🔺من دو مادر دارم

چندسال قبل بود، درست وقتی که مهاجرت‌ها شروع به اوج، گرفتند و گاهی در سایتها می‌نوشتند مهاجرت زنان ایرانی چند پله صعود کرد و یا در صدر نشست و اخبار رفتن و نرفتن مردم مثل حالا شده بود یکی از بحثهای مهم دورهمی آدمها.
یکی از همان روزها به دیدن دوست پزشکم رفتم. پدر و مادری آمده بودند برای عرض تشکر به رسم هر سال پیش خانم دکتر.
در خلال صحبتهاشون وقتی دیدم حال برخی از افراد را هم از یکدیگر می‌پرسند، متوجه شدم رابطه فامیلی هم بینشان برقرار است. مادر سالها قبل سرطان رحم گرفته بود و دکتر فرشته نجاتش شده بود. من هم آنجا بودم وقتی به دکتر هدیه دادند و قربان صدقه اش می‌رفتند.
در مطب زده شد و دخترشان هم داخل شد. از قبل گفته بودند که چند دقیقه دیگر، دخترشان هم می‌آید. دختر سمت دکتر آمد و سلام علیک سردی با او کرد. با آمدن دختر انگار سرمای گزنده‌ای در گرمای تابستانی گفتگوی دکتر و آن پدر و مادر وزیدن گرفت. پدر همان لحظه ساکت شد و رفت سمت صندلی‌های کنار راهرو نشست، اما مادر همچنان که به تعارف با دکتر مشغول بود، دستش را دور کمر دخترش هم گذاشته بود و در حین گفتگو او را به خود نزدیک‌تر می‌کرد.
دکتر به سمت من برگشت و گفت: دوست منم دکتره‌ها. مادر گفت: ماشاالله به شما، تخصص شما چیه خانم دکتر.
شصتم خبردار شد که احتمال زیاد فکر کردند پزشک هستم. سریع برگشتم گفتم پزشک نیستم، دانشجو دکتری جامعه‌شناسی‌ام.
با لبخند آهان کوتاهی گفت و اینبار پدر گفت: آفرین به شما، که درست را همینجا ادامه دادی.
دخترم شما قصد نداری به خارج از کشور مهاجرت کنی؟
گفتم: نه، از پاسخم لبخندی به چهره سالخورده‌اش نشست و با احتیاط گفت، چرا دخترم؟
گفتم: بخاطر مادرم.
همین دوکلمه کافی بود برای دویدن چندین حس متفاوت به صورت پدر. بلند برگشت گفت، آفرین به شما دختر قدرشناس. خدا شما را برای مادرتان حفظ کند و بعد بلافاصله برگشت به سمت دخترش و با یک حسرت و تشر مختصری گفت، ببین...
و دختر همان لحظه در حالیکه براق شده بود، گفت: قبلا در این مورد صحبت کردیم...دیدم دختر دستش را مشت کرده بود و چهره برافروخته‌اش عصبانیتش را داد می‌زد.
پدر باز سکوت کرد و با حالتی مستأصل برگشت سمت صندلی و نشست و بعد دستش را روی صورتش کشید. انگار میخواست عصبانیتش یا شاید نمیدانم اشکهایش را از چشمانش پاک کند. اما مادر با همان آرامش قبلی و با لبخندی مصنوعی ادامه گفتگو را از سر گرفت و گفت دخترم قراره بره استرالیا برای ادامه تحصیل.
من که پاسخم را دلیل ناراحتی دختر می‌دیدم، می‌خواستم جبران کرده باشم برای همین بلافاصله گفتم: آفرین چه عالی، موفق باشی، چه رشته‌ای؟
دختر با دلخوری گفت: کارشناسی معماری!
پدر را دیدم که سرش را به تأسف به آرامی تکان داد.
دکتر هم به دختر تبریک گفت و باهم وارد اتاق خانم دکتر شدند، تا قبل از سفر چکاپ شود. دختر در اتاق را که پشت سرش بست، پدرش رو به من گفت: نمی‌دونید من و مادرش چقدر التماسش کردیم که نرود، ولی به خرجش نرفت که نرفت.
مادر را نگاه کردم، دیگر از آن آرامش و لبخند مصنوعی خبری نبود، حالا او هم مثل همسرش غمگین بود و چروکهای صورتش بیشتر دیده می‌شد.
آرام گفتم: نگران نباشید، امیدوارم که زود برگرده پیشتون. دروغ گفتم، امیدی نداشتم...

یادم افتاد چندسال قبل که برای سپری کردن یک دوره کوتاه علمی از طرف دانشگاه راهی آلمان شده بودم، در هواپیما کنارم دختری نشسته بود که به زحمت فارسی صحبت می‌کرد. با حالتی پر غصه برگشت سمتم و گفت: هربار از ایران برمی‌گردم میخوام از غصه بمیرم. با تعجب نگاهش کردم و پرسیدم: چرا،خدا نکنه، چی شده؟
با فارسی درهم شکسته‌ای گفت، والدینم آلمان هستند، من از کودکی آنجا بودم، شیراز بدنیا آمدم ولی چهار پنج سالم بود رفتیم آلمان. حالا گاهی تنها بدون آنها ایران میام. اینجا مادربزرگ و پدربزرگم هستند، خیلی دوستشون دارم، عاشق ایرانم و هربار که میام نمیخواهم برگردم آلمان ولی بخاطر پدر و مادرم مجبورم...

