This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
دیو آلن کمدین انگلیسی حدود ۴۰ سال پیش این جک رو تعریف میکنه و اون موقع آیندهی فرهنگی انگلستان رو اینطوری پیش بینی میکنه.
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.
دیو آلن کمدین انگلیسی حدود ۴۰ سال پیش این جک رو تعریف میکنه و اون موقع آیندهی فرهنگی انگلستان رو اینطوری پیش بینی میکنه.
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
ذوالقرنین؛ پادشاهی گمشده در سایهها
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.
ذوالقرنین؛ پادشاهی گمشده در سایهها
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
به نام دین و به کام مسئولین…
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.
به نام دین و به کام مسئولین…
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.
Forwarded from قرآن
📝:
🔎 شفاعت در قرآن؛ واقعیت یا ادعای بیپایه؟
مقدمه
آیا شفاعت همانگونه است که برخی ادعا میکنند؟ آیا انسانهایی وجود دارند که آنقدر مقرباند که خود نیازی به شفاعت ندارند و بهطور قطعی شفیع دیگرانند؟ یا آیا میتوان با کسانی که از دنیا رفتهاند، رابطهای دوطرفه برقرار کرد و از آنان خواست تا صدای ما را بشنوند و در پیشگاه خدا شفاعت کنند؟ و آیا وعدههای شفاعت در قرآن نام فرد مشخصی را معرفی کرده یا تنها شرط و اذن الهی را مطرح کرده است؟
این پرسشها در دل مباحث اعتقادی و تاریخی جای دارد و قرآن بهعنوان معیار نهایی، تکلیف آن را روشن میسازد.
۱. ادعای کسانی که خود را شفیع قطعی میدانند
گروهی ادعا میکنند که در اوج مقام قرب الهیاند و نهتنها خود نیازی به شفاعت ندارند، بلکه قطعاً شفیع دیگران خواهند بود.
پاسخ قرآن
شفاعت بهطور مطلق از آنِ خداست و هیچکس حق شفاعت ندارد مگر با اذن خداوند:
«کیست آن کس که جز به اذن او در پیشگاهش شفاعت کند؟» ¹*
«آن روز کسی را قدرت شفاعت نیست جز کسی که از جانب خداوند رحمان مجوز و اذن یافته باشد.» ²*
هر کس مدعی داشتن سند تضمین بهشتی یا جایگاه قطعی شفاعت باشد، باید برهان بیاورد. قرآن چنین ادعاهایی را آرزوهای باطل معرفی کرده است:
«و گفتند: هرگز به بهشت داخل نمیشود مگر کسی که یهودی یا نصرانی باشد. این آرزوهای باطل آنهاست. بگو: دلیل خود را بیاورید اگر راست میگویید.» ³*
حتی کسانی که بهعنوان وسیله و مقربان شناخته میشوند، خود در جستوجوی وسیله به سوی پروردگارند و هیچکس از این رقابت مستثنا نیست:
«کسانی را که غیر از خدا میخوانید، خودشان در جستوجوی وسیلهای به سوی پروردگارشان هستند که کدامیک به او نزدیکتر است، و به رحمت او امید دارند و از عذابش میترسند؛ زیرا عذاب پروردگارت همواره درخور پرهیز است.» ⁴*
۲. ادعای کسانی که با مردگان رابطه دوطرفه میپندارند
عدهای باور دارند که پس از مرگ نیز میتوانند پیام و خواستههای خود را به گوش شفیعان برسانند و آنان نیز میشنوند و برایشان شفاعت میکنند.
پاسخ قرآن
مردگان سخن زندگان را نمیشنوند و ارتباط با آنان قطع است:
«نه تو میتوانی سخن مردگان را بشنوانی و نه سخن کرانی را که پشت کرده و میروند.» ⁵*
«و تو شنواننده سخن کسانی نیستی که در گورها هستند.» ⁶*
کسانی که غیر از خدا را میخوانند، در حقیقت بندگانی همچون خودشان هستند؛ نه توان شنیدن دارند و نه قدرت اجابت:
«کسانی را که غیر از خدا میخوانید، بندگانی مانند خودتان هستند. اگر راست میگویید، آنها را بخوانید تا به شما پاسخ دهند. آیا آنها پاهایی دارند که با آن راه روند؟ یا دستهایی دارند که با آن بگیرند؟ یا چشمانی دارند که با آن ببینند؟ یا گوشهایی دارند که با آن بشنوند؟» ⁷*
کسانی که غیر از خدا را عبادت میکنند به امید شفاعت، دچار خطایی بزرگاند:
«و آنان غیر از خدا چیزهایی را عبادت میکنند که نه زیانی به آنها میرساند و نه سودی؛ و میگویند: اینها نزد خدا شفیعان ما هستند! بگو: آیا خدا را از چیزی آگاه میکنید که در آسمانها و زمین وجود ندارد؟ منزّه است او و برتر است از آنچه شریکش قرار میدهید.» ⁸*
۳. استغفار دیگران برای یکدیگر
قرآن اجازه داده بندگان برای یکدیگر دعا و طلب آمرزش کنند، اما این صرفاً یک درخواست از خدا است، نه شفاعت مستقل.
نمونه روشن آن داستان فرزندان یعقوب است:
«گفتند: ای پدر ما! برای گناهان ما آمرزش بخواه، که ما خطاکار بودیم. گفت: به زودی از پروردگارم برای شما آمرزش میخواهم، که او بسیار آمرزنده و مهربان است.» ⁹*
اما باید توجه داشت:
این درخواست در زمان حیات یعقوب مطرح شد و او سخن آنان را شنید.
قرآن نتیجه نهایی این استغفار را بیان نکرده و روشن نساخته که آیا پذیرفته شد یا نه.
بنابراین، این نمونه هیچ دلیلی برای شنیدن مردگان یا شفاعت قطعی ارائه نمیکند.
جمعبندی
۱. شفاعت مطلق تنها در اختیار خداست و هیچکس بدون اذن او حق شفاعت ندارد.
۲. ادعای کسانی که خود را شفیع قطعی معرفی میکنند، با معیار قرآن باطل است.
۳. باور به شنیدن مردگان و رابطه دوطرفه با آنان، خلاف تصریح قرآن است.
۴. استغفار دیگران تنها یک دعا به سوی خداست و نتیجه آن به خواست الهی بستگی دارد.
۵. حتی مقربترین بندگان نیز خود به دنبال وسیله و تقرب بیشتر به پروردگار هستند.
مستند آیات
📚: ترجمه کامل آیات
¹* «کیست آن کس که جز به اذن او در پیشگاهش شفاعت کند؟» (بقره/۲۵۵)
²* «آن روز کسی را قدرت شفاعت نیست جز کسی که از جانب خداوند رحمان مجوز و اذن یافته باشد.» (مریم/۸۷)
³* «و گفتند: هرگز به بهشت داخل نمیشود مگر کسی که یهودی یا نصرانی باشد. این آرزوهای باطل آنهاست. بگو: دلیل خود را بیاورید اگر راست میگویید.» (بقره/۱۱۱)
ادامه مستندات…
✍️ مقاله (یک برداشت آزاد از M.G)
عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.
