حاشیه‌های بی‌پایان یک خواننده جنجالی
«حرمسرای» تتلو کار دستش داد

زیتون ـ احسان نادرپور: صفحه اینستاگرام امیرحسین مقصودلو، معروف به امیر تتلو برای چهارمین بار بسته شد. امیر تتلو، خواننده سبک رپ و R&B فارسی خواسته یا ناخواسته هر چند وقت یکبار با کاری حاشیه‌ساز می‌شود و برای خودش مخالفین و البته هوادارنی جدید دست و پا می‌کند. این بار دلیل «خبر» شدن امیر تتلو خواست او از هوادارانش برای معرفی دخترهای ۱۵ تا ۲۰ ساله به او برای برقراری رابطه جنسی و اجابت بعضی از این هواداران بود.

امیر تتلو دوسال پیش، پس از ناامیدی از دریافت مجوز آلبوم و کنسرت در ایران، سرانجام تصمیم گرفت تا برای بار دوم مهاجرت کند و پس از گذراندن مدتی در دبی و گرجستان، پس از کنسرت استانبول در همان شهر ماند. این بار اما به علت موضعگیری‌های سیاسی تند و همچنین عوض شدن ادبیات حاکم بر آهنگ‌هایش و استفاده بی‌پروا از الفاظ رکیک، بعید به نظر می‌رسد امکان بازگشت به ایران را داشته باشد.
امیر حسین مقصدلو هم به دلیل حاشیه‌های اینستاگرامی و حوزه کاری‌اش و هم به دلیل چرخش‌های فراوان در مواضع سیاسی، از همراهی با ابراهیم رییسی در کمپین انتخاباتی‌اش تا فحش و ناسزا به سران نظام بعد از خروج از ایران، همواره خبرساز بوده است.
این بار اما گروهی از خبرنگاران، فعالان حوزه زنان و وکلای ایرانی و ترک درصددند بر سر اتهام کودک‌آزاری و ارتباط جنسی با کودکان زیر سن قانونی، او را به دادگاه بکشانند.

حرمسرای تتلو و تتلیتی‌ها
درخواست تتلو از هوادارانش (که آنها را تتلیتی می‌خواند) برای معرفی دخترانی که تمایل به برقراری رابطه جنسی با او دارند، اتفاق تازه‌ای نیست. او تقریبا هر شب در استوری‌هایش در اینستاگرام درخواست می‌کرد که دختری جدید یا به اصطلاح او «نیو فیس» برایش معرفی کنند. تتلو برای اینکار یک نفر را هم مسئول انتخاب «نیو فیس»‌ها کرده تا دختران طرفدار تتلو با پیام دادن به او و رد شدن از فیلتر «مسئول حرمسرا» به «حرم» تتلو برسند.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/75526

«سروش»ِ بی‌پناهان کجاست؟
نقد پاسخ‌ معرفتی به بحران اجتماعی

آرمان ذاکری

(به بهانه نقد دکتر سروش و مباحث طرح شده پیرامون خرافات‌گراییِ عوام در ایام کرونا)

۱– ویروس کرونا به بحث درباره باورهای خرافی مردم دامن زده است. برداشت‌های سازگار با علم از دین در برابر برداشت‌های علم‌ستیز قرار گرفته‌اند. بحث از نسبت علم و دین رونق دوباره یافته است. تا جایی که برخی از اثرات الهیاتی بحران کرونا سخن گفته‌اند. جماعت بزرگی از روشنفکران و سیاسیون و دانشگاهیان، این روزها به خرافه‌گرایی حمله کرده‌اند. حتی عده‌ای به دلیل ترویج خرافات بازداشت شده‌اند. بحث از ترویج عقاید نادرست و مبارزه با آن این روزها سکه روز است. مصاحبه دکتر سروش با عنوان «خدا به هر دردی نمی‌خورد» منتشر شده در ۲۹ اسفند ۹۸ و یادداشت «بر ما بسی کمان ملامت کشیده‌اند» در تاریخ  پنجم اردیبهشت ۹۹، در همین رابطه آخرین جدل‌های او، عمدتا با روحانیت‌اند که در سایت زیتون منتشر شده‌اند. آن مصاحبه و این یادداشت بازنمای وجوه مهمی از نزاعی‌اند که به نظر می‌رسد اگرچه به وجوه سیاسی، الهیاتی و معرفتی آن تا حد زیادی پرداخته شده، اما به وجه اجتماعی آن توجه کمتری شده است.
۲– نسبت دادن خرافه و اوهام به باورهای مردم پدیده جدیدی نیست. سالیان طولانی است که طیف‌های مختلف علما و روشنفکران مردم را متهم به پیروی از خرافات و انحراف از دین و بدعت‌گذاری می‌کنند. از قضا در متهم دانستن عوام به پیروی از خرافات و انحرافات و بدعت‌ها، روحانیون و روشنفکران با یکدیگر هم‌سو بوده‌اند. هر یک از منظر خود هشدار داده است «دین خدا» یا «حیات اجتماعی» قربانی «انحرافات» و «خرافات» و «بدعت‌هایی» شده است. آنها همگی فکر می‌کنند چون «معرفت» از جای درستی گرفته نمی‌شود، خرافات و انحراف سر بر می‌آورد. از نظر آنها راه اخلاقی‌شدن جامعه، اصلاح معرفت مردم است.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/75498

در نکوداشت دوست با فضیلت زنده یاد مهدی تقوایی
حسن یوسفی اشکوری

من با نام مهدی تقوایی از اوان انقلاب آشنا شدم. او از اعضای سازمان مجاهدین خلق و از مبارزان قدیم بود و سالیانی نیز در رژیم پادشاهی زندان را تجربه کرده بود. در سال‌های نخست پس از انقلاب، در دورانی که هنوز سازمان در داخل فعالیت می کرد، کم و بیش نام او در کنار چهره‌های شاخص این سازمان مطرح بوده و شناخته شده بود.

اما پس از حوادث و تحولات سال شصت و به ویژه پس از انتقال فعالیت های اصلی سازمان به خارج از کشور، دیگر نام و فعالیت های اغلب اعضای سازمان مجاهدین در افواه عمومی در ایران مطرح نبود و البته با توجه به مجموعه شرایط و فضای پر اختناق دهه شصت این فراموشی طبیعی بود. ماجرای همکاری های گسترده رجوی و سازمان با عراق در داخل آن کشور بر علیه ایران در دوران جنگ و نیز ازدواج جنجالی مسعود رجوی با خانم مریم عضدانلو (همسر سابق مهدی ابریشمچی) بر بی اعتباری سازمان در داخل و طبعا فراموشی فعالان قدیم آن جریان در داخل میهن افزود.
اما آشنایی من با زنده یاد تقوایی در دوازده سال اخیر در خارج از کشور بوده است. فکر می کنم در سال ۱۳۸۸ (۲۰۰۹) بود که ایمیلی برای من آمد با نام «فرهاد مهدوی» و از من خواسته بود کتاب «محمد پیامبری برای زمان» اثر خانم کارن آرمسترانگ، که به وسیله ایشان به پارسی برگردانده شده بود، را معرفی کنم. در آن زمان نه نویسنده را می شناختم و نه مترجم را از این رو پاسخ دادم کتاب را ندیده و نخوانده ام تا بتوانم چیزی بنویسم. آدرس خواستند و دادم و چندی بعد کتاب از طریق پست به دستم رسید. در آن زمان من در ایتالیا بودم.


متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/75582

برجام جدید؛ آیا در جبهه غرب خبری هست؟

زیتون ـ یلدا امیری: قرار بود عمر توافق هسته‌ای جمهوری اسلامی با غرب حداقل ۱۵ سال باشد اما کمتر سه سال پس از توافق، آمریکا از برجام خارج شد و اکنون ۵ سال و نیم پس از این توافق، کشورهای اروپایی هر کدام ساز مخالفی می‌زنند یکی از توافقی جدید سخن می‌گوید و دیگری از فعال‌سازی مکانیسم ماشه.
نوربرت روتگن، رئیس کمیته روابط خارجی پارلمان آلمان خواستار انجام شدن یک توافق جدید با ایران شده است. او در گفت‌وگو با شبکه آلمانی ولت، درباره توافق هسته‌ای ایران گفت که هدف توافق هسته‌ای این بود که از توان ایران در زمینه تسلیحات هسته‌ای جلوگیری کند. با خروج آمریکا از آن، اکنون دوباره ایران ایجاد تهدید می‌کند. منظور او از تهدید ایران خروج جمهوری اسلامی از تعهداتش است.

روتگن گفت: بنابراین، ضرورت دارد که توافقی جدید و گسترده‌تری انجام شود که مسائل ثبات منطقه‌ای را هم در بر بگیرد.

طرح توافق ترامپ
پیش از آنکه آلمانی‌های مستقل از توافق جدید سخن بگویند، بریتانیایی‌های همسو با آمریکا بارها از آن سخن گفته بودند.
جیمز کلورولی معاون وزیر خارجه انگلیس در ۶ فروردین امسال در نامه‌ای به کمیته روابط بین‌الملل مجلس اعیان نوشت که انگلیس مایل است با طرف‌های باقی‌مانده در برجام راهی دیپلماتیک برای حرکت رو به جلو پیدا کند. با این حال از طرح مذاکرات آمریکا و ایران برای رسیدن به توافق جدید و طولانی‌تر حمایت می‌کند در کنار فعالیت‌های هسته‌ای ایران، یک توافق جامع لازم است که طیفی از مسائل مختلف شامل اقدامات بی‌ثبات کننده ایران در منطقه را شامل شود.
بوریس جانسون نخست‌وزیر انگلیس نیز ۲۴ دی‌ماه ۱۳۹۸ از لفظ توافق ترامپ استفاده کرد و گفت: بهتر است با همکاری یکدیگر، توافق با ترامپ را جایگزین برجام کنیم. او در گفت و گو با شبکه بی‌بی‌سی گفت که برجام مانع تلاش ایران برای دستیابی به سلاح شده و اگر بخواهیم از شر برجام خلاص شویم به یک جایگزین نیاز داریم.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/75575

لازمه‌ی فمینیست‌بودن: ضدیت با جنگ و بی‌عدالتی یا نزدودنِ موی بدن؟
سپیده جدیری

پایان یافتن جنگ ویتنام در دهه‌ی ۱۹۷۰ در حکم یک پیروزی بزرگ و تاریخی برای فعالان ضدجنگ بود، چرا که اگر فشارهای آنان نبود، این جنگِ بیست ساله‌ی نابرابر سر تمام شدن نداشت. عده‌ای مقاومت مثال‌زدنی ویتنام شمالی مقابل حملات و بمباران‌های مداوم آمریکا را عامل کوتاه آمدن آمریکا و عقب‌نشینی سربازانش از خاک ویتنام می‌دانند اما اسناد تاریخی چیز دیگری می‌گوید: آن‌چه جنگ‌طلبان آمریکایی را به زانو درآورد و باعث شد مذاکرات صلحی که یک دهه پیش‌ از آن از سوی آمریکایی‌ها رد شده بود از سر گرفته شود، اعتراضات پیگیر مخالفان جنگ در سراسر آمریکا بود. در این میان، فمینیست‌های آمریکایی نیز مانند سایر فعالان نقش برجسته‌ای در آن صلح تاریخی داشتند. در عین حال، تبادل آراء میان فمینیست‌های آمریکایی و زنان ویتنامی چه در طول جنگ و چه در خلال فرآیند صلح، به گسترش تفکر فمینیستی و افزایش هواداران این تفکر در سراسر آمریکا کمک بزرگی کرد.

در اواخر دهه‌ی شصت و اوایل دهه‌ی هفتاد میلادی، جنبش فمینیسم مسیری را طی کرد که در مجموع، چندان به نفع اهداف جنبش نبود: جداسازی نحله‌های مختلف فمینیسم از یکدیگر و نام‌گذاری آنها تحت عناوین «رادیکال»، «سوسیالیست» و «لیبرال» در موج دوم فمینیسم، لطمه‌های جبران‌ ناپذیری را به اتحاد فمینیست‌ها وارد کرد. اما چیزی که در این میان، تمام این نحله‌ها را با وجود تمام اختلاف‌ها و تفاوت‌هایشان دوباره با هم متحد کرد، مسئله‌ی «جنگ» بود.

سینتیا کوکبرن فمینیست بریتانیایی و از فعالان جنبش بین‌المللی زنان حامی صلح که در سپتامبر سال قبل درگذشت، در مقاله‌ای با عنوان «جنگ چه نوع فمینیسمی به وجود می‌آورد؟» از یافته‌ی مهمی پرده برمی‌دارد: «فمینیسمی که با جنگ ضدیت دارد، تقریبا تمام نحله‌های فمینیسمی را شامل می‌شود که از کوره‌ی آهنگریِ جنگ بیرون آمده است.» و توضیح می‌دهد: «هنگامی‌که به دنبال شناسایی نوعی از فمینیسم بودم که به عنوان پاسخی به خشونتِ نظامی‌گری و جنگ شکل گرفته است، دیدم که ردپای هر سه نحله‌ی فمینیسم در آن به چشم می‌خورد؛ نه در رقابت با هم بلکه در هم تافته و یکی شده با هم.»

در زمانه‌ای که هم شاهد افزایش خشونت مستبدین حاکم بر ایران هستیم، هم تحریم‌های اقتصادی آمریکا، در همراهی با فساد روزافزونِ حاکمیت و بیماری فراگیر، حیات مردم ایران را نشانه رفته است و هم احتمال آغاز جنگی بین آمریکا، متحدینش و ایران هر لحظه بیشتر قوت می‌گیرد، شماری از فعالان ایرانی حوزه‌ی زنان که در فضای مجازی حضور موثری نیز دارند – مشخص نیست از سر بی‌تفاوتی یا از روی ترس – در مجموع با عملکرد خود، مخالفت با جنگ، تحریم و سرکوب را که در این شرایط، قاعدتا می‌بایست به اولویت‌های اصلی مبارزات فمینیست‌های ایرانی تبدیل می‌شد، هر چه بیشتر به حاشیه برده‌اند.


متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/75584

بابک داد؛ از «سلام» تا وداع

زیتون ـ مهسا محمدی: این هم از بازی‌های عجیب روزگار است که در همین روزهای آغاز اردیبهشت که ۲۰ سالگی یکی از بزرگترین قلع‌و قم‌های مطبوعات در ایران است، یکی از روزنامه‌نگاران نام‌آشنای آن روزنامه‌ها هم درگذشت.

بابک داد، روزنامه‌نگار اصلاح‌طلب سابق، که زمانی در روزنامه‌هایی مانند سلام، جامعه  و عصر آزادگان قلم می‌زد، ۲۰ سال پس از آن روزهایی که تازه، روشن و پرامید می‌نمودند، در سن ۵۱ سالگی و در تنهایی و غربت در پاریس درگذشت. 
در این سال‌ها هم بر سرِ بابک داد و هم جبهه‌ اصلاحاتی که او در آن سال‌های دور در آن جنگیده بود، بلاهای فراوانی آمد و تغییرات چشم‌گیری در آنان رخ داد. جوری که شاید دیگر بعد از ۲۰ سال هیچکدام را نتوان به صفات سال‌های پیشین بازشناخت.

آغاز، رشد
بابک داد در واقع از روزنامه سلام کار جدی مطبوعاتی خود را آغاز کرد. در زمانی که بعد از رکود دهه ۶۰ و نیمه اول ۷۰ مطبوعات «اصلاح‌طلب» تلاش می‌کردند تفاوت خود را با فضای بسته و غالب مطبوعات کشور نشان دهند. روزنامه «سلام» و در قالب آن «داد» و چند روزنامه‌نگار دیگر هم تلاش می‌کردند، مصدر این صداهای متفاوت باشد.
او در سال ۱۳۷۶ به عنوان خبرنگار روزنامه سلام در سفرهای انتخاباتی محمد خاتمی او را همراهی کرد و گزارش‌های متفاوتی از این سفرها نوشت. اغراق نیست اگر بگوییم که او از اولین افرادی بود که در این دوره شروع به نوشتن گزارش «نرم» کرد و فرم گزارش‌نویسی را از قالب خشک «وی گفت» و «وی افزود» در آورد و از این رو بسیار مورد توجه قرار گرفت.
او در ادامه تجربیات و خاطرات این سفرها را به شکل پاورقی در روزنامه «جامعه» چاپ کرد. همان پاورقی‌ها بعدها تبدیل به کتاب «صد روز با خاتمی» شد که در فضای محبوبیت خاتمی و ماه عسل اصلاح‌طلبانه آن روزها، با استقبال فراوانی مواجه شد و در تیراژ بالا چاپ و تجدید چاپ شد.
متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/75594

آیا خامنه‌ای به توصیه چرچیل عمل می‌کند؟
ابوالفضل قدیانی

رئیس نظام استبداد دینی، آقای خامنه‌ای، در نیمهٔ شعبان سخنرانی داشت. این سخنرانی مانند دیگر سخنرانی‌های وی هیچ نکته تازه‌ای نداشت؛ سخنانی فرافکنانه ، تکراری پر از تعارف و کلی‌گویی. دراین سخنرانی از زحمات و خدمات جامعه پزشکی، پرستاری و جامعه درمانی تقدیر وتشکر و تمجید کرد(البته بدون هیچ اشاره‌ای به جان باختن و قربانی‌شدن مظلومانهٔ تعداد زیادی از پرسنل پزشکی، پرستاری و کادر درمانی به خاطر کمبود تجهیزات و امکانات حفاظتی). سپس به تمجید و ستایش از نیروهای تحت فرمانش و بازوهای سرکوبگر خود پرداخت، از ابتکارات و کشفیات آنان سخن به میان آورد و به تحسینشان زبان گشود.
علی‌الظاهر آخرین ابتکار یا کشف سپاه همان رونمایی از دستگاه ویروس‌یاب بود که افتضاحی در داخل و خارج ایجاد کرد و مضحکه خاص و عام شد تا جایی که حتی وزارت بهداشت و درمان دولت مطیع و تحت فرمان هم اعلام کرد که این دستگاه مورد تائید ما نیست.
او در بخشی از سخنانش به انتقاد از کشورهای غربی پرداخت؛  مشخصا به مصادرهٔ ماسک و دستکش کشوری توسط کشور دیگر در اروپا و امریکا اشاره کرد.

البته مصادرهٔ ماسک کشوری توسط کشور دیگر زشت و نارواست ولو این که بهای آن هم پرداخت شود. اما در حیرتم از او که مصادرهٔ ماسک و دستکش که بهایش هم پرداخت شده را می‌بیند، اما مصادره و تصاحب اموال ملت را توسط خود و اطرافیان و زیردستانش نمی بیند که البته نمی‌خواهد ببیند چون دیدنش برای او وحشت‌افزا و عذاب‌آور است. شاید در این خیال خام باشد که مردم هم این مصادره و تصاحب اموال ملی را نمی‌بینند اما مردم چشمان باز و ناظری دارند و هم از آگاهی لازم در این امور برخوردارند و حتماً دیر یا زود برای بازستاندن تمامی حقوق خود قیام خواهندکرد. مردم تا ابد ظلم و ستم و فقر و گرسنگی را تحمل نخواهند کرد.
اما افزون بر این، در سخنان وی چند نکته هست که باید روی آن نکات اندکی مکث کنم.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/75616

سپاه و شکست‌های «غرورآفرین»اش

زیتون ـ سولماز ایکدر: سپاه پاسداران انقلاب اسلامی٬ طی سال‌های گذشته٬ به‌خصوص پس از سال ۸۴ تبدیل به یکی از بزرگترین نهاد‌های «دولت‌ساز» در جمهوری اسلامی شده است؛ نهادی که به تنهایی بخش بزرگی از درآمد‌های کشور را به صورت مستقیم  یا غیرمستقیم به خود اختصاص می‌دهد و با عنوان «نگهبانی از انقلاب اسلامی و دستاوردهای آن» به مرور تمامی منابع کشور را می‌بلعد.

آسیب‌های سپاه اما به دست‌اندازی‌های اقتصادی محدود نمی‌شود و از سوی دیگر خسارات جانی هم روی دست کشور گذاشته و می‌گذارد. از دوران جنگ هشت ساله با عراق که زخم عملیات «فریب» کربلای چهار با نزدیک به ۱٫۰۰۰ شهید و ۳٫۹۰۰ مفقودالاثر همچنان خونریزی می‌کند، تا به امروز و گشایش جبهه‌های جدید در سوریه، عراق و یمن.
توسیع میدان فعالیت سپاه، این گروه نظامی را به حوزه‌های اقتصادی و در پی آن عمرانی٬ پزشکی و غیره کشاند؛ عرصه‌هایی که با هزینه‌های بالا و تبلیغات فراوان به آن ورود می‌کند، در ادامه شکست‌های پی‌درپی‌اش را اما مسکوت می‌گذارد.

