#قتل_های_ناخواسته
یکی از نشانه های رشد خشونت در جامعه ایران، افزایش آدمکشی بطور عمومی و از جمله قتلهای ناخواسته است. طبق آمار ۶۰ درصد قتلهای انجام شده در سال ۱۳۹۰، بدون قصد قبلی بوده است. این پدیده در جامعه با افزایش سایر آسیبها و مسائل اجتماعی نظیر بینوائی و بیکاری، استفاده از مواد روانگردان و #استرس در جامعه، فشارهای ساختاری و نیز تخریب مناسبات اجتماعی و خانوادگی، همبستگی مستقیم دارد.
ناکامیهای پی در پی و افسردگی های روانی خود را به صورت خشونت علیه خود یا دیگری بروز میدهد. رواج استفاده از سلاح سرد مانند چاقو در جامعه نیز یکی از عللی است که میتواند در افزایش قتلهای ناخواسته تاثیر داشته باشد. طبق آمار نیروی انتظامی در سال ۹۰ بیش از ۴۴ درصد قتلها با سلاح سرد انجام شده که این آمار برای شهر تهران ۶۶ درصد است. نبود قانون سختگیرانه برای حمل سلاح سرد میتواند دعواهای کوچک را به قتلهای بزرگ تبدیل کند.
در شرایط فشارهای اجتماعی و اقتصادی، مردم آمادگی لازم را برای تحمل استرسها را ندارند و نبود فعالیت فرهنگی و آموزشهای مناسب در مقابله با فشارهای روانی باعث شده که هر روز بیش از گذشته شاهد افزایش خشونت و کاهش رفتارهای انتخابی و کنترل شده افراد باشیم. بهبود در این زمینه مستلزم برنامه های کلان فرهنگی و اقتصادی و اجتماعی بوده تا عوامل تحریک کننده کاهش پیدا کنند.
یکی از نشانه های رشد خشونت در جامعه ایران، افزایش آدمکشی بطور عمومی و از جمله قتلهای ناخواسته است. طبق آمار ۶۰ درصد قتلهای انجام شده در سال ۱۳۹۰، بدون قصد قبلی بوده است. این پدیده در جامعه با افزایش سایر آسیبها و مسائل اجتماعی نظیر بینوائی و بیکاری، استفاده از مواد روانگردان و #استرس در جامعه، فشارهای ساختاری و نیز تخریب مناسبات اجتماعی و خانوادگی، همبستگی مستقیم دارد.
ناکامیهای پی در پی و افسردگی های روانی خود را به صورت خشونت علیه خود یا دیگری بروز میدهد. رواج استفاده از سلاح سرد مانند چاقو در جامعه نیز یکی از عللی است که میتواند در افزایش قتلهای ناخواسته تاثیر داشته باشد. طبق آمار نیروی انتظامی در سال ۹۰ بیش از ۴۴ درصد قتلها با سلاح سرد انجام شده که این آمار برای شهر تهران ۶۶ درصد است. نبود قانون سختگیرانه برای حمل سلاح سرد میتواند دعواهای کوچک را به قتلهای بزرگ تبدیل کند.
در شرایط فشارهای اجتماعی و اقتصادی، مردم آمادگی لازم را برای تحمل استرسها را ندارند و نبود فعالیت فرهنگی و آموزشهای مناسب در مقابله با فشارهای روانی باعث شده که هر روز بیش از گذشته شاهد افزایش خشونت و کاهش رفتارهای انتخابی و کنترل شده افراد باشیم. بهبود در این زمینه مستلزم برنامه های کلان فرهنگی و اقتصادی و اجتماعی بوده تا عوامل تحریک کننده کاهش پیدا کنند.