#خلاصه #إقراء

خواهش میکنم به این مسأله توجه نمایید:

در مورد نماز جماعت صحبت نمیکنم که البته درباره ی واجب بودن آن اختلاف نظر وجود دارد و قول راجح مبنی بر وجوب است، من در مورد مسأله ای اختلافی در امت محمد ﷺ صحبت نمیکنم ، بلکه سخن از امری است که بعد از پانزده قرن، در آن اختلاف نظر وجود ندارد هیچ عالِم مسلمانی نماز بعد از وقت را جایز نمیداند، علمای مسلمان بر این اعتقادند که خارج شدن نماز از وقت خود از بزرگترین گناهان کبیره است و بعضی دیگر آن را باطل کننده ی اسلام دانسته اند

شما را به الله قسم باز هم توجه شما را به این حالت معطوف میدارم؛ آنگاه که نزدیک به اتمام نماز صبح، پدر و مادر فرزندش را مورد خطاب قرار میدهد و این الفاظ را بر زبان میآورد: «فلانی! بلند شو..نماز بخوان.. الله تعالی تو را هدایت دهد» و در این حالت بسیار سبک برخورد میکنند، اما هنگامی که وقت مدرسه میرسد عبارات با خشم و غضب همراه میشوند تا مدرسه اش دیر نشود و به کارهایش برسد.

بردار گرامی ام ! یکی از کارمندان به من میگفت: تقریباً ده سال است که
نماز صبح را نخوانده، جز در وقت انجام کار او این عبارات را به راحتی بر زبان میآورد در حالی که ده سال از نماز صبح غافل بود.
جوانی به من گفت: ما تعدادی دوست معلم هستیم که یک روز در حین استراحت این سؤال در میانمان مطرح شد؛ چه کسی نماز صبح را در وقت خودش میخواند؟ در بین این افراد، فقط یک نفر نمازش را در وقت خود میخواند.
او گفت: همسرم در انتظار نماز صبح است و به موقع بیدار میشود. سپس مرا نیز برای نماز بیدار میکند. این همان همسری است که برای شوهر و برای خانه اش پر برکت است.

خداوندا ..آیا در قلبهای ما جایگاه مدرسه و مدرک تحصیلی، والاتر و مهمتر از ستون اسلام است؟! آیا به موقع سر کار حاضر شدن و جلب رضایت رئیس و کارفرما، دارای ارزشی رفیع تر است یا رکنی از ارکان اسلام؟ رکنی که عدم انجامش سبب خروج از اسلام می شود!
این مقایسه ی دردناک بین ساعات پنج و هفت صبح پرده ی غفلت از چشمانمان بر میدارد و عیان می سازد که چگونه دنیا در جانمان بزرگتر از دینمان شده است.

هرگاه فاجعه ی ساعات پنج و هفت صبح را به یاد می آورم، این احساس در من ایجاد می شود که چقدر نسبت به دنیا اشتیاق داریم و آن را بالاتر از اشتیاق به الله تعالی و فرستاده اشﷺ و سرزمین آخرت قرار میدهیم احساس من برانگیخته میشود و گویی کسی از مکان دور سخن الله تعالی از سوره ی توبه را میخواند : بگو: اگر پدرانتان، پسرانتان، برادرنتان، همسرانتان و خانوادهتان و اموالی که بدست می آورید و تجارتی که از کساد شدن آن میترسید و مساکنی که از آن راضی میشوید، نزد شما از الله و فرستاده اش و جهاد در راهش دوست داشتنی تر هستند، پس کنار بِکِشید تا آن که الله امرش را بیاورد.)

در شمولیت این آیه باعظمت، چه امری از منزلت دنیا ذکر نشده است؟! آیا حالتی که این آیه توصیف میکند، شامل حال ما میشود؟! آیا اموالی که کسب میکنیم و تجارتی که از کسادی آن میترسیم، در جانهای ما بزرگتر از الله تعالی و رسول اش ﷺ و سرزمین آخرت نیستند؟! چگونه وعده ی پروردگارمان در سوره ی نحل اشتیاقی ایجاد نمی کند آنگاه که میفرماید: آنچه نزد شما است فنا میشود و آنچه نزد الله است، باقی میماند . صحبت از ریش و ساز و آواز نیست – به رغم آن که آنان نیز امور مهمی هستند – بلکه فقط از بالاترین امر در شعائر اسلام سخن میگویم و آن نماز است!

امری که رسول الله ﷺ در هنگام قبض روح، امّتش را به آن سفارش می نمود و دائماً آن را تکرار میکرد: «الصلاة .. الصلاة!!»

