🟤فراتر از خشکی واژن و گُرگرفتگی؛ مخاطرات پساقاعدگی برای سلامت روان



زاگاه - زنان روزبه‌روز بیشتر از تجربه فراموشی، اضطراب و افکار خودکشیِ ناشی از تغییرات هورمونی در دوره میانسالی و پساقاعدگی می‌گویند. اما چرا هم‌چنان منابع و امکانات حمایتی در این زمینه محدود است؟

🔸️نوسانات خلقی، عصبانیت و فراموشی در میانسالی، بعضا دستمایه ساختن جوک‏‌های اینستاگرامی می‌شود. اما برای زنانی که در دوره پیشایائسگی (یعنی مرحله‏‌ای که منجر به توقف پریود می‌شود) و یائسگی (یعنی دوره‌ای که یک سال بدون پریود سپری شود) قرار دارند، این علائم اصلا خنده‌دار نیستند. نتایج نظرسنجی‌ای که از ۲۰۰۰ زن درمورد یائسگی انجام شده، نشان می‌دهد که ۷۵٪ از شرکت‌کنندگان مشکلات مربوط به حافظه یا تمرکز را ‌گزارش داده و ۶۹٪ از آنها، از احساس اضطراب و افسردگی صحبت کرده‌اند، البته نه لزومآً در سطحی که نیاز به مداخله پزشکی باشد. ولی اغلب به میزانی که موجب کاهش تمرکز و اعتمادبه‌نفس‌ در محیط کار می‌شود. در موارد نادر ممکن است این تغییرات خلقی بسیار شدید باشند.

🔸️با این وجود سلامت روان در دوران پساقاعدگی هنوز به‌صورت جامع مورد بررسی نگرفته است. این دوره، همراه با تغییر و تحولات گسترده‌ای در زندگی زنان است؛ بچه‏‌ها از خانواده جدا می‌‎شوند، والدین به دلیل کهولت سن بیمار می‌شوند و ممکن است تجربیاتی مانند طلاق، چالش‌‎های محیط کار و … شرایط را برای برخی افراد دشوارتر و همراه با آشفتگی‌های روحی بیشتری کند. آیا به‌دلیل تغییرات زندگی است که روانتان آزرده شده یا اساسا این تغییرات هورمونی است که تحولات زندگی شما را رقم زده است؟

🔸️نظرسنجی‌ای که اخیرا از ۴۰۰۰ زن برای مستندی به نام «داوینا مک‌کال: جنسیت، ذهن و یائسگی» انجام شده، آمار شوکه‌‎کننده‌‏ای به همراه داشته است. از هر ۱۰ زن، یک نفر به دلیل علائم یائسگی – اعم از روانی و جسمی – شغل خود را ترک کرده بودند، در حالی که ۱۴ درصد ساعات کاری خود را کاهش داده بودند. کیت مویر، نویسنده کتاب«تمام آنچه که باید درباره یائسگی بدانید» و تهیه‌کننده مستند مذکور می‌گوید: «من زنانی را می‌شناسم که توافق‌نامه‌های عدم افشا را امضا کرده‌اند و به‌دلیل علائم یائسگی آنقدر در محیط کار تحت فشار و آزار و اذیت قرار گرفتند که مجبور به استعفا شدند.»

🔸️آرتور اشاره می‌کند سکوت شرم‌آوری که در مورد مشکلات سلامت روان در دوره یائسگی وجود دارد، موجب شده تا بسیاری از زنان برای شناسایی علائم‎ خود آمادگی و آگاهی نداشته نباشند. او می‌گوید: «وقتی این اتفاق برایم افتاد احساس تنهایی مطلق می کردم.» حالا فکر می‌کنم هرچه بیشتر در موردش حرف بزنیم، کمتر احساس تنهایی می‏‌کنیم.
@zaagaah
#زاگاه

🔻نسخه کامل مقاله :

https://zaagaah.com/564e

🔸گفتگوی اختصاصی با ورونیکا کروس، مدیر سازمان لس لیبرس و کنشگر حوزه سقط جنین در مکزیک

🟤راهکارهایی در راستای کمک به زنان در ایران و منطقه برای دسترسی به حق سقط جنین


✍️تهیه: فاطمه حسین‌زاده


🔸زاگاه- وقتی مجریان قانون از انجام وظیفه خود سر باز می‌زنند و حتی زن ها را به‌دلیل سقط‌جنین زندانی می‌کنند، چه باید کرد؟ پاسخ فعالان و وکلای زن سازمان Las Libres (زنان آزاد) در ایالت گواناخواتوی مکزیک به این سوال، سال‌ها تلاش و مبارزه برای اثبات بی‌گناهی ۹ زن زندانی محکوم به ۲۵ تا ۳۰ سال حبس بود که به رهایی آنها ختم شد؛ برگ سبزی در دفتر جنبش فمینیستی مکزیک. گوستاوو مونتانیا سینماگر کلمبیایی این داستان را در مستندی دیدنی به تصویر کشیده است.

🔸در‌حال‌حاضر لس لیبرس یکی از شناخته‌شده‌ترین سازمان‌های فمینیستی فعال در حوزه حق سقط‌جنین در سطح جهان است که علاوه‌بر مکزیک، با گروه‌های فمینیستی در سایر کشورها نیز همکاری می‌کند. تابستان ۱۴۰۱ به دعوت زاگاه به گفتگو با ورونیکا کروس مدیر و از موسسین این سازمان نشستم. با برخاستن جنبش «زن، زندگی، آزادی» در سرزمین مادری، تکمیل مقاله تا به امروز به تاخیر افتاد. آنچه می‌خوانید، آتش سر برآورده از خاکستر سال گذشته با امید به‌ پیشبرد وضعیت حقوق زنان در ایران و منطقه است.

🔸در دهه ۷۰ میلادی، هم‌زمان با موج دوم فمینیستی در مکزیک، سقط‌جنین در سراسر کشور به‌عنوان جرم شناخته می‌شد و تنها در چند مورد استثنا مانند خطر جان مادر یا تجاوز منع قانونی وجود نداشت. در این دوران اولین زمزمه‌های مطالبات فمینیستی نسبت به حق سقط‌جنین، به‌خصوص بحث جرم‌زدایی از آن آغاز شد که دهه‌ها به طول انجامید. در سال‌های پایانی دهه ۹۰، تشکل‌های فمینیستی متمرکز بر حق فرزندآوری بدون اجبار (maternidad voluntaria) و دسترسی به قرص‌های جلوگیری از بارداری شکل گرفتند. همزمان برخی فمینیست‌ها تمرکز فعالیت خود را بر کمک به قربانیان تجاوز برای دسترسی به خدمات درمانی سقط‌جنین گذاشتند که سازمان لس لیبرس دقیقا در همین فضا و دوره شکل گرفت.

