زيتون | Zeitoons@
9.81K subscribers
1.89K photos
310 videos
30 files
5.98K links
وب‌سايت خبری-‌تحليلی زيتون
www.Zeitoons.com

تریبونی «مستقل» با روی‌کردی حرفه‌ای برای بازتاب اخبار، تحلیل و اندیشه.

ایمیل: Sardabir.Zeitoons@Gmail.com

تلگرام: @Zeitoons
@Zeitoons :اینستاگرام
توییتر:@Zeitoons
فیس‌بووک:
Download Telegram
بابک داد؛ از «سلام» تا وداع

زیتون ـ مهسا محمدی
: این هم از بازی‌های عجیب روزگار است که در همین روزهای آغاز اردیبهشت که ۲۰ سالگی یکی از بزرگترین قلع‌و قم‌های مطبوعات در ایران است، یکی از روزنامه‌نگاران نام‌آشنای آن روزنامه‌ها هم درگذشت.

بابک داد، روزنامه‌نگار اصلاح‌طلب سابق، که زمانی در روزنامه‌هایی مانند سلام، جامعه  و عصر آزادگان قلم می‌زد، ۲۰ سال پس از آن روزهایی که تازه، روشن و پرامید می‌نمودند، در سن ۵۱ سالگی و در تنهایی و غربت در پاریس درگذشت. 
در این سال‌ها هم بر سرِ بابک داد و هم جبهه‌ اصلاحاتی که او در آن سال‌های دور در آن جنگیده بود، بلاهای فراوانی آمد و تغییرات چشم‌گیری در آنان رخ داد. جوری که شاید دیگر بعد از ۲۰ سال هیچکدام را نتوان به صفات سال‌های پیشین بازشناخت.

آغاز، رشد
بابک داد در واقع از روزنامه سلام کار جدی مطبوعاتی خود را آغاز کرد. در زمانی که بعد از رکود دهه ۶۰ و نیمه اول ۷۰ مطبوعات «اصلاح‌طلب» تلاش می‌کردند تفاوت خود را با فضای بسته و غالب مطبوعات کشور نشان دهند. روزنامه «سلام» و در قالب آن «داد» و چند روزنامه‌نگار دیگر هم تلاش می‌کردند، مصدر این صداهای متفاوت باشد.
او در سال ۱۳۷۶ به عنوان خبرنگار روزنامه سلام در سفرهای انتخاباتی محمد خاتمی او را همراهی کرد و گزارش‌های متفاوتی از این سفرها نوشت. اغراق نیست اگر بگوییم که او از اولین افرادی بود که در این دوره شروع به نوشتن گزارش «نرم» کرد و فرم گزارش‌نویسی را از قالب خشک «وی گفت» و «وی افزود» در آورد و از این رو بسیار مورد توجه قرار گرفت.
او در ادامه تجربیات و خاطرات این سفرها را به شکل پاورقی در روزنامه «جامعه» چاپ کرد. همان پاورقی‌ها بعدها تبدیل به کتاب «صد روز با خاتمی» شد که در فضای محبوبیت خاتمی و ماه عسل اصلاح‌طلبانه آن روزها، با استقبال فراوانی مواجه شد و در تیراژ بالا چاپ و تجدید چاپ شد.
متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/75594
آیا خامنه‌ای به توصیه چرچیل عمل می‌کند؟
ابوالفضل قدیانی

رئیس نظام استبداد دینی، آقای خامنه‌ای، در نیمهٔ شعبان سخنرانی داشت. این سخنرانی مانند دیگر سخنرانی‌های وی هیچ نکته تازه‌ای نداشت؛ سخنانی فرافکنانه ، تکراری پر از تعارف و کلی‌گویی. دراین سخنرانی از زحمات و خدمات جامعه پزشکی، پرستاری و جامعه درمانی تقدیر وتشکر و تمجید کرد(البته بدون هیچ اشاره‌ای به جان باختن و قربانی‌شدن مظلومانهٔ تعداد زیادی از پرسنل پزشکی، پرستاری و کادر درمانی به خاطر کمبود تجهیزات و امکانات حفاظتی). سپس به تمجید و ستایش از نیروهای تحت فرمانش و بازوهای سرکوبگر خود پرداخت، از ابتکارات و کشفیات آنان سخن به میان آورد و به تحسینشان زبان گشود.
علی‌الظاهر آخرین ابتکار یا کشف سپاه همان رونمایی از دستگاه ویروس‌یاب بود که افتضاحی در داخل و خارج ایجاد کرد و مضحکه خاص و عام شد تا جایی که حتی وزارت بهداشت و درمان دولت مطیع و تحت فرمان هم اعلام کرد که این دستگاه مورد تائید ما نیست.
او در بخشی از سخنانش به انتقاد از کشورهای غربی پرداخت؛  مشخصا به مصادرهٔ ماسک و دستکش کشوری توسط کشور دیگر در اروپا و امریکا اشاره کرد.

البته مصادرهٔ ماسک کشوری توسط کشور دیگر زشت و نارواست ولو این که بهای آن هم پرداخت شود. اما در حیرتم از او که مصادرهٔ ماسک و دستکش که بهایش هم پرداخت شده را می‌بیند، اما مصادره و تصاحب اموال ملت را توسط خود و اطرافیان و زیردستانش نمی بیند که البته نمی‌خواهد ببیند چون دیدنش برای او وحشت‌افزا و عذاب‌آور است. شاید در این خیال خام باشد که مردم هم این مصادره و تصاحب اموال ملی را نمی‌بینند اما مردم چشمان باز و ناظری دارند و هم از آگاهی لازم در این امور برخوردارند و حتماً دیر یا زود برای بازستاندن تمامی حقوق خود قیام خواهندکرد. مردم تا ابد ظلم و ستم و فقر و گرسنگی را تحمل نخواهند کرد.
اما افزون بر این، در سخنان وی چند نکته هست که باید روی آن نکات اندکی مکث کنم.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/75616
سپاه و شکست‌های «غرورآفرین»اش

زیتون ـ سولماز ایکدر
: سپاه پاسداران انقلاب اسلامی٬ طی سال‌های گذشته٬ به‌خصوص پس از سال ۸۴ تبدیل به یکی از بزرگترین نهاد‌های «دولت‌ساز» در جمهوری اسلامی شده است؛ نهادی که به تنهایی بخش بزرگی از درآمد‌های کشور را به صورت مستقیم  یا غیرمستقیم به خود اختصاص می‌دهد و با عنوان «نگهبانی از انقلاب اسلامی و دستاوردهای آن» به مرور تمامی منابع کشور را می‌بلعد.

