من استاد سخن گفتن در سكوتم در تمام زندگي ام با سكوت سخن گفته ام و سر تا سر تراژدي هاي زندگي ام را ساكت زيسته ام.

#داستايوفسكي

Schindler @Diiaazepam

اکنون زمان گریستن است ،
اگر تنها بتوان گریست
یابه رازداری دامان تو اعتمادی اگر بتوان داشت
با این همه به زندان من بیا
که تنها دریچه اش به حیاط دیوانه خانه می گشاید.

#احمد_شاملو

Schindler @Diiaazepam

هميشه هم نياز به يك دليل منطقى براى كارهايى كه ميكنى ندارى؛
انجامش بده چون دلت ميخواد،
چون حال ميده،
چون خوشحالت ميكنه!

Nemo @Diiaazepam

به کار درستی که برای یک هدف غلط انجام میشه اعتماد نکن

📽 در میان ستارگان

Nemo @Diiaazepam

به حرمت نان و نمکى که با هم خوردیم
نان را تو ببر
که راهت بلند است
و طاقتت کوتاه!
نمک را بگذار برای من!
می‌خواهم
این زخم
تا همیشه تازه بماند!

#شمس_لنگرودی

Schindler @Diiaazepam

بر چهره‌ی زندگانی من
که بر آن
هر شیار
از اندوهی جانکاه حکایتی می‌کند
آیدا
لبخند آمرزشی است

#احمد_شاملو

Nemo @Diiaazepam

‏گاهی خراب کردن پل های
پشت سر
چیز زیاد بدی هم نیست!
چون باعث میشود
نتوانی به جایی برگردی که
از همان اول هم نباید
قدم می گذاشتی...!
#مارک_تواین

Nemo @Diiaazepam

تحقیقات دانشگاه آکسفورد نشان می‌دهد افراد نابغه معمولا شلخته و بی نظم، شب بیدار و لاغر هستند و به حیوانات خانگی علاقه مند هستند و تفریحات عجیب و غریبی دارند!

Nemo @Diiaazepam

بکوش تا یک موجود انسانی بمانی. و این بدان معناست که محکم، روشن‌بین و سرزنده باشی. یک موجودانسانی ماندن، یعنی اگر نیاز باشد، تمام زندگی خودرا، شادمانه، بر«ترازوی بزرگ سرنوشت» افکندن، اما، درهمان حال، ازهر روز آفتابی، از هرابر زیبا به وجدآمدن.

#روزا_لوکزامبورگ

"زن شورشی "

Nemo @Diiaazepam

وقتی پرنده‌ای را
معتاد می‌کنند
تا فالی از قفس بدر آرد
و اهدا نماید فال را
به جویندگان خوشبختی
تا شاهدانه‌ای
به هدیه بگیرد
پرواز
قصه‌ی بس
ابلهانه‌ای است
از معبر قفس..

نصرت رحمانی


Schindler @Diiaazepam

ما همیشه از چراغ سبز خوشحال می‌شیم اما یه وقتایی هم هست که دعا می‌کنیم همه‌ چراغ‌ها قرمز باشن تا چندثانیه بیشتر کنار اونایی باشیم که دوست‌شون داریم.

بريكينگ بد / وینس گیلیگان


Nemo @Diiaazepam

اگر عقاید خود را با تفکر و مطالعه به‌دست آورید،
کسی نمی‌تواند به آنها توهین کند
اگر کسی چیزی بر خلافشان بگوید عصبانی نمی‌شوید،
یا می‌خندید یا به فکر فرو می‌روید

برتراند راسل

‏Nemo @Diiaazepam

‌ مرا تو بی سببی نيستی
به راستی
صلت کدامٖ قصيده ای ای غزل؟
ستاره باران جواب کدام سلامی
به آفتاب
از دريچه ی تاريک؟

#احمد_شاملو

Nemo @Diiaazepam

در استانه فصلي سرد
در ابتداي درك هستي آلوده ي زمين
و ياس ساده و غمناك آسمان
و ناتواني اين دست هاي سيماني
زمان گذشت
ساعت چهار بار نواخت
امروز روز اول دي ماه است
من راز فصل ها را ميدانم
و حرف لحظه ها را ميفهمم
نجات دهنده در گور خفته ست
و خاك،خاك پذيرنده اشارتي ست به ارامش

#فروغ_فرخزاد
Schindler @Diiaazepam

اگر متوجه مقصودم نمى شوى
بيا با هم سكوت كنيم
بگذار راز من،
رازِ تو را لمس كند
شايد سكوتت شبيه سكوت من باشد.

