تابوی شیردهی در فضای عمومی

"خودت را بپوشان!"


زاگاه - شیردهی به بچه در فضای عمومی با وجود طبیعی و ضروری بودن، اغلب با شماتت و انتقاد مواجه می‌شود. این درحالی است که مادری و شیردهی تنها به خانه محدود نمی‌شود. مادر نمی‌تواند تا زمانی که به کودکش شیر می‌دهد با فرزندش در خانه محبوس شود یا مجبور باشد هرجایی که می‎رود در جست‌وجوی مکانی دنج باشد. چه راهی برای زنان باقی می‌ماند؟ برخی از زنان شیر می‌دوشند و آن را با خود به بیرون از خانه می‌برند. برخی دیگر وقتی بیرون هستند به کودکشان شیرخشک می‌دهند. گروهی نیز پستان خود را با شال و پتو می‌پوشانند.

ننگ تغذیه نوزادان با شیر پستان، به قرن ۱۸ میلادی برمی‌گردد، زمانی که دولت‌ها در اروپا متوجه کمبود نیروی کار در نتیجه نرخ بالای مرگ‌و‌میر در میان نوزادان تازه به‌دنیاآمده شدند. در آن‌زمان دایه‌داشتن در میان طبقات بالاتر جامعه به عنوان یکی از دلایل این مسئله شناخته شد. زنانی که از نوزادان دیگران نگهداری می‌کردند و به آنها شیر می‌دادند. بنابراین کارزاری علیه این رسم در میان مردم طبقات بالا راه‎اندازی شد.

در طول قرن نوزدهم، بر اثر تبلیغات و بازاریابی، «پستان» زن با میل جنسی گره خورد. این مساله به جنسی‌شدن پستان منتهی و باعث شد تا شیردهی در محیط عمومی به عنوان امری «نامناسب» و «حال‌بهم‌زن» قلمداد شود. در همان زمان غذای فرآوری‌شده به‌طور گسترده در دسترس قرار گرفت و به خلق استانداردهای جدیدی علیه شیردهی با پستان منجر شد.

چرا غالبا دیدن سینه عریان یا نیمه‌عریان زن در بیلبوردها، تبلیغات، مجله‌ها، فیلم‌ها و حتی در ساحل در کشورهای غربی مردم را معذب نمی‌کند؟ چون در نظام سرمایه‌داری سینه زنان بهتر است نماد جنسی‌شده باقی بماند؛ نظامی که در آن اقتصاد جراحی‌های زیبایی پستان، به سینه‌ جنسی تعلق دارد. پستان مادرانه که کارکردی برای سرمایه‌داری ندارد، بهتر است در خانه یا گوشه‌ای دنج و دور از دید عموم در دهان کودک گذاشته شود.

در یک فروم ایرانی با عنوان «بچه شیر‌دادن در جمع؟ نظر شما چیه؟» زنان متعددی دراین‌باره نظر داده‌اند. اکثریت زنان این شیر‌دادن در جمع را «زشت» و «چندش‌‌آور» توصیف کردند. برخی نوشته بودند به کودکانشان شیرخشک دادند چون از شیر‌دادن در جمع و نگاه زنان و مردان مشمئز می‌شدند. پوشاندن سینه با شال و روسری هم برای برخی از زنان کافی نبوده تا به کودکانشان در جمع شیر دهند. حتی برخی نوشته بودند که خودشان از دیدن زنانی که در جمع با پوشاندن سینه‌هایشان شیر می‌دادند، معذب می‌شدند.

#زاگاه

@zaagaah

🔻ادامه مطلب:

https://zaagaah.com/kywf

🟣 روایت یک زایمان

《۷۲ ساعت درد کشیدم، سر بچه توی رحم نچرخید》


زاگاه - من تقریبا بارداری کم‌دردسری داشتم و خب این برای خیلی از مادرها صدق نمی‌کنه اصلا و دستتون رو می‌بوسم بابت ایثارتون. مشکلاتی که من تو ۴۱ هفته داشتم اینا بود :مسواک نمی‌تونستم بزنم چون بالا می‌آوردم. کمر درد شدید به‌دلیل گودی کمر. افزایش وزن بسیار بسیار زیاد، از ۵۸ کیلو شدم ۸۲ کیلو.

🔸️از ابتدای بارداری قصدم زایمان طبیعی بود. کلاس رفتم، ورزش می‌کردم، پیاده‌روی می‌رفتم و... در تک‌تک این‌روزها من سرکار ثابتم می‌رفتم و کسب‌وکار شخصیم رو می‌چرخوندم، کارهای خونه و غیره هم بود. روز ۲۲ اُم زایمانم بود، من تا ۱۹ دی کار کردم و دقت کنید خیلیا این شرایط رو ندارن.استراحت مطلقن، ویارهای سخت دارن، از نظر روحی می‌ریزن بهم و غیره. تا باردار نشدید نمی‌تونید درکش کنید. مثلا من یهو بدون هیچ دلیلی اشکام سرازیر می‌شد! همه این‌ها با جنبش #مهسا_امينی‌‌ هم همراه بود. تصور کنید در کشوری مادر میشی که هر روز مادری رو بی‌فرزند می‌کنند.

🔸️این وسط من یه اثاث‌کشی رو هم از سر گذروندم تو ماه‌های آخر، یکی از عزیزانم تو اعتراضات دستگیر شد، چندتا مهمونی دادم و خلاصه هفته‌ها گذشت و رسیدیم به هفته چهل . من هیچ علامت زایمان نداشتم. دکتر بهم کپسول گل مغربی داد و گفت از این به بعد شبی یک فنجان گل‌گاوزبون بخور.
فایده نداشت و رسیدیم به اواخر هفته چهل‌ویک. هوا داشت تاریک می‌شد که من درد وحشتناکی رو تو پهلوم حس کردم و چون اولین تجربه بارداریم بود نمی‌دونستم درد زایمان دقیقا چجوریه. درد به استخون رسید و ما رفتیم بیمارستان وارد بلوک زایمان شدم و رفتم برای معاینه. ضربان قلب جنین خوب بود، دهانه رحمم یک سانت باز شده بود، اما درد زایمان نبود. من رفتم برای آزمایش و سونو و مشخص شد سنگ کلیه داشتم و دفع کردم. دکترم می‌گفت چجوری این درد رو تحمل کردی؟ (اینجوری بودم که چرا نمی‌دونستم سنگ کلیه ساید افکت بارداریه؟)

🔸️بهم مسکن تزریق کردن و دارو دادن گفتن برو خونه. این وسط بخاطر معاینه، لکه‌بینی‌ها و خونریزیم شروع شد. شب رو با درد سپری کردم و از ساعت ۵ صبح دردها بیشتر شد. از شوق اینکه الانا فاصله دردها کم میشه، زایمان می‌کنم و پسرم میاد خونه، دل‌ تودلم نبود.