🔸لس لیبرس یک نمونه از شبکه‌های همراهی موجود در مکزیک  است که تاکنون به هزاران نفر حمایت و خدمات سقط‌جنین ارائه کرده است. شبکه همراهی یا acompañamiento شبکه‌ای از افراد است که به دختران و زنانی که قصد سقط‌‌جنین دارند خدمات رایگان متعددی از جمله مشاوره پزشکی یا روانشناسی، دارو، حمایت عاطفی و غیره ارائه می‌دهند. این خدمات مبتنی بر کنشگری مستقل و جامعه‌محور و عاری از هرگونه انگ، قضاوت و خشونتند. شواهد نشان می‌دهد که سقط‌‌جنین با قرص از طریق شبکه‌های همراهی بسیار ایمن و موثر است. کسانی که افراد را همراهی می‌کنند از قبل آموزش‌های لازم را دیده و داروهای موردتایید سازمان بهداشت جهانی (قرص میزوپروستول تحت نام تجاری سیتوتک Cytotec) را ارائه می‌دهند. شبکه‌های همراهی فعال در مکزیک همواره در حال همکاری با سایر کشورهای آمریکای لاتین هستند، اما لس لیبرس در سالهای اخیر به طور مشخص مشغول کمک دختران و زنان در کشورهای امریکای مرکزی، اروپا و به ویژه ایالات متحده است.

#زاگاه

@zaagaah

🔻بخش اول این گفتگو را بطور کامل در لینک زیر بخوانید.

https://zaagaah.com/himr

🎧نسخه صوتی بخش اول گفتگو با ورونیکا کروس، مدیر سازمان لس‌لیبرس و کنشگر سقط جنین در مکزیک

🆔️@zaagaah

🔸️دادگاه عالی مکزیک از پایان خودخواسته بارداری، جرم‌زدایی کرد

🟤"امروز، روز پیروزی و عدالت برای زنان مکزیک است"


زاگاه- دادگاه عالی مکزیک روز چهارشنبه در حکمی از سقط خودخواسته جنین در سراسر کشور جرم‌زدایی کرد. براساس این حکم، مجازات‌های مرتبط با پایان خودخواسته بارداری از قانون مجازات فدرال این کشور حذف شد و تمام مراکز درمانی فدرال موظفند خدمات مرتبط با سقط جنین خودخواسته را در اختیار زنان قرار دهند.

صدور این حکم در مکزیک، کشوری با ۱۳۰ میلیون جمعیت، نشان‌دهنده این است که کشورهای آمریکای لاتین چگونه نقشی پیشرو در گسترش حقوق مرتبط با سقط جنین خودخواسته دارند. تصمیم دادگاه عالی همچنین یک پیروزی بزرگ برای سازمان حقوق باروری گایر، مستقر در مکزیکوسیتی بود که با مبارزات مستمرشان نقش بزرگی در دست‌یابی به این حکم داشت.

گایر پس از اعلام این حکم در بیانیه‌ای اعلام کرد: «هیچ زن یا فرد باردار و یا کارمند مرکز پزشکی برای پایان خودخواسته بارداری مجازات نخواهد شد.»

ربکا راموس، مدیر اجرایی گایر در مصاحبه با نیویورک تایمز در ارتباط با این موضوع گفت: «من  بسیار مفتخرم. این حکم موجب دسترسی ما به چیزی می‌‏شود که سال‌ها آن را در اختیار نداشتیم. یعنی از این پس حداقل در سراسر کشور خدمات قانونی و ایمن پایان خودخواسته بارداری در مراکز مشخصی ارائه می‌شود.»

دادگاه عالی مکزیک ابتدا در سال ۲۰۲۱ حکم داد که جرم‌انگاری سقط جنین خلاف قانون اساسی است، اما این حکم فقط در ایالت کوآهویلا که هم‌مرز با تگزاس است اعمال می‌شد.

برخی از ایالت‌های مکزیک قبلاً مجازات‌های کیفری برای پایان خودخواسته بارداری را حذف کرده بودند و آگواسکالینتس دوازدهمین ایالتی بود که هفته گذشته این کار را انجام داد.

هر چند حکم روز چهارشنبه هیچ تأثیری بر قوانین محلی ندارد و پایان خودخواسته بارداری همچنان در ۲۰ ایالت از ۳۲ ایالت این کشور غیرقانونی است اما حتی در این ایالت‌ها هم حالا زنان می‌توانند در مراکز بهداشتی فدرال به صورت قانونی سقط جنین را انجام دهند.

ورونیکا کروس، بنیانگذار گروه فمنیستی لس لیبرس در گواناخواتو، مکزیک، در گفتگو با نیویورک تایمز گفت: «امیدوارم این مقدمه‌ای باشد تا قانونگذاران محلی نیز از سقط خودخواسته جنین جرم‌‎زدایی کنند، زیرا قانونگذاران به وظیفه خود عمل نمی‌کنند.» پس از اعلام این حکم موسسه ملی زنان مکزیک نیز در پستی در توییتر نوشت: «امروز، روز پیروزی و عدالت برای زنان مکزیکی است.» این سازمان دولتی، تصمیم دیوان عالی را گامی بزرگ به سوی برابری جنسیتی خواند.

حکم دادگاه عالی شادی و جشنی بزرگ را برای زنان مکزیکی به همراه داشت. زنانی که سال‌ها برای رسیدن به چنین روزی مبارزه کرده‌اند. آندریا هرناندز، فعال فمنیست در شهر مکزیکوسیتی در مصاحبه با گاردین گفت: «انگار که یک رویاست. در حال حاضر خوشحال‌ترین آدم دنیا هستم. اگر شما توانایی زایمان ندارید پس در جایگاهی نیستید که بگویید سقط جنین درست است یا غلط.»