آسیب‌های سپاه اما به دست‌اندازی‌های اقتصادی محدود نمی‌شود و از سوی دیگر خسارات جانی هم روی دست کشور گذاشته و می‌گذارد. از دوران جنگ هشت ساله با عراق که زخم عملیات «فریب» کربلای چهار با نزدیک به ۱٫۰۰۰ شهید و ۳٫۹۰۰ مفقودالاثر همچنان خونریزی می‌کند، تا به امروز و گشایش جبهه‌های جدید در سوریه، عراق و یمن.
توسیع میدان فعالیت سپاه، این گروه نظامی را به حوزه‌های اقتصادی و در پی آن عمرانی٬ پزشکی و غیره کشاند؛ عرصه‌هایی که با هزینه‌های بالا و تبلیغات فراوان به آن ورود می‌کند، در ادامه شکست‌های پی‌درپی‌اش را اما مسکوت می‌گذارد.

ماهواره نور؛ دوربین فیلم‌برداری
ماهواره نظامی نور روز چهارشنبه ۳ اردیبهشت توسط سپاه پاسداران و بوسیله ماهواره‌بر قاصد از کویر مرکزی به فضا پرتاب شد.
سپاه پاسداران در بیانیه خود اشاره‌ای به جزئیات فنی و اهداف تعریف‌شده برای این ماهواره نکرده و صرفا گفته بود ماهواره‌بر «قاصد» از کویر مرکزی ایران پرتاب شده و ماهواره نور را «با موفقیت» در مدار ۴۲۵ کیلومتری زمین قرار داده است

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/75627
🍃 محکومیت ۱۱ نفر دیگر به جرم اعتراض به اسقاط هواپیمای اکراینی
زیتون– دادگاه انقلاب آمل ۱۱ نفر دیگر را نیز به «جرم» اعتراض به اسقاط هواپیمای اکراینی محکوم کرد.

به گزارش «زیتون» هر یک از این افراد به هشت ماه حبس تعزیری محکوم شدند و همچنین ‏به همه ی شانزده نفر اعلام شده دادگاه دیگری در اردیبهشت ماه با اتهام اخلال در نظم عمومی برای این افراد تشکیل خواهد شد.

قاضی مهدوی٬ رییس دادگاه انقلاب شهرستان آمل٬ قاضی تمام این پرونده ها بوده است.

متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/75680
«داماد مجلس یازدهم»
مجتبی رضاخواه؛ حاشیه‌های پررنگ‌تر از متن

زیتون
: یکی از کاندیداهای لیست ائتلاف اصول گرایان که وجودش موجب درگیری‌های بسیاری میان طرفداران پایداری با بقیه گروه های اصولگرا شد، مجتبی رضاخواه کازرونی است. حضور او در آمریکا به همراه همسرش و همچنین ورودش به فهرست اصول گرایان از طریق فشارهای پدرزنش اتهاماتی است که مخالفان درباره او مطرح می کنند.

حالا این نماینده، قبل از ورود به مجلس هم در شبکه‌های اجتماعی و هم در فضای عمومی فعال شده و فعالیت‌هایش در میان دوستان اصول‌گرایش هم واکنش‌هایی را در پی داشته است.

او احتمالا با هدف جلب نظر قشر خاصی از اصولگرایان و کاربران موسوم به ارزشی در توییتر خود در واکنش به یکی از سریال‌های ماه رمضان نوشت:«آیا این انتظار زیادی است که در سریال تلویزیونی که در ماه رمضان و بعد از افطار از صدا و سیما پخش می‌شود، نماز بازیگر نقش اول مرد قضا نشود؟! یا مثلا رابطه زن و مرد نامحرم قبل از عقد باید اینقدر نزدیک باشد؟! پیامی که از این سریال به مخاطب منتقل می‌شود چه تناسبی با این ماه دارد؟»

در واکنش گروهی از او خواستند به به جای نماز صبح بازیگر سریال به فکر «شرمندگی شب» کارگرانی باشد که در پساکرونا شرمنده‌تر شده‌اند. او را خواجه‌ی در بند نقش ایوان خواندند و البته بعضی از کاربران هم با وی موافق بودند
آیا این انتظار زیادی است که در سریال تلویزیونی که در ماه رمضان و بعد از افطار از صدا و سیما پخش می‌شود، نماز بازیگر نقش اول مرد قضا نشود؟!
یا مثلا رابطه زن و مرد نامحرم قبل از عقد باید اینقدر نزدیک باشد؟!

پیامی که از این سریال به مخاطب منتقل می‌شود چه تناسبی با این ماه دارد؟

اما این توییت باعث شد که پروفایل توییتر این نماینده که در آن بر اخذ مدارک تحصیلی‌اش از ایالات متحده تاکید شده بود هم مورد انتقاد قرار بگیرد و کاربران آن را نشانه  غربزدگی او بدانند که «گرفتن مدرک از آمریکا را مهمترین عنصر هویتی خود میداند و آنقدر قشری و پوپولیست که دغدغه اش قضا شدن نماز نقش اول سریال است.»

مجتبی رضاخواه کیست؟
مجتبی رضا خواه داماد حبیب الله بوربور است که به گفته برخی از نامزدهای این فهرست از جمله حمید رسایی با فشار پدر زن خود وارد لیست ائتلاف شد. پدر او نیز حسین رضاخواه است که برخی وب سایت ها از او به عنوان یکی از چهره‌های بسیار نزدیک به «محمود احمدی نژاد، رئیس جمهور سابق ایران نام برده اند.
حسین رضاخواه رئیس ستاد انتخابات استان تهران احمدی‌نژاد در سال ۸۴ بود که رئیس سازمان صنایع دستی ایران شد؛ اما مدتی بعد با نزدیکان او از جمله اسفندیار رحیم مشایی درگیر شد و سخنانی را علیه احمدی نژاد و نزدیکانش بیان کرد. او همچنین روابط خوبی نیز با عباس پالیزدار دبیر کمیته تحقیق و تفحص از قوه قضاییه در مجلس هفتم داشت

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/75672
طرح ترخیص زندانیان در ترکیه
سرنوشت ایرانی‌های زندانی در ترکیه چه خواهد شد

https://www.zeitoons.com/75658

زیتون-مینا مصطفوی:
بنابر آخرین آماری که روزنامه سوزجوی ترکیه در تاریخ ۲۹ آبان ۹۷ منتشر کرده است، مجموعا ۷ هزار و ۸۹۷ زندانی با تابعیت خارجی از ۱۲۰ کشور دنیا در زندان‌های ترکیه محبوس هستند که ۸۲۰ نفر از این رقم را ایرانی‌های بزهکار تشکیل می‌دهند. این افراد عمدتا در رابطه با اتهامات مرتبط با مواد مخدر و سرقت به حبس محکوم شده‌اند. در این گزارش علاوه بر بررسی زندان‌ها و انواع زندانیان در ترکیه، به موضوع عفو اعطای ترخیص زندانیان در راستای پیشگیری از شیوع ویروس کرونا در این کشور خواهیم پرداخت.