🔎 شفاعت در قرآن؛ واقعیت یا ادعای بیپایه؟
مقدمه
آیا شفاعت همانگونه است که برخی ادعا میکنند؟ آیا انسانهایی وجود دارند که آنقدر مقرباند که خود نیازی به شفاعت ندارند و بهطور قطعی شفیع دیگرانند؟ یا آیا میتوان با کسانی که از دنیا رفتهاند، رابطهای دوطرفه برقرار کرد و از آنان خواست تا صدای ما را بشنوند و در پیشگاه خدا شفاعت کنند؟ و آیا وعدههای شفاعت در قرآن نام فرد مشخصی را معرفی کرده یا تنها شرط و اذن الهی را مطرح کرده است؟
این پرسشها در دل مباحث اعتقادی و تاریخی جای دارد و قرآن بهعنوان معیار نهایی، تکلیف آن را روشن میسازد.
۱. ادعای کسانی که خود را شفیع قطعی میدانند
گروهی ادعا میکنند که در اوج مقام قرب الهیاند و نهتنها خود نیازی به شفاعت ندارند، بلکه قطعاً شفیع دیگران خواهند بود.
پاسخ قرآن
شفاعت بهطور مطلق از آنِ خداست و هیچکس حق شفاعت ندارد مگر با اذن خداوند:
«کیست آن کس که جز به اذن او در پیشگاهش شفاعت کند؟» ¹*
«آن روز کسی را قدرت شفاعت نیست جز کسی که از جانب خداوند رحمان مجوز و اذن یافته باشد.» ²*
هر کس مدعی داشتن سند تضمین بهشتی یا جایگاه قطعی شفاعت باشد، باید برهان بیاورد. قرآن چنین ادعاهایی را آرزوهای باطل معرفی کرده است:
«و گفتند: هرگز به بهشت داخل نمیشود مگر کسی که یهودی یا نصرانی باشد. این آرزوهای باطل آنهاست. بگو: دلیل خود را بیاورید اگر راست میگویید.» ³*
حتی کسانی که بهعنوان وسیله و مقربان شناخته میشوند، خود در جستوجوی وسیله به سوی پروردگارند و هیچکس از این رقابت مستثنا نیست:
«کسانی را که غیر از خدا میخوانید، خودشان در جستوجوی وسیلهای به سوی پروردگارشان هستند که کدامیک به او نزدیکتر است، و به رحمت او امید دارند و از عذابش میترسند؛ زیرا عذاب پروردگارت همواره درخور پرهیز است.» ⁴*
۲. ادعای کسانی که با مردگان رابطه دوطرفه میپندارند
عدهای باور دارند که پس از مرگ نیز میتوانند پیام و خواستههای خود را به گوش شفیعان برسانند و آنان نیز میشنوند و برایشان شفاعت میکنند.
پاسخ قرآن
مردگان سخن زندگان را نمیشنوند و ارتباط با آنان قطع است:
«نه تو میتوانی سخن مردگان را بشنوانی و نه سخن کرانی را که پشت کرده و میروند.» ⁵*
«و تو شنواننده سخن کسانی نیستی که در گورها هستند.» ⁶*
کسانی که غیر از خدا را میخوانند، در حقیقت بندگانی همچون خودشان هستند؛ نه توان شنیدن دارند و نه قدرت اجابت:
«کسانی را که غیر از خدا میخوانید، بندگانی مانند خودتان هستند. اگر راست میگویید، آنها را بخوانید تا به شما پاسخ دهند. آیا آنها پاهایی دارند که با آن راه روند؟ یا دستهایی دارند که با آن بگیرند؟ یا چشمانی دارند که با آن ببینند؟ یا گوشهایی دارند که با آن بشنوند؟» ⁷*
کسانی که غیر از خدا را عبادت میکنند به امید شفاعت، دچار خطایی بزرگاند:
«و آنان غیر از خدا چیزهایی را عبادت میکنند که نه زیانی به آنها میرساند و نه سودی؛ و میگویند: اینها نزد خدا شفیعان ما هستند! بگو: آیا خدا را از چیزی آگاه میکنید که در آسمانها و زمین وجود ندارد؟ منزّه است او و برتر است از آنچه شریکش قرار میدهید.» ⁸*
۳. استغفار دیگران برای یکدیگر
قرآن اجازه داده بندگان برای یکدیگر دعا و طلب آمرزش کنند، اما این صرفاً یک درخواست از خدا است، نه شفاعت مستقل.
نمونه روشن آن داستان فرزندان یعقوب است:
«گفتند: ای پدر ما! برای گناهان ما آمرزش بخواه، که ما خطاکار بودیم. گفت: به زودی از پروردگارم برای شما آمرزش میخواهم، که او بسیار آمرزنده و مهربان است.» ⁹*
اما باید توجه داشت:
این درخواست در زمان حیات یعقوب مطرح شد و او سخن آنان را شنید.
قرآن نتیجه نهایی این استغفار را بیان نکرده و روشن نساخته که آیا پذیرفته شد یا نه.
بنابراین، این نمونه هیچ دلیلی برای شنیدن مردگان یا شفاعت قطعی ارائه نمیکند.
جمعبندی
۱. شفاعت مطلق تنها در اختیار خداست و هیچکس بدون اذن او حق شفاعت ندارد.
۲. ادعای کسانی که خود را شفیع قطعی معرفی میکنند، با معیار قرآن باطل است.
۳. باور به شنیدن مردگان و رابطه دوطرفه با آنان، خلاف تصریح قرآن است.
۴. استغفار دیگران تنها یک دعا به سوی خداست و نتیجه آن به خواست الهی بستگی دارد.
۵. حتی مقربترین بندگان نیز خود به دنبال وسیله و تقرب بیشتر به پروردگار هستند.
مستند آیات
📚: ترجمه کامل آیات
¹* «کیست آن کس که جز به اذن او در پیشگاهش شفاعت کند؟» (بقره/۲۵۵)
²* «آن روز کسی را قدرت شفاعت نیست جز کسی که از جانب خداوند رحمان مجوز و اذن یافته باشد.» (مریم/۸۷)
³* «و گفتند: هرگز به بهشت داخل نمیشود مگر کسی که یهودی یا نصرانی باشد. این آرزوهای باطل آنهاست. بگو: دلیل خود را بیاورید اگر راست میگویید.» (بقره/۱۱۱)
ادامه مستندات…
✍️ مقاله (یک برداشت آزاد از M.G)
عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.
❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥
عراقچی: همکاری با آژانس به شرطی است که هیچ اقدام خصمانهای علیه ایران صورت نگیرد
🔻اگر مکانیسم ماشه فعال شود اعتبار این سند باطل میشود. سایر واکنشهای ایران را نیز در جای خودش اعلام میکنیم.
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.