#زاگاه
@zaagaah

🔻ادامه روایت را در لینک زیر بخوانید:

https://zaagaah.com/ievk

🟤لی بول و هنر فمینیستی


زاگاه- لی بول، اهل کره جنوبی مشهورترین هنرمند معاصر این کشور است که در کارهای خود اتوریته پدرسالارانه و به حاشیه راندن زنان را به پرسش می‌کشد. او ایدئولوژی‌هایی را افشا می‌کند که در عرصه‌های فرهنگی و سیاسی ما گسترده شده‌اند. او در اجراها و چیدمان‌های خود به موضوعاتی چون سرکوب زنان، کالایی‌سازی سکس و ... که در جوامع مردسالار شدت می‌یابد، می‌پردازد‌. از زمانی که او به دنیای هنر معرفی شده، با کارهای متعددی توجه هنرمندان فمینیست را به خود جلب کرده است.

🔸️یکی از اجراهای برجسته لی بول مربوط به سال ۱۹۸۹ است و سقط جنین نام دارد. این اولین هنر اجرا بود که بول در مرکز هنری دانگسونگ سئول به نمایش گذاشت. او با بدن بدهنه در مقابل مخاطبان ظاهر شد، میان انها آبنبات پخش گرد، خود را به طناب بسته و از سقف آویزان شده بود به‌طوری که پاهایش در بالا و سرش به سمت زمین قرار گرفته بود. با نگاهی رنجور به مخاطبان زل می‌زد، آبنبات می‌خورد و تجربه‌هایش از سقط جنین را مرور می‌کرد و با زبانی شاعرانه از رنج خوش و زنان دیگر می‌گفت. هم‌زمان تلاش می‌کرد رنج‌های فیزیکی که پشت سر گذاشته را نیز با انقباص و اداهای بدن بازسازی و نمایان کند. او خطاب به حاضران گفت: «امیدوارم این اجرا تمامی افرادی که تجربه‌های مشابه دارند را از احساس گناه برهاند.»

🔸️کره جنوبی در سال ۲۰۲۱ حکم صادر شده در سال ۲۰۱۹ را اجرایی و به‌طور رسمی از سقط جنین جرم‌‌زدایی کرد. سقط جنین خودخواسته از سال ۱۹۵۳ با تدوین قانون مجازات این کشور، به طور مطلق جرم‌انگاری شد اما تمامی این چند دهه زنان کره‌ای به طور غیرقانونی به بارداری‌های خود خاتمه می‌دادند. بسیاری از این جراحی‌ها در کلینیک‌ها و بیمارستان‌ها انجام می‌شد.

#زاگاه

@zaagaah
🔻ادامه مطلب:

https://zaagaah.com/1bec

🟤 پیشایائسگی و یائسگی؛ از گُرگرفتگی تا اضطراب و افسردگی


زاگاه- بسیاری از زنان نمی‌دانند که در دوره پیشایائسگی باید منتظر چه علائم و نشانه‌هایی باشند. این تغییرات می‌توانند مثل یک شوک به ما وارد شوند، بنابراین در این مطلب علائم، علل و گزینه‌‏های درمانی را برای پنج نشانه رایج یائسگی بررسی می‌کنیم.


🔸️بیشتر زنان از احساس گرمایی که از سرشان شروع می‌‎شود و به سمت پایین بدن حرکت می‏‌کند، حرف می‌زنند که اغلب در ادامه با احساس سرما همراه است. چراکه رگ‌های خونی در بدن گشاد می‌شود و به سرعت گرما را از دست می‌دهند. گُرگرفتگی معمولا بین یک تا پنج دقیقه طول می‌کشد و می‌تواند هم در دوره پیشایائسگی و هم یائسگی ظاهر شود. یک متخصص زنان می‌‎گوید:« گُرگرفتگی علائم مختلفی دارد. برخی از زنان توهم می‌زنند که چیزی روی پوستشان راه می‌رود. برخی تپش قلب می‌گیرند. از طرفی گرُگرفتگی با بی‌خوابی و اختلال در خواب نیز مرتبط است.»

🔸️افسردگی و اضطراب به یکی از مسائل قابل توجه در دوره پیشایائسگی تبدیل می‎‌شوند. نشانه‌‏های آن می‌‎تواند حالتی شبیه سندرم پیش از قاعدگی یا PMS مداوم باشد. زنانی که اضطراب را تجربه می‎‌کنند، بسیار تحریک‌‎پذیر می‌‎شوند و ممکن است تپش قلب بگیرند

🔸️زنان ممکن است خشکی متناوب واژن، ترشح ادرار و مثانه بیش فعال را در طول و بعد از یائسگی تجربه کنند. آنها گاهی اوقات احساس خارش یا سوزش واژن در حین ادرار را گزارش می‌کنند.

🔸️زنان از ریزش مو، رویش موهای جدید روی صورت و خشک شدن و نازک شدن پوستشان در این دوره حرف می‌زنند. دکتر فاوبیون می‏‌گوید:« زنان در دوره گذار یائسگی، یک‌سوم کلاژن‌‏های  پوستی‌‏شان را از دست می‌دهند.»

اما درحالی که همه این علائم می‌‏توانند تحریک‏‌کننده و آزاردهنده باشند، با اینجال قابل درمان‌اند. این علائم قرار نیست زندگی طبیعی جدید شما باشند که باید به آنها خو بگیرید. دکتر آدامز می‌‎گوید:« علائم پیشایائسگی و یائسگی دائمی نیستند و تا ابد ادامه نخواهند داشت.»

#زاگاه

@zaagaah

🔻نسخه کامل این مقاله :

https://zaagaah.com/7ly2

زاگاه - امروز بیست‌وچهارم جولای، روز جهانی مراقبت از خود است. روزانه زنان (و مردان ترنسی که امکان باردار شدن دارند) بسیاری به دلایل مختلف تصمیم می‌گیرند تا به بارداری‌شان خاتمه دهند. بسیاری از آن‌ها پس از آن نیاز به حمایت و مراقبت دارند.

در کشورهایی مانند ایران که در آن پایان دادن به بارداری غیرقانونی است و در بسیاری از مواقع خانواده فرد نیز در مورد آن بی‌اطلاع هستند، حلقه‌ها و شبکه‌های حمایتی که شامل دوستان نزدیک و آشنایانِ امن است، می‌تواند کمک کند تا تجربه #سقط_خودخواسته_جنین، ساده‌تر شود.

اگر به هر دلیلی انتخاب کردید تا به بارداری‌تان خاتمه دهید. این چند توصیه به شما کمک می‌کند تا سریع‌تر بتوانید بر تنش‌ها، احساسات متناقض و همچنین ضعف جسمانی‌تان فائق آیید.

و آرام باشید. شما بهترین تصمیم را گرفته‌اید.