ماهواره نور؛ دوربین فیلم‌برداری
ماهواره نظامی نور روز چهارشنبه ۳ اردیبهشت توسط سپاه پاسداران و بوسیله ماهواره‌بر قاصد از کویر مرکزی به فضا پرتاب شد.
سپاه پاسداران در بیانیه خود اشاره‌ای به جزئیات فنی و اهداف تعریف‌شده برای این ماهواره نکرده و صرفا گفته بود ماهواره‌بر «قاصد» از کویر مرکزی ایران پرتاب شده و ماهواره نور را «با موفقیت» در مدار ۴۲۵ کیلومتری زمین قرار داده است

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/75627

🍃 محکومیت ۱۱ نفر دیگر به جرم اعتراض به اسقاط هواپیمای اکراینی
زیتون– دادگاه انقلاب آمل ۱۱ نفر دیگر را نیز به «جرم» اعتراض به اسقاط هواپیمای اکراینی محکوم کرد.

به گزارش «زیتون» هر یک از این افراد به هشت ماه حبس تعزیری محکوم شدند و همچنین ‏به همه ی شانزده نفر اعلام شده دادگاه دیگری در اردیبهشت ماه با اتهام اخلال در نظم عمومی برای این افراد تشکیل خواهد شد.

قاضی مهدوی٬ رییس دادگاه انقلاب شهرستان آمل٬ قاضی تمام این پرونده ها بوده است.

متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/75680

«داماد مجلس یازدهم»
مجتبی رضاخواه؛ حاشیه‌های پررنگ‌تر از متن

زیتون: یکی از کاندیداهای لیست ائتلاف اصول گرایان که وجودش موجب درگیری‌های بسیاری میان طرفداران پایداری با بقیه گروه های اصولگرا شد، مجتبی رضاخواه کازرونی است. حضور او در آمریکا به همراه همسرش و همچنین ورودش به فهرست اصول گرایان از طریق فشارهای پدرزنش اتهاماتی است که مخالفان درباره او مطرح می کنند.

حالا این نماینده، قبل از ورود به مجلس هم در شبکه‌های اجتماعی و هم در فضای عمومی فعال شده و فعالیت‌هایش در میان دوستان اصول‌گرایش هم واکنش‌هایی را در پی داشته است.

او احتمالا با هدف جلب نظر قشر خاصی از اصولگرایان و کاربران موسوم به ارزشی در توییتر خود در واکنش به یکی از سریال‌های ماه رمضان نوشت:«آیا این انتظار زیادی است که در سریال تلویزیونی که در ماه رمضان و بعد از افطار از صدا و سیما پخش می‌شود، نماز بازیگر نقش اول مرد قضا نشود؟! یا مثلا رابطه زن و مرد نامحرم قبل از عقد باید اینقدر نزدیک باشد؟! پیامی که از این سریال به مخاطب منتقل می‌شود چه تناسبی با این ماه دارد؟»

در واکنش گروهی از او خواستند به به جای نماز صبح بازیگر سریال به فکر «شرمندگی شب» کارگرانی باشد که در پساکرونا شرمنده‌تر شده‌اند. او را خواجه‌ی در بند نقش ایوان خواندند و البته بعضی از کاربران هم با وی موافق بودند
آیا این انتظار زیادی است که در سریال تلویزیونی که در ماه رمضان و بعد از افطار از صدا و سیما پخش می‌شود، نماز بازیگر نقش اول مرد قضا نشود؟!
یا مثلا رابطه زن و مرد نامحرم قبل از عقد باید اینقدر نزدیک باشد؟!

پیامی که از این سریال به مخاطب منتقل می‌شود چه تناسبی با این ماه دارد؟

اما این توییت باعث شد که پروفایل توییتر این نماینده که در آن بر اخذ مدارک تحصیلی‌اش از ایالات متحده تاکید شده بود هم مورد انتقاد قرار بگیرد و کاربران آن را نشانه  غربزدگی او بدانند که «گرفتن مدرک از آمریکا را مهمترین عنصر هویتی خود میداند و آنقدر قشری و پوپولیست که دغدغه اش قضا شدن نماز نقش اول سریال است.»

مجتبی رضاخواه کیست؟
مجتبی رضا خواه داماد حبیب الله بوربور است که به گفته برخی از نامزدهای این فهرست از جمله حمید رسایی با فشار پدر زن خود وارد لیست ائتلاف شد. پدر او نیز حسین رضاخواه است که برخی وب سایت ها از او به عنوان یکی از چهره‌های بسیار نزدیک به «محمود احمدی نژاد، رئیس جمهور سابق ایران نام برده اند.
حسین رضاخواه رئیس ستاد انتخابات استان تهران احمدی‌نژاد در سال ۸۴ بود که رئیس سازمان صنایع دستی ایران شد؛ اما مدتی بعد با نزدیکان او از جمله اسفندیار رحیم مشایی درگیر شد و سخنانی را علیه احمدی نژاد و نزدیکانش بیان کرد. او همچنین روابط خوبی نیز با عباس پالیزدار دبیر کمیته تحقیق و تفحص از قوه قضاییه در مجلس هفتم داشت

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/75672

طرح ترخیص زندانیان در ترکیه
سرنوشت ایرانی‌های زندانی در ترکیه چه خواهد شد

https://www.zeitoons.com/75658

زیتون-مینا مصطفوی: بنابر آخرین آماری که روزنامه سوزجوی ترکیه در تاریخ ۲۹ آبان ۹۷ منتشر کرده است، مجموعا ۷ هزار و ۸۹۷ زندانی با تابعیت خارجی از ۱۲۰ کشور دنیا در زندان‌های ترکیه محبوس هستند که ۸۲۰ نفر از این رقم را ایرانی‌های بزهکار تشکیل می‌دهند. این افراد عمدتا در رابطه با اتهامات مرتبط با مواد مخدر و سرقت به حبس محکوم شده‌اند. در این گزارش علاوه بر بررسی زندان‌ها و انواع زندانیان در ترکیه، به موضوع عفو اعطای ترخیص زندانیان در راستای پیشگیری از شیوع ویروس کرونا در این کشور خواهیم پرداخت.

