اکراین، از دیدگاه روسیه، عمق راهبردی روسی است که مورد دست درازی ناتو قرار گرفته و از سوی دیگر، سپر بلای ناتوست در برابر آنچه خطر روسیه می نامد. نه روسیه، سرِ اکراین معامله می کند و نه ناتو. آنجا جنگ سرنوشت است.

این سخن که روسیه در ‎#سوریه، با ‎#ترکیه و ناتو بر سر اکراین معامله کرده است تبلیغات میت و مزدوران ‎#ایرام است؛ برای بر هم زدن اتحاد ایران و روسیه در سوریه.

ایران_روسیه_چین محکوم به اتحادند.

@zahrdaroo

اولاف شولتز صدراعظم صهیونیست آلمان در سفر به کی‌یف در برابر پهپاد ایرانی شاهد 136 ناچار با این نگاه ناشی از بهت و حیرت می نگرد... روزگاری آلمان خودش را مهد تکنولوژی و دانش می دانست و شرکت‌های اسلحه‌سازی این کشور بهترین‌ها را تولید می‌کردند، اما او در سفر به اوکراین و دیدار با زلنسکی به ملاقات با شاهد 136 برده شد تا بداند که در ایران، فرزندان این مرز و بوم توانسته‌اند سلاحی را توسعه دهند که در نسل دوم خودش ماشین جنگی ناتو را متوقف کند...

@SyrianKhabar

ظاهرا آتش بس لبنان از طرف اسرائیل شکسته شد و طرح حملات گسترده در کابینه اسرائیل به تصویب رسیده است. حزب الله هم با اعتماد به نفس به نقض آتش بس جواب داد.

بند آخر پست اشاره شده را بخوانید.
@zahrdaroo

اسرائیل می خواهد همان معادله ای را در جنوب لبنان ایجاد کند که پیشتر در سال های گذشته در سوریه برقرار کرده بود. بزند؛ بدون بیم از پاسخ طرف مقابل.

@zahrdaroo

‌
❇️ رویکردی با صدمات جبران‌ناپذیر؛

اصرار بر تقلیلِ ایران به قبایلِ جدا از هم

برخی تصور می‌کنند گره کوری در ایران وجود دارد به نام "مسئلۀ اقوام" و به همین دلیل، هر مشکلی را به حساسیت‌های این موضوع پیوند می‌زنند، اما این همه اصرار برای قرائتِ نادرست از تاریخِ ایران چه هدفی را دنبال می‌کند؟

این روایت‌ها که طی سال‌های اخیر القا شده مبنی بر اینکه «ایران متشکل از اقوامِ پراکندۀ نامرتبط به هم است و باید کاری کنیم وحدتِ قومی به‌وجود آید» از اساس گزاره‌ای غلط و دور از تصویرِ حقیقی ایران است.

ایران سرزمینی متشکل از اقوامِ پراکنده نیست، یعنی قومیت‌های مختلف با ائتلاف، سرزمینی به نام ایران را خلق نکرده‌اند، بلکه ایران، جایگاه خانواده یگانه‌ای است که هر فرزندش در گوشه‌ای از این سرزمین بالیده و این خانوادۀ بزرگ و بزرگ‌تر شده است.

درست به عکس ترکیه یا عراق که هرقومی می‌تواند ادعا کند، گذشته، نژاد، فرهنگ و ملیتی غیر از دیگری دارد، در ایران یگانگی صرفاً محصول درهم‌تنیدگی تاریخی و همزیستی مشترک و طولانی نیست، اینجا اقوام همسایۀ یکدیگر نبوده‌اند که بعد‌ها باهم یکی شده باشند، بلکه از ابتدا یکی بوده‌اند. نخستین ایراد چنین رویکردی در فهم مسئله و صورت‌بندی منطقی آن بر اساس واقعیت‌های تاریخی است و دومین ایراد تلاش برای ترمیم و حل مسئله‌ای که از اساس وجود ندارد.

برجسته‌سازی قومیت برای مردمی که تعریف قوم در معنای تحت‌اللفظی وارداتی بر آنان اطلاق نمی‌شود، جفایی آشکار است؛ زیرا این مردم، در هر بخشی از جغرافیای ایران، مشابه یکدیگرند و تنها تفاوت‌شان در گویش، زبان و لهجه‌ای است که مثل رنگ‌های متفاوت یک فرش، زیبایی نهایی را شکل می‌دهند؛ فرشی که تار و پودش یکی است. اصرار بر قوم‌سازی مردم ایران و عقب‌نشینی از مفهوم ملت و ملیت، تلاش برای اتمیزه‌کردن تمدنِ ایرانی است، یعنی روی دیگر سکه‌ای که خارج از مرز‌ها برای نابودی سرزمینی به نام ایران ضرب می‌شود. کسانی که در مصرف لفظ «اقوام» ولخرجی می‌کنند، باید پاسخ دهند که چرا این مردم را به اقوامی جدا از یکدیگر تقلیل می‌دهند. آیا بازی‌های سیاسی و پناه گرفتن پشت این گسل‌های مصنوعی نقطه پایانی دارد؟ خیر.

