از«ضدانقلاب، منافق و لیبرال» تا «آشغال»
همه لقب‌های جمهوری اسلامی برای مخالفانش

زیتون- فائزه مهرابی: حکومت جمهوری اسلامی گویا از ابتدا در لقب‌سازی برای مخالفانش تبحر خاصی داشته و در هر دوره‌ای برای تحقیر مخالفان آنان را با لقب‌های متفاوتی خطاب قرار داده است.

از همان ماه‌های اول پیروزی انقلاب مخالفان با عبارت‌های خاص نواخته شدند. «ضدانقلاب» خیلی زود از راه رسید و عبارت‌هایی از جمله «لیبرال خود فروخته» یا «نوکر آمریکا» از برخی گروه‌های سیاسی ابتدا موافق و سپس مخالف جمهوری اسلامی وارد ادبیات مسئولین شد و اتفاقا بعدا علیه خود آنان نیز به کار گرفته شد.

مهندس مهدی بازرگان و اعضای دولت او از جمله اولین منتقدانی بودند که با عبارت‌های «لیبرال» و یا «آمریکایی»مورد حمله قرار گرفتند. پس از درگیری مسلحانه سازمان مجاهدین خلق با جمهوری اسلامی نیز عبارت«منافق» وارد ادبیات جمهوری اسلامی شد و عمری ماندگار داشت. هر چند این عبارت در ابتدا برای نامیدن سازمان مجاهدین خلق به کار برده می‌شد اما پس از آن درباره دیگر گروه‌های مخالف نیز استفاده می‌شد. در این میان حزب توده و دیگر گروه‌های با تفکر نزدیک نیز «ملحد» نامیده می‌شدند.

در سال‌های انتهایی دهه ۶۰ که دامنه حذف حکومت تنگ‌تر شد و نوبت آیت‌الله منتظری رسید. نزدیکان آیت الله خمینی و خامنه‌ای، قائم‌مقام سابق رهبر جمهوری اسلامی را «شیخ ساده‌لوح» خواندند و هر از چندگاهی نیز نزدیکان آیت‌الله منتظری با عبارت‌هایی چون «باند مهدی هاشمی معدوم» خطاب قرار می‌گرفتند.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/43554

درِ بسته اوین به روی بهارستان‌نشینان
زیتون-احسان مهرابی:


از متن : قوه قضائیه ایران در حالی هنوز به نمایندگان مجلس دهم مجوز بازدید از زندان اوین را نداده که به نمایندگان اصول‌گرای مجلس هشتم اجازه داد با زندانیان اعتراض‌ها به انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ دیدار کنند. هر چند قدرت‌الله علیخانی، نماینده اصلاح‌طلب آن مجلس که جزو هیاتی بود که قرار بود از زندان بازدید کنند، اعلام کرد که سعید مرتضوی دادستان تهران او را در نهایت سر دوانده و تنها نمایندگان اصول‌گرا موفق به ملاقات با زندانیان شده‌اند. او هم‌چنین گفت که«گویا آقای بروجردی(رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی» را محرم می‌دانند، اما ما را نه، زیرا ایشان را به ملاقات تاج‌زاده بردند اما من را راه ندادند».

تحلیل مقامات قوه قضائیه البته درست بود چرا که نمایندگان اصول‌گرایی که با زندانیان ملاقات کردند، بسیاری از بحث‌های مطرح شده را بیان نکردند و حتی در مواردی مطالبی به نقل از برخی از زندانیان بیان کردند که آن زندانیان پس از آزادی آن را تکذیب کردند.

از جمله موضوعاتی که این نمایندگان پنهان کردند، روایت‌های زندانیانی بود که از کهریزک به اوین منتقل شده بودند. حسین کروبی، فرزند مهدی کروبی، پس از انتشار نامه پدرش درباره تجاوز به برخی از زندانیان اعلام کرد که دو نفر اززندانیان منتقل شده به زندان اوین به نمایندگان گفته‌اند که به آن‌ها در کهریزک تجاوز شده است.

در روایت‌های نمایندگان بازدیدکننده اما گزارشی از این سخنان منتشر نشد تا این‌که کاظم جلالی پس از هشت سال در مصاحبه‌ای گفت«در آن ملاقات اعضای کمیته، از جمله آقایان بروجردی، حیدرپور، سردار کرمی، نماینده کرمان و تجری در زندان اوین با این افراد ملاقات کردیم. وقتی از ماجراهایی که در زندان کهریزک بر آنها گذشته بود تعریف می‌کردند همه ما گریه می‌کردیم و آقای بروجردی هم بغض کرده و چون رئیس و اداره‌کننده جلسه بود خودش را کنترل می‌کرد و گریه نمی‌کرد».


متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/43626

سخن‌گوی کمیسیون حقوقی و قضایی مجلس در گفت‌وگو با «زیتون» مدعی شد:
زندانیان فوت شده «از احساس گناه دق کرده‌اند»

زیتون-مازیار بهرامی: افشاگری دو روز پیش محمود صادقی نماینده تهران در مجلس درباره خوراندن اجباری«قرص» به بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری اخیر، پرده‌ای دیگر از راز مرگ چند تن از معترضان در زندان‌ها را کنار زد.

پس از این افشاگری، سخن‌گوی کمیسیون حقوقی و قضایی مجلس در گفت‌وگو با «زیتون» با «بی‌اساس» خواندن ادعای همکار خود، حال زندانیان را «خوب» توصیف کرده و مرگ شماری از آنان در بازداشت را ناشی از «دق کردن به دلیل احساس گناه» دانست.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/43744

چهار مردان!
عبدالعلی بازرگان

جمعه بیست و نهم‌ دی‌ماه، بیست و سومین سال‌گرد درگذشت مرحوم مهندس مهدی بازرگان است. رسم چنین است که در این مناسبت‌ها ذکر خیر و خاطره‌ای از درگذشتگان و تجدید توجه و تأثری از فقدان‌شان می‌شود. خواستم چند سطری به این سیاق بنویسم که یادم آمد پدر بیش از هر چیز از شنیدن تعریف و تمجید بیزار و فراری بودند، اما در عوض قدر فضیلت‌ها و خدمات دیگران را به‌خوبی می‌شناختند و فراوان به زبان می‌آوردند. به این راه حل رسیدم که...

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/43768

این دو نخست‌وزیر
علی‌رضا کفایی

پایان دی ماه هر سال مصادف با پایان عمر پر بار مهندس مهدی بازرگان است، انقلابی مبارز و سیاستمداری پاک‌نهاد، صبور و خویشتندار که در دنیای بی‌رحم سیاست و فریب‌های سیاستمداران دروغین، مشی خود را بر پایه اخلاق و انسانیت بنا نهاد و استوار بر عقیده و ایمان سترگ خود، تهمت‌های زهرآگین را تحمل نمود و از حقوق مردم تا آخرین روزهای زندگی دفاع کرد.

از مرحوم بازرگان میراثی غنی از اخلاق و اندیشه ناب به یادگار مانده است که تا همیشه سرمشق آیندگان خواهد بود، راز ماندگاری او صداقت در گفتار و کردار و شجاعت در بیان حقایق و اندرز دادن از فردای پس از خود و آینده‌ای بود که در جامعه ملتهب امروز به عیان شاهد آن هستیم.

بیست و سه سال پس از در گذشت مهندس بازرگان به روشنی می‌توان حضور او را در عرصه های مختلف سیاسی و اجتماعی مشاهده کرد و هر چند بسیاری خواستند و می‌خواهند شخصیت او را مسخ و به دغل و ناراستی وی را حذف کنند تا جایی که حکم ارتداد هم صادر نمودند اما هیچ‌گاه مردم و مخیله جمعی نه تنها نپذیرفت و بازرگان حذف نشد که هر روز او با مردم و در میان مردم حاضر است و امروز اندیشه او، اندرزها و هشدارهایش می تواند راهگشای تنگناها، معضلات و مشکلات و گذر از بحران‌ها باشد.

http://zeitoons.com/43779

«مردم ایران خسرالدنیا والاخره شدند»
نخست‌وزیر موقت، رهبر دائم

زیتون- سولماز ایکدر: ۱۵ سال پس از آن‌که اولین نخست‌وزیر جمهوری اسلامی ایران شد، نوشت که با این عمل‌کرد جمهوری اسلامی مردم گروه، گروه از دین خارج می‌شوند و مردم ایران «خسر الدنیا والاخره» شده‌اند، یعنی هم دنیا را از دست داده‌اند و هم آخرت را.سالها طول کشید تا منتقدانش به درستی سخنان و پیش بینی ها او پی ببرند از جمله آیت الله اسدالله بیات زنجانی در مصاحبه ای با روزنامه اعتماد ملی گفت که پیش بینی مهندس بازرگان درباره شورای نگهبان درست بود و به من گفت که «شما با همين قوانين كاري مي كنيد كه بعدها خود شما را رد مي كنند و راه دفاع هم نخواهيد داشت».

