🔵 #معرفی_کتاب
🔸عنوان کتاب : سدهای بزرگ: تأثیرات بلندمدت بر جوامع محلی وابسته به رودخانه و رودخانه‌های آزاد
🔸عنوان اصلی:
Large Dam: Long-Term Impacts on Riverine Communities and Free-Flowing Rivers
✍ نویسنده: سیر اسکادر
(Thayer Scudder)
🔻ناشر: انتشارات اشپرینگر. 284 صفحه. 2019
این کتاب روایت تجربه پرمایه شخصی و حرفه‌ای 60 ساله دکتر اسکادر در مطالعه اثرات اجتماعی و محیط‌زیستی سدهای بزرگ است. اسکادر، استاد سرشناس و بازنشسته انسان‌شناسی در مؤسسه تکنولوژی کالیفرنیا، در ابتدا از سدهای بزرگ به دلیل پتانسیل آنها در توسعه پشتیبانی می‌کرد، اما به تدریج که پیامدهای منفی سدهای بزرگ را برای جوامع محلی آواره‌شده و اکوسیستم‌ها مشاهده کرد، به منتقد آن تبدیل شد.
این کتاب بر اساس مراحل کلیدی زندگی دکتر اسکادر سازمان یافته است. در فصل 1، او تجربیات پژوهشی و مشاوره‌ای خود را مرور می‌کند تا خواننده را با پیش‌زمینه تحول دیدگاه‌هایش آشنا سازد.
فصل 2 به بررسی کارهای اولیه او (1975-1956) می‌پردازد و بر روستائیان منطقه گومبه‌تونگا (Gwembe Tonga) که با ساخت سد کاریبا (Kariba) در زامبیا آواره شدند تمرکز می‌کند. این دوره، درک او را از چالش‌های جوامع محلی که اسکان مجدد داده شده‌اند شکل می‌دهد.
فصل 3 کارهای او را در دوره 1995-1976، زمانی که مؤسسه انسان‌شناسی توسعه (IDA) را تأسیس کرد پوشش می‌دهد. از طریق این مؤسسه، اسکادر با سازمان‌های بین‌المللی مانند بانک جهانی سر و کار یافت و مطالعاتی را درباره پروژه‌های سدسازی در سریلانکا، هند و بوتسوانا انجام داد. مطالعات وی غالباً ضعف‌ها و کاستی‌های برنامه‌های اسکان مجدد و عدم حمایت طولانی‌مدت از افراد جابجاشده را برجسته می‌کرد.
فصل 4 «سرخوردگی فزاینده» او را از فرایند برنامه‌ریزی، پیاده‌سازی، پایش و ارزیابی پروژه‌های بزرگ سدسازی توضیح می‌دهد که حاصل تجربیات وی در گروه متخصصان بانک جهانی درباره سدها و کمیسیون جهانی سدها (WCD) است. دکتر اسکادر به تفصیل توضیح می‌دهد که چگونه تجربیاتش، دیدگاه‌های مثبت قبلی‌اش را به مخالفت با ساخت سدهای بزرگ تغییر داد.
فصل 5 خلاصه‌ای بسیار کوتاه از سیر تحول دیدگاه‌های او بر اساس چهار تجربه خاص است: عضویت وی در کمیسیون جهانی سدها (2000-1998)؛ تألیف کتاب «آینده سدهای بزرگ (2005)؛ تحلیل آماری تأثیرات 245 سد بزرگ (2014)؛ و نوشتن یک فصل برای کتاب راهنمای مدیریت ابرپروژه‌ها با عنوان «سد خوب: آیا وجود دارد، همه چیز در نظر گرفته شده است؟» (آکسفورد، 2017).
جمع‌بندی او این است که چنین سدی وجود ندارد.ارزش کتاب در تمرکز دوگانه آن است: نخست بینش‌هایی را درباره تأثیرات بلندمدت سدهای بزرگ به خواننده می‌دهد و همزمان روایت بی‌پرده‌ای از چگونگی تغییر دیدگاه‌های اسکادر را با گذشت زمان توصیف می‌کند. او «پارادایم معیوب توسعه» را که دستاوردهای کوتاه‌مدت را بر رفاه جوامع محلی آواره‌شده و محیط‌زیست اولویت می‌دهد نقد می‌کند. اسکادر استدلال می‌کند که پیچیدگی پروژه‌های بزرگ سدسازی، همراه با فقدان تعهد بلندمدت دولت‌ها و نهادهای تأمین مالی، غالباً به شکست در تحقق پتانسیل توسعه آنها منجر می‌شود.
این کتاب تحلیل تفصیلی پروژه‌های سدسازی خاص نیست، اما درس‌های ارزشمندی برای درک چالش‌های پروژه‌های توسعه در مقیاس بزرگ به دست می‌دهد. اسکادر بر اهمیت پایش طولانی‌مدت، برنامه‌ریزی بهتر و تعهد واقعی به رفاه جوامع آسیب‌دیده تأکید می‌کند. صداقت و پشتکار فکری او کمک قابل توجهی به درک ما از پیامدهای ناخواسته سدهای بزرگ کرده است.
برای خوانندگانی که به هزینه‌های اجتماعی، محیط‌زیستی و سیاسی سدهای بزرگ علاقه‌مندند، این کتاب روایتی قانع‌کننده در سفر از خوش‌بینی به مخالفت ارائه می‌دهد. مطالعه این کتاب برای کسانی که می‌خواهند پیچیدگی‌های توسعه و چالش‌های پیش روی متخصصان علوم اجتماعی را در تأثیرگذاری بر پروژه‌های بزرگ‌مقیاس درک کنند ضروری است.
🔸منبع : بر مدار آب
#آب
#سد
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
🔸عنوان کتاب : سدهای بزرگ: تأثیرات بلندمدت بر جوامع محلی وابسته به رودخانه و رودخانه‌های آزاد
🔸عنوان اصلی:
Large Dam: Long-Term Impacts on Riverine Communities and Free-Flowing Rivers
✍ نویسنده: سیر اسکادر
(Thayer Scudder)
🔻ناشر: انتشارات اشپرینگر. 284 صفحه. 2019
این کتاب روایت تجربه پرمایه شخصی و حرفه‌ای 60 ساله دکتر اسکادر در مطالعه اثرات اجتماعی و محیط‌زیستی سدهای بزرگ است. اسکادر، استاد سرشناس و بازنشسته انسان‌شناسی در مؤسسه تکنولوژی کالیفرنیا، در ابتدا از سدهای بزرگ به دلیل پتانسیل آنها در توسعه پشتیبانی می‌کرد، اما به تدریج که پیامدهای منفی سدهای بزرگ را برای جوامع محلی آواره‌شده و اکوسیستم‌ها مشاهده کرد، به منتقد آن تبدیل شد.
این کتاب بر اساس مراحل کلیدی زندگی دکتر اسکادر سازمان یافته است. در فصل 1، او تجربیات پژوهشی و مشاوره‌ای خود را مرور می‌کند تا خواننده را با پیش‌زمینه تحول دیدگاه‌هایش آشنا سازد.
فصل 2 به بررسی کارهای اولیه او (1975-1956) می‌پردازد و بر روستائیان منطقه گومبه‌تونگا (Gwembe Tonga) که با ساخت سد کاریبا (Kariba) در زامبیا آواره شدند تمرکز می‌کند. این دوره، درک او را از چالش‌های جوامع محلی که اسکان مجدد داده شده‌اند شکل می‌دهد.
فصل 3 کارهای او را در دوره 1995-1976، زمانی که مؤسسه انسان‌شناسی توسعه (IDA) را تأسیس کرد پوشش می‌دهد. از طریق این مؤسسه، اسکادر با سازمان‌های بین‌المللی مانند بانک جهانی سر و کار یافت و مطالعاتی را درباره پروژه‌های سدسازی در سریلانکا، هند و بوتسوانا انجام داد. مطالعات وی غالباً ضعف‌ها و کاستی‌های برنامه‌های اسکان مجدد و عدم حمایت طولانی‌مدت از افراد جابجاشده را برجسته می‌کرد.
فصل 4 «سرخوردگی فزاینده» او را از فرایند برنامه‌ریزی، پیاده‌سازی، پایش و ارزیابی پروژه‌های بزرگ سدسازی توضیح می‌دهد که حاصل تجربیات وی در گروه متخصصان بانک جهانی درباره سدها و کمیسیون جهانی سدها (WCD) است. دکتر اسکادر به تفصیل توضیح می‌دهد که چگونه تجربیاتش، دیدگاه‌های مثبت قبلی‌اش را به مخالفت با ساخت سدهای بزرگ تغییر داد.
فصل 5 خلاصه‌ای بسیار کوتاه از سیر تحول دیدگاه‌های او بر اساس چهار تجربه خاص است: عضویت وی در کمیسیون جهانی سدها (2000-1998)؛ تألیف کتاب «آینده سدهای بزرگ (2005)؛ تحلیل آماری تأثیرات 245 سد بزرگ (2014)؛ و نوشتن یک فصل برای کتاب راهنمای مدیریت ابرپروژه‌ها با عنوان «سد خوب: آیا وجود دارد، همه چیز در نظر گرفته شده است؟» (آکسفورد، 2017).
جمع‌بندی او این است که چنین سدی وجود ندارد.ارزش کتاب در تمرکز دوگانه آن است: نخست بینش‌هایی را درباره تأثیرات بلندمدت سدهای بزرگ به خواننده می‌دهد و همزمان روایت بی‌پرده‌ای از چگونگی تغییر دیدگاه‌های اسکادر را با گذشت زمان توصیف می‌کند. او «پارادایم معیوب توسعه» را که دستاوردهای کوتاه‌مدت را بر رفاه جوامع محلی آواره‌شده و محیط‌زیست اولویت می‌دهد نقد می‌کند. اسکادر استدلال می‌کند که پیچیدگی پروژه‌های بزرگ سدسازی، همراه با فقدان تعهد بلندمدت دولت‌ها و نهادهای تأمین مالی، غالباً به شکست در تحقق پتانسیل توسعه آنها منجر می‌شود.
این کتاب تحلیل تفصیلی پروژه‌های سدسازی خاص نیست، اما درس‌های ارزشمندی برای درک چالش‌های پروژه‌های توسعه در مقیاس بزرگ به دست می‌دهد. اسکادر بر اهمیت پایش طولانی‌مدت، برنامه‌ریزی بهتر و تعهد واقعی به رفاه جوامع آسیب‌دیده تأکید می‌کند. صداقت و پشتکار فکری او کمک قابل توجهی به درک ما از پیامدهای ناخواسته سدهای بزرگ کرده است.
برای خوانندگانی که به هزینه‌های اجتماعی، محیط‌زیستی و سیاسی سدهای بزرگ علاقه‌مندند، این کتاب روایتی قانع‌کننده در سفر از خوش‌بینی به مخالفت ارائه می‌دهد. مطالعه این کتاب برای کسانی که می‌خواهند پیچیدگی‌های توسعه و چالش‌های پیش روی متخصصان علوم اجتماعی را در تأثیرگذاری بر پروژه‌های بزرگ‌مقیاس درک کنند ضروری است.
🔸منبع : بر مدار آب
#آب
#سد
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤4
Forwarded from دورنمای اقتصاد
🔵 پارادوکس فقر
✍ افوسا اوجوما – محقق موسسه نوآوری کلیتون کریستنسون
کتابهای بسیاری در مورد پایان دادن به فقر نوشته شده‌اند، سازمان‌ها یکی از اهداف خود را کاهش فقر قرار می‌دهند، و ما سالانه صد‌ها میلیارد دلار برای پایان دادن به فقر صرف می‌کنیم. البته در این زمینه پیشرفت‌هایی هم داشته‌ایم. از ۱۹۹۰ تاکنون فقر مطلق از حدود ۳۵ درصد به کمتر از ۱۰ درصد رسیده است.
ولی اگر بخواهیم با خودمان صادق باشیم بیشتر کشورهای رهاشده از چنگال فقر در آسیا هستند، و به‌طور اخص یکی از آنها یعنی چین. بیشتر از نصف افراد فقیر جهان امروز در آفریقا زندگی می‌کنند. اگر به مقدار سرانه تولید ناخالص داخلی نگاه کنیم، درمی‌یابیم بسیاری از این کشورها از دهه ۱۹۶۰ تاکنون حتی فقیرتر شده‌اند. چگونه است که صد‌ها میلیارد دلار سالانه برای پایان دادن به فقر خرج کرده‌ایم اما کشورهایی داریم که امروز حتی از ۵۰ سال پیش فقیرتر هستند؟
من در سال ۲۰۰۹ با تعدادی از دوستانم یک سازمان خیریه تأسیس کردم و با جمع‌آوری کمک‌های مالی اقدام به سرمایه‌گذاری در آموزش، دادن وام‌های کوچک و حفر چاه آب در نیجریه کردیم. در مکان‌هایی چاه حفر کردیم که زنان و کودکان مجبور بودند مایل‌ها برای برداشتن آب پیاده‌روی کنند. اما پس از مدتی موضوعی عجیب پیش آمد. چاه‌ها شروع به خراب شدن کردند. در ابتدا فکر کردم شاید ایراد از ماست، اما پس از مدتی تحقیق دریافتم موضوع فقط مختص ما نیست. چاه‌های بسیاری به ارزش صد‌ها میلیون دلار در آفریقا وجود دارند که دیگر قابل استفاده نیستند و رها شده‌اند. این مشکل آن‌قدر برایم مهم بود که تصمیم گرفتم برای درک آن به تحقیق بپردازم و در این مسیر چند موضوع را دریافتم.
نکته اول اینکه پایان دادن به فقر همان رونق اقتصادی نیست. پایان دادن به فقر همان پایان دادن به رنج و عذاب نیست. میلیارد‌ها انسان در جهان امروز از نظر آماری در فقر نیستند ولی همچنان زندگی‌های بسیاری سختی دارند. در مبارزه با فقر ما روی هدف اشتباهی تمرکز کرده‌ایم. وقتی فقط روی مبارزه با فقر تمرکز می‌کنیم مانند دانش‌آموزی هستیم که تنها نمی‌خواهد رفوزه شود، و این هدفی ستودنی نیست.
موضوع دوم اینکه تمرکز روی این هدف باعث می‌شود همه‌چیز را از درون همان لنز ببینیم. و از آنجایی‌که فقر همیشه به‌صورت کمبود منابع مانند غذا، آب، مدرسه و جاده خود را نشان می‌دهد، یعنی کمبود آنچه ثروتمندان دارند و فقرا نه، تصور می‌کنیم فقر تنها مسئله منابع است در نتیجه فقط منابع به این جوامع فقیر تزریق می‌کنیم به این امید که بتوانیم فقر را از بین ببریم. ولی نتیجه آن نیست که انتظار داشتیم.
اما چه می‌شود اگر آن سؤال اول را تغییر دهیم و بپرسیم چگونه می‌توانیم رونق اقتصادی به‌وجود آوریم؟ آنگاه درک خواهیم کرد مشکل منابع نیست بلکه نوآوری است. نوآوری یعنی راه‌حل‌های عملی برای مشکلات واقعی. آنگاه درک می‌کنیم بسیاری از منابعی که برای این جوامع فقیر می‌فرستیم منطقی نیستند زیرا حفظ آن منابع فراتر از توانایی مالی مردم هستند و دوم اینکه این راه‌حل‌ها به ریشه مشکل نمی‌پردازند.
