باکو؛ در کنار همکاری نظامی با اسرائیل، به شبکه امنیتی و اطلاعاتی اوکراین نیز نزدیکشده است.
حمله اخیر اوکراین به کشتی ایرانی در دریای کاسپین توجهات را به سمت روابط امنیتی و نظامی کشورهای حاشیه این دریا با اوکراین معطوف کرده است. اوکراین هزار کیلومتر فاصله تا مختصاتی دارد که کشتی ایرانی در آن هدف قرار گرفته است. طبیعی ست این کشور برای عملیات در دریای کاسپین نیازمند پایگاه های اطلاعاتی در کشورهای حاشیه این دریا باشد. همین مسئله لازم و ضروری می کند تا روابط این کشور را با کشورهای حاشیه دریای کاسپین، زیر ذره بین ببریم.
مرور کوچکی در اخبار امنیتی دهه اخیر، نشان می دهد در میان این کشورها، جمهوری آذربایجان روابط ویژه تر امنیتی و نظامی با اوکراین برقرار کرده و عملا به یکشریک ویژه برای اوکراین تبدیل شده است.
جمهوری آذربایجان در سالهای اخیر تنها به همکاری دفاعی با اسرائیل محدود نمانده و روابط نظامی–فنی خود با اوکراین را نیز گسترش داده است.
اوکراین پس از جنگ با روسیه به یکی از مراکز مهم تجربه جنگ پهپادی، جنگ الکترونیک و سامانههای ضدپهپاد تبدیل شد. حوزههایی که برای ارتش باکو، با توجه به تجربه جنگ قرهباغ و میل این رژیم به تغییر مرزها و تحرکات شیطنت آمیز علیه ایران ، اهمیت ویژهای دارد.
گزارشها از افزایش همکاریهای امنیتی اطلاعاتی و نظامی میان باکو و کییف، از جمله گفتوگو درباره صنایع نظامی، فناوریهای بدونسرنشین، سامانههای مقابله با پهپاد و انتقال تجربه میدان نبرد حکایت دارد
https://carnegieendowment.org/russia-eurasia/politika/2026/05/azerbaijan-ukraine-cooperation?utm_source=chatgpt.com
این در حالی است که آذربایجان همزمان روابط نظامی گستردهای با اسرائیل، دشمن خونخوار ایران دارد و از این کشور فناوریهای جنگی، پهپاد و سامانههای پیشرفته دریافت کرده و پایگاه های نظامی و سکوهای تهاجمی جنگی در اختیار آن رژیم متجاوز قرار داده است.
ترکیب همکاریهای نظامی و اطلاعاتی با اسرائیل و ارتباط فزاینده با اوکراین، نشان میدهد باکو در حال ایجاد یک شبکه چندلایه از شرکای نظامی و فناوری است که همگی در جبهه دشمنان ایران تعریف می شوند؛ شبکهای که میتواند توان اطلاعاتی، پهپادی و جنگ الکترونیک اسرائیل و اوکراین بر علیه ایران را تقویت کند.
تاکنون سند علنی و قابل تأییدی درباره مشارکت مستقیم باکو در عملیات اوکراین علیه ایران یا ارائه اطلاعات هدفگیری منتشر نشده است. اما آنچه وجود دارد، سابقه تیره و تار همکاری های خائنانه باکو با اسرائیل علیه ایران در سه دهه گذشته و در دو جنگ تحمیلی اخیر است. چیزی که هوشیاری بسیار بیشتری را در باره مسئله ورود اوکراین به درگیری با ایران و نقش مورد انتظار باکو می طلبد.
#رضا_شیبانی
@zahrdaroo
حمله اخیر اوکراین به کشتی ایرانی در دریای کاسپین توجهات را به سمت روابط امنیتی و نظامی کشورهای حاشیه این دریا با اوکراین معطوف کرده است. اوکراین هزار کیلومتر فاصله تا مختصاتی دارد که کشتی ایرانی در آن هدف قرار گرفته است. طبیعی ست این کشور برای عملیات در دریای کاسپین نیازمند پایگاه های اطلاعاتی در کشورهای حاشیه این دریا باشد. همین مسئله لازم و ضروری می کند تا روابط این کشور را با کشورهای حاشیه دریای کاسپین، زیر ذره بین ببریم.
مرور کوچکی در اخبار امنیتی دهه اخیر، نشان می دهد در میان این کشورها، جمهوری آذربایجان روابط ویژه تر امنیتی و نظامی با اوکراین برقرار کرده و عملا به یکشریک ویژه برای اوکراین تبدیل شده است.
جمهوری آذربایجان در سالهای اخیر تنها به همکاری دفاعی با اسرائیل محدود نمانده و روابط نظامی–فنی خود با اوکراین را نیز گسترش داده است.
اوکراین پس از جنگ با روسیه به یکی از مراکز مهم تجربه جنگ پهپادی، جنگ الکترونیک و سامانههای ضدپهپاد تبدیل شد. حوزههایی که برای ارتش باکو، با توجه به تجربه جنگ قرهباغ و میل این رژیم به تغییر مرزها و تحرکات شیطنت آمیز علیه ایران ، اهمیت ویژهای دارد.
گزارشها از افزایش همکاریهای امنیتی اطلاعاتی و نظامی میان باکو و کییف، از جمله گفتوگو درباره صنایع نظامی، فناوریهای بدونسرنشین، سامانههای مقابله با پهپاد و انتقال تجربه میدان نبرد حکایت دارد
https://carnegieendowment.org/russia-eurasia/politika/2026/05/azerbaijan-ukraine-cooperation?utm_source=chatgpt.com
این در حالی است که آذربایجان همزمان روابط نظامی گستردهای با اسرائیل، دشمن خونخوار ایران دارد و از این کشور فناوریهای جنگی، پهپاد و سامانههای پیشرفته دریافت کرده و پایگاه های نظامی و سکوهای تهاجمی جنگی در اختیار آن رژیم متجاوز قرار داده است.
ترکیب همکاریهای نظامی و اطلاعاتی با اسرائیل و ارتباط فزاینده با اوکراین، نشان میدهد باکو در حال ایجاد یک شبکه چندلایه از شرکای نظامی و فناوری است که همگی در جبهه دشمنان ایران تعریف می شوند؛ شبکهای که میتواند توان اطلاعاتی، پهپادی و جنگ الکترونیک اسرائیل و اوکراین بر علیه ایران را تقویت کند.
تاکنون سند علنی و قابل تأییدی درباره مشارکت مستقیم باکو در عملیات اوکراین علیه ایران یا ارائه اطلاعات هدفگیری منتشر نشده است. اما آنچه وجود دارد، سابقه تیره و تار همکاری های خائنانه باکو با اسرائیل علیه ایران در سه دهه گذشته و در دو جنگ تحمیلی اخیر است. چیزی که هوشیاری بسیار بیشتری را در باره مسئله ورود اوکراین به درگیری با ایران و نقش مورد انتظار باکو می طلبد.
