@AdabSar

این خانه قشنگ است ولی خانه‌ی من نیست
این خاک چه زیباست ولی خاک وطن نیست
آن دخترِ چشم‌آبیِ گیسوی‌ طلایی
طناز و سیه‌چشم چو معشوقه‌ی من نیست

آن کشور نو آن وطنِ دانش و صنعت
هرگز به دل‌انگیزیِ ایران کهن نیست
در مشهد و یزد و قم و سمنان و لرستان
لطفی‌ست که در کَلگری و نیس و پکن نیست

در دامنِ بحر خزر و ساحــــل گیلان
موجی‌ست که در ساحل دریای عدن نیست
در پیکر گل‌های دلاویز شمیران
عطری‌ست که در نافه‌ی آهوی خُتن نیست

آواره‌ام و خسته و سرگشته و حیران
هرجا که رَوَم هیچ‌کجا خانه‌ی من نیست
آوارگی و خانه‌به‌دوشی چه بلایی‌ست
دردی‌ست که همتاش در این دیر کهن نیست

من بهر که خوانم غزل سعدی و حافظ
در شهر غریبی که در او فهم سخن نیست
هر کس که زَنَد طعنه به ایرانی و ایران
بی‌شبهه که مغزش به سر و روح به تن نیست

پاریس قشنگ است ولی نیست چو تهران
لندن به دلاویزی شیراز کهن نیست
هرچند که سرسبز بُوَد دامنه‌ی آلپ
چون دامن البرز پر از چین و شکن نیست

این کوه بلند است ولی نیست دماوند
این رود چه زیباست ولی رود تجن نیست
این شهر عظیم است ولی شهرِ غریب است
این خانه قشنگ است ولی خانه‌ی من نیست

#خسرو_فرشیدورد
@AdabSar