ادامه مطلب 🔻🔻🔻🔻
✍ افوسا اوجوما – محقق موسسه نوآوری کلیتون کریستنسون
کتابهای بسیاری در مورد پایان دادن به فقر نوشته شده‌اند، سازمان‌ها یکی از اهداف خود را کاهش فقر قرار می‌دهند، و ما سالانه صد‌ها میلیارد دلار برای پایان دادن به فقر صرف می‌کنیم. البته در این زمینه پیشرفت‌هایی هم داشته‌ایم. از ۱۹۹۰ تاکنون فقر مطلق از حدود ۳۵ درصد به کمتر از ۱۰ درصد رسیده است.
ولی اگر بخواهیم با خودمان صادق باشیم بیشتر کشورهای رهاشده از چنگال فقر در آسیا هستند، و به‌طور اخص یکی از آنها یعنی چین. بیشتر از نصف افراد فقیر جهان امروز در آفریقا زندگی می‌کنند. اگر به مقدار سرانه تولید ناخالص داخلی نگاه کنیم، درمی‌یابیم بسیاری از این کشورها از دهه ۱۹۶۰ تاکنون حتی فقیرتر شده‌اند. چگونه است که صد‌ها میلیارد دلار سالانه برای پایان دادن به فقر خرج کرده‌ایم اما کشورهایی داریم که امروز حتی از ۵۰ سال پیش فقیرتر هستند؟
من در سال ۲۰۰۹ با تعدادی از دوستانم یک سازمان خیریه تأسیس کردم و با جمع‌آوری کمک‌های مالی اقدام به سرمایه‌گذاری در آموزش، دادن وام‌های کوچک و حفر چاه آب در نیجریه کردیم. در مکان‌هایی چاه حفر کردیم که زنان و کودکان مجبور بودند مایل‌ها برای برداشتن آب پیاده‌روی کنند. اما پس از مدتی موضوعی عجیب پیش آمد. چاه‌ها شروع به خراب شدن کردند. در ابتدا فکر کردم شاید ایراد از ماست، اما پس از مدتی تحقیق دریافتم موضوع فقط مختص ما نیست. چاه‌های بسیاری به ارزش صد‌ها میلیون دلار در آفریقا وجود دارند که دیگر قابل استفاده نیستند و رها شده‌اند. این مشکل آن‌قدر برایم مهم بود که تصمیم گرفتم برای درک آن به تحقیق بپردازم و در این مسیر چند موضوع را دریافتم.
نکته اول اینکه پایان دادن به فقر همان رونق اقتصادی نیست. پایان دادن به فقر همان پایان دادن به رنج و عذاب نیست. میلیارد‌ها انسان در جهان امروز از نظر آماری در فقر نیستند ولی همچنان زندگی‌های بسیاری سختی دارند. در مبارزه با فقر ما روی هدف اشتباهی تمرکز کرده‌ایم. وقتی فقط روی مبارزه با فقر تمرکز می‌کنیم مانند دانش‌آموزی هستیم که تنها نمی‌خواهد رفوزه شود، و این هدفی ستودنی نیست.
موضوع دوم اینکه تمرکز روی این هدف باعث می‌شود همه‌چیز را از درون همان لنز ببینیم. و از آنجایی‌که فقر همیشه به‌صورت کمبود منابع مانند غذا، آب، مدرسه و جاده خود را نشان می‌دهد، یعنی کمبود آنچه ثروتمندان دارند و فقرا نه، تصور می‌کنیم فقر تنها مسئله منابع است در نتیجه فقط منابع به این جوامع فقیر تزریق می‌کنیم به این امید که بتوانیم فقر را از بین ببریم. ولی نتیجه آن نیست که انتظار داشتیم.
اما چه می‌شود اگر آن سؤال اول را تغییر دهیم و بپرسیم چگونه می‌توانیم رونق اقتصادی به‌وجود آوریم؟ آنگاه درک خواهیم کرد مشکل منابع نیست بلکه نوآوری است. نوآوری یعنی راه‌حل‌های عملی برای مشکلات واقعی. آنگاه درک می‌کنیم بسیاری از منابعی که برای این جوامع فقیر می‌فرستیم منطقی نیستند زیرا حفظ آن منابع فراتر از توانایی مالی مردم هستند و دوم اینکه این راه‌حل‌ها به ریشه مشکل نمی‌پردازند.
ادامه مطلب 🔻🔻🔻🔻
❤4
Forwarded from دورنمای اقتصاد
ادامه مطلب 🔺🔺🔺🔺
فورد تنها نبود. او در فرهنگ نوآوری بزرگ شد، از کشاورزی تا خدمات مالی، نوآوران قرن نوزده و بیست کالاهایی تولید کردند که میلیون‌ها آمریکایی قادر به استفاده بودند. یک عامل مشترک تمام این کالاها سادگی و قیمت مناسب است. در تمام کشورها نوآوری مقدم بر توسعه بوده است. اما ما می‌خواهیم در آفریقا توسعه پیش از نوآوری باشد، اما این ممکن نیست.
خوشبختانه تعداد اندکی از افراد نوآور وجود دارند که تلاش می‌کنند کالاهای ساده با قیمت مناسب را به مردم آفریقا ارائه کنند. در اواخر دهه ۱۹۹۰ تلفن همراه لقب اسباب‌بازی ثروتمندان را داشت. افراد بسیاری کمی در آفریقا تلفن همراه داشتند اما محمد ابراهیم تصمیم گرفت زیرساخت‌های ارتباط تلفنی در چندین کشور آفریقایی بسازد که به میلیون‌ها نفر خدمات بدهد، و مانند فورد، بسیاری فکر کردند او دیوانه است، بانک‌ها از دادن وام به او خودداری می‌کردند، ولی او ادامه داد و موفق شد. اکنون میلیون‌ها انسان از این کالا و صنعتی که حول آن ظاهر گشت استفاده می‌کنند. او قادر شد در عرض هفت سال شرکت خود را با قیمت ۳٫۴ میلیارد دلار به فروش برساند. این نوع رونقی است که از نوآوری اقتصاد بازاری به وجود می‌آید. می‌توان نوآوری‌های مشابه را در صنایعی همچون خدمات مالی، سینما و پزشکی هم دید.
تحقیقی در سال ۲۰۱۵ نشان داد که ۹۲ درصد مردم آفریقا درآمدی کمتر از ۳۰۰ دلار در ماه دارند. لازم است برای میلیون‌ها انسانی که به آموزش و بهداشت دسترسی ندارند به نوآوری دست بزنیم. برای رسیدن به چنین انقلاب نوآوری، ابتدا لازم است وسواس خود نسبت به فقر را کنار بگذاریم و به ایجاد نوآوری‌هایی که به رونق و شکوفایی منجر می‌شوند فکر کنیم.
🔸منبع: https://bit.ly/33mMYTA
کنجکاوی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
فورد تنها نبود. او در فرهنگ نوآوری بزرگ شد، از کشاورزی تا خدمات مالی، نوآوران قرن نوزده و بیست کالاهایی تولید کردند که میلیون‌ها آمریکایی قادر به استفاده بودند. یک عامل مشترک تمام این کالاها سادگی و قیمت مناسب است. در تمام کشورها نوآوری مقدم بر توسعه بوده است. اما ما می‌خواهیم در آفریقا توسعه پیش از نوآوری باشد، اما این ممکن نیست.
خوشبختانه تعداد اندکی از افراد نوآور وجود دارند که تلاش می‌کنند کالاهای ساده با قیمت مناسب را به مردم آفریقا ارائه کنند. در اواخر دهه ۱۹۹۰ تلفن همراه لقب اسباب‌بازی ثروتمندان را داشت. افراد بسیاری کمی در آفریقا تلفن همراه داشتند اما محمد ابراهیم تصمیم گرفت زیرساخت‌های ارتباط تلفنی در چندین کشور آفریقایی بسازد که به میلیون‌ها نفر خدمات بدهد، و مانند فورد، بسیاری فکر کردند او دیوانه است، بانک‌ها از دادن وام به او خودداری می‌کردند، ولی او ادامه داد و موفق شد. اکنون میلیون‌ها انسان از این کالا و صنعتی که حول آن ظاهر گشت استفاده می‌کنند. او قادر شد در عرض هفت سال شرکت خود را با قیمت ۳٫۴ میلیارد دلار به فروش برساند. این نوع رونقی است که از نوآوری اقتصاد بازاری به وجود می‌آید. می‌توان نوآوری‌های مشابه را در صنایعی همچون خدمات مالی، سینما و پزشکی هم دید.
تحقیقی در سال ۲۰۱۵ نشان داد که ۹۲ درصد مردم آفریقا درآمدی کمتر از ۳۰۰ دلار در ماه دارند. لازم است برای میلیون‌ها انسانی که به آموزش و بهداشت دسترسی ندارند به نوآوری دست بزنیم. برای رسیدن به چنین انقلاب نوآوری، ابتدا لازم است وسواس خود نسبت به فقر را کنار بگذاریم و به ایجاد نوآوری‌هایی که به رونق و شکوفایی منجر می‌شوند فکر کنیم.
🔸منبع: https://bit.ly/33mMYTA
کنجکاوی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@econviews
YouTube
The Poverty Paradox: Why Most Poverty Programs Fail And How To Fix Them | Efosa Ojomo | TEDxGaborone
How can we eradicate poverty? That is the question that underpins a majority of development programs. But what if by asking that question, we are limiting our capacity to actually eradicate poverty and create prosperity? In this heartfelt and passionate talk…
❤2
🔵 تورم ساختاری: مبانی، ابهامات و راهکارها(2-2)
تورم ناشی از تعارض توزیعی: یکی از سازوکارهای مهم در اقتصاد ساختارگرا و پساکینزی، تورم ناشی از تعارض توزیعی (distributional conflict inflation) است. در این دیدگاه، تورم زمانی شکل می‌گیرد یا تشدید می‌شود که گروه‌های مختلف اقتصادی برای حفظ یا افزایش سهم خود از درآمد واقعی ادعاهای ناسازگار داشته باشند. تعارض کارگر و کارفرما شناخته‌شده‌ترین حالت آن است، کارگران برای حفظ دستمزد واقعی خواهان افزایش دستمزد هستند و بنگاه‌ها برای حفظ حاشیه سود، افزایش دستمزد را به قیمت‌ها منتقل می‌کنند.
اما تعارض توزیعی به رابطه کارگر و کارفرما محدود نیست و می‌تواند میان صادرکنندگان و مصرف‌کنندگان داخلی، تولیدکنندگان و واردکنندگان، سرمایه صنعتی در مقابل سرمایه مالی و سفته‌بازانه، بدهکاران و طلبکاران، دولت و بخش خصوصی، صاحبان دارایی و پس‌انداز کنندگان شکل گیرد. برای مثال، کاهش ارزش پول می‌تواند به نفع صادرکنندگان و به زیان واردکنندگان، مصرف‌کنندگان و تولیدکنندگان وابسته به نهاده‌های وارداتی باشد؛ افزایش قیمت دارایی‌ها نیز می‌تواند میان صاحبان دارایی و گروه‌های فاقد دارایی تعارض توزیعی ایجاد کند.
در این چارچوب، مسئله اساسی آن است که مجموع ادعاهای اسمی گروه‌های مختلف بر منابع واقعی اقتصاد با ظرفیت تولید سازگار نباشد. اگر این تعارض از طریق افزایش تولید، بهره‌وری، تغییر سود، دستمزد واقعی، مالیات یا قیمت‌های نسبی حل نشود، افزایش سطح عمومی قیمت‌ها می‌تواند بخشی از مکانیسم تعدیل باشد.
بااین‌حال، تعارض توزیعی لزوماً جرقه اولیه تورم نیست. یک شوک ارزی، افزایش قیمت مواد اولیه یا یک شوک عرضه می‌تواند ابتدا سطح قیمت‌ها را بالا ببرد و سپس گروه‌های مختلف برای جبران تغییر در درآمد واقعی خود واکنش نشان دهند. در این حالت شوک خارجی یا ساختاری منشأ اولیه است؛ تعارض توزیعی سازوکار انتشار و ماندگاری تورم است.
ازاین‌رو، در تحلیل تورم ساختاری باید میان عامل ایجادکننده شوک و مکانیسمی که آن را به تورم پایدار تبدیل می‌کند تمایز گذاشت. همچنین رفتارهایی مانند سفته‌بازی ارزی را نباید خودبه‌خود علت تورم دانست؛ سفته‌بازی می‌تواند هم واکنشی به ضعف‌های بنیادی اقتصاد باشد و هم، در شرایط خاص، از طریق نرخ ارز و انتظارات، به تشدید تورم کمک کند(6).
تورم ناشی از ساختار بازار و حاشیه سود: اگر بازارها بسیار متمرکز باشند، بنگاه‌های بزرگ ممکن است توان بیشتری برای انتقال افزایش هزینه به قیمت داشته باشند. در این فرایند اگر قیمت واردات (یا کالاهای با قیمت برون‌زا مثل نفت) به‌شدت افزایش یابد، حتی با ثابت ماندن نرخ مارکاپ، سهم سود در درآمد ملی افزایش می‌یابد، زیرا کل هزینه تمام‌شده بالا رفته و بار این افزایش بر دوش دستمزد واقعی می‌افتد. بنابراین، تورم سودمحور به‌معنای افزایش مارک‌آپ نیست؛ بلکه به‌معنای حفظ حاشیه سود بنگاه‌ها در مواجهه با شوک هزینه‌ای است که منجر به بازتوزیع درآمد از نیروی کار به سمت سرمایه می‌شود(7).
تورم «شاخص‌بندی‌شده» و حافظه تورمی: وقتی تورم برای سال‌ها بالا باشد، رفتار اقتصادی تغییر می‌کند. حقوق بگیران دستمزد آینده را بر اساس تورم گذشته تعیین می‌کنند. بنگاه‌ها قیمت آینده را بر اساس تورم گذشته تعیین می‌کند. دولت برخی قراردادها و هزینه‌ها را شاخص‌بندی می‌کند در نتیجه تورم گذشته تبدیل به تورم مورد انتظار شده در تصمیم گیریها لحاظ و به تورم جدید تبدیل می‌شود این همان موضوعی است که در قالب انتظارات تورمی مطرح می‌شود. در این شرایط حتی اگر شوک اولیه حذف شود، تورم می‌تواند مدتی طولانی باقی بماند. این همان چیزی است که باید از تورم ساختاری در مقابل یک شوک تورمی موقتی تفکیک کنیم. شایان ذکر است یکی از مهمترین محرک‌های انتظارات ارز است(8).
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
تورم ناشی از تعارض توزیعی: یکی از سازوکارهای مهم در اقتصاد ساختارگرا و پساکینزی، تورم ناشی از تعارض توزیعی (distributional conflict inflation) است. در این دیدگاه، تورم زمانی شکل می‌گیرد یا تشدید می‌شود که گروه‌های مختلف اقتصادی برای حفظ یا افزایش سهم خود از درآمد واقعی ادعاهای ناسازگار داشته باشند. تعارض کارگر و کارفرما شناخته‌شده‌ترین حالت آن است، کارگران برای حفظ دستمزد واقعی خواهان افزایش دستمزد هستند و بنگاه‌ها برای حفظ حاشیه سود، افزایش دستمزد را به قیمت‌ها منتقل می‌کنند.