#زاگاه

@zaagaah
🔻ادامه مطلب:
https://zaagaah.com/4jfp

🔸گفتگوی اختصاصی با ورونیکا کروس، مدیر سازمان لس لیبرس و کنشگر حوزه سقط جنین در مکزیک (بخش دوم و پایانی)

🟤راهکارهایی در راستای کمک به زنان در ایران و منطقه برای دسترسی به حق سقط جنین



زاگاه- سقط جنین یک تجربه انسانی و عمرش به درازای عمر بشر است. ما می‌دانیم که زنان به شکل سنتی همواره در طول تاریخ عمل سقط جنین را با کمک یکدیگر انجام داده‌اند و این همراهی علیرغم تابو‌ بودن یا ممنوعیت سقط جنین بوده است. مکزیک هم استثنا نیست و قبل از دهه ۷۰ حمایت‌های زنان از یکدیگر برقرار بود. اما در این شکی نیست که کنش فمنیستی در این دوره راهگشای تغییراتی هر‌چند آهسته بود. در صحبت با تعدادی از فمنیست‌های باسابقه برایم تعریف کردند که در آن دوره برخی فمنیست‌های طبقه متوسط شهری به زنان کم‌برخوردار کمک‌های مالی و معنوی می‌رساندند. مثلا فرد را برای معاینه پیش دکترهای کلینیک‌های زیرزمینی یا قابله‌های مورد اعتماد می‌بردند و هزینه‌های لازم را پرداخت می‌کردند. با یادگیری روش‌های گیاهی بسیار رایج و موثر سقط جنین از زنان بومی، داروها را تهیه و به زن باردار می‌رساندند. در مقابل اگر زنان بومی یا روستایی نیاز به انجام سقط پزشکی در شهر داشتند، آنها را به کلینیک می‌بردند. همیاری‌های ارگانیک از این دست بین گروه‌های مختلف زنان همواره امتیازی برای پیشبرد نیازهایشان بوده است.

🔸️بنابراین شبکه‌های همراهی به آن معنایی که ما امروز آنها را می‌شناسیم در آن دوره فعالیت نمی‌کردند و لس لیبرس اولین نمونه از نوع خود یعنی شبکه همراهی سقط‌جنین از طریق قرص در مکزیک در سال ۲۰۰۰ بود. ما در ۲۳ سال گذشته شبکه‌های بسیاری را در سراسر کشور ساخته‌ایم و این شبکه‌ها خود شبکه‌های بعدی را سازماندهی کرده‌اند. فکر می‌کنم مکزیک بیشترین تعداد شبکه‌های همراهی در جهان را داشته باشد.

🔸️درحال‌حاضر، در تمام مرکز ایالت‌ها حداقل یک شبکه فعال وجود دارد. مثلا شهر بزرگ و پرجمعیت مونترری (Monterrey) حداقل ۱۰ شبکه فعال دارد یا تمامی ۴۶ شهر ایالت گوآناخوآتو شبکه همراهی خود را دارند. البته ما آمار دقیقی از تعداد دقیق شبکه‌ها نداریم. از آنجا که افراد به‌صورت خودمختار می‌توانند جمع‌ کوچک نزدیکان خود را تبدیل به شبکه‌ای امن کنند و به‌صورت موقت یا طولانی فعالیت داشته باشند، احتمالا تعداد شبکه‌ها بسیار بالاتر از آن چیزیست که ما اطلاع داریم.
#زاگاه

@zaagaah

🔻این گفتگو را در لینک زیر بخوانید:

https://zaagaah.com/0ity

🎧نسخه صوتی بخش دوم و نهایی گفتگو با ورونیکا کروس، مدیر سازمان لس‌لیبرس و کنشگر سقط جنین در مکزیک

🆔@zaagaah

زاگاه- یکسال از کشته شدن #ژینا_امینی در بازداشت گشت ارشاد می‎گذرد. ژینا که نامش به اسم رمز مبارزه و مقاومت ده‎ها ساله زنان در ایران برای دستیابی به برابری و آزادی تبدیل شد. ژینا که مرگ خشونت‏بار و مظلومانه‎اش، جنبش مترقی و فمینیستی ژن،ژیان، ئازادی را کلید زد و محل تلاقی همه مردم تحت ستم در ایران شد. مردمی که از دهه‎ها ستم اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و قومی به جان آمده بودند و هرکدام می‏توانستند مطالباتشان را در این جنبش پیدا کنند و آن را از آن خود بدانند. جنبشی که با اعتراض به خشونت سیستماتیک و دولتی علیه زنان آغاز شد و سپس در پی براندازی همه ساختارهای مردسالارانه‌ و سرکوبگری رفت که دهه‌هاست نه فقط زنان را که همه شهروندان ایران را برده و مطیع می‌خواهد.

🔸طی این یکسال، کنشگران فمینیست و فعالان حوزه زنان یکی از گروه‏های مورد هدف سیستم سرکوب بودند و بسیاری از خواهران ما به محض شروع خیزش، دستگیر و زندانی شده یا ساعت‎ها و روزها در اتاق‎های بازجویی نهادهای امنیتی مورد بازجویی، تهدید و تحقیر قرار گرفتند. اما به موازات مقاومت و مبارزه در خیابان، روایت مقاومت خواهران و همرزمان ما از پشت دیوارهای بلند زندان، از تهران تا کرج، از کردستان تا بلوچستان، از تبریز تا ارومیه و مشهد و گیلان، به گوش می‌رسید. آنها با ترانه و آواز، با شعار، و حتی با خنده‎هایشان، مقاومت و مبارزه را به سلول‎های تنگ و تاریک زندان برده بودند.

🔸سال پیش در این روزها، مهسا امینی بر تخت بیمارستان خوابیده و امیدها برای زنده ماندنش به هیچ رسیده بود. ما خشمگین و عزادار ««رخت سیاه عزاداری که دیگر پرچم‎مان شده*» را باز بر تن کرده بودیم، و هنوز سوگواریم. سوگوار صدها جان نازنین بر خاک افتاده‎ایم. سوگوار نیکا و ساریناییم. سوگوار حدیث و آیداییم. سوگوار مهسا و غزاله و حنانه‏ایم. سوگوار ژیناییم و «یک وطن اندوه*» در جانمان داریم. اما همیشه و هنوز سوگ و اندوه‏مان را به مبارزه و مقاومت پیوند زده‎ایم. ما «زن، زندگی، آزادی» را هر روز زندگی می‎کنیم و باور داریم که «هر بار زنی روسری‏اش را در خانه جا می‏گذارد، انقلاب ما از نو آغاز می‎شود.*»

🔸به یاد خواهران دربندانمان نیلوفر حامدی، الهه محمدی، آنیشا اسداللهی، سروناز احمدی، سمانه اصغری، جلوه جواهری، فروغ سمیع‎نیا، بهاره هدایت، سپیده قلیان و ده‏ها زن زندانی سیاسی که از درون زندان‎های ظلم، شعله امید و مقاومت و مبارزه را در جان‎های ما روشن نگه داشته‎اند.