عراقچی: همکاری با آژانس به شرطی است که هیچ اقدام خصمانهای علیه ایران صورت نگیرد
🔻اگر مکانیسم ماشه فعال شود اعتبار این سند باطل میشود. سایر واکنشهای ایران را نیز در جای خودش اعلام میکنیم.
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.
Forwarded from ویدئو و تصویر روز
🧨🧨🧨
ایران کانون حوادث آخرالزمانی
دنیا گیر کرده بین سه کلمه:
،ماشیح، مسیح، ماشه
دنیا این روزها عجیبه …
یهودیها نشستن چشم به راه «ماشیح»؛ براشون همونقدر حیاتی که برای سیاستمدارا «فعال شدن مکانیزم ماشه» در برجامه.
مسیحیها هم تو خط «بازگشت مسیح» هستن؛ بازگشتی که عین «بازگرداندن سیستم ماشه» براشون معنی پیدا کرده.
اما اصل ماجرا کجاست؟ ایران!
چون شیعهها هر سه باور رو با هم روی دوششون دارن:
اعتقاد دارن بنیاسرائیل دو بار فساد میکنه؛ یکی تیک خورد، منتظر دومیان.
معتقدن اسرائیل باید دو بار سراغ ایران بیاد؛ اولیش تموم شد، دومیش رو با ذرهبین دنبال میکنن.
و مثل بقیه، چشم به راه «ماشیح» و «مسیح» و حتی همون ماشهای هستن که هر لحظه ممکنه چکیده بشه.
اینجوری ایران تبدیل شده به کانون حوادث آخرالزمانی؛ جایی که همهی باورها داره یکییکی «تیک» میخوره و تبدیل میشه به واقعیت روزمره.
انگار زمین شده صحنهی یک نمایش بزرگ:
یهودیها با «ماشیح»، مسیحیها با «مسیح»، غربیها با «ماشه» و ایرانیها با «دو فساد و دو جنگ»…
همه با هم داریم داستان آخرخط رو زندگی میکنن.
و فقط مونده یکی بیاد میکروفن رو برداره و بگه:
«Ladies and gentlemen, mechanism (mashesye msyḥi mashih) activated!»
[خانمها و آقایان، مکانیزم (ماشهی مسیحِ ماشیح ) فعال شد]
«خوش اومدید به قسمت آخر تاریخ؛ این بار همه با هم بازیگر شدیم.»
✍️ (یک برداشت آزاد از M.G)
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.
ایران کانون حوادث آخرالزمانی
دنیا گیر کرده بین سه کلمه:
،ماشیح، مسیح، ماشه
دنیا این روزها عجیبه …
یهودیها نشستن چشم به راه «ماشیح»؛ براشون همونقدر حیاتی که برای سیاستمدارا «فعال شدن مکانیزم ماشه» در برجامه.
مسیحیها هم تو خط «بازگشت مسیح» هستن؛ بازگشتی که عین «بازگرداندن سیستم ماشه» براشون معنی پیدا کرده.
اما اصل ماجرا کجاست؟ ایران!
چون شیعهها هر سه باور رو با هم روی دوششون دارن:
اعتقاد دارن بنیاسرائیل دو بار فساد میکنه؛ یکی تیک خورد، منتظر دومیان.
معتقدن اسرائیل باید دو بار سراغ ایران بیاد؛ اولیش تموم شد، دومیش رو با ذرهبین دنبال میکنن.
و مثل بقیه، چشم به راه «ماشیح» و «مسیح» و حتی همون ماشهای هستن که هر لحظه ممکنه چکیده بشه.
اینجوری ایران تبدیل شده به کانون حوادث آخرالزمانی؛ جایی که همهی باورها داره یکییکی «تیک» میخوره و تبدیل میشه به واقعیت روزمره.
انگار زمین شده صحنهی یک نمایش بزرگ:
یهودیها با «ماشیح»، مسیحیها با «مسیح»، غربیها با «ماشه» و ایرانیها با «دو فساد و دو جنگ»…
همه با هم داریم داستان آخرخط رو زندگی میکنن.
و فقط مونده یکی بیاد میکروفن رو برداره و بگه:
«Ladies and gentlemen, mechanism (mashesye msyḥi mashih) activated!»
[خانمها و آقایان، مکانیزم (ماشهی مسیحِ ماشیح ) فعال شد]
«خوش اومدید به قسمت آخر تاریخ؛ این بار همه با هم بازیگر شدیم.»
✍️ (یک برداشت آزاد از M.G)
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.
❤2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
فشار خون فقط یه عدد روی دستگاه نیست؛ آینهایه از سلامت قلب و عروق ما
برای پیشگیری و کنترل فشار خون، این نکات رو بدونید:
🔹 فشار خون طبیعی: ۸۰/۱۲۰ یا پایینتر
🔹 فشار خون بالا: اگر همیشه بالای ۹۰/۱۴۰ باشه، باید جدی بگیرید
🔹 علائم پنهان: سردرد، سرگیجه، تاری دید و حتی بیعلامتی!
🔹 عوامل مؤثر: استرس، مصرف نمک زیاد، کمتحرکی، اضافهوزن، و ژنتیک
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.
فشار خون فقط یه عدد روی دستگاه نیست؛ آینهایه از سلامت قلب و عروق ما
برای پیشگیری و کنترل فشار خون، این نکات رو بدونید:
🔹 فشار خون طبیعی: ۸۰/۱۲۰ یا پایینتر
🔹 فشار خون بالا: اگر همیشه بالای ۹۰/۱۴۰ باشه، باید جدی بگیرید
🔹 علائم پنهان: سردرد، سرگیجه، تاری دید و حتی بیعلامتی!
🔹 عوامل مؤثر: استرس، مصرف نمک زیاد، کمتحرکی، اضافهوزن، و ژنتیک
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.
Forwarded from قرآن
📝:
شفاعت در قرآن؛ تنها شفاعتگر خداست
مقدمه: پرسشی که دل را میلرزاند
آیا شفاعت یعنی جستوجوی پناه در آغوش مخلوقاتی که خود محتاج خدایند؟ یا حقیقت شفاعت، چیزی جز جلوهای از رحمت بیپایان الهی نیست؟
قرآن ابتدا باور نادرست مشرکان را چنین به چالش میکشد:
«آیا آنان غیر از خدا شفیعانی گرفتهاند؟ بگو: حتی اگر چیزی در اختیار نداشته باشند و نیندیشند؟» (زمر/۴۳)¹*
و بلافاصله در آیه بعد حقیقت را آشکار میسازد:
«قُلْ لِلّٰهِ اَلشَّفٰاعَةُ جَمِيعاً …» (زمر/۴۴) ²*
[ای رسول] بگو: شفاعت، همهاش از آنِ خداست.