#رضا_شیبانی
@zahrdaroo
👍33👎7
بعضی مجری های شبکه سحر آذری، در توییتر بیش از اندازه برای حکومت باکو خوش رقصی می کردند و مرتب پست می زدند که فلان جریان و بهمان اندیشه به دنبال به هم زدن روابط با باکو هستند.
خبر رسیده که رژیم باکو خودشان را هم ممنوع کرده است.
باشد که لااقل با تیپای رژیم از خواب و رویاهای نژادی و قبیله ای بیدار شوند!
خبر رسیده که رژیم باکو خودشان را هم ممنوع کرده است.
باشد که لااقل با تیپای رژیم از خواب و رویاهای نژادی و قبیله ای بیدار شوند!
👍62👎12
Forwarded from موسیقی های خاص برای سلایق خاص
Dakrismena Matia
Mikis Theodorakis
🎵 Dakrismena Matia (Δακρυσμένα Μάτια) | میکیس تئودوراکیس
«چشمان اشکآلود» یکی از ملودیهای لطیف و عمیقِ تئودوراکیس آهنگساز اندیشمند و چپگرای یونانی است؛ قطعهای سرشار از حس دلتنگی، خاطره و اندوهی آرام.
در این موسیقی بیکلام، بدون نیاز به واژهها، ملودی از غمی انسانی و جهانی سخن میگوید؛ گویی روایتی از اشکهایی است که گفته نمیشوند اما احساس میشوند.
تئودوراکیس، یکی از مهمترین چهرههای موسیقی یونان، با پیوند دادن موسیقی سنتی یونانی و بیان ارکسترال، آثاری آفرید که مرزهای جغرافیا را پشت سر گذاشتند.
چند دقیقه سکوت، تأمل و شنیدن یک احساس ناب.
https://t.me/musics_vizhe
«چشمان اشکآلود» یکی از ملودیهای لطیف و عمیقِ تئودوراکیس آهنگساز اندیشمند و چپگرای یونانی است؛ قطعهای سرشار از حس دلتنگی، خاطره و اندوهی آرام.
در این موسیقی بیکلام، بدون نیاز به واژهها، ملودی از غمی انسانی و جهانی سخن میگوید؛ گویی روایتی از اشکهایی است که گفته نمیشوند اما احساس میشوند.
تئودوراکیس، یکی از مهمترین چهرههای موسیقی یونان، با پیوند دادن موسیقی سنتی یونانی و بیان ارکسترال، آثاری آفرید که مرزهای جغرافیا را پشت سر گذاشتند.
چند دقیقه سکوت، تأمل و شنیدن یک احساس ناب.
https://t.me/musics_vizhe
👍12👎2
کشورهای ائتلاف عربستان برای مقابله با جنبش انصار الله در دریای سرخ عبارتند از:
بحرین، جیبوتی، مصر، اردن، کویت، مالدیو، پاکستان عزیز، قطر، سومالی، سودان، ترکیه ی قوم خویش آقایان و دولت فراری یمن
@zahrdaroo
بحرین، جیبوتی، مصر، اردن، کویت، مالدیو، پاکستان عزیز، قطر، سومالی، سودان، ترکیه ی قوم خویش آقایان و دولت فراری یمن
@zahrdaroo
👍30👎8
Forwarded from موسیقی های خاص برای سلایق خاص
Silk Road
Kitaro
جاده ابریشم
اثر آهنگساز صاحب سبک ژاپنی "کی تارو"
کیتارو آهنگسازی ست که که آهنگ هایش شناسنامه دارد. اما هیچ کدام شبیه هم نیستند. آهنگسازی که ژاپن را با نوا معرفی کرد.
https://t.me/musics_vizhe
اثر آهنگساز صاحب سبک ژاپنی "کی تارو"
کیتارو آهنگسازی ست که که آهنگ هایش شناسنامه دارد. اما هیچ کدام شبیه هم نیستند. آهنگسازی که ژاپن را با نوا معرفی کرد.
https://t.me/musics_vizhe
👍12👎2
ترکیه و مواضع مزورانه در قبال گروهک های کرد
میدل ایست آی می گوید: ترکیه از ایران می خواهد که حملات به گروه های مسلح کرد در شمال عراق را متوقف کند!
_ترکیه مدعی ست این حملات گروه های کرد را به اسرائیل نزدیک می کند. در حالی که به نظر می رسد مسئله چیز دیگری ست؛ حملات ایران به مواضع کردها روند صلح میان ترکیه و پ ک ک را متوقف کرده است. چرا؟ چون بخشی از اعضای گروه های کردی که به اجاره اسرائیل درآمده و مترصد حمله به ایران هستند، همان جنگجویان پ ک ک هستند!!
سناریوی دلخواه ترکیه گسیل این تروریست ها به سمت تعارض با ایران است تا ارامش در کردستان ترکیه برقرار باشد. هر چند ترکیه تهدید کرده است که اگر کردها به ایران حمله کنند آنان را بمباران خواهد کرد؛ اما این یک موضعگیری نه چندان صادقانه است. ترکیه در واقع به دنبال همان چیزی ست که عثمانی در ماجرای جیلولوق و اسماعیل خان سیمیتقو دنبال می کرد: یافتن جای پای نظامی در جغرافیای ایران به بهانه سرکوب اشرار کرد و آسوری.
در واقع نقشه ترکیه گسیل کرد ها به سمت ایران و حمله به آنان در ایران است. چیزی در راستای همان مطامع تاریخی عثمانی و ترکیه نسبت به شمال غرب ایران. این مسئله با سرکوب سنگین گروهک های کرد در شمال عراق توسط ایران و حشد شعبی، ناکام مانده و ترکیه را متوسل به این ترفند کرده است. ترکیه اینک بیم از آن دارد که تروریست هایی که جز جنگیدن اجاره ای مشغله ای ندارند، این بار مایوس از نفوذ به ایران، در مسیر رقابت های ترکیه و اسرائیل در سوریه، توسط اسرائیل علیه ترکیه به کار گرفته شوند.
#رضا_شیبانی
@zAHrDArOO
میدل ایست آی می گوید: ترکیه از ایران می خواهد که حملات به گروه های مسلح کرد در شمال عراق را متوقف کند!
_ترکیه مدعی ست این حملات گروه های کرد را به اسرائیل نزدیک می کند. در حالی که به نظر می رسد مسئله چیز دیگری ست؛ حملات ایران به مواضع کردها روند صلح میان ترکیه و پ ک ک را متوقف کرده است. چرا؟ چون بخشی از اعضای گروه های کردی که به اجاره اسرائیل درآمده و مترصد حمله به ایران هستند، همان جنگجویان پ ک ک هستند!!