مهدی بازرگان در سال ۱۲۸۶ در تهران متولد شد و در سال ۱۳۰۶ جزء اولین گروه محصلین ممتاز کشور، ‌برای تحصیل به فرانسه اعزام شد. در سال ۱۳۱۳ پس از ۷ سال تحصیل در فرانسه به کشور بازگشت و در سال ۱۳۱۵ به عنوان اولین دانشیار در دانشکده فنی دانشگاه تهران مشغول به تدریس شد و دو دوره متوالی ریاست دانشکده فنی را به عهده گرفت.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/43787

جای خالی دو آزادی‌خواه رادیکال، آیه وصل و زبان صریح
گرامی‌داشت شاه‌حسینی و معین‌فر در پاریس

زیتون ـ شنبه سی‌ام دی‌ماه، با حضور چند ده فعال سیاسی و مدنی مقیم فرانسه، مراسمی در گرامی‌داشت دو فعال ملی برجسته ایران، زنده‌یادان حسین شاه‌حسینی و علی‌اکبر معین‌فر در پاریس برگزار شد.

گزارش کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/43953

پرونده بی‌پایان کشته‌شدگان تجمع‌های اعتراضی
مرگ‌های مبهم،«خودکشی‌های»زنجیره ای

زیتون-سینا پاکزاد:دو هفته پس از فروکش‌کردن نسبی تجمع‌ها در شهرهای ایران، هم‌چنان انتشار گزارش‌ها درباره کشته‌شدگان این اعتراض‌ها تمامی ندارد و نام‌های جدیدی از قربانیان منتشر می‌شود.

مقامات جمهوری اسلامی در برابر انتشار برخی نام‌ها واکنش نشان می‌دهند و اصل کشته‌شدن آنان در تجمع‌ها و اعتراض‌ها را تکذیب می‌کنند و یا در مواردی اعلام می‌کنند که کشته شدن افراد ارتباطی به تجمع‌ها نداشته است، گویا آنان تصمیم گرفته‌اند که آمار رسمی کشته‌شدگان از ۲۵ نفر بالاتر نرود.

عیسی سحرخیز، روزنامه نگار، در توئیتر خود ضمن انتشار تصویری خبر داده که پدر مریم(فروزان) جعفرپور، یک مهندس ۲۷ ساله، اعلام کرده که وی «دستگیر شده بود» و «جنازه‌اش را بعد از کالبد شکافی به خانواده تحویل دادند».

برخی دیگر از خبرنگاران نیز در توئیتر خود نوشته‌اند که مریم جعفری ساکن سنندج بوده است. مقامات جمهوری اسلامی به این گزارش‌ها واکنش نشان نداده‌اند.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/43929

ناتو علیه ناتو
پیمان عارف

از متن: عفرین برای ترکیه هم سهل است و هم ممتنع. ممتنع از جهت دشواری ژئوپلتیک عفرین برای رزم زمینی ارتش ترکیه با توجه به الگوی ژئوپلتیکی کوهستانی ال شکل آن در غرب و شمال کانتون یعنی خط کوهستانی روبروی ختای و هم‌چنین کیلیس ترکیه که دو محور اصلی حمله را تشکیل می‌دهند و نیز مواضع دفاعی نسبتا مستحکمی که ی‌پ‌گ از پیش برای دفاع در برابر چنین حمله‌ای تدارک دیده است. سهل از آن جهت که عفرین تقریبا به‌طور کامل منهای گوشه جنوب شرقی آن که راهش به سوی حلب باز است تحت محاصره ترکیه و شبه نظامیان موسوم به ارتش آزاد که وابسته به ترکیه هستند و تنها نام ارتش آزاد سال‌های نخست جنگ داخلی سوریه را غصب کرده‌اند، قرار دارد.

عفرین از شمال و غرب با استان‌های کیلیس، عنتب و ختای ترکیه هم مرز است. در شرق با منطقه اشغالی اعزاز- الباب همجوار است و در جنوب همسایه استان ادلب است که آنجا را هم ترکیه با توافق روسیه و ایران در نشست سوچی تحت کنترل خود درآورده است.

بنابراین به‌لحاظ راهبرد جنگی ورود به عفرین دست‌ کم از اعزاز کار راحتی خواهد بود، اگر ترکیه بتواند خط لجستیکی و جاده حلب به تل رفعت در جنوب شرق این کانتون را منهدم ساخته و یا غیرقابل استفاده کند.

هم‌چنین به‌لحاظ تقسیم‌بندی‌های ائتلاف بین المللی ضد داعش تحت رهبری امریکا از سویی و روسیه-ایران-دولت سوریه از دیگر سوی، عفرین در منطقه نفوذ امریکا قرار ندارد و منطقه نفوذ امریکا در سوریه به شرق فرات محدود می‌شود، لذا ترکیه برای تصرف عفرین نیازی به مذاکره با امریکایی‌ها نیز ندارد و توافق با روسیه برای این اقدام کافی است؛ توافقی که ظاهرا پیش از آغاز عملیات «شاخه زیتون» در جریان سفر شتاب زده خاقان فیدان رئیس تشکیلات ملی استخبارات – میت- و ژنرال خلوصی آخار فرمانده ستاد مشترک ارتش به روسیه حاصل شده و اجازه بمباران سنگین عفرین در بعد از ظهر روز شنبه و انهدام ۱۰۸ هدف در این منطقه از نتایج آن محسوب می‌شود و از سوی کردها به «خیانت روسیه به کردهای سوریه» تعبیر شده است.