این بیان، تیر خلاص بر هر پندار شرکآلودی است که شفاعت را از مسیر غیرخدا میجوید
در حقیقت آنکه شفاعت میکند، خود خداست و بس؛ و باور این حقیقت، عین اخلاص در ایمان و تحقق «لا اله الا الله» است
حقیقت شفاعت؛ جلوهای از توحید
وقتی خداوند میگوید:
«بگو: شفاعت، همه از آن خداست. فرمانروایی آسمانها و زمین از آن اوست، سپس به سوی او بازگردانده میشوید» ²*،
یعنی شفاعت نه یک امتیاز مستقل برای پیامبری یا فرشتهای است و نه قدرتی جدا از خدا؛ بلکه رحمتی است که تنها از دریای بیپایان او جاری میشود
هر جا سخن از شفاعت دیگران در قرآن آمده، بلافاصله قید اذن خدا ذکر شده است:
«کیست آن که جز به اذن او شفاعت کند؟» (بقره/۲۵۵) ³*
«هیچ شفاعتی نزد او سودی ندارد مگر برای کسی که به او اجازه دهد» (سبأ/۲۳) ⁴*
پس حقیقت روشن است: وقتی خدا به پیامبری اجازه شفاعت میدهد، این در واقع خود خداست که هم شفاعت کرده و هم میبخشد؛ اوست شافع، اوست رحمان، اوست که دل را میپذیرد.
شفاعت و اخلاص در «لا اله الا الله»
ایمان به اینکه شفاعت سراسر از آن خداست، در حقیقت همان اخلاص در لا اله الا الله است
یعنی باور کنیم هیچ واسطهای مالک چیزی نیست، هیچ شفاعتی بیاذن او سودی ندارد، و تنها امید حقیقی انسان، لطف و رحمت پروردگار است.
قرآن میفرماید:
«آن روز، شفاعت هیچ سودی ندارد مگر برای کسی که خدا رحمان به او اجازه دهد و سخنش را بپسندد» (طه/۱۰۹) ⁵*
این یعنی حتی بهرهمندی از شفاعت، جز با رضایت و رحمت خداوند ممکن نیست. پس امید ما نه به واسطه، بلکه به خدای واسطهدهنده است؛ و این امید، امیدی استوار و حقیقی است
امید به رحمت خدا؛ روح شفاعت
شفاعت در قرآن، پیام روشنی دارد: خداوند بندگانش را به رحمت خویش فرا میخواند. حتی اگر شفاعتی جریان یابد، این خود خداست که دست رحمتش را از طریق پیامبران و فرشتگان دراز میکند
«و چه بسیار فرشتگانی در آسمانها که شفاعتشان هیچ سودی نمیدهد مگر پس از آن که خدا برای هر که بخواهد و بپسندد اجازه دهد» (نجم/۲۶) ⁶*
این یعنی قلب مؤمن، باید یکسره به خدای رحمان امید ببندد؛ به اویی که شفاعتکننده حقیقی است و نه غیر او
جمعبندی: شفاعت، جلوهای از «لا اله الا الله»
وقتی میگوییم: «قُلْ لِلّٰهِ اَلشَّفٰاعَةُ جَمِيعاً»، یعنی باور کنیم تنها خدا شفیع است. اگر هم به دیگری اذن دهد، باز همان خداست که شفاعت کرده است
این باور، ایمان را خالص میکند، «لا اله الا الله» را زنده میسازد و امیدی عمیق به رحمت الهی در دل مینشاند. پس شفاعت نه مایه دلبستگی به غیر خدا، بلکه پلی برای امیدواری به خدای یکتا و رحمان است.
📚: مستندات
¹* زمر/۴۳
آیا آنان غیر از خدا شفیعانی گرفتهاند؟ بگو: حتی اگر چیزی در اختیار نداشته باشند و نیندیشند؟
²* زمر/۴۴
بگو: شفاعت، جمیعاً از آن خداست. فرمانروایی آسمانها و زمین خاص اوست؛ سپس به سوی او بازگردانده میشوید.
³* بقره/۲۵۵
کیست آن که جز به اذن او شفاعت کند؟ او آنچه را پیش روی آنان و پشت سرشان است میداند، و چیزی از علم او را فرا نمیگیرند مگر به آنچه بخواهد.
⁴* سبأ/۲۳
شفاعت نزد او سودی ندارد مگر برای کسی که به او اجازه دهد. چون بیم از دلهایشان زدوده شود، میگویند: پروردگارتان چه گفت؟ میگویند: حق گفت، و اوست بلندمرتبه بزرگ.
⁵* طه/۱۰۹
آن روز شفاعت سودی ندارد مگر برای کسی که خدا رحمان به او اجازه دهد و سخنش را بپسندد.
⁶* نجم/۲۶
و چه بسیار فرشتگانی در آسمانها که شفاعتشان هیچ سودی نمیدهد مگر پس از آن که خدا برای هر که بخواهد و بپسندد اجازه دهد.
📖: متن
¹*أَمِ اتَّخَذُوا مِن دُونِ اللَّهِ شُفَعَاءَ ۚ قُلْ أَوَلَوْ كَانُوا لَا يَمْلِكُونَ شَيْئًا وَلَا يَعْقِلُونَ(زمر/۴۳)
²*قُلْ لِلَّهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيعًا ۖ لَّهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ(زمر/۴۴)
³*مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ ۚ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ ۖ وَلَا يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلَّا بِمَا شَاءَ(بقره/۲۵۵)
✍️ مقاله (یک برداشت آزاد از M.G)
📓 @qoran_alive
.
شفاعت در قرآن؛ تنها شفاعتگر خداست
مقدمه: پرسشی که دل را میلرزاند
آیا شفاعت یعنی جستوجوی پناه در آغوش مخلوقاتی که خود محتاج خدایند؟ یا حقیقت شفاعت، چیزی جز جلوهای از رحمت بیپایان الهی نیست؟
قرآن ابتدا باور نادرست مشرکان را چنین به چالش میکشد:
«آیا آنان غیر از خدا شفیعانی گرفتهاند؟ بگو: حتی اگر چیزی در اختیار نداشته باشند و نیندیشند؟» (زمر/۴۳)¹*
و بلافاصله در آیه بعد حقیقت را آشکار میسازد:
«قُلْ لِلّٰهِ اَلشَّفٰاعَةُ جَمِيعاً …» (زمر/۴۴) ²*
[ای رسول] بگو: شفاعت، همهاش از آنِ خداست.
این بیان، تیر خلاص بر هر پندار شرکآلودی است که شفاعت را از مسیر غیرخدا میجوید
در حقیقت آنکه شفاعت میکند، خود خداست و بس؛ و باور این حقیقت، عین اخلاص در ایمان و تحقق «لا اله الا الله» است
حقیقت شفاعت؛ جلوهای از توحید
وقتی خداوند میگوید:
«بگو: شفاعت، همه از آن خداست. فرمانروایی آسمانها و زمین از آن اوست، سپس به سوی او بازگردانده میشوید» ²*،
یعنی شفاعت نه یک امتیاز مستقل برای پیامبری یا فرشتهای است و نه قدرتی جدا از خدا؛ بلکه رحمتی است که تنها از دریای بیپایان او جاری میشود
هر جا سخن از شفاعت دیگران در قرآن آمده، بلافاصله قید اذن خدا ذکر شده است:
«کیست آن که جز به اذن او شفاعت کند؟» (بقره/۲۵۵) ³*
«هیچ شفاعتی نزد او سودی ندارد مگر برای کسی که به او اجازه دهد» (سبأ/۲۳) ⁴*
پس حقیقت روشن است: وقتی خدا به پیامبری اجازه شفاعت میدهد، این در واقع خود خداست که هم شفاعت کرده و هم میبخشد؛ اوست شافع، اوست رحمان، اوست که دل را میپذیرد.