#زاگاه

🆔️@zaagaah

🔸️ به مناسبت اول آگوست، روز جهانی 《بدون فرزند》

🟤سرپیچی از یک فرهنگ؛ چالش‌های زن بدون فرزند بودن در مصر


زاگاه - درویش ۳۸ ساله و حدود شش‌سال است ازدواج کرده. او انتخاب کرده تا بدون بچه باشد. او هم مانند بسیاری از زنان در مصر، همواره خودش را در حال مقابله با انگ و برچسب‌های جامعه می‌بیند و مدام مجبور است تا موضع خود را برای دیگران مانند آشنایان و اعضای خانواده توجیه کند. از گفتن اینکه حتی نباید به شوخی هم چنین ایده‌ای را به زبان بیاورد تا عجیب و غیرعادی خوانده شدن، همه این زنان اغلب به دلیل انتخاب شخصی‌شان مورد حمله قرار می‌گیرند.

🔸️یک مطالعه در آمریکا در سال ۲۰۱۷ نشان می‌دهد که تصمیم یک فرد برای بچه‌دار نشدن، ممکن است باعث ایجاد نوعی «خشم اخلاقی» در آنانی شود که فکر می‌کنند پدر و مادر شدن یک انتخاب ضروری و اخلاقی است. شرکت‌کنندگان در این مطالعه همچنین معتقد بودند که «افراد بدون فرزندِ فرضی در این مطالعه بطور قابل توجهی کمتر از کسانی که دارای فرزند بودند رضایت داشتند.»

🔸️این در مورد مصر نیز صادق است. زوجی که انتخاب کرده‌اند بچه‌دار نشوند دائما با این سوال مواجه می‌شوند که « وقتی پیر شوند کی قرار است مراقبشان باشد؟» «کی قرار است نام خانواده را ادامه دهد و چطور این زوج قرار است، پیوندشان بدون فرزند ادامه پیدا کند؟» این چالش‌ها حتی برای زوج‌هایی که می‌خواهند باردار شوند، اما نمی‌توانند، با طرد کردن همسران و یا تمسخر آنها و حتی نگرانی برای احتمال طلاق دادنشان و انتخاب همسر دوم توسط مرد، ادامه پیدا می‌کند.

این نکته مهم را باید در نظر گرفت که همه زنانی که می‏‌خواهند بدون فرزند باشند، اگر پس از ازدواج بچه‌دار می‌شوند به این دلیل نیست که نظرشان تغییر کرده است، اما تنها شمار کمی از آنان می‌توانند در موردش حرف بزنند.

🔸️در مصر پایان خودخواسته بارداری قانونی نیست و اکثر داروهای ضدبارداری به نوعی برای زنان مضر هستند. تعداد زیادی از زنان دچار بارداری ناخواسته می‌شوند درحالی که راهی برای پایان دادن به آن ندارند. براساس ماده ۲۶۱ و ۲۶۲ قانون مجازات مصر، سقط خودخواسته جنین غیرقانونی است و مجازات به همراه دارد و هم زنی که این کار را می‌کند، هم پزشکی که به او کمک می کند، می‌توانند به زندان فرستاده شوند.
#زاگاه

@zaagaah

🔻متن کامل مقاله:
https://zaagaah.com/0r65

🔸️سخنگوی قوه قضاییه دیروز اعلام کرد که برنامه جامع مقابله با سقط غیرقانونی جنین، با کار کارشناسی دقیق از طرف معاونت حقوقی و امور مجلس قوه قضاییه تهیه شده و به ریاست قوه قضاییه ارسال شده است. مسعود ستایشی در مورد این برنامه جزئیات بیشتری را اعلام نکرد.

🔸️همزمان با آن خبرگزاری ایرنا روز گذشته از قول مجید محبی معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی قم نوشت که مطب یک ماما در قم به دلیل فراهم آوردن خدمات سقط خودخواسته جنین بسته شده و تمامی اموال او مصادره شده است.
او همچنین گفته که دانشگاه علوم‌پزشکی قم ضمن توقیف تمام دارایی‌های این ماما، اجازه فعالیت به وی نخواهد داد. طبق قانون، مجازات ماما یا پزشکی که اقدام به سقط جنین غیرپزشکی بکند، دو تا پنج‎سال حبس و پرداخت دیه است و ابطال پروانه نیز به عنوان مجازات درنظر گرفته خواهد شد. با این حال در هیچ کجای قانون سخنی از توقیف یا مصادره اموال ماما یا پزشک نیامده است.

🔸️چند روز پیش نیز عباس مسجدی رئیس سازمان پزشکی قانونی کشور گفت در سال گذشته هزار و ۴۳۷ شکایت با موضوع سقط جنین از سوی اشخاص حقیقی به قوه قضائیه رسیده و در ۵۰۰ مورد از این تعداد، حکم محکومیت صادر شده است.

🔸️تشدید مجازات‎های سقط خودخواسته جنین درحالی اتفاق می‌افتد که با اجرایی‎شدن قانون جوانی جمعیت، دسترسی به داروهای ضدبارداری نیز در مناطق کم‌برخوردار بسیار محدود و یا تقریبا ناممکن شده است. مناطقی که در آن زنان تا پیش از این از طریق خانه‏های بهداشت به‌طور رایگان به وسایل پیشگیری از بارداری دسترسی داشتند و همچنین آموزش‌های پیشگیری از بارداری نیز دریافت می‎کردند.

🔸️چند روز پیش کاربری در توییتر که پزشک مناطق محروم است، نوشته بود که زن مراجعی داشته که برای پنجمین‌بار ناخواسته باردار شده بود. نبود آموزش و همچنین عدم دسترسی به وسایل پیشگیری از بارداری باعث شده بود تا این زن برخلاف میل باطنی‏اش باردار شده و به دکتر التماس کند تا برای خاتمه دادن به بارداری کمکش کند.

🔸️به بیان دیگر زنانی که در مناطق غیر شهری زندگی ‎می‌کنند و یا شرایط مالی دسترسی به داروهای پیشگیری از بارداری را ندارند، با اجرایی‎شدن قوانین جدید هم در معرض بارداری ناخواسته هستند و هم محکومند تا بارداری‎شان را ادامه دهند. تلاش برای تسلطی تام‎و تمام بر بدن زنانی از فرودست‎ترین طبقات اجتماع.

#زاگاه

🆔@zaagaah

🔹نبرد جنسی-جنسیتی در عرصه خصوصی؛ بی‌فرزندی داوطلبانه

نویسنده: دریا موسوی

از ابتدای رابطه‌مان، به صراحت گفتم که هرگز نمی‌خواهم بچه‌دار شوم. معتقد بودم که بیان صادقانه اصول و خط‌قرمزهایم پایه و اساس یک رابطه معنادار و سالم را ایجاد می‌کند. اما نمی‌دانستم که انتخاب من به میدان نبردی تبدیل خواهد شد که خودمختاری و هویت من را در معرض خطر قرار خواهد داد.