سناریوی دلخواه ترکیه گسیل این تروریست ها به سمت تعارض با ایران است تا ارامش در کردستان ترکیه برقرار باشد. هر چند ترکیه تهدید کرده است که اگر کردها به ایران حمله کنند آنان را بمباران خواهد کرد؛ اما این یک موضعگیری نه چندان صادقانه است. ترکیه در واقع به دنبال همان چیزی ست که عثمانی در ماجرای جیلولوق و اسماعیل خان سیمیتقو دنبال می کرد: یافتن جای پای نظامی در جغرافیای ایران به بهانه سرکوب اشرار کرد و آسوری.
در واقع نقشه ترکیه گسیل کرد ها به سمت ایران و حمله به آنان در ایران است. چیزی در راستای همان مطامع تاریخی عثمانی و ترکیه نسبت به شمال غرب ایران. این مسئله با سرکوب سنگین گروهک های کرد در شمال عراق توسط ایران و حشد شعبی، ناکام مانده و ترکیه را متوسل به این ترفند کرده است. ترکیه اینک بیم از آن دارد که تروریست هایی که جز جنگیدن اجاره ای مشغله ای ندارند، این بار مایوس از نفوذ به ایران، در مسیر رقابت های ترکیه و اسرائیل در سوریه، توسط اسرائیل علیه ترکیه به کار گرفته شوند.
#رضا_شیبانی
@zAHrDArOO
👍33👎9
Forwarded from موسیقی های خاص برای سلایق خاص
The Man With The Harmonica
Ennio Morricone & His Orchestra
The Man with the Harmonica
یا به فارسی: مردی با ساز دهنی، یکی از بهیادماندنیترین قطعات انیو موریکونه است که برای فیلم "روزی روزگاری در غرب" ساخته شد.
این فیلم مشهور وسترن اسپاگتی به کارگردانی سرجیو لئونه در ۱۹۶۷ میلادی خلق شد و موسیقی موریکونه با آن ملودی مرموز و صدای خاص سازدهنی، حالوهوای خشونت، تنهایی، انتظار و سرنوشت را به زیبایی در دل داستان زنده میکند. این قطعه از ماندگارترین نمونههای موسیقی فیلم در تاریخ سینماست.
https://t.me/musics_vizhe
یا به فارسی: مردی با ساز دهنی، یکی از بهیادماندنیترین قطعات انیو موریکونه است که برای فیلم "روزی روزگاری در غرب" ساخته شد.
این فیلم مشهور وسترن اسپاگتی به کارگردانی سرجیو لئونه در ۱۹۶۷ میلادی خلق شد و موسیقی موریکونه با آن ملودی مرموز و صدای خاص سازدهنی، حالوهوای خشونت، تنهایی، انتظار و سرنوشت را به زیبایی در دل داستان زنده میکند. این قطعه از ماندگارترین نمونههای موسیقی فیلم در تاریخ سینماست.
https://t.me/musics_vizhe
👍9👎3
_خبرهای تقریبا قطعی از آغاز قریب الوقوع دور جدیدی از حملات گسترده آمریکا و اسرائیل به ایران حکایت دارد. این بار هدف گذاری روی تاسیسات انرژی ایران است.
_سوخترسان های آمریکایی(۱۰۰ فروند) روی باندهای سه فرودگاه اسرائیل تجمع کرده اند.
_۶۰ درصد از سوخت این ماشین عظیم جنگی که قرار است ویرانی تاسیسات انرژی ایران را رقم بزند از خط لوله نفتی باکو_تفلیس_جیهان (جیحان) تامین می شود؛ نقطه اصلی فرآوری آن نیز پالایشگاه حیفاست.
قبل از اینکه مجددا آسمان ایران را تصرف و فضا را برای لانچرها ناامن و امکان حملات حجیم را از ما سلب کنند با یک حمله بزرگ در دو جهت، پیش دستی کنید. حمله دشمن که قطعی ست؛ شجاع باشید و این سنگ را بیندازید.
@zahrdaroo
_سوخترسان های آمریکایی(۱۰۰ فروند) روی باندهای سه فرودگاه اسرائیل تجمع کرده اند.
_۶۰ درصد از سوخت این ماشین عظیم جنگی که قرار است ویرانی تاسیسات انرژی ایران را رقم بزند از خط لوله نفتی باکو_تفلیس_جیهان (جیحان) تامین می شود؛ نقطه اصلی فرآوری آن نیز پالایشگاه حیفاست.
قبل از اینکه مجددا آسمان ایران را تصرف و فضا را برای لانچرها ناامن و امکان حملات حجیم را از ما سلب کنند با یک حمله بزرگ در دو جهت، پیش دستی کنید. حمله دشمن که قطعی ست؛ شجاع باشید و این سنگ را بیندازید.
@zahrdaroo
👍62👎6
مرحوم شریعتی دو دسته منتقد دارد:
۱. علمایی چون شهید مطهری که منتقد استفاده ابزاری شریعتی از دین برای اهداف سیاست بدون دانش کافی نسبت به دین و بدون وفاداری به فقه و نص دین بودند.(نامه شهید مطهری به امام خمینی ره درباره شریعتی را بخوانید.)
۲. غربگراها، آمریکوفیل ها و نوستالژی بازان پهلوی گرا که از تاثیرگذار بودن مرحوم شریعتی در روند انقلاب اسلامی و فروپاشی رژیم پهلوی دلی سوخته و پر کینه از او دارند.
به نظر می رسد موسی غنی نژاد حتی اگر پهلوی گرای تام و تمام هم نباشد از منظر دلباختگی عمیقی که به کعبه غرب دارد، به کین جویی از شریعتی برخاسته است.
اما مدافعان شریعتی هم چندانیک دست نیستند. یکعده هستند که از همین منظر انقلاب و اسلام به دفاع از او می پردازند. یک مشت ادم هم هستند که چپ و قومگرا و ایرانستیزند؛ می خواهند از قرائت های خام اینترناسیونالیستی شریعتی از مفهوم امت، آش ایرانستیزی بپزند؛ می خواهند با نوشته های احساسی و شاعرانه های شریعتی علیه صفویه، اسلام و ایران را ذیل علم عثمانی و ترکیه ببرند.... دفاع یکی مثل سید جواد میری از شریعتی از همین قماش است که به گمانم بیش از امثال غنی نژاد روح آن مرحوم را آزرده می کند!
