This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
این مرد ۶۸ ساله ناراحت است که چرا در جوانی با قرآن و اسلام آشنا نشده است!
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.
این مرد ۶۸ ساله ناراحت است که چرا در جوانی با قرآن و اسلام آشنا نشده است!
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.
Forwarded from قرآن
📝:
عذاب، امتحان و اتمام حجت در سنت الهی
مقدمه
آیا هر حادثه‌ای که بر انسان‌ها نازل می‌شود عذاب است یا امتحان؟
آیا هر سختی نشانه‌ی خشم الهی است یا فرصتی برای سنجش و رشد؟ و اساساً پیش از نزول عذاب، چرا پیامبران و حتی موجوداتی از زمین برانگیخته می‌شوند تا با انسان سخن بگویند؟
پرسش از رابطه‌ی «عذاب»، «امتحان» و «اتمام حجت» یکی از بنیادی‌ترین پرسش‌ها در فهم سنت‌های الهی است.
۱. اصل اتمام حجت پیش از عذاب
قرآن تأکید می‌کند که هیچ قومی بدون هشدار و برانگیخته‌شدن رسولی (فرستاده‌شده) گرفتار عذاب نمی‌شود. در ترجمه‌ی آیه آمده است:
«و ما تا رسولی را برنیانگیزیم عذاب‌کننده نیستیم» ¹*
این اصل نشان می‌دهد که عذاب الهی نتیجه‌ی نپذیرفتن پیام روشن و بر هم زدن توازن ایمان و عمل صالح است.
۲. تفاوت عذاب و امتحان
قرآن دو گونه سنت الهی را شرح می‌دهد:
الف) امتحان الهی
امتحان هم با سختی‌هاست و هم با نعمت‌ها.
«و البته شما را به چیزی از ترس و گرسنگی و کاستی در مال‌ها و جان‌ها و میوه‌ها می‌آزماییم، و شکیبایان را بشارت ده» ²*
همچنین آمده است:
«و به‌راستی آنان را با چیزی از عذاب نزدیک‌تر از عذاب بزرگ می‌آزماییم، شاید بازگردند» ³*
و:
«و هرآینه شما را می‌آزماییم تا آنان را که جهاد کرده‌اند و شکیبایند معلوم بداریم، و اخبار شما را بیازماییم» ⁴*
امتحان می‌تواند برای پالایش و تربیت باشد. اگر مردم در امتحان پایدار بمانند، در دنیا نیز به نعمت‌های پایدار می‌رسند:
«و اگر مردم شهرها ایمان آورده و پرهیزگاری پیشه می‌کردند، قطعاً بر آنان برکت‌هایی از آسمان و زمین می‌گشودیم، ولی تکذیب کردند، پس آنان را به آنچه انجام می‌دادند گرفتار ساختیم» ⁵*
ب) عذاب الهی
عذاب زمانی رخ می‌دهد که مردم پس از اتمام حجت به لجاجت ادامه دهند. درباره‌ی شهر ناسپاس چنین آمده است:
«و خدا مثالی می‌زند: شهری بود امن و آرام، روزیش از هر سو فراوان می‌رسید، پس نعمت‌های خدا را ناسپاسی کردند، پس خدا به سبب آنچه می‌کردند، گرسنگی و ترسی فراگیر به آنان چشانید» ⁶*
این تفاوت مهم است: امتحان می‌تواند زمینه‌ی رشد باشد، اما عذاب پایان مهلت و نشانه‌ی بسته‌شدن راه بازگشت است.
۳. نقش برانگیخته‌شدن رسولان و انبیاء
رسالتی که پیامبران بر عهده دارند، در اصل برای اتمام حجت است.
«رسولانی نویدبخش و بیم‌دهنده فرستادیم تا پس از فرستادن رسولان، برای مردم بر خدا حجتی نباشد» ⁷*
بنابراین، پیامبران به میان مردم می‌آیند نه به‌خاطر برتری آن قوم، بلکه به‌سبب انحراف آنان. اگر بازگردند، امتحان به رشد و نعمت منجر می‌شود و اگر ادامه دهند، عذاب در پی خواهد آمد.
۴. برانگیختن جنبنده‌ای از زمین
قرآن در مواردی فراتر از پیامبران سخن گفته و یاد می‌کند که خداوند موجودی از زمین را برمی‌انگیزد تا با انسان‌ها سخن بگوید:
«و چون سخن [قطعی عذاب] بر آنان واجب شود، جنبنده‌ای از زمین را برای آنان بیرون می‌آوریم که با آنان سخن گوید، زیرا مردم به آیات ما یقین نمی‌آوردند.» ⁸*
این نشانه‌ای است از نهایت اتمام حجت: حتی اگر انسانی سخن پیامبران را نپذیرد، خداوند از ضعیف‌ترین موجودات نیز پیام می‌رساند تا ثابت کند که انکارگر هرگز بهانه‌ای برای نپذیرفتن حق نداشته است.
۵. نمونه‌هایی از امتحان و عذاب
الف) سربلندی در امتحان
قرآن یاد می‌کند که اگر مردم به ایمان و تقوا پایبند شوند، برکات آسمان و زمین بر آنان گشوده می‌شود ⁵*. این سربلندی در امتحان است و نتیجه‌اش نعمت و آرامش.
ب) مردود شدن در امتحان و گرفتار عذاب
مردم شهر ناسپاس که نعمت‌های الهی را فراموش کردند، به گرسنگی و ترس فراگیر دچار شدند ⁶*. این نمونه‌ی روشن از مردودی در امتحان و تبدیل آن به عذاب است.
جمع‌بندی
سنت الهی میان «امتحان» و «عذاب» تفاوت می‌گذارد. امتحان برای سنجش و تربیت است؛ هم در سختی و هم در نعمت. اما عذاب زمانی رخ می‌دهد که پس از برانگیخته‌شدن پیامبران یا حتی موجودی از زمین، انسان‌ها همچنان سرکشی و انکار کنند. در اینجاست که دیگر فرصتی برای بازگشت باقی نمی‌ماند.
انسان امروز نیز می‌تواند خود را در این آیینه ببیند: هر نعمتی، هر سختی، هر هشداری، یا امتحانی است برای رشد و یا نشانه‌ای است از پایان مهلت و آغاز عذاب. تشخیص و واکنش درست در برابر این سنت‌ها مسئولیتی است که هیچ کس از آن معاف نیست.
مستند آیات
📚 ترجمه
¹* «و ما تا رسولی را برنیانگیزیم عذاب‌کننده نیستیم»
(اسراء/۱۵، انعام/۱۳۱)
²* «و البته شما را به چیزی از ترس و گرسنگی و کاستی در مال‌ها و جان‌ها و میوه‌ها می‌آزماییم، و شکیبایان را بشارت ده»
(بقره/۱۵۵)
³* «و به‌راستی آنان را با چیزی از عذاب نزدیک‌تر از عذاب بزرگ می‌آزماییم، شاید بازگردند»
(سجده/۲۱)
⁴* «و هرآینه شما را می‌آزماییم تا آنان را که ….» (محمد/۳۱)
ادامه‌ی مستندات …
✍️ مقاله (یک برداشت آزاد از M.G)
عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.
عذاب، امتحان و اتمام حجت در سنت الهی
مقدمه
آیا هر حادثه‌ای که بر انسان‌ها نازل می‌شود عذاب است یا امتحان؟
آیا هر سختی نشانه‌ی خشم الهی است یا فرصتی برای سنجش و رشد؟ و اساساً پیش از نزول عذاب، چرا پیامبران و حتی موجوداتی از زمین برانگیخته می‌شوند تا با انسان سخن بگویند؟
پرسش از رابطه‌ی «عذاب»، «امتحان» و «اتمام حجت» یکی از بنیادی‌ترین پرسش‌ها در فهم سنت‌های الهی است.
۱. اصل اتمام حجت پیش از عذاب
قرآن تأکید می‌کند که هیچ قومی بدون هشدار و برانگیخته‌شدن رسولی (فرستاده‌شده) گرفتار عذاب نمی‌شود. در ترجمه‌ی آیه آمده است:
«و ما تا رسولی را برنیانگیزیم عذاب‌کننده نیستیم» ¹*
این اصل نشان می‌دهد که عذاب الهی نتیجه‌ی نپذیرفتن پیام روشن و بر هم زدن توازن ایمان و عمل صالح است.
۲. تفاوت عذاب و امتحان
قرآن دو گونه سنت الهی را شرح می‌دهد:
الف) امتحان الهی
امتحان هم با سختی‌هاست و هم با نعمت‌ها.
«و البته شما را به چیزی از ترس و گرسنگی و کاستی در مال‌ها و جان‌ها و میوه‌ها می‌آزماییم، و شکیبایان را بشارت ده» ²*
همچنین آمده است:
«و به‌راستی آنان را با چیزی از عذاب نزدیک‌تر از عذاب بزرگ می‌آزماییم، شاید بازگردند» ³*
و:
«و هرآینه شما را می‌آزماییم تا آنان را که جهاد کرده‌اند و شکیبایند معلوم بداریم، و اخبار شما را بیازماییم» ⁴*
امتحان می‌تواند برای پالایش و تربیت باشد. اگر مردم در امتحان پایدار بمانند، در دنیا نیز به نعمت‌های پایدار می‌رسند:
«و اگر مردم شهرها ایمان آورده و پرهیزگاری پیشه می‌کردند، قطعاً بر آنان برکت‌هایی از آسمان و زمین می‌گشودیم، ولی تکذیب کردند، پس آنان را به آنچه انجام می‌دادند گرفتار ساختیم» ⁵*
ب) عذاب الهی
عذاب زمانی رخ می‌دهد که مردم پس از اتمام حجت به لجاجت ادامه دهند. درباره‌ی شهر ناسپاس چنین آمده است:
«و خدا مثالی می‌زند: شهری بود امن و آرام، روزیش از هر سو فراوان می‌رسید، پس نعمت‌های خدا را ناسپاسی کردند، پس خدا به سبب آنچه می‌کردند، گرسنگی و ترسی فراگیر به آنان چشانید» ⁶*
این تفاوت مهم است: امتحان می‌تواند زمینه‌ی رشد باشد، اما عذاب پایان مهلت و نشانه‌ی بسته‌شدن راه بازگشت است.
۳. نقش برانگیخته‌شدن رسولان و انبیاء
رسالتی که پیامبران بر عهده دارند، در اصل برای اتمام حجت است.
«رسولانی نویدبخش و بیم‌دهنده فرستادیم تا پس از فرستادن رسولان، برای مردم بر خدا حجتی نباشد» ⁷*
بنابراین، پیامبران به میان مردم می‌آیند نه به‌خاطر برتری آن قوم، بلکه به‌سبب انحراف آنان. اگر بازگردند، امتحان به رشد و نعمت منجر می‌شود و اگر ادامه دهند، عذاب در پی خواهد آمد.