اما تعارض توزیعی به رابطه کارگر و کارفرما محدود نیست و می‌تواند میان صادرکنندگان و مصرف‌کنندگان داخلی، تولیدکنندگان و واردکنندگان، سرمایه صنعتی در مقابل سرمایه مالی و سفته‌بازانه، بدهکاران و طلبکاران، دولت و بخش خصوصی، صاحبان دارایی و پس‌انداز کنندگان شکل گیرد. برای مثال، کاهش ارزش پول می‌تواند به نفع صادرکنندگان و به زیان واردکنندگان، مصرف‌کنندگان و تولیدکنندگان وابسته به نهاده‌های وارداتی باشد؛ افزایش قیمت دارایی‌ها نیز می‌تواند میان صاحبان دارایی و گروه‌های فاقد دارایی تعارض توزیعی ایجاد کند.
در این چارچوب، مسئله اساسی آن است که مجموع ادعاهای اسمی گروه‌های مختلف بر منابع واقعی اقتصاد با ظرفیت تولید سازگار نباشد. اگر این تعارض از طریق افزایش تولید، بهره‌وری، تغییر سود، دستمزد واقعی، مالیات یا قیمت‌های نسبی حل نشود، افزایش سطح عمومی قیمت‌ها می‌تواند بخشی از مکانیسم تعدیل باشد.
بااین‌حال، تعارض توزیعی لزوماً جرقه اولیه تورم نیست. یک شوک ارزی، افزایش قیمت مواد اولیه یا یک شوک عرضه می‌تواند ابتدا سطح قیمت‌ها را بالا ببرد و سپس گروه‌های مختلف برای جبران تغییر در درآمد واقعی خود واکنش نشان دهند. در این حالت شوک خارجی یا ساختاری منشأ اولیه است؛ تعارض توزیعی سازوکار انتشار و ماندگاری تورم است.
ازاین‌رو، در تحلیل تورم ساختاری باید میان عامل ایجادکننده شوک و مکانیسمی که آن را به تورم پایدار تبدیل می‌کند تمایز گذاشت. همچنین رفتارهایی مانند سفته‌بازی ارزی را نباید خودبه‌خود علت تورم دانست؛ سفته‌بازی می‌تواند هم واکنشی به ضعف‌های بنیادی اقتصاد باشد و هم، در شرایط خاص، از طریق نرخ ارز و انتظارات، به تشدید تورم کمک کند(6).
تورم ناشی از ساختار بازار و حاشیه سود: اگر بازارها بسیار متمرکز باشند، بنگاه‌های بزرگ ممکن است توان بیشتری برای انتقال افزایش هزینه به قیمت داشته باشند. در این فرایند اگر قیمت واردات (یا کالاهای با قیمت برون‌زا مثل نفت) به‌شدت افزایش یابد، حتی با ثابت ماندن نرخ مارکاپ، سهم سود در درآمد ملی افزایش می‌یابد، زیرا کل هزینه تمام‌شده بالا رفته و بار این افزایش بر دوش دستمزد واقعی می‌افتد. بنابراین، تورم سودمحور به‌معنای افزایش مارک‌آپ نیست؛ بلکه به‌معنای حفظ حاشیه سود بنگاه‌ها در مواجهه با شوک هزینه‌ای است که منجر به بازتوزیع درآمد از نیروی کار به سمت سرمایه می‌شود(7).
تورم «شاخص‌بندی‌شده» و حافظه تورمی: وقتی تورم برای سال‌ها بالا باشد، رفتار اقتصادی تغییر می‌کند. حقوق بگیران دستمزد آینده را بر اساس تورم گذشته تعیین می‌کنند. بنگاه‌ها قیمت آینده را بر اساس تورم گذشته تعیین می‌کند. دولت برخی قراردادها و هزینه‌ها را شاخص‌بندی می‌کند در نتیجه تورم گذشته تبدیل به تورم مورد انتظار شده در تصمیم گیریها لحاظ و به تورم جدید تبدیل می‌شود این همان موضوعی است که در قالب انتظارات تورمی مطرح می‌شود. در این شرایط حتی اگر شوک اولیه حذف شود، تورم می‌تواند مدتی طولانی باقی بماند. این همان چیزی است که باید از تورم ساختاری در مقابل یک شوک تورمی موقتی تفکیک کنیم. شایان ذکر است یکی از مهمترین محرک‌های انتظارات ارز است(8).
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤2
🔵 کاهش چشمگیر منابع آب کشور؛ تنها در سه دهه!
🔹تا همین ۳۰ سال پیش، ایران سالانه ۱۴۷ میلیارد مترمکعب آب تجدیدپذیر داشت. امروز این عدد به ۱۱۵ میلیارد رسیده؛ یعنی تقریباً به اندازه کل کاهش ذخایر سدهای بزرگ کشور!
🔹ایران ۸۰ درصد این منابع را مصرف می‌کند؛ در حالی که حد مجاز جهانی فقط ۴۰ درصد است.
🔹دست‌کم ۲۵ کشور در سطح جهان بالای ۸۰ درصد منابعشان را برداشت می‌کنند و در لیست کشورهای با بحران آبی هستند. کشورهای دیگر شامل: عربستان، اردن، لیبی، بلژیک (در فصل‌های خشک) هستند.
🔸منبع : کانال آب
@water_bio
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
🔹تا همین ۳۰ سال پیش، ایران سالانه ۱۴۷ میلیارد مترمکعب آب تجدیدپذیر داشت. امروز این عدد به ۱۱۵ میلیارد رسیده؛ یعنی تقریباً به اندازه کل کاهش ذخایر سدهای بزرگ کشور!
🔹ایران ۸۰ درصد این منابع را مصرف می‌کند؛ در حالی که حد مجاز جهانی فقط ۴۰ درصد است.
🔹دست‌کم ۲۵ کشور در سطح جهان بالای ۸۰ درصد منابعشان را برداشت می‌کنند و در لیست کشورهای با بحران آبی هستند. کشورهای دیگر شامل: عربستان، اردن، لیبی، بلژیک (در فصل‌های خشک) هستند.
🔸منبع : کانال آب
@water_bio
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤2
Forwarded from دورنمای اقتصاد
قیمت گذاری اعتبار مشتری_241128_213812.pdf
1.1 MB
🔵 ارائه درس قیمت‌گذاری:
دانشکده مدیریت، علم و فناوری دانشگاه صنعتی امیرکبیر
🔸 عنوان ارائه : قیمت‌گذاری اعتبار مشتری
✔️مدرس : دکتر سیدحسین سجادیفر
#سجادیفر
#قیمت_گذاری
#آموزش
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
دانشکده مدیریت، علم و فناوری دانشگاه صنعتی امیرکبیر
🔸 عنوان ارائه : قیمت‌گذاری اعتبار مشتری
✔️مدرس : دکتر سیدحسین سجادیفر
#سجادیفر
#قیمت_گذاری
#آموزش
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤4
🔵 تورم ساختاری: مبانی، ابهامات و راهکارها(3)
قبل از پرداختن به اینکه که چرا برخی کشورها به تورم ساختاری دچار می‌شوند این ابهام مطرح است که در بین عوامل ایجاد کننده تورم ساختاری جایگاه مالیه دولت و پول کجاست؟ در رویکرد ساختارگرایی و پساکینزی، جایگاه مالیه دولت و بانک مرکزی در پدیده تورم ساختاری، تفاوتی بنیادی با مکاتب متعارف اقتصادی (مانند پول‌گرایی یا نیوکینزی) دارد.
در نگاه متعارف، افزایش حجم پول توسط بانک مرکزی یا کسری بودجه دولت، علت اولیه و محرک اصلی افزایش تقاضای کل و تورم تلقی می‌شود اما در نگاه ساختارگرا و پساکینزی پول در اقتصاد یک متغیر درون‌زا است. کسری بودجه، رشد اعتبارات و افزایش نقدینگی، نقطه آغازین تورم نیستند؛ بلکه واکنش‌های درون‌زا و معلول مشکلات ساختاری و تعارضات توزیعی محسوب می‌شوند. زمانی که اقتصاد با شوک ارزی، کمبود عرضه در یک بخش یا تعارض توزیعی مواجه می‌شود، سطح قیمت‌ها بالا می‌رود. این افزایش قیمت، مخارج اسمی دولت و نیاز بنگاه‌ها به سرمایه در گردش را بالا برده و بانک مرکزی و نظام بانکی را ناچار به تأمین نقدینگی و اعتبارات بیشتر می‌کند.
اما جایگاه مالیه دولت (کسری بودجه و یارانه‌ها) به عنوان سوخت و زمینه تورم مطرح است در کشورهای در حال توسعه، به دلیل عدم توسعه پایه‌های مالیاتی و بازارهای اوراق بدهی، دولت‌ها در مواجهه با شوک‌ها توان بالایی برای جمع‌آوری مالیات یا استقراض کم‌هزینه ندارند و ناچار به اتکا به تأمین مالی پولی می‌شوند. مالیه دولت و یارانه‌های مصرفی (که غالباً برای حمایت از گروه‌های کم‌درآمد در برابر شوک‌ها پرداخت می‌شوند) اگرچه علت اولیه تورم نیستند، اما به عنوان سوخت تورم عمل می‌کنند. اگر کسری بودجه و اعطای یارانه‌ها با ظرفیت ارزی و تولیدی اقتصاد هم‌راستا نباشد، با وقوع یک شوک اولیه، تعارضات توزیعی فعال شده و به یک مارپیچ تورمی دستمزد-قیمت یا ارزی تبدیل می‌شود. البته این به این معنا نیست که حذف این یارانه‌ها به معنای درمان تورم است. در واقع در تورم ساختاری نسخه‌های رایج مسکنی موقتی است و بدون حل ریشه‌‌های تورم، مجددا اقتصاد را درگیر خواهد کرد.
✔️ چرا بعضی کشورها دچار تورم ساختاری می‌شوند؟
این پرسش مهم‌تر از تعریف خود تورم ساختاری است. برای پاسخ به این پرسش عوامل متعددی را باید دخیل کرد. معمولاً ترکیبی از عوامل زیر برای ساختاری شدن تورم لازم است:
ساختار تولید نامتوازن: اقتصادهایی که ظرفیت تولید برخی کالاهای اساسی در آنها پایین است، نسبت به شوک‌های بخشی آسیب‌پذیرترند.
وابستگی شدید به واردات: به‌خصوص اگر واردات شامل نهاده‌های تولید باشد.
صادرات محدود یا متمرکز: اگر صادرات یک کشور به چند کالای اولیه وابسته باشد، درآمد ارزی می‌تواند بسیار نوسان کند.
بازار ارز شکننده: کاهش اعتماد به پول ملی می‌تواند انتقال شوک ارزی به قیمت‌ها را تشدید کند.
ضعف مالی دولت: اگر دولت نتواند کسری را از طریق مالیات و بازار بدهی تأمین کند، فشار برای تأمین مالی پولی افزایش می‌یابد.
ضعف اعتبار سیاست پولی: اگر مردم باور نکنند بانک مرکزی حاضر و قادر است تورم را کاهش دهد، انتظارات تورمی راحت‌تر تثبیت می‌شوند.
تعارض توزیعی شدید: وقتی گروه‌های مختلف حاضر نیستند سهم واقعی خود از درآمد را کاهش دهند، تعدیل اقتصادی از طریق قیمت‌ها انجام می‌شود.
شاخص‌بندی گسترده: هرچه قراردادها و دستمزدها بیشتر به تورم گذشته متصل باشند، کاهش تورم دشوارتر می‌شود.
شوک‌های خارجی بزرگ: غذا، انرژی، نرخ بهره جهانی، جنگ، هزینه حمل‌ونقل و قیمت مواد اولیه می‌توانند در اقتصادهای آسیب‌پذیر اثر ماندگارتری داشته باشند.
مطالعات جدید منتشر شده در IMF نشان می‌دهند این مسئله در کشورهای مختلف یکسان نیست؛ برای مثال در جامعه اقتصادی و پولی آفریقای مرکزی CEMAC، قیمت جهانی غذا، نفت و هزینه حمل‌ونقل بخش بزرگی از تغییرات تورم را توضیح داده و اثر شوک‌های غذایی نیز به دلیل سهم بالای غذا در سبد مصرفی، بزرگ‌تر و ماندگارتر بوده است(9).
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
قبل از پرداختن به اینکه که چرا برخی کشورها به تورم ساختاری دچار می‌شوند این ابهام مطرح است که در بین عوامل ایجاد کننده تورم ساختاری جایگاه مالیه دولت و پول کجاست؟ در رویکرد ساختارگرایی و پساکینزی، جایگاه مالیه دولت و بانک مرکزی در پدیده تورم ساختاری، تفاوتی بنیادی با مکاتب متعارف اقتصادی (مانند پول‌گرایی یا نیوکینزی) دارد.
در نگاه متعارف، افزایش حجم پول توسط بانک مرکزی یا کسری بودجه دولت، علت اولیه و محرک اصلی افزایش تقاضای کل و تورم تلقی می‌شود اما در نگاه ساختارگرا و پساکینزی پول در اقتصاد یک متغیر درون‌زا است. کسری بودجه، رشد اعتبارات و افزایش نقدینگی، نقطه آغازین تورم نیستند؛ بلکه واکنش‌های درون‌زا و معلول مشکلات ساختاری و تعارضات توزیعی محسوب می‌شوند. زمانی که اقتصاد با شوک ارزی، کمبود عرضه در یک بخش یا تعارض توزیعی مواجه می‌شود، سطح قیمت‌ها بالا می‌رود. این افزایش قیمت، مخارج اسمی دولت و نیاز بنگاه‌ها به سرمایه در گردش را بالا برده و بانک مرکزی و نظام بانکی را ناچار به تأمین نقدینگی و اعتبارات بیشتر می‌کند.
اما جایگاه مالیه دولت (کسری بودجه و یارانه‌ها) به عنوان سوخت و زمینه تورم مطرح است در کشورهای در حال توسعه، به دلیل عدم توسعه پایه‌های مالیاتی و بازارهای اوراق بدهی، دولت‌ها در مواجهه با شوک‌ها توان بالایی برای جمع‌آوری مالیات یا استقراض کم‌هزینه ندارند و ناچار به اتکا به تأمین مالی پولی می‌شوند. مالیه دولت و یارانه‌های مصرفی (که غالباً برای حمایت از گروه‌های کم‌درآمد در برابر شوک‌ها پرداخت می‌شوند) اگرچه علت اولیه تورم نیستند، اما به عنوان سوخت تورم عمل می‌کنند. اگر کسری بودجه و اعطای یارانه‌ها با ظرفیت ارزی و تولیدی اقتصاد هم‌راستا نباشد، با وقوع یک شوک اولیه، تعارضات توزیعی فعال شده و به یک مارپیچ تورمی دستمزد-قیمت یا ارزی تبدیل می‌شود. البته این به این معنا نیست که حذف این یارانه‌ها به معنای درمان تورم است. در واقع در تورم ساختاری نسخه‌های رایج مسکنی موقتی است و بدون حل ریشه‌‌های تورم، مجددا اقتصاد را درگیر خواهد کرد.