اولین مورد ابتلای به کرونا در ۲۱ اسفند ۹۸ به طور رسمی در رسانه‌های ترکیه اعلام شد؛ در همان روز سازمان بهداشت جهانی نیز اعلام کرد ویروس کرونای جدید در بیش از ۱۱۴ کشور دنیا گسترش یافته و بیماری کووید ۱۹ را پاندمی (همه‌گیر) اعلام کرد. این سازمان در تاریخ ۲۵ اسفند ۹۸، راهنمای موقت آمادگی، پیشگیری و کنترل کووید ۱۹ در زندان‌ها و سایر اماکن بازداشتی را منتشر کرد. این متن بعدا در تاریخ ۲۰ فروردین ۹۹ توسط سایت کمپین حقوق بشر در ایران به فارسی ترجمه شده است. در متن این دستورالعمل آمده است: «افرادی که از آزادی خود محروم هستند، از جمله افراد ساکن در زندان، اغلب نسبت به شرایط و بیماری های مختلف در معرض خطرات بیشتری قرار دارند. این افراد در مواجهه با خطراتی از قبیل استعمال سیگار، بهداشت نامناسب و سیستم ایمنی ضعیف ناشی از استرس و تغذیه نامناسب یا شیوع بیماری‌های همزیست، مانند ویروس‌های منتقله از راه خون، بیماری سل و اختلالات ناشی از مصرف مواد مخدر از سایر افراد آسیب‌پذیرتر هستند.» در این دستورالعمل بر جداسازی و آزادی زندانیانی که در معرض خطر جدی تری قرار دارند تاکید شده است.

انواع زندان‌ها و تفکیک جرایم در ترکیه
به طور کلی دو نوع زندان در ترکیه وجود دارد: زندان‌های باز و بسته.
1 زندان‌های باز به زندان‌هایی اطلاق می‌شود که از سیستم امنیتی بالایی برخوردار نبوده و عمدتا محکومانی با اتهامات جزئی که از نیروی کار برخوردار هستند و متقاعد شده اند که فرار نمی‌کنند، برای سپری کردن دوران محکومیت خود به این زندان‌ها منتقل می شوند.
2 زندان‌های بسته، برخلاف زندان‌های باز دارای سیستم امنیتی بالا بوده و با توجه به ظرفیت، امکانات و ساختار معماری آن‌ها به ترتیب به تیپ‌هایA ، B ، C (در زبان ترکی “ج“ خوانده می‌شود) ، E و F طبقه بندی می شوند. این زندان‌ها اغلب به‌عنوان بازداشت‌گاه نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/75658
کیوان صمیمی
تحریم + استبداد = رژیم امریکایی

استمرار تحریم‌ها، فرودستان و حتی طبقه‌ی متوسط را لاغر می‌کند و از سوی دیگر حکومت کماکان منابع مالی خود را صرف پروژه‌های نظامی و امنیتی خواهدکرد.
به‌علت فشارهایی که بر مردم‌ست، دوباره اعتراضات پراکنده شکل می‌گیرند و با پیش‌آمدن بهانه‌ای به شورش نان تبدیل خواهدشد.

یا حکومت شورش را سرکوب شدید نخواهد کرد که در این صورت، قدرت مردمِ خشمگین نظام را ساقط می‌کند.
اما اگر سرکوب کند، مردم چاره‌ای جز سکوت ظاهری نخواهند داشت ولی بازهم به آتش‌های زیر خاکستر، افزوده می‌شود.

بعد از سرکوب، بازهم جمعیت بیشتری از اصولگرایان به صف منتقدین می‌پیوندند و برخی از نیروهای سرکوبگر نیز، مسئله‌دار خواهندشد.

در اثر ادامه‌ی تحریم‌ها، بازهم فاصله‌ تا شورش کورِ بعدی کمتر خواهدشد و بازهم تکرار همان گزینه‌های حکومت : تسلیم و سقوط‌ یا سرکوب خونین‌تر.

استمرار تحریم امریکا و استبداد امارت اسلامی، فاصله‌ی شورش‌ها را به‌قدری کم خواهدکرد که بالاخره در شورش خشن و گسترده‌ی نهایی، نظام سقوط می‌کند. محصول شورش خشنی که با زمینه‌سازی نئوکان‌ها رژیم را سرنگون کند، جبراً حکومتی خشن خواهدبود.

رژیم جدید با مشارکت ایرانی-امریکایی‌های کمپین ترامپ و سوار بر خستگی مردم از چهاردهه اختناق و تبعیض، یک دولت به‌ظاهر مدرن ولی با محتوای آمرانه و مطیع سرمایه‌داری جهانی را مستقر خواهدکرد.

این است که تحریم‌ها و سلطه‌گری کاخ سفید به‌همراه استبداد داخلی، دو تیغه‌ی یک قیچی هستند که کالبد ایران را می‌بُرند و به امریکا تقدیم می‌کنند.

راه نجات مردم و کشور اما، کاشتن بذرهای جنبش خشونت‌پرهیز اجتماعی‌ست که گرچه بازدهی فوری ندارد ولی به دموکراسی پایدار در ایران منجر می‌شود.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/75693
راه‌حل جدید برای اختلاف قدیمی
چرا خامنه‌ای می‌خواهد جزایر سه‌گانه ‌را مسکونی‌سازی کند؟

زیتون ـ یلدا امیری
: آیت‌الله خامنه‌ای به هر روشی به دنبال افزایش و تثبیت قدرت نظامی و منطقه‌ای جمهوری اسلامی است خواه این قدرت در عراق و سوریه باشد و خواه در جزایر ایرانی و تسلط بیشتر بر تنگه هرمز.
فرمانده نیروی دریایی سپاه پاسداران اعلام کرد که رهبر جمهوری اسلامی دستور داده است جزایر سه گانه تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسی مسکونی شود.

علیرضا تنگسیری، فرمانده نیروی دریایی سپاه پاسداران، چهارشنبه ۱۰ اردیبهشت در یک گفت‌وگوی رادیویی به مناسبت روز ملی خلیج فارس از دستور رهبر جمهوری اسلامی برای مسکونی کردن جزایر سه‌گانه خبر داد و گفت: «جزایری که ما در خلیج‌فارس داریم بسیار راهبردی و سوق‌الجیشی هستند،‌ بنا داریم جزایر خلیج‌فارس را با ایجاد زیرساخت‌های مسکونی، برای سکونت مردم آماده کنیم و این فرمان فرمانده معظم کل قوا است که مردم در جزایر زندگی کنند. وقتی اولین شخص مملکت می‌فرمایند آنجا را باید برای سکونت مردم فراهم کنیم، یعنی ما به دنبال امنیت منطقه هستیم.»
او به ساخت فرودگاه و موج شکن در جزایر اشاره کرد و گفت: «در تنب بزرگ فرودگاه بین‌المللی ایجاد کرده‌ایم؛ در تنب کوچک هم فرودگاه ساخته شده است و همچنین نیروی دریایی سپاه بیش از ۵۰ موج شکن را برای مردم ایجاد کرده است.»
موضوع حاکمیت بر جزایر سه گانه تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسی از مهم ترین مورد اختلاف میان امارات متحده عربی و ایران در سه دهه گذشته بوده است. حالا این تصمیم می تواند از یک سو باعث تنش با امارات شود و از سوی دیگر در راستای تسلط بیشتر ایران بر تنگه هرمز باشد.