شفاعت و اخلاص در «لا اله الا الله»
ایمان به اینکه شفاعت سراسر از آن خداست، در حقیقت همان اخلاص در لا اله الا الله است
یعنی باور کنیم هیچ واسطهای مالک چیزی نیست، هیچ شفاعتی بیاذن او سودی ندارد، و تنها امید حقیقی انسان، لطف و رحمت پروردگار است.
قرآن میفرماید:
«آن روز، شفاعت هیچ سودی ندارد مگر برای کسی که خدا رحمان به او اجازه دهد و سخنش را بپسندد» (طه/۱۰۹) ⁵*
این یعنی حتی بهرهمندی از شفاعت، جز با رضایت و رحمت خداوند ممکن نیست. پس امید ما نه به واسطه، بلکه به خدای واسطهدهنده است؛ و این امید، امیدی استوار و حقیقی است
امید به رحمت خدا؛ روح شفاعت
شفاعت در قرآن، پیام روشنی دارد: خداوند بندگانش را به رحمت خویش فرا میخواند. حتی اگر شفاعتی جریان یابد، این خود خداست که دست رحمتش را از طریق پیامبران و فرشتگان دراز میکند
«و چه بسیار فرشتگانی در آسمانها که شفاعتشان هیچ سودی نمیدهد مگر پس از آن که خدا برای هر که بخواهد و بپسندد اجازه دهد» (نجم/۲۶) ⁶*
این یعنی قلب مؤمن، باید یکسره به خدای رحمان امید ببندد؛ به اویی که شفاعتکننده حقیقی است و نه غیر او
جمعبندی: شفاعت، جلوهای از «لا اله الا الله»
وقتی میگوییم: «قُلْ لِلّٰهِ اَلشَّفٰاعَةُ جَمِيعاً»، یعنی باور کنیم تنها خدا شفیع است. اگر هم به دیگری اذن دهد، باز همان خداست که شفاعت کرده است
این باور، ایمان را خالص میکند، «لا اله الا الله» را زنده میسازد و امیدی عمیق به رحمت الهی در دل مینشاند. پس شفاعت نه مایه دلبستگی به غیر خدا، بلکه پلی برای امیدواری به خدای یکتا و رحمان است.
📚: مستندات
¹* زمر/۴۳
آیا آنان غیر از خدا شفیعانی گرفتهاند؟ بگو: حتی اگر چیزی در اختیار نداشته باشند و نیندیشند؟
²* زمر/۴۴
بگو: شفاعت، جمیعاً از آن خداست. فرمانروایی آسمانها و زمین خاص اوست؛ سپس به سوی او بازگردانده میشوید.
³* بقره/۲۵۵
کیست آن که جز به اذن او شفاعت کند؟ او آنچه را پیش روی آنان و پشت سرشان است میداند، و چیزی از علم او را فرا نمیگیرند مگر به آنچه بخواهد.
⁴* سبأ/۲۳
شفاعت نزد او سودی ندارد مگر برای کسی که به او اجازه دهد. چون بیم از دلهایشان زدوده شود، میگویند: پروردگارتان چه گفت؟ میگویند: حق گفت، و اوست بلندمرتبه بزرگ.
⁵* طه/۱۰۹
آن روز شفاعت سودی ندارد مگر برای کسی که خدا رحمان به او اجازه دهد و سخنش را بپسندد.
⁶* نجم/۲۶
و چه بسیار فرشتگانی در آسمانها که شفاعتشان هیچ سودی نمیدهد مگر پس از آن که خدا برای هر که بخواهد و بپسندد اجازه دهد.
📖: متن
¹*أَمِ اتَّخَذُوا مِن دُونِ اللَّهِ شُفَعَاءَ ۚ قُلْ أَوَلَوْ كَانُوا لَا يَمْلِكُونَ شَيْئًا وَلَا يَعْقِلُونَ(زمر/۴۳)
²*قُلْ لِلَّهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيعًا ۖ لَّهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ(زمر/۴۴)
³*مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ ۚ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ ۖ وَلَا يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلَّا بِمَا شَاءَ(بقره/۲۵۵)
✍️ مقاله (یک برداشت آزاد از M.G)
📓 @qoran_alive
.
❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🛩
استرالیا هم وارد بازی شد !
.
تنهای یکی دوروز پس از رژه بزرگ چین ارتش استرالیا هم با پرواز هواپیماهای خودش رخ نشون داد !
.
این درحالیه که نیروهای ناتو هم در لهستان به آماده باش درآمدند . به نظر شما ممکنه که دنیا کمی آرومتر بشه و به سمت آرامش بره؟
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.
استرالیا هم وارد بازی شد !
.
تنهای یکی دوروز پس از رژه بزرگ چین ارتش استرالیا هم با پرواز هواپیماهای خودش رخ نشون داد !
.
این درحالیه که نیروهای ناتو هم در لهستان به آماده باش درآمدند . به نظر شما ممکنه که دنیا کمی آرومتر بشه و به سمت آرامش بره؟
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
نتانیاهو: قطر و همه کشورها هدف ما خواهند بود
نخست وزیر اسرائیل:
به قطر و همه کشورهایی که به تروریستها پناه میدهند هشدار میدهم: یا آنها را اخراج کنید یا تحویل عدالت دهید، در غیر این صورت ما خود وارد عمل خواهیم شد.
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.
نتانیاهو: قطر و همه کشورها هدف ما خواهند بود
نخست وزیر اسرائیل:
به قطر و همه کشورهایی که به تروریستها پناه میدهند هشدار میدهم: یا آنها را اخراج کنید یا تحویل عدالت دهید، در غیر این صورت ما خود وارد عمل خواهیم شد.
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.
🤬1
Forwarded from قرآن
📓
توکل و شفاعت؛ حقیقت یکتاپرستی در قرآن
وکالت یعنی اینکه کسی اختیار و تدبیر کار دیگری را بر عهده بگیرد.
وقتی خداوند در قرآن میفرماید:
«قُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ عَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُونَ»
(زمر/۳۸)
یعنی: «بگو خدا مرا بس است. اهل توکل تنها بر او توکل میکنند.» این یعنی اگر توکل میکنیم، در حقیقت خدا را وکیل خود قرار دادهایم تا او امور ما را سر و سامان دهد.