✔️ چرا بعضی کشورها دچار تورم ساختاری می‌شوند؟
این پرسش مهم‌تر از تعریف خود تورم ساختاری است. برای پاسخ به این پرسش عوامل متعددی را باید دخیل کرد. معمولاً ترکیبی از عوامل زیر برای ساختاری شدن تورم لازم است:
ساختار تولید نامتوازن: اقتصادهایی که ظرفیت تولید برخی کالاهای اساسی در آنها پایین است، نسبت به شوک‌های بخشی آسیب‌پذیرترند.
وابستگی شدید به واردات: به‌خصوص اگر واردات شامل نهاده‌های تولید باشد.
صادرات محدود یا متمرکز: اگر صادرات یک کشور به چند کالای اولیه وابسته باشد، درآمد ارزی می‌تواند بسیار نوسان کند.
بازار ارز شکننده: کاهش اعتماد به پول ملی می‌تواند انتقال شوک ارزی به قیمت‌ها را تشدید کند.
ضعف مالی دولت: اگر دولت نتواند کسری را از طریق مالیات و بازار بدهی تأمین کند، فشار برای تأمین مالی پولی افزایش می‌یابد.
ضعف اعتبار سیاست پولی: اگر مردم باور نکنند بانک مرکزی حاضر و قادر است تورم را کاهش دهد، انتظارات تورمی راحت‌تر تثبیت می‌شوند.
تعارض توزیعی شدید: وقتی گروه‌های مختلف حاضر نیستند سهم واقعی خود از درآمد را کاهش دهند، تعدیل اقتصادی از طریق قیمت‌ها انجام می‌شود.
شاخص‌بندی گسترده: هرچه قراردادها و دستمزدها بیشتر به تورم گذشته متصل باشند، کاهش تورم دشوارتر می‌شود.
شوک‌های خارجی بزرگ: غذا، انرژی، نرخ بهره جهانی، جنگ، هزینه حمل‌ونقل و قیمت مواد اولیه می‌توانند در اقتصادهای آسیب‌پذیر اثر ماندگارتری داشته باشند.
مطالعات جدید منتشر شده در IMF نشان می‌دهند این مسئله در کشورهای مختلف یکسان نیست؛ برای مثال در جامعه اقتصادی و پولی آفریقای مرکزی CEMAC، قیمت جهانی غذا، نفت و هزینه حمل‌ونقل بخش بزرگی از تغییرات تورم را توضیح داده و اثر شوک‌های غذایی نیز به دلیل سهم بالای غذا در سبد مصرفی، بزرگ‌تر و ماندگارتر بوده است(9).
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤4
🔵 ۷ شاهکار ادبی که می‌توانید در یک آخر هفته بخوانید
این کتابهای کوتاه، بدون نیاز به صرف زمان طولانی، بینش‌ها و تأملاتی درباره موضوعات ماندگار زندگی ارائه می‌دهند.
✍ نوشته کوین دیکینسون
«یک اثر کلاسیک، کتابی است که هرگز تمام آنچه را برای گفتن به خوانندگانش دارد، به پایان نمی‌رساند.» این جمله را روزنامه‌نگار و نویسنده، ایتالو کالوینو، نوشته است. با این حال، حتی کالوینو در مقاله تأثیرگذار خود که در آن از ارزش این آثار تمجید می‌کند، به‌صراحت می‌پذیرد که پیدا کردن فرصت برای خواندن واقعی آنها دشوار است.
دلایل این مسئله می‌تواند به‌اندازه خود آثار کلاسیک متنوع باشد، اما در نهایت همه آنها به یک واقعیت ساده برمی‌گردند: ما به‌ندرت به خودمان زمان کافی می‌دهیم تا با آثار کلاسیک بنشینیم و ریتم خواندن خود را پیدا کنیم. کالوینو اشاره می‌کند که اساساً این مفهوم «با سرعت زندگی ما که دوره‌های طولانی زمانی یا فضای لازم برای otium انسان‌گرایانه را تحمل نمی‌کند، در تضاد به نظر می‌رسد.»
وقتی چنین فرصتی وجود نداشته باشد، افراد زیادی از خواندن آثار کلاسیک ــ یا حتی از لذت کتاب‌خواندن به‌طور کلی ــ صرف‌نظر می‌کنند. اگر به دنبال بازگشت به آثار کلاسیک هستید یا حتی می‌خواهید جرقه اولیه‌ای برای شروع پیدا کنید، پیدا کردن زمان و فضای مناسب احتمالاً مهمترین مانع خواهد بود. از این رو، انتخاب کتابی کوتاه‌تر نه‌تنها می‌تواند شروع کار را کم‌دلهره‌تر کند، بلکه به شما کمک می‌کند انگیزه و عادت لازم را برای رفتن سراغ کتابهای سنگین‌تر در آینده ایجاد کنید.
برای کمک به شما، فهرستی از آثار کلاسیکی را گردآوری کرده‌ایم که می‌توانید آنها را در یک آخر هفته بخوانید.
🔻متن کامل را در اینستنت ویو بخوانید
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
این کتابهای کوتاه، بدون نیاز به صرف زمان طولانی، بینش‌ها و تأملاتی درباره موضوعات ماندگار زندگی ارائه می‌دهند.
✍ نوشته کوین دیکینسون
«یک اثر کلاسیک، کتابی است که هرگز تمام آنچه را برای گفتن به خوانندگانش دارد، به پایان نمی‌رساند.» این جمله را روزنامه‌نگار و نویسنده، ایتالو کالوینو، نوشته است. با این حال، حتی کالوینو در مقاله تأثیرگذار خود که در آن از ارزش این آثار تمجید می‌کند، به‌صراحت می‌پذیرد که پیدا کردن فرصت برای خواندن واقعی آنها دشوار است.
دلایل این مسئله می‌تواند به‌اندازه خود آثار کلاسیک متنوع باشد، اما در نهایت همه آنها به یک واقعیت ساده برمی‌گردند: ما به‌ندرت به خودمان زمان کافی می‌دهیم تا با آثار کلاسیک بنشینیم و ریتم خواندن خود را پیدا کنیم. کالوینو اشاره می‌کند که اساساً این مفهوم «با سرعت زندگی ما که دوره‌های طولانی زمانی یا فضای لازم برای otium انسان‌گرایانه را تحمل نمی‌کند، در تضاد به نظر می‌رسد.»
وقتی چنین فرصتی وجود نداشته باشد، افراد زیادی از خواندن آثار کلاسیک ــ یا حتی از لذت کتاب‌خواندن به‌طور کلی ــ صرف‌نظر می‌کنند. اگر به دنبال بازگشت به آثار کلاسیک هستید یا حتی می‌خواهید جرقه اولیه‌ای برای شروع پیدا کنید، پیدا کردن زمان و فضای مناسب احتمالاً مهمترین مانع خواهد بود. از این رو، انتخاب کتابی کوتاه‌تر نه‌تنها می‌تواند شروع کار را کم‌دلهره‌تر کند، بلکه به شما کمک می‌کند انگیزه و عادت لازم را برای رفتن سراغ کتابهای سنگین‌تر در آینده ایجاد کنید.
برای کمک به شما، فهرستی از آثار کلاسیکی را گردآوری کرده‌ایم که می‌توانید آنها را در یک آخر هفته بخوانید.
🔻متن کامل را در اینستنت ویو بخوانید
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
Telegraph
شاهکار ادبی که می‌توانید در یک آخر هفته بخوانید
🔵 ۷ شاهکار ادبی که می‌توانید در یک آخر هفته بخوانید این کتابهای کوتاه، بدون نیاز به صرف زمان طولانی، بینش‌ها و تأملاتی درباره موضوعات ماندگار زندگی ارائه می‌دهند. ✍ نوشته کوین دیکینسون «یک اثر کلاسیک، کتابی است که هرگز تمام آنچه را برای گفتن به خوانندگانش…
❤5🙏1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔵 با ساختار IMRaD آشنا شوید!
ساختار IMRaD یک چارچوب استاندارد و جهانی است که مثل یک نقشه راه، شما را قدم به قدم در مسیر نگارش یک مقاله حرفه‌ای راهنمایی می‌کند.
بیایید با هم مراحل این ساختار قدرتمند را مرور کنیم:
1️⃣ مقدمه (Introduction): چرا این پژوهش مهمه؟
اینجا باید خواننده را قانع کنید که کار شما ارزش خواندن دارد.
2️⃣ روش‌ها (Methods): چطور این کار را انجام دادید؟
در این بخش باید تمام مراحل کارتان را با جزئیات کامل شرح دهید.
3️⃣ نتایج (Results): چه چیزی یافتید؟
اینجا فقط محل ارائه یافته‌های خام شماست!
4️⃣ بحث (Discussion): یافته‌هایتان چه معنایی دارند؟
حالا نوبت به تحلیل و تفسیر عمیق می‌رسد!
#تحلیل_داده
#مقاله_نویسی
#IMRaD
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
ساختار IMRaD یک چارچوب استاندارد و جهانی است که مثل یک نقشه راه، شما را قدم به قدم در مسیر نگارش یک مقاله حرفه‌ای راهنمایی می‌کند.
بیایید با هم مراحل این ساختار قدرتمند را مرور کنیم:
1️⃣ مقدمه (Introduction): چرا این پژوهش مهمه؟
اینجا باید خواننده را قانع کنید که کار شما ارزش خواندن دارد.
2️⃣ روش‌ها (Methods): چطور این کار را انجام دادید؟
در این بخش باید تمام مراحل کارتان را با جزئیات کامل شرح دهید.
3️⃣ نتایج (Results): چه چیزی یافتید؟
اینجا فقط محل ارائه یافته‌های خام شماست!
4️⃣ بحث (Discussion): یافته‌هایتان چه معنایی دارند؟
حالا نوبت به تحلیل و تفسیر عمیق می‌رسد!
#تحلیل_داده
#مقاله_نویسی
#IMRaD
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤6
🔵 تورم ساختاری: مبانی، ابهامات و راهکارها(4-1)
✔️ چرا همه کشورهای درحال‌توسعه تورم ساختاری ندارند؟
از دید ساختارگرایی، نباید بگوییم کشورهای درحال‌توسعه ذاتاً تورم ساختاری دارند و فقط کشورهای توسعه‌یافته ندارند بلکه حتی کشورهای توسعه یافته هم می‌توانند دچار تورم ساختاری شوند اما مهم دامنه و پایداری این تورم است در واقع هر کشوری می‌تواند با شوک انرژی، شوک غذایی، افزایش دستمزد، شوک عرضه، افزایش حاشیه سود یا کاهش ارزش پول مواجه شوند. تفاوت در این است که این شوک‌ها معمولاً به یک چرخه دائمی خودتقویت‌شونده تبدیل نمی‌شوند. در واقع پاسخ این سوال به نوعی پاسخ سوال بخش قبل هم هست. کشورهایی دچار تورم ساختاری نمی‌شوند که ویژگی‌های پیش‌گفته را نداشته باشند. در ادامه سعی خواهیم کرد این عوامل را مبسوط‌تر شرح دهیم.
مقاله باستین و همکاران(۲۰۲۴) در رابطه با رژیم‌های تورمی به‌جای دوگانه تورم‌زا/غیرتورم‌زا، از رژیم‌های تورمی صحبت می‌کند. رژیم تورم پایین، متوسط و بالا. در هر سه، تعارض توزیعی وجود دارد؛ تفاوت در نهادها و سازوکارهای انتشار و شاخص‌سازی(ایندکسینگ) است (10). قبلا نیز بر مبنای مقاله دیگری از این نویسندگان در این یادداشت این رژیم‌ها توضیح داده شده است. به عبارتی حتی کشوری با تورم اندک هم تعارض توزیعی دارد؛ اما این تعارض الزاماً به مارپیچ تورمی تبدیل نمی‌شود. پس چرا بعضی کشورهای درحال‌توسعه می‌توانند تورم نسبتاً پایدار داشته باشند؟
عامل اول: ساختار تولید متوازن‌تر
مهمترین عاملی که در بخش قبل هم به آن اشاره شد در یک اقتصاد دارای ساختار شکننده که یک یا چند کالای صادراتی غالب‌اند؛ واردات کالاهای واسطه‌ای و سرمایه‌ای ضروری است؛ ظرفیت تولید غذا محدود است؛ صنعت به ارز خارجی وابسته است؛ صادرات با رشد اقتصادی همگام نمی‌شود. رشد اقتصادی به واردات، ورادات به محدودیت تراز پرداخت، محدودیت تراز پرداخت به کاهش ارزش پول ملی و کاهش ارزش پول ملی به تورم می‌انجامد. یعنی خودِ رشد اقتصادی می‌تواند محدودیت ارزی ایجاد کند؛ اگر این رشد یک رشد با کیفیت و صادرات محور نباشد. در ادبیات پساکینزی، این همان ارتباط با محدودیت تراز پرداخت‌هاست.
اما اقتصادی که صادرات متنوع‌تر، ظرفیت صنعتی بالاتر، بهره‌وری بیشتر، زنجیره تولید داخلی عمیق‌تر و توان تأمین ارز بیشتر دارد، می‌تواند رشد کند بدون اینکه بلافاصله به دیوار محدودیت ارزی برخورد کند. پس یک دلیل مهم که برخی کشورهای درحال‌توسعه تورم مزمن ندارند این نیست که «بانک مرکزی آنها بهتر نرخ بهره تعیین می‌کند»، بلکه این است که ساختار تولید آنها کمتر مستعد تبدیل رشد به بحران ارزی است. چرا که ساختار تولید نامتوازن می‌تواند باعث شود کاهش ارزش پول همزمان تورمی و رکودی باشد؛ ویژگی‌ای که در بسیاری از اقتصادهای در حال توسعه دیده شده است(11).
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
✔️ چرا همه کشورهای درحال‌توسعه تورم ساختاری ندارند؟
از دید ساختارگرایی، نباید بگوییم کشورهای درحال‌توسعه ذاتاً تورم ساختاری دارند و فقط کشورهای توسعه‌یافته ندارند بلکه حتی کشورهای توسعه یافته هم می‌توانند دچار تورم ساختاری شوند اما مهم دامنه و پایداری این تورم است در واقع هر کشوری می‌تواند با شوک انرژی، شوک غذایی، افزایش دستمزد، شوک عرضه، افزایش حاشیه سود یا کاهش ارزش پول مواجه شوند. تفاوت در این است که این شوک‌ها معمولاً به یک چرخه دائمی خودتقویت‌شونده تبدیل نمی‌شوند. در واقع پاسخ این سوال به نوعی پاسخ سوال بخش قبل هم هست. کشورهایی دچار تورم ساختاری نمی‌شوند که ویژگی‌های پیش‌گفته را نداشته باشند. در ادامه سعی خواهیم کرد این عوامل را مبسوط‌تر شرح دهیم.