در چند ماه اول رابطه که معمولا به «ماه عسل» معروف است، من را غرق عشق و محبت می‌کرد و سعی داشت با تاکتیکی به نام «بمباران عشق» تصمیم من را تحت‌تاثیر قرار دهد. یک‌بار وقتی با او در مورد سختی‌های بارداری و زایمان و اینکه چقدر به بدن زن آسیب می‌رساند حرف می‌زدم، با خنده گفت «باید با زن جوری رفتار کرد که حاضر بشه بچه‌دار بشه و باز هم این کار را تکرار کنه.» من متوجه این نکته بودم که این حرف‌ها و رفتار فریبکارانه است، اما باور داشتم که اینها تاثیری در من نخواهند داشت و او توانایی دستکاری در اعتقادات و اصول من را ندارد، چرا که خودم را زنی قوی و مستقل و با اصولی مستحکم می‌دیدم.

در طول رابطه‌مان، صحبت در مورد بچه چندین‌بار به میان آمد و من هربار دلایل‌ام را برای انتخاب یک زندگی بدون فرزند به اشتراک گذاشتم. مادر‌بودن را از نقطه‌نظر تقاطعی (اینترسکشنالیتی) برایش توصیف کردم. اینکه چگونه هویت من به عنوان یک زن مهاجر و طبقه فرودست، که همواره دو تا سه شیفت کار می‌کردم و در کنارش درس می‌خواندم، دیدگاه من نسبت به فرزندآوری را شکل داده است. چگونه اصول اعتقادی من اعم از فمینیسم و وگانیسم، و سبک زندگی‌ای که برای خودم برگزیدم این تصمیم را هدایت می‌کند و چقدر این اصول و اعتقادات برای من ارزشمند هستند. برایش از مسئولیت عظیم و سنگین فرزندآوری گفتم و این حقیقت که من حاضر نیستم انسان دیگری را به این دنیا اضافه کنم. حتی برایش توضیح دادم که این تصمیم بسیار شخصی هم هست. اینکه سلامتی بدنم چقدر برایم اهمیت دارد، و با علم به اینکه بارداری و زایمان به بدن زن به‌شدت آسیب می‌زند، حاضر نیستم بدنم را مورد این حجم از آسیب قرار دهم، چرا که با این بدن است که جهان را تجربه می‌کنم و می‌خواهم سال‌ها از این بدن و این جهان لذت ببرم.

با تمام وجود می‌خواستم که عمق اهمیت مسئله و تصمیم آگاهانه من را درک کند. اما هر چقدر سعی کردم به او کمک کنم، او نتوانست دیدگاه و موقعیت اجتماعی من را درک کند. به باور من، امتیازات مادی و اجتماعی‌اش این توانایی را از او گرفته بود تا با موقعیت اجتماعی و تصمیم من همدلی کند. او امتناع من از بچه‌دارشدن را به‌منزله رد خواسته‌هایش و به قول خودش «میل ذاتی انسان به تولیدمثل» می‌دید، امتناع از ایفای نقشی که معتقد بود من به‌عنوان یک زن باید ایفا کنم.

نقطه گسست زمانی بود که او «زنانگی» و «حس مادرانگی» در من را زیر سوال برد. او با گفتن اینکه حس «مراقبت و نگهداری» و «ازخودگذشتگی» در من وجود ندارد و این باعث می‌شود که به مادر‌شدن تمایلی نداشته باشم، به من این برچسب را زد که به‌عنوان یک زن «ناقص و ناکافی» هستم. او انتخاب آگاهانه‌ام را ندیده گرفت و تصمیم من برای بی‌فرزند‌بودن را علیه من و در راستای تخریب شخصیت و «انسان‌زدایی» از من استفاده کرد. با آنکه در تمام طول آن چند ماه به مسموم‌بودن حرف‌ها و رفتارهایش آگاه بودم، اما شنیدن این حرف‌ها ضربه بسیار شدید و عمیقی بر ارزش‌ها و عزت‌نفس‌ام وارد کرد. می‌دانستم که صحبت‌های او پژواک زن‌ستیزی‌ای است که در طول تاریخ هنوز ادامه دارد- این تصور که ارزش یک زن به‌طور ذاتی به توانایی او برای بچه‌دار‌شدن وابسته است. من از پذیرش این دیدگاه واپس‌گرایانه که استقلال، اصول، و سلامت شخصی‌‌ام را نادیده می‌گرفت، خودداری کردم. سعی کردم برایش توضیح دهم که شنیدن چنین حرف‌های زن‌ستیزانه‌ای در میانه قیام «زن، زندگی، آزادی» چقدر دردآور است.

مسیرهای ما در نهایت از هم جدا شد. با اینکه جدایی دردناک بود، اما در عین حال رهایی‌بخش نیز بود. من توانستم خودم را از سنگینی توقعات دیگری رها کنم، خودم، اصول و ارزش‌هایم را بازیابی کنم، و در حقیقت خودم به آرامش برسم. من از درونی‌کردن باورهای زن‌ستیزانه او امتناع کردم. این تصور را که مادربودن غایت یک زن است را رد کردم. خودم را از هجمه‌های جامعه برای انطباق با ایده‌آل مادری که عمیقاً در ساختارهای مردسالارانه ریشه دارد و سعی در کنترل و محدود‌کردن انتخاب‌ها و خودمختاری زنان دارد، رها کردم. و توانستم قدرتم را در استقلالم، عشقی که به خودم دارم و تعهد تزلزل‌ناپذیرم به اصول و ارزش‌هایم بازیابی کنم.

🟣آنقدر تحت فشار بودم، می‌خواستم بروم و دیگر برنگردم



زاگاه- امروز در آمریکا روز ملی دوقلوهاست و چندسالی است که اولین آخر هفته‌ ماه اگوست، در نقاط دیگر دنیا نیز به نام دوقلوها شناخته و جشن گرفته می‌شود. مطابق آمار ۸/۹ درصد از زنان باردار و ۳۷ درصد از نومادران در ماه‌های پیش و پس از زایمان افسردگی را تجربه می‌کنند، اما شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد مادران چندقلوها ۴۳ درصد بیشتر از مادران فرزندان تک‌قلو در معرض افسردگی پس از زایمان هستند.

در نظرسنجی که در ماه مه ۲۰۱۸ در ژونال روانپزشکی آمریکا منتشر شد، والدینی که حداقل یک‌بار زایمان چندقلو داشته‌اند به محققان گفتند که سه‌ماه ابتدایی زندگی نوزادشان، سخت‌ترین دوران بوده است. محققان همچنین دریافتند که ۴۸ درصد از شرکت‌کنندگان در تحقیق پس از تولد نوزادانشان، از نظر احساسی شرایط نابسامانی داشته و فقط تعداد کمی از آنها کمک گرفته‌اند. در این تحقیق، اضطراب و استرس بزرگترین چالش‌‎هایی بوده که والدین چندقلوها با آن روبرو بودند.

گزارش زیر روایت‌‎هایی کوتاه از زبان زنانی است که فرزند دوقلو به دنیا آورده‌اند و از مصایب و سختی‌ها و چالش‌‎های یک مادر با فرزندان دوقلو می‌‎گویند.