پس همانگونه که وکالت حقیقی فقط از آنِ خداست، شفاعت نیز چنین است. شفاعت در معنای لغوی یعنی واسطه شدن میان دو طرف برای رساندن نفع یا رفع زیان. اما قرآن با صراحت تأکید میکند که هیچ شفیعی جز خدا وجود ندارد و شفاعت همگی تنها از آن اوست.
در آیه ۴۳ سوره زمر میفرماید:
«أَمِ اتَّخَذُوا مِن دُونِ اللَّهِ شُفَعَاءَ ۚ قُلْ أَوَلَوْ كَانُوا لَا يَمْلِكُونَ شَيْئًا وَلَا يَعْقِلُونَ»
(آیا آنان غیر از خدا شفیعانی گرفتهاند؟ بگو: حتی اگر چیزی در اختیار نداشته باشند و نیندیشند؟) ¹*
و بلافاصله در آیه ۴۴ میفرماید:
«قُلْ لِلَّهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيعًا ۖ لَّهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ»
(بگو: شفاعت، همه از آن خداست. فرمانروایی آسمانها و زمین ویژه اوست؛ سپس به سوی او بازگردانده میشوید.) ²*
این دو آیه با هم یک حقیقت بنیادین را بیان میکنند:
هیچ مخلوقی، شفیعِ مستقل نیست.
همه شفاعتها، جلوهای از رحمت خداست.
اگر به پیامبر یا فرشتهای اذن داده میشود، در واقع خود خدا شفاعت میکند.
بنابراین اگر کسی باور داشته باشد که شفیعانی جدا از خدا میتواند نجاتبخش او باشند، در حقیقت برای خدا شریک قرار داده و به مرز شرک رسیده است. اما اگر کسی ایمان بیاورد که «شفاعت سراسر از آن خداست»، در واقع به اخلاص در توحید رسیده و حقیقت «لا اله الا الله» را در دل جای داده است.
اینجا مرز ایمان و شرک ترسیم میشود. ایمان حقیقی یعنی باور داشته باشیم تنها خداست که هم وکیل ماست و هم شفیع ما. امید حقیقی نیز یعنی دل بستن به رحمت بیپایان او.
مستند آیات
📚: ترجمه (کامل آیات)
¹* زمر/۴۳: آیا آنان غیر از خدا شفیعانی گرفتهاند؟ بگو: حتی اگر چیزی در اختیار نداشته باشند و نیندیشند؟
²* زمر/۴۴: بگو: شفاعت، جمیعاً از آن خداست. فرمانروایی آسمانها و زمین خاص اوست؛ سپس به سوی او بازگردانده میشوید
.
📖: متن (کامل آیات)
¹* أَمِ اتَّخَذُوا مِن دُونِ اللَّهِ شُفَعَاءَ ۚ قُلْ أَوَلَوْ كَانُوا لَا يَمْلِكُونَ شَيْئًا وَلَا يَعْقِلُونَ (زمر/۴۳)
²* قُلْ لِلَّهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيعًا ۖ لَّهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ (زمر/۴۴)
✍️ مقاله (یک برداشت آزاد از M.G)
عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoranme
.
.
توکل و شفاعت؛ حقیقت یکتاپرستی در قرآن
وکالت یعنی اینکه کسی اختیار و تدبیر کار دیگری را بر عهده بگیرد.
وقتی خداوند در قرآن میفرماید:
«قُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ عَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُونَ»
(زمر/۳۸)
یعنی: «بگو خدا مرا بس است. اهل توکل تنها بر او توکل میکنند.» این یعنی اگر توکل میکنیم، در حقیقت خدا را وکیل خود قرار دادهایم تا او امور ما را سر و سامان دهد.
پس همانگونه که وکالت حقیقی فقط از آنِ خداست، شفاعت نیز چنین است. شفاعت در معنای لغوی یعنی واسطه شدن میان دو طرف برای رساندن نفع یا رفع زیان. اما قرآن با صراحت تأکید میکند که هیچ شفیعی جز خدا وجود ندارد و شفاعت همگی تنها از آن اوست.
در آیه ۴۳ سوره زمر میفرماید:
«أَمِ اتَّخَذُوا مِن دُونِ اللَّهِ شُفَعَاءَ ۚ قُلْ أَوَلَوْ كَانُوا لَا يَمْلِكُونَ شَيْئًا وَلَا يَعْقِلُونَ»
(آیا آنان غیر از خدا شفیعانی گرفتهاند؟ بگو: حتی اگر چیزی در اختیار نداشته باشند و نیندیشند؟) ¹*
و بلافاصله در آیه ۴۴ میفرماید:
«قُلْ لِلَّهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيعًا ۖ لَّهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ»
(بگو: شفاعت، همه از آن خداست. فرمانروایی آسمانها و زمین ویژه اوست؛ سپس به سوی او بازگردانده میشوید.) ²*
این دو آیه با هم یک حقیقت بنیادین را بیان میکنند:
هیچ مخلوقی، شفیعِ مستقل نیست.
همه شفاعتها، جلوهای از رحمت خداست.
اگر به پیامبر یا فرشتهای اذن داده میشود، در واقع خود خدا شفاعت میکند.
بنابراین اگر کسی باور داشته باشد که شفیعانی جدا از خدا میتواند نجاتبخش او باشند، در حقیقت برای خدا شریک قرار داده و به مرز شرک رسیده است. اما اگر کسی ایمان بیاورد که «شفاعت سراسر از آن خداست»، در واقع به اخلاص در توحید رسیده و حقیقت «لا اله الا الله» را در دل جای داده است.
اینجا مرز ایمان و شرک ترسیم میشود. ایمان حقیقی یعنی باور داشته باشیم تنها خداست که هم وکیل ماست و هم شفیع ما. امید حقیقی نیز یعنی دل بستن به رحمت بیپایان او.
مستند آیات
📚: ترجمه (کامل آیات)
¹* زمر/۴۳: آیا آنان غیر از خدا شفیعانی گرفتهاند؟ بگو: حتی اگر چیزی در اختیار نداشته باشند و نیندیشند؟
²* زمر/۴۴: بگو: شفاعت، جمیعاً از آن خداست. فرمانروایی آسمانها و زمین خاص اوست؛ سپس به سوی او بازگردانده میشوید
.
📖: متن (کامل آیات)
¹* أَمِ اتَّخَذُوا مِن دُونِ اللَّهِ شُفَعَاءَ ۚ قُلْ أَوَلَوْ كَانُوا لَا يَمْلِكُونَ شَيْئًا وَلَا يَعْقِلُونَ (زمر/۴۳)
²* قُلْ لِلَّهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيعًا ۖ لَّهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ (زمر/۴۴)
✍️ مقاله (یک برداشت آزاد از M.G)
عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoranme
.
.
❤3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
فووری
چارلی کرک، مهمترین حامی نتانیاهو در بین مشاورین ترامپ چند دقیقه پیش در حین سخنرانی به شکل وحشتناکی ترور شد، گفته میشه این شخص ضارب بوده
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.