۴. برانگیختن جنبنده‌ای از زمین
قرآن در مواردی فراتر از پیامبران سخن گفته و یاد می‌کند که خداوند موجودی از زمین را برمی‌انگیزد تا با انسان‌ها سخن بگوید:
«و چون سخن [قطعی عذاب] بر آنان واجب شود، جنبنده‌ای از زمین را برای آنان بیرون می‌آوریم که با آنان سخن گوید، زیرا مردم به آیات ما یقین نمی‌آوردند.» ⁸*
این نشانه‌ای است از نهایت اتمام حجت: حتی اگر انسانی سخن پیامبران را نپذیرد، خداوند از ضعیف‌ترین موجودات نیز پیام می‌رساند تا ثابت کند که انکارگر هرگز بهانه‌ای برای نپذیرفتن حق نداشته است.
۵. نمونه‌هایی از امتحان و عذاب
الف) سربلندی در امتحان
قرآن یاد می‌کند که اگر مردم به ایمان و تقوا پایبند شوند، برکات آسمان و زمین بر آنان گشوده می‌شود ⁵*. این سربلندی در امتحان است و نتیجه‌اش نعمت و آرامش.
ب) مردود شدن در امتحان و گرفتار عذاب
مردم شهر ناسپاس که نعمت‌های الهی را فراموش کردند، به گرسنگی و ترس فراگیر دچار شدند ⁶*. این نمونه‌ی روشن از مردودی در امتحان و تبدیل آن به عذاب است.
جمع‌بندی
سنت الهی میان «امتحان» و «عذاب» تفاوت می‌گذارد. امتحان برای سنجش و تربیت است؛ هم در سختی و هم در نعمت. اما عذاب زمانی رخ می‌دهد که پس از برانگیخته‌شدن پیامبران یا حتی موجودی از زمین، انسان‌ها همچنان سرکشی و انکار کنند. در اینجاست که دیگر فرصتی برای بازگشت باقی نمی‌ماند.
انسان امروز نیز می‌تواند خود را در این آیینه ببیند: هر نعمتی، هر سختی، هر هشداری، یا امتحانی است برای رشد و یا نشانه‌ای است از پایان مهلت و آغاز عذاب. تشخیص و واکنش درست در برابر این سنت‌ها مسئولیتی است که هیچ کس از آن معاف نیست.
مستند آیات
📚 ترجمه
¹* «و ما تا رسولی را برنیانگیزیم عذاب‌کننده نیستیم»
(اسراء/۱۵، انعام/۱۳۱)
²* «و البته شما را به چیزی از ترس و گرسنگی و کاستی در مال‌ها و جان‌ها و میوه‌ها می‌آزماییم، و شکیبایان را بشارت ده»
(بقره/۱۵۵)
³* «و به‌راستی آنان را با چیزی از عذاب نزدیک‌تر از عذاب بزرگ می‌آزماییم، شاید بازگردند»
(سجده/۲۱)
⁴* «و هرآینه شما را می‌آزماییم تا آنان را که ….» (محمد/۳۱)
ادامه‌ی مستندات …
✍️ مقاله (یک برداشت آزاد از M.G)
عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.
😁1
Forwarded from قرآن
قرآن
عذاب، امتحان و اتمام حجت در سنت الهی
📖:
عذاب، امتحان و اتمام حجت در سنت الهی
مستند آیات 👇
📚 ترجمه
¹* «و ما تا رسولی را برنیانگیزیم عذاب‌کننده نیستیم»
(اسراء/۱۵، انعام/۱۳۱)
²* «و البته شما را به چیزی از ترس و گرسنگی و کاستی در مال‌ها و جان‌ها و میوه‌ها می‌آزماییم، و شکیبایان را بشارت ده»
(بقره/۱۵۵)
³* «و به‌راستی آنان را با چیزی از عذاب نزدیک‌تر از عذاب بزرگ می‌آزماییم، شاید بازگردند»
(سجده/۲۱)
⁴* «و هرآینه شما را می‌آزماییم تا آنان را که جهاد کرده‌اند و شکیبایند معلوم بداریم، و اخبار شما را بیازماییم.»
(محمد/۳۱)
⁵* «و اگر مردم شهرها ایمان آورده و پرهیزگاری پیشه می‌کردند، قطعاً بر آنان برکت‌هایی از آسمان و زمین می‌گشودیم، ولی تکذیب کردند، پس آنان را به آنچه انجام می‌دادند گرفتار ساختیم.»
(اعراف/۹۶)
⁶* «و خدا مثالی می‌زند: شهری بود امن و آرام، روزیش از هر سو فراوان می‌رسید، پس نعمت‌های خدا را ناسپاسی کردند، پس خدا به سبب آنچه می‌کردند، گرسنگی و ترسی فراگیر به آنان چشانید.»
(نحل/۱۱۲)
⁷* «رسولانی نویدبخش و بیم‌دهنده فرستادیم تا پس از فرستادن رسولان، برای مردم بر خدا حجتی نباشد.»
(نساء/۱۶۵)
⁸* «و چون سخن [قطعی عذاب] بر آنان واجب شود، جنبنده‌ای از زمین را برای آنان بیرون می‌آوریم که با آنان سخن گوید، زیرا مردم به آیات ما یقین نمی‌آوردند.»
(نمل/۸۲)
📖
متن عربی آیات
¹* الإسراء/١٥ ، الأنعام/١٣١
وَما كُنّا مُعَذِّبينَ حَتّى نَبعَثَ رَسولًا ﴿الإسراء:١٥﴾
ذٰلِكَ أَن لَم يَكُن رَبُّكَ مُهلِكَ القُرى بِظُلمٍ وَأَهلُها غافِلونَ ﴿الأنعام:١٣١﴾
²* البقرة/١٥٥
وَلَنَبلُوَنَّكُم بِشَيءٍ مِنَ الخَوفِ وَالجوعِ وَنَقصٍ مِنَ الأَموالِ وَالأَنفُسِ وَالثَّمَراتِ ۗ وَبَشِّرِ الصّابِرينَ ﴿البقرة:١٥٥﴾
³* السجدة/٢١
وَلَنُذيقَنَّهُم مِنَ العَذابِ الأَدنى دونَ العَذابِ الأَكبَرِ لَعَلَّهُم يَرجِعونَ ﴿السجدة:٢١﴾
⁴* محمد/٣١
وَلَنَبلُوَنَّكُم حَتّى نَعلَمَ المُجاهِدينَ مِنكُم وَالصّابِرينَ وَنَبلُوَا أَخبارَكُم ﴿محمد:٣١﴾
⁵* الأعراف/٩٦
وَلَو أَنَّ أَهلَ القُرى آمَنوا وَاتَّقَوا لَفَتَحنا عَلَيهِم بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَالأَرضِ وَلٰكِن كَذَّبوا فَأَخَذنٰهُم بِما كانوا يَكسِبونَ ﴿الأعراف:٩٦﴾
⁶* النحل/١١٢
وَضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا قَريَةً كانَت آمِنَةً مُطمَئِنَّةً يَأتيها رِزقُها رَغَدًا مِن كُلِّ مَكانٍ فَكَفَرَت بِأَنعُمِ اللَّهِ فَأَذاقَهَا اللَّهُ لِباسَ الجوعِ وَالخَوفِ بِما كانوا يَصنَعونَ ﴿النحل:١١٢﴾
⁷* النساء/١٦٥
رُسُلًا مُبَشِّرينَ وَمُنذِرينَ لِئَلّا يَكونَ لِلنّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعدَ الرُّسُلِ ۚ وَكانَ اللَّهُ عَزيزًا حَكيمًا ﴿النساء:١٦٥﴾
⁸* النمل/٨٢
وَإِذا وَقَعَ القَولُ عَلَيهِم أَخرَجنا لَهُم دابَّةً مِنَ الأَرضِ تُكَلِّمُهُم أَنَّ النّاسَ كانوا بِآياتِنا لا يوقِنونَ ﴿النمل:٨٢﴾
✍️ مقاله (یک برداشت آزاد از M.G)
عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.
عذاب، امتحان و اتمام حجت در سنت الهی
مستند آیات 👇
📚 ترجمه
¹* «و ما تا رسولی را برنیانگیزیم عذاب‌کننده نیستیم»
(اسراء/۱۵، انعام/۱۳۱)
²* «و البته شما را به چیزی از ترس و گرسنگی و کاستی در مال‌ها و جان‌ها و میوه‌ها می‌آزماییم، و شکیبایان را بشارت ده»
(بقره/۱۵۵)
³* «و به‌راستی آنان را با چیزی از عذاب نزدیک‌تر از عذاب بزرگ می‌آزماییم، شاید بازگردند»
(سجده/۲۱)
⁴* «و هرآینه شما را می‌آزماییم تا آنان را که جهاد کرده‌اند و شکیبایند معلوم بداریم، و اخبار شما را بیازماییم.»
(محمد/۳۱)
⁵* «و اگر مردم شهرها ایمان آورده و پرهیزگاری پیشه می‌کردند، قطعاً بر آنان برکت‌هایی از آسمان و زمین می‌گشودیم، ولی تکذیب کردند، پس آنان را به آنچه انجام می‌دادند گرفتار ساختیم.»
(اعراف/۹۶)
⁶* «و خدا مثالی می‌زند: شهری بود امن و آرام، روزیش از هر سو فراوان می‌رسید، پس نعمت‌های خدا را ناسپاسی کردند، پس خدا به سبب آنچه می‌کردند، گرسنگی و ترسی فراگیر به آنان چشانید.»
(نحل/۱۱۲)
⁷* «رسولانی نویدبخش و بیم‌دهنده فرستادیم تا پس از فرستادن رسولان، برای مردم بر خدا حجتی نباشد.»
(نساء/۱۶۵)
⁸* «و چون سخن [قطعی عذاب] بر آنان واجب شود، جنبنده‌ای از زمین را برای آنان بیرون می‌آوریم که با آنان سخن گوید، زیرا مردم به آیات ما یقین نمی‌آوردند.»
(نمل/۸۲)
📖
متن عربی آیات
¹* الإسراء/١٥ ، الأنعام/١٣١
وَما كُنّا مُعَذِّبينَ حَتّى نَبعَثَ رَسولًا ﴿الإسراء:١٥﴾
ذٰلِكَ أَن لَم يَكُن رَبُّكَ مُهلِكَ القُرى بِظُلمٍ وَأَهلُها غافِلونَ ﴿الأنعام:١٣١﴾
²* البقرة/١٥٥
وَلَنَبلُوَنَّكُم بِشَيءٍ مِنَ الخَوفِ وَالجوعِ وَنَقصٍ مِنَ الأَموالِ وَالأَنفُسِ وَالثَّمَراتِ ۗ وَبَشِّرِ الصّابِرينَ ﴿البقرة:١٥٥﴾
³* السجدة/٢١
وَلَنُذيقَنَّهُم مِنَ العَذابِ الأَدنى دونَ العَذابِ الأَكبَرِ لَعَلَّهُم يَرجِعونَ ﴿السجدة:٢١﴾
⁴* محمد/٣١
وَلَنَبلُوَنَّكُم حَتّى نَعلَمَ المُجاهِدينَ مِنكُم وَالصّابِرينَ وَنَبلُوَا أَخبارَكُم ﴿محمد:٣١﴾
⁵* الأعراف/٩٦
وَلَو أَنَّ أَهلَ القُرى آمَنوا وَاتَّقَوا لَفَتَحنا عَلَيهِم بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَالأَرضِ وَلٰكِن كَذَّبوا فَأَخَذنٰهُم بِما كانوا يَكسِبونَ ﴿الأعراف:٩٦﴾
⁶* النحل/١١٢
وَضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا قَريَةً كانَت آمِنَةً مُطمَئِنَّةً يَأتيها رِزقُها رَغَدًا مِن كُلِّ مَكانٍ فَكَفَرَت بِأَنعُمِ اللَّهِ فَأَذاقَهَا اللَّهُ لِباسَ الجوعِ وَالخَوفِ بِما كانوا يَصنَعونَ ﴿النحل:١١٢﴾
⁷* النساء/١٦٥
رُسُلًا مُبَشِّرينَ وَمُنذِرينَ لِئَلّا يَكونَ لِلنّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعدَ الرُّسُلِ ۚ وَكانَ اللَّهُ عَزيزًا حَكيمًا ﴿النساء:١٦٥﴾
⁸* النمل/٨٢
وَإِذا وَقَعَ القَولُ عَلَيهِم أَخرَجنا لَهُم دابَّةً مِنَ الأَرضِ تُكَلِّمُهُم أَنَّ النّاسَ كانوا بِآياتِنا لا يوقِنونَ ﴿النمل:٨٢﴾
✍️ مقاله (یک برداشت آزاد از M.G)
عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
⭕️
ترور آلارم وابسته به موساد:
امیر موسوی، دیپلمات جمهوری اسلامی که در برنامه زنده تلویزیونی «مرگ بر آمریکا و اسرائیل» گفت و اظهار داشت «اسرائیل ناپدید خواهد شد»، حالا خودش در مصر ناپدید شد.