حال پرسش این است که تنها یک هفته مانده به مذاکرات جامع مخالفان، دولت سوریه و سه کشور کفیل در پایان ماه میلادی جاری در سوچی، ترکیه با فرض پیروزی و تصرف عفرین با آن چه خواهد کرد و چه می‌تواند بکند؟
آیا منطقه اشغالی بزرگی متشکل از ادلب، عفرین، جرابلس تشکیل خواهد داد و هدف بعدی‌اش را حلب قرار خواهد داد؟ در این صورت با مخالفت روسیه ،ایران و دولت سوریه چه خواهد کرد؟ آیا در صورت موفقیت مذاکرات به سرعت به سوی عادی سازی رابطه‌اش با دولت بشار اسد خواهد رفت و عفرین را تسلیم دولت سوریه خواهد کرد؟ در این‌صورت پاسخ امریکا و ناتو را چه خواهد داد که همین اکنون نیز منتقد سیاستش در سوریه و در قبال روسیه و ایران هستند؟آیا عملیات خود را به سوی منبیج ادامه خواهد داد؟ در این‌صورت با درگیری ناگزیر با نیروهای امریکایی چه خواهد کرد؟آیا پوتین زمین بازی را برای یک درگیری درونی ناتو در سوریه آماده نمی‌کند؟

متن کمال در زیتون:
http://zeitoons.com/44013

دست‌اندازی مجلس و رهبری به صندوق ذخیره
افزایش ۲۵ درصد به بودجه نظامی از «پول‌های توجیبی»

زیتون-مهدی داوری: افزایش حدود ۲۵ درصد به بودجه نظامی ایران و حدود ۴۱ درصد به بودجه صدا و سیما با برداشت از صندوق توسعه ملی، آخرین شیرین‌کاری کمیسیون تلفیق مجلس است.

علی اصغر یوسف‌نژاد،سخنگوی کمیسیون تلفیق بودجه مجلس خبر داده که با «اجازه» رهبر جمهوری اسلامی، چهار میلیارد دلار از صندوق توسعه ملی برداشت خواهد شد که دومیلیارد و ۵۰۰ میلیون دلار یعنی حدود ۶۳ درصد آن به بودجه نظامی اضافه خواهد شد. از این رقم ۱۵۰ میلیون دلار نیز به صدا و سیما می‌رسد و سهم مقابله با ریزگردها هم همین مقدار است.

یک میلیارد و ۲۰۰ میلیون دلار دیگر هم در آب‌رسانی به روستاها، آبیاری تحت فشار، آبخیزداری، بازسازی مناطق زلزله‌‌زده و سیل‌زده، واکسن پهلو و عفونت کودکان و پروژه‌های استان سیستان‌وبلوچستان اختصاص پیدا می‌کند.

مشخص نیست برداشت از صندوق توسعه ملی با«اجازه» رهبر جمهوری اسلامی برچه اساسی انجام شده است چرا که در اساس‌نامه این صندوق اشاره ای به این موضوع نشده است. پیش از این نیز نیز برداشت از حساب ذخیره ارزی که صندوق توسعه ملی جایگزین آن شده با مصوبه مجلس انجام می شد. استفاده برای بودجه نظامی نیز در هیچ یک از مصارف پیش‌بینی نشده است.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/44063

اجلاس داووس؛ غیبت ظریف، حضور ترامپ
حسین علیزاده

بنا به اعلام رویترز محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران، از حضور در مجمع جهانی اقتصاد که همه‌ ساله در شهر داووس (سوییس) برگزار می‌شود، انصراف داده و سفر خود به این اجلاس را لغو کرده است. این در حالی است که از زمان به روی کار آمدن دولت حسن روحانی ( و تموماً پیش از آن) همواره هیأتی از جمهوری اسلامی ایران در این اجلاس شرکت کرده است. در سال ۹۲ شخص حسن روحانی در حالی‌که سال نخست ریاست‌جمهوری‌اش را آغاز کرده بود، در این اجلاس حضور یافت. در آن زمان که روند مذاکرات هسته‌ای کلید خورده و جمهوری اسلامی رویکرد جدیدی را با ریاست حسن روحانی در پرونده هسته ای اتخاذ کرده بود، به دنبال فرصتی می‌گشت که نوید مصالحه هسته‌ای را به اطلاع جهانیان برساند و چه رویدادی مه‌ تر از اجلاس سالانه داووس.