مناقشه با امارات
اسناد تاریخی متعدد حاکی از این است که هر سه جزیره جزیره تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسی تا پیش از سال ۱۹۰۳ میلادی به طور نامنظم و در مقاطع زمانی متفاوت تحت حاکمیت ایران بوده اند. در سال ۱۳۵۰، پس از خروج بریتانیا از این جزایر پس از حدود ۷۰ سال ایران کنترل دوباره این جزایر را به ‌دست گرفت.
امارات متحده عربی بارها ادعای مالکیت این جزایر را مطرح کرده و این خواست با حمایت اتحادیه عرب نیز همراه شده ‌است. اما امارات هیچ سندی برای در اختیار گرفتن این جزایر ندارد.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/75747
👍1
پریشانی جهان و اسراری که کرونا هویدا می‌کند
بهروز قمری تبریزی

ویروس همه‌گیر کرونا علت این پریشانی و بحران نیست، معلول آن است. جهان ما به این باور عادت کرده است که برای هر دردی دوایی هست، هر مصیبتی پایانی دارد، هر آتشی فرو می‌نشیند و هر گره‌ای بازگشودنی است. از شاخه یک معضل می‌پریم و بر شاخه معضلی دیگر می‌نشینیم بدون آنکه در این آشوب لحظه‌ای بایستیم و با درون درآئیم و در خویش بنگریم! کرونا علت نیست، معلول است.

در کتاب اخیر خود به‌نام «توسعه‌ای که خود را می‌بلعد»، جولی لوینگستون، پژوهشگر برجسته مردم‌شناسی و تاریخ جنوب افریقا، تصویری عبرت‌انگیز از رشد اقتصادی در کشور بُتسووانا ترسیم می‌کند که ابعاد جهانی‌اش را می‌توان در هر گوشه و کنار دنیا یافت. این کتاب ماجرای توسعه‌ای را نقل می‌کند که با تمام معیارهای مقبول اقتصادی، داستانی است از یک موفقیت بی نظیر در قاره افریقا. از زمان استقلال در اواسط دهه ۱۹۶۰ میلادی تا کنون، تولید ناخالص ملی در بُتسووانا بیش پانزده برابر رشد داشته است. بخش اعظم این رشد از استخراج معادن الماس و دیگر سنگ‌های گران‌بها تامین شد. استخراج، کارگر می‌طلبید، آب فراوان می‌خواست برای حفاری، جاده برای انتقال مواد استخراج شده، برای شهرهایب که به سبب معادن توسعه می‌افتند، مزارعی که یکی پس از دیگری به مراکز پرورش گاو تبدیل می‌شدند، گاوهایی که در ستایش آنان شعر می‌سرودند به کشتارگاه ها رفتند و گوشت‌شان در بسته‌بندی های بهداشتی در سوپرمارکت‌های اروپا به فروش رفت. در میان داستان الماس و آب و جاده و گاو و فزونی تولید ناخالص ملی اما چیزی عمیق و پر مخاطره در جریان بود. آب‌های زیرزمینی تخلیه، زمین‌های بارور بیابانی، سدها بی آب، جاده‌ها پر از ماشین شدند. گاوداری صنعتی و صنایع معدنی چنان تأثیرات اقلیمی و آلودگی جوّی پدید آوردند که جهان بهای نتایج آن را می‌پردازد.

این شرح حال همه ماست. در کالیفرنیا، در خوزستان، در قفقاز، در جنوب ایتالیا، در بنگلادش، در چین، در همه جا. این جهانی است که سرمایه‌داری قرن بیستم و بیست و یکم ساخته و یک ویروس پایه‌هایش را به لرزه افکنده. ویروسی که کژی‌ها و کاستی‌هایش را عریان کرده. ویروسی که انکار فرودستان را از فرادستان منع می‌کند. داستان جنوب افریقا شرح همان طمع، حرص، و افزون‌طلبی لجام گسیخته‌ای است که سرمایه‌داری نیمه اول قرن بیستم، با برنامه‌های مختلف تأمین اجتماعی، بر مهار آن کوشید. سرمایه‌داری‌ای که طبیعت را تیول خود می‌دید و آنچه در آن نهان بود را تنها منبعی برای انباشت سرمایه و قدرت. صاحبان قدرت در نیمه دوم قرن بیستم هر آنکس که از حقوق حقه طبیعت گفت را با پوزخندی بازماندگان اعصار گذشته نامیدند که به امیدی مبهم در تلاش بازگرداندن دنیایی کهن‌اند. هر کس که از حقوق حقه مظلومان، مفلوکان و نفرین‌شدگان زمین گفت را به آن «ایسم» و این «ایسم» منصوب کردند تا نگذارند صدایشان از گلوگاه برآید. نهادهای اجتماعی و امنیت مدنی یکی پس از دیگری مضمحل شدند. مدافعان آن یا در پیچ و خم بوروکراسی و یا در سایه تهدید و فشار ناپدید گشتند. به دنیای نئولیبرالیسم و اقتدار‌گرایی خوش آمدید.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/75734
هر شب ستاره‌ای به زمین می‌کِشند و باز...

*برای پویا بختیاری و آبانی‌هایی که هنوز شمرده نشدند
#خط_سوم
حال و روز کارگران ایران؛ تهدید بی‌سابقه‌ی دبیر کل خانه‌ی کارگر
« وعده ما در خیابان»

زیتون ـ مهسا محمدی
:همزمان با تاخت و تاز کرونا در ایران و جهان، ترسی موازی با این پاندمی در حال رشد است؛ فروپاشی اقتصادی. قطعا یکی از گروه‌هایی که خیلی زودتر و عمیق‌تر از دیگران از این بیماری و فروپاشی احتمالی ناشی از آن تاثیر می‌گیرند، کارگران هستند.

متناسب با شرایط کشوری که کارگر در آن باید با کرونا مواجه شود، مشکلات می‌تواند از کار در محیط غیراستاندارد به لحاظ بهداشتی گرفته تا اخراج و از دست رفتن منبع درآمد را شامل شود. 
 