ژول سوپرويل
Diamond @Diiaazepam

صادق هدایت:عاشق زندگی یا مرگ؟

#نیچه_شناس
Schindler @Diiaazepam

بخش اول:

صادق هدایت:عشق به زندگی یا مرگ

بیش از نیم قرن از خودکشی هدایت می گذرد و با اینکه امروزه نه چون روزگار خودش،بسیاری از ایرانیان،او را میشناسد و دوست می دارند،اما او همچنان تنهاست.کمتر کسی او را چنان که باید در می یابد.
اندیشه های هدایت به مردم است حال آنکه کتاب های هدایت را باید سطر به سطر خواند ونمیتوان یک جمله را از دل یک داستان،بیرون کشید و به عنوان مظهر اندیشه های او در پیشگاه مردم نهاد.حتی گزین گویه های نیچه را نباید_چنان که مرسوم است_ بدون روشنگری،اینجا و آنجا بازگو کرد.این کار،سود که ندارد هیچ،زیانبار هم هست.نیچه خود می گوید:{از سرسری خوانان بیزارم} دیگر چه رسد به کسانی که فقط جمله های پراکنده او را میخوانند و دست به دست میدهند.این از سرسری خواندن هم بدتر است.نخواندن بهتر از اینگونه خواندن است.ندانستن بهتر از دانستنی نا تمام است.
آری سخن بر سر هدایت بود و تنهایی دیرینه ی او.
هدایت بدبین نبود.هدایت آنچه را که می دید می نوشت.اگر از زشتی و پلشتی این زندگی می گفت،انگ نمیزد.همان را که هست نشان میداد.اگر ما زندگی امروزه مان چون او تیره و تار نمی بینیم،برای این است که نگاه بسیار تیزبین و ژرفانگر هدایت را نداریم.اگر از نهفت این زندگی ،سیاه است گناه هدایت چیست؟
نه گفتن به زندگی ،همیشه نشانه دست شستن از زندگی و هیچ نخواستن نیست.نیچه،خود بزرگترین نه گوی در سراسر تاریخ بشریت بود،اما همچنین بزرگترین آری گوی نیز بود چرا که بنابر گفته ی خودش:خواردارندگان بزرگ،پاس دارندگان بزرگ اند.
کسانی که از جنس نیچه و هدایت نه می گویند و ویران میکنند و سر به نومیدی می سپارند،اما این ها همه آغاز راه آفرینندگی است.برای ساختن،نخست باید خراب کرد.نمی توان بر پایه های سست و لرزان ارزش های کهن،طرحی نو در انداخت.آفریننده باید نابودگری بزرگ باشد.

#نیچه_شناس
#صادق_هدایت
Schindler @Diiaazepam

بخش دوم:

هدایت،جسورانه نه میگفت و زندگی را پس می زد.چرا که فراسوی این زندگی را میخواست.پس باید ویران کرد و خوار می شمرد.او شادمان نبود از این که در این زندگی،شادمانی نیست.او در پی شادمانی راستین خود بود.کمتر کسی را در جهان می شناستم که چون او عاشق زندگی بوده باشد.کسی که همه را هیچ می انگارد و پوچ می شمارد،دیگر سخنی برای گفتن و اندیشه ای برای گستردن و راهی برای پیمودن ندارد که پیش روی انسان بگذارد.اما هدایت،مدینه ی فاضله ای داشت که انسان امروز را بسیار دور از آن می دید و همه ی نا امیدی و دلسردی اش از زندگی،بخاطر همین فاصله بود.او گرفتار تهوع بزگی بود که نیچه از آن سخن میگفت.تهوع بزرگ از وضع کنونی بشر.زرتشت نیچه از این مرحله ی سخت فرا می گذرد و شفا می یابد.آری،شفایافتگی او از سر گیجه ی{بازگشت جاودانه همان}است اما اندیشه ی بازگشت جاودانه چرا تا به این اندازه،تهوع آور و اعصاب شکن میتواند باشد؟به خاطر بازگشت ابدی تمامی چیز های پست و پلید و پلشت در چرخه ی زندگی.
زندگی بشر از گذشته های دور تا به امروز،چندان اسیر زشتی و تباهی بوده است که تصور بازگشت همه ی این سیاهی ها و رویارویی جاودانه با آنها،انسانی از جنس زرتشت نیچه را دچار تهوعی بزرگ می کند.باید انسانی بس والا بود که به مرحله ی تهوع بزرگ رسید.
هدایت به این مرحله رسیده بود و دل آشوبه ای بی پایان داشت.اما زرتشت نیچه،از همان دل آشوبه ی خود بهخر خویش بالی آفرید برای چرواز به بلندی هایی که هیچ فرومایه ای را بدان راه نباشد.ولی راوی بوف کور در ستاسر داستان تلخ و روایت جانفرسایی که به تصویر می کشد،اسیر این تهوع بزرگ می ماند و نمیداند چگونه باید جان آزادهی خود را از شر رجاله ها و فرومایه ها برهاند.اما همی حس بیزاری و حالت تهوع راوی بوف کور،برآمده از عشق شدید او به زندگیست.او زندگی دیگری را می طلبد.اما در میانه رجاله ها تنهاست و نمیواند راهی به مدینه فاضله ی خود بگشاید.