مجمع جهانی اقتصاد (World Economic Forum) یکی از گردهمآیی‌هاب مهم اقتصادی جهان است که از سال ۱۹۷۱ در شهر داووس سوئیس برگزار می‌شود. نمایندگان کشورها برای معرفی توانمندی‌های اقتصاد خود و هم‌چنین سرمایه‌داران بزرگ دنیا برای ارزیابی روند اقتصاد جهانی و یافتن بازارهای جدید همه ‌ساله از فرصت برپایی این رویداد استفاده می‌کنند تا به تبادل نظر و ارزیابی از وضعیت اقتصاد جهان بپردازند.
در سال ۹۲ ،حسن روحانی که به تازگی به ریاست جمهوری برگزیده شده بود، چنان به تحولات اقتصادی ایران امیدوار بود که با مقایسه اقتصاد ایران با کشورهایی مثل چین، هند و برزیل پیش‌بینی کرد که اقتصاد ایران می‌تواند در ۳۰ سال آینده به یکی از ۱۰ اقتصاد برتر دنیا تبدیل شود. او در ادامه سخنانش با دعوت از سرمایه‌گذاران خارجی یک پیام برای اجلاس داووس داشت. «به ایران بیایید!»

این‌که امسال ایران نه در سطح رییس‌جمهور و نه وزیر خارجه و نه حتی معاون وزیر خارجه (مثلا عراقچی) در این رویداد شرکت نمی‌کند، خود موضوع مهمی است. از این‌رو، پرسش این است که چرا ظریف سفر خود به مجمع جهانی اقتصاد را لغو کرده است؟ او معمولا چنین فرصت‌هایی را از دست نمی‌دهد. ناگزیر باید موضوع مهمی رخ داده باشد. این موضوع مهم چه می تواند باشد؟ هرچه باشد پاسخ سخن‌گوی وزارت خارجه قانع کننده نیست که گفته «به علت اجرایی شدن ساختار جدید وزارت خارجه و اهمیت نظارت بر این موضوع وزیر خارجه تصمیم گرفت که در این روزها در تهران باشد».

این دلیل از آن‌رو قانع‌کننده نیست که لااقل ایران می‌توانست در حد معاون وزیر در داووس شرکت کند، حتی اگر برای وزیر خارجه اشتغال غیرمترقبه ! پیش آمده باشد. پس دلیل انصراف ظریف را باید در دلایل دیگر جست. آن دلایل کدامند؟

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/44078

تاریخ‌چه تجمع‌های اعتراضی سیاسی
از«پارک جمهوریت» تا «پارک اعتراض»

زیتون-احسان مهرابی: هفت مقام دولت محمود احمدی‌نژاد از جمله استاندار تهران در دولت او که با اکثر قریب به اتفاق درخواست‌های تجمع مخالفت کرده بود، در نامه‌ای به وزیر کشور خواستار صدور مجوز برای «تجمع اعتراضی مردمی» شده‌اند؛ درخواستی که سایت عصر ایران به نقل از ایسنا از عدم وصول آن خبر داده است.

به جز اسفندیار رحیم مشایی، حمید بقایی و علی‌اکبر جوانفکر، همراهان همیشگی محمود احمدی‌نژاد پس از ریاست جمهوری، حسن موسوی، رئیس سازمان میراث فرهنگی در دولت احمدی‌نژاد و از نزدیکان مشایی، علی ذبیحی، رئیس سازمان تامین اجتماعی و عبدالرضا شیخ الاسلامی، رئیس دفتر احمدی‌نژاد و وزیر کار در دولت دوم، این نامه را امضا کرده‌اند.

مرتضی تمدن، استاندار تهران در دولت دوم محمود احمدی‌نژاد، از جمله دیگر امضاءکنندگان این درخواست است؛ فردی که در دوره استانداری او با اکثر قریب به اتفاق تجمع‌های اعتراضی که صدور مجوز آن جزو وظایف استانداری بود مخالفت می‌شد.

تمدن دریک مصاحبه مدعی شده بود که برای راهپیمایی ۲۵ خرداد ۸۸ مجوز صادر شده بود و نهادهای قانونی امنیت آن را تامین کردند؛ موضوعی که در تضاد با سخنان دیگر مقامات حکومت بود.

از جمله اسماعیل احمدی‌مقدم، فرمانده وقت نیروی انتظامی، درباره این روز گفته بود:«بنا را بر این گذاشته بودیم که اصلا اجازه ندهیم تجمع شکل بگیرد. تا اینکه آقای رادان حدود ساعت سه به من گفت: در میدان انقلاب جمعیت سرازیر شده و دارند می‌‌آیند. گفتم: جلویشان را بگیر. گفت: اصلا نمی‌‌شود».