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.
ترور آلارم وابسته به موساد:
امیر موسوی، دیپلمات جمهوری اسلامی که در برنامه زنده تلویزیونی «مرگ بر آمریکا و اسرائیل» گفت و اظهار داشت «اسرائیل ناپدید خواهد شد»، حالا خودش در مصر ناپدید شد.
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥
لحظه هدف قرار دادن برج الرؤيا در غرب شهر غزه
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.
لحظه هدف قرار دادن برج الرؤيا در غرب شهر غزه
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥
تخریب برج‌ها در غزه ادامه دارد
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.
تخریب برج‌ها در غزه ادامه دارد
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.
❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
⚽️
فضاحت تیم ملی فوتبال
🔸ازبکستان با شکست ایران قهرمان کافا شد
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.
فضاحت تیم ملی فوتبال
🔸ازبکستان با شکست ایران قهرمان کافا شد
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.
❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
حمزه صفوی: پدافند S300 روسیه در جنگ ۱۲ روزه حتی یک شلیک موفق هم نداشت!
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.
حمزه صفوی: پدافند S300 روسیه در جنگ ۱۲ روزه حتی یک شلیک موفق هم نداشت!
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.
Forwarded from قرآن
📝:
رحمت الهی یا شفاعت در آیات قرآن
پرسشی بنیادین
آیا شفاعت در قرآن به معنای جستجوی واسطه‌ای میان بنده و خداست، یا در حقیقت تأکیدی بر رحمت بی‌پایان الهی و توبه‌پذیری اوست؟
اگر شفاعت تنها با مجوز الهی و در اختیار کسانی است که «عهدی نزد خدا دارند»¹*، پس جایگاه استغفار شخصی کجاست؟ و آیا آیات قرآن، به‌ویژه در سوره‌های نساء و مریم، ما را به طلب شفاعت از پیامبر و اولیا فرا می‌خوانند یا به بازگشت مستقیم به توبه و رحمت خدا؟
این پرسش، نه‌تنها یک بحث تفسیری، بلکه معیاری است برای فهم جایگاه انسان در برابر خداوند: آیا نجات ما در گرو واسطه‌هاست، یا در گرو صداقت در توبه و رحمت بی‌حد الهی؟
شفاعت و عهد الهی
قرآن در سوره‌ی مریم تصریح می‌کند:
«لَا يَمْلِكُونَ الشَّفَاعَةَ إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِندَ الرَّحْمَٰنِ عَهْدًا»¹*
هیچ‌کس شفاعت در اختیار ندارد، مگر آنان که نزد خدای رحمان عهدی دارند.
این آیه یک اصل بنیادین را روشن می‌کند:
شفاعت حق همگانی نیست.
تنها کسانی شایستگی دارند که خداوند خود به آنان مجوز داده باشد.
حتی این مجوز هم در سایه‌ی رحمت الهی معنا می‌یابد، نه در استقلال از آن.
نمونه‌ی تاریخی این عهد را می‌توان در زمان حیات پیامبر اسلام دید.
مردم وقتی برای رفع اختلاف به پیامبر مراجعه می‌کردند، وظیفه‌ی او داوری عادلانه بود²*.
پس از آن، اگر خطایی در رفتار آنان وجود داشت، باید خودشان از خدا استغفار می‌کردند و در همان حال پیامبر نیز به اذن الهی برایشان استغفار می‌کرد³*.
این تجربه، نشان‌دهنده‌ی نوعی شفاعت مشروط است: نه شفاعت بی‌قید، بلکه بر اساس عدالت، داوری و استغفار شخصی.
تحلیل آیات نساء (۵۹–۶۵)
این آیات مجموعه‌ای هماهنگ هستند که مفهوم شفاعت را در بستر عدالت و رحمت توضیح می‌دهند:
اطاعت و قضاوت (آیه/۵۹)²*: اطلاعت از خدا و اطلاعت از رسول (و اولی‌الامر) و رد قضاوت به خدا و رسولش در تنازعات
نهی از رجوع به طاغوت (آیات/۶۰–۶۱)²*: ایمان راستین در آن است که مردم به جای داوری نزد باطل، به داوری پیامبر گردن نهند.
کلید بحث: آیه‌ی ۶۴³*:
«… فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَحِيمًا»
نخست، خود باید از خدا استغفار کنند.
سپس پیامبر برایشان استغفار کند
و در نهایت، آنچه می‌یابند، خداوندی توبه‌پذیر و رحیم است، نه شفیعی مستقل.
این سیر نشان می‌دهد که محور آیات، نه شفاعت به معنای متداول، بلکه توبه و رحمت الهی است.
پیامبر تنها در چارچوبی که خدا اجازه می‌دهد نقش دارد، و اصلِ نهایی همان پذیرش رحمت الهی است.
قضاوت الهی در سطح بالاتر
این آیات در حقیقت ما را به یک سطح بالاتر از فهم شفاعت می‌برند. روندی که قرآن ترسیم می‌کند چنین است:
١. ابتدا باید ظلم و اختلاف روشن شود
٢. سپس متهمان باید در برابر داوری عادلانه گردن نهند
٣. پس از آن، هر فرد باید برای خطای خود استغفار شخصی کند
٤. نهایتاً خداست که به عنوان توبه‌پذیر و رحیم، بخشش را می‌پذیرد³*
حتی اگر پیامبر یا دیگر بندگان خالص اجازه‌ی استغفار برای دیگران داشته باشند، این نقش مستقل نیست؛ بلکه بازگشتی است به همان رحمت خدا
این حقیقت در جای دیگری از قرآن نیز تأیید می‌شود:
حضرت عیسی(ع) در قیامت می‌گوید:
«اگر آنها را عذاب کنی، بندگان تواند؛ و اگر آنها را بیامرزی، تو عزیز و حکیمی.»⁴*
او نیز شفاعتی مستقل ندارد و همه‌چیز را به رحمت خداوند بازمی‌گرداند.
جمع‌بندی
از بررسی این آیات روشن می‌شود که:
شفاعت حقیقت دارد، اما تنها با عهد و مجوز الهی.
تجربه‌ی تاریخی زمان پیامبر نمونه‌ای از این عهد است، اما حتی آن نیز نهایتاً به استغفار شخصی و رحمت الهی ختم می‌شود.
قرآن سطحی فراتر از برداشت‌های رایج را ارائه می‌کند: اصل، رحمت و توبه‌پذیری خداوند است، و شفاعت در جای دوم و در سایه‌ی همین رحمت قرار می‌گیرد.
پس انسان مؤمن باید پیش از هر چیز به رحمت خداوند بازگردد، صادقانه استغفار کند و به عدالت الهی گردن نهد؛ چراکه آنچه در نهایت پذیرفته می‌شود، خدای رحمان و توبه‌پذیر است.
📚 ترجمه
١* مریم/۸۷
آنها مالک شفاعت نیستند مگر کسی که نزد خدای رحمان عهدی گرفته باشد
٢* نساء/۶۴_۶۲
… مصیبتی به آنان رسد، سپس نزد تو آیند و به خدا سوگند یاد کنند که «ما جز نیکویی و سازگاری قصدی نداشتیم»؟ ۶۲
این‌ها کسانی‌اند که خدا آنچه را در دل‌هایشان است می‌داند. پس از آنان روی بگردان، ولی اندرزشان ده و با بیانی رسا و گیرنده، در جانشان اثر گذار ۶۳
و ما هیچ پیامبری را نفرستادیم مگر برای اینکه به فرمان خدا از او اطاعت شود. و اگر آنان، هنگامی که بر خویش ستم کرده بودند، نزد تو می‌آمدند و از خدا آمرزش می‌خواستند و پیامبر نیز برای آنان آمرزش می‌خواست، بی‌گمان خدا را توبه‌پذیر و مهربان می‌یافتند۶۴
ادامه مستندات…
✍️ مقاله (یک برداشت آزاد از M.G)
عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.
رحمت الهی یا شفاعت در آیات قرآن
پرسشی بنیادین
آیا شفاعت در قرآن به معنای جستجوی واسطه‌ای میان بنده و خداست، یا در حقیقت تأکیدی بر رحمت بی‌پایان الهی و توبه‌پذیری اوست؟
اگر شفاعت تنها با مجوز الهی و در اختیار کسانی است که «عهدی نزد خدا دارند»¹*، پس جایگاه استغفار شخصی کجاست؟ و آیا آیات قرآن، به‌ویژه در سوره‌های نساء و مریم، ما را به طلب شفاعت از پیامبر و اولیا فرا می‌خوانند یا به بازگشت مستقیم به توبه و رحمت خدا؟
این پرسش، نه‌تنها یک بحث تفسیری، بلکه معیاری است برای فهم جایگاه انسان در برابر خداوند: آیا نجات ما در گرو واسطه‌هاست، یا در گرو صداقت در توبه و رحمت بی‌حد الهی؟
شفاعت و عهد الهی
قرآن در سوره‌ی مریم تصریح می‌کند:
«لَا يَمْلِكُونَ الشَّفَاعَةَ إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِندَ الرَّحْمَٰنِ عَهْدًا»¹*
هیچ‌کس شفاعت در اختیار ندارد، مگر آنان که نزد خدای رحمان عهدی دارند.
این آیه یک اصل بنیادین را روشن می‌کند:
شفاعت حق همگانی نیست.
تنها کسانی شایستگی دارند که خداوند خود به آنان مجوز داده باشد.
حتی این مجوز هم در سایه‌ی رحمت الهی معنا می‌یابد، نه در استقلال از آن.
نمونه‌ی تاریخی این عهد را می‌توان در زمان حیات پیامبر اسلام دید.
مردم وقتی برای رفع اختلاف به پیامبر مراجعه می‌کردند، وظیفه‌ی او داوری عادلانه بود²*.