و به یاد تا ابد زنده‎ی تو، ژینا امینی... تو هرگز نمرده‎ای!

*۱: از توییت #نیلوفر_حامدی، پیش از دستگیری.
*۲: تیتر گزارش #الهه_محمدی از مراسم خاکسپاری مهسا امینی
*۳: از تراکت‌های توزیع‌شده در خیابان‌های ایران.

🆔@zaagaah

🔸️بررسی فرضیه افزایش آمار سقط غیرقانونی جنین پس از قانون جوانی جمعیت

🟤این گزارش تنَش درد می‌کند

✍️نویسنده: نیلوفر حامدی*

منبع: روزنامه شرق


زاگاه- وقتی صحبت از سقط غیرقانونی می‌شود، ذهن‌ها عموما به سمت روابط خارج از ازدواج می‌رود، حال آنکه بسیاری از آنها که مجبور می‌شوند به شکل غیرقانونی جنین را سقط کنند، در چنین روابطی هم نیستند و حتی بسیاری از آنها تمایل به فرزندآوری هم دارند. مثل شمیم، مادر جوانی که قرار بود زمستان سال گذشته فرزند دومش را به دنیا بیاورد. اما همه‌چیز به هم گره خورد تا خانواده آنها با تروماهای روانی متعدد، در پایان سال، سه‌نفره باقی بماند. سونوگرافی که در هفته سی‌ام بارداری خبری بد برای شمیم و همسرش داشت: «هفته سی‌ام بارداری‌ام بود. نتیجه سونوگرافی اما خبرهای خوبی برای من و همسرم نداشت. پزشک گفت نشانه‌هایی از مشکلات ساختاری-قامتی در بدن جنین مشاهده شده است. پیگیری‌ها را بیشتر و با چند پزشک متخصص دیگر هم مشورت کردیم. مشکل قطعی بود. قرار بود فرزندم با یک مشکل جسمی-مغزی-حرکتی به دنیا بیاید. با همسرم خیلی حرف زدیم و با توجه به اینکه یک کودک دیگر هم در خانه داشتیم و نمی‌توانستیم وضعیت زندگی او را هم مختل کنیم، تصمیم به سقط گرفتیم؛ اما مشکل آنجا بود که زمان طلایی برای سقط قانونی را از دست داده بودیم. هرچه زمان جلوتر می‌رفت وضعیت ما هم در خانه بدتر می‌شد. پزشک صریحا گفته بود که فرزندم به خاطر تجمع آب در بدنش با تورم جنرالیزه مواجه شده که همین موضوع باعث می‌شود مغزش کارکرد طبیعی نداشته باشد. حتی بسیاری این احتمال را دادند که جنین مرده به دنیا بیاید؛ اما چاره‌ای نداشتیم. راه قانونی در مقابل ما باز نبود و نمی‌خواستیم سراغ راه‌های زیرزمینی برویم».

🔸️این نوزاد اگرچه به دنیا آمد؛ اما فرصت زیادی برای زندگی‌کردن نداشت: «بالاخره روز زایمان رسید و فرزندم به دنیا آمد؛ اما به خاطر همان مشکلاتی که پزشکان پیش‌تر درباره‌اش گفته بودند، مستقیم راهی اِن‌آی‌سی‌یو شد. می‌خواهم به شما بگویم که من حتی فرصت نکردم بچه‌ای را که ۹ ماه در بدنم نگه داشته بودم، برای ثانیه‌ای در آغوش بگیرم. ۳۰ دی‌ماه سال ۱۴۰۰ بود که فرزند من به دنیا آمد و دقیقا ۳۰ بهمن‌ماه، وقتی من در اتاق روان‌درمانگرم بودم تا بتوانم ترومایی را که در این مدت پشت سر گذاشته بودم، درمان کنم، همسرم با من تماس گرفت و خبر داد که از بیمارستان زنگ زده‌اند و گفته‌اند که دخترک کوچک ما بیش از این توان ادامه نداشت».

《* #نیلوفر_حامدی برای نوشتن این گزارش برنده جایزه انجمن صنفی خبرنگاران استان تهران شد.》

#زاگاه

@zaagaah

🔻نسخه کامل گزارش:

https://zaagaah.com/2xd8

🔸فراوانی «خشونت زایمان» در بیمارستان‌های دولتی


🟣«بدترین روز زندگی‌ام بود، دلم می‌خواست بمیرم»


زاگاه- چند روز پیش ویدیویی توسط یک کارشناس مامایی در اینستاگرام منتشر شد. ویدیویی که حاوی طنزی تلخ از «خشونت زایمان» و نحوه برخورد پزشکان، ماماها و پرستاران در بیمارستان‌های دولتی با زنان باردار بود. این کارشناس مامایی در این ویدیو که بسیار مورد توجه قرار گرفت، به چند مساله رایج در بیمارستان‌ها اشاره می‌کند. موضوعاتی که ممکن است به نظر فاجعه بیاید و یا گمان کنیم فقط در برخی از بیمارستان‌ها اتفاق می‌افتد، اما مروری بر بخش نظرات و آنچه زنان از تجربیات عینی‌شان نوشتند، هولناکی تجربه زایمان در بسیاری از بیمارستان‌های دولتی و حتی خصوصی برای زنان را نشان می‌دهد. زنانی که می‌گویند هنوز با ترومای روز زایمانشان درگیرند و نمی‌توانند فراموش کنند که چقدر تحقیر شده و توهین شنیده‌اند و برای اینکه کادر درمان با آنها لج نکنند و بچه‌شان را سلامت به دنیا آورند، در مقابل تمام توهین‌ها سکوت کرده‌اند.