مخالفت با تجمع‌ها و راهپیمائی‌ها محدود به سال ۸۸ و دوره استانداری «تمدن» نبود و در دولت احمدی‌نژاد حتی راهپیمایی روز کارگر که برگزار کننده آن نهادهای کارگری داخل حکومت بودند، نیز با مخالفت وزارت کشور و کمیسیون ماده ۱۰ احزاب برگزار نمی‌شد.

در سال ۸۹ نیز، درخواست تجمع میرحسین موسوی و مهدی کروبی، کاندیداهای معترض به انتخابات ریاست‌جمهوری ۸۸، برای حمایت از «حرکت‌های مردمی منطقه و قیام آزادی‌خواهانه تونس و مصر» منجر به حصر آنان شد.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/44146

«پالرمو» جبهه‌ی جدید «پایداری» در مقابل دولت

زیتون-سینا پاکزاد:کنوانسیون «پالرمو» جدیدترین جبهه‌ی «جبهه پایداری» و اصول‌گرایان تندرو برای مقابله با دولت حسن روحانی شده و تلاش می‌کنند شورای نگهبان مصوبه مجلس را درباره پیوستن به این کنوانسیون رد کند.

مجتبی ذوالنور، عضو جبهه پایداری و نماینده قم، مصوبه مجلس درباره الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون مبارزه با جرایم سازمان یافته فراملی (پالرمو) را«یک اشتباه و خبط آشکار» خوانده است.

او اتهام دولت آمریکا به حزب‌الله لبنان مبنی بر نقش داشتن در قاچاق مواد مخدررا مثال زده و گفته که «به این ترتیب با همین اتهام می‌توانند علیه حزب‌الله اقدام کنند، آن هم در شرایطی که جمهوری اسلامی نیز عضو این کنوانسیون است».

او هم‌چنین الحاق به کنوانسیون پالرمو را یک حلقه از الحاق به «گروه ویژه اقدام مالی FATF » دانست و گفت که در حال حاضر شش کنوانسیون بین‌المللی پیش روی جمهوری اسلامی است که «هر کدام از اینها یک قطعه از یک پازل بزرگ‌تر را تشکیل می‌دهد».

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/44195

دربارۀ یک استدلال استعلایی
محمدرضا واعظ شهرستانی

چکیده:

این مقاله گزارش مختصری است دربارۀ ماهیت یک استدلال استعلایی، مهم ترین هدف به کارگیری آن و کاربردهای گوناگون آن. در این راستا ابتدا سعی شده است مفهوم و ماهیت استدلال استعلایی برای خواننده روشن شود. به این منظور در بخش اول صورت منطقی یک استدلال استعلایی ارائه شده و بر شرطی ضروری که در این استدلال نهفته است، تأکید شده است. سپس، مهم‌ترین هدف از طرح یک استدلال استعلایی توضیح داده شده است. سرانجام، انواع کاربرد این نوع از استدلال واکاوی شده است. در این زمینه چهار نوع از کاربردهای متداول استدلال استعلایی که عبارتند از استدلال استعلایی معطوف به صدق، استدلال استعلایی معطوف به باور، استدلال استعلایی معطوف به تجربه و استدلال استعلایی معطوف به مفهوم مورد بررسی قرار گرفته و از یک‌دیگر متمایز شده اند.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/44209

پرده دوم براندازی
محمدرضا سرداری

تنها در یک روز سی‌هزار توییت ( به نقل از بی بی سی فارسی) با هشتگی با نام «#براندازم» به اظهارات اخیر محمد خاتمی رهبر اصلاح طلبان که کوشیده بود تا هم‌سویی بیشتری به اعتراضات اخیر داشته باشد، انتشار یافت. این اقدام البته بازتاب خبری نیز یافت و می‌توان گفت گفتمان براندازی امروز به بحث روز خبری تبدیل شده. اما چرا امروز صدای براندازی زیاد به گوش می‌رسد؟

نزدیک به هشت ماه پیش تنور انتخابات بسیار گرم شده بود. روحانی و متحدان اصلاح‌طلبش بر دهل مشارکت چنان می‌کوبیدند که آوازش برای خارج نشینان در تبعید و محصورین نیز خوشایند آمده بود. روحانی در سخنرانی‌های انتخاباتی‌اش مردم به‌ویژه جوانان را با وعده‌هایی که بعضا خارج از توانش بود، برای آمدن به صندوق های رای تهییج می‌کرد. وعده‌هایی چون محدود کردن دست نهادهای نظامی در سیاست واقتصاد، شکوفایی اقتصادی، مبارزه با فساد، مشارکت دادن زنان در بدنه مدیریتی کشور، اصلاح صدا و سیما و البته رفع حصر. بخش زیادی از آرای روحانی هم البته از سر ترس طبقه متوسط از روی کار آمدن دوباره اصول‌گرایان در دولت با چهره‌هایی چون قالیباف و رئیسی بود.