پس از آن، اگر خطایی در رفتار آنان وجود داشت، باید خودشان از خدا استغفار می‌کردند و در همان حال پیامبر نیز به اذن الهی برایشان استغفار می‌کرد³*.
این تجربه، نشان‌دهنده‌ی نوعی شفاعت مشروط است: نه شفاعت بی‌قید، بلکه بر اساس عدالت، داوری و استغفار شخصی.
تحلیل آیات نساء (۵۹–۶۵)
این آیات مجموعه‌ای هماهنگ هستند که مفهوم شفاعت را در بستر عدالت و رحمت توضیح می‌دهند:
اطاعت و قضاوت (آیه/۵۹)²*: اطلاعت از خدا و اطلاعت از رسول (و اولی‌الامر) و رد قضاوت به خدا و رسولش در تنازعات
نهی از رجوع به طاغوت (آیات/۶۰–۶۱)²*: ایمان راستین در آن است که مردم به جای داوری نزد باطل، به داوری پیامبر گردن نهند.
کلید بحث: آیه‌ی ۶۴³*:
«… فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَحِيمًا»
نخست، خود باید از خدا استغفار کنند.
سپس پیامبر برایشان استغفار کند
و در نهایت، آنچه می‌یابند، خداوندی توبه‌پذیر و رحیم است، نه شفیعی مستقل.
این سیر نشان می‌دهد که محور آیات، نه شفاعت به معنای متداول، بلکه توبه و رحمت الهی است.
پیامبر تنها در چارچوبی که خدا اجازه می‌دهد نقش دارد، و اصلِ نهایی همان پذیرش رحمت الهی است.
قضاوت الهی در سطح بالاتر
این آیات در حقیقت ما را به یک سطح بالاتر از فهم شفاعت می‌برند. روندی که قرآن ترسیم می‌کند چنین است:
١. ابتدا باید ظلم و اختلاف روشن شود
٢. سپس متهمان باید در برابر داوری عادلانه گردن نهند
٣. پس از آن، هر فرد باید برای خطای خود استغفار شخصی کند
٤. نهایتاً خداست که به عنوان توبه‌پذیر و رحیم، بخشش را می‌پذیرد³*
حتی اگر پیامبر یا دیگر بندگان خالص اجازه‌ی استغفار برای دیگران داشته باشند، این نقش مستقل نیست؛ بلکه بازگشتی است به همان رحمت خدا
این حقیقت در جای دیگری از قرآن نیز تأیید می‌شود:
حضرت عیسی(ع) در قیامت می‌گوید:
«اگر آنها را عذاب کنی، بندگان تواند؛ و اگر آنها را بیامرزی، تو عزیز و حکیمی.»⁴*
او نیز شفاعتی مستقل ندارد و همه‌چیز را به رحمت خداوند بازمی‌گرداند.
جمع‌بندی
از بررسی این آیات روشن می‌شود که:
شفاعت حقیقت دارد، اما تنها با عهد و مجوز الهی.
تجربه‌ی تاریخی زمان پیامبر نمونه‌ای از این عهد است، اما حتی آن نیز نهایتاً به استغفار شخصی و رحمت الهی ختم می‌شود.
قرآن سطحی فراتر از برداشت‌های رایج را ارائه می‌کند: اصل، رحمت و توبه‌پذیری خداوند است، و شفاعت در جای دوم و در سایه‌ی همین رحمت قرار می‌گیرد.
پس انسان مؤمن باید پیش از هر چیز به رحمت خداوند بازگردد، صادقانه استغفار کند و به عدالت الهی گردن نهد؛ چراکه آنچه در نهایت پذیرفته می‌شود، خدای رحمان و توبه‌پذیر است.
📚 ترجمه
١* مریم/۸۷
آنها مالک شفاعت نیستند مگر کسی که نزد خدای رحمان عهدی گرفته باشد
٢* نساء/۶۴_۶۲
… مصیبتی به آنان رسد، سپس نزد تو آیند و به خدا سوگند یاد کنند که «ما جز نیکویی و سازگاری قصدی نداشتیم»؟ ۶۲
این‌ها کسانی‌اند که خدا آنچه را در دل‌هایشان است می‌داند. پس از آنان روی بگردان، ولی اندرزشان ده و با بیانی رسا و گیرنده، در جانشان اثر گذار ۶۳
و ما هیچ پیامبری را نفرستادیم مگر برای اینکه به فرمان خدا از او اطاعت شود. و اگر آنان، هنگامی که بر خویش ستم کرده بودند، نزد تو می‌آمدند و از خدا آمرزش می‌خواستند و پیامبر نیز برای آنان آمرزش می‌خواست، بی‌گمان خدا را توبه‌پذیر و مهربان می‌یافتند۶۴
ادامه مستندات…
✍️ مقاله (یک برداشت آزاد از M.G)
عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.
❤1
Forwarded from قرآن
قرآن
شفاعت و عهد الهی
📖
رحمت الهی با استغفار و یا شفاعت در آیات قرآن
ترجمه آیات ۵۸ تا ۶۵ سوره نساء
آیه ۵۸
خداوند به شما فرمان می‌دهد که امانت‌ها را به صاحبانشان بازگردانید، و چون میان مردم داوری می‌کنید، به عدالت حکم نمایید. همانا نیکوست آنچه خداوند شما را بدان پند می‌دهد؛ بی‌گمان خدا شنوا و بیناست.
آیه ۵۹
ای کسانی که ایمان آورده‌اید، از خدا اطاعت کنید و از پیامبر و اولیای امر خود نیز اطاعت کنید. پس اگر در چیزی نزاع کردید، آن را به خدا و پیامبر بازگردانید، اگر به خدا و روز واپسین ایمان دارید؛ این بهتر و نیکوترین عاقبت است.
آیه ۶۰
آیا ندیدی کسانی را که می‌پندارند به آنچه بر تو و پیش از تو نازل شده ایمان آورده‌اند، اما می‌خواهند داوری خود را نزد طاغوت ببرند، در حالی که فرمان یافته‌اند به او کفر ورزند؟ و شیطان می‌خواهد آنان را به گمراهی دوری بکشاند.
آیه ۶۱
و هنگامی که به آنان گفته شود: «به سوی آنچه خدا نازل کرده و به سوی پیامبر بیایید»، منافقان را می‌بینی که سخت از تو روی می‌گردانند.
آیه ۶۲
پس چگونه خواهد بود (حال آنان) هنگامی که به سبب کارهایی که دست‌هایشان پیش فرستاده، مصیبتی به آنان رسد، سپس نزد تو آیند و به خدا سوگند یاد کنند که «ما جز نیکویی و سازگاری قصدی نداشتیم»؟
آیه ۶۳
این‌ها کسانی‌اند که خدا آنچه را در دل‌هایشان است می‌داند. پس از آنان روی بگردان، ولی اندرزشان ده و با بیانی رسا و گیرنده، در جانشان اثر گذار.
آیه ۶۴
و ما هیچ پیامبری را نفرستادیم مگر برای اینکه به فرمان خدا از او اطاعت شود. و اگر آنان، هنگامی که بر خویش ستم کرده بودند، نزد تو می‌آمدند و از خدا آمرزش می‌خواستند و پیامبر نیز برای آنان آمرزش می‌خواست، بی‌گمان خدا را توبه‌پذیر و مهربان می‌یافتند.
آیه ۶۵
نه، سوگند به پروردگارت! ایمان نخواهند آورد مگر آنکه در اختلافات خود تو را داور قرار دهند، سپس در دل‌هایشان هیچ تنگی از داوری تو نیابند و به طور کامل تسلیم شوند.
متن عربی آیات
١* (مریم: ٨٧)
لَا يَمْلِكُونَ الشَّفَاعَةَ إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِندَ الرَّحْمَٰنِ عَهْدًا
³* ²* (مریم/۵۹_۶۵)
²"٫* آیه ۵۹
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَطِيعُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُواْ ٱلرَّسُولَ وَأُوْلِي ٱلۡأَمۡرِ مِنكُمۡۖ فَإِن تَنَٰزَعۡتُمۡ فِي شَيۡءٖ فَرُدُّوهُ إِلَى ٱللَّهِ وَٱلرَّسُولِ إِن كُنتُمۡ تُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِۚ ذَٰلِكَ خَيۡرٞ وَأَحۡسَنُ تَأۡوِيلٗا ٥٩
²* آیه ۶۰
أَلَمۡ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ يَزۡعُمُونَ أَنَّهُمۡ ءَامَنُواْ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيۡكَ وَمَآ أُنزِلَ مِن قَبۡلِكَ يُرِيدُونَ أَن يَتَحَاكَمُوٓاْ إِلَى ٱلطَّٰغُوتِ وَقَدۡ أُمِرُوٓاْ أَن يَكۡفُرُواْ بِهِۦ وَيُرِيدُ ٱلشَّيۡطَٰنُ أَن يُضِلَّهُمۡ ضَلَٰلَۢا بَعِيدٗا ٦٠
²* آیه ۶۱
وَإِذَا قِيلَ لَهُمۡ تَعَالَوۡاْ إِلَىٰ مَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ وَإِلَى ٱلرَّسُولِ رَأَيۡتَ ٱلۡمُنَٰفِقِينَ يَصُدُّونَ عَنكَ صُدُودٗا ٦١
²* آیه ۶۲
فَكَيۡفَ إِذَآ أَصَٰبَتۡهُم مُّصِيبَةُۢ بِمَا قَدَّمَتۡ أَيۡدِيهِمۡ ثُمَّ جَآءُوكَ يَحۡلِفُونَ بِٱللَّهِ إِنۡ أَرَدۡنَآ إِلَّآ إِحۡسَٰنٗا وَتَوۡفِيقًا ٦٢
²* آیه ۶۳
أُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ يَعۡلَمُ ٱللَّهُ مَا فِي قُلُوبِهِمۡ فَأَعۡرِضۡ عَنۡهُمۡ وَعِظۡهُمۡ وَقُل لَّهُمۡ فِيٓ أَنفُسِهِمۡ قَوۡلَۭا بَلِيغٗا ٦٣
³* ²* آیه ۶۴
وَمَآ أَرۡسَلۡنَا مِن رَّسُولٍ إِلَّا لِيُطَاعَ بِإِذۡنِ ٱللَّهِۚ وَلَوۡ أَنَّهُمۡ إِذ ظَّلَمُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ جَآءُوكَ فَٱسۡتَغۡفَرُواْ ٱللَّهَ وَٱسۡتَغۡفَرَ لَهُمُ ٱلرَّسُولُ لَوَجَدُواْ ٱللَّهَ تَوَّابٗا رَّحِيمٗا ٦٤
³* آیه ۶۵
فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤۡمِنُونَ حَتَّىٰ يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيۡنَهُمۡ ثُمَّ لَا يَجِدُواْ فِيٓ أَنفُسِهِمۡ حَرَجٗا مِّمَّا قَضَيۡتَ وَيُسَلِّمُواْ تَسۡلِيمٗا ٦٥
³* (نساء: ٦٤)
وَمَآ أَرۡسَلۡنَا مِن رَّسُولٍ إِلَّا لِيُطَاعَ بِإِذۡنِ ٱللَّهِۚ وَلَوۡ أَنَّهُمۡ إِذ ظَّلَمُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ جَآءُوكَ فَٱسۡتَغۡفَرُواْ ٱللَّهَ وَٱسۡتَغۡفَرَ لَهُمُ ٱلرَّسُولُ لَوَجَدُواْ ٱللَّهَ تَوَّابٗا رَّحِيمٗا
⁴* (مائده: ١١٨)
إِن تُعَذِّبۡهُمۡ فَإِنَّهُمۡ عِبَادُكَۖ وَإِن تَغۡفِرۡ لَهُمۡ فَإِنَّكَ أَنتَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ
✍️ مقاله (یک برداشت آزاد از M.G)
عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.