مقاله باستین و همکاران(۲۰۲۴) در رابطه با رژیم‌های تورمی به‌جای دوگانه تورم‌زا/غیرتورم‌زا، از رژیم‌های تورمی صحبت می‌کند. رژیم تورم پایین، متوسط و بالا. در هر سه، تعارض توزیعی وجود دارد؛ تفاوت در نهادها و سازوکارهای انتشار و شاخص‌سازی(ایندکسینگ) است (10). قبلا نیز بر مبنای مقاله دیگری از این نویسندگان در این یادداشت این رژیم‌ها توضیح داده شده است. به عبارتی حتی کشوری با تورم اندک هم تعارض توزیعی دارد؛ اما این تعارض الزاماً به مارپیچ تورمی تبدیل نمی‌شود. پس چرا بعضی کشورهای درحال‌توسعه می‌توانند تورم نسبتاً پایدار داشته باشند؟
عامل اول: ساختار تولید متوازن‌تر
مهمترین عاملی که در بخش قبل هم به آن اشاره شد در یک اقتصاد دارای ساختار شکننده که یک یا چند کالای صادراتی غالب‌اند؛ واردات کالاهای واسطه‌ای و سرمایه‌ای ضروری است؛ ظرفیت تولید غذا محدود است؛ صنعت به ارز خارجی وابسته است؛ صادرات با رشد اقتصادی همگام نمی‌شود. رشد اقتصادی به واردات، ورادات به محدودیت تراز پرداخت، محدودیت تراز پرداخت به کاهش ارزش پول ملی و کاهش ارزش پول ملی به تورم می‌انجامد. یعنی خودِ رشد اقتصادی می‌تواند محدودیت ارزی ایجاد کند؛ اگر این رشد یک رشد با کیفیت و صادرات محور نباشد. در ادبیات پساکینزی، این همان ارتباط با محدودیت تراز پرداخت‌هاست.
اما اقتصادی که صادرات متنوع‌تر، ظرفیت صنعتی بالاتر، بهره‌وری بیشتر، زنجیره تولید داخلی عمیق‌تر و توان تأمین ارز بیشتر دارد، می‌تواند رشد کند بدون اینکه بلافاصله به دیوار محدودیت ارزی برخورد کند. پس یک دلیل مهم که برخی کشورهای درحال‌توسعه تورم مزمن ندارند این نیست که «بانک مرکزی آنها بهتر نرخ بهره تعیین می‌کند»، بلکه این است که ساختار تولید آنها کمتر مستعد تبدیل رشد به بحران ارزی است. چرا که ساختار تولید نامتوازن می‌تواند باعث شود کاهش ارزش پول همزمان تورمی و رکودی باشد؛ ویژگی‌ای که در بسیاری از اقتصادهای در حال توسعه دیده شده است(11).
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤7
اگر نمی‌گذاری قلبت
سرزمینم باشد
بگذار تا ابد در آن
پناهنده‌ای سرگردان باشم...
تەنیا محمد
شب خوش
سرزمینم باشد
بگذار تا ابد در آن
پناهنده‌ای سرگردان باشم...
تەنیا محمد
شب خوش
❤12
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🔵 یک تاریخچه روشن از تلنگر-
از نیروی تلنگر استفاده کنید تا در تغییرات رفتاری پیروز شوید.
#تلنگر
#ویدئوآموزش
#شماره۴۰
#مالی_رفتاری #اقتصاد_رفتاری #روانشناسی_معامله_گر
@MaliRaftariB_F
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
از نیروی تلنگر استفاده کنید تا در تغییرات رفتاری پیروز شوید.
#تلنگر
#ویدئوآموزش
#شماره۴۰
#مالی_رفتاری #اقتصاد_رفتاری #روانشناسی_معامله_گر
@MaliRaftariB_F
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤6
Arab-Mat.pdf
9.6 MB
🔵 #معرفی_کتاب
🔸 چشم‌انداز صنعت آب و فاضلاب منطقه‌ی عرب
(مدیریت بحران، بازیابی فاضلاب و نمک‌زدایی)
✍غلام‌حسین ساقی، مرتضی برفی
سیدحسین سجادیفر و محمد داودآبادی
✔️سال انتشار : ۱۳۹۸
#آب
#سجادیفر
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
🔸 چشم‌انداز صنعت آب و فاضلاب منطقه‌ی عرب
(مدیریت بحران، بازیابی فاضلاب و نمک‌زدایی)
✍غلام‌حسین ساقی، مرتضی برفی
سیدحسین سجادیفر و محمد داودآبادی
✔️سال انتشار : ۱۳۹۸
#آب
#سجادیفر
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤3
🔵 تورم ساختاری: مبانی، ابهامات و راهکارها (4-2)
عامل دوم: مسئله فقط صادرات نیست بلکه نوع صادرات مهم است
این نکته در سنت ساختارگرا بسیار مهم است. فرض کنید کشور A نفت، مس یا سویا صادر می‌کند و تقریباً همه کالاهای صنعتی را وارد می‌کند. کشور B طیف وسیعی از کالاهای صنعتی، محصولات فناوری، کالاهای واسطه‌ای، خدمات، محصولات کشاورزی را صادر می‌کند هر دو ممکن است تراز تجاری مثبتی داشته باشند اما وقتی قیمت کالای صادراتی کشور A سقوط کند افت تراز پرداخت به کاهش ارزش پول و نهایتا تورم می‌انجامد در حالی که تنوع سبد صادراتی کشور B بسیار بالاتر است.
از سویی کشورهای در حال توسعه صادرکننده مواد خام و انرژی به دلخواه نمی‌توانند درآمدهای ارزی خود را افزایش دهند چرا که کالاهای صادراتی این کشورها از نظر قیمت کشش‌ناپذیرهستند کاهش قیمت صادراتی، افزایش قابل توجهی در مقدار صادرات ایجاد نمی‌کند و از سویی از نظر درآمد کشش پذیر هستند یعنی مقدار صادرات به رشد اقتصادی کشورهای خریدار بستگی دارد، به عنوان مثال کشوری مانند ایران با کاهش قیمت کالایی مانند نفت نمی‌تواند انتظار داشته باشد که چین میزان بیشتری نفت از ایران خریداری کند چون نیاز چین به نفت ارتباط کمی با قیمت آن دارد بلکه با رشد اقتصادی خود چین مرتبط است. بنابراین مسئله فقط داشتن ارز نیست؛ تنوع و کشش درآمدی صادرات اهمیت دارد.
عامل سوم: وابستگی به واردات نهاده‌ها
فرض کنید حجم معناداری از هزینه تولید صنعتی یک کشور به واردات وابسته باشد. در این صورت تورم کشورهای مبدأ و یا کاهش ارزش پول ملی کشور مقصد به تورم داخلی منجر می‌شود. اما اگر بخش بزرگی از نهاده‌ها داخلی باشد، انتقال کاهش ارزش پول به قیمت داخلی محدودتر می‌شود. پس یک کشور ممکن است نرخ ارز شناور داشته باشد، ولی کاهش ارزش پول به تورم شدید منجر نشود. بنابراین مسئله صرفاً این نیست که آیا نرخ ارز کاهش پیدا کرده یا خیر؟ بلکه مسئله این است که ساختار تولید چقدر نرخ ارز را به هزینه تولید منتقل می‌کند؟ (12)
عامل چهارم: ساختار تعارض‌های توزیعی
در رابطه با موضوع تعارض مسئله این نیست که کشور تعارض توزیعی ندارد (مجدد تأکید می‌گردد این تعارض صرفا بین کارگر و کارفرما نیست بلکه بین گروه‌های مختلف به ویژه واردکنندگان و صادرکنندگان، تولیدکنندگان و سفته بازان و سایر گروه‌ها جاری است) بلکه سؤال این است آیا نهادها اجازه می‌دهند این تعارض به یک مارپیچ تبدیل شود؟ در یک رژیم کم‌تورم تعارض وجود دارد، اما قابل مدیریت است. بنابراین اقتصاد کم‌تورم اقتصادی نیست که در آن تعارض توزیعی وجود ندارد؛ اقتصادی است که تعارض توزیعی آن به سازوکار تورم خودتقویت‌کننده تبدیل نشده است (10).
عامل پنجم: ثبات پولی و مالی
در چارچوب متعارف تورم ناشی از افزایش تقاضا، ثبات پولی و مالی معمولاً در ابتدای زنجیره توضیح تورم قرار می‌گیرد. در این نگاه، رشد بیش از حد نقدینگی، اعتبار بانکی، مخارج دولت یا کسری بودجه می‌تواند تقاضای کل را از ظرفیت تولید اقتصاد فراتر ببرد و از طریق فشار تقاضا، سطح عمومی قیمت‌ها را افزایش دهد. بنابراین سیاست پولی و مالی انقباضی ابزار اصلی بازگرداندن تعادل تلقی می‌شود.
اما در رویکرد پساکینزی ـ ساختارگرا، این ترتیب علّی می‌تواند معکوس شود. افزایش نقدینگی، کسری بودجه یا رشد اعتبارات لزوماً نقطه آغاز تورم نیست؛ بلکه در بسیاری از موارد خودِ این متغیرها می‌توانند واکنش درون‌زای اقتصاد به مشکلات ساختاری و توزیعی باشند.
برای مثال، اگر اقتصاد با کمبود عرضه مواد غذایی، وابستگی شدید به واردات، کاهش ارزش پول ملی، افزایش هزینه نهاده‌های وارداتی یا تعارض شدید میان دستمزد و سود مواجه شود، افزایش سطح قیمت‌ها می‌تواند ابتدا از این کانال‌ها آغاز شود. سپس افزایش قیمت‌ها موجب افزایش نیاز بنگاه‌ها به سرمایه در گردش، افزایش مخارج اسمی دولت، افزایش هزینه خدمت بدهی و افزایش تقاضا برای اعتبار شود. در یک نظام پولی مبتنی بر پول درون‌زا، بخشی از رشد پول و اعتبار در این مرحله می‌تواند پیامد افزایش فعالیت‌ها و قیمت‌های اسمی باشد، نه علت اولیه آن.
در این چارچوب، ثبات پولی و مالی عمدتاً حاصل توانایی اقتصاد برای حل و مدیریت چهار مسئله قبلی است ظرفیت و ساختار تولید، محدودیت خارجی و نرخ ارز، سازوکارهای توزیعی و سازوکارهای انتقال و ماندگاری تورم.
چهار عامل ساختاری، تعیین می‌کنند که آیا فشارهای پولی و مالی به تورم پایدار تبدیل می‌شوند؛ اما پس از شکل‌گیری تورم، خودِ بی‌ثباتی پولی و مالی نیز می‌تواند از طریق انتظارات، شاخص‌بندی، نرخ ارز، کسری بودجه، بدهی و رفتار قیمت‌گذاری، تورم را تشدید و تثبیت کند.
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
عامل دوم: مسئله فقط صادرات نیست بلکه نوع صادرات مهم است
این نکته در سنت ساختارگرا بسیار مهم است. فرض کنید کشور A نفت، مس یا سویا صادر می‌کند و تقریباً همه کالاهای صنعتی را وارد می‌کند. کشور B طیف وسیعی از کالاهای صنعتی، محصولات فناوری، کالاهای واسطه‌ای، خدمات، محصولات کشاورزی را صادر می‌کند هر دو ممکن است تراز تجاری مثبتی داشته باشند اما وقتی قیمت کالای صادراتی کشور A سقوط کند افت تراز پرداخت به کاهش ارزش پول و نهایتا تورم می‌انجامد در حالی که تنوع سبد صادراتی کشور B بسیار بالاتر است.
از سویی کشورهای در حال توسعه صادرکننده مواد خام و انرژی به دلخواه نمی‌توانند درآمدهای ارزی خود را افزایش دهند چرا که کالاهای صادراتی این کشورها از نظر قیمت کشش‌ناپذیرهستند کاهش قیمت صادراتی، افزایش قابل توجهی در مقدار صادرات ایجاد نمی‌کند و از سویی از نظر درآمد کشش پذیر هستند یعنی مقدار صادرات به رشد اقتصادی کشورهای خریدار بستگی دارد، به عنوان مثال کشوری مانند ایران با کاهش قیمت کالایی مانند نفت نمی‌تواند انتظار داشته باشد که چین میزان بیشتری نفت از ایران خریداری کند چون نیاز چین به نفت ارتباط کمی با قیمت آن دارد بلکه با رشد اقتصادی خود چین مرتبط است. بنابراین مسئله فقط داشتن ارز نیست؛ تنوع و کشش درآمدی صادرات اهمیت دارد.
عامل سوم: وابستگی به واردات نهاده‌ها
فرض کنید حجم معناداری از هزینه تولید صنعتی یک کشور به واردات وابسته باشد. در این صورت تورم کشورهای مبدأ و یا کاهش ارزش پول ملی کشور مقصد به تورم داخلی منجر می‌شود. اما اگر بخش بزرگی از نهاده‌ها داخلی باشد، انتقال کاهش ارزش پول به قیمت داخلی محدودتر می‌شود. پس یک کشور ممکن است نرخ ارز شناور داشته باشد، ولی کاهش ارزش پول به تورم شدید منجر نشود. بنابراین مسئله صرفاً این نیست که آیا نرخ ارز کاهش پیدا کرده یا خیر؟ بلکه مسئله این است که ساختار تولید چقدر نرخ ارز را به هزینه تولید منتقل می‌کند؟ (12)
عامل چهارم: ساختار تعارض‌های توزیعی
در رابطه با موضوع تعارض مسئله این نیست که کشور تعارض توزیعی ندارد (مجدد تأکید می‌گردد این تعارض صرفا بین کارگر و کارفرما نیست بلکه بین گروه‌های مختلف به ویژه واردکنندگان و صادرکنندگان، تولیدکنندگان و سفته بازان و سایر گروه‌ها جاری است) بلکه سؤال این است آیا نهادها اجازه می‌دهند این تعارض به یک مارپیچ تبدیل شود؟ در یک رژیم کم‌تورم تعارض وجود دارد، اما قابل مدیریت است. بنابراین اقتصاد کم‌تورم اقتصادی نیست که در آن تعارض توزیعی وجود ندارد؛ اقتصادی است که تعارض توزیعی آن به سازوکار تورم خودتقویت‌کننده تبدیل نشده است (10).
عامل پنجم: ثبات پولی و مالی
در چارچوب متعارف تورم ناشی از افزایش تقاضا، ثبات پولی و مالی معمولاً در ابتدای زنجیره توضیح تورم قرار می‌گیرد. در این نگاه، رشد بیش از حد نقدینگی، اعتبار بانکی، مخارج دولت یا کسری بودجه می‌تواند تقاضای کل را از ظرفیت تولید اقتصاد فراتر ببرد و از طریق فشار تقاضا، سطح عمومی قیمت‌ها را افزایش دهد. بنابراین سیاست پولی و مالی انقباضی ابزار اصلی بازگرداندن تعادل تلقی می‌شود.
اما در رویکرد پساکینزی ـ ساختارگرا، این ترتیب علّی می‌تواند معکوس شود. افزایش نقدینگی، کسری بودجه یا رشد اعتبارات لزوماً نقطه آغاز تورم نیست؛ بلکه در بسیاری از موارد خودِ این متغیرها می‌توانند واکنش درون‌زای اقتصاد به مشکلات ساختاری و توزیعی باشند.
برای مثال، اگر اقتصاد با کمبود عرضه مواد غذایی، وابستگی شدید به واردات، کاهش ارزش پول ملی، افزایش هزینه نهاده‌های وارداتی یا تعارض شدید میان دستمزد و سود مواجه شود، افزایش سطح قیمت‌ها می‌تواند ابتدا از این کانال‌ها آغاز شود. سپس افزایش قیمت‌ها موجب افزایش نیاز بنگاه‌ها به سرمایه در گردش، افزایش مخارج اسمی دولت، افزایش هزینه خدمت بدهی و افزایش تقاضا برای اعتبار شود. در یک نظام پولی مبتنی بر پول درون‌زا، بخشی از رشد پول و اعتبار در این مرحله می‌تواند پیامد افزایش فعالیت‌ها و قیمت‌های اسمی باشد، نه علت اولیه آن.