🔸این اولین‌بار نیست که توهین به زنان باردار در بیمارستان‌‏ها مورد توجه قرار می‌‎گیرد. در آبان‌ماه سال ۱۴۰۰ انتشار یک فایل صوتی از بخش زایمان یک بیمارستان باعث شد تا این موضوع در رسانه‌ها مطرح شود و زنان زیادی با تایید و به اشتراک گذاردن تجربیاتشان، نشان دهند که این رفتارهای غیرانسانی نه یک اتفاق که یک وضعیت معمول و تکرارشونده در بسیاری از بیمارستان‏‌ها است.

🔸این پست نزدیک به چهارهزار کامنت دریافت کرده است که مرور آنها نشان می‌دهد به جز معدود زنانی که زایمانشان را در بیمارستان‌های خصوصی و با پرداخت هزینه‏‌های گزاف انجام داده‌‎اند و به ندرت شاهد بدرفتاری کادر درمان بوده‌اند، تحقیر زنان باردار و توهین به آنها در هنگام زایمان در بیمارستان‌های دولتی، امری بسیار مرسوم است. مساله‌ای که کمتر در مورد آن حرف زده می‌شود و اکثر زنان تلاش می‌کنند تا آنچه را از سر گذرانده‌اند، فراموش کنند.

🔸زنان بسیاری نوشته‌اند که ساعت‌ها درد کشیده و طی این مدت هیچ کمکی از سمت پزشک و مامای بیمارستان دریافت نمی‌کردند. زنی نوشته «از درد به خودم می‌پیچیدم. اومدم دستشو بگیرم و بگم ترو خدا یکاری بکن. چنان جیغ زد به من دست نزن. این غربتی بازیا رو درنیار و ... بعد از ۱۸ ساعت درد کشیدن و ۸ سانت بازشدن دهانه رحم، سزارینم کردن. بخاطر زور زیاد سر بچه‌م ورم کرده بود موقع سزارین.»

🔸استفاده از الفاظ توهین‌آمیز و خلاف شأن بخش دیگری از این خشونت است و از آنجایی که بسیاری از زن‏ها حتی از تکرار آنچه شنیده‌‎اند نیز شرم دارند و نمی‌‎توانند بر زبانش بیاورند، کمتر در مورد آن حرف زده می‌‎شود. زنان می‏‌گویند که خجالت می‏‌کشند آنچه شنیده‌‎اند را بازگو کنند و ترجیح می‌دهند درد آن تحقیر و توهین را برای همیشه در سینه خود حفظ کنند. از طرف دیگر اما به نظر می‌‎رسد کادر درمان در بسیاری از بیمارستان‌های دولتی بدون هیچ شرمی همچنان به استفاده از جملات توهین‌آمیز ادامه می‌دهند. زنی نوشته است:« به دوست من که درد داشته و ناله می‌کرده گفته بودن موقع دادن باید به فکر اینجاشم می‌بودی!»
#زاگاه

@zaagaah


🔻نسخه کامل این گزارش را در لینک زیر بخوانید:

https://zaagaah.com/sp07

✅️ویدیوی مورد اشاره در پست بالا

🆔️@zaagaah

🟤طرح یک سیاست فمینیستی مادرانه: چرا شیردهی نمی‌تواند یک انتخاب شخصی باشد؟

✍️نویسنده: آزاده ثبوت


زاگاه- شیردهی با اینکه یک فعالیت خاص جنسیتیِ مرتبط با بدن‌های منتسب به زنانه است کمتر از سوی گروه‌های زنان و سازمان‌های فمینیستی مورد توجه قرار گرفته است. در بسیاری از آثار مهم فمینیستی، از شیردهی «به‌عنوان یک «انتخاب» یاد می‌شود بی‌آنکه به مجموعه پیچیده‌ای از نیروهای اجتماعی و سیاسی تاثیرگذار بر زندگی زنان توجه شود (لی، ۲۰۱۲ ؛ ولف، ۲۰۰۶). در خلال سال‌های کار در مناطق حاشیه‌ای شهر تهران، در اردوگاه‌های آوارگان در غرب آسیا و در مناطق شهری کارگرنشین در اروپای غربی دریافته‌ام که شرایط مادی و ساختارهای قدرت سهم مهمی در تجربه زنان از شیردهی دارند.

🔸️تحقیقات نشان می‌دهد مادرانی که در مناطق اقتصادی کم‌برخوردار زندگی می‌کنند کمترین میزان شیردهی را دارند، و استفاده از شیر خشک در میان جوامع کم‌برخوردار شایع‌تر است. درآمدهای کمتر و ناامنی شغلی نیز ممکن است بر امکان شیردهی مادران و بازگشت زودهنگام آنها به کار تأثیر بگذارد. همچنین از آنجا که کارفرمایان هیچ اقدامی برای تسهیل تغذیه نوزادان یا دوشیدن شیر مادر در محیط‌های کاری انجام نمی‌دهند، بسیاری از مادران پس از بازگشت به کار، به ناچار شیردهی را متوقف می‌کنند.

🔸️مطالعات و گزارش‌ها همچنین نشان می‌دهند که داشتن مسئولیت انحصاری برای تغذیه کودک به زنان احساس انزوا و حبس‌شدگی در خانه می‌بخشد (وال، ۲۰۰۱). زنان به حال خود رها می‌شوند تا با خستگی و نیازهای پایان‌ناپذیر مراقبت از نوزاد کنار بیایند، و این در حالی است که اغلب مسئولیت کارهای خانگی، مراقبت از کودک و یا کودکان دیگری را نیز به عهده دارند.

🔸️کنش‌گری سلامت‌محور برای ترویج تغذیه با شیر مادر همزمان به توسعه و ارزیابی اثربخشی اشکال مختلف حمایت‌های فردی و گروهی در جوامع محلی و در فضاهایی مانند مراکز درمان محلی و محیط‌های اجتماعی می‌پردازد. رویکرد کنش‌گرانه سلامت تأیید می‌کند که شیردهی تنها یک انتخاب شخصی نیست بلکه عوامل ساختاری بر آن، به ویژه برای زنان کم‌برخوردارتر موثر است. بدون حمایت‌های اجتماعی، اقتصادی و سیاسی نمی‌توان شیردهی را ترویج کرد.