اولین مورد ابتلای به کرونا در ۲۱ اسفند ۹۸ به طور رسمی در رسانه‌های ترکیه اعلام شد؛ در همان روز سازمان بهداشت جهانی نیز اعلام کرد ویروس کرونای جدید در بیش از ۱۱۴ کشور دنیا گسترش یافته و بیماری کووید ۱۹ را پاندمی (همه‌گیر) اعلام کرد. این سازمان در تاریخ ۲۵ اسفند ۹۸، راهنمای موقت آمادگی، پیشگیری و کنترل کووید ۱۹ در زندان‌ها و سایر اماکن بازداشتی را منتشر کرد. این متن بعدا در تاریخ ۲۰ فروردین ۹۹ توسط سایت کمپین حقوق بشر در ایران به فارسی ترجمه شده است. در متن این دستورالعمل آمده است: «افرادی که از آزادی خود محروم هستند، از جمله افراد ساکن در زندان، اغلب نسبت به شرایط و بیماری های مختلف در معرض خطرات بیشتری قرار دارند. این افراد در مواجهه با خطراتی از قبیل استعمال سیگار، بهداشت نامناسب و سیستم ایمنی ضعیف ناشی از استرس و تغذیه نامناسب یا شیوع بیماری‌های همزیست، مانند ویروس‌های منتقله از راه خون، بیماری سل و اختلالات ناشی از مصرف مواد مخدر از سایر افراد آسیب‌پذیرتر هستند.» در این دستورالعمل بر جداسازی و آزادی زندانیانی که در معرض خطر جدی تری قرار دارند تاکید شده است.

انواع زندان‌ها و تفکیک جرایم در ترکیه
به طور کلی دو نوع زندان در ترکیه وجود دارد: زندان‌های باز و بسته.
1 زندان‌های باز به زندان‌هایی اطلاق می‌شود که از سیستم امنیتی بالایی برخوردار نبوده و عمدتا محکومانی با اتهامات جزئی که از نیروی کار برخوردار هستند و متقاعد شده اند که فرار نمی‌کنند، برای سپری کردن دوران محکومیت خود به این زندان‌ها منتقل می شوند.
2 زندان‌های بسته، برخلاف زندان‌های باز دارای سیستم امنیتی بالا بوده و با توجه به ظرفیت، امکانات و ساختار معماری آن‌ها به ترتیب به تیپ‌هایA ، B ، C (در زبان ترکی “ج“ خوانده می‌شود) ، E و F طبقه بندی می شوند. این زندان‌ها اغلب به‌عنوان بازداشت‌گاه نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/75658

کیوان صمیمی
تحریم + استبداد = رژیم امریکایی

استمرار تحریم‌ها، فرودستان و حتی طبقه‌ی متوسط را لاغر می‌کند و از سوی دیگر حکومت کماکان منابع مالی خود را صرف پروژه‌های نظامی و امنیتی خواهدکرد.
به‌علت فشارهایی که بر مردم‌ست، دوباره اعتراضات پراکنده شکل می‌گیرند و با پیش‌آمدن بهانه‌ای به شورش نان تبدیل خواهدشد.

یا حکومت شورش را سرکوب شدید نخواهد کرد که در این صورت، قدرت مردمِ خشمگین نظام را ساقط می‌کند.
اما اگر سرکوب کند، مردم چاره‌ای جز سکوت ظاهری نخواهند داشت ولی بازهم به آتش‌های زیر خاکستر، افزوده می‌شود.

بعد از سرکوب، بازهم جمعیت بیشتری از اصولگرایان به صف منتقدین می‌پیوندند و برخی از نیروهای سرکوبگر نیز، مسئله‌دار خواهندشد.

در اثر ادامه‌ی تحریم‌ها، بازهم فاصله‌ تا شورش کورِ بعدی کمتر خواهدشد و بازهم تکرار همان گزینه‌های حکومت : تسلیم و سقوط‌ یا سرکوب خونین‌تر.

استمرار تحریم امریکا و استبداد امارت اسلامی، فاصله‌ی شورش‌ها را به‌قدری کم خواهدکرد که بالاخره در شورش خشن و گسترده‌ی نهایی، نظام سقوط می‌کند. محصول شورش خشنی که با زمینه‌سازی نئوکان‌ها رژیم را سرنگون کند، جبراً حکومتی خشن خواهدبود.

رژیم جدید با مشارکت ایرانی-امریکایی‌های کمپین ترامپ و سوار بر خستگی مردم از چهاردهه اختناق و تبعیض، یک دولت به‌ظاهر مدرن ولی با محتوای آمرانه و مطیع سرمایه‌داری جهانی را مستقر خواهدکرد.

این است که تحریم‌ها و سلطه‌گری کاخ سفید به‌همراه استبداد داخلی، دو تیغه‌ی یک قیچی هستند که کالبد ایران را می‌بُرند و به امریکا تقدیم می‌کنند.

راه نجات مردم و کشور اما، کاشتن بذرهای جنبش خشونت‌پرهیز اجتماعی‌ست که گرچه بازدهی فوری ندارد ولی به دموکراسی پایدار در ایران منجر می‌شود.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/75693

راه‌حل جدید برای اختلاف قدیمی
چرا خامنه‌ای می‌خواهد جزایر سه‌گانه ‌را مسکونی‌سازی کند؟

زیتون ـ یلدا امیری: آیت‌الله خامنه‌ای به هر روشی به دنبال افزایش و تثبیت قدرت نظامی و منطقه‌ای جمهوری اسلامی است خواه این قدرت در عراق و سوریه باشد و خواه در جزایر ایرانی و تسلط بیشتر بر تنگه هرمز.
فرمانده نیروی دریایی سپاه پاسداران اعلام کرد که رهبر جمهوری اسلامی دستور داده است جزایر سه گانه تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسی مسکونی شود.

علیرضا تنگسیری، فرمانده نیروی دریایی سپاه پاسداران، چهارشنبه ۱۰ اردیبهشت در یک گفت‌وگوی رادیویی به مناسبت روز ملی خلیج فارس از دستور رهبر جمهوری اسلامی برای مسکونی کردن جزایر سه‌گانه خبر داد و گفت: «جزایری که ما در خلیج‌فارس داریم بسیار راهبردی و سوق‌الجیشی هستند،‌ بنا داریم جزایر خلیج‌فارس را با ایجاد زیرساخت‌های مسکونی، برای سکونت مردم آماده کنیم و این فرمان فرمانده معظم کل قوا است که مردم در جزایر زندگی کنند. وقتی اولین شخص مملکت می‌فرمایند آنجا را باید برای سکونت مردم فراهم کنیم، یعنی ما به دنبال امنیت منطقه هستیم.»
او به ساخت فرودگاه و موج شکن در جزایر اشاره کرد و گفت: «در تنب بزرگ فرودگاه بین‌المللی ایجاد کرده‌ایم؛ در تنب کوچک هم فرودگاه ساخته شده است و همچنین نیروی دریایی سپاه بیش از ۵۰ موج شکن را برای مردم ایجاد کرده است.»
موضوع حاکمیت بر جزایر سه گانه تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسی از مهم ترین مورد اختلاف میان امارات متحده عربی و ایران در سه دهه گذشته بوده است. حالا این تصمیم می تواند از یک سو باعث تنش با امارات شود و از سوی دیگر در راستای تسلط بیشتر ایران بر تنگه هرمز باشد.