در این وضعیت روز کارگر امسال در حالی از راه رسید که کارگران و تشکل‌های کارگری در اکثر نقاط دنیا، به دلیل همه‌گیری کرونا، حتی امکان برگزاری راهپیمایی نمادین خود را در این روز نداشتند.

در ایران هم با ۲۶ میلیون نفر جمعیت کارگری، امسال در وضعیتی که برگزاری این راهپیمایی از هر زمان دیگری ضروری‌تر به نظر می‌رسید، امکان آن سلب شد. کما اینکه سال‌های پیشین نیز چندان از تجمعات این روز استقبال نمی‌شد و نتیجه‌اش برای کارگران و فعالان حقوق کارگری چیزی جز بازداشت و اخراج از کار نبود.
بحث داغ روز محافل کارگری ایران و آنچه تجمع را ضروری می‌کرد، تعیین حداقل دستمزد سال ۹۹ است و کشمکش میان دولت و کارفرمایان از یک سو و کارگران از سوی دیگر بر سر آن.

در همین حال کرونا هم گروهی را خانه‌نشین کرده و با از نفس افتادن اقتصاد پیش‌بینی می‌شود که بر تعداد این خانه‌نشینان افزوده شود.
 بنابر اعلام منابع رسمی در ایران از آغاز همه‌گیری کرونا تابه‌حال حدود یک میلیون نفر برای دریافت بیمه بیکاری ثبت نام کرده‌اند و این فقط آمار کسانی است که بر اساس قانون مشمول دریافت بیمه بیکاری خواهند شد. اگر نه رقم بیکاران با منظور کردن کارگران فصلی و ساختمانی که اغلب مشمول این بیمه نیستند و در دو ماه اخیر کاری نداشته‌اند رقمی بالاتر از این خواهد بود. آمارها حاکی از بیکاری لااقل ۷۰ درصد کارگران ساختمانی در طی دو ماه اخیر است.

وعده ما در خیابان!
«امیدوارم موضوع معیشت حل شود، والا وعده ما در خیابان». اینها جملات پایانی سخنرانی علیرضا محجوب، نماینده مجلس و دبیرکل خانه کارگر در مراسم روز کارگر است. مراسمی که  در جمعی بسیار محدود و با رعایت فاصله اجتماعی، روز گذشته در تهران برگزار شد. محجوب در میان قسمت اول و دوم جمله خود مکث معناداری کرد که گویا از تردید وی بر بیان آن برمی‌آمد.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/75759
روز معلم و یادکردی از شهید مطهری و آیت‌الله منتظری
اسدالله جعفری
 
روز معلم بر شاگردان دوخورشید اقلیم جان مبارک باد و یاد و نام آن دو عزیز گرامی وجاودان باد!
علامه شهید مطهری و آیت‌الله العظمی منتظری دو یار دبستانی بودند که تاریخ انقلاب اسلامی ایران و حوزه و دانشگاه بدون نام آن دو خورشید اقلیم جان، دروغ بزرگ تاریخ است.
اگرچه مطهری آن اقبال را داشت که با شهادتش پاره تن امام لقب گرفت و روز معلم به نام‌اش اختصاص یافت و همه‌ساله به‌مناسبت روز معلم یاد و نام مطهری نقش جان است ورد زبان جهان.
اما منتظری از چنان اقبال نصیب نبرد تا لقب حاصل عمر امام امت و فقیه عالیقدرمدال افتخارش باشد بلکه برعکس از کرسی قائم‌مقامی رهبری بلندش کرد و لقب حاصل عمر بدل به قاتل امام شد و نوشیدن جام زهر برگردن منتظری افتاد.
از بازی روز گار و شطرنج سیاست که صرف‌نظر کنیم منتظری و مطهری دوشخصیت چند لایه داشتند. فقیه سیاسی، حکیم عارف، اصولی ادیب، متکلم مفسر، رجالی تاریخ‌اندیش، سنتی مدرن، مجتهد جواهری بودند و اجتهاد پویا داشتند. دل در گرو سنت داشتند و با مقتضیات زمان حرکت می کردند.

یک روح در دو بدن
داستان منتظری و مطهری به قول معروف یک روح در دو بدن بود. مطهری و منتظری سال ها هم‌درس و هم‌سفره و هم‌سفر بودند. در محضر بزرگان و خداوندگاران دانش زانو به زانوی هم نشسته علم می آموختند. زیر یک سقف کنار یک سفره می نشستند و شانه‌به‌شانه هم تا نجف آباد اصفهان می رفتند و از نجف آباد تا فریمان خراسان را قدم به قدم طی طریق می کردند چنان که نجف آبادی ها خیال می کردند مطهری نجف آبادی است و فریمانی ها می پنداشتند که منتظری فریمانی خراسانی است.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/75779
پیام فعالان سیاسی و مدنی به محمد نوری‌زاد
بمان و مقاومت کن

زیتون
– جمعی از فعالین سیاسی و اجتماعی محمد روی‌زاد را دعوت به «صبر» کردند.
محمد نوری زاد، فعال سیاسی محبوس در زندان مشهد و از امضاء کنندگان بیانیه موسوم به ۱۴ تن، سه شنبه هفته گذشته ضمن انتشار یک فایل صوتی از قصدش برای «خودکشی اعتراضی» خبر داد.

او در این فایل صوتی که روز ۹ اردیبهشت ماه منتشر شد٬ می‌گوید: «من در اعتراض به آزار خانواده‌م تصمیم به یک خُودکشیِ خودخواسته گرفته‌ام که خبرش ممکن‌ه ده روز دیگه، پنج روز دیگه، شیش روز دیگه بپیچه.»
پسر این فعال سیاسی اخیرا به پنج سال حبس محکوم شده است.
نوری‌زاد در بخش دیگری از این پیام صوتی ضمن انتقاد از عدم پاسخگویی رهبر جمهوری اسلامی، درباره فساد و وضعیت کشور گفت: «او به سیم آخر زده و این سرزمین را به سمت نابودی می‌برد.»