چارلی کرک، مهمترین حامی نتانیاهو در بین مشاورین ترامپ چند دقیقه پیش در حین سخنرانی به شکل وحشتناکی ترور شد، گفته میشه این شخص ضارب بوده
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.
👌1
Forwarded from قرآن
📝:
قرآن و نفی تفرقه در دین؛ مرجعیت واحد در برابر ادیان و مذاهب
مقدمه:
آیا دینی که از سوی خداوند واحد نازل شده، میتواند به دهها فرقه و مذهب متفرق تبدیل شود و همچنان رنگ و بوی الهی خویش را حفظ کند؟ آیا درست است که پیروان وحی، به جای بازگشت مستقیم به کتاب خدا، به برداشتهای فرقهای و روایتهای متعارض دلخوش باشند؟ اگر خداوند در قرآن فرموده که دین خود را یکی قرار داده و پیروی از ابراهیمِ موحدِ حنیف را فرمان داده، چرا امتها – یهودی و نصرانی و حتی مسلمانان – راه تفرقه را برگزیدند؟ و آیا قرآن، که «به استوارترین راه هدایت میکند»، مرجع نهایی برای تمام کتب آسمانی و نیز برای همهی روایات و مذاهب اسلامی نیست؟ این پرسشها، ما را به بازخوانی مستقیم آیات قرآن در باب «توحید در دین» و «حرام بودن فرقهسازی» فرامیخواند.
تفرقه در ادیان پیشین
قرآن به صراحت میگوید که پیروان ادیان الهی پس از نزول وحی، دین واحد را تکهتکه کردند:
«پس اوامر دین خود را تکهتکه کردند و هر فرقهای به روشی که برگزیده بود دلخوش بود» (مؤمنون: ٥٣)²*.
همچنین در جایی دیگر آمده است:
«از آنان که دین خود را فرقه کردند و شیعه شدند مباشید؛ و هر فرقهای به هر چه داشت دلخوش بود» (روم: ٣٢)³*.
در حالی که اساس رسالت پیامبران، دعوت به برپایی دین واحد و پرهیز از تفرقه بود:
«دینی را برای شما قانون کرد که به نوح توصیه کرده بود، و آنچه بر تو وحی کردیم، و به ابراهیم و موسی و عیسی سفارش نمودیم این بود که: دین را برپا دارید و در آن تفرقه ایجاد نکنید» (شوری: ١٣)⁴*.
قرآن یادآوری میکند که ابراهیم نه یهودی بود و نه نصرانی، بلکه موحدی خالص و مسلم بود:
«ابراهیم نه یهودی بود و نه نصرانی، بلکه موحدی حنیف و مسلم بود، و از مشرکان نبود» (آلعمران: ٦٧)⁵*.
پس فرقهسازی در یهودیت و مسیحیت چیزی جز تحریف مسیر ابراهیمِ حنیف نیست.
تفرقه در امت اسلامی
همان انحراف، در امت اسلامی نیز تکرار شد. خداوند هشدار داده است:
«کسانی که دین خود را فرقهفرقه کردند و شیعه شدند، تو را با آنان کاری نیست. کارشان با خداست، سپس آنان را به کارهایشان آگاه میسازد» (انعام: ١٥٩)⁶*.
پیامبر مأمور شد که نه از فرقهها بلکه از ملت ابراهیم حنیف پیروی کند:
«سپس به تو وحی کردیم که از آیین ملت ابراهیم که ایمانی خالص داشتند و از مشرکان نبودند، پیروی کن» (نحل: ١٢٣)⁷*.
بدین ترتیب، امت اسلام نیز اگر به مذاهب و فرق متفرق تقسیم شود، همان سرنوشت اهل کتاب را یافته است: هر حزب به آنچه نزد خود دارد دلخوش میشود و از حقیقت دین دور میافتد.
مرجعیت قرآن بر کتب آسمانی و روایات
قرآن خویش را معیار نهایی معرفی کرده است:
«این قرآن، به استوارترین راه هدایت میکند و به مؤمنانی که اعمال صالح انجام میدهند بشارت میدهد که برای آنان پاداش بزرگی است» (اسراء: ٩)⁸*.
چنانکه قرآن، «مهیمن» و حاکم بر کتب آسمانی پیشین است (مائده: ٤٨)، در درون امت اسلام نیز باید مرجع همهی روایات و مذاهب باشد. هر سخنی، هر روایت و هر فقهی اگر با قرآن ناسازگار باشد، حجیت ندارد؛ زیرا خداوند فرمود:
«از پروردگارتان آنچه بر شما نازل شده پیروی کنید و غیر از آن، از اولیایی جز او پیروی نکنید» (اعراف: ٣)¹*.
بنابراین، رها کردن قرآن و سرگرم شدن به علم رجال یا کتب مذاهب، چیزی جز پشت کردن به وحی الهی نیست.
🔬جمعبندی:
قرآن با زبانی روشن میگوید: دین خدا واحد است، و همهی پیامبران از نوح تا ابراهیم و موسی و عیسی، یک دین را آوردند. تفرقه در یهودیت و نصرانیت، انحراف از این دین بود. همین هشدار به مسلمانان داده شد که دین را به شیعهها و مذاهب متفرق تبدیل نکنند. معیار نهایی، نه روایتهای فرقهای و نه برداشتهای انسانی، بلکه قرآن است؛ کتابی که «به بهترین و استوارترین راه هدایت میکند». پس راه بازگشت به وحدت امت اسلامی، بازگشت به قرآن به عنوان مرجع واحد و حاکم است.
📚 مستندات آیات
¹* از پروردگارتان آنچه برای شما نازل کرده پیروی کنید و غیر از آن، از اولیایی جز او پیروی نکنید. اندک است که پند میگیرید (اعراف/٣)
²* پس اوامر دین خود را تکهتکه کردند و هر فرقهای به روشی که برگزیده بود دلخوش بود (مؤمنون/٥٣)
³* از آنان که دین خود را فرقه کردند و شیعه شدند مباشید؛ و هر فرقهای به هر چه داشت دلخوش بود (روم/٣٢)
⁴* دینی را برای شما قانون کرد که به نوح توصیه کرده بود، و آنچه بر تو وحی کردیم، و آنچه به ابراهیم و موسی و عیسی سفارش نمودیم این بود که: دین را برپا دارید و در آن تفرقه ایجاد نکنید. بر مشرکان سنگین است آنچه شما آنان را به سویش میخوانید. خدا هر کس را بخواهد برمیگزیند و کسی را که به سوی او بازگردد هدایت میکند (شوری/١٣)
⁵* ابراهیم نه یهودی بود و نه نصرانی، بلکه موحدی حنیف و مسلم بود و از مشرکان نبود (آلعمران/٦٧)
ادامه مستندات…
✍️ مقاله (یک برداشت آزاد از M.G)
📓 @qoranme
.
