ویدئو و تصویر روز

Forwarded from قرآن

📓
آیا «وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ» یعنی تقرب به خدا یا پیدا کردن پارتی در درگاه او؟

آیا برای رسیدن به رستگاری باید راه درست را پیدا کنیم و خودمان در آن گام برداریم، یا کافی است شخص بانفوذی را پیدا کنیم تا در پیشگاه خدا برای ما کاری انجام دهد؟
در دنیا، بعضی افراد به‌جای حل مسئله و پذیرفتن مسئولیت خود، به دنبال پارتی می‌گردند؛ اما آیا می‌توان همین الگو را به رابطه انسان با خدا تعمیم داد و تصور کرد که برای رستگاری نیز باید انسان‌های مقرب را پیدا کنیم و به آن‌ها تکیه کنیم؟

پژوهش و بررسی
۱. خداوند به جستن چه وسیله‌ای فرمان داده است؟

.
خداوند می‌فرماید:
«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ وَجَاهِدُوا فِي سَبِيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ»
ترجمه: «ای کسانی که ایمان آورده‌اید، از خدا پروا کنید، به سوی او وسیله بجویید و در راه او جهاد کنید، باشد که رستگار شوید.» (مائده-۳۵)
.

خداوند سه فرمان را در کنار یکدیگر قرار داده است: تقوا، جستن وسیله و جهاد در راه خدا.
آیا این آیه می‌گوید وسیله، پیدا کردن شخصی بانفوذ در درگاه خداست تا مسئولیت رستگاری خود را به او واگذار کنیم؟ خیر؛ آیه چنین معنایی را صریحاً بیان نمی‌کند.
برای تعیین مصداق وسیله باید به سایر آیات مراجعه کرد، نه اینکه معنای مورد نظر خود را از ابتدا در واژه قرار دهیم.

۲. کسانی که مردم می‌خوانند، خودشان به دنبال وسیله‌اند!

.
خداوند می‌فرماید:
«أُولَٰئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلَىٰ رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ وَيَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَيَخَافُونَ عَذَابَهُ إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ كَانَ مَحْذُورًا»
ترجمه: «همان کسانی را که آنان می‌خوانند، خودشان به سوی پروردگارشان وسیله می‌جویند تا ببینند کدام‌یک نزدیک‌ترند؛ و به رحمت او امید دارند و از عذاب او می‌ترسند؛ زیرا عذاب پروردگارت همواره سزاوار پرهیز است.» (اسراء-۵۷)
.

این آیه نشان می‌دهد کسانی که مردم آنان را می‌خوانند، خودشان نیز برای تقرب به خدا تلاش می‌کنند و به رحمت او امیدوار و از عذابش بیمناک‌اند.
نکته منطقی اینجاست: کسی که وسیله می‌جوید(به نوعی با دیگر مقربین در کورس رقابت با یکدیگر هستند)، و لزوماً خودشان همان وسیله نیستند.

همچنین، اینکه انسانی الگوی شایسته‌ای باشد، به‌خودی‌خود ثابت نمی‌کند که باید او را بخوانیم و از او درخواست شفاعت کنیم.

البته این آیه به‌تنهایی همه انواع درخواست از دیگران را نفی نمی‌کند؛ اما برای اثبات اینکه «وسیله» در آیه مائده مشخصاً به معنای خواندن انسان‌های مقرب است نیز کافی نیست.

۳. آیا شفاعت به معنای داشتن پارتی تضمین‌شده است؟

.
خداوند می‌فرماید:
«قُلْ لِلَّهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيعًا لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ»
ترجمه: «بگو: شفاعت، همگی از آنِ خداست. فرمانروایی آسمان‌ها و زمین از آنِ اوست؛ سپس به سوی او بازگردانده می‌شوید.» (زمر-۴۴)
.

شفاعت، ملک و اختیار شخصی اشخاص نیست. بنابراین، نمی‌توان صرف ارتباط با یک انسان مقرب یا خواندن او را تضمینی برای رستگاری دانست. هر برداشتی از شفاعت باید با این اصل قرآنی سازگار باشد.

۴. الگو گرفتن یا پارتی قرار دادن؟

.
خداوند درباره رسول خود می‌فرماید:
«لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كَانَ يَرْجُو اللَّهَ وَالْيَوْمَ الْآخِرَ وَذَكَرَ اللَّهَ كَثِيرًا»
ترجمه: «قطعاً برای شما در فرستاده خدا الگویی نیکوست؛ برای کسی که به خدا و روز واپسین امید دارد و خدا را بسیار یاد می‌کند.» (احزاب-۲۱)
.

این آیه رسول خدا را الگوی نیکو معرفی می‌کند؛ یعنی از او بیاموزیم و در مسیر درست حرکت کنیم. اما الگو گرفتن با خواندن او و درخواست انجام کاری برای خودمان یکسان نیست.

الگو گرفتن یعنی راه درست را بیاموزیم و خودمان در آن گام برداریم؛ پارتی قرار دادن یعنی به‌جای اصلاح مسیر خود، به رابطه با شخصی تکیه کنیم و انتظار داشته باشیم این رابطه راه رستگاری را برایمان هموار کند.

البته این تفاوت مفهومی به‌تنهایی همه احکام مربوط به درخواست از دیگران را تعیین نمی‌کند؛ بحث این است که آیا آیات مورد استناد، خواندن انسان‌های مقرب را به‌عنوان مصداق «ابتغاء وسیله» اثبات می‌کنند یا خیر.
چگونه ما رفتار کنیم؟

اگر هدف ما رستگاری است، باید از خود بپرسیم: چه چیزی ما را به خدا نزدیک می‌کند؟ چگونه می‌توانیم تقوا، عدالت، صداقت و مسئولیت‌پذیری خود را تقویت کنیم؟ و چگونه می‌توانیم از بندگان شایسته الگو بگیریم، بدون اینکه آنان را جایگزین مسئولیت خود در برابر خدا کنیم؟

M.G as ✍

عضویت در گروه و بیان دیدگاه
📓 @qoran_alive
.

👍2

88 views04:55