نگرانی برای جان یک فعال سیاسی
شیرین عبادی٬ منتشر کننده این پیام صوتی٬ در این باره نوشت: «صدای محمد نوری‌زاد هشدار قتل است نه خودکشی! […] این مرگ، خودخواسته نیست! بلکه هشدار قتل است و همه مسوولیت آن به عهده شخص رهبر حکومت و جیره‌خواران او در دستگاه قضایی و دولت و سپاه است.»
روز گذشته نیز ابوالفضل قدیانی٬ فعال سیاسی و زندانی سیاسی سابق٬ طی پیامی از او خواست تا «همچنان مانند گذشته صبورانه به مقاومت خود ادامه دهد.
قدیانی در این پیام نوشته است: «پیام تأثر بر انگیز دوست عزیز آقای محمد نوری‌زاد از زندان حاکی از ظلم و ستم روز افزون نظام استبداد دینی است. نوری زاد انسانی صبور، ‌شجاع و مقاوم است از نوری زاد عزیز خواهش می کنم به هیچ وجه و تحت هیچ عنوانی اقدام به این کار نکند و همچنان مانند گذشته صبورانه به مقاومت خود ادامه دهد.»
به نوشته قدیانی این مقاومت و پایداری او و امثال اوست که «استبداد را وادار به عقب نشینی می‌کند.»
ابوالفضل قدیانی در ادامه تاکید کرده است: «نظام استبداد دینی دست از این کینه توزی و انتقام جویی بردارد آقای نوری زاد و سایر زندانیان سیاسی را بدون قید و شرط آزاد کند چون بهتر از همه می داند که دستگیری آنان خلاف قانون است.»
پیش از قدیانی گوهر عشقی نیز در پیامی نسبت به این تصمیم نوری‌زاد ابراز نگرانی کرده بود.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/75799
عبور کارگزاران از خاتمی
جبهه اصلاحات؛ «در نظام» یا «بر نظام»

زیتون ـ محمدرضا سرداری
:با فروکش کردن نسبی بحران کرونا در ایران، تبعات شکست تاریخی اصلاح طلبان در انتخابات مجلس یازدهم پدیدار شده است. رسانه‌های داخل کشور در طی هفته گذشته گفت‌وگو و گزارش‌های مختلفی درباره اختلافات علنی شده میان اصلاح‌طلبان بازتاب داده‌اند. اختلافاتی که با استعفای عبدالواحد موسوی لاری از نایب رئیسی جبهه اصلاح طلبان (شورای عالی سیاستگذاری اصلاح طلبان) آغاز شده و ادامه دارد. اما این اختلافات چه تبعاتی برای جامعه دارد؟ آیا اصلاح طلبان به عنوان یک نیروی سیاسی همچنان نقشی در تحولات سیاسی امروز بازی می کنند؟

دلیل استعفای موسوی لاری چه بود؟
موسوی لاری در استعفانامه خویش از نائب رئیسی شورای سیاست گذاری اصلاح طلب به محمدرضا عارف رئیس این جبهه؛ دلیل استعفایش را شرایط جسمی و بیماری دیابت ذکر کرده اما متن نامه نشان می‌دهد که وی استعفا داده تا راه برای اصلاحات در مجموعه اصلاح طلبان باز شود.

او در نامه خویش نوشته است: «گمانم این است که این استعفا می‌تواند آغازی بر تغییر ساختار و سازوکارهای نهادهای اجماعی و پررنگ شدن نقش احزاب و تشکل‌ها باشد.» چنین ادعایی به باور برخی ناظران نشان از جاه طلبی او در طول یک دهه حضور در جبهه اصلاحات دارد و برخی را با این پرسش روبرو ساخته که در پی این استعفا چه تحولی در تشکیلات اصلاح طلبان متصور است و او براستی چه مانعی بر سر آن تحولات بوده است؟
موسوی لاری در نامه خود همچنین با اشاره به پایان کار مجلس دهم و همچنین «آفتاب لب بام» توصیف کردن دولت مورد حمایت اصلاح طلبان، بر ضرورت بازنگری در ساختار و سازوکار نهاد اجماعی اصلاح طلبان تاکید کرده است. پیشنهاداتی که البته با واکنش تند بال راست اصلاح طلبان، یعنی حزب کارگزاران روبرو شد.

کرباسچی: با عارف و خاتمی هم تعارف نداریم
غلامحسین کرباسچی دبیرکل حزب کارگزاران که حزبش علیرغم عدم حضور جبهه اصلاح طلبان در انتخابات مجلس شرکت کرد؛ به استعفای موسوی لاری کنایه زد و گفت؛ رفتن وی و آمدن شخص دیگر خاصیتی ندارد. کرباسچی در عین حال گفت باید تعارف را در سیاست کنار گذاشت و از عارف و خاتمی نیز خواست که اگر قادر به اداره تشکیلات اصلاح طلبان نیستند؛ کنار بروند. «حتی دیگر کسانی که شاید برای ما کاریزما بوده و شخصیت مورد علاقه ما باشند… حالا آقای خاتمی یا هر کدام از رفقا. اگر به خاطر شخصیت‌های بزرگوار و خصلت‌های قابل تحسینی که دارند، به خاطر اینکه نمی‌توانند به هیچ کسی نه بگویند و… نباید تعارف داشته باشیم. ما باید به فکر مجموعه کشور، مردم و نظام باشیم. ما به همه شخصیت‌ها احترام گذاشته و دستشان را می‌بوسیم اما در عرصه سیاست به این شکل نمی‌توان پیش رفت.»
پیش از کرباسچی، محمد قوچانی، سردبیر روزنامه سازندگی، نیز یادداشتی در این‌باره نوشته بود و عارف را «تندیس سکوت اصلاحات» خواند. وی همچنین نوشته بود که پوپولیسم سیاسی جبهه اصلاحات را اداره می‌کند.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/75815
فساد ساختاری و ناکارآمدی اصلاحات غیر ساختاری در شرایط کنونی ایران
سعید رضوی فقیه، جواد سلیمانی

https://www.zeitoons.com/75824

درآمد
: نوشتار حاضر در باب ناکارآمدی راهبرد صرفا انتخابات-محور برای اعمال اصلاحات در ساختارهای سیاسی، اداری و اقتصادی ایران امروز و مبارزه با فساد ساختاری گسترده ای‌ است که آن را فرا گرفته. راهبردی که اصلاحات و اصلاح‌طلبی را به مشارکت موسمی در هر انتخابات پیشِ رو تقلیل می‌دهد بی‌آنکه برای بهره‌برداری از آن در مسیر اصلاح بنیادین ساختارها و روندها برنامه‌ای مشخص و مدون داشته باشد. هدف نوشتار حاضر به عنوان بخش دوم و نهایی یک دوگانه، پروراندن این گزاره است که «در شرایط کنونیِ ایران مبارزه با فساد ساختاری مستلزم اصلاحات و تحولات ساختاری‌ست؛ و انتخابات حتی اگر به گونۀ کاملاً آزاد، عادلانه و رقابتی برگزار شود لزوماً به اصلاح امور منتهی نخواهد شد، چرا که دو نهاد انتخابی مجلس و قوه مجریه و همچنین شوراهای شهر و روستا، خود بخشی از همین ساختارها و بنابراین گرفتار چرخه‌های فساد ساختاری آن هستند.» به سخن دیگر در شرایط کنونیِ جامعۀ ایران بدون تحقق شرایط دیگر، نهاد انتخابات به تنهایی در مسیر اصلاح ساختاری و مبارزه با فساد ساختاری ناکارآمد است.
از آنجا که برخی نتیجه‌گیری‌ها در این بخش مستلزم یادآوری و اشارۀ مستقیم به برخی پایه‌های نظری مندرج در بخش نخست بوده است به ناچار برخی از فرازهای بخش پیشین جهت یادآوری و تسهیل در نتیجه‌گیری، گاه تکرار شده‌اند.