ما با همین دست‌فرمان در ثبت میراثِ ناملموس هم حساسیت درست می‌کنیم؛ چالشی که نتیجه نبود روایتی منسجم و صحیح از امرِ ملی است. برخی متولیان با نگاهی قوم‌گرایانه و تولید روایت‌های من‌درآوردی از ایران، جز اینکه آب در آسیاب دشمن می‌ریزند، چه کار دیگری می‌کنند؟ مناقشه اخیر میان قشقایی و لر بر سر ثبت پوشاک و تلاش برای خلق یک هویت قومی مستقل برای قشقایی‌ها نمونه‌ای از این خطاست، در حالی که اتحادیه قشقایی درست مثل اتحادیه شاهسون هرگز یک هویتِ قومی نبوده است.

این ساختار، مجموعه‌ای از ایلات مختلف را در خود جای داده است، بنابراین تقلیل قشقایی به یک هویت قومی، تحریفی آشکار است. چرا اصرار بر اتمیزه‌کردن جامعۀ ایرانی و تعریف هر ذره با فهم غربی از مسئله داریم، آیا نمی‌شود مثلاً میراث ناملموس یک منطقه تحت عناوین عمومی‌تر و ملی‌تری مثل «فرهنگ ایلات جنوب ایران» ثبت شود؟ حتماً باید در شعاع چند کیلومتری چند خط غلیظ برای جدایی بکشیم و بعد هم بگوییم قضیه خیلی حساس است؟ نمی‌شد «پوشاک ایلات استان فارس» را ثبت کرد؟ سیری کلی در اتفاقات اخیر پس از آغاز به کار دولت، خیلی واضح این موضوع را به ما گوشزد می‌کند که برخی دولتمردان در فهم و روایت هویت قومی و ملی مشکل دارند و ادامۀ چنین رویکردی می‌تواند صدماتی جبران‌ناپذیر به ایران وارد کند. اتمیزه‌کردن فرهنگِ مدنی ایران به قوم و قبیله، هم جفا در حقِّ قبیله است هم جفا در حق ایران. / عطنا

🆔️ @Ir_Azariha

‏سال هاست درباره ‎#ترکیه و اهداف شومش درباره ایران هشدار می دهیم و از طرف لابی های مقدس نمای ترکیه متهم می شویم. ترکیه از اول در دام و اردوگاه ناتو و صهیونیسم بود و خواهد بود. در ‎#قفقاز هم به قول دکتر ولایتی در دام خواهد افتاد. برای آن روز آماده باشیم و فریب نخوریم.

@zahrdaroo

شبکه دولتی TRT ‎#ترکیه:
به زودی ‎#حلب ‎#دمشق ‎#درعا و ‎#حمص را به صاحب اصلی اش باز می‌گردانیم و به سراغ سیونیک(کریدور جعلی ‎#زنگزور) می‌رویم.

ذره ای تردید در شکل گیری مثلث ترکی_عبری_ناتویی نداشته باشید. اسمش را بگذارید:
فتنه تورانی صهیونیستی ناتو


@zahrdaroo

پانترکیسم، عین نجاست صهیونیسم است. فقها می گویند قبل از ریختن آب طهارت بر نجاست، ابتدا باید "عین نجاست" زائل شود.

‎#پانترکیسم_عین_نجاست_صهیونیسم

‎#اردوغان

@zahrdaroo

نتیجه گیری درباره سوریه زود است.
همین قدر باید گفت که کشورمان نباید تماشاگر وقایعی باشد که نتیجه آن معلوم نیست.

@zahrdaroo

طبق خبری که از یکی از دوستان افغانستانی به دستم رسیده است، نیروهای دلاور فاطمیون در مسیر اعزام به سوریه هستند.