@zahrdaroo
۱. علمایی چون شهید مطهری که منتقد استفاده ابزاری شریعتی از دین برای اهداف سیاست بدون دانش کافی نسبت به دین و بدون وفاداری به فقه و نص دین بودند.(نامه شهید مطهری به امام خمینی ره درباره شریعتی را بخوانید.)
۲. غربگراها، آمریکوفیل ها و نوستالژی بازان پهلوی گرا که از تاثیرگذار بودن مرحوم شریعتی در روند انقلاب اسلامی و فروپاشی رژیم پهلوی دلی سوخته و پر کینه از او دارند.
به نظر می رسد موسی غنی نژاد حتی اگر پهلوی گرای تام و تمام هم نباشد از منظر دلباختگی عمیقی که به کعبه غرب دارد، به کین جویی از شریعتی برخاسته است.
اما مدافعان شریعتی هم چندانیک دست نیستند. یکعده هستند که از همین منظر انقلاب و اسلام به دفاع از او می پردازند. یک مشت ادم هم هستند که چپ و قومگرا و ایرانستیزند؛ می خواهند از قرائت های خام اینترناسیونالیستی شریعتی از مفهوم امت، آش ایرانستیزی بپزند؛ می خواهند با نوشته های احساسی و شاعرانه های شریعتی علیه صفویه، اسلام و ایران را ذیل علم عثمانی و ترکیه ببرند.... دفاع یکی مثل سید جواد میری از شریعتی از همین قماش است که به گمانم بیش از امثال غنی نژاد روح آن مرحوم را آزرده می کند!
@zahrdaroo
👍20👎10
در آستانه جنگ
آقایان سلاح کاری نفت را که تا ۱۵۰ دلار تیز شده بود، از دست ایران گرفتند. علی الاصول در برابر تاریخ باید پاسخ دهند!
آقایان سلاح کاری نفت را که تا ۱۵۰ دلار تیز شده بود، از دست ایران گرفتند. علی الاصول در برابر تاریخ باید پاسخ دهند!
👍49👎4
دشمن نخفته، در کمینِ خفتن ماست
یا رب به نورِ چشمِ بیداران بیفزای....
یا رب به نورِ چشمِ بیداران بیفزای....
👍54👎3
ترتیبات توافقی تنگه هرمز ایران:
ورود به تنگه از شمال و تحت تسلط ایران
خروج از تنگه از طریق کریدور جنوب
بدین ترتیب ایران تا حدودی به هدف خود در تنگه هرمز نزدیک شده است. به نظرم از هم اکنون باید عوارض ورود گرفت.
@zahrdaroo
ورود به تنگه از شمال و تحت تسلط ایران
خروج از تنگه از طریق کریدور جنوب
بدین ترتیب ایران تا حدودی به هدف خود در تنگه هرمز نزدیک شده است. به نظرم از هم اکنون باید عوارض ورود گرفت.
@zahrdaroo
👍35👎2
انصراف آمریکا از زدن زیرساخت های ایران، نه به گل روی کشورهای منطقه است و نه به خاطر پذیرش بازگشایی تنگه توسط ایران با ترتیبات جدید!
آنان تصمیم نابود کردن ایران را گرفته اند. اما موقعیت حمله ندارند. و باز اما دنبال موقعیت حمله اند.
هر وقت بازار نفت راکد شد و قیمت مرد؛
هر وقت سیگنال های خائنانه ی کودتاگران از داخل صادر شد؛
هر وقت سلاح های ایران را بی اثر یافتند؛
آن روز تردید نکنید که بر صغیر و کبیر این مملکت رحم نخواهند کرد. دشمن ما، فقط هم آمریکا و اسرائیل نیست. تک تک این کشورهای دور و بر ما، دشمنان تمدن ایرانند. یکی شاید بخواهد سر به تن ما نباشد؛ دیگری شاید مثل ترکیه انگشتان تو را بخواهد و تو را دست بریده و زخمی رها کند....
جهان، بخصوص خاورمیانه جنگل تنازع بقا و گورستان اخلاق و شرف است. ایران، آخرین تمدن مستقل جهان و آخرین کشور راستین است که نه بر دروغ و تاریخ سازی و نسل کشی که بر میراث آباء و اجدادی ایستاده است و آخرین سد راه جهانخواران و "نوچگان ترک و عرب و عبری" آنان برای بلع کامل جهان است.
این لیبرال های احمقی که از تعامل با جهان و ... سخن می گویند همان مرغ نادانی هستند که از ترس آنکه روباه بالای درخت بیاید خود را به پایین انداخت!
تعامل با جهان؟
قوانین بین الملل؟
اگر چیزی هم باقی مانده بود و راهی برای کنار آمدن وجود داشت، پس از بامداد ۹ اسفند، چیزی باقی نیست. فکر کردن به صلح با این حیوانات درنده، خلاف عقل است.
بمب اتم بسازید تا کودکان یتیم ایرانی، زیر چکمه سربازان بیگانه، جلوی کمپ های غذارسانی سازمان ملل در ویرانه های تبریز و تهران و اصفهان و شیراز، صف نبسته اند.
@zahrdaroo
آنان تصمیم نابود کردن ایران را گرفته اند. اما موقعیت حمله ندارند. و باز اما دنبال موقعیت حمله اند.
هر وقت بازار نفت راکد شد و قیمت مرد؛
هر وقت سیگنال های خائنانه ی کودتاگران از داخل صادر شد؛
هر وقت سلاح های ایران را بی اثر یافتند؛
آن روز تردید نکنید که بر صغیر و کبیر این مملکت رحم نخواهند کرد. دشمن ما، فقط هم آمریکا و اسرائیل نیست. تک تک این کشورهای دور و بر ما، دشمنان تمدن ایرانند. یکی شاید بخواهد سر به تن ما نباشد؛ دیگری شاید مثل ترکیه انگشتان تو را بخواهد و تو را دست بریده و زخمی رها کند....
جهان، بخصوص خاورمیانه جنگل تنازع بقا و گورستان اخلاق و شرف است. ایران، آخرین تمدن مستقل جهان و آخرین کشور راستین است که نه بر دروغ و تاریخ سازی و نسل کشی که بر میراث آباء و اجدادی ایستاده است و آخرین سد راه جهانخواران و "نوچگان ترک و عرب و عبری" آنان برای بلع کامل جهان است.
این لیبرال های احمقی که از تعامل با جهان و ... سخن می گویند همان مرغ نادانی هستند که از ترس آنکه روباه بالای درخت بیاید خود را به پایین انداخت!
تعامل با جهان؟
قوانین بین الملل؟
اگر چیزی هم باقی مانده بود و راهی برای کنار آمدن وجود داشت، پس از بامداد ۹ اسفند، چیزی باقی نیست. فکر کردن به صلح با این حیوانات درنده، خلاف عقل است.