مناقشه با امارات
اسناد تاریخی متعدد حاکی از این است که هر سه جزیره جزیره تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسی تا پیش از سال ۱۹۰۳ میلادی به طور نامنظم و در مقاطع زمانی متفاوت تحت حاکمیت ایران بوده اند. در سال ۱۳۵۰، پس از خروج بریتانیا از این جزایر پس از حدود ۷۰ سال ایران کنترل دوباره این جزایر را به ‌دست گرفت.
امارات متحده عربی بارها ادعای مالکیت این جزایر را مطرح کرده و این خواست با حمایت اتحادیه عرب نیز همراه شده ‌است. اما امارات هیچ سندی برای در اختیار گرفتن این جزایر ندارد.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/75747

پریشانی جهان و اسراری که کرونا هویدا می‌کند
بهروز قمری تبریزی

ویروس همه‌گیر کرونا علت این پریشانی و بحران نیست، معلول آن است. جهان ما به این باور عادت کرده است که برای هر دردی دوایی هست، هر مصیبتی پایانی دارد، هر آتشی فرو می‌نشیند و هر گره‌ای بازگشودنی است. از شاخه یک معضل می‌پریم و بر شاخه معضلی دیگر می‌نشینیم بدون آنکه در این آشوب لحظه‌ای بایستیم و با درون درآئیم و در خویش بنگریم! کرونا علت نیست، معلول است.

در کتاب اخیر خود به‌نام «توسعه‌ای که خود را می‌بلعد»، جولی لوینگستون، پژوهشگر برجسته مردم‌شناسی و تاریخ جنوب افریقا، تصویری عبرت‌انگیز از رشد اقتصادی در کشور بُتسووانا ترسیم می‌کند که ابعاد جهانی‌اش را می‌توان در هر گوشه و کنار دنیا یافت. این کتاب ماجرای توسعه‌ای را نقل می‌کند که با تمام معیارهای مقبول اقتصادی، داستانی است از یک موفقیت بی نظیر در قاره افریقا. از زمان استقلال در اواسط دهه ۱۹۶۰ میلادی تا کنون، تولید ناخالص ملی در بُتسووانا بیش پانزده برابر رشد داشته است. بخش اعظم این رشد از استخراج معادن الماس و دیگر سنگ‌های گران‌بها تامین شد. استخراج، کارگر می‌طلبید، آب فراوان می‌خواست برای حفاری، جاده برای انتقال مواد استخراج شده، برای شهرهایب که به سبب معادن توسعه می‌افتند، مزارعی که یکی پس از دیگری به مراکز پرورش گاو تبدیل می‌شدند، گاوهایی که در ستایش آنان شعر می‌سرودند به کشتارگاه ها رفتند و گوشت‌شان در بسته‌بندی های بهداشتی در سوپرمارکت‌های اروپا به فروش رفت. در میان داستان الماس و آب و جاده و گاو و فزونی تولید ناخالص ملی اما چیزی عمیق و پر مخاطره در جریان بود. آب‌های زیرزمینی تخلیه، زمین‌های بارور بیابانی، سدها بی آب، جاده‌ها پر از ماشین شدند. گاوداری صنعتی و صنایع معدنی چنان تأثیرات اقلیمی و آلودگی جوّی پدید آوردند که جهان بهای نتایج آن را می‌پردازد.

این شرح حال همه ماست. در کالیفرنیا، در خوزستان، در قفقاز، در جنوب ایتالیا، در بنگلادش، در چین، در همه جا. این جهانی است که سرمایه‌داری قرن بیستم و بیست و یکم ساخته و یک ویروس پایه‌هایش را به لرزه افکنده. ویروسی که کژی‌ها و کاستی‌هایش را عریان کرده. ویروسی که انکار فرودستان را از فرادستان منع می‌کند. داستان جنوب افریقا شرح همان طمع، حرص، و افزون‌طلبی لجام گسیخته‌ای است که سرمایه‌داری نیمه اول قرن بیستم، با برنامه‌های مختلف تأمین اجتماعی، بر مهار آن کوشید. سرمایه‌داری‌ای که طبیعت را تیول خود می‌دید و آنچه در آن نهان بود را تنها منبعی برای انباشت سرمایه و قدرت. صاحبان قدرت در نیمه دوم قرن بیستم هر آنکس که از حقوق حقه طبیعت گفت را با پوزخندی بازماندگان اعصار گذشته نامیدند که به امیدی مبهم در تلاش بازگرداندن دنیایی کهن‌اند. هر کس که از حقوق حقه مظلومان، مفلوکان و نفرین‌شدگان زمین گفت را به آن «ایسم» و این «ایسم» منصوب کردند تا نگذارند صدایشان از گلوگاه برآید. نهادهای اجتماعی و امنیت مدنی یکی پس از دیگری مضمحل شدند. مدافعان آن یا در پیچ و خم بوروکراسی و یا در سایه تهدید و فشار ناپدید گشتند. به دنیای نئولیبرالیسم و اقتدار‌گرایی خوش آمدید.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/75734

هر شب ستاره‌ای به زمین می‌کِشند و باز...

*برای پویا بختیاری و آبانی‌هایی که هنوز شمرده نشدند
#خط_سوم

حال و روز کارگران ایران؛ تهدید بی‌سابقه‌ی دبیر کل خانه‌ی کارگر
« وعده ما در خیابان»

زیتون ـ مهسا محمدی:همزمان با تاخت و تاز کرونا در ایران و جهان، ترسی موازی با این پاندمی در حال رشد است؛ فروپاشی اقتصادی. قطعا یکی از گروه‌هایی که خیلی زودتر و عمیق‌تر از دیگران از این بیماری و فروپاشی احتمالی ناشی از آن تاثیر می‌گیرند، کارگران هستند.

متناسب با شرایط کشوری که کارگر در آن باید با کرونا مواجه شود، مشکلات می‌تواند از کار در محیط غیراستاندارد به لحاظ بهداشتی گرفته تا اخراج و از دست رفتن منبع درآمد را شامل شود. 
 
در این وضعیت روز کارگر امسال در حالی از راه رسید که کارگران و تشکل‌های کارگری در اکثر نقاط دنیا، به دلیل همه‌گیری کرونا، حتی امکان برگزاری راهپیمایی نمادین خود را در این روز نداشتند.

در ایران هم با ۲۶ میلیون نفر جمعیت کارگری، امسال در وضعیتی که برگزاری این راهپیمایی از هر زمان دیگری ضروری‌تر به نظر می‌رسید، امکان آن سلب شد. کما اینکه سال‌های پیشین نیز چندان از تجمعات این روز استقبال نمی‌شد و نتیجه‌اش برای کارگران و فعالان حقوق کارگری چیزی جز بازداشت و اخراج از کار نبود.
بحث داغ روز محافل کارگری ایران و آنچه تجمع را ضروری می‌کرد، تعیین حداقل دستمزد سال ۹۹ است و کشمکش میان دولت و کارفرمایان از یک سو و کارگران از سوی دیگر بر سر آن.