در این چارچوب، ثبات پولی و مالی عمدتاً حاصل توانایی اقتصاد برای حل و مدیریت چهار مسئله قبلی است ظرفیت و ساختار تولید، محدودیت خارجی و نرخ ارز، سازوکارهای توزیعی و سازوکارهای انتقال و ماندگاری تورم.
چهار عامل ساختاری، تعیین می‌کنند که آیا فشارهای پولی و مالی به تورم پایدار تبدیل می‌شوند؛ اما پس از شکل‌گیری تورم، خودِ بی‌ثباتی پولی و مالی نیز می‌تواند از طریق انتظارات، شاخص‌بندی، نرخ ارز، کسری بودجه، بدهی و رفتار قیمت‌گذاری، تورم را تشدید و تثبیت کند.
🔸منبع : کاتالاکسی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤5
Forwarded from کانال همبستگی
صدفیلمی که قبل از مرگ باید دید در...
@honar7modiran
جملات ناب انگیزشی
@khalse_daroon
انگلیسی آسان
@english1388
کتاب صوتی و فیلم مفهومی
@ArchiveAudio
بيشتر بدانيم بهتر زندگى كنيم
@matlabravanshenasi
باغ سبز مولانا ( زهراغریبیان )
@gharibianlavasanii
انگلیسی حرفه ای کودک و بزرگسال
@RealEnConversations
سواد رابطه / زوجین موفق
@ghasemi8483
کتابهای صوتی آرامش با داستان
@arameshbadastan
خودت روانشناس فرزند پرخاشگرت باش
@ghasemi8484
درمان اضطراب ، استرس ، افسردگی
@hamsafarbamah
کتابهای صوتی «کاملا رایگان»
@PARSHANGBOOK
شعر خوب بخوانیم
@seda_tanha
متن دلنشین
@aram380
کارگاه رایگان نویسندگی
@anahelanjoman
نویسندگان بزرگ جهان (𝐏𝐃𝐅)
@PARSHANGBOOK_PDF
قلمرو زبانی
@zabanfarsiva
کانال خشت و خیال
@kheshtbekhesht
اینجا ورزشکار باش
@MaryamTeam
متن‌های عالی انرژی مثبت
@ghanonebawar
باغبون خودت باش
@Maryamgarden
هُنر شَراب زِندگی‌ست
@Geraf_art
هفت هزار سالگان
@abcdef123456_Hafthezarsalegan
باهم برگزیده کتاب ها را بخوانیم!
@beautifulminds4
برنامه ریزی موفقیت
@ravanshenasi_movafagh
ادبیات و هنـر چکامـه
@SELMULY
گلستان سعدی با معنی
@kidsbook7
باغ بهشت و سایه ی طوبی
@Bagebeheshtosaiietooba
مناسبت‌ها
@kanale_monasebatha
آموزش فن بیان و مهارتهای ارتباطی
@FaneBayan_MitraAllahyari
موسیقی های کمیاب
@RaDogram
آینه های خیال
@ayenehayekhiyal
پروکسی و سخنان خوب
@GAHgram
یک جرعه شرعه یک جرعه ادب
@cafeemiim
گزین بیت های فارسی
@Takbeitfarsi
حسِ خوبِ آرامش+انرژی‌مثبت
@RangiRangitel
بهترین پادکست ها
@AUDgram
یک فنجان « حالخوب »
@coffee_time_evening
قدم به قدم به انگلیسی واقعی نزدیک‌تر
@Grammar_in_use25
کتابخانه صوتی
@omidearasbaran1
پاتوق شـاعران معاصر
@Bi_Molaahezeh
آموزش ترکی استانبولی با گرامر
@Turkish_Nazli
بلبلی برگ گلی
@Bolbolibargegoli1397
جعلیات ادبی
@jaliateadabi
زبانشناسی و علوم شناختی
@Cognitive_Linguistics_Institute
ترفندهای روانشناسی
@aramesh_roh_ravan
آرشیو دیوان حافظ (متن + صوتی)
@GHAZALAK1
آموزش فنّ ِبیان+گویندگی
@amoozeshegooyandegi
آموزش رایگان مشاغل خانگی
@honarkadeh_aftab96
ادبیات فارسی متوسطه ی دوم
@farsiem2
جامعه شناسی زندگی روزمره
@SocioShades
بهترین داستان‌های کوتاه و رمان‌های دنیا
@FICTION_12
شعر ناب و ڪوتاه
@sher_moshaer
برگی از گلستان کتاب
@vaj_hay_eshgh
ترکی فووول صحبت کن
@TurkishDilli
زبانشناسی و آموزش زبان انگلیسی
@Linguistics_TEFL
کتاب بخوانیم
@LibMajazi
زیبایی های آفرینش
@stiiiiicker
آموزش رایگان بورس از مبتدی تا پیشرفته
@ECONVIEWS
موسیقی سنتی (تکنوازی سنتور)
@Msantoor
برنامه‌های رایگان اندروید + گروه پشتیبانی
@APPZ_KAMYAB
گلچین کتابهای صوتی PDF
@ketabegoia
آرشیو کامل کتاب و فیلم کوتاه
@Archivesbooks
عکس، خاطره، زیبایی
@PURITY_SHOT
آیدی ادمین جهت تبادل
@Fiction30
@honar7modiran
جملات ناب انگیزشی
@khalse_daroon
انگلیسی آسان
@english1388
کتاب صوتی و فیلم مفهومی
@ArchiveAudio
بيشتر بدانيم بهتر زندگى كنيم
@matlabravanshenasi
باغ سبز مولانا ( زهراغریبیان )
@gharibianlavasanii
انگلیسی حرفه ای کودک و بزرگسال
@RealEnConversations
سواد رابطه / زوجین موفق
@ghasemi8483
کتابهای صوتی آرامش با داستان
@arameshbadastan
خودت روانشناس فرزند پرخاشگرت باش
@ghasemi8484
درمان اضطراب ، استرس ، افسردگی
@hamsafarbamah
کتابهای صوتی «کاملا رایگان»
@PARSHANGBOOK
شعر خوب بخوانیم
@seda_tanha
متن دلنشین
@aram380
کارگاه رایگان نویسندگی
@anahelanjoman
نویسندگان بزرگ جهان (𝐏𝐃𝐅)
@PARSHANGBOOK_PDF
قلمرو زبانی
@zabanfarsiva
کانال خشت و خیال
@kheshtbekhesht
اینجا ورزشکار باش
@MaryamTeam
متن‌های عالی انرژی مثبت
@ghanonebawar
باغبون خودت باش
@Maryamgarden
هُنر شَراب زِندگی‌ست
@Geraf_art
هفت هزار سالگان
@abcdef123456_Hafthezarsalegan
باهم برگزیده کتاب ها را بخوانیم!
@beautifulminds4
برنامه ریزی موفقیت
@ravanshenasi_movafagh
ادبیات و هنـر چکامـه
@SELMULY
گلستان سعدی با معنی
@kidsbook7
باغ بهشت و سایه ی طوبی
@Bagebeheshtosaiietooba
مناسبت‌ها
@kanale_monasebatha
آموزش فن بیان و مهارتهای ارتباطی
@FaneBayan_MitraAllahyari
موسیقی های کمیاب
@RaDogram
آینه های خیال
@ayenehayekhiyal
پروکسی و سخنان خوب
@GAHgram
یک جرعه شرعه یک جرعه ادب
@cafeemiim
گزین بیت های فارسی
@Takbeitfarsi
حسِ خوبِ آرامش+انرژی‌مثبت
@RangiRangitel
بهترین پادکست ها
@AUDgram
یک فنجان « حالخوب »
@coffee_time_evening
قدم به قدم به انگلیسی واقعی نزدیک‌تر
@Grammar_in_use25
کتابخانه صوتی
@omidearasbaran1
پاتوق شـاعران معاصر
@Bi_Molaahezeh
آموزش ترکی استانبولی با گرامر
@Turkish_Nazli
بلبلی برگ گلی
@Bolbolibargegoli1397
جعلیات ادبی
@jaliateadabi
زبانشناسی و علوم شناختی
@Cognitive_Linguistics_Institute
ترفندهای روانشناسی
@aramesh_roh_ravan
آرشیو دیوان حافظ (متن + صوتی)
@GHAZALAK1
آموزش فنّ ِبیان+گویندگی
@amoozeshegooyandegi
آموزش رایگان مشاغل خانگی
@honarkadeh_aftab96
ادبیات فارسی متوسطه ی دوم
@farsiem2
جامعه شناسی زندگی روزمره
@SocioShades
بهترین داستان‌های کوتاه و رمان‌های دنیا
@FICTION_12
شعر ناب و ڪوتاه
@sher_moshaer
برگی از گلستان کتاب
@vaj_hay_eshgh
ترکی فووول صحبت کن
@TurkishDilli
زبانشناسی و آموزش زبان انگلیسی
@Linguistics_TEFL
کتاب بخوانیم
@LibMajazi
زیبایی های آفرینش
@stiiiiicker
آموزش رایگان بورس از مبتدی تا پیشرفته
@ECONVIEWS
موسیقی سنتی (تکنوازی سنتور)
@Msantoor
برنامه‌های رایگان اندروید + گروه پشتیبانی
@APPZ_KAMYAB
گلچین کتابهای صوتی PDF
@ketabegoia
آرشیو کامل کتاب و فیلم کوتاه
@Archivesbooks
عکس، خاطره، زیبایی
@PURITY_SHOT
آیدی ادمین جهت تبادل
@Fiction30
❤3
Forwarded from دورنمای اقتصاد
🔵 مقدمه‌ای بر فلسفه سیاسی و اقتصاد- بخش اول
✍ #تامار_گندلر - استاد فلسفه دانشگاه ییل
آیا دولت باید بیمه سلامت همگانی را تامین نماید؟
آیا باید مالیات بر ارث وجود داشته باشد؟
آیا باید سربازی اجباری وجود داشته باشد؟
آیا افراد باید مجاز به فروش رای خود باشند؟
توماس هابز، نویسنده کتاب لوایتان در 1651، از ما می‌خواهد جهان را در "وضع طبیعی" تصور کنیم، وضعیتی که در آن هیچ دولت بیرونی وجود ندارد و همه مردم، جدا از میزان توانایی فیزیکی یا هوش، در معرض این ریسک هستیم که کارمان توسط دیگران مختل شود، اموال‌مان توسط دیگران مصادره شود، و چیزهای باارزش زندگی‌تان نابود شوند. در نتیجه در وضع طبیعی مردم مجبورند انرژی زیادی را صرف دفاع از چیزهای باارزش خود بکنند. در وضع طبیعی انسان‌ها این امکان را ندارند که به انجام کارهایی بپردازند که بنظر ما زندگی را ارزشمند می‌کنند، و تمام آن چیزا وقتی ممکن هستند که شما دارای سطحی از امنیت هستید. زندگی در وضع طبیعی، انفرادی، فقیرانه، نامطبوع، خشن و کوتاه است و سوال این است که ما چگونه می‌توانیم از وضع طبیعی، از این وضعیت ترس دائمی خارج شویم. این جنگ نیست که فعالیت‌های انسانی را مختل می‌کند بلکه ترس از جنگ برای ایجاد اختلال در فعالیت‌های انسانی کافی است.
بنظر هابز مشروعیت دولت با این سوال آغاز می‌شود که جهان بدون دولت چگونه می‌بود و پاسخ این که آن وضعیت برای همه ما نامطلوب می‌بود. پس برای خروج از وضع طبیعی، ما نیازمند سیستمی جهت قانونمند کردن روابط انسانی هستیم. بنابراین از نظر منطقی به سود ماست که از یک شهریار پیروی کنیم که او را لوایتان می‌نامد.
فیلسوف سیاسی جان رالز در کتاب تئوری عدالت در 1971 می‌نویسد: عدالت اولین فضیلت هر نهاد اجتماعی است همان‌گونه که حقیقت مهمترین فضیلت هر دستگاه های فکری است. یک تئوری علمی حتی اگر بسیار زیبا باشد، وقتی غلط باشد، بی فایده است، یک ساختار سیاسی حتی اگر بسیار کارا، اگر عادلانه نباشد نامشروع است. در مورد فرضیه اصلی او، که عدالت بنیان اصلی نهادهای اجتماعی است، که هیچ جامعه ناعادلانه‌ای مشروعیت ندارد، رالز این سوالات را می پرسد:
چگونه باید منافع و آسیب های زندگی مشترک در یک جامعه توزیع شود تا عدالت برقرار گردد؟؟
و خصوصا او می‌پرسد ساختارهای نهادی اصلی باید چگونه باشند که جامعه عادلانه گردد؟؟
رالز می‌گوید جامعه عادلانه، جامعه‌ای است که افراد منطقی، آزاد و برابر آن را برای زندگی انتخاب می‌کنند. اما عملا ما درحالی وارد روابط با یکدیگر می‌شویم که انواع نابرابری‌ها وجود دارند. بعضی از ما ثروتمندیم، بعضی فقیر، بعضی از ما صاحب مهارتهای ذهنی و فیزیکی هستیم که دیگران از آن بی‌بهره‌اند. اگر ما تلاش کنیم جامعه خود را بسازیم، با در نظر گرفتن این موارد، اعمال ما از موضع برابری نخواهند بود.
بینش رالز این است که گاهی عادلانه‌ترین روش تصمیم‌گیری این است که خود را در جایگاهی قرار دهیم که اطلاعات کمتری در دست داریم. به این فکر کنید که عادلانه ترین روش برای تقسیم یک کیک چیست؟
عادلانه ترین روش این است که از شما بخواهیم کیک را تقسیم کنید بدون دانستن اینکه کدام تکه در نهایت به شما خواهد رسید. اگر شما کیک را بدون دانستن سهم خود تقسیم کنید، آنرا عادلانه تقسیم خواهید کرد. رالز این وضعیت را "پرده بی‌خبری" می‌نامد.
فرض کنید شما برای زندگی سه انتخاب دارید:
یک، جامعه‌ای با میانگین درآمد یکصد هزار دلار ولی فقط 85% مردم صاحب حقوق پایه‌ای (حق رای، آزادی اراده، و حق داشتن دادرسی قضایی عادلانه) هستند،
دوم، میانگین درآمد هفتاد هزار دلار است و فقط 85% مردم از حقوق پایه‌ای برخوردارند،
و سوم میانگین درآمد هفتاد هزار دلار است و 100% مردم دارای حقوق پایه‌ای هستند.
در مقابل این سوال بیش از 95% مردم ، جامعه سوم را انتخاب می کنند. مردم بیش از این که در مورد وضعیت طبقه بالای جامعه فکر کنند، می‌خواهند از حداقل‌ها مطمئن شوند. این ایده که افراد وقتی از آینده مطمئن نیستند، از ریسک کردن دوری می‌کنند به نتیجه‌گیری رالز در مورد انتخاب انسان‌ها از پشت پرده بی‌خبری کمک می‌کند.
رالز پیشنهاد می‌دهد که به میزان نابرابری در جامعه دو شرط باید صادق باشند. شرط اول اینکه مزایای آن نابرابری‌ها باید در دسترس همگان باشد. و شرط دوم و جنجال برانگیز رالز این که به میزان نابرابری در جامعه، باید بازتوزیع بنفع افراد محروم‌تر صورت گیرد.