اما تنور انتخابات در کوتاه زمانی به ناگاه سرد شد. برآیند عمومی نشان می داد برخلاف شعارها، دولت دوم روحانی ضعیف‌تر از دولت نخست شکل گرفت. در فضای عمومی حسن روحانی متهم به معامله با سپاه و لاریجانی‌ها در هسته مرکزی قدرت شد اما او خودش اذعان کرد که تعامل کرده، اما این تعامل در عرصه عمومی پشت‌کردن آنی روحانی به وعده‌هایش تعبیر شد. به دلایل محتمل این عقب‌نشینی و انفعال آنی پیشتر در یادداشت مستقلی پرداخته‌ام. در این یادداشت به تبعات آن می پردازم.

شاید از خویش پرسیده باشیم چرا این روزها گفتمان براندازی رساتر شنیده می شود، در حالی‌که نه گفتمان براندازی مال امروز است نه براندازان به تازگی پا به عرصه گذاشته‌اند. اما پس از اعتراضات سراسری اخیر بود که براندازی به گفتمانی در خور توجه و اعتنا به لحاظ بسامد خبری تبدیل و واکنش برانگیز شد.

برای یافتن پاسخی برای این سئوال باید گامی به عقب باز گردیم

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/44192

ایران هرگز سوریه‌ای نخواهد شد
مهدی نوربخش

بعد ازاعتراضات خیابانی دی‌ماه گذشته در کشور، تحلیل‌گرانی خصوصا از اصلاح‌طلبان، هشدار دادند که در صورت تداوم و به‌خشونت کشیده‌شدن اعتراضات، ایران به سوریه دیگری تبدیل خواهد شد. آنان به‌خشونت کشیده‌شدن اعتراضات را بیشتر به‌عنوان هشداری برای اعتراض‌کنندگان به‌کار گرفتند و نه «نظامی» که از همه‌ی ابزارهای خشونت برخوردار بوده و در گذشته برای سرکوب اعتراضات مسالمت‌امیز از ان استفاده کرده است.

این اعتراضات خیابانی بسیاری را در بین طیف‌های سیاسی کشور غافل‌گیر کرده و گروهی در شروع این حوادث نمی‌دانستند که چگونه با این پدیده سیاسی برخورد کنند. گروهی هم که بلافاصله ترجیح دادند به ارزیابی این اعتراضات بنشینند و آن را اغتشاش و معترضین را اغتشاش‌گر بنماند، در قضاوت‌های خود به‌خطا رفتنه و بعدا مجبور شدند از قضاوت‌های عجولانه خود عقب‌نشینی کنند. «جنبش کور» خواندن این اعتراضات و معترض بودن به «خیابانی‌کردن سیاست»، بخشی از تحلیل‌های بعضی از این کنشگ‌ران سیاسی را شکل می‌داد تا از این اعتراضات و مردمی‌ که در آن حضور داشتند، دوری جویند.

یکی از فعالین جنبش اصلاح‌طلبی در تهران و کسی‌که بسیاری او را یکی از تئورسین‌های یک حزب اصلاح‌طلب می‌دانند، ادعا کرد که برای شناسایی تظاهرکنندگان چندین بار طول خیابانی‌ که یکی از این اعتراضات در ان به‌وقوع پیوسته را پیموده است تا ببیند این مردمی که دست به اعتراض زده‌اند چه کسانی هستند. در حقیقت او اعتراف می‌کرد که این مردم معترض را نمی‌شناخته و نسبت به این بخش از جامعه کاملا بیگانه بوده است. به‌ همین دلیل بسیاری در این طیف ،خصوصا آن‌هایی که بیشتر به کنش‌های اصلاح‌طلبی حکومت‌محور دلبسته‌ بودند، کوشش کردند تا این نوع اعتراضات را برای کشور خطرناک تلقی نمایند.

در میان تمام تحلیل‌های سوریه‌ای شدن ایران، تحلیل آقای مصطفی تاج‌زاده از خرد و منطق جدایی برخوردار بود. شخصا تاجزاده را از بسیاری از این‌گونه اصلاح‌طلبان حکومت‌محور جدا می‌دانم، اما تحلیل او در مورد سوریه‌ای شدن کشور توجیهی شد تا بسیاری در این طیف از ان استفاده بهینه کنند تا اولا بر بی‌عملی خود و ثانیا بر بیگانه‌بودنشان با این بخش از مردم سرپوش گذارند.