رحمت الهی با استغفار و یا شفاعت در آیات قرآن
ترجمه آیات ۵۸ تا ۶۵ سوره نساء
آیه ۵۸
خداوند به شما فرمان می‌دهد که امانت‌ها را به صاحبانشان بازگردانید، و چون میان مردم داوری می‌کنید، به عدالت حکم نمایید. همانا نیکوست آنچه خداوند شما را بدان پند می‌دهد؛ بی‌گمان خدا شنوا و بیناست.
آیه ۵۹
ای کسانی که ایمان آورده‌اید، از خدا اطاعت کنید و از پیامبر و اولیای امر خود نیز اطاعت کنید. پس اگر در چیزی نزاع کردید، آن را به خدا و پیامبر بازگردانید، اگر به خدا و روز واپسین ایمان دارید؛ این بهتر و نیکوترین عاقبت است.
آیه ۶۰
آیا ندیدی کسانی را که می‌پندارند به آنچه بر تو و پیش از تو نازل شده ایمان آورده‌اند، اما می‌خواهند داوری خود را نزد طاغوت ببرند، در حالی که فرمان یافته‌اند به او کفر ورزند؟ و شیطان می‌خواهد آنان را به گمراهی دوری بکشاند.
آیه ۶۱
و هنگامی که به آنان گفته شود: «به سوی آنچه خدا نازل کرده و به سوی پیامبر بیایید»، منافقان را می‌بینی که سخت از تو روی می‌گردانند.
آیه ۶۲
پس چگونه خواهد بود (حال آنان) هنگامی که به سبب کارهایی که دست‌هایشان پیش فرستاده، مصیبتی به آنان رسد، سپس نزد تو آیند و به خدا سوگند یاد کنند که «ما جز نیکویی و سازگاری قصدی نداشتیم»؟
آیه ۶۳
این‌ها کسانی‌اند که خدا آنچه را در دل‌هایشان است می‌داند. پس از آنان روی بگردان، ولی اندرزشان ده و با بیانی رسا و گیرنده، در جانشان اثر گذار.
آیه ۶۴
و ما هیچ پیامبری را نفرستادیم مگر برای اینکه به فرمان خدا از او اطاعت شود. و اگر آنان، هنگامی که بر خویش ستم کرده بودند، نزد تو می‌آمدند و از خدا آمرزش می‌خواستند و پیامبر نیز برای آنان آمرزش می‌خواست، بی‌گمان خدا را توبه‌پذیر و مهربان می‌یافتند.
آیه ۶۵
نه، سوگند به پروردگارت! ایمان نخواهند آورد مگر آنکه در اختلافات خود تو را داور قرار دهند، سپس در دل‌هایشان هیچ تنگی از داوری تو نیابند و به طور کامل تسلیم شوند.
متن عربی آیات
١* (مریم: ٨٧)
لَا يَمْلِكُونَ الشَّفَاعَةَ إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِندَ الرَّحْمَٰنِ عَهْدًا
³* ²* (مریم/۵۹_۶۵)
²"٫* آیه ۵۹
يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَطِيعُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُواْ ٱلرَّسُولَ وَأُوْلِي ٱلۡأَمۡرِ مِنكُمۡۖ فَإِن تَنَٰزَعۡتُمۡ فِي شَيۡءٖ فَرُدُّوهُ إِلَى ٱللَّهِ وَٱلرَّسُولِ إِن كُنتُمۡ تُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِۚ ذَٰلِكَ خَيۡرٞ وَأَحۡسَنُ تَأۡوِيلٗا ٥٩
²* آیه ۶۰
أَلَمۡ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ يَزۡعُمُونَ أَنَّهُمۡ ءَامَنُواْ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيۡكَ وَمَآ أُنزِلَ مِن قَبۡلِكَ يُرِيدُونَ أَن يَتَحَاكَمُوٓاْ إِلَى ٱلطَّٰغُوتِ وَقَدۡ أُمِرُوٓاْ أَن يَكۡفُرُواْ بِهِۦ وَيُرِيدُ ٱلشَّيۡطَٰنُ أَن يُضِلَّهُمۡ ضَلَٰلَۢا بَعِيدٗا ٦٠
²* آیه ۶۱
وَإِذَا قِيلَ لَهُمۡ تَعَالَوۡاْ إِلَىٰ مَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ وَإِلَى ٱلرَّسُولِ رَأَيۡتَ ٱلۡمُنَٰفِقِينَ يَصُدُّونَ عَنكَ صُدُودٗا ٦١
²* آیه ۶۲
فَكَيۡفَ إِذَآ أَصَٰبَتۡهُم مُّصِيبَةُۢ بِمَا قَدَّمَتۡ أَيۡدِيهِمۡ ثُمَّ جَآءُوكَ يَحۡلِفُونَ بِٱللَّهِ إِنۡ أَرَدۡنَآ إِلَّآ إِحۡسَٰنٗا وَتَوۡفِيقًا ٦٢
²* آیه ۶۳
أُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ يَعۡلَمُ ٱللَّهُ مَا فِي قُلُوبِهِمۡ فَأَعۡرِضۡ عَنۡهُمۡ وَعِظۡهُمۡ وَقُل لَّهُمۡ فِيٓ أَنفُسِهِمۡ قَوۡلَۭا بَلِيغٗا ٦٣
³* ²* آیه ۶۴
وَمَآ أَرۡسَلۡنَا مِن رَّسُولٍ إِلَّا لِيُطَاعَ بِإِذۡنِ ٱللَّهِۚ وَلَوۡ أَنَّهُمۡ إِذ ظَّلَمُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ جَآءُوكَ فَٱسۡتَغۡفَرُواْ ٱللَّهَ وَٱسۡتَغۡفَرَ لَهُمُ ٱلرَّسُولُ لَوَجَدُواْ ٱللَّهَ تَوَّابٗا رَّحِيمٗا ٦٤
³* آیه ۶۵
فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤۡمِنُونَ حَتَّىٰ يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيۡنَهُمۡ ثُمَّ لَا يَجِدُواْ فِيٓ أَنفُسِهِمۡ حَرَجٗا مِّمَّا قَضَيۡتَ وَيُسَلِّمُواْ تَسۡلِيمٗا ٦٥
³* (نساء: ٦٤)
وَمَآ أَرۡسَلۡنَا مِن رَّسُولٍ إِلَّا لِيُطَاعَ بِإِذۡنِ ٱللَّهِۚ وَلَوۡ أَنَّهُمۡ إِذ ظَّلَمُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ جَآءُوكَ فَٱسۡتَغۡفَرُواْ ٱللَّهَ وَٱسۡتَغۡفَرَ لَهُمُ ٱلرَّسُولُ لَوَجَدُواْ ٱللَّهَ تَوَّابٗا رَّحِيمٗا
⁴* (مائده: ١١٨)
إِن تُعَذِّبۡهُمۡ فَإِنَّهُمۡ عِبَادُكَۖ وَإِن تَغۡفِرۡ لَهُمۡ فَإِنَّكَ أَنتَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ
✍️ مقاله (یک برداشت آزاد از M.G)
عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.
❤1👎1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
آذری جهرمی: بعد از انتخابات ۱۴۰۰، وزارت خارجه روحانی به رئیسی گفت اگر با چارچوب توافق احیای برجام موافقید، امضایش کنیم؛ تیم رئیسی اجازه نداد؛ گفتند ما بهتر می توانیم مذاکره و توافق کنیم
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.
آذری جهرمی: بعد از انتخابات ۱۴۰۰، وزارت خارجه روحانی به رئیسی گفت اگر با چارچوب توافق احیای برجام موافقید، امضایش کنیم؛ تیم رئیسی اجازه نداد؛ گفتند ما بهتر می توانیم مذاکره و توافق کنیم
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
پس از شنیده شدن صدای چند انفجار در دوحه، دود از مناطقی در پایتخت قطر برخاست. ارتش اسرائیل اعلام کرد که رهبران ارشد حماس را هدف قرار داده است.
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.
پس از شنیده شدن صدای چند انفجار در دوحه، دود از مناطقی در پایتخت قطر برخاست. ارتش اسرائیل اعلام کرد که رهبران ارشد حماس را هدف قرار داده است.
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.
❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
مرزهای عجیب بین فلسطین ، اسرائیل و اردن
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.
مرزهای عجیب بین فلسطین ، اسرائیل و اردن
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
❤️
عشق از نگاه علم
⏰ رِض تایم
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.
عشق از نگاه علم
⏰ رِض تایم
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.
Forwarded from قرآن
📝:
مقدمه: اصل بنیادین
آیه‌ی ۸۷ سوره‌ی مریم می‌گوید:
«لا يملكون الشفاعة إلا من اتخذ عند الرحمن عهداً»
یعنی هیچ‌کس مالک شفاعت نیست مگر کسی که نزد خدای رحمان پیمانی گرفته باشد.
این آیه یک اصل اساسی را بیان می‌کند: رحمت الهی مقدم بر شفاعت است. حتی کسانی که شفاعت می‌کنند یا مورد شفاعت قرار می‌گیرند، تنها در چارچوب رحمت و عهد الهی می‌توانند از آن بهره ببرند.
بررسی در آیات ۵۹ تا ۶۵ نساء
(با محوریت آیه‌ی ۶۴)
پرسش اول:
موضوع مراجعه به پیامبر چیست؟
در آیات قبل و بعد از آیه‌ی ۶۴، آیا گفته شده مردم برای شفاعت نزد پیامبر بیایند؟
خیر. محور آیات روشن است: اگر در چیزی اختلاف پیدا کردند، باید برای قضاوت و داوری نزد پیامبر بیایند، نه برای شفاعت.
پرسش دوم:
دلیل مراجعه برای داوری چیست؟
چرا باید برای داوری نزد پیامبر می‌رفتند؟
زیرا آنان میل داشتند اختلاف‌های خود را نزد «طاغوت» ببرند، در حالی‌که مأمور بودند از طاغوت دوری کنند. پس مراجعه به پیامبر به‌معنای برگشت به حکم الهی و ترک داوری‌های باطل بود؛ نه به‌خاطر شفاعت خواستن.
پرسش سوم:
در آیه‌ی ۶۴ از مردم چه خواسته شد؟
در این آیه آمده است:
«فاستغفروا الله واستغفر لهم الرسول»
یعنی:
خودِ گناهکاران باید از خدا طلب آمرزش کنند،
و پیامبر نیز برای آنان استغفار کند.
این نشان می‌دهد محور آیه استغفار شخصی به درگاه خدا است، نه درخواست شفاعت مستقیم از پیامبر.