🔸️سینه و شیر دادن به من در مورد سیاست آموخته است. شیردهی نمونه‎ای از سیاسی شدن امر شخصی است. هیچ راهی برای تبدیل فرهنگ تغذیه با شیشه شیرخشک به فرهنگ تغذیه با شیر مادر بدون درگیر شدن با سیاست وجود ندارد. ما در این مورد می‌توانیم از کار فمینیستی درس بگیریم. شخصی سیاسی است. زنی که در شیر دادن با همه تلاشش شکست می‌خورد، فردی مستقل از اجتماع نیست که «کار خود را درست انجام نداده باشد». او محصول ساختارهای اجتماعی، اقتصادی و سیاسی بالقوه متغیر است. با این اوصاف شیردهی چطور ممکن است سیاسی نباشد؟
#زاگاه

@zaagaah

🔻نسخه کامل این مقاله را در لینک زیر بخوانید:

https://zaagaah.com/dapj

🟣همراهی کنشگران فمنیست و دانشجویان مکزیک با جنبش آزادی‌خواهی مردم ایران

✍️گزارش: فاطمه حسین‌زاده


زاگاه- یک‌سالگی خیزش زن زندگی آزادی همزمان با ایام سالگرد سه حرکت مدنی در مکزیک فرصت مغتنمی بود برای آگاهی‌سازی بیشتر درباره شرایط حقوق بشر، حقوق زنان و زندانیان سیاسی در داخل ایران با آنها به گفتگو بپردازیم. از این رو جمعی از کنشگران ایرانی ساکن مکزیک در پیوند با تلاش‌های جامعه مدنی مکزیک، در تجمع و راهپیمایی‌های برنامه‌ریزی شده در مکزیکوسیتی در روزهای ۲۸ سپتامبر، ۳۰ سپتامبر و ۲ اکتبر شرکت کردیم.

۲۸ سپتامبر: روز جهانی حق سقط جنین ایمن

۳۰ سپتامبر: دومین سالگرد برپایی «میدان زنانی که مبارزه می‌کنند» توسط خانواده‌های دادخواه

۲ اکتبر: پنجاه‌و‌پنجمین سالگرد قتل عام تلاتلولکو (Masacre de Tlatelolco) در سال ۱۹۶۸

در این سه آکسیون در گفتگو با کنشگران مکزیکی در رابطه با شرایط فعلی خیزش ژینا در ایران، مطالبی به صورت پرینت‌شده در اختیار آنها گرفت و به سوالات ایشان در مورد مسائل مرتبط پاسخ داده شد. همچنین به درخواست کنشگران و شهروندان مکزیکی، سایت‌ها و صفحات مجازی کنشگران حوزه زنان در ایران از جمله سایت «زاگاه» به آنها معرفی شدند و بروشوری در مورد فعالیت‎های زاگاه در میان حاضران پخش شد.

کنشگران مکزیکی ضمن همراهی با مطالبات دموکراسی و برابری‌خواهانه مردم ایران، خواهان آزادی فعالین حقوق زنان و کودکان، روزنامه‌نگاران، معلمین و دانشجویان، هنرمندان، دادخواهان و سایر فعالین اجتماعی و سیاسی از زندان‌ها شدند. تصاویر انتخاب‌شده در این آلبوم عکس، گوشه‌ای از این تجمعات را به تصویر می‎کشد.

#زاگاه

@zaagaah

https://zaagaah.com/hlpy

زاگاه- پس از یکسال و یک‌ماه بازداشت موقت غیرقانونی، حکم محکومیت نیلوفر حامدی و الهه محمدی در روز ۳۰ مهرماه ۱۴۰۲ اعلام شد. بلافاصله پس از اعلام این حکم، خبرگزاری میزان و دیگر خبرگزاری‌های نزدیک به دستگاه‌های امنیتی با انتشار ویدیوهایی تلاش کردند تا با پخش مکالمات خصوصی و بهم چسباندن تصاویری بی‌ربط، ثابت کنند که این دو روزنامه‌نگار به دولت‌های خارجی ارتباط داشته‎اند. تصاویری که اتفاقا بی‎گناهی و سناریوسازی امنیتی علیه آنان را به خوبی برملا کرد و نشان داد که الهه و نیلوفر در تمام این سال‌ها به جز نوشتن و تلاش برای ارتقای آگاهی جامعه و تغییر وضعیت زنان، هیچ کار دیگری انجام نداده‌اند.

🔸به جز الهه و نیلوفر اما، سیستم امنیتی یکی از خوشنام‌ترین پلت‌فرم‌ها و گروه‎های فمینیستی سال‌های اخیر در ایران و سردبیر آن «غنچه قوامی» را نیز مورد هدف قرار داد. «دیدبان آزار» که از حدود شش‌سال پیش فعالیت‌اش را توسط گروهی از فمینیست‌ها بطور داوطلبانه در ایران آغاز کرد و تا امروز نیز بنا بر تعهد فمینیستی‌اش، این کنشگری را ادامه داده است. گروهی که هرگز به هیچ سازمان و جریانی وابسته نبوده و کنشگری‌اش برگرفته از مدل کنشگری دیگر گروه‌های جنبش زنان در گذشته، مبتنی بر کار داوطلبانه و پرهیز از دریافت کمک و فاند مالی بوده است.

🔸جای تعجب نیست که نهادهای امنیتی این گروه مستقل را به سازمان‌های خارج کشور وصل می‌کنند و با مطرح کردن ادعاهایی مانند دریافت پول، تلاش می‌کنند تا افکار عمومی را در مورد بازداشت روزنامه‌نگاران و کنشگران قانع کنند. سال‌هاست این شکل سناریوساز‌ی‌ها، جامعه مدنی مستقل ایران را هدف قرار داده، سرکوب کرده و با نسبت دادن اتهامات ریز و درشت تلاش کرده تا آنان را از عرصه کنشگری دور کند. آنها بهتر از هرکسی می‌دانند‎ که این گروه‌های‎ مستقل نه تنها که وابستگی مالی و فکری به جایی ندارند که در بسیاری از مواقع، خود منتقد چنین وابستگی‌هایی هستند.

🔸ما در «زاگاه» در کنار خواهرانمان در #دیدبان_آزار می‌ایستیم. حملات و اتهامات وارده علیه آنان را رد می‌‎کنیم، و تا روز آزادی خواهران فمینیست زندانی‌مان از آنان یاد می‌کنیم.

#زاگاه

@zaagaah

زاگاه- #آرمیتا_گراوند نوجوان ۱۶ ساله‌ای که ۲۸ روز پیش در پی درگیری با ماموران حجاب‌بان در مترو، به کما رفته بود، امروز درگذشت. کشته شدن او در امتداد مرگ «مهسا ژینا امینی» در بازداشت پلیس گشت ارشاد و صدها زن و مردی است که در یکسال گذشته برای «زن، زندگی، آزادی» به خیابان آمدند و هرگز بازنگشتند.

