@AdabSar

بگو صياد ما در دام ريزد دانه‌ی ما را
که شاید بشنود مرغی دگر افسانه‌ی ما را

مرا در بند بند افتاده چون نِی آتش غيرت
كه سوزد شمعِ بزم ديگری پروانه‌ی ما را

حريفان را پر از صهباست جام عيش و حيرانم
كه تا كِی بنگرد ساقی تهی‌پيمانه‌ی ما را

مشو ايمن ز زهدِ عقل ساقی مِی پياپی دِه
كه اين ديوانه آخر بشكند خُم‌خانه‌ی ما را

اگر بايست بستن هركجا ديوانه‌ای يا رب
به زنجيری ببند آخر دل ديوانه‌ی ما را

در اين عالم كه آب و گِل اساس هر بنا آمد
بنا كردند از غم كلبه‌ی ويرانه‌ی ما را

ز «افسر» آخر او را این‌همه بیگانگی تا کِی
خوش آن روزی كه سازد آشنا بيگانه‌ی ما را

#افسر_کرمانی
@AdabSar