#نیچه_شناس
#صادق_هدایت
Schindler @Diiaazepam

نگاه نکن.
دنیا در کار فروپاشی ست.
نگاه نکن.
دنیا در کار بیرون راندن تمام نورهای خود است
و درون مان را از تاریکی ترسناکش پر می کند،
و ما در این مکان سیاه و فربه و خفه
کشته می شویم یا می میریم یا می رقصیم یا می گرییم
فریاد می زنیم یا می نالیم یا مثل موشی جیغ می کشیم
تا بر سر قیمت پایه مان چانه بزنیم.

هارولد پینتر

Schindler @Diiaazepam

خواهر عزیز! برادر گرامی!

اگر مشکلت تنها بودن است، اگر مشکلت حرف خانواده و فامیل است، اگر فکر می کنی به سنی رسیده ای که باید ازدواج کنی، اگر دوست دختر یا دوست پسر مناسب گیر نمی آوری یا آنهایی که گیر می آوری آدم های جالبی نیستند، اگر عاشق بچه داشتنی، اگه دلت جشن عروسی می خواهد!، اگه خانواده اذیتت می کنند و می خواهی مستقل بشوی، اگر اعتیاد داری، اگر یکی را می خواهی که خانه را تمیز کند و غذا بپزد، اگر یکی را می خواهی که کار کند و برایت لباس و ماشین و خانه بخرد، اگر دوست داری بروی شهر بزرگتر، اگر دنبال وام هستی، اگر حوصله ات سر رفته، اگر خوشی زده زیر دلت، اگر دانشگاهت تمام شده و سر کار می روی و دیگر نمی دانی چه کار کنی، اگر عاشق کسی شده ای و نمی توانی توی شهر کوچک بدون ازدواج کردن با او باشی، اگر می خواهی سربازی ات کم بشود، اگر می خواهی طرف مال خودت باشد و با کس دیگری نباشد!!، اگر فکر می کنی برای عروسی کردن دیر شده یا نگران حرف مردمی، اگر فکر می کنی بدون انسان دیگر، کامل نیستی...

چاره اش ازدواج کردن نیست!!

می توانی بروی با آنهایی که به این دلایل ازدواج کرده اند حرف بزنی و ببینی چقدر به هدف هایشان رسیده اند.
مواظب باش از چاله در چاه نیفتی...

ازدواج پروسه ای جداگانه دارد که به مسائل بالا هیچ ربطی ندارد و آنهایی که برای هدف های بالا ازدواج کرده اند همین دوستان شکست خورده ی خودمان را تشکیل می دهند... ازدواج، وظیفه ی شما نیست بلکه یک انتخاب از بین صدها انتخاب مسیر در زندگی است.

این پست نمی گوید که ازدواج نکنید بلکه می گوید به همین سادگی ها ازدواج نکنید و قدر زندگی تان را بدانید تا بتوانید در صورت ازدواج، زندگی دو نفره ای را تجربه کنید که لذتی مداوم و شادی ابدی باشد نه تحمل و صبر...
ازدواج، بلوغ فکری می خواهد که خیلی از ما هنوز نداریم یا اینکه طرف مقابلمان ندارد.
دقت کنیم!!


سید مهدی موسوی


Nemo @Diiaazepam