شمیم، ۳۹ ساله، مدیر منابع انسانی یک شرکت خصوصی، ساکن تهران:

بارداری دشوار است. جای بحث هم ندارد. بعد از بارداری همه چیز سخت‌تر هم می‌شود. حالا شما تصور کنید که این دشواری برای من چندبرابر بود. دوبرابر نبود. یعنی اینطور نیست که وقتی بچه دوتا می‌شود مشکلاتش هم دوبرابر می‌شود. مشکلات در چنین شرایطی دیگر ۲۰ برابر است. بحران‌ها و چالش‌هایی که با آن روبرو می‌شوید دیگر به شکل تصاعدی رشد می‌کند.

یک‌شب حوالی ساعت ۳ از خواب بیدار شدم. ۱۸ روزی از زایمانم گذشته بود. پسر و دخترم در تخت خوابیده بودند. مادرم هم پایین تخت دراز کشیده بود و همسرم هم در حال و روی مبل به خواب رفته بود. همه خواب بودند. همه چیز آرام بود. هیچ مشکلی وجود نداشت. اما من آنقدر تحت فشار گرفته بودم که فقط در ذهنم فکر می‌کردم چطور از خانه فرار کنم. می‌خواستم وسیله‌هایم را جمع کنم و بروم. دیگر برنگردم. از ترس بود یا خستگی نمی‌دانم. اما وحشت همه وجودم را فراگرفته بود. دروغ نیست اگر بگویم که تا همین امروز که ۵ سال از آن روزها گذشته، بارها و بارها همان فکر به سراغم آمد. اما هیچ‌وقت به اندازه آن شب قوی نبود. به اندازه آن شب جدی نبود. یادم نمی‌آید چه چیزی باعث شد که منصرف شوم. اما آنقدر فکر کردم تا دوباره خوابم برد.

#زاگاه

@zaagaah
🔻ادامه مطلب:

https://zaagaah.com/zbpr

🔸️تایید قرص‌های درمان افسردگی پس از زایمان توسط سازمان غذا و دارو آمریکا

🟤《شبیه قیر سیاه و چسبناکی بود که امیدوارم هیچ زنی تجربه‌اش نکند》



زاگاه– چند روز پیش سازمان غذا و داروی آمریکا اولین قرص برای درمان افسردگی پس از زایمان را تایید کرد. نقطه عطفی که می‌تواند به تشخیص و درمان یک شرایط فلج‌‎کننده که هرسال میلیون‌‏ها زن در جهان را درگیر می‌کند، کمک کند.

بسیاری از زنان در روزها و هفته‌های ابتدایی پس از تولد به دلیل تغییرات هورمونی چشمگیری که در بدنشان رخ می‌دهد، نوسانات خلقی را تجربه می‌کنند. این علائم شامل احساس غم و اندوه، اضطراب، گریه و غرق شدن است که معمولا در عرض یک یا دو هفته فروکش می‌کنند. اما در موارد شدیدتر ممکن است یکسال یا بیشتر طول بکشند.

حالا داده‌‎های بالینی نشان می‌دهند که سرعت عمل قرص جدید بالا است و در کمتر از سه روز به کاهش علائم افسردگی پس از زایمان کمک می‏‌کند و نیز بطور قابل توجهی سریع‌‎تر از داروهای ضدافسردگی عمومی عمل می‎کند که ممکن است اثرگذاری‌‌شان دو هفته یا بیشتر طول بکشد. متخصصان بهداشت روان مادران می‌‎گویند این واقعیت که این قرص‌ها تنها برای دو هفته مصرف می‌‎شوند و نه‎ ماه‌‏ها، ممکن است کمک کند تا افراد بیشتری به استفاده از آن ترغیب شوند.

مهم‌‎ترین جنبه این دارو این است که مشخصا برای افسردگی پس از زایمان است. چند پزشک و متخصص گفته‌‎اند اگرچه داروهای دیگری هم برای درمان افسردگی پس از زایمان موثر هستند اما اینکه دارویی فقط برای درمان این نوع افسردگی وجود داشته باشد، به کاهش انگ‌‎زدایی از این مساله کمک می‌‏کند. و نشان می‌دهد که افسردگی پس از زایمان‌پایه های بیولوژیکی دارد و افراد نباید خودشان را به دلیل آن سرزنش کنند. دکتر روتا نونانس در همین خصوص به نیویورک تامیز گفته است:« حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد زنان باردار یا در طول بارداری و یا یکسال پس از آن، افسردگی را تجربه می‌‏کنند. وضعیتی که می‌تواند با اضصراب شدید، شرم، احساس گناه، اختلال در خواب، حملات عصبی و افکار یا اقدام به خودکشی همراه باشد. این امر می‌‏تواند مادران را با مشکلاتی در مراقبت، پرورش و پیوند با فرزندانشان مواجه کند. امری که برای مادران بسیار دشوار است.»

اخبار تایید این قرص در شبکه‌‏های اجتماعی مورد توجه کاربران ایرانی نیز قرار گرفته است. برخی از آنها با یادآوری شرایط و تجربیات خود پس از زایمان، از به بازار آمدن دارویی برای کنترل و درمان افسردگی پس از زایمان استقبال کردند.

امیلی در توییتر نوشته است:« داروی افسردگی بعد از زایمان قراره به‌زودی بیاد توی بازار و زن‌ها بعد از زایمان می‌تونند از کابوس هولناک افسردگی و اضطراب پس از زایمان خلاص بشن. افسردگی بعد از زایمان در شش هفته‌ی اول زایمان شبیه قیر سیاه و چسبناکی بود که امیدوارم هرگز هیچ زنی بعد از زایمان تجربه‌اش نکنه.»

کاربر دیگری نوشته است:« بسیار تلخ و سخت اونجاش که حس می‌کنی بچه‌ای رو که ۹ ماه برا دیدنش لحظه‌شماری می‌کردی، باهاش حرف می‌زدی و …حتی دوسش نداری …و بدتر که نمی‌فهمی چت هست اصن …و اطرافیانی که فقط تعجب می‌کنن از حال و روزت و چون با این موضوع آشنا نیستند کمک و حمایتی برا گرفتن مداخلات درمانی نمی‌کنن.»

کاربر سیمین در مورد افسردگی پس از زایمان نوشته :« افسردگی بعد از زایمان یعنی از فردای زایمان بی‌وقفه اشک بریزی و ندونی برای بند اومدنش چیکار باید بکنی. چه خوب که داروی این افسردگی قراره بیاد توی داروخونه‌ها.»

در ایران در سال‌‎های اخیر بیشتر در مورد افسردگی پس از زایمان گفته و نوشته شده است، پیش از آن اما مشاهده حالات روحی متفاوت برخی از زنان، عدم علاقه آنان به فرزند به دنیا آمده، گریه و میل به خودکشی نه از سمت اطرافیان پذیرفته می‌شد و نه حتی پزشکان آن را جدی می‌گرفتند. براساس آمارها تقریبا نیمی از زنانی که پس از بارداری با مسائل مربوط به سلامت روان دست‌و‌پنجه نرم می‌کنند، درمان خاصی برای آن دریافت نمی‌کنند. از جمله دلایلی که برای این امر وجود دارد، کمبود آگاهی در مورد نشانه‌ها و روش‌های درمانی، و ناتوانی در دسترسی به درمان و همچنین انگ‌های اجتماعی است که ممکن است به مادران زده شود.