بمب اتم بسازید تا کودکان یتیم ایرانی، زیر چکمه سربازان بیگانه، جلوی کمپ های غذارسانی سازمان ملل در ویرانه های تبریز و تهران و اصفهان و شیراز، صف نبسته اند.
@zahrdaroo
👍52👎5
👍27👎3
Forwarded from سیاست ملی
⛓️ دو روی سکه کنوانسیون خزر؛ لابی باکو و حامیان کریدور انرژی اروپا
تحلیلهای ارائهشده از سوی منتقدان، تصویب کنوانسیون رژیم حقوقی دریای خزر را به دو جریان اصلی مرتبط میدانند: گروهی که با لابی جمهوری آذربایجان پیوند دارند و گروهی که در مسیر تأمین انرژی اروپا گام برمیدارند. این در حالی است که همزمان با ایستادگی و جانفشانی نیروهای مسلح ایران در تنگه هرمز، برخی جریانها در داخل کشور در حال هموار کردن مسیرهای جایگزین برای انتقال انرژی به کشورهایی هستند که در دو جنگ اخیر همراه با آمریکا و اسرائیل علیه ایران اقدام کردهاند.
🚥 لابی باکو و منافع پنهان در پشت تصویب کنوانسیون
بخش قابلتوجهی از فشار برای تصویب سریع این کنوانسیون، از سوی جریانهای نزدیک به جمهوری آذربایجان هدایت میشود. باکو که پیشتر با انعقاد توافقهای دوجانبه با روسیه و قزاقستان، سهم خود از بستر و زیربستر دریای خزر را تثبیت کرده است، اکنون به دنبال مشروعیتبخشی به این تقسیمبندی از طریق الحاق ایران به کنوانسیون است. این رویکرد، در حالی دنبال میشود که باکو روابط راهبردی گستردهای با رژیم صهیونیستی دارد و بخش قابلتوجهی از نیازهای تسلیحاتی و امنیتی خود را از این مسیر تأمین میکند. سابقه همکاریهای اطلاعاتی باکو و تلآویو، و حضور مشاوران نظامی اسرائیل در نزدیکی مرزهای ایران، این نگرانی را تقویت میکند که تصویب این کنوانسیون، میتواند به افزایش نفوذ امنیتی اسرائیل در کریدور شمالی ایران بینجامد.
🚥 کریدور انرژی برای اروپا؛ تکمیل حلقه محاصره ژئوپلیتیکی
گروه دوم، که در چارچوب تأمین انرژی اروپا فعالیت میکنند، به دنبال هموار کردن مسیر خطوط لوله ترانسخزر هستند. این پروژه که با حمایت اتحادیه اروپا و شرکتهای غربی دنبال میشود، گاز ترکمنستان و قزاقستان را از طریق بستر دریای خزر به جمهوری آذربایجان و سپس به اروپا منتقل میکند. ماده ۱۴ کنوانسیون، که صراحتاً اجازه احداث خطوط لوله زیردریایی را داده است، عملاً بزرگترین مانع حقوقی این پروژه را برطرف میکند. این در حالی است که کشورهای اروپایی، در دو جنگ اخیر علیه ایران (جنگ ۱۲ روزه و جنگ ۴۰ روزه)، با ارائه اطلاعات و تسهیلات لجستیکی، همراه با آمریکا و اسرائیل در تجاوز به ایران نقش داشتهاند. اکنون، با تصویب این کنوانسیون، همان کشورها به مسیری امن و بدون نیاز به عبور از خاک ایران برای تأمین انرژی خود دست خواهند یافت و عملاً ایران از معادلات ترانزیت انرژی حذف خواهد شد.
🚥 تناقض راهبردی؛ ایستادگی در جنوب، عقبنشینی در شمال
در حالی که جمهوری اسلامی ایران با اقتدار کامل، کنترل تنگه هرمز را در دست دارد و با ایستادگی در برابر فشارهای نظامی و اقتصادی، از منافع ملی در جنوب کشور دفاع میکند، همزمان شاهد تلاش برای واگذاری منافع راهبردی در شمال هستیم. این تناقض آشکار، که در شرایط جنگ تحمیلی و محاصره اقتصادی دنبال میشود، نشان از وجود یک راهبرد دوگانه در تصمیمسازیهای کلان کشور دارد. تجربه تاریخی نشان داده که هرگونه عقبنشینی در حوزه تحدید حدود دریایی، جبرانناپذیر بوده و میتواند به الگویی برای فشارهای مشابه در سایر مناطق تبدیل شود.
🌐 سیاست ملی
🌐 @siasatemeli
تحلیلهای ارائهشده از سوی منتقدان، تصویب کنوانسیون رژیم حقوقی دریای خزر را به دو جریان اصلی مرتبط میدانند: گروهی که با لابی جمهوری آذربایجان پیوند دارند و گروهی که در مسیر تأمین انرژی اروپا گام برمیدارند. این در حالی است که همزمان با ایستادگی و جانفشانی نیروهای مسلح ایران در تنگه هرمز، برخی جریانها در داخل کشور در حال هموار کردن مسیرهای جایگزین برای انتقال انرژی به کشورهایی هستند که در دو جنگ اخیر همراه با آمریکا و اسرائیل علیه ایران اقدام کردهاند.
🚥 لابی باکو و منافع پنهان در پشت تصویب کنوانسیون
بخش قابلتوجهی از فشار برای تصویب سریع این کنوانسیون، از سوی جریانهای نزدیک به جمهوری آذربایجان هدایت میشود. باکو که پیشتر با انعقاد توافقهای دوجانبه با روسیه و قزاقستان، سهم خود از بستر و زیربستر دریای خزر را تثبیت کرده است، اکنون به دنبال مشروعیتبخشی به این تقسیمبندی از طریق الحاق ایران به کنوانسیون است. این رویکرد، در حالی دنبال میشود که باکو روابط راهبردی گستردهای با رژیم صهیونیستی دارد و بخش قابلتوجهی از نیازهای تسلیحاتی و امنیتی خود را از این مسیر تأمین میکند. سابقه همکاریهای اطلاعاتی باکو و تلآویو، و حضور مشاوران نظامی اسرائیل در نزدیکی مرزهای ایران، این نگرانی را تقویت میکند که تصویب این کنوانسیون، میتواند به افزایش نفوذ امنیتی اسرائیل در کریدور شمالی ایران بینجامد.