🔸مرگ او نشان می‌دهد همه زنانی که هر روز با نپوشیدن حجاب اجباری به خیابان می‌روند و مبارزه علیه خشونت سیستماتیک حکومتی بر زنان را ادامه می‎دهند، در معرض کشته شدن به دست حکومت قرار دارند. مرگ او نشان می‌دهد که قیام ژینا به‌رغم آرام شدن خیابان، هرگز پایان نیافته است و زنان مانند همه چهل و چندسال گذشته در صف مقدم مبارزه و مقاومت علیه خشونت حکومت مردسالار قرار دارند و هزینه این مقاومت را با جانشان می‎پردازند.

🔸در یکسال گذشته دختران نوجوان مدرسه‌ای، صحنه‎هایی ماندگار از اعتراض و مبارزه را رقم زدند. آنان در فضای سرکوبگر و به شدت امنیتی مدارس، حجاب اجباری را از سر برداشتند. شعار دادند، در خیابان به مردم معترض پیوستند، مورد حملات شیمیایی قرار گرفتند، دستگیر و زندانی شدند و حالا در امتداد همه آن مقاومت درخشان، یکی از همکلاسی‎هایشان را برای «ژن، ژیان، ئازادی» از دست داده‌اند.

🔸مرگ «آرمیتا گراوند» یک قتل حکومتی است. نام او و مقاومت او، هر روز در خیابان‌های ایران تکثیر می‎شود و یاد او و دیگران خواهران کشته‌شد‌ه‌مان‎، آتشی است که تا همیشه در درون ما زبانه می‎کشد و تا روز برچیده شدن تمامی اشکال ستم و خشونت علیه زنان، ما را به ادامه مبارزه و مقاومت فرامی‎خواند.
ما هرگز نمی بخشیم و هرگز فراموش نمی‌کنیم.

#مهسا_امينی‌‌
#ژینا_امینی
#زن_زندگی_آزادی

🆔@zaagaah

🔸️براساس جدیدترین تحقیقات

🟤خطرناکترین بخش بارداری، بازگشت نومادران به خانه است!


زاگاه- درحالی که بیشتر مردم فکر می‌کنند که زایمان خطرناک‌ترین بخش بارداری است، اما تحقیقات علمی جدید این فرض را به چالش می‌کشند. این تحقیقات نشان داده‌اند مرگبارترین زمان برای مادران، پس از تولد نوزاد و بازگشت به خانه است.

🔸️براساس این تحقیق، بیشترین شمار مرگ‌های مرتبط با بارداری، در طول یکسال اول پس از به دنیا آمدن بچه اتفاق می‌افتند و به ازای هر یک زنی که جانش را از دست می‌دهد، پنجاه تا صد زن وجود دارند که با عوارض و مشکلات سلامتی بطور مادام العمر دست به گریبان خواهند بود. براساس این یافته‌‏ها یک‌سوم مرگ‌‎های مرتبط با بارداری، در شش‌هفته اولیه پس از زایمان اتفاق می‌‎افتند.

🔸️پس از بدنیا آمدن بچه، معمولا سلامتی و تن‌درستی نوزاد در الویت توجه خانواده و اطرافیان قرار می‌گیرد و به سلامت مادر کمتر توجه می‌شود. بسیاری از تازه‌مادران به دلیل مشغله زیاد در نگهداری از نوزاد، فرصت مراجعه به یک ماما یا پزشک متخصص زنان را پس از زایمان بدست نمی‌آورند، حتی با وجودی که دستورالعمل‌های پزشکی اخیر تاکید می‌کنند که نومادران می‌بایست در طول سه‌هفته پس از زایمان توسط پزشک ویزیت شوند.

#زاگاه

@zaagaah
🔻ادامه مطلب:
https://zaagaah.com/aob2

🟤حقوق باروری و افراد دارای معلولیت؛ انگ‌ها و سوگیری‌های اجتماعی



زاگاه- حقوق باروری یکی از جنبه‌های اساسی خودمختاری انسان است که به افراد امکان می‌دهد در مورد بدن، خانواده و آینده خود تصمیم‌گیری کنند. با این حال، تلاقی حقوق باروری و معلولیت موضوعی است که اغلب نادیده گرفته می‌‎شود.

🔸️کتی ری، مادر مبتلا به آکندروپلازی (نوعی کوتولگی)، در گفتگو با گاردین در مورد چالش‏‌ها و تبعیض‌‎هایی که در دوران بارداری و والدشدن با آن مواجه بوده توضیح می‌دهد. او می‌گوید که در دوران بارداری‌اش هنگامی که برای سونوگرافی به دکتر مراجعه کرده، با این سوال مواجه می‌‎شده که آیا ممکن است بچه او نیز کوتوله باشد؟ او می‌‏گوید:«چنین سوالاتی عمیقا تبعیض‌آمیز و نشان‌دهنده سوگیری‌‏های اجتماعی و معلول‌هراسی است که در جوامع ما وجود دارد. سوگیری در برابر پدر و مادر معلول بودن و انتقال این دیدگاه که اگر بچه مبتلا به کوتولگی باشد، یک موجود نامطلوب و اشتباه خواهد بود.»

🔸️او می‌‏گوید چنین نگرشی از سوگیر‌ی‌های اجتماعی گسترده‌تری می‌آید که معلولیت را ویژگی منفی قلمداد کرده و تلاش می‌‏کند تا افراد معلول را از اجتماع حذف کند. کتی همچنین می‌گوید که در هنگام بارداری‌اش پزشک به او پیشنهاد داده بود، در صورتی که جنین‌اش نیز با ناهنجاری‌‎ای مانند او مواجه بود، بهتر است که آن را سقط کند. او فشار بر مادر و پدر معلول برای پایان دادن به بارداری از ترس اینکه نکند فرزند این دو نیز، با معلولیت متولد شود را تبعیض‌آمیز می‌داند. انگار زندگی فرد معلول ارزشمند نیست. 

🔸️«نینا تام» مدافع حقوق معلولان، نویسنده و تولیدکننده محتوا است که چهار فرزند دارد. او در گفتگو با گاردین توضیح می‌دهد که چطور به دلیل ناتوانی جسمانی‏‌اش هیچ‌کس انتظار ندارد که او مادر باشد.