#زاگاه

@zaagaah

https://zaagaah.com/e7jy

🟤واژینیسموس؛ رنج کشیدن در سکوت



زاگاه- بدن زنان در طول تاریخ و به واسطه فرهنگ مردسالار، جسمی دور از دسترس و کمتر شناخته‌شده بوده است. این ناشناخته ماندن که توسط سنت، مذهب و فرهنگ حمایت ‌شده در ارتباط با مسائل جنسی سرکوب بیشتری را به دنبال داشته است. اما این جسم ناشناخته که خانواده و قانون‌گذار برای سرکوبش هم‌دست شده‌اند نیازها و همچنین اختلالات خاص خود را دارد. حتی علم پزشکی هم در طول تاریخ در همراهی با مردسالاری بوده است. در دهه‌های گذشته با به رسمیت شناختن تبعیض جنسیتی، سلامت زنان از نظر روحی و جسمی بیشتر مورد توجه قرار گرفته است. در این میان اختلالات مرتبط با سکشوالیته بدن زنان نیز مورد بررسی قرار گرفته‌اند.

🔸️واژینیسموس یکی از اختلالاتی است که زنان بسیاری آن را تجربه می‌کنند درحالیکه ممکن است شناختی از آن نداشته باشند. واژینیسموس نوعی اختلال عملکرد جنسی است. این اختلال زمانی اتفاق می‌افتد که عضلات واژن به طور غیرارادی یا مداوم منقبض شوند. واژینیسموس در برانگیختگی جنسی تداخلی ایجاد نمی‌کند اما می‌تواند باعث درد در حین سکس شود و دخول را دشوار کند. این اتفاق می‌تواند در زمان دخول، استفاده از تامپون یا هنگام لمس شدن در نواحی اطراف واژن رخ دهد.

🔸️زنان مبتلا به #واژینیسموس اغلب می‌‎گویند که در مواجهه با این اختلال احساس تنهایی می‌‎کنند. تصور اینکه چرا چنین است، سخت نیست، چراکه در مورد آشکارسازی شرایط جنسی زنان، همواره انگ و شرم زیادی وجود داشته است. به همین دلیل، به سختی می‌توان میزان رواج واژینیسموس در بین زنان را حدس زد. اینکه چند زن در سکوت رنج می‌‏کشند و یا بطورکامل از برقراری رابطه جنسی اجتناب می‌‎کنند.

🔸️شاید دانستن این نکته مفید باشد که طبق مطالعات، واژینیسموس شایع‌تر از آن چیزی است که حدس می‌زنید – و اعداد ممکن است حتی بیشتر از آن چیزی باشد که مطالعات نشان می‌دهند. زنان معمولا در مورد آشکارسازی این اختلال، احساس راحتی نمی‌کنند و تشخیص‌های نادرست پزشکی نیز عامل دیگری است که باعث می‌شود تا نتوان تخمین درستی از میزان شیوع این اختلال میان زنان داشت. با اینحال برخی از مطالعات نشان می‌‏دهند که بین ۵ تا ۱۷ درصد از زنان، واژینیسموس را تجربه می‌کنند.

#زاگاه

@zaagaah

🔻ادامه مطلب:

https://zaagaah.com/nfb3

🔹برای #زنان_گیلان

🔹نوشته ف

متین یزدانی، جلوه جواهری، شیوا شاه‌سیا، نگین رضایی، زهره و زهرا دادرس، یاسمین حشدری، فروغ سمیع‌نیا، آزاده چاوشیان، مهسا بصیر توانا، هومن طاهری و سارا جهانی، تاکنون اسامی اعلام‌شده بازداشت‌شدگان روز گذشته در استان گیلانند. و امروز دوباره با سناریوسازی‌های هولناک امنیتی مواجهیم. سناریوهایی که اگرچه رسوا و بی‌اعتبار، زندگی‌ها را نشانه می‌رود. نیلوفر حامدی و الهه محمدی بواسطه همین دروغ‌پردازی‌ها ۱۱ ماه است که در بازداشت موقتند. نسبت دادن میل به آزادی، برابری و رهایی، به آن سوی مرزها و توطئه‌خواندن تلاش‌های برابری‌خواهانه در دورانی که شعارش «زن، زندگی، آزادی» است، تقلایی تکراری، ناشیانه و ناشی از استیصال است.

روز گذشته ساعاتی ترسناک بر ما گذشت. هر لحظه نام و تصویری جدید. نام‌ها و تصاویری که امروز می‌دانیم در خطر جدی قرار گرفته‌اند و خانواده‌هایشان در مقابل دادسرا، بی‌خبر، بلاتکلیف و سرگردانند. دوستان و عزیزانمان که هدف اتهاماتی قرار گرفته‌اند که هیچ نسبتی با کنشگری آگاهانه و مستقلانه آنها ندارد. ما می‌دانیم و می‌شناسیم. می‌دانیم «ژن، ژیان، آزادی»، اعتراضی است متکی به خود و برآمده از تحقیرها و خشونت‌های جمعی که در حصار همین مرزها متحمل شدیم. فهم مشترک ماست از خیال آینده و آزادی. برآمده از انباشت مقاومت زیسته تاریخی ماست و این دارایی را ادعاهای بی‌اعتبار هیچ دم‌ودستگاهی نمی‌تواند از ما بگیرد.

#زن_زندگی_آزادی
#ژن_ژیان_ئازادی
@harasswatch

🟤ضرورت فمینیستی پرداختن به سقط ناخواسته جنین

✍️نویسنده: غنچه قوامی


زاگاه - سقط ناخواستۀ جنین به‌مثابۀ پدیده‌ای عمیقاً جنسیتی که طیف وسیعی از زنان(۱) را به‌طور مستقیم تحت ‌تأثیر قرار می‌دهد تاکنون توجه فمینیستی چندانی به خود جلب نکرده است. جنبش عدالت باروری در غرب توانسته تا‌ حدودی تمرکز یکه‌تازانه بر موضوع سقط خودخواستۀ جنین را به چالش بکشد و مباحثی چون عقیم‌سازی اجباری و دیگر رویه‌های سرکوبگرانۀ دولت‌ها علیه باروری زنان فرودست و رنگین‌پوست را نیز علنی و مطرح کند. در نتیجۀ این تلاش‌ها، بسیاری از فمینیست‌ها به این باور رسیده‌اند که حق باروری نه به‌اندازۀ حق عدم باروری اما همانند آن در معرض تهدید و سرکوب دولت‌هاست. اما تعیین جایگاه «باروری ناموفق» در سیاست‌ فمینیستیِ معطوف به «عدم باروری» نیازمند پرداخت نظری و تفصیلی بیشتری است. سقط ناخواستۀ جنین عموماً مسئله‌ای شخصی قلمداد می‌شود یا به امری صرفاً پزشکی تقلیل می‌یابد و در بدترین حالت به «قصور زن» نسبت داده می‌شود، به‌طوری‌که ابعاد نظری و سیاسی آن پنهان می‌ماند. این پدیده از آنچه عموم تصور می‌کنند شیوع بیشتری دارد.