🚥 کریدور انرژی برای اروپا؛ تکمیل حلقه محاصره ژئوپلیتیکی
گروه دوم، که در چارچوب تأمین انرژی اروپا فعالیت میکنند، به دنبال هموار کردن مسیر خطوط لوله ترانسخزر هستند. این پروژه که با حمایت اتحادیه اروپا و شرکتهای غربی دنبال میشود، گاز ترکمنستان و قزاقستان را از طریق بستر دریای خزر به جمهوری آذربایجان و سپس به اروپا منتقل میکند. ماده ۱۴ کنوانسیون، که صراحتاً اجازه احداث خطوط لوله زیردریایی را داده است، عملاً بزرگترین مانع حقوقی این پروژه را برطرف میکند. این در حالی است که کشورهای اروپایی، در دو جنگ اخیر علیه ایران (جنگ ۱۲ روزه و جنگ ۴۰ روزه)، با ارائه اطلاعات و تسهیلات لجستیکی، همراه با آمریکا و اسرائیل در تجاوز به ایران نقش داشتهاند. اکنون، با تصویب این کنوانسیون، همان کشورها به مسیری امن و بدون نیاز به عبور از خاک ایران برای تأمین انرژی خود دست خواهند یافت و عملاً ایران از معادلات ترانزیت انرژی حذف خواهد شد.
🚥 تناقض راهبردی؛ ایستادگی در جنوب، عقبنشینی در شمال
در حالی که جمهوری اسلامی ایران با اقتدار کامل، کنترل تنگه هرمز را در دست دارد و با ایستادگی در برابر فشارهای نظامی و اقتصادی، از منافع ملی در جنوب کشور دفاع میکند، همزمان شاهد تلاش برای واگذاری منافع راهبردی در شمال هستیم. این تناقض آشکار، که در شرایط جنگ تحمیلی و محاصره اقتصادی دنبال میشود، نشان از وجود یک راهبرد دوگانه در تصمیمسازیهای کلان کشور دارد. تجربه تاریخی نشان داده که هرگونه عقبنشینی در حوزه تحدید حدود دریایی، جبرانناپذیر بوده و میتواند به الگویی برای فشارهای مشابه در سایر مناطق تبدیل شود.
🌐 سیاست ملی
🌐 @siasatemeli
👍20👎5
Forwarded from موسیقی های خاص برای سلایق خاص
Sussuria sorrento ti amo
<unknown>
زمزمه هایی از سورنتو: دوستت دارم
ترانه ای ایتالیایی که برای اولین بار بدون هزینه، برای مخاطب ایرانی منتشر می شود.
سورنتو نام بندری در ایتالیاست. این ترانه با صدای آلسیا فونتانا، یکی از جدیدترین موسیقی های سبک رتروی ایتالیایی ست. اثری جدید اما در ژانر بازآفرینی حال و هوای رتروی دهه ۶۰ میلادی ایتالیا. چیزی که برای مخاطب ایرانی یادآور سینمای دهه ۶۰ ایتالیا و حتی فرانسه است.
طبقه فرهیخته ایتالیا، معترض به وضعیت سینما و هنر این کشور هستند. آنان معتقدند دیگر ستاره ای مثل ستاره های قرن بیستم در موسیقی ایتالیا ظهور نمی کند و سینمای این کشور نیز نابود شده است. امار این فاجعه را تایید می کند. سقوط و ابتذال ایتالیا را فرا گرفته.استودیوهای سینمایی به منجلاب پورنوگرافی افتاده اند و سال هاست یک آلبوم پرمخاطب در ایتالیا تولید نشده است.
در چنین فضایی هنرمندان جریان غیراصلی با کمک هوش مصنوعی و امکانات استودیوهای خانگی، به باز آفرینی سبک رتروی دهه ۶۰ و ۷۰ میلادی رو آورده اند. این سبک اعتراضی ست به منجلاب فعلی در جریان اصلی ایتالیا.
لذت ببرید . یک عاشقانه واقعا زیباست. ترجمه در پست بعدی.
https://t.me/musics_vizhe
ترانه ای ایتالیایی که برای اولین بار بدون هزینه، برای مخاطب ایرانی منتشر می شود.
سورنتو نام بندری در ایتالیاست. این ترانه با صدای آلسیا فونتانا، یکی از جدیدترین موسیقی های سبک رتروی ایتالیایی ست. اثری جدید اما در ژانر بازآفرینی حال و هوای رتروی دهه ۶۰ میلادی ایتالیا. چیزی که برای مخاطب ایرانی یادآور سینمای دهه ۶۰ ایتالیا و حتی فرانسه است.
طبقه فرهیخته ایتالیا، معترض به وضعیت سینما و هنر این کشور هستند. آنان معتقدند دیگر ستاره ای مثل ستاره های قرن بیستم در موسیقی ایتالیا ظهور نمی کند و سینمای این کشور نیز نابود شده است. امار این فاجعه را تایید می کند. سقوط و ابتذال ایتالیا را فرا گرفته.استودیوهای سینمایی به منجلاب پورنوگرافی افتاده اند و سال هاست یک آلبوم پرمخاطب در ایتالیا تولید نشده است.
در چنین فضایی هنرمندان جریان غیراصلی با کمک هوش مصنوعی و امکانات استودیوهای خانگی، به باز آفرینی سبک رتروی دهه ۶۰ و ۷۰ میلادی رو آورده اند. این سبک اعتراضی ست به منجلاب فعلی در جریان اصلی ایتالیا.
لذت ببرید . یک عاشقانه واقعا زیباست. ترجمه در پست بعدی.
https://t.me/musics_vizhe
👍12👎3
Forwarded from Ehsan Movahedian Channel
آزادی! در این مملکت تا بدان حد گسترش یافته که پانترک ها خیلی راحت در شمال غرب ایران نشریه و مقاله چاپ می کنند، ایران را ملت خیالی توصیف کرده و با چند تا لگدپرانی به رژیم پهلوی، در برابر گستاخی ها و دروغ پراکنی های خود از دستگاه های امنیتی و اطلاعاتی، مصونیت آهنین دریافت می کنند.
حمله به زبان فارسی، وحدت ملی و هویت ملی ۷۰۰۰ ساله ایرانیان توسط پانترک ها و خلق مرجعیت فرهنگی قلابی برای آذری ها با بزرگنمایی آثار خلق الساعه و حقیر در برابر شاهنامه فردوسی، حتی در شرایط جنگی نیز ادامه دارد و اگر دولت دلسوزی سرکار بود که به امر ملی اهمیت می داد و غم ایران داشت، جای عوامل منتشرکننده چنین افکار مسمومی در زندان بود، ولی افسوس که خطرات و تبعات این نوع یاوه گویی ها در هیچ بخشی از این دولت درک نمی شود!