پرسش چهارم:
ترتیب استغفار چگونه است؟
نکته‌ی ظریف اینجاست که آیه نمی‌گوید پیامبر قبل از توبه‌ی آنان برایشان استغفار کند.
بلکه شرط پذیرش این است که:
خودشان به‌سوی خدا بازگردند و طلب مغفرت کنند،
سپس پیامبر نیز برایشان طلب آمرزش کند.
پس استغفار پیامبر به اجازه‌ای است از طرف خداوند و نه درخواستی از طرف خطاکاران ، و نه جایگزین استغفار شخصی. [و نه همچون درخواست استغفار پسران خطاکار بنی‌اسرائیل از یعقوب (قرآن اینجا این روش را تأیید نکرده است)]
پرسش پنجم:
نتیجه نهایی آیه‌ی ۶۴ چیست؟
آیه می‌گوید:
«لوجدوا الله تواباً رحيماً»
یعنی اگر چنین می‌کردند، خدا را «توبه‌پذیر و مهربان» می‌یافتند.
در حقیقت خداوند در اینجا بیان می‌کند که بین شفاعت و توبه، آنچه پذیرفته شده توبه توسط خدای رحمان و بخشنده است
این عبارت نشان می‌دهد که مردم مستقیماً با رحمت و توبه‌پذیری خدا روبه‌رو می‌شوند، نه با یک دستگاه شفاعت مستقل. شفاعتِ پیامبر در چارچوبِ همان رحمت الهی معنا می‌یابد.
جمع‌بندی و شاه‌کلید استدلال
اصل بنیادین از سوره‌ی مریم: رحمت الهی بر شفاعت مقدم است.
از آیات نساء روشن می‌شود که مردم باید برای داوری نزد پیامبر بیایند، چون داوری به طاغوت حرام بود.
در آیه‌ی ۶۴ نقش پیامبر در شفاعت تنها در کنار استغفار مستقیم خود افراد به خدا معنا می‌یابد.
نتیجه نهایی: آنان خدا را توبه‌پذیر و رحمان می‌یابند، نه شفاعت‌پذیر مستقل.
پس، قرآن تأکید دارد که راه اصلی مغفرت، توبه و استغفار شخصی است، و شفاعت پیامبر تنها در چارچوب همین بازگشت و رحمت الهی اثر دارد.
✍️ مقاله (یک برداشت آزاد از M.G)
عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.
مقدمه: اصل بنیادین
آیه‌ی ۸۷ سوره‌ی مریم می‌گوید:
«لا يملكون الشفاعة إلا من اتخذ عند الرحمن عهداً»
یعنی هیچ‌کس مالک شفاعت نیست مگر کسی که نزد خدای رحمان پیمانی گرفته باشد.
این آیه یک اصل اساسی را بیان می‌کند: رحمت الهی مقدم بر شفاعت است. حتی کسانی که شفاعت می‌کنند یا مورد شفاعت قرار می‌گیرند، تنها در چارچوب رحمت و عهد الهی می‌توانند از آن بهره ببرند.
بررسی در آیات ۵۹ تا ۶۵ نساء
(با محوریت آیه‌ی ۶۴)
پرسش اول:
موضوع مراجعه به پیامبر چیست؟
در آیات قبل و بعد از آیه‌ی ۶۴، آیا گفته شده مردم برای شفاعت نزد پیامبر بیایند؟
خیر. محور آیات روشن است: اگر در چیزی اختلاف پیدا کردند، باید برای قضاوت و داوری نزد پیامبر بیایند، نه برای شفاعت.
پرسش دوم:
دلیل مراجعه برای داوری چیست؟
چرا باید برای داوری نزد پیامبر می‌رفتند؟
زیرا آنان میل داشتند اختلاف‌های خود را نزد «طاغوت» ببرند، در حالی‌که مأمور بودند از طاغوت دوری کنند. پس مراجعه به پیامبر به‌معنای برگشت به حکم الهی و ترک داوری‌های باطل بود؛ نه به‌خاطر شفاعت خواستن.
پرسش سوم:
در آیه‌ی ۶۴ از مردم چه خواسته شد؟
در این آیه آمده است:
«فاستغفروا الله واستغفر لهم الرسول»
یعنی:
خودِ گناهکاران باید از خدا طلب آمرزش کنند،
و پیامبر نیز برای آنان استغفار کند.
این نشان می‌دهد محور آیه استغفار شخصی به درگاه خدا است، نه درخواست شفاعت مستقیم از پیامبر.
پرسش چهارم:
ترتیب استغفار چگونه است؟
نکته‌ی ظریف اینجاست که آیه نمی‌گوید پیامبر قبل از توبه‌ی آنان برایشان استغفار کند.
بلکه شرط پذیرش این است که:
خودشان به‌سوی خدا بازگردند و طلب مغفرت کنند،
سپس پیامبر نیز برایشان طلب آمرزش کند.
پس استغفار پیامبر به اجازه‌ای است از طرف خداوند و نه درخواستی از طرف خطاکاران ، و نه جایگزین استغفار شخصی. [و نه همچون درخواست استغفار پسران خطاکار بنی‌اسرائیل از یعقوب (قرآن اینجا این روش را تأیید نکرده است)]
پرسش پنجم:
نتیجه نهایی آیه‌ی ۶۴ چیست؟
آیه می‌گوید:
«لوجدوا الله تواباً رحيماً»
یعنی اگر چنین می‌کردند، خدا را «توبه‌پذیر و مهربان» می‌یافتند.
در حقیقت خداوند در اینجا بیان می‌کند که بین شفاعت و توبه، آنچه پذیرفته شده توبه توسط خدای رحمان و بخشنده است
این عبارت نشان می‌دهد که مردم مستقیماً با رحمت و توبه‌پذیری خدا روبه‌رو می‌شوند، نه با یک دستگاه شفاعت مستقل. شفاعتِ پیامبر در چارچوبِ همان رحمت الهی معنا می‌یابد.
جمع‌بندی و شاه‌کلید استدلال
اصل بنیادین از سوره‌ی مریم: رحمت الهی بر شفاعت مقدم است.
از آیات نساء روشن می‌شود که مردم باید برای داوری نزد پیامبر بیایند، چون داوری به طاغوت حرام بود.
در آیه‌ی ۶۴ نقش پیامبر در شفاعت تنها در کنار استغفار مستقیم خود افراد به خدا معنا می‌یابد.
نتیجه نهایی: آنان خدا را توبه‌پذیر و رحمان می‌یابند، نه شفاعت‌پذیر مستقل.
پس، قرآن تأکید دارد که راه اصلی مغفرت، توبه و استغفار شخصی است، و شفاعت پیامبر تنها در چارچوب همین بازگشت و رحمت الهی اثر دارد.
✍️ مقاله (یک برداشت آزاد از M.G)
عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.
Forwarded from قرآن
🕋
«لَا يَمْلِكُونَ الشَّفَاعَةَ إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِندَ الرَّحْمَٰنِ عَهْدًا»
یعنی «هیچ‌کس شفاعت در اختیار ندارد، مگر آنکه نزد خدای رحمان عهدی داشته باشد.» [۸۷/مریم]
اما «عِندَ الرَّحْمَٰنِ» خود سخنی عمیق دارد:
نزد خدایی که سراسر رحمت است،
نزد خدایی که ذاتش بخشندگی است.
ای انسان، چرا چنین خدایی را که سرچشمه‌ی مهربانی و آمرزش است رها می‌کنی و در پی شفیعی می‌گردی که اگر شفاعتش هم پذیرفته شود، تنها به اذن همان خدای رحمان [و بخشنده] است؟
آیا نمی‌بینی که اگر خدا بخواهد، اجازه‌ی شفاعت را می‌دهد و اگر نخواهد، هیچ‌کس را یارای آن نیست؟
حتی آن‌گاه که این اجازه را عطا می‌کند، باز نشانی است از بخشندگی خودش می‌باشد. پس چرا دل در گرو کسی می‌نهی و از دری می‌کوبی که خود به درِ رحمت الهی باز می‌شود؟
ای انسان، به کجا می‌روی؟
چرا به دنبال مهربان‌تر از رحمان می‌گردی؟
همان که شفیع را نیز، اگر بخواهد، مأذون می‌سازد. به سوی او بازگرد، که او خود رحمت است، او خود شفاعت است، و او خود بخشنده‌تر از هر شفیع و میانجی.
.
✍️ مقاله (یک برداشت آزاد از M.G)
عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.
«لَا يَمْلِكُونَ الشَّفَاعَةَ إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِندَ الرَّحْمَٰنِ عَهْدًا»
یعنی «هیچ‌کس شفاعت در اختیار ندارد، مگر آنکه نزد خدای رحمان عهدی داشته باشد.» [۸۷/مریم]
اما «عِندَ الرَّحْمَٰنِ» خود سخنی عمیق دارد:
نزد خدایی که سراسر رحمت است،
نزد خدایی که ذاتش بخشندگی است.
ای انسان، چرا چنین خدایی را که سرچشمه‌ی مهربانی و آمرزش است رها می‌کنی و در پی شفیعی می‌گردی که اگر شفاعتش هم پذیرفته شود، تنها به اذن همان خدای رحمان [و بخشنده] است؟
آیا نمی‌بینی که اگر خدا بخواهد، اجازه‌ی شفاعت را می‌دهد و اگر نخواهد، هیچ‌کس را یارای آن نیست؟
حتی آن‌گاه که این اجازه را عطا می‌کند، باز نشانی است از بخشندگی خودش می‌باشد. پس چرا دل در گرو کسی می‌نهی و از دری می‌کوبی که خود به درِ رحمت الهی باز می‌شود؟
ای انسان، به کجا می‌روی؟
چرا به دنبال مهربان‌تر از رحمان می‌گردی؟
همان که شفیع را نیز، اگر بخواهد، مأذون می‌سازد. به سوی او بازگرد، که او خود رحمت است، او خود شفاعت است، و او خود بخشنده‌تر از هر شفیع و میانجی.
📖
سوره مریم آیه (۸۷)
﷽
[آنان] اختیار شفاعت را ندارند، جز آن کس که از جانب [خداى ] رحمان پیمانى گرفته است. (۸۷)
متن_آیه:
اعوُذُ بِاللهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیمِ
بِسْمِ اَللّٰهِ اَلرَّحْمٰنِ اَلرَّحِيمِ
لاٰ يَمْلِكُونَ اَلشَّفٰاعَةَ إِلاّٰ مَنِ اِتَّخَذَ عِنْدَ اَلرَّحْمٰنِ عَهْداً ﴿۸۷﴾
.
.
✍️ مقاله (یک برداشت آزاد از M.G)
عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.
Forwarded from قرآن
📝:
دلایل رجوع به پیامبر برای داوری [بر اساس آیات ۵۸ تا ۶۵ سوره نساء،]
١. اجرای عدالت الهی (آیه ۵۸)
خداوند فرمان می‌دهد که امانت‌ها به اهلش بازگردانده شوند و در میان مردم با عدالت حکم شود. پیامبر به‌عنوان فرستاده‌ی خدا مأمور اجرای همین عدالت بود.
٢. اطاعت از حکم خدا (آیه ۵۹)
مؤمنان موظف‌اند از خدا، پیامبر و اولی‌الامر اطاعت کنند. رجوع به پیامبر یعنی تسلیم در برابر فرمان خدا.