🔸️پرداختن به موضوع سقط ناخواستۀ جنین برای بسیاری از نظریه‌پردازان فمینیست مخاطره‌برانگیز است، چراکه به رسمیت شناختن تمامی عواقب احساسی و عاطفی سقط ناخواسته مانند غم، سوگواری و احساس فقدان ممکن است به ایده‌های مخالفانِ حق خودمختاری باروری اعتبار بدهد، ایده‌هایی که حیات جنین را فتیشیزه می‌کند و از پایان دادن به این حیات تراژدی می‌سازد. چگونه از نادیده ‌گرفتن سقط ناخواستۀ جنین اجتناب کنیم بی‌آنکه در دام نقض و محدودسازی حقوق باروری بیفتیم؟ چرا پرداختن به مسئلۀ سقط ناخواسته اهمیت دارد؟ آیا سوگواری برای جنین از‌دست‌رفته به معنای تثبیت و تقویت استدلال‌های رایج علیه حق انتخاب است؟ آیا این سوگواری به لحاظ فمینیستی توجیه‌پذیر است؟ این نوشتار تلاش دارد با ترجمه‌ و تلخیص تعدادی از مقالاتی که در این حوزه تألیف شده به این پرسش‌ها پاسخ دهد. ذکر این نکته ضرورت دارد که کلیۀ این مباحث در محافل آکادمیک امریکا و در بستر تاریخی ـ اجتماعی این کشور مطرح شده است.

#زاگاه

@zaagaah

🔻ادامه مطلب:
https://zaagaah.com/xxr7

🔸️در ۲۴ ژوئن سال ۲۰۲۲ دادگاه عالی آمریکا حکم رو علیه وید در ارتباط با حق پایان خود خواسته بارداری را لغو کرد. حکمی تاریخی که به واسطه آن زنان آمریکایی برای نیم قرن با حمایت قانون اساسی، حق پایان دادن به بارداری را داشتند. زنان آمریکایی پس از این حکم در سه ماه اول بارداری حق مطلق سقط جنین داشتند. با لغو این حکم قوانین مرتبط با سقط جنین خود خواسته به قانونگذاران ایالتی واگذار شد. به این ترتیب در ایالت‌هایی که محافظه کاران بر مسند قدرت بودند سقط جنین خودخواسته ممنوع می‌شد. تصمیم آمریکا در مورد سقط جنین برخلاف تحولات جهانی در این زمینه بود. بر اساس گزارش مرکز حقوق باروری و عفو بین‌الملل طی دو دهه گذشته، بیش از ۵۰ کشور قوانین کمتر محدودکننده‌ای برای سقط جنین خود خواسته تصویب کرده‌اند و نقش اساسی آن را در حفاظت از جان زنان، سلامت و حقوق بشر به رسمیت می‌شناسند.

🔸️با این وجود حق پایان خودخواسته بارداری تا حد زیادی در جهان در شرایط نابرابر باقی مانده است. در حالی که در سال از هر چهار بارداری یک مورد به سقط جنین ختم می شود، در سراسر جهان بیش از ۴۰ درصد از زنان در سنین باروری در کشورهایی زندگی می‌کنند که دارای قوانین محدود کننده در این زمینه هستند. سقط جنین خود خواسته هنوز در نزدیک به ۲۰ کشور از جمله بسیاری از کشورهای آفریقایی همچون مصر، سنگال، گابن، ماداگاسکار و موریتانی ممنوع است.

🔸️در آمریکای جنوبی نیز دسترسی به سقط جنین دشوار است. پایان خود خواسته بارداری در سورینام، نیکاراگوئه و السالوادور مجاز نیست. در سال ۱۹۹۸، السالوادور قوانین سختگیرانه‌ای را در این مورد تصویب کرد. این مجازات‌ها شامل تعقیب قضایی عموماً مبتنی بر «بدترین نوع قتل» است که تا ۵۰ سال حبس دارد.
در سال ۲۰۲۲ زنان سالوادورایی بر علیه قوانین سختگیرانه ممنوعیت پایان خود خواسته بارداری راهپیمایی کردند و خواستار تغییر این قوانین شدند.

🔸️در اروپا اما ممنوعیت کامل پایان خود خواسته بارداری تقریبا استثنا است. در مالتا، زنانی که سقط جنین خود خواسته انجام می‌دهند با مجازاتی از ۱۸ ماه تا سه‌سال زندان مواجه می‌شوند. سقط جنین در دو ایالت کوچک آندورا و واتیکان نیز ممنوع است.

🔸️کشورهای دیگری هستند که پایان خود خواسته بارداری را قانونی کرده‌اند اما دسترسی به آن را مشروط به شرایط بسیار محدود کننده‌ای می‌دانند. در ساحل عاج، لیبی، اوگاندا، سودان جنوبی، عراق، لبنان، ایران، سوریه، افغانستان، یمن، بنگلادش، میانمار، سریلانکا، گواتمالا، پاراگوئه و ونزوئلا سقط جنین تنها در مواردی که جان یک زن را تهدید کند قانونی است.

🔸️در برزیل سقط جنین خود خواسته تنها در موارد تجاوز جنسی، خطر مرگ برای مادر یا ناهنجاری شدید جنین مجاز است. در آسیا، بالاترین دادگاه کره جنوبی در سال ۲۰۱۹ دستور لغو ممنوعیت پایان خود خواسته بارداری را صادر کرد که خلاف قانون اساسی تلقی می‌شد. با این حال، هنوز هیچ قانون جدیدی برای نظم دادن به مسئله سقط جنین تصویب نشده است.

🔸️در حالی که سقط جنین خود خواسته تا هفته دوازدهم بارداری در ایتالیا قانونی است اما در عمل، عمدتاً به دلیل باورهای موجود بسیار غیرقابل دسترس است. بر اساس آخرین آمار وزارت بهداشت در سال ۲۰۱۹، ۶۷ درصد از متخصصان زنان ایتالیا از انجام سقط جنین خودداری کردند. این رقم در پنج منطقه از ۲۰ منطقه ایتالیا به ۸۰ درصد می‌رسد.

🔸️لهستان در ژانویه ۲۰۲۱، ممنوعیت تقریبی سقط جنین خود خواسته را اعلام کرد. در این کشور تنها در موارد تجاوز جنسی، زنای با محارم یا زمانی که جان مادر در خطر است، قانون این عمل را مجاز می‌دانست.
پس از به تصویب رسیدن این قانون زنان لهستانی اعتراضات گسترده‌ای را به راه انداختند.