🔸️نینا با مُهره‌شِکاف یا اسپینا بیفیدا متولد شد. او که هم‌اکنون مادر چهار فرزند است می‌گوید:« فکر می‌کنم به دلایل متعددی برای جامعه سخت است که به افراد معلول به عنوان پدر و مادر نگاه کنند. اول اینکه برای بچه‌دار شدن باید رابطه جنسی داشته باشیم و به دلایل نامعلومی افراد معلول همگی پاک و خوب و کاملاً بدون جنسیت دیده می‌شوند.» او ادامه می‌دهد:« سپس این ذهنیت وجود دارد که اگر پاهای من کار نمی‌کند، پس مطمئنا هیچ‌چیز دیگر هم کار نمی‌کند. و اینکه اگر ما نیاز به مراقبت داریم، بنابراین نمی‌‎توانیم از کسی مراقبت کنیم.»


#زاگاه

@zaagaah

🔻ادامه مطلب:
https://zaagaah.com/rttl

🟣 گزارش دو هفته‌ی اخیر از افزایش فشار و سرکوب زنان


دو هفته‌ی گذشته با خبر قتل حکومتی آرمیتا گراوند و حواشی خاکسپاری او به‌سر شد. این مراسم هر چند زیر فشارهای شدید امنیتی برگزار شد، اما همچنان با حضور گسترده‌ی جمعی مردمی و دانشجویان همراه بود، در این مراسم شعارهای بسیاری سر داده شد و ۶۲ زن بازداشت و به زندان‌های اوین و قرچک منتقل شدند.

⚪️ ۱۴ نفر از زنان بازداشتی حاضر در زندان قرچک با سرعتی حداکثری تنها یک هفته پس از بازداشت در تاریخ ۱۵ آبان‌ماه در دادگاه انقلاب، محاکمه شدند. در میان افراد بازداشت شده زنانی از تشکل‌های دانشجویی، وکلا و خانواده‌های دادخواه نیز دیده می‌شد.

⚪️ طی دو هفته اخیر فشار بر فعالین زن کرد نیز افزایش یافته است. تایید احکام حبس‌های سنگین ۷ و ۱۰ سال برای سکینه پروانه و سروه پورمحمدی، تنها گوشه‌ای از این سرکوب‌های مضاعف است، آن هم در حالی که همچنان «پخشان عزیزی» و «وریشه مرادی» با پرونده‌سازی امنیتی و اتهامات واهی در بازداشت به سر می‌برند و خبری از وضعیت آنان در دست نیست.

⚪️ صدور احکام فله‌ای حبس و زندان به قوت خود باقی است، مهسا یزدانی مادر دادخواه محمد جواد زاهدی در دادگاه انقلاب ساری به ۱۳ سال حبس محکوم شد. فرزند ۲۰ ساله او سال گذشته در خلال قیام ژینا در آمل کشته شد و هنوز مقامات نظامی شهر، قاتل او را شناسایی نکرده است.

⚪️منیژه موذن خبرنگار و فعال حقوق زنان در تهران نیز روز ۱۷ آبان بازداشت شد. پس از آن خبر مربوط به بازداشت مهناز طراح و شقایق مرادی نیز منتشر شد. این زنان فعال بازداشتی همچنان در مکانی نامعلوم تحت بازجویی قرار دارند.

⚪️ از سوی دیگر تعجیل در صدور اجرای احکام حبس، با سرعتی حداکثری در جریان است. اجرای احکام ریحانه انصاری، نسیم سلطان‌بیگی و سعیده شفیعی نیز از دیگر فشارها بر فعالین زنان است.

⚪️ تمامی این موارد به بازداشت‌های بسیار گسترده‌ی طیف‌های مختلفی از فعالان مدنی زن در شهر رشت، پیوند می‌خورد. روز شنبه ۲۰ آبان‌ماه، بیش از ده زن در شهر رشت بازداشت شدند که تاکنون هویت نینا گلستانی، رزیتا رجایی، آناهیتا حجازی، نسیم طواف‌زاده و هلاله ناطقه مشخص شده است. بازداشتی‌ها از نویسندگان و فعالین اجتماعی شهر هستند. این دومین بازداشت فله‌ای زنان طی چند ماه اخیر در استان گیلان است.

▪️آمار بازداشت‌ها و تشدید فشارهای امنیتی علیه زنان در سطح کشور، آن هم تنها ‌در دو هفته به قدری است که می‌تواند انجام هر کنشی را غیرممکن سازد، اما شاهد آن هستیم که از خیابان و دانشگاه‌ها (هرچند زیر شدیدترین رصدهای امنیتی) تا زندان‌ها، این زنان هستند که علیه کلیتی از ارتجاع چندگانه، ایستاده‌اند. طی همین دو روز گذشته فراخوان اعتصاب دانشگاه تربیت‌مدرس در اعتراض به فشارهای حراست و خفقان در فضای دانشگاه منتشر شد، اعتصابی که علی‌رغم رصد امنیتی در دانشگاه، شکل گرفت و طیف‌های بسیاری از دانشجویان را همراه کرد. علی‌رغم رژه‌ی نیروهای مختلف ناجا، لباس شخصی و سپاه و‌همچنین تصویربرداری از زنان در مترو و خیابان، اما باز هم زنان با پوشش اختیاری و بدون حجاب اجباری به خیابان می‌آیند. این وضعیت در زندان‌ها نیز برقرار است و دانشجویانی نظیر آرمیتا پاویر و دیگر زندانیان در زندان با اهرم اعتصاب غذا، مطالبات و حق آزادی خود را فریاد می‌زنند و علیه انواع سرکوب‌ها مقاومت می‌کنند.

تشدید فشارها و پرونده‌سازی‌های امنیتی علیه زنان بسیار و بیش از پیش افزایش یافته است. تبعیض و شرایط اشد خشونت سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و همچنین خشونت‌های خانگی (آن‌چنان که آمار بالا و‌ دهشتناک قتل‌های ناموسی و زن‌کشی‌ها به ما می‌گوید) چنان بر زندگی زنان سایه انداخته که چاره‌ای جز ایستادگی و مقاومت باقی نمانده است.


#ژن_ژیان_ئازادی
#اعتراضات_سراسری

@bidarzani