ادامه مطلب 🔻🔻🔻
✍ #تامار_گندلر - استاد فلسفه دانشگاه ییل
آیا دولت باید بیمه سلامت همگانی را تامین نماید؟
آیا باید مالیات بر ارث وجود داشته باشد؟
آیا باید سربازی اجباری وجود داشته باشد؟
آیا افراد باید مجاز به فروش رای خود باشند؟
توماس هابز، نویسنده کتاب لوایتان در 1651، از ما می‌خواهد جهان را در "وضع طبیعی" تصور کنیم، وضعیتی که در آن هیچ دولت بیرونی وجود ندارد و همه مردم، جدا از میزان توانایی فیزیکی یا هوش، در معرض این ریسک هستیم که کارمان توسط دیگران مختل شود، اموال‌مان توسط دیگران مصادره شود، و چیزهای باارزش زندگی‌تان نابود شوند. در نتیجه در وضع طبیعی مردم مجبورند انرژی زیادی را صرف دفاع از چیزهای باارزش خود بکنند. در وضع طبیعی انسان‌ها این امکان را ندارند که به انجام کارهایی بپردازند که بنظر ما زندگی را ارزشمند می‌کنند، و تمام آن چیزا وقتی ممکن هستند که شما دارای سطحی از امنیت هستید. زندگی در وضع طبیعی، انفرادی، فقیرانه، نامطبوع، خشن و کوتاه است و سوال این است که ما چگونه می‌توانیم از وضع طبیعی، از این وضعیت ترس دائمی خارج شویم. این جنگ نیست که فعالیت‌های انسانی را مختل می‌کند بلکه ترس از جنگ برای ایجاد اختلال در فعالیت‌های انسانی کافی است.
بنظر هابز مشروعیت دولت با این سوال آغاز می‌شود که جهان بدون دولت چگونه می‌بود و پاسخ این که آن وضعیت برای همه ما نامطلوب می‌بود. پس برای خروج از وضع طبیعی، ما نیازمند سیستمی جهت قانونمند کردن روابط انسانی هستیم. بنابراین از نظر منطقی به سود ماست که از یک شهریار پیروی کنیم که او را لوایتان می‌نامد.
فیلسوف سیاسی جان رالز در کتاب تئوری عدالت در 1971 می‌نویسد: عدالت اولین فضیلت هر نهاد اجتماعی است همان‌گونه که حقیقت مهمترین فضیلت هر دستگاه های فکری است. یک تئوری علمی حتی اگر بسیار زیبا باشد، وقتی غلط باشد، بی فایده است، یک ساختار سیاسی حتی اگر بسیار کارا، اگر عادلانه نباشد نامشروع است. در مورد فرضیه اصلی او، که عدالت بنیان اصلی نهادهای اجتماعی است، که هیچ جامعه ناعادلانه‌ای مشروعیت ندارد، رالز این سوالات را می پرسد:
چگونه باید منافع و آسیب های زندگی مشترک در یک جامعه توزیع شود تا عدالت برقرار گردد؟؟
و خصوصا او می‌پرسد ساختارهای نهادی اصلی باید چگونه باشند که جامعه عادلانه گردد؟؟
رالز می‌گوید جامعه عادلانه، جامعه‌ای است که افراد منطقی، آزاد و برابر آن را برای زندگی انتخاب می‌کنند. اما عملا ما درحالی وارد روابط با یکدیگر می‌شویم که انواع نابرابری‌ها وجود دارند. بعضی از ما ثروتمندیم، بعضی فقیر، بعضی از ما صاحب مهارتهای ذهنی و فیزیکی هستیم که دیگران از آن بی‌بهره‌اند. اگر ما تلاش کنیم جامعه خود را بسازیم، با در نظر گرفتن این موارد، اعمال ما از موضع برابری نخواهند بود.
بینش رالز این است که گاهی عادلانه‌ترین روش تصمیم‌گیری این است که خود را در جایگاهی قرار دهیم که اطلاعات کمتری در دست داریم. به این فکر کنید که عادلانه ترین روش برای تقسیم یک کیک چیست؟
عادلانه ترین روش این است که از شما بخواهیم کیک را تقسیم کنید بدون دانستن اینکه کدام تکه در نهایت به شما خواهد رسید. اگر شما کیک را بدون دانستن سهم خود تقسیم کنید، آنرا عادلانه تقسیم خواهید کرد. رالز این وضعیت را "پرده بی‌خبری" می‌نامد.
فرض کنید شما برای زندگی سه انتخاب دارید:
یک، جامعه‌ای با میانگین درآمد یکصد هزار دلار ولی فقط 85% مردم صاحب حقوق پایه‌ای (حق رای، آزادی اراده، و حق داشتن دادرسی قضایی عادلانه) هستند،
دوم، میانگین درآمد هفتاد هزار دلار است و فقط 85% مردم از حقوق پایه‌ای برخوردارند،
و سوم میانگین درآمد هفتاد هزار دلار است و 100% مردم دارای حقوق پایه‌ای هستند.
در مقابل این سوال بیش از 95% مردم ، جامعه سوم را انتخاب می کنند. مردم بیش از این که در مورد وضعیت طبقه بالای جامعه فکر کنند، می‌خواهند از حداقل‌ها مطمئن شوند. این ایده که افراد وقتی از آینده مطمئن نیستند، از ریسک کردن دوری می‌کنند به نتیجه‌گیری رالز در مورد انتخاب انسان‌ها از پشت پرده بی‌خبری کمک می‌کند.
رالز پیشنهاد می‌دهد که به میزان نابرابری در جامعه دو شرط باید صادق باشند. شرط اول اینکه مزایای آن نابرابری‌ها باید در دسترس همگان باشد. و شرط دوم و جنجال برانگیز رالز این که به میزان نابرابری در جامعه، باید بازتوزیع بنفع افراد محروم‌تر صورت گیرد.
ادامه مطلب 🔻🔻🔻
❤5
Forwarded from دورنمای اقتصاد
ادامه مطلب 🔺🔺🔺
🔵 مقدمه‌ای بر فلسفه سیاسی و اقتصاد- ادامه
✍ #تامار_گندلر - استاد فلسفه دانشگاه ییل
سه سال پس از انتشار تئوری عدالت، رابرت نوزیک پاسخ به آن را در کتاب "آنارشی، دولت، آرمانشهر" به چاپ رساند. به نظر نوزیک، رالز یک اشتباه اصولی را در مرکز تئوری خود قرار داده است. به عقیده او تنها برای عملکردهای حداقلی حفاظت در مقابل زور، سرقت و کلاهبرداری، و اجرای قرارداد وجود دولت قابل توجیه است. برخلاف رالز، در مرکز فلسفه سیاسی نوزیک ایده "برابری و عدالت" نیست بلکه "آزادی" است.
مالکیت یک چیز مشروع است اگر آن را بشکل مشروع بدست آوریم یعنی گرفتن آن وقتی مالکی نداشته یا گرفتن آن بطور مشروع از کسی که مالک مشروع آن بوده است. اگر من مالک چیزی باشم که شما به من داده‌اید آنگاه هیچ کسی مشروعا نمی‌تواند آنرا از من بگیرد. ممکن است این ایده جنجالی به نظر نرسد ولی بیایید نگاهی به پیامدهای آن بیندازیم.
فرض کنید همه ما مقدار مشابه پول مثلا یکصد دلار داشته باشیم و همه ما طرفدار بسکتبالیست بزرگ دهه 1970 "ویلت چمبرلین" هستیم. به فرض شما 25 سنت از ثروت خود را به ویلت چمبرلین بدهید و من 25 سنت بدهم و دوستان ما و همین طور
هزاران نفر دیگر تا زمانی که ثروت او دیگر آن صددلاری نیست که ما با آن آغاز کردیم بلکه هزاران هزار دلار. در دید نوزیک، هر تصمیمی برای گرفتن هر مقداری از پول او که از طریق مبادله داوطلبانه و مشروع صورت گرفته، تضییع حق خواهد بود، بنابراین هیچ گونه توزیع ثروتی، حتی اگر 99% ثروت در دست 1% جامعه باشد نامشروع نیست چون آنچه اهمیت دارد نحوه کسب این ثروت است. اگر تمام آن 99% ثروت در نتیجه معاملات قانونی بدست آمده باشد، آنگاه هرگونه بازتوزیع آن ثروت تضییع حق خواهد بود.
این مساله یک پاسخ راحت ندارد. دیدگاه نوزیک از نظر شهودی قدرتمند است. گرفتن پولی که هرکدام از ما بطور داوطلبانه به ویلت چمبرلین داده‌ایم به نوعی دزدی است. از طرف دیگر، در صورت عدم وجود این سرقت که بنام "مالیات" شناخته می‌شود، ما احتمالا در شرایطی قرار می‌گیریم که نه رالز و نه نوزیک نمی‌خواهند در آن باشند. به‌جای زندگی در جامعه‌ای که همه ما اعضای برابر آن باشیم، ممکن است ویلت و دوستان ثروتمندش قادر باشند به رسانه‌ها دسترسی داشته باشند، تبلیغات را برای حمایت از کاندیداهای خود بخرند، بتوانند بچه‌های خود را به مدارسی بفرستند که بتوانند به قدرت و منابع دسترسی بیابند بشکلی که دسترسی به حقوق پایه‌ای که نوزیک و رالز هر دو بر آن پافشاری می‌کنند برای بسیاری از مردم دور از دسترس قرار گیرد. مثال چمبرلین یک پدیده کلی را نشان می‌دهد که ما در جامعه با آن روبرو هستیم، تصمیم‌های فردی مقبول عموم اگر توسط افراد زیادی صورت گیرند می‌توانند مشکل‌ساز شوند.
بگذارید به چهار سوال ابتدایی خود برگردیم و بپرسیم پاسخ رالز و نوزیک به آنها چه می‌بود.
در مورد این سوال که آیا دولت باید بیمه درمان همگانی را تضمین کند پاسخ رالز بله و پاسخ نوزیک نه می‌بود. برای رالز، سلامتی یک شرط اولیه برای حضور در جامعه مدنی است و از پشت پرده بی‌خبری به وضوح هر شخصی زندگی در جامعه‌ای را انتخاب می‌کند که در آن ایمنی‌اش تضمین شده باشد. در مقابل از نظر نوزیک، تامین این خدمات تنها با دخالت نامشروع در زندگی مردم (گرفتن مالیات اجباری) ممکن است.
در مورد سوال مشروعیت مالیات بر ارث، پاسخ رالز بله و پاسخ نوزیک نه می‌بود. رالز می گوید هر کدام از ما حق دارد در جامعه ای تقریبا برابر بدنیا بیاید و افرادی که مقادیر بزرگی به ارث می برند، دارای مزیتی هستند که برای محرومین جامعه در دسترس نیست. در مقابل نوزیک با تعجب می پرسد این ایده رالز از کجا می آید که کسی حق دارد به من بگوید که آیا حق دارم پولم را به فرزندانم بدهم یا نه.
در ارتباط با سوال سوم که آیا خدمت سربازی باید اجباری باشد یا اختیاری پاسخ رالز، حداقل در شرایط جنگ، سربازی اجباری می‌بود. همان‌گونه که مزایا و حقوق جامعه باید به طور برابر بین همه توزیع شود، سختی‌ها و مسئولیت‌ها هم باید توزیع شوند. تنها روش توزیع عادلانه این مسئولیت‌ها یک فرآیند تصادفی است. در مقابل نوزیک موافق سربازی داوطلبانه می‌بود. افراد حق دارند ریسک این عمل را بپذیرند و ظاهرا این حقیقت که افرادی که معمولا ورود به چنین شرایط ریسکی را می‌پذیرند انتخاب‌های چندانی ندارند، مایه ناراحتی نوزیک نیست.
🔻منبع https://bit.ly/2Lz73z9
🔸منبع: کانال کنجکاوی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
🔵 مقدمه‌ای بر فلسفه سیاسی و اقتصاد- ادامه
✍ #تامار_گندلر - استاد فلسفه دانشگاه ییل
سه سال پس از انتشار تئوری عدالت، رابرت نوزیک پاسخ به آن را در کتاب "آنارشی، دولت، آرمانشهر" به چاپ رساند. به نظر نوزیک، رالز یک اشتباه اصولی را در مرکز تئوری خود قرار داده است. به عقیده او تنها برای عملکردهای حداقلی حفاظت در مقابل زور، سرقت و کلاهبرداری، و اجرای قرارداد وجود دولت قابل توجیه است. برخلاف رالز، در مرکز فلسفه سیاسی نوزیک ایده "برابری و عدالت" نیست بلکه "آزادی" است.
مالکیت یک چیز مشروع است اگر آن را بشکل مشروع بدست آوریم یعنی گرفتن آن وقتی مالکی نداشته یا گرفتن آن بطور مشروع از کسی که مالک مشروع آن بوده است. اگر من مالک چیزی باشم که شما به من داده‌اید آنگاه هیچ کسی مشروعا نمی‌تواند آنرا از من بگیرد. ممکن است این ایده جنجالی به نظر نرسد ولی بیایید نگاهی به پیامدهای آن بیندازیم.
فرض کنید همه ما مقدار مشابه پول مثلا یکصد دلار داشته باشیم و همه ما طرفدار بسکتبالیست بزرگ دهه 1970 "ویلت چمبرلین" هستیم. به فرض شما 25 سنت از ثروت خود را به ویلت چمبرلین بدهید و من 25 سنت بدهم و دوستان ما و همین طور
هزاران نفر دیگر تا زمانی که ثروت او دیگر آن صددلاری نیست که ما با آن آغاز کردیم بلکه هزاران هزار دلار. در دید نوزیک، هر تصمیمی برای گرفتن هر مقداری از پول او که از طریق مبادله داوطلبانه و مشروع صورت گرفته، تضییع حق خواهد بود، بنابراین هیچ گونه توزیع ثروتی، حتی اگر 99% ثروت در دست 1% جامعه باشد نامشروع نیست چون آنچه اهمیت دارد نحوه کسب این ثروت است. اگر تمام آن 99% ثروت در نتیجه معاملات قانونی بدست آمده باشد، آنگاه هرگونه بازتوزیع آن ثروت تضییع حق خواهد بود.
این مساله یک پاسخ راحت ندارد. دیدگاه نوزیک از نظر شهودی قدرتمند است. گرفتن پولی که هرکدام از ما بطور داوطلبانه به ویلت چمبرلین داده‌ایم به نوعی دزدی است. از طرف دیگر، در صورت عدم وجود این سرقت که بنام "مالیات" شناخته می‌شود، ما احتمالا در شرایطی قرار می‌گیریم که نه رالز و نه نوزیک نمی‌خواهند در آن باشند. به‌جای زندگی در جامعه‌ای که همه ما اعضای برابر آن باشیم، ممکن است ویلت و دوستان ثروتمندش قادر باشند به رسانه‌ها دسترسی داشته باشند، تبلیغات را برای حمایت از کاندیداهای خود بخرند، بتوانند بچه‌های خود را به مدارسی بفرستند که بتوانند به قدرت و منابع دسترسی بیابند بشکلی که دسترسی به حقوق پایه‌ای که نوزیک و رالز هر دو بر آن پافشاری می‌کنند برای بسیاری از مردم دور از دسترس قرار گیرد. مثال چمبرلین یک پدیده کلی را نشان می‌دهد که ما در جامعه با آن روبرو هستیم، تصمیم‌های فردی مقبول عموم اگر توسط افراد زیادی صورت گیرند می‌توانند مشکل‌ساز شوند.