@zahrdaroo

اقتضای تکرار همکاری ایران و روسیه در بحران سوریه

احسان موحدیان
کارشناس مسائل منطقه

فرایندهای دیپلماتیکی که ایران در دمشق، بغداد و سپس در دوحه در راستای حمایت از دولت سوریه به جریان انداخته است، در راستای تلاش برای جلوگیری از به مخاطره افتادن موقعیت محور مقاومت و ممانعت از قطع اتصال دسترسی ایران به آن است. این رایزنی‌ها در کنار تصمیمی که توسط مقام‌های ایرانی مبنی بر حمایت میدانی از سوریه اعلام شد، نشان از این است که جمهوری اسلامی برای جلوگیری از پیشروی معارضان مسلح در سوریه تردید نخواهد کرد. این در حالی است که روسیه هم که حضور و توسعه نفوذ تروریست‌ها را خطری امنیتی درباره از دست رفتن پایگاه‌های نظامی خود در سوریه می‌داند، رویکردی مشابه ایران و در حوزه میدانی فعال‌تر هم از خود در دستور کار قرار داده است.
روسیه یکی از بازیگرانی است که با بروز بحران تروریستی سوریه انتظار می‌رفت از منظر نظامی و دیپلماتیک، ورود سریعی به صحنه داشته باشد. بویژه آنکه این کشور نیازمند دسترسی به چند نقطه حیاتی در دنیا است که یکی از این نقاط مهم، سوریه است. سوریه تنها پایگاه مورد اطمینان روسیه در منطقه غرب آسیاست که دسترسی‌هایی حیاتی برای این کشور مهیا می‌کند. برای روسیه، سوریه یک بازیگر ژئوپلیتیک‌‌محور است که در خاورمیانه، بر کناره شرقی دریای مدیترانه واقع شده و از کیلومترها ساحل با کشورهای حاشیه این منطقه برخوردار است. روس‌ها به رغم سرزمین گسترده‌ای که دارند، از نظر دسترسی به دریا همواره با مشکلاتی مواجه بوده‌اند و به همین دلیل دریای خزر و مدیترانه اهمیت بالایی برای آنها دارد. عامل دیگر جایگاه مهم سوریه در سیاست منطقه‌ای روسیه، حفظ پایگاه نظامی روسیه در «حمیمیم» و «طرطوس» می‌باشد که در مجاورت ساحل دریای مدیترانه و در نزدیکی مرز سوریه با لبنان واقع‌شده است. روسیه پایگاه نظامی طرطوس را جزء مهمی از قابلیت‌های نظامی‌اش می‌داند. اگر این پایگاه‌های مهم به خطر بیفتد، دسترسی روسیه هم به غرب آسیا دچار مشکل می‌شود و هم توانایی‌اش برای حضور در شرق مدیترانه کاهش پیدا می‌کند. علاوه بر اینها، نفوذ روسیه در آفریقا که با استفاده از این مسیر است هم دچار مشکل می‌شود. بنابراین همکاری بین تهران و مسکو در مواجهه با تروریست‌ها یک ضرورت است که باید تکرار شود، چه منافع و راهبردهای درازمدت‌ هر دو کشور اقتضای این همکاری را پیش می‌آورد.

منبع: روزنامه ایران

https://irannewspaper.ir/8623/4/108000

هادی العامری ، همرزم سردار سلیمانی و جانشین فرمانده حشد شعبی عراق :

آنچه در سوریه می گذرد یک پروژه ترکی-صهیونیستی است که اگر نگوئیم به لطف آمریکاست اما با سکوت آمریکا همراه است.

اگر امنیت ملی ما به خطر بیفتد، باید وارد سوریه شویم تا بجنگیم. درست نیست نظاره گر حوادث سوریه باشیم.


@zahrdaroo

راه قدس از زینبیه می گذرد.
@zahrdaroo

هر جا طرف، ترکیه باشد انبوهی از تحلیل ها و داده های غلط توسط تحلیلگران مرموز با علایق ترکوفیل، روی میز گذاشته شده و سیستم تصمیم گیری کشور را دچار تردید و فریب خورد.گی ذهنی می کند. ترکیه و بازوی اطلاعاتی_فرهنگی آن ، ایرام، با سرمایه گذاری روی جماعتی علی الظاهر انقلابی اما دارای التقاط در علایق قومی و ملی، موتور تولید انبوه تحلیل یاوه در ایران ایجاد کرده و سیستم تصمیم گیری کشور را به سمت قهقرا می برد. تنها وقایع یک سال اخیر را مرور کنید: از اجازه ورود دادن به پهپاد ترکیه برای کاوش محل سقوط بالگرد شهید رئیسی و حضور خیرنگار_جاسوس ترکیه در محل سقوط پیش از نهاد های رسمی کشور گرفته تا همین اعتماد بلاهت بار به تضمین ترکیه و رکب خوردن در ماجرای سوریه، همه وقایعی ست که حکایت از یک نفوذ و یا لااقل خوش بینی غلط به ترکیه در کشور دارد.

امیدوارم مسئله سوریه باعث عبرت نظام شود و نفوذ گفتمانی پانتر‌کیسم وطنفروش را ،که منافع ترکیه را به منافع کشور ترجیح می دهد، جدی بگیرد.

@zahrdaroo