🔸️در برخی کشورها، دسترسی به سقط جنین خود خواسته اخیراً به زنان داده شده است. به طور مثال در ایرلند، حق پایان خود خواسته بارداری تنها از سال ۲۰۱۸ و پس از یک همه‌پرسی تاریخی قانونی شد. سقط جنین همچنین در سال ۲۰۱۹ در ایرلند شمالی آزاد شد. این کشور تنها بخشی از بریتانیا بود که سقط جنین خود خواسته هنوز در آن ممنوع بود. نیوزیلند تا سال ۲۰۲۰ سقط جنین خود خواسته را قانونی اعلام نکرد. در استرالیا، ایالت کوئینزلند در سال ۲۰۱۸ پایان خود خواسته بارداری را قانونی کرد و تنها نیو ساوت ولز، پرجمعیت ترین ایالت این کشور، همچنان آن را غیرقانونی می‌داند.

در تایلند، سقط جنین خود خواسته در فوریه ۲۰۲۱ قانونی اعلام شد و اکنون تا هفته ۱۲ بارداری قابل انجام است.

🔸️کلمبیا در فوریه ۲۰۲۲ سقط جنین خود خواسته را تا ۲۴ هفته بارداری قانونی کرد. در پی این موضوع، شیلی در ۱۶ مارس تصمیم گرفت تا جرم‌زدایی از سقط جنین را در پیش‌نویس قانون اساسی جدید خود لحاظ کند. در مکزیک نیز یک حکم مهم دادگاه عالی ممنوعیت سقط جنین خود خواسته را خلاف قانون اساسی اعلام کرد.

🆔️@zaagaah

🔸️با شدت گرفتن فعالیت‌های جنبش‌های مخالف حق سقط جنین خود خواسته جنبش‌های طرفدار حق انتخاب زنان نیز فعالیت‌های خود را گسترش دادند. با استفاده فعالان این حرکت از رنگ سبز در راهپیمایی‌ها این جنبش «موج سبز» نام گرفت. موفقیت کم نظیر این جنبش در کشورهای آمریکای جنوبی خونی تازه در رگ‌های هواداران حق انتخاب زنان و کمپین‌های فعالین زنان در کشورهای مختلف شد.

🔸️به گفته سازمان بهداشت جهانی موانع دسترسی به سقط جنین امن، به موقع، قابل دسترس، مقرون به صرفه، توام با احترام و بدون تبعیض می تواند باعث آسیب عاطفی و جسمی شود و حق حریم خصوصی زنان و دختران را نقض کند.

🔸️عدم دسترسی به سقط جنین امن همچنین حق برابری و عدم تبعیض، حق مصون بودن از شکنجه، رفتار و مجازات ظالمانه، غیرانسانی و تحقیرآمیز را نقض می‌کند.

🔸️عدم دسترسی به سقط جنین امن همچنین پیامدهای مالی و اجتماعی برای مردم و جوامع از جمله تأثیر منفی بر امکان زنان و دختران برای کسب آموزش و مشارکت کامل و مؤثر در جامعه دارد.

منبع: روزنامه شرق
✍️نویسنده: منیژه موذن

🆔@zaagaah

بیانیه‌ی جمعی از کنشگران مدنی و فعالان حقوق زنان در محکومیت بازداشت‌های اخیر فعالان در گیلان


در آستانه سالگرد کشته شدن ژینا امینی، فشارها بر فعالین مدنی و خانواده‌های دادخواه در سراسر کشور افزایش پیدا کرده است. تهدید، احضار و بازداشت اعضای خانواده جانباختگان خیزش ژینا در روزهای اخیر، حاکی از آن است که حاکمیت تمامی ابزارهای سرکوبگری خود را در جهت جلوگیری از برگزاری مراسم برای جان‌های عزیز از دست رفته و ممانعت از گرامیداشت یاد و نام آن‌ها در خانه‌ها و خیابان‌ها به کار گرفته است.

از طرف دیگر، علیرغم تبلیغات گسترده پیرامون «عفو عمومی»، پرونده‌سازی‌ها و صدور و تایید احکام حبس طولانی‌مدت و اجرای احکام برای تعدادی از بازداشت‌شدگان خیزش ژینا به طور بی‌وقفه ادامه دارد. نیروهای امنیتی در سراسر کشور با یورش به منازل فعالان سیاسی و مدنی که با شکستن در خانه، تفتیش و ضبط لوازم الکترونیکی همراه بوده است، سناریوسازی‌های خود را پیش برده‌اند. 

بازداشت جمعی از فعالان حقوق زنان و فعالین سیاسی در گیلان (متین یزدانی، جلوه جواهری، شیوا شاه‌سیاه، نگین رضایی، زهره و زهرا دادرس، یاسمین حشدری، فروغ سمیع‌نیا، آزاده چاوشیان، واحده خوش‌سیرت، سارا جهانی و هومن طاهری) و تکرار سناریوهای بی‌اعتبار درباره آن‌ها توسط وزارت اطلاعات و رسانه‌های وابسته به نهادهای امنیتی، از جمله فشارهای اخیر بر فعالان مدنی است که به وضوح از هراس نزدیک‌شدن به سالگرد خیزش ژینا نشات می‌گیرد و با هدف انتقام‌جویی علیه خیزش درون‌زای «زن، زندگی، آزادی» ادامه دارد. طی این مدت، تنها «واحده خوش‌سیرت» و «نگین رضایی» با تودیع قرار وثیقه به‌صورت موقت آزاد شدند و دیگر بازداشت‌شدگان، کماکان در بند نیروهای امنیتی هستند.

خانواده‌های بازداشت‌شدگان گیلان تا چندین روز از محل نگهداری آن‌ها بی‌خبر‌ و سرگردان و بلاتکلیف نگه داشته شده بودند. وزارت اطلاعات، در اطلاعیه‌ای در حالی مدعی شد «دو نفر از سرکردگان این تیم تشکیلاتی در دوره‌های براندازی نرم که توسط سرویس‌های اطلاعاتی دشمن در خارج از کشور برگزار شده‌اند آموزش دیده‌اند» که این افراد سوابق روشن و شفافی در حوزه کنشگری فمینیستی مستقل دارند و نام‌هایی شناخته‌شده در میان جامعه مدنی ایران هستند.

اگرچه فشار وارده بر کنشگران اجتماعی زخم جدیدی بر تنِ جمعیِ فعالان برابری جنسیتی است اما، همان‌طور که بازداشت‌ها و کشتار گسترده پس از آغاز خیزش، موجب عقب‌نشینی مردم و بویژه زنان از خواسته‌هایشان نشد، بدیهی است که پرونده‌سازی‌های جدید نیز جوش و خروشی را که به نام ژینا برپا شده، خاموش نخواهد کرد.

ما جمعی از کنشگران مدنی و فعالان حقوق زنان این روند را محکوم می‌کنیم و خواستار توقف پرونده‌سازی و سناریوبافی‌ و آزادی بی‌قید و شرط تمامی فعالان بازداشت‌شده هستیم. ما اعلام می‌کنیم که تا روز رهایی، آن‌ها را نام می‌بریم و صدایشان هستیم.

🔻برای امضای بیانیه به اینجا مراجعه کنید.