آیا #سگها با ذکاوتترند یا #گربهها؟
دکتر تقی کیمیایی اسدی _ متخصص مغز و اعصاب
سطح ذکاوت هر گونهٔ حیوان مغزدار بستگی به اندازهٔ لوب جلوپیشانی نسبت به بقیهٔ مغز دارد. این نسبت در انسان ۳۰ درصد، در شمپانزه ۱۱ درصد ، در سگ ۷ درصد و در گربه ۳ درصد کل مغز است. از آنجا که قشر جلوپیشانی محل به آگاهی رساندن تمامی نمایانگرانی است که مغز از محرکات محیطی و تفکرات و ابداعات و خلاقیت و بقیه چیزها میسازد و مرکز شخصیت و واکنشهاست که جمعاً همان جریان آگاهی یا ذهن میشوند، میتوان نتیجهگیری کرد که ذهن این حیوانات نسبت به انسان تا چه اندازه پیچیدگی دارد.
نکتهٔ مهم این است که در سامانهٔ حیات هر چه زیرسیستمها پیچیدهتر باشند شانس پیدا کردن اختلال ساختاری سرشتی و اکتسابی در آنها بیشتر میشود. برای مثال سیستم ایمونیتهٔ انسانها دچار اختلال بسیار بیشتری از مثلاً سیستم عروقی او میشود. از این جهت اختلالات قشر جلوپیشانی نسبت به بقیهٔ بدن و بقیهٔ زیرسیستمهای مغزی بسیار شایعتر هستند و از جنون تا اختلالات شخصیتی، نقصان عقل و درایت و رفتارهایی که منجر به اختلال روابط شخص با خودش و دیگران و اعتیاد به انواع مواد و خشونت و بطور کلی عواملی که در تاریخ موجب مشقت ناشی از تصمیمات خود و دیگران شدهاند را شامل میشود.
قشر جلوپیشانی با رشد فوقالعادهای در انسانها آخرین فرگشت و نوزادترین تحول در سطح عالی زیستشناسی است. به همین علت جدید بودنش، احتمالاً ۶۰ تا ۱۰۰ هزار سال در مقابل ۳/۸میلیارد سال حیات، مستلزم تکامل بیشتری است. اما ساختار اجتماعی و تولید مثلی انسانها مانع پیداشدن و حفظ موتاسیونهای تازه در این سیستم شدهاند. در نتیجه تنها راه باقی مانده برای جلوگیری از اثرات وخیم بدکاریهای قشر جلوپیشانی برقراری سیستمهای بازدارنده برای ظهور آنهاست وگرنه فکر میشود همین اختلالات بالاخره موجب اطفای گونهٔ انسانها یا حتی حیات میشود. بخصوص که توان تکنولوژی و خلاقیت مغز بیش از توان بازدارندگی سطح تحتانی قشر جلوپیشانی است که محل عقلانیت یا کیفیت رفتاری با خود و دیگران میباشد.
مواظب خودتان باشید تا خودتان را گرفتار بدکاریهای این سیستم در مغز خودتان و دیگران نکنید و اگر اختلال سرشتی در آن دارید به فکر تشخیص و درمان بیافتید و مانع ایجاد اختلالات اکتسابیِ بخصوص یا اعتیادات مختلف در آن شوید.
@atheism_society
دکتر تقی کیمیایی اسدی _ متخصص مغز و اعصاب
سطح ذکاوت هر گونهٔ حیوان مغزدار بستگی به اندازهٔ لوب جلوپیشانی نسبت به بقیهٔ مغز دارد. این نسبت در انسان ۳۰ درصد، در شمپانزه ۱۱ درصد ، در سگ ۷ درصد و در گربه ۳ درصد کل مغز است. از آنجا که قشر جلوپیشانی محل به آگاهی رساندن تمامی نمایانگرانی است که مغز از محرکات محیطی و تفکرات و ابداعات و خلاقیت و بقیه چیزها میسازد و مرکز شخصیت و واکنشهاست که جمعاً همان جریان آگاهی یا ذهن میشوند، میتوان نتیجهگیری کرد که ذهن این حیوانات نسبت به انسان تا چه اندازه پیچیدگی دارد.
نکتهٔ مهم این است که در سامانهٔ حیات هر چه زیرسیستمها پیچیدهتر باشند شانس پیدا کردن اختلال ساختاری سرشتی و اکتسابی در آنها بیشتر میشود. برای مثال سیستم ایمونیتهٔ انسانها دچار اختلال بسیار بیشتری از مثلاً سیستم عروقی او میشود. از این جهت اختلالات قشر جلوپیشانی نسبت به بقیهٔ بدن و بقیهٔ زیرسیستمهای مغزی بسیار شایعتر هستند و از جنون تا اختلالات شخصیتی، نقصان عقل و درایت و رفتارهایی که منجر به اختلال روابط شخص با خودش و دیگران و اعتیاد به انواع مواد و خشونت و بطور کلی عواملی که در تاریخ موجب مشقت ناشی از تصمیمات خود و دیگران شدهاند را شامل میشود.
قشر جلوپیشانی با رشد فوقالعادهای در انسانها آخرین فرگشت و نوزادترین تحول در سطح عالی زیستشناسی است. به همین علت جدید بودنش، احتمالاً ۶۰ تا ۱۰۰ هزار سال در مقابل ۳/۸میلیارد سال حیات، مستلزم تکامل بیشتری است. اما ساختار اجتماعی و تولید مثلی انسانها مانع پیداشدن و حفظ موتاسیونهای تازه در این سیستم شدهاند. در نتیجه تنها راه باقی مانده برای جلوگیری از اثرات وخیم بدکاریهای قشر جلوپیشانی برقراری سیستمهای بازدارنده برای ظهور آنهاست وگرنه فکر میشود همین اختلالات بالاخره موجب اطفای گونهٔ انسانها یا حتی حیات میشود. بخصوص که توان تکنولوژی و خلاقیت مغز بیش از توان بازدارندگی سطح تحتانی قشر جلوپیشانی است که محل عقلانیت یا کیفیت رفتاری با خود و دیگران میباشد.
مواظب خودتان باشید تا خودتان را گرفتار بدکاریهای این سیستم در مغز خودتان و دیگران نکنید و اگر اختلال سرشتی در آن دارید به فکر تشخیص و درمان بیافتید و مانع ایجاد اختلالات اکتسابیِ بخصوص یا اعتیادات مختلف در آن شوید.
@atheism_society