در جواب تحلیل آقای تاج‌زاده، پاسخ‌های متعددی نوشته شد که در این میان پاسخ مخملباف، سعیدزاده، قاضیان و علیجانی به بحث سوریه‌ای شدن، ایران از نکات مهمی برخوردار بودند. اما کمتر جوابی به ‌این فرضیه، به‌جز پاسخ سعیدزاده، بر شرایط سیاسی داخلی سوریه، مقایسه آن با ایران و نیروهایی داخلی و خارجی که سوریه را به سوریه امروز تبدیل نموده اند، پرداخته بود. در این نوشته کوشش می‌شود که به شرایط سیاسی داخلی و خارجی سوریه و همچنین مقایسه‌ای بین جغرافیای سیاسی دو کشور پرداخته شود تا پرده از خطاهای فاحش فرضیه سوریه ای شدن ایران بردارد.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/44194

پرونده‌هایی که «جمع» و «معدوم» شد
اعمال نفوذ دو رهبر در پروند‌ه‌های فساد‌ اخلاقی

زیتون- مهسا محمدی: دستور«جمع کنید» درباره پرونده های فساد اخلاقی در جمهوری اسلامی ریشه‌دار است و هر دو رهبر جمهوری اسلامی حداقل درباره یک پرونده این دستور را صادر کرده‌اند.

روز جمعه افشای تبرئه‌شدن سعید طوسی از اتهام «ترویج فحشا» بازتاب گسترده ای داشت. پیش از تبرئه شدن از این اتهام نیز دیگر پرونده این معلم قرآن کودکان و نوجوانان و قاری برگزیده و نزدیک به دفتر رهبر جمهوری اسلامی مبنی آزار جنسی و «اعمال منافی عفت» مختومه شده بود.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/44253

پاسداری از انحراف
ابوالفضل مظلوم‌زاده

انسانِ امروز ایرانی ناگزیر است فاصله میان آنچه هست تا آنچه را که می‌خواهد پل بزند. جادوی طلسمی ۴۰ ساله را بشکند و خود را از پیله اسطوره‌های زبانی نظام موجود برهاند؛ چون که می‌خواهد خود را از تعریف‌های عهد بوقی نجات دهد و سنت و فرهنگ کنونی را بشکند. او می‌تواند به رابطه‌ای دیالوگی میان حال و آینده دست بزند. در این گفت‌وگو، اول از همه، هر چه که می‌خواهد را مشخص و آن را در قالب گفتاری مناسب سامان‌مند کند. تغییر در الگوهای زبانی اولین گام در ساختِ نظم جدید است. گفت‌وگو با آینده هر چند تجربه‌ای خوشایند و دلهره‌آور است اما اگر فهم درستی از آن نداشته باشیم و ندانیم که در مورد چه چیزی صحبت می‌کنیم، بدون تردید در هزارتویی پیچ در‌پیچ گرفتار می‌شویم که بر خلاف آن‌چه که می‌خواهیم همان سوریه‌ای شدن نتیجه تلخ ماست و در جنگل انبوه کج راهه‌ها، مسیر خود را گم خواهیم کرد.

انسانِ امروز ایرانی با اعتراضی که پشت سر گذاشت نشان داد که دیگر یک گوشه‌نشین ساکت و ساکن نیست. نقش جدیدی برای خود ترسیم کرده است که نمی‌خواهد در حاشیه جامعه بنشیند. او می‌خواهد در بطن و نقطه ثقل سپهر سیاسی نقش‌آفرینی کند؛ اگر در دهه‌های گذشته اعتراضات مردمی «در» نظام برای بهبود نسبی فضا بود، حالا «بر» نظام می‌شورد. بر خلاف تعبیر و تحلیل‌های گاهاً معوجانه‌ای که برخی ناظران از وقایع اخیر دارند، حقیقت این است که این موقعیت را برای انسانِ ایرانی تعارف نکرده‌اند، بلکه تحمیل شده است. در این آشفته‌بازار و بده بستان‌های حکومتی، کنش‌های خشونت‌آمیز را خود به مردم داده‌اند؛ به مانند غولی است که از قوری بی‌کفایتی بیرون آمده و صغیر و کبیر هم نمی‌شناسد. یعنی که وقایع اخیر جز بر لولای ۴۰ ساله حکومتی‌ها نمی‌گردد. انتساب آن به خارج‌نشینان و برخی سلطنت‌طلبان که از صدقه‌سری چندی رسانه‌شان روی آنتن می‌رود جز همان اصطلاح ردگم‌کنی و پاک‌کردن جای پا نیست. اینان در مصیبت‌بارترین شکل ممکن همه «شد»ها را در دامن دیگری می‌اندازند و با این آمیزش جنون‌زده نطفه «توهم توطئه» را می‌بندند.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/44271