سالهای قبل از انقلاب]دستگاه تبلیغات حکومت در بوق میدمید که منحرفانی، اسلام را با مارکسیسم درآمیختهاند. علی شریعتی چنان حق به جانب فریاد میزد که انگار شخصی به نام کارل مارکس آثار او را به اسم خودش چاپ کرده است. و مرتضی مطهری یک صبح بلند شد گفت اسلام مخالف مالکیت فرد بر ابزار تولید است. هر سه تن، که در وقت سخنرانی، جدا جدا راه خودشان را میرفتند، کمونیستها را خائن می دانستند اما هر چه میگشتند برای توضیح جهان تکیهگاهی محکمتر از مارکسیسم نمییافتند. جبههء ملی هم که معتقد بود شعار "موازنهء منفی" اکسیر اعظم است و نهضت آزادی که به "اسلام علمی و رحمانی" چسبیده بود.
@whynationsfail2019
👍1
Forwarded from LiberTorch (Pouya)
چنانکه فريدمن مدعی شده است پلوراليسم و تساهل همچون دو مقوله غيرپوزيتويستی بدور از مطلقگرايی اخلاقیاند و هر نوع مطلقگرايی اخلاقی به معنی عدم تساهل و ديكتاتوری ست. ولی اتفاقا برخلاف ادعای ایشان بايد گفت بدون وجود ارزشهای مطلق، پلوراليسم و تساهل نيز همچون ديگر آرای ايدئولوژيک فاقد يك مبنای استدلالی برای پذيرش خواهد بود و با آدمخواری و بردگی در يک سطح قرار خواهد گرفت. تنها در صورت وجود ارزشهای مطلق همچون حقوق بشر و حق مالكيت بر خويشتن است كه پلوراليسم و تساهل به واقعيتهای قابل اعتمادی تبديل خواهند شد.
👤 هانس هرمان هوپ
از مطلب "فریدمن و عدم تساهل":
🔗 http://kazive13.blogfa.com/post-138.aspx
@LibrT
👤 هانس هرمان هوپ
از مطلب "فریدمن و عدم تساهل":
🔗 http://kazive13.blogfa.com/post-138.aspx
@LibrT