در همین حال کرونا هم گروهی را خانه‌نشین کرده و با از نفس افتادن اقتصاد پیش‌بینی می‌شود که بر تعداد این خانه‌نشینان افزوده شود.
 بنابر اعلام منابع رسمی در ایران از آغاز همه‌گیری کرونا تابه‌حال حدود یک میلیون نفر برای دریافت بیمه بیکاری ثبت نام کرده‌اند و این فقط آمار کسانی است که بر اساس قانون مشمول دریافت بیمه بیکاری خواهند شد. اگر نه رقم بیکاران با منظور کردن کارگران فصلی و ساختمانی که اغلب مشمول این بیمه نیستند و در دو ماه اخیر کاری نداشته‌اند رقمی بالاتر از این خواهد بود. آمارها حاکی از بیکاری لااقل ۷۰ درصد کارگران ساختمانی در طی دو ماه اخیر است.

وعده ما در خیابان!
«امیدوارم موضوع معیشت حل شود، والا وعده ما در خیابان». اینها جملات پایانی سخنرانی علیرضا محجوب، نماینده مجلس و دبیرکل خانه کارگر در مراسم روز کارگر است. مراسمی که  در جمعی بسیار محدود و با رعایت فاصله اجتماعی، روز گذشته در تهران برگزار شد. محجوب در میان قسمت اول و دوم جمله خود مکث معناداری کرد که گویا از تردید وی بر بیان آن برمی‌آمد.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/75759

روز معلم و یادکردی از شهید مطهری و آیت‌الله منتظری
اسدالله جعفری
 
روز معلم بر شاگردان دوخورشید اقلیم جان مبارک باد و یاد و نام آن دو عزیز گرامی وجاودان باد!
علامه شهید مطهری و آیت‌الله العظمی منتظری دو یار دبستانی بودند که تاریخ انقلاب اسلامی ایران و حوزه و دانشگاه بدون نام آن دو خورشید اقلیم جان، دروغ بزرگ تاریخ است.
اگرچه مطهری آن اقبال را داشت که با شهادتش پاره تن امام لقب گرفت و روز معلم به نام‌اش اختصاص یافت و همه‌ساله به‌مناسبت روز معلم یاد و نام مطهری نقش جان است ورد زبان جهان.
اما منتظری از چنان اقبال نصیب نبرد تا لقب حاصل عمر امام امت و فقیه عالیقدرمدال افتخارش باشد بلکه برعکس از کرسی قائم‌مقامی رهبری بلندش کرد و لقب حاصل عمر بدل به قاتل امام شد و نوشیدن جام زهر برگردن منتظری افتاد.
از بازی روز گار و شطرنج سیاست که صرف‌نظر کنیم منتظری و مطهری دوشخصیت چند لایه داشتند. فقیه سیاسی، حکیم عارف، اصولی ادیب، متکلم مفسر، رجالی تاریخ‌اندیش، سنتی مدرن، مجتهد جواهری بودند و اجتهاد پویا داشتند. دل در گرو سنت داشتند و با مقتضیات زمان حرکت می کردند.

یک روح در دو بدن
داستان منتظری و مطهری به قول معروف یک روح در دو بدن بود. مطهری و منتظری سال ها هم‌درس و هم‌سفره و هم‌سفر بودند. در محضر بزرگان و خداوندگاران دانش زانو به زانوی هم نشسته علم می آموختند. زیر یک سقف کنار یک سفره می نشستند و شانه‌به‌شانه هم تا نجف آباد اصفهان می رفتند و از نجف آباد تا فریمان خراسان را قدم به قدم طی طریق می کردند چنان که نجف آبادی ها خیال می کردند مطهری نجف آبادی است و فریمانی ها می پنداشتند که منتظری فریمانی خراسانی است.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/75779

پیام فعالان سیاسی و مدنی به محمد نوری‌زاد
بمان و مقاومت کن

زیتون– جمعی از فعالین سیاسی و اجتماعی محمد روی‌زاد را دعوت به «صبر» کردند.
محمد نوری زاد، فعال سیاسی محبوس در زندان مشهد و از امضاء کنندگان بیانیه موسوم به ۱۴ تن، سه شنبه هفته گذشته ضمن انتشار یک فایل صوتی از قصدش برای «خودکشی اعتراضی» خبر داد.

او در این فایل صوتی که روز ۹ اردیبهشت ماه منتشر شد٬ می‌گوید: «من در اعتراض به آزار خانواده‌م تصمیم به یک خُودکشیِ خودخواسته گرفته‌ام که خبرش ممکن‌ه ده روز دیگه، پنج روز دیگه، شیش روز دیگه بپیچه.»
پسر این فعال سیاسی اخیرا به پنج سال حبس محکوم شده است.
نوری‌زاد در بخش دیگری از این پیام صوتی ضمن انتقاد از عدم پاسخگویی رهبر جمهوری اسلامی، درباره فساد و وضعیت کشور گفت: «او به سیم آخر زده و این سرزمین را به سمت نابودی می‌برد.»

نگرانی برای جان یک فعال سیاسی
شیرین عبادی٬ منتشر کننده این پیام صوتی٬ در این باره نوشت: «صدای محمد نوری‌زاد هشدار قتل است نه خودکشی! […] این مرگ، خودخواسته نیست! بلکه هشدار قتل است و همه مسوولیت آن به عهده شخص رهبر حکومت و جیره‌خواران او در دستگاه قضایی و دولت و سپاه است.»
روز گذشته نیز ابوالفضل قدیانی٬ فعال سیاسی و زندانی سیاسی سابق٬ طی پیامی از او خواست تا «همچنان مانند گذشته صبورانه به مقاومت خود ادامه دهد.
قدیانی در این پیام نوشته است: «پیام تأثر بر انگیز دوست عزیز آقای محمد نوری‌زاد از زندان حاکی از ظلم و ستم روز افزون نظام استبداد دینی است. نوری زاد انسانی صبور، ‌شجاع و مقاوم است از نوری زاد عزیز خواهش می کنم به هیچ وجه و تحت هیچ عنوانی اقدام به این کار نکند و همچنان مانند گذشته صبورانه به مقاومت خود ادامه دهد.»
به نوشته قدیانی این مقاومت و پایداری او و امثال اوست که «استبداد را وادار به عقب نشینی می‌کند.»
ابوالفضل قدیانی در ادامه تاکید کرده است: «نظام استبداد دینی دست از این کینه توزی و انتقام جویی بردارد آقای نوری زاد و سایر زندانیان سیاسی را بدون قید و شرط آزاد کند چون بهتر از همه می داند که دستگیری آنان خلاف قانون است.»
پیش از قدیانی گوهر عشقی نیز در پیامی نسبت به این تصمیم نوری‌زاد ابراز نگرانی کرده بود.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/75799

عبور کارگزاران از خاتمی
جبهه اصلاحات؛ «در نظام» یا «بر نظام»

زیتون ـ محمدرضا سرداری:با فروکش کردن نسبی بحران کرونا در ایران، تبعات شکست تاریخی اصلاح طلبان در انتخابات مجلس یازدهم پدیدار شده است. رسانه‌های داخل کشور در طی هفته گذشته گفت‌وگو و گزارش‌های مختلفی درباره اختلافات علنی شده میان اصلاح‌طلبان بازتاب داده‌اند. اختلافاتی که با استعفای عبدالواحد موسوی لاری از نایب رئیسی جبهه اصلاح طلبان (شورای عالی سیاستگذاری اصلاح طلبان) آغاز شده و ادامه دارد. اما این اختلافات چه تبعاتی برای جامعه دارد؟ آیا اصلاح طلبان به عنوان یک نیروی سیاسی همچنان نقشی در تحولات سیاسی امروز بازی می کنند؟

دلیل استعفای موسوی لاری چه بود؟
موسوی لاری در استعفانامه خویش از نائب رئیسی شورای سیاست گذاری اصلاح طلب به محمدرضا عارف رئیس این جبهه؛ دلیل استعفایش را شرایط جسمی و بیماری دیابت ذکر کرده اما متن نامه نشان می‌دهد که وی استعفا داده تا راه برای اصلاحات در مجموعه اصلاح طلبان باز شود.