این آخرین فرموده ی #رسول_الله ﷺ بود، همان گونه که راویی از #صحابي آن را نقل کرده است...آیا میدانید تلخ تر از تمامی این موارد چیست...؟ کسانی که سخن گفتن درباره ی نماز را کار واعظان، دراویش و مبلغان میدانند.
جنبش فکری و جنگ فکری، مرتبه ی بالایی نزد آنها دارد ، اما حقیقت امر این است که بیشترِ چرت و پرتهایی که میگویند، در قهوه خانه ها یا سالن های نویسندگی یاد میگیرند،ایجاد شبهات، تحریف متون دینی و بی احترامی به امامان اهل سنت را جنبش فکری نامگذاری میکنند.

کسی که میخواهد منزلت دنیا و دین الله تعالی را در قلبش مقایسه کند، احتیاجی ندارد که نظریات، کتابها و نوشته ها را بخواند، بلکه کافی است تا بین دو ساعتِ پنج و هفت صبح، مقایسه نماید
به محکمی خواهد فهمید، چگونه دنیا در جانهای ما از الله جل جلاله بزرگتر شده است...ای برادر گرامی در این سخن الله تعالی تأمل نما:
بعد از آنان جانشینانی جایگزین آنها شدند که نماز را هدر دادند و از شهوات تبعیت کردند، آنها در شرّ [و عذاب] گرفتار خواهند آمد.

#إقراء #خلاصه

«أن الله خلقنا و رزقنا
(ولم يتركنا هَملا)» 
الله ما را آفریده و روزی داده و بیهوده رها نساخته.
این مسئله فوق العاده مهمه به صورتی که هرکس این رو درست بفهمه و توی قلبش جا بگیره خیر و شر رو همونطور که هست میبینه (وهذا من فضل الله علی عباده): اینکه الله متعال انسان رو بیهوده
رها نکرده تا مثل حیوانات فقط بخوره و بخوابه و مسئولیتی نداشته باشه.

متأسفانه این مسئله توی زمان ما خیلی فراگیر شده و شاید کسی سن چهل و پنجاه رو هم رد کنه و با این حال یک سجده خالصانه برای الله متعال نبرده باشه انگار نه انگار که عمر انسان هر چند طولانی هم باشه روزی تموم میشه و انسان وارد دادگاهی میشه که شاهدان زیادی بر علیه اش هستن و جز ایمان و عمل مدرکی برای نجات انسان نیست.

تصور کنید که رئیس شرکتی شخصی رو مسئول کاری کنه و به سفر کاری بفرسته؛ بعد از یک هفته باهاش تماس بگیره که کجا هستی و چکار کردی؟ بگه خونه ی عموم هستم. فرداش زنگ بزنه و بگه خونه ی یکی از دوستان هستم. فردای اون روز بگه برای تفریح رفتم یا گشت و گذار کردم و...در حالی که این شخص برای یک هدف کاری فرستاده شد و اتفاقا همه کار انجام داده جز اون هدفی که بخاطرش فرستاده شده..!

این حکایت کسی که از هدف تولدش و اومدنش به این دنیا غافل شده برای هرچیزی تلاش میکنه جز اصل هدف و در آخر توی غفلت میمیره و توی حسرت بیدار میشه!
الله متعال فرموده: {أيحسب الإنسان أن يترك سدى} [القيامة: ]36
یعنی: آیا انسان میپندارد که او بیهوده به حال خود رها میشود؟
توی تفسیر ابن کثیر رحمه الله اومده:
«قال السدي: يعني: لا يبعث. وقال مجاهد، والشافعي، وعبد الرحمن بن زيد بن أسلم: يعني لا يؤمر ولا ينهى. والظاهر أن الآية تعم الحالين، أي: ليس يترك في هذه الدنيا مهملا لا يؤمر ولا ينهى، ولا يترك في قبره سدى لا يبعث، بل هو مأمور منهي في الدنيا، محشور إلى الله في الدار الآخرة».تفسير ابن كثير، الناشر: دار طيبة، ج  ،8ص 283
یعنی: ُسدی (اسماعیل بن عبدالرحمن رحمه الله) گفته است: یعنی مبعوث نمیشود و مجاهد، شافعی و عبدالرحمن بن زید بن اسلم گفته اند: یعنی امر و نهی نمیشود و ظاهرا این آیه هر دو حال را در بر میگیرد؛ به این معنا که در این دنیا رها نمیشود به صورتی که مورد امر و نهی قرار نگیرد، و در قبرش هم بیهوده رها نمیشود به صورتی که زنده و مبعوث نگردد بلکه در دنیا به او امر و نهی میشود و در آخرت هم به سوی خداوند حشر خواهد شد
پس این آیه اثبات دو مطلبه:
نبوت: پس الله متعال برای این مخلوقش که در عالم اختیار و اختبار خلقش کرده، برنامهای میفرسته.