٣. نهی از رجوع به طاغوت (آیات ۶۰–۶۱)
منافقان می‌خواستند داوری خود را نزد طاغوت ببرند، در حالی‌که به کفر به او مأمور شده بودند. پس مؤمنان باید برای داوری نزد پیامبر می‌رفتند تا از باطل و انحراف دور بمانند.
٤. نشانه‌ی ایمان راستین (آیه ۶۵)
ایمان حقیقی تنها وقتی کامل می‌شود که مؤمنان قضاوت پیامبر را بپذیرند و در دلشان هیچ تردیدی باقی نماند. پس رجوع به پیامبر معیار صداقت در ایمان بود.
٥. راه بازگشت و استغفار (آیه ۶۴)
اگر کسی بر خود ظلم می‌کرد، باید نزد پیامبر می‌آمد، از خدا استغفار می‌نمود و پیامبر نیز برای او طلب آمرزش می‌کرد. این حضور، فرصتی برای بازگشت به رحمت خدا بود.
📌 خلاصه:
رفتن نزد پیامبر برای داوری، صرفاً یک مراجعه‌ی قضایی نبود؛ بلکه نشانه‌ای از ایمان، راهی برای رهایی از طاغوت، فرصتی برای پذیرش عدالت الهی و مسیری برای بازگشت به رحمت خدا بود.
✍️ مقاله (یک برداشت آزاد از M.G)
عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.
دلایل رجوع به پیامبر برای داوری [بر اساس آیات ۵۸ تا ۶۵ سوره نساء،]
١. اجرای عدالت الهی (آیه ۵۸)
خداوند فرمان می‌دهد که امانت‌ها به اهلش بازگردانده شوند و در میان مردم با عدالت حکم شود. پیامبر به‌عنوان فرستاده‌ی خدا مأمور اجرای همین عدالت بود.
٢. اطاعت از حکم خدا (آیه ۵۹)
مؤمنان موظف‌اند از خدا، پیامبر و اولی‌الامر اطاعت کنند. رجوع به پیامبر یعنی تسلیم در برابر فرمان خدا.
٣. نهی از رجوع به طاغوت (آیات ۶۰–۶۱)
منافقان می‌خواستند داوری خود را نزد طاغوت ببرند، در حالی‌که به کفر به او مأمور شده بودند. پس مؤمنان باید برای داوری نزد پیامبر می‌رفتند تا از باطل و انحراف دور بمانند.
٤. نشانه‌ی ایمان راستین (آیه ۶۵)
ایمان حقیقی تنها وقتی کامل می‌شود که مؤمنان قضاوت پیامبر را بپذیرند و در دلشان هیچ تردیدی باقی نماند. پس رجوع به پیامبر معیار صداقت در ایمان بود.
٥. راه بازگشت و استغفار (آیه ۶۴)
اگر کسی بر خود ظلم می‌کرد، باید نزد پیامبر می‌آمد، از خدا استغفار می‌نمود و پیامبر نیز برای او طلب آمرزش می‌کرد. این حضور، فرصتی برای بازگشت به رحمت خدا بود.
📌 خلاصه:
رفتن نزد پیامبر برای داوری، صرفاً یک مراجعه‌ی قضایی نبود؛ بلکه نشانه‌ای از ایمان، راهی برای رهایی از طاغوت، فرصتی برای پذیرش عدالت الهی و مسیری برای بازگشت به رحمت خدا بود.
✍️ مقاله (یک برداشت آزاد از M.G)
عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.
Forwarded from قرآن
📝:
اذن شفاعت در قرآن
مقدمه
آیا در قرآن کریم فرد یا گروهی جز پیامبر اسلام ﷺ به‌صراحت مأذون به شفاعت معرفی شده است؟ اگر آری، در چه شرایطی و با چه قید و بندی؟ و آیا شفاعت در قرآن به معنای دخالت مستقل دیگران در بخشش گناه است یا تنها در پرتو رضایت و اذن الهی تحقق می‌یابد؟
این پرسش از دیرباز محل بحث بوده است. چرا که قرآن هم از «اذن شفاعت» سخن می‌گوید و هم در آیات متعددی «نفی شفاعت» می‌کند.
برای روشن‌شدن حقیقت، باید آیات را یک‌جا و در کنار هم بررسی کرد.
اصل شفاعت در قرآن
قرآن تأکید می‌کند که شفاعت، بدون اذن الهی هیچ معنایی ندارد:
«چه کسی است که نزد او جز به فرمان او شفاعت کند؟»¹*
«هیچ شفیعی نیست مگر پس از اجازه‌ی او»²*
پس هیچ‌کس، حتی پیامبران و فرشتگان، به‌طور مستقل شفیع نیستند. تنها کسانی که خداوند اراده و اذن دهد، می‌توانند نقشی در این زمینه داشته باشند.
شفاعت پیامبر اسلام ﷺ در شرایط خاص
تنها موردی که قرآن صریحاً به شفاعت پیامبر اسلام ﷺ اشاره می‌کند، در سوره نساء آمده است:
«و اگر آنان هنگامی که به خویشتن ستم کردند، نزد تو می‌آمدند و از خدا آمرزش می‌خواستند و پیامبر نیز برای آنان آمرزش می‌خواست، خدا را توبه‌پذیر و مهربان می‌یافتند.»³*
این آیه سه شرط اساسی را روشن می‌سازد:
١. پذیرش داوری پیامبر و گردن‌نهادن به آن:
این آیه در ادامه‌ی آیاتی آمده که از لزوم مراجعه به داوری پیامبر و تسلیم کامل در برابر حکم او سخن می‌گویند. شرط نخست، پذیرش کامل قضاوت پیامبر است.
٢. استغفار مستقیم توسط خود شخص:
گناهکار باید نخست خود از خدا طلب بخشش کند، نه اینکه صرفاً از پیامبر بخواهد او برایشان دعا کند. این موضوع تفاوت اساسی با رفتار پسران یعقوب دارد که گفتند: «ای پدر، برای ما آمرزش بخواه.» و نتیجه‌ی نهایی آن نیز در قرآن بیان نشده است.
در اینجا، قرآن تأکید دارد که خودِ شخص باید نخست به درگاه خداوند توبه کند.
٣. دعای پیامبر به‌عنوان پشتیبان توبه:
پس از توبه‌ی شخص، پیامبر هم برای او دعا و طلب آمرزش می‌کند.
نکته‌ی کلیدی اینجاست که پذیرش نهایی آمرزش، تنها به دست خداوند است. شفاعت پیامبر، به‌تنهایی کافی نیست؛ بلکه تنها در ترکیب با توبه‌ی شخص و اراده‌ی الهی معنا می‌یابد.
فرشتگان و دیگران
قرآن اشاره می‌کند که حتی فرشتگان نیز تنها با اذن الهی می‌توانند شفاعت کنند:
«چه بسا فرشته‌ای در آسمان‌ها که شفاعت‌شان هیچ سودی نمی‌بخشد، مگر پس از آنکه خدا اجازه دهد برای هر که بخواهد و راضی گردد.»⁴*
اما در متن قرآن، هیچ انسانی جز پیامبر اسلام ﷺ در چنین جایگاهی با شرایط مشخص یاد نشده است.
نفی شفاعت از کافران و مشرکان
قرآن بارها تأکید کرده است که شفاعت به کار کافران و مشرکان نمی‌آید:
«و بترسید از روزی که هیچ‌کس چیزی را از کسی باز نمی‌ستاند و هیچ شفاعتی از او پذیرفته نمی‌شود و هیچ عوضی از او گرفته نمی‌شود و آنان یاری نمی‌شوند.»⁵*
«پس شفاعت شفاعت‌کنندگان برایشان سودی ندارد.»⁶*
این بیانگر آن است که شفاعت تنها در دایره‌ی ایمان و در پرتو رضایت الهی معنا پیدا می‌کند.
جمع‌بندی
از بررسی همه‌ی آیات چنین برمی‌آید:
شفاعت تنها با اذن الهی ممکن است.
تنها مورد مشخص و روشن شفاعت در قرآن، پیامبر اسلام ﷺ است، آن هم در شرایط خاص: پذیرش داوری پیامبر، استغفار مستقیم شخص، و سپس دعای پیامبر.
رفتار پسران یعقوب که از پدر خواستند برایشان آمرزش بخواهد، الگوی مطلوب شفاعت در قرآن نیست، زیرا در ماجرای پیامبر اسلام، اصل بر توبه‌ی مستقیم فرد است.
هیچ فرد دیگری در قرآن به عنوان شفیع مأذون و مشخص معرفی نشده است.
بنابراین، می‌توان نتیجه گرفت که رسالت اصلی پیامبران، هدایت و دعوت به بندگی خداست، نه شفاعت. شفاعت تنها در دایره‌ی اراده و اذن پروردگار و در پی توبه‌ی واقعی معنا دارد.
مستند آیات
📚 ترجمه (کامل آیات)
١* «چه کسی است که نزد او جز به فرمان او شفاعت کند؟» (بقره، ٢٥٥)
٢* «هیچ شفیعی نیست مگر پس از اجازه‌ی او» (یونس، ٣)
٣* «و اگر آنان هنگامی که به خویشتن ستم کردند، نزد تو می‌آمدند و از خدا آمرزش می‌خواستند و پیامبر نیز برای آنان آمرزش می‌خواست، خدا را توبه‌پذیر و مهربان می‌یافتند» (نساء، ٦٤)
٤* «چه بسا فرشته‌ای در آسمان‌ها که شفاعت‌شان هیچ سودی نمی‌بخشد، مگر پس از آنکه خدا اجازه دهد برای هر که بخواهد و راضی گردد» (نجم، ٢٦)
٥* «و بترسید از روزی که هیچ‌کس چیزی را از کسی باز نمی‌ستاند و هیچ شفاعتی از او پذیرفته نمی‌شود و هیچ عوضی از او گرفته نمی‌شود و آنان یاری نمی‌شوند» (بقره، ١٢٣)
٦* «پس شفاعت شفاعت‌کنندگان برایشان سودی ندارد» (مدثر، ٤٨)
متن (کامل آیات)
١* مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِندَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ (بقره، ٢٥٥)
٢* مَا مِن شَفِيعٍ إِلَّا مِن بَعْدِ إِذْنِهِ (یونس، ٣)
ادامه مستندات…
✍️ مقاله (یک برداشت آزاد از M.G)
عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.
اذن شفاعت در قرآن
مقدمه
آیا در قرآن کریم فرد یا گروهی جز پیامبر اسلام ﷺ به‌صراحت مأذون به شفاعت معرفی شده است؟ اگر آری، در چه شرایطی و با چه قید و بندی؟ و آیا شفاعت در قرآن به معنای دخالت مستقل دیگران در بخشش گناه است یا تنها در پرتو رضایت و اذن الهی تحقق می‌یابد؟
این پرسش از دیرباز محل بحث بوده است. چرا که قرآن هم از «اذن شفاعت» سخن می‌گوید و هم در آیات متعددی «نفی شفاعت» می‌کند.
برای روشن‌شدن حقیقت، باید آیات را یک‌جا و در کنار هم بررسی کرد.