https://t.me/+SV6YYFA0zX1kOGZk
حمله به زبان فارسی، وحدت ملی و هویت ملی ۷۰۰۰ ساله ایرانیان توسط پانترک ها و خلق مرجعیت فرهنگی قلابی برای آذری ها با بزرگنمایی آثار خلق الساعه و حقیر در برابر شاهنامه فردوسی، حتی در شرایط جنگی نیز ادامه دارد و اگر دولت دلسوزی سرکار بود که به امر ملی اهمیت می داد و غم ایران داشت، جای عوامل منتشرکننده چنین افکار مسمومی در زندان بود، ولی افسوس که خطرات و تبعات این نوع یاوه گویی ها در هیچ بخشی از این دولت درک نمی شود!
https://t.me/+SV6YYFA0zX1kOGZk
👍39👎15
Forwarded from 🌏 پینوشتها / شعیب بهمن
⚓️ پروژه کاسپین؛ تقاطع سه جریان پنهان در پشت پرده تصویب
✍ دکتر شعیب بهمن
🔑مقدمه
پروژه تصویب کنوانسیون رژیم حقوقی کاسپین در شرایطی که کشور درگیر جنگی سرنوشتساز است و هیچ ضرورتی برای طرح چنین مسائلی- که وحدت ملی را به مخاطره میاندازد - وجود ندارد، فارغ از ابعاد فنی، حقوقی و ژئوپلیتیک آن، در واقع به یک کلاف سردرگم از منافع و اهداف چندگانه گره خورده است که فراتر از یک تصمیمِ صرفاً دولتی عمل میکند. برای درک صحیح از روند فشار برای تصویب این سند، باید به جای تحلیل تکبعدی، آن را در تقاطعگیری سه گروه کاملاً متمایز مورد بررسی قرار داد: گروه اول، لابی باکو در ایران با انگیزههای قومگرایانه و وابستگیهای مالی؛ گروه دوم، جریانهای غربگرا که به دنبال هموارسازی مسیرهای انرژی برای انتقال به اروپا هستند؛ و گروه سوم، طیفی که هدفی فراتر از خود کنوانسیون دارند و به دنبال ثبت یک لکه ننگ بر کارنامهی رهبر جدید جمهوری اسلامی، حضرت آیتالله سید مجتبی حسینی خامنهای، در همان ابتدای دوران زعامت ایشان هستند. این سه جریان، هرچند با انگیزههایی متفاوت، در نقطه نهاییِ تضعیف تمامیت ارضی ایران در کاسپین، به اشتراک رسیدهاند.
1⃣لابی باکو؛ پیوند قومیت با منافع مالی
نخستین گروه تأثیرگذار، شبکهای از چهرههای سیاسی و اقتصادی در داخل ایران هستند که وابستگیهای عمیقی به جمهوری آذربایجان دارند. این وابستگی دو وجه مشخص دارد: از یک سو، انگیزههای قومگرایانه که بر پایهٔ همبستگیهای فرامرزی با همسایهٔ شمالی شکل گرفته و میتواند احساسات تعلقخواهانه به حریم دریایی را کمرنگ کند؛ از سوی دیگر، منافع اقتصادی و مالی که از طریق همکاریهای تجاری، سرمایهگذاریهای مشترک و حتی نقلوانتقالات مالی غیررسمی با نخبگان باکو ایجاد شده است. این گروه، با پوششهای حقوقی و دیپلماتیک، عملاً نقش یک لابیِ تمامعیار را برای تحقق خواستههای جمهوری آذربایجان در قفقاز ایفا میکنند، بیآنکه به روشنی به افکار عمومی پاسخ دهند که این حمایتِ همهجانبه، در قبال چه معاوضهای صورت گرفته است.
2⃣غربگرایان و پروژه انرژی اروپا
دومین جریان پیشبرندهٔ کنوانسیون، طیفی از کارشناسان و تصمیمگیرندگانِ متمایل به غرب هستند که نگاهشان به دریای خزر، صرفاً یک کریدور ترانزیتی انرژی است. این گروه که خود را در مسیر راهبرد کلان غرب برای کاهش وابستگی اروپا به گاز روسیه تعریف میکنند، به دنبال گشودن مسیرهای زیردریایی از بستر کاسپین به مقصد خطوط لوله ترانسآناتولی و ترانسآدریاتیک هستند. برای آنها، تصویب کنوانسیون به معنای حذف موانع حقوقی بر سر راه انتقال نفت و گاز ترکمنستان و قزاقستان به اروپاست؛ پروژهای که با منافع راهبردی روسیه در جنگ انرژی تعارض دارد و عملاً ایران را در موقعیتِ یک «دالان عبور بینفع» قرار میدهد. این جریان، با توجیههای توسعهگرایانه و جذب سرمایههای خارجی، در حال قالبسازی برای پذیرشِ سندی است که در نهایت، به #خفگی_ژئوپلیتیکی ایران منجر خواهد شد.
3⃣کارنامهسازی منفی؛ هدفگذاری بر رهبر جدید
سومین و شاید پیچیدهترین گروه، آنهایی هستند که از پروژهی کنوانسیون به عنوان یک ابزار سیاسی-رسانهای برای تخریب وجههٔ رهبری در آینده استفاده میکنند. این جریان قصد دارد تا در نخستین گامهای دوران زعامت حضرت آیتالله سید مجتبی حسینی خامنهای، یک پروندهی حقوقیِ مرتبط با تمامیت ارضی کشور را به نام ایشان تمام کند تا از همان ابتدا، موجی از نارضایتی و بیاعتمادی نسبت به نظام و رهبر جدید ایجاد شود. این گروه، با آگاهی از حساسیتهای افکار عمومی نسبت به تغییرات مرزی و کاهش حاکمیت دریایی، در تلاش است تا تصویب کنوانسیون را به عنوان «نخستین آزمونِ شکستخورده» در کارنامهٔ رهبری جدید ثبت کند. در این میان، خودِ محتوای کنوانسیون برای آنها موضوعیت چندانی ندارد و اصلِ «امضای یک سندِ جنجالی در ابتدای دوران» هدف غایی آنها محسوب میشود.
نتیجهگیری
بررسی سه گروه مذکور نشان میدهد که پروژه تصویب کنوانسیون رژیم حقوقی کاسپین، یک مسئله صرفاً کارشناسی یا حقوقی نیست، بلکه عرصه تقابل منافع متکثر و گاه متضادی است که بر مدار یک نقطهٔ مشترک همگرا شدهاند: تضعیف جایگاه تاریخی ایران و نقطه کانونی حکمرانی آن. جریانِ وابسته به باکو، به دنبال منافع مالی و قومگرایانه؛ جریان غربگرا، به دنبال باز کردن قفل انرژی برای اروپا؛ و جریان سوم، به دنبال ثبت یک شکست نمادین در آغاز دوران رهبری جدید؛ این سه در حالی کنار هم قرار گرفتهاند که هیچکدام از آنها دغدغه منافع ملی ایران را ندارند. در چنین شرایطی، هوشیاری نخبگان سیاسی، نمایندگان مجلس، نهادهای امنیتی و نظامی و همچنین افکار عمومی به همراه شفافسازی در مورد انگیزههای پشت پرده و پرهیز از تصمیمگیریِ شتابزده، تنها راهِ عبور از این تقاطعِ خطرناک است.