او در نامه خویش نوشته است: «گمانم این است که این استعفا می‌تواند آغازی بر تغییر ساختار و سازوکارهای نهادهای اجماعی و پررنگ شدن نقش احزاب و تشکل‌ها باشد.» چنین ادعایی به باور برخی ناظران نشان از جاه طلبی او در طول یک دهه حضور در جبهه اصلاحات دارد و برخی را با این پرسش روبرو ساخته که در پی این استعفا چه تحولی در تشکیلات اصلاح طلبان متصور است و او براستی چه مانعی بر سر آن تحولات بوده است؟
موسوی لاری در نامه خود همچنین با اشاره به پایان کار مجلس دهم و همچنین «آفتاب لب بام» توصیف کردن دولت مورد حمایت اصلاح طلبان، بر ضرورت بازنگری در ساختار و سازوکار نهاد اجماعی اصلاح طلبان تاکید کرده است. پیشنهاداتی که البته با واکنش تند بال راست اصلاح طلبان، یعنی حزب کارگزاران روبرو شد.

کرباسچی: با عارف و خاتمی هم تعارف نداریم
غلامحسین کرباسچی دبیرکل حزب کارگزاران که حزبش علیرغم عدم حضور جبهه اصلاح طلبان در انتخابات مجلس شرکت کرد؛ به استعفای موسوی لاری کنایه زد و گفت؛ رفتن وی و آمدن شخص دیگر خاصیتی ندارد. کرباسچی در عین حال گفت باید تعارف را در سیاست کنار گذاشت و از عارف و خاتمی نیز خواست که اگر قادر به اداره تشکیلات اصلاح طلبان نیستند؛ کنار بروند. «حتی دیگر کسانی که شاید برای ما کاریزما بوده و شخصیت مورد علاقه ما باشند… حالا آقای خاتمی یا هر کدام از رفقا. اگر به خاطر شخصیت‌های بزرگوار و خصلت‌های قابل تحسینی که دارند، به خاطر اینکه نمی‌توانند به هیچ کسی نه بگویند و… نباید تعارف داشته باشیم. ما باید به فکر مجموعه کشور، مردم و نظام باشیم. ما به همه شخصیت‌ها احترام گذاشته و دستشان را می‌بوسیم اما در عرصه سیاست به این شکل نمی‌توان پیش رفت.»
پیش از کرباسچی، محمد قوچانی، سردبیر روزنامه سازندگی، نیز یادداشتی در این‌باره نوشته بود و عارف را «تندیس سکوت اصلاحات» خواند. وی همچنین نوشته بود که پوپولیسم سیاسی جبهه اصلاحات را اداره می‌کند.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/75815

فساد ساختاری و ناکارآمدی اصلاحات غیر ساختاری در شرایط کنونی ایران
سعید رضوی فقیه، جواد سلیمانی

https://www.zeitoons.com/75824

درآمد: نوشتار حاضر در باب ناکارآمدی راهبرد صرفا انتخابات-محور برای اعمال اصلاحات در ساختارهای سیاسی، اداری و اقتصادی ایران امروز و مبارزه با فساد ساختاری گسترده ای‌ است که آن را فرا گرفته. راهبردی که اصلاحات و اصلاح‌طلبی را به مشارکت موسمی در هر انتخابات پیشِ رو تقلیل می‌دهد بی‌آنکه برای بهره‌برداری از آن در مسیر اصلاح بنیادین ساختارها و روندها برنامه‌ای مشخص و مدون داشته باشد. هدف نوشتار حاضر به عنوان بخش دوم و نهایی یک دوگانه، پروراندن این گزاره است که «در شرایط کنونیِ ایران مبارزه با فساد ساختاری مستلزم اصلاحات و تحولات ساختاری‌ست؛ و انتخابات حتی اگر به گونۀ کاملاً آزاد، عادلانه و رقابتی برگزار شود لزوماً به اصلاح امور منتهی نخواهد شد، چرا که دو نهاد انتخابی مجلس و قوه مجریه و همچنین شوراهای شهر و روستا، خود بخشی از همین ساختارها و بنابراین گرفتار چرخه‌های فساد ساختاری آن هستند.» به سخن دیگر در شرایط کنونیِ جامعۀ ایران بدون تحقق شرایط دیگر، نهاد انتخابات به تنهایی در مسیر اصلاح ساختاری و مبارزه با فساد ساختاری ناکارآمد است.
از آنجا که برخی نتیجه‌گیری‌ها در این بخش مستلزم یادآوری و اشارۀ مستقیم به برخی پایه‌های نظری مندرج در بخش نخست بوده است به ناچار برخی از فرازهای بخش پیشین جهت یادآوری و تسهیل در نتیجه‌گیری، گاه تکرار شده‌اند.

فسادساختاری در ایران
در ایران نه تنها سالها بلکه دهه‌هاست که فساد یک مشکل فراگیر و حاد  در ساختار سیاسی و اقتصادی و اداری رسوخ کرده. متاسفانه سازمان شفافیت بین‌الملل ایران را در زمرۀ فاسدترین کشورها از حیث فساد داخلی ارزیابی کرده است. به عنوان آخرین ارزیابی و در گزارش سال ۲۰۱۸ این سازمان، ایران در میان ۱۸۰ کشور رتبۀ ۱۳۸ را داشته. نظام اداری ایران طی دهه‌های گذشته سال به سال فاسدتر شده و این فساد ابعاد بی‌سابقه‌ای یافته است. این امر سبب شده فقر و شکاف طبقاتی و بی‌عدالتی افزایش چشمگیر بیابد و اخلاق اجتماعی به طور گسترده آسیب ببیند. بررسی‌ها نشان می‌دهد فساد گسترده در ایران ساختاری و یک امر سیاسی است و بنابرین راه‌ حل مقابله با آن نیز باید سیاسی و به گونۀ اصلاح ساختاری باشد. در غیر این صورت هرگونه اصلاحات نمادین، سطحی و غیرساختاری به عنوان یک راه حل موقت و تسکین بخش، تنها به وخیم‌تر شدن وضعیت خواهد انجامید چرا که درمان اساسی را به تاخیر می‌اندازد.
برای آنکه معلوم شود فساد در ایران امری ساختاری و نهادینه شده است به دو گزارش از دو منبع مورد اعتماد داخلی استناد می‌شود

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/75824