فسادساختاری در ایران
در ایران نه تنها سالها بلکه دهه‌هاست که فساد یک مشکل فراگیر و حاد  در ساختار سیاسی و اقتصادی و اداری رسوخ کرده. متاسفانه سازمان شفافیت بین‌الملل ایران را در زمرۀ فاسدترین کشورها از حیث فساد داخلی ارزیابی کرده است. به عنوان آخرین ارزیابی و در گزارش سال ۲۰۱۸ این سازمان، ایران در میان ۱۸۰ کشور رتبۀ ۱۳۸ را داشته. نظام اداری ایران طی دهه‌های گذشته سال به سال فاسدتر شده و این فساد ابعاد بی‌سابقه‌ای یافته است. این امر سبب شده فقر و شکاف طبقاتی و بی‌عدالتی افزایش چشمگیر بیابد و اخلاق اجتماعی به طور گسترده آسیب ببیند. بررسی‌ها نشان می‌دهد فساد گسترده در ایران ساختاری و یک امر سیاسی است و بنابرین راه‌ حل مقابله با آن نیز باید سیاسی و به گونۀ اصلاح ساختاری باشد. در غیر این صورت هرگونه اصلاحات نمادین، سطحی و غیرساختاری به عنوان یک راه حل موقت و تسکین بخش، تنها به وخیم‌تر شدن وضعیت خواهد انجامید چرا که درمان اساسی را به تاخیر می‌اندازد.
برای آنکه معلوم شود فساد در ایران امری ساختاری و نهادینه شده است به دو گزارش از دو منبع مورد اعتماد داخلی استناد می‌شود

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/75824
شری برمن | ترجمه‌: مریم وحدتی
تنها نفرت دخیل نبود، فاشیسم رفاه اجتماعی قدرت‌مندی پیش نهاد

قیاس ایالات متحده به فاشیسم مکرراً به ذهن خطور می‌کند. تلاش برای درک راستِ‌ احیاشده، فارغ از تعریف‌‌ یا قیاس‌اش به فاشیسمِ  میان دو جنگ قرن بیستم، کمابیش ناممکن است.  مانند فاشیسم، راستِ احیاشده  نیز خردگریز، تنگ‌اندیش، خشن و نژادپرست است. بنابراین قیاس به درستی پیش می رود، و حقیقتی بر آن صحه می‌گذارد. اما فاشیسم تنها با درآویختن به تاریک‌ترین غرایزِ شهروندان قدرت نیافت. فاشیسم هم اساساً با نیازهای روحی و روانی شهروندان سخن گفت تا در شرایطی که سایر بازیگران سیاسی کمک اندک می‌رساندند، از اثرات ویران‌گر سرمایه‌داری در امان بماند.
ریشه‌های فاشیسم در وعده‌ی صیانت از مردم پنهان بود. اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، یورش جهانی‌سازی موجب ویرانیِ اجتماعات، حرفه‌ها و هنجارهای فرهنگی شد و موجی از مهاجرت را روان ساخت. جنبش‌های ناسیونالیستی راست‌گرایانه با وعده‌ی حمایت از مردم در برابر نفوذ هولناک بیگانگان و بازارها  پدید آمدند و مردم سراسیمه، درمانده و آواره از آن حمایت کردند. این جنبش‌های فاشیستیِ آغازین، زندگی سیاسی را در برخی کشورها برهم زدند، اما تا جنگ جهانی دوم با نفوذ نسبتاً آرامی در شرف غلیان بودند.

جنگ جهانی اول اروپا را ویران کرده و ۱۶ میلیون کشته و ۲۰ میلیون ناقص العضو به جا گذاشته بود. اقتصادها را خرد کرده و بذر آشوب پراکنده بود. برای نمونه در ‌ایتالیا، دوره‌ی پس از جنگ، نرخ بالای تورم و بی‌کاری، همچنین اعتصاب‌ها، تصرف کارخانه‌ها، مصادره‌ی زمین‌ها و سایر اشکال ناآرامی و خشونت اجتماعی به بار آمد. دولت‌های لیبرال ایتالیایی در دوران پس از جنگ نتوانستند به درستی از پس این مشکلات برآیند. حوزه‌های انتخاباتی لیبرال‌ها – بازرگانان، مالکان زمین، اعضای طبقه متوسط – آنها را رها کردند. دو حزب مخالف بزرگ این کشور – حزب سوسیالیست ایتالیا و حزب کاتولیک مردم ایتالیا – نیز کمک ناچیزی برای رفع این معضلات اساسی اجتماعی ارائه دادند.
بنیتو موسولینی و حزب فاشیست ملی با بهره جستن از شکست و ناکارآمدی نهادها، احزاب و نخبگان موجود و ارائه‌ی آمیزه‌ای از سیاست‌های «ملی» و «اجتماعی» به نیابت آمد. فاشیست‌ها با وعده‌ی تقویت وحدت ملی، ترجیح منافع ملت بر منافع هر گروه خاص و ارتقای جایگاه ایتالیا در سطح بین‌المللی به میدان آمدند. فاشیست‌ها همچنین به میل ایتالیایی‌ها به امنیت اجتماعی، هم‌بستگی و محافظت در مقابل بحران‌های سرمایه‌داری متمسک شدند. باری، آنها قول دادند که نظم را بازگردانند، از دارایی‌های شخصی محافظت کنند و رفاه را ارتقا دهند، و در عین حال، جامعه را از رکود اقتصادی و اختلال در امان نگه دارند. فاشیست‌ها تأکید کردند که ثروت مستلزم مسؤولیت‌ها و همچنین امتیازات است و باید در جهت منافع ملت حاصل آید.
این دست‌آویزسازی‌ها فاشیست را توانمند ساخت تا تقریباً از جمیع گروه‌های اجتماعی و اقتصادی امداد بگیرد. ایتالیا یک کشور جوان ( شکل‌گرفته در دهه‌ی ۱۸۶۰ ) و گرفتار دسته‌بندی‌های عمیق منطقه‌ای و اجتماعی بود. در حقیقت، این فاشیست‌ها بودند که با ادعای مطلوب‌ترین خدمت‌رسانی در جهت منافع کل اجتماع ملی در کسوت نخستین «حزب مردمی» در ایتالیا درآمدند.
فاشیست‌های ایتالیا پس از به قدرت رسیدن، محیط‌های تفریحی، گروه‌های دانشجویی و جوانان، فعالیت‌های ورزشی و سیاحتی را فراهم کردند

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/75849
اصلاح قانون انتخابات
نوشداروی پس از مرگ سهراب

زیتون ـ مهسا محمدی
: نمایندگان مجلس ایران در حالی که فقط دو هفته دیگر ساکن بهارستان‌اند، روز یکشنبه، ۱۴ اردیبهشت، مواد جدیدی از طرح اصلاح قانون انتخابات را مصوب کردند. این اصلاحات که با طرح دوفوریت به بحث گذاشته شد به انتخابات ریاست جمهوری، شوراها و مجلس نظر دارد.