🌐@ShuaibBahman
✍ دکتر شعیب بهمن
🔑مقدمه
پروژه تصویب کنوانسیون رژیم حقوقی کاسپین در شرایطی که کشور درگیر جنگی سرنوشتساز است و هیچ ضرورتی برای طرح چنین مسائلی- که وحدت ملی را به مخاطره میاندازد - وجود ندارد، فارغ از ابعاد فنی، حقوقی و ژئوپلیتیک آن، در واقع به یک کلاف سردرگم از منافع و اهداف چندگانه گره خورده است که فراتر از یک تصمیمِ صرفاً دولتی عمل میکند. برای درک صحیح از روند فشار برای تصویب این سند، باید به جای تحلیل تکبعدی، آن را در تقاطعگیری سه گروه کاملاً متمایز مورد بررسی قرار داد: گروه اول، لابی باکو در ایران با انگیزههای قومگرایانه و وابستگیهای مالی؛ گروه دوم، جریانهای غربگرا که به دنبال هموارسازی مسیرهای انرژی برای انتقال به اروپا هستند؛ و گروه سوم، طیفی که هدفی فراتر از خود کنوانسیون دارند و به دنبال ثبت یک لکه ننگ بر کارنامهی رهبر جدید جمهوری اسلامی، حضرت آیتالله سید مجتبی حسینی خامنهای، در همان ابتدای دوران زعامت ایشان هستند. این سه جریان، هرچند با انگیزههایی متفاوت، در نقطه نهاییِ تضعیف تمامیت ارضی ایران در کاسپین، به اشتراک رسیدهاند.
1⃣لابی باکو؛ پیوند قومیت با منافع مالی
نخستین گروه تأثیرگذار، شبکهای از چهرههای سیاسی و اقتصادی در داخل ایران هستند که وابستگیهای عمیقی به جمهوری آذربایجان دارند. این وابستگی دو وجه مشخص دارد: از یک سو، انگیزههای قومگرایانه که بر پایهٔ همبستگیهای فرامرزی با همسایهٔ شمالی شکل گرفته و میتواند احساسات تعلقخواهانه به حریم دریایی را کمرنگ کند؛ از سوی دیگر، منافع اقتصادی و مالی که از طریق همکاریهای تجاری، سرمایهگذاریهای مشترک و حتی نقلوانتقالات مالی غیررسمی با نخبگان باکو ایجاد شده است. این گروه، با پوششهای حقوقی و دیپلماتیک، عملاً نقش یک لابیِ تمامعیار را برای تحقق خواستههای جمهوری آذربایجان در قفقاز ایفا میکنند، بیآنکه به روشنی به افکار عمومی پاسخ دهند که این حمایتِ همهجانبه، در قبال چه معاوضهای صورت گرفته است.
2⃣غربگرایان و پروژه انرژی اروپا
دومین جریان پیشبرندهٔ کنوانسیون، طیفی از کارشناسان و تصمیمگیرندگانِ متمایل به غرب هستند که نگاهشان به دریای خزر، صرفاً یک کریدور ترانزیتی انرژی است. این گروه که خود را در مسیر راهبرد کلان غرب برای کاهش وابستگی اروپا به گاز روسیه تعریف میکنند، به دنبال گشودن مسیرهای زیردریایی از بستر کاسپین به مقصد خطوط لوله ترانسآناتولی و ترانسآدریاتیک هستند. برای آنها، تصویب کنوانسیون به معنای حذف موانع حقوقی بر سر راه انتقال نفت و گاز ترکمنستان و قزاقستان به اروپاست؛ پروژهای که با منافع راهبردی روسیه در جنگ انرژی تعارض دارد و عملاً ایران را در موقعیتِ یک «دالان عبور بینفع» قرار میدهد. این جریان، با توجیههای توسعهگرایانه و جذب سرمایههای خارجی، در حال قالبسازی برای پذیرشِ سندی است که در نهایت، به #خفگی_ژئوپلیتیکی ایران منجر خواهد شد.
3⃣کارنامهسازی منفی؛ هدفگذاری بر رهبر جدید
سومین و شاید پیچیدهترین گروه، آنهایی هستند که از پروژهی کنوانسیون به عنوان یک ابزار سیاسی-رسانهای برای تخریب وجههٔ رهبری در آینده استفاده میکنند. این جریان قصد دارد تا در نخستین گامهای دوران زعامت حضرت آیتالله سید مجتبی حسینی خامنهای، یک پروندهی حقوقیِ مرتبط با تمامیت ارضی کشور را به نام ایشان تمام کند تا از همان ابتدا، موجی از نارضایتی و بیاعتمادی نسبت به نظام و رهبر جدید ایجاد شود. این گروه، با آگاهی از حساسیتهای افکار عمومی نسبت به تغییرات مرزی و کاهش حاکمیت دریایی، در تلاش است تا تصویب کنوانسیون را به عنوان «نخستین آزمونِ شکستخورده» در کارنامهٔ رهبری جدید ثبت کند. در این میان، خودِ محتوای کنوانسیون برای آنها موضوعیت چندانی ندارد و اصلِ «امضای یک سندِ جنجالی در ابتدای دوران» هدف غایی آنها محسوب میشود.
نتیجهگیری
بررسی سه گروه مذکور نشان میدهد که پروژه تصویب کنوانسیون رژیم حقوقی کاسپین، یک مسئله صرفاً کارشناسی یا حقوقی نیست، بلکه عرصه تقابل منافع متکثر و گاه متضادی است که بر مدار یک نقطهٔ مشترک همگرا شدهاند: تضعیف جایگاه تاریخی ایران و نقطه کانونی حکمرانی آن. جریانِ وابسته به باکو، به دنبال منافع مالی و قومگرایانه؛ جریان غربگرا، به دنبال باز کردن قفل انرژی برای اروپا؛ و جریان سوم، به دنبال ثبت یک شکست نمادین در آغاز دوران رهبری جدید؛ این سه در حالی کنار هم قرار گرفتهاند که هیچکدام از آنها دغدغه منافع ملی ایران را ندارند. در چنین شرایطی، هوشیاری نخبگان سیاسی، نمایندگان مجلس، نهادهای امنیتی و نظامی و همچنین افکار عمومی به همراه شفافسازی در مورد انگیزههای پشت پرده و پرهیز از تصمیمگیریِ شتابزده، تنها راهِ عبور از این تقاطعِ خطرناک است.
🌐@ShuaibBahman
👍19👎5