شرور عالم اشاره به مکلف بودن انسان دارن و به قول دکتر هیثم طلعت ملحدین از قضیه ی شر نتیجه ی اشتباهی گرفتن و این شر معضله، اما نه برای مؤمنین، برای غیر مؤمنین معضله که فکر میکنن انسان در برابر این شر مسئول نیست!

معاد: پس هر عملی که انسان توی دنیا انجام بده چه کوچک و چه بزرگ باشه، مؤاخذه میشه و همونطور که توی دنیا آزاد نیست هر کاری انجام بده بعد از مرگ هم از بین نمیره، بلکه محاسبه میشه.
برای هر انسان منصفی معلومه که فهم و عمل به مقتضای این دو اصل جلوی خیلی از جرایم و قبایح رو میگیره، همونطور که انکار این دو اصل، دروازه ای شر رو به روی انسان باز میکنه و انسانی که این دو رو منکر باشه، توقع هر عملی ازش میره چون نه در زمان حال قائل به دستورات دینه و نه بعد از مرگ براش اهمیتی داره.

شیخ رحمه الله فرموده: «بل أرسل إلينا رسولا»، و این رسول، سیدنا محمد صلی الله علیه وسلم و انبیای قبل از ایشون بودن مگر اینکه رسالت پیامبر صلی الله علیه وسلم برای تمام مکانها و تمام زمانها بوده و بعد از ایشون پیامبری نمیاد، مگر اینکه دروغگو باشه.

#إقراء #خلاصه
اگر تأملی بر شبهاتی بیاندازیم که علیه شریعت و احکام (عملی) آن مطرح می شود، در می یابیم که اغلب شامل سه باب است:
احکام جهاد، زنان و حدود..!
اگر به هر یک از این ابواب از منظر اهداف تشریعی و جزئیات احکام مربوط به آن بنگریم ، در آن حکمت و حسن و زیبایی را خواهیم یافت که شایسته است به آن افتخار کنیم، نه از آن شرم و کتمان اش کنیم.
مثلاً اگر آنچه که مربوط به جهاد و جنگیدن در اسلام را در نظر بگیرید، مشخص می‌شود که برجسته ترین چیزی که دین اسلام در این دوران به آن متهم شده است که دینی وحشیانه ، خشونت و خونریز است ..نه دین رحمت، مهربانی و عدل ، و اینکه هیچ قانونی وجود ندارد که پیروان آن را کنترل کند تا برخورد اخلاقی داشته باشند

در واقع این یک دیدگاه ظالمانه، ناقص است که نه به آموزه‌های اصیل اسلام مرتبط است و نه به الگوی عملی #رسول_الله ﷺ..
این شبهات با دو مشکل اساسی روبرو هستند:
اول:
سرزنش اسلام بخاطر اعمال برخی از پیروان آن که دستورات آن را زیر پا می گذارند.
دوم:
تقلیل و انتخاب نادرست از نصوص وحی و از سیره رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم مربوط به احکام جهاد.
این طعنه زدگان که این شبهات را مطرح می کنند غالباً در مورد برخی از فعالیتهای گروههای معاصر که توسط افراد منتسب به اسلام انجام می شود، آنها بر اساس این فعالیتها به اسلام طعنه می زنند.
در حالی که اگر آنها در مورد فعالیتهای جنگی و جهادی دیگر گروهها مانند الحاد یا سکولار یا مسیحی یا یهودی قضاوت کنند ، در می یابید که آنها از انتساب عقیده الحاد یا  سکولار یا مسیحی یا یهودی به جرائم و جنایت جنگی که بعضی از گروهای منتسب به این افکار سر باز می زنند به این بهانه که این افراد فرهنگ سکولار یا عقیده الحاد را تمثیل نمی کنند

ما می گوییم:
هر کس به اسم اسلام بجنگد ، تمثیل کننده اسلام نیست ..
و هر کس که با انتساب به شریعت، سلاح بالا ببرد... بر حق نیست...

تردیدی نیست که ارزیابی واقعی مسئله جهاد در اسلام با مطالعه ریشه های آن در قرآن و سنت حاصل می شود.
و در نظر گرفتن فعالیت های عملی و جهادی را که رسول الله ﷺ انجام داده است ، این معیار کامل برای ارزیابی مسئله جهاد در اسلام است ، سپس تجربیات نزدیک به زمان نبوی در عصر راشدین پیش می آید که کامل ترین شکل اقتداء به رسول الله ﷺ بدون ادعای عصمت را تمثیل می کنند.
#وعي