قرآن و نفی تفرقه در دین؛ مرجعیت واحد در برابر ادیان و مذاهب
مقدمه:
آیا دینی که از سوی خداوند واحد نازل شده، میتواند به دهها فرقه و مذهب متفرق تبدیل شود و همچنان رنگ و بوی الهی خویش را حفظ کند؟ آیا درست است که پیروان وحی، به جای بازگشت مستقیم به کتاب خدا، به برداشتهای فرقهای و روایتهای متعارض دلخوش باشند؟ اگر خداوند در قرآن فرموده که دین خود را یکی قرار داده و پیروی از ابراهیمِ موحدِ حنیف را فرمان داده، چرا امتها – یهودی و نصرانی و حتی مسلمانان – راه تفرقه را برگزیدند؟ و آیا قرآن، که «به استوارترین راه هدایت میکند»، مرجع نهایی برای تمام کتب آسمانی و نیز برای همهی روایات و مذاهب اسلامی نیست؟ این پرسشها، ما را به بازخوانی مستقیم آیات قرآن در باب «توحید در دین» و «حرام بودن فرقهسازی» فرامیخواند.
تفرقه در ادیان پیشین
قرآن به صراحت میگوید که پیروان ادیان الهی پس از نزول وحی، دین واحد را تکهتکه کردند:
«پس اوامر دین خود را تکهتکه کردند و هر فرقهای به روشی که برگزیده بود دلخوش بود» (مؤمنون: ٥٣)²*.
همچنین در جایی دیگر آمده است:
«از آنان که دین خود را فرقه کردند و شیعه شدند مباشید؛ و هر فرقهای به هر چه داشت دلخوش بود» (روم: ٣٢)³*.
در حالی که اساس رسالت پیامبران، دعوت به برپایی دین واحد و پرهیز از تفرقه بود:
«دینی را برای شما قانون کرد که به نوح توصیه کرده بود، و آنچه بر تو وحی کردیم، و به ابراهیم و موسی و عیسی سفارش نمودیم این بود که: دین را برپا دارید و در آن تفرقه ایجاد نکنید» (شوری: ١٣)⁴*.
قرآن یادآوری میکند که ابراهیم نه یهودی بود و نه نصرانی، بلکه موحدی خالص و مسلم بود:
«ابراهیم نه یهودی بود و نه نصرانی، بلکه موحدی حنیف و مسلم بود، و از مشرکان نبود» (آلعمران: ٦٧)⁵*.
پس فرقهسازی در یهودیت و مسیحیت چیزی جز تحریف مسیر ابراهیمِ حنیف نیست.
تفرقه در امت اسلامی
همان انحراف، در امت اسلامی نیز تکرار شد. خداوند هشدار داده است:
«کسانی که دین خود را فرقهفرقه کردند و شیعه شدند، تو را با آنان کاری نیست. کارشان با خداست، سپس آنان را به کارهایشان آگاه میسازد» (انعام: ١٥٩)⁶*.
پیامبر مأمور شد که نه از فرقهها بلکه از ملت ابراهیم حنیف پیروی کند:
«سپس به تو وحی کردیم که از آیین ملت ابراهیم که ایمانی خالص داشتند و از مشرکان نبودند، پیروی کن» (نحل: ١٢٣)⁷*.
بدین ترتیب، امت اسلام نیز اگر به مذاهب و فرق متفرق تقسیم شود، همان سرنوشت اهل کتاب را یافته است: هر حزب به آنچه نزد خود دارد دلخوش میشود و از حقیقت دین دور میافتد.
مرجعیت قرآن بر کتب آسمانی و روایات
قرآن خویش را معیار نهایی معرفی کرده است:
«این قرآن، به استوارترین راه هدایت میکند و به مؤمنانی که اعمال صالح انجام میدهند بشارت میدهد که برای آنان پاداش بزرگی است» (اسراء: ٩)⁸*.
چنانکه قرآن، «مهیمن» و حاکم بر کتب آسمانی پیشین است (مائده: ٤٨)، در درون امت اسلام نیز باید مرجع همهی روایات و مذاهب باشد. هر سخنی، هر روایت و هر فقهی اگر با قرآن ناسازگار باشد، حجیت ندارد؛ زیرا خداوند فرمود:
«از پروردگارتان آنچه بر شما نازل شده پیروی کنید و غیر از آن، از اولیایی جز او پیروی نکنید» (اعراف: ٣)¹*.
بنابراین، رها کردن قرآن و سرگرم شدن به علم رجال یا کتب مذاهب، چیزی جز پشت کردن به وحی الهی نیست.
🔬جمعبندی:
قرآن با زبانی روشن میگوید: دین خدا واحد است، و همهی پیامبران از نوح تا ابراهیم و موسی و عیسی، یک دین را آوردند. تفرقه در یهودیت و نصرانیت، انحراف از این دین بود. همین هشدار به مسلمانان داده شد که دین را به شیعهها و مذاهب متفرق تبدیل نکنند. معیار نهایی، نه روایتهای فرقهای و نه برداشتهای انسانی، بلکه قرآن است؛ کتابی که «به بهترین و استوارترین راه هدایت میکند». پس راه بازگشت به وحدت امت اسلامی، بازگشت به قرآن به عنوان مرجع واحد و حاکم است.
📚 مستندات آیات
¹* از پروردگارتان آنچه برای شما نازل کرده پیروی کنید و غیر از آن، از اولیایی جز او پیروی نکنید. اندک است که پند میگیرید (اعراف/٣)
²* پس اوامر دین خود را تکهتکه کردند و هر فرقهای به روشی که برگزیده بود دلخوش بود (مؤمنون/٥٣)
³* از آنان که دین خود را فرقه کردند و شیعه شدند مباشید؛ و هر فرقهای به هر چه داشت دلخوش بود (روم/٣٢)
⁴* دینی را برای شما قانون کرد که به نوح توصیه کرده بود، و آنچه بر تو وحی کردیم، و آنچه به ابراهیم و موسی و عیسی سفارش نمودیم این بود که: دین را برپا دارید و در آن تفرقه ایجاد نکنید. بر مشرکان سنگین است آنچه شما آنان را به سویش میخوانید. خدا هر کس را بخواهد برمیگزیند و کسی را که به سوی او بازگردد هدایت میکند (شوری/١٣)
⁵* ابراهیم نه یهودی بود و نه نصرانی، بلکه موحدی حنیف و مسلم بود و از مشرکان نبود (آلعمران/٦٧)
ادامه مستندات…
✍️ مقاله (یک برداشت آزاد از M.G)
📓 @qoranme
.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
فوری : دولت نپال رسما سقوط کرد
جوانان نپالی به دلیل فیلتر شدن یک اپ قیام کرده و خانههای دولتی را آتشزده و پارلمان را تصاحب کرده و اعضای دولت نپال به چین فرار کردند
دولت نپال سالهها مستعمره دوست داشتنی چین است
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.
فوری : دولت نپال رسما سقوط کرد
جوانان نپالی به دلیل فیلتر شدن یک اپ قیام کرده و خانههای دولتی را آتشزده و پارلمان را تصاحب کرده و اعضای دولت نپال به چین فرار کردند
دولت نپال سالهها مستعمره دوست داشتنی چین است
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooon
.