اصل شفاعت در قرآن
قرآن تأکید می‌کند که شفاعت، بدون اذن الهی هیچ معنایی ندارد:
«چه کسی است که نزد او جز به فرمان او شفاعت کند؟»¹*
«هیچ شفیعی نیست مگر پس از اجازه‌ی او»²*
پس هیچ‌کس، حتی پیامبران و فرشتگان، به‌طور مستقل شفیع نیستند. تنها کسانی که خداوند اراده و اذن دهد، می‌توانند نقشی در این زمینه داشته باشند.
شفاعت پیامبر اسلام ﷺ در شرایط خاص
تنها موردی که قرآن صریحاً به شفاعت پیامبر اسلام ﷺ اشاره می‌کند، در سوره نساء آمده است:
«و اگر آنان هنگامی که به خویشتن ستم کردند، نزد تو می‌آمدند و از خدا آمرزش می‌خواستند و پیامبر نیز برای آنان آمرزش می‌خواست، خدا را توبه‌پذیر و مهربان می‌یافتند.»³*
این آیه سه شرط اساسی را روشن می‌سازد:
١. پذیرش داوری پیامبر و گردن‌نهادن به آن:
این آیه در ادامه‌ی آیاتی آمده که از لزوم مراجعه به داوری پیامبر و تسلیم کامل در برابر حکم او سخن می‌گویند. شرط نخست، پذیرش کامل قضاوت پیامبر است.
٢. استغفار مستقیم توسط خود شخص:
گناهکار باید نخست خود از خدا طلب بخشش کند، نه اینکه صرفاً از پیامبر بخواهد او برایشان دعا کند. این موضوع تفاوت اساسی با رفتار پسران یعقوب دارد که گفتند: «ای پدر، برای ما آمرزش بخواه.» و نتیجه‌ی نهایی آن نیز در قرآن بیان نشده است.
در اینجا، قرآن تأکید دارد که خودِ شخص باید نخست به درگاه خداوند توبه کند.
٣. دعای پیامبر به‌عنوان پشتیبان توبه:
پس از توبه‌ی شخص، پیامبر هم برای او دعا و طلب آمرزش می‌کند.
نکته‌ی کلیدی اینجاست که پذیرش نهایی آمرزش، تنها به دست خداوند است. شفاعت پیامبر، به‌تنهایی کافی نیست؛ بلکه تنها در ترکیب با توبه‌ی شخص و اراده‌ی الهی معنا می‌یابد.
فرشتگان و دیگران
قرآن اشاره می‌کند که حتی فرشتگان نیز تنها با اذن الهی می‌توانند شفاعت کنند:
«چه بسا فرشته‌ای در آسمان‌ها که شفاعت‌شان هیچ سودی نمی‌بخشد، مگر پس از آنکه خدا اجازه دهد برای هر که بخواهد و راضی گردد.»⁴*
اما در متن قرآن، هیچ انسانی جز پیامبر اسلام ﷺ در چنین جایگاهی با شرایط مشخص یاد نشده است.
نفی شفاعت از کافران و مشرکان
قرآن بارها تأکید کرده است که شفاعت به کار کافران و مشرکان نمی‌آید:
«و بترسید از روزی که هیچ‌کس چیزی را از کسی باز نمی‌ستاند و هیچ شفاعتی از او پذیرفته نمی‌شود و هیچ عوضی از او گرفته نمی‌شود و آنان یاری نمی‌شوند.»⁵*
«پس شفاعت شفاعت‌کنندگان برایشان سودی ندارد.»⁶*
این بیانگر آن است که شفاعت تنها در دایره‌ی ایمان و در پرتو رضایت الهی معنا پیدا می‌کند.
جمع‌بندی
از بررسی همه‌ی آیات چنین برمی‌آید:
شفاعت تنها با اذن الهی ممکن است.
تنها مورد مشخص و روشن شفاعت در قرآن، پیامبر اسلام ﷺ است، آن هم در شرایط خاص: پذیرش داوری پیامبر، استغفار مستقیم شخص، و سپس دعای پیامبر.
رفتار پسران یعقوب که از پدر خواستند برایشان آمرزش بخواهد، الگوی مطلوب شفاعت در قرآن نیست، زیرا در ماجرای پیامبر اسلام، اصل بر توبه‌ی مستقیم فرد است.
هیچ فرد دیگری در قرآن به عنوان شفیع مأذون و مشخص معرفی نشده است.
بنابراین، می‌توان نتیجه گرفت که رسالت اصلی پیامبران، هدایت و دعوت به بندگی خداست، نه شفاعت. شفاعت تنها در دایره‌ی اراده و اذن پروردگار و در پی توبه‌ی واقعی معنا دارد.
مستند آیات
📚 ترجمه (کامل آیات)
١* «چه کسی است که نزد او جز به فرمان او شفاعت کند؟» (بقره، ٢٥٥)
٢* «هیچ شفیعی نیست مگر پس از اجازه‌ی او» (یونس، ٣)
٣* «و اگر آنان هنگامی که به خویشتن ستم کردند، نزد تو می‌آمدند و از خدا آمرزش می‌خواستند و پیامبر نیز برای آنان آمرزش می‌خواست، خدا را توبه‌پذیر و مهربان می‌یافتند» (نساء، ٦٤)
٤* «چه بسا فرشته‌ای در آسمان‌ها که شفاعت‌شان هیچ سودی نمی‌بخشد، مگر پس از آنکه خدا اجازه دهد برای هر که بخواهد و راضی گردد» (نجم، ٢٦)
٥* «و بترسید از روزی که هیچ‌کس چیزی را از کسی باز نمی‌ستاند و هیچ شفاعتی از او پذیرفته نمی‌شود و هیچ عوضی از او گرفته نمی‌شود و آنان یاری نمی‌شوند» (بقره، ١٢٣)
٦* «پس شفاعت شفاعت‌کنندگان برایشان سودی ندارد» (مدثر، ٤٨)
متن (کامل آیات)
١* مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِندَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ (بقره، ٢٥٥)
٢* مَا مِن شَفِيعٍ إِلَّا مِن بَعْدِ إِذْنِهِ (یونس، ٣)
ادامه مستندات…
✍️ مقاله (یک برداشت آزاد از M.G)
عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.
Forwarded from قرآن
📖
اذن شفاعت در قرآن
مستند آیات
📚 ترجمه (کامل آیات)
١* «چه کسی است که نزد او جز به فرمان او شفاعت کند؟» (بقره، ٢٥٥)
٢* «هیچ شفیعی نیست مگر پس از اجازه‌ی او.» (یونس، ٣)
٣* «و اگر آنان هنگامی که به خویشتن ستم کردند، نزد تو می‌آمدند و از خدا آمرزش می‌خواستند و پیامبر نیز برای آنان آمرزش می‌خواست، خدا را توبه‌پذیر و مهربان می‌یافتند.» (نساء، ٦٤)
٤* «چه بسا فرشته‌ای در آسمان‌ها که شفاعت‌شان هیچ سودی نمی‌بخشد، مگر پس از آنکه خدا اجازه دهد برای هر که بخواهد و راضی گردد.» (نجم، ٢٦)
٥* «و بترسید از روزی که هیچ‌کس چیزی را از کسی باز نمی‌ستاند و هیچ شفاعتی از او پذیرفته نمی‌شود و هیچ عوضی از او گرفته نمی‌شود و آنان یاری نمی‌شوند.» (بقره، ١٢٣)
٦* «پس شفاعت شفاعت‌کنندگان برایشان سودی ندارد.» (مدثر، ٤٨)
متن (کامل آیات)
١* مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِندَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ (بقره، ٢٥٥)
٢* مَا مِن شَفِيعٍ إِلَّا مِن بَعْدِ إِذْنِهِ (یونس، ٣)
٣* وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَّلَمُوا أَنفُسَهُمْ جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَّحِيمًا (نساء، ٦٤)
٤* وَكَم مِّن مَّلَكٍ فِي السَّمَاوَاتِ لَا تُغْنِي شَفَاعَتُهُمْ شَيْئًا إِلَّا مِن بَعْدِ أَن يَأْذَنَ اللَّهُ لِمَن يَشَاءُ وَيَرْضَى (نجم، ٢٦)
٥* وَاتَّقُوا يَوْمًا لَّا تَجْزِي نَفْسٌ عَن نَّفْسٍ شَيْئًا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا شَفَاعَةٌ وَلَا يُؤْخَذُ مِنْهَا عَدْلٌ وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ (بقره، ١٢٣)
٦* فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَاعَةُ الشَّافِعِينَ (مدثر، ٤٨)
✍️ مقاله (یک برداشت آزاد از M.G)
عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.
اذن شفاعت در قرآن
مستند آیات
📚 ترجمه (کامل آیات)
١* «چه کسی است که نزد او جز به فرمان او شفاعت کند؟» (بقره، ٢٥٥)
٢* «هیچ شفیعی نیست مگر پس از اجازه‌ی او.» (یونس، ٣)
٣* «و اگر آنان هنگامی که به خویشتن ستم کردند، نزد تو می‌آمدند و از خدا آمرزش می‌خواستند و پیامبر نیز برای آنان آمرزش می‌خواست، خدا را توبه‌پذیر و مهربان می‌یافتند.» (نساء، ٦٤)
٤* «چه بسا فرشته‌ای در آسمان‌ها که شفاعت‌شان هیچ سودی نمی‌بخشد، مگر پس از آنکه خدا اجازه دهد برای هر که بخواهد و راضی گردد.» (نجم، ٢٦)
٥* «و بترسید از روزی که هیچ‌کس چیزی را از کسی باز نمی‌ستاند و هیچ شفاعتی از او پذیرفته نمی‌شود و هیچ عوضی از او گرفته نمی‌شود و آنان یاری نمی‌شوند.» (بقره، ١٢٣)
٦* «پس شفاعت شفاعت‌کنندگان برایشان سودی ندارد.» (مدثر، ٤٨)
متن (کامل آیات)
١* مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِندَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ (بقره، ٢٥٥)
٢* مَا مِن شَفِيعٍ إِلَّا مِن بَعْدِ إِذْنِهِ (یونس، ٣)
٣* وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَّلَمُوا أَنفُسَهُمْ جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَّحِيمًا (نساء، ٦٤)
٤* وَكَم مِّن مَّلَكٍ فِي السَّمَاوَاتِ لَا تُغْنِي شَفَاعَتُهُمْ شَيْئًا إِلَّا مِن بَعْدِ أَن يَأْذَنَ اللَّهُ لِمَن يَشَاءُ وَيَرْضَى (نجم، ٢٦)
٥* وَاتَّقُوا يَوْمًا لَّا تَجْزِي نَفْسٌ عَن نَّفْسٍ شَيْئًا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا شَفَاعَةٌ وَلَا يُؤْخَذُ مِنْهَا عَدْلٌ وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ (بقره، ١٢٣)
٦* فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَاعَةُ الشَّافِعِينَ (مدثر، ٤٨)
✍️ مقاله (یک برداشت آزاد از M.G)
عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
فوری و مهم از سفر به قطر
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.
فوری و مهم از سفر به قطر
برای بیان دیدگاه و نظرات کلیک کنید↓
𓄂𓆃
اخبار و ویدئوهای بیشتر: 👈
Join → @xtooongo
.