بگذارید به چهار سوال ابتدایی خود برگردیم و بپرسیم پاسخ رالز و نوزیک به آنها چه می‌بود.
در مورد این سوال که آیا دولت باید بیمه درمان همگانی را تضمین کند پاسخ رالز بله و پاسخ نوزیک نه می‌بود. برای رالز، سلامتی یک شرط اولیه برای حضور در جامعه مدنی است و از پشت پرده بی‌خبری به وضوح هر شخصی زندگی در جامعه‌ای را انتخاب می‌کند که در آن ایمنی‌اش تضمین شده باشد. در مقابل از نظر نوزیک، تامین این خدمات تنها با دخالت نامشروع در زندگی مردم (گرفتن مالیات اجباری) ممکن است.
در مورد سوال مشروعیت مالیات بر ارث، پاسخ رالز بله و پاسخ نوزیک نه می‌بود. رالز می گوید هر کدام از ما حق دارد در جامعه ای تقریبا برابر بدنیا بیاید و افرادی که مقادیر بزرگی به ارث می برند، دارای مزیتی هستند که برای محرومین جامعه در دسترس نیست. در مقابل نوزیک با تعجب می پرسد این ایده رالز از کجا می آید که کسی حق دارد به من بگوید که آیا حق دارم پولم را به فرزندانم بدهم یا نه.
در ارتباط با سوال سوم که آیا خدمت سربازی باید اجباری باشد یا اختیاری پاسخ رالز، حداقل در شرایط جنگ، سربازی اجباری می‌بود. همان‌گونه که مزایا و حقوق جامعه باید به طور برابر بین همه توزیع شود، سختی‌ها و مسئولیت‌ها هم باید توزیع شوند. تنها روش توزیع عادلانه این مسئولیت‌ها یک فرآیند تصادفی است. در مقابل نوزیک موافق سربازی داوطلبانه می‌بود. افراد حق دارند ریسک این عمل را بپذیرند و ظاهرا این حقیقت که افرادی که معمولا ورود به چنین شرایط ریسکی را می‌پذیرند انتخاب‌های چندانی ندارند، مایه ناراحتی نوزیک نیست.
🔻منبع https://bit.ly/2Lz73z9
🔸منبع: کانال کنجکاوی
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
YouTube
Tamar Gendler: An Introduction to the Philosophy of Politics and Economics | Big Think
An Introduction to the Philosophy of Politics and Economics
Watch the newest video from Big Think: https://bigth.ink/NewVideo
Join Big Think Edge for exclusive videos: https://bigth.ink/Edge
---------------------------------------------------------------…
Watch the newest video from Big Think: https://bigth.ink/NewVideo
Join Big Think Edge for exclusive videos: https://bigth.ink/Edge
---------------------------------------------------------------…
❤4
🔵سازمان تجارت جهانی، دشمن تجارت آزاد
✍🏻 لو راکول
سازمان تجارت جهانی قرار بود سازوکاری عظیم برای سوق‌دادن جهان به‌سوی یکپارچگی اقتصادی بیشتر باشد؛ رویایی که قرن‌ها در مکتب لیبرالیسم وجود داشته است. ولی در واقعیّت، این سازمان چیزی جز احیای یک تصور غلط و قدیمی در باب «برنامه‌ریزی متمرکز» نبود؛ تصوّری که مدّعی است اداره‌ی تجارت جهانی به یک مرجع مرکزی نیاز دارد. در نبودِ اجماعی ایدئولوژیک در حمایت از لیبرالیسم کلاسیک، سازمان تجارت جهانی با مهر تأیید زدن بر سیاست‌هایی بسیار نادرست (همان‌طور که بسیاری پیش‌بینی می‌کردند)، عملاً تجارت را به عرصه‌ای سیاسی بدل کرده است.
اگرچه تجارت در دستور کار قرار داشت، ولی خبری از «تجارت آزاد» به‌معنای سنّتی و رایج آن نبود. سازمان تجارت جهانی از همان ابتدا بر این ایده استوار بود که کشورهای صنعتی و پیشرفته باید بازاری برای محصولات خود کشورهای فقیر و درمانده‌ی جهان بیابند؛ نه اینکه کشورهای فقیر هم ممکن است کالاهایی برای عرضه داشته باشند که مصرف‌کنندگان در کشورهای ثروتمند خواهان خرید آنند. به همین دلیل بود که موضوع «حقوق مالکیّت معنوی» (که در واقع نوعی انحصار تحمیلی برای تولیدکنندگان خاص در کشورهای ثروتمند است) در صدر دستور کار قرار داشت، ولی تجارت آزاد واقعی در حوزه‌ی محصولات کشاورزی به‌کلّی از دایره‌ی مذاکرات کنار گذاشته شده بود.
کشورهای ثروتمند نیز بلوکی یکپارچه و هم‌سو نیستند. مقامات آمریکایی طبیعتاً خود را محق می‌دانند که کنترلی هژمونیک بر اقتصاد جهانی اعمال کنند؛ فرضی که وزرای دارایی اتّحادیّه‌ی اروپا را به‌شدّت محتاط و بدبین کرده است. این وضعیّت نتیجه‌ی سال‌ها سیاست‌های حمایت‌گرایانه‌ی (پروتکشنیستی) ایالات متّحده علیه هر کسی در هر کجای جهان است که جرئت کند محصولی بهتر از آنچه در «سرزمین آزادگان و دلیران» تولید می‌شود، بسازد (سرزمینی که اتفاقاً میزبان بزرگ‌ترین، مسلّح‌ترین و پرهزینه‌ترین حکومت در تاریخ جهان است).
مشکل اینجاست که برای هر کسی که الفبای اقتصاد را بداند، مسئله روشن است: مزیّت نسبی کشورهای فقیر در جذب سرمایه و تولید کالا برای صادرات، دقیقاً همان مقرّرات‌زدایی در حوزه‌های کار و محیط‌زیست است. از آنجاکه هدف آنها افزایش رقابت‌پذیری است (نه کاهش آن)، وضع قوانینی برای افزایش دستمزدها که تنها منجر به فرار سرمایه و بیکاری بیشتر می‌شود، هیچ توجیه منطقی ندارد. اگر آنها امیدی به توسعه دارند، راهکار آن اعمال مقرّرات سخت‌گیرانه‌تر بر تولید نیست؛ بلکه آنچه نیاز دارند، بازاری آزاد است که بتوانند با تکیه بر مزیّت نسبی خود در آن رقابت کنند.
کشورهای فقیر با مقاومت در برابر روند «هماهنگ‌سازی برای ارتقا» عملاً در کنار سنّت تجارت آزاد ایستاده‌اند. آنچه آنها در واقع خواستار آن بودند، تحدید کلّی جهانی‌سازی (گلوبالیزاسیون) نبود، بلکه کاهش جهانی‌سازی سیاسی بود تا امکان گسترش جهانی‌سازی اقتصادی فراهم شود؛ زیرا این دو نیرو با یکدیگر در تضادّند.
اگر کشورهای ثروتمند قرار است دم از «تجارت آزاد» بزنند، بهتر است خودشان هم به آن پایبند باشند. اینکه کشورهای ثروتمند محصولات کشاورزی یارانه‌دار خود را به جهان سوم صادر می‌کنند تا با قیمتی ارزان‌تر از هزینه‌ی تولید داخلی آن کشورها بفروشند، به خودی خود مسئله‌ای قابل‌توجّه است؛ ولی اینکه بی‌درنگ پس از آن، از پذیرش کالاهای ارزان‌قیمت کشورهای دیگر به بهانه‌ی «دامپینگ» خودداری کنند، در واقع نمک پاشیدن بر زخم است.
حق با ترِنس کورکوران از روزنامه‌ی «نشنال‌پست» است: «این ایده که تجارت باید بیش از پیش بر پایه‌ی قوانین» و ساختارهای بوروکراتیک استوار باشد تا بازارهای آزاد، چنان ریشه‌دار شده که کمتر کسی ماهیّت اصلی تجارت آزاد را به یاد می‌آورد.» نکته‌ی طنزآمیز ماجرا اینجاست که بخش عمده‌ای از تقصیرها متوجّه سازمان تجارت جهان است، هرچند عوامل دیگری نیز در این میان سهم دارند. تجارت جهانی در تمام طول تاریخ تمدّن با شتاب پیش می‌رفت، بی‌آنکه نیازی به چنین نهادی باشد؛ نهادی که به تریبونی برای متعصّبان، طرفداران سیاست‌های حمایت‌گرایانه و کسانی‌که سودای تنظیم امور جهانی را در سر دارند، بدل شده است. وقتی بسیاری از طرفداران تجارت آزاد از تشکیل سازمان تجارت جهانی حمایت می‌کردند، آیا ساده‌لوح بودند یا رشوه گرفته بودند؟ به‌هرحال، سازمان تجارت جهانی دوست تجارت آزاد نیست.
#تجارت_آزاد #سازمان_تجارت_جهانی
#حمایت‌گرایی #بازار_آزاد #مزیت_نسبی
@Notes_On_Liberty
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
✍🏻 لو راکول
سازمان تجارت جهانی قرار بود سازوکاری عظیم برای سوق‌دادن جهان به‌سوی یکپارچگی اقتصادی بیشتر باشد؛ رویایی که قرن‌ها در مکتب لیبرالیسم وجود داشته است. ولی در واقعیّت، این سازمان چیزی جز احیای یک تصور غلط و قدیمی در باب «برنامه‌ریزی متمرکز» نبود؛ تصوّری که مدّعی است اداره‌ی تجارت جهانی به یک مرجع مرکزی نیاز دارد. در نبودِ اجماعی ایدئولوژیک در حمایت از لیبرالیسم کلاسیک، سازمان تجارت جهانی با مهر تأیید زدن بر سیاست‌هایی بسیار نادرست (همان‌طور که بسیاری پیش‌بینی می‌کردند)، عملاً تجارت را به عرصه‌ای سیاسی بدل کرده است.
اگرچه تجارت در دستور کار قرار داشت، ولی خبری از «تجارت آزاد» به‌معنای سنّتی و رایج آن نبود. سازمان تجارت جهانی از همان ابتدا بر این ایده استوار بود که کشورهای صنعتی و پیشرفته باید بازاری برای محصولات خود کشورهای فقیر و درمانده‌ی جهان بیابند؛ نه اینکه کشورهای فقیر هم ممکن است کالاهایی برای عرضه داشته باشند که مصرف‌کنندگان در کشورهای ثروتمند خواهان خرید آنند. به همین دلیل بود که موضوع «حقوق مالکیّت معنوی» (که در واقع نوعی انحصار تحمیلی برای تولیدکنندگان خاص در کشورهای ثروتمند است) در صدر دستور کار قرار داشت، ولی تجارت آزاد واقعی در حوزه‌ی محصولات کشاورزی به‌کلّی از دایره‌ی مذاکرات کنار گذاشته شده بود.
کشورهای ثروتمند نیز بلوکی یکپارچه و هم‌سو نیستند. مقامات آمریکایی طبیعتاً خود را محق می‌دانند که کنترلی هژمونیک بر اقتصاد جهانی اعمال کنند؛ فرضی که وزرای دارایی اتّحادیّه‌ی اروپا را به‌شدّت محتاط و بدبین کرده است. این وضعیّت نتیجه‌ی سال‌ها سیاست‌های حمایت‌گرایانه‌ی (پروتکشنیستی) ایالات متّحده علیه هر کسی در هر کجای جهان است که جرئت کند محصولی بهتر از آنچه در «سرزمین آزادگان و دلیران» تولید می‌شود، بسازد (سرزمینی که اتفاقاً میزبان بزرگ‌ترین، مسلّح‌ترین و پرهزینه‌ترین حکومت در تاریخ جهان است).
مشکل اینجاست که برای هر کسی که الفبای اقتصاد را بداند، مسئله روشن است: مزیّت نسبی کشورهای فقیر در جذب سرمایه و تولید کالا برای صادرات، دقیقاً همان مقرّرات‌زدایی در حوزه‌های کار و محیط‌زیست است. از آنجاکه هدف آنها افزایش رقابت‌پذیری است (نه کاهش آن)، وضع قوانینی برای افزایش دستمزدها که تنها منجر به فرار سرمایه و بیکاری بیشتر می‌شود، هیچ توجیه منطقی ندارد. اگر آنها امیدی به توسعه دارند، راهکار آن اعمال مقرّرات سخت‌گیرانه‌تر بر تولید نیست؛ بلکه آنچه نیاز دارند، بازاری آزاد است که بتوانند با تکیه بر مزیّت نسبی خود در آن رقابت کنند.
کشورهای فقیر با مقاومت در برابر روند «هماهنگ‌سازی برای ارتقا» عملاً در کنار سنّت تجارت آزاد ایستاده‌اند. آنچه آنها در واقع خواستار آن بودند، تحدید کلّی جهانی‌سازی (گلوبالیزاسیون) نبود، بلکه کاهش جهانی‌سازی سیاسی بود تا امکان گسترش جهانی‌سازی اقتصادی فراهم شود؛ زیرا این دو نیرو با یکدیگر در تضادّند.
اگر کشورهای ثروتمند قرار است دم از «تجارت آزاد» بزنند، بهتر است خودشان هم به آن پایبند باشند. اینکه کشورهای ثروتمند محصولات کشاورزی یارانه‌دار خود را به جهان سوم صادر می‌کنند تا با قیمتی ارزان‌تر از هزینه‌ی تولید داخلی آن کشورها بفروشند، به خودی خود مسئله‌ای قابل‌توجّه است؛ ولی اینکه بی‌درنگ پس از آن، از پذیرش کالاهای ارزان‌قیمت کشورهای دیگر به بهانه‌ی «دامپینگ» خودداری کنند، در واقع نمک پاشیدن بر زخم است.
حق با ترِنس کورکوران از روزنامه‌ی «نشنال‌پست» است: «این ایده که تجارت باید بیش از پیش بر پایه‌ی قوانین» و ساختارهای بوروکراتیک استوار باشد تا بازارهای آزاد، چنان ریشه‌دار شده که کمتر کسی ماهیّت اصلی تجارت آزاد را به یاد می‌آورد.» نکته‌ی طنزآمیز ماجرا اینجاست که بخش عمده‌ای از تقصیرها متوجّه سازمان تجارت جهان است، هرچند عوامل دیگری نیز در این میان سهم دارند. تجارت جهانی در تمام طول تاریخ تمدّن با شتاب پیش می‌رفت، بی‌آنکه نیازی به چنین نهادی باشد؛ نهادی که به تریبونی برای متعصّبان، طرفداران سیاست‌های حمایت‌گرایانه و کسانی‌که سودای تنظیم امور جهانی را در سر دارند، بدل شده است. وقتی بسیاری از طرفداران تجارت آزاد از تشکیل سازمان تجارت جهانی حمایت می‌کردند، آیا ساده‌لوح بودند یا رشوه گرفته بودند؟ به‌هرحال، سازمان تجارت جهانی دوست تجارت آزاد نیست.
#تجارت_آزاد #سازمان_تجارت_جهانی
#حمایت‌گرایی #بازار_آزاد #مزیت_نسبی
@Notes_On_Liberty
▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️▫️
✅ رسانه اقتصادی اجتماعی دورنمای اقتصاد
👇👇👇👇
@ECONVIEWS
❤6👎2👍1