نگاهی کلی به موارد مصوب شده حاکی از تلاش دیرهنگام نمایندگان دوره دهم برای محدود کردن شورای نگهبان در ردصلاحیت‌های گشاده‌دستانه و سلیقه‌ای است. از سوی دیگر در قالب همین‌ طرح دادستان را از هیات نظارت حذف کردند و کلمه «مطلقه» را از بند التزام به «ولایت مطلقه فقیه». 
این تمرکز و به نوعی تلاش برای کاهش قدرت شورای نگهبان را شاید بتواند نتیجه آخرین قلع و قمعی دانست که این شورا در تایید صلاحیت‌ کاندیداهای مجلس یازدهم انجام داد و انتقادات فراوانی در پی داشت.
آش آنقدر شور شده بود که صدای نمایندگان اصولگرا و در اغلب موارد همسو با شورای نگهبان را هم درآورد. غلامرضا کاتب، نماینده اصولگرا آن مدل ردصلاحیت‌ها را مهندسی انتخابات در شورای نگهبان دانست و در شرح سلیقه‌ای و بی‌پایه و اساس بودن رد صلاحیت‌ها گفت: «برادرزاده‌ام در قم تایید صلاحیت شد در گرمسار ردصلاحیت، این مهندسی نیست؟»  
به گفته این نماینده در انتخابات مجلس یازدهم برادرزاده‌اش «در حوزه انتخابیه قم با ۳۲ سال سن تائید شد وقتی من رد صلاحیت شدم او را منتقل کردیم گرمسار اما وقتی منتقل شد او را ردصلاحیت کردند.»

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/75833
مذهب مردم را به مردم واگذارید
نصرالله لشنی
 
مداحی محمود کریمی و قمارباز خواندن حسین‌بن‌علی (ع) و روایتی برآمده از ذهنیت لمپنزیم حاکم، یکی دیگر از دست‌آوردهای حکومت دینی در ایران است. حکومتی که ابتدا دین را پژمرد و مچاله نمود و به فقه تقلیلش داد و بعد از آن فقه را هم از محتوا خالی کرد و مداحان لمپن و هفت‌تیرکش را بر صدر نشاند.

امام محمد غزالی چند قرن پیش گفته بود در میان علومی که به علوم دینی مشهوراند، فقه دنیوی‌ترین علم است و کمترین قرابت را با مبانی و محتوای دین دارد. (نقل به مضمون) آقای خمینی که به‌سان همه‌ی فقها دین را به فقه تقلیل داده بود، با اصالت دادن به نظام (حفظ نظام اوجب واجبات است) که نماد و جرثومه‌ی قدرت است، فقه را نیز که از کمترین محتوای دینی برخوردار است، از آن محتوای اندک خالی کرد و اصالت را سراسر به قدرت داد و در این فرآیند دیگرشدگی دین به فقه و فقه به قدرت، مداحان قدرت‌پرستِ پای در رکاب ولایت، واعظان و مروجان دینی شدند که مشروعیت‌بخش قدرت ظالم و جائر است.

در این یادداشت نمی‌خواهیم به موضوع فقه و دین و حکومت دینی و … بپردازیم. بلکه می‌خواهیم به مداحی و مرثیه‌خوانی که از بنیان‌های فرهنگ ملی و مردمی خالی شده و آن نیز در سایه‌ی حکومت دینی به ابتذال کشیده شده است، اشاراتی داشته باشیم.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/75891
مرگ مهاجران افغانستانی؛ از رودخانه‌های مرزی تا اردوگاه سفیدسنگ
« آب از آب تکان نخورد»

زیتون ـ احسان نادرپور:
خبر، از شدت خشونت غیرقابل باور به نظر می‌رسید. حدود پنجاه تن از اتباع افغانستان که قصد ورود غیرقانونی به خاک ایران از طریق دره ذوالفقار را داشتند، توسط مرزبانان ایرانی بازداشت شدند و پس از شکنجه، به رودخانه مرزی دو کشور انداخته شدند.
 
حجم خشونت اعمال شده به قدری زیاد بود که نه سکوت و زدن خبری کوتاه و گذرا برای رسانه‌ها میسر بود و نه مسئولان جمهوری اسلامی. تصاویری از اجساد این مهاجران در شبکه‌های مجازی منتشر شده و برخی از آنان همچنان ناپدید هستند.

رسانه‌های افغانستان و همچنین شماری از کاربران در شبکه‌های اجتماعی روز شنبه ۱۳ اردیبهشت گزارش دادند که حدود ۵۰ نفر از شهروندان افغان که از منطقه دهانه ذوالفقار به طور غیرقانونی وارد ایران شده بودند، از سوی مرزبانان دستگیر «و پس از ضرب و جرح، به رودخانه هریرود انداخته شدند»، تاکنون جسد هفت نفر پیدا شده است. وزارت خارجه افغانستان با اعلام آغاز تحقیقات خود، روز یکشنبه از مقامات جمهوری اسلامی خواست درباره شکنجه و غرق‌کردن مهاجران افغانستانی در مرز ایران تحقیق کنند، اما همزمان، در همین روز، وحید قتالی، والی هرات، در پیامی توئیتری تهدید کرد که «روزی تصفیه [تسویه] حساب خواهیم کرد.»

در همین راستا محمد حنیف اتمر، سرپرست وزارت خارجه افغانستان از معاون سیاسی خود خواست است با تشکیل یک هیأت، «تحقیقات همه‌جانبه» در این‌باره را آغاز کند.
پس از رسانه‌ای شدن ماجرا و ایستادگی مقامات افغانستانی در احقاق حق شهروندانشان ابتدا مرزبانی نیروی انتظامی آن را تکذیب کرد و گفت: «در پی انتشار کلیپی از سوی کانال و شبکه‌های معاند و ضد انقلاب در خصوص به رودخانه انداختن اتباع افغان توسط مرزبانان ایرانی، خبر بلافاصله مورد بررسی قرار گرفت. در بررسی‌های صورت گرفته مشخص شد چنین موضوعی در مرزهای مشترک ایران و افغانستان رخ نداده و صحت ندارد.»

نیروی انتظامی در ادامه این اتفاق را «اتهام و تلاش مذبوحانه» برای دور کردن دو ملت همسایه توصیف کرد.

متن کامل در زیتون:

https://www.zeitoons.com/75876
ققنوس
*برای محمد نوری‌زاد که تنها سلاحش کلمه بود و حالا جان!
#طرح_سوم