چندسال اخیر یک سوال تکراری را از افراد مختلف شنیدم، حتی از نزدیکان خودم. اون هم اینکه با این رزومه چرا از ایران نمیری؟! و من هربار جواب دادم، بخاطر مادرم، چون طاقت دوری‌اش را ندارم.
اما از پارسال که صدای بمباران را در خاک ایران و خشم جنگنده‌های دشمن را از آسمان وطنم شنیدم پاسخم به این سوال که تکرارش بیشتر از قبل شده، کمی تغییر کرده است.
الان سرم را بالا می‌گیرم و شمرده می‌گویم:* بخاطر وطنم و مادرم تا تنها نباشند، تا تنها نمانم.*

🖋دکتر صالحه خدادادی
@EveDaughters

نشست تخصصی برخط (غیرحضوری)

انجمن ایرانی مطالعات قرآني و فرهنگ اسلامی با همکاری گروه پژوهشی مطالعات زنان و خانواده پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی برگزار می‌کند:

🔹تفکر مراقبتی و تاثیر آن بر خودانگاره زنان در دنیای معاصر

🔸سخنران:
دکتر مهرنوش هدایتی

🔸دبیر نشست:
دکتر معصومه ریعان

✔️زمان و مکان:
شنبه، ۹آبانماه ۱۴۰۵
ساعت:۱۰ تا ۱۲

پیوند ورود به نشست: https://webinar.ihcs.ac.ir/rooms/xza-6yw-vy3-5tt/join
@EveDaughters

دختر قوچانی

کتاب دختران قوچان اثر دکتر افسانه نجم آبادی به تفصیل به این واقعه دردناک در سال ۱۲۸۴ش، پرداخته است. واقعه‌ای که در صحن مجلس مشروطه نیز به آن پرداخته شد. تصنیف سروده شد و علما و شعرا در مذمت آن نوشتند و...
@EveDaughters

#نشست
زنان در بازار باروری و فرزندآوری

▪️سیمین کاظمی
▪️فاطمه موسوی ویایه
▪️حمیده دباغی
▪️زهره سعیدی

🗓شنبه 9 آبان 1405 از ساعت 14 تا 16

📍محل نشست: پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتیاطات واقع در: تهران، خیابان ولیعصر ، نرسیده به میدان ولیعصر، خیابان دمشق، شماره ۹

پخش آنلاین:
https://www.skyroom.online/ch/ricac/national-projects
@EveDaughters

بین تمام عوامل حضور زنان با بدن‌های کاریکاتوری در جامعه، سهم پزشکان معمولا نادیده گرفته می‌شود.
افراد آکادمیک با تحصیلات عالیه که باید کمترین توقع را بابت این ناهنجاری از ایشان داشت، درحالیکه سهم کاتالیزوری این قشر علمی بسیار پررنگ است.

طی گفتگویی که با یکی از پزشکان زیبایی مطرح تهران شد، ایشان بارها درخواست‌های غیرعادی به اصطلاح زیباجویان! را رد کرده است اما برخی همکارانش بخاطر منفعت مالی زیاد، به این جراحی‌ها تن داده‌اند.
@EveDaughters

📌گروه جامعه‌شناسی پزشکی و سلامت با همکاری گروه مطالعات‌ زنان انجمن جامعه‌شناسی ایران برگزار می‌کند:

🔍نشست مجازی:
«آندومتریوز؛ بیماری نامرئی! 
خوانشی بین‌رشته‌ای از تجربۀ بیماری، جنسیت و سلامت زنان»

سخنرانان:
▫️زهره کشاورز
پزشک، فلوشیپ طب جنسی، متخصص سلامت باروری
استاد تمام دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی

▫️ملیحه عرشی
دانشیار مددکاری اجتماعی دانشگاه علوم‌توانبخشی و سلامت اجتماعی

▫️نگار سراج
دانشجوی دکتری مددکاری اجتماعی دانشگاه علامه‌طباطبائی و مددکار اجتماعی حوزه سلامت

▫️فرزانه کشاورز میرزاخانی
دانش‌آموخته ارشد جامعه‌شناسی و راوی تجربه زیسته

دبیر نشست و سخنران: 
▫️شیرین احمدنیا
دانشیار جامعه‌شناسی دانشگاه علامه‌طباطبائی، 
مدیر گروه‌های جامعه‌شناسی پزشکی و سلامت و مطالعات زنان

🗓زمان: دوشنبه، ۱۱ آبان ۱۴۰۵ 
ساعت ۱۷ تا ۱۹

🔗لینک نشست:
https://meet.google.com/ysz-xrbw-ruj
@EveDaughters

انحراف در ستون فقرات بچه‌ها یعنی اسکولیوز در خیلی از مواقع بدون درد است و با رشد کودک این انحراف می‌تواند افزایش پیدا کند که به تبع درمان آن نیز سنگین‌تر خواهد بود.
والدین می‌توانند با امتحان این موارد در خانه از احتمال وجود این مشکل مطلع شوند.

@EveDaughters

نوجوانت فیلم پورن دیده؟
قبل از هر واکنشی اینو بخون:

➕اگر متوجه شدی نوجوانت فیلم پورن دیده، اولین کار تو تنبیه، تحقیر یا گرفتن گوشی نیست.قرار نیست با ترس و شرم، کنجکاوی نوجوان رو حل کنیم؛ چون ممکنه فقط یاد بگیره دفعه بعد پنهان‌کاری کنه.

➕آروم بمون و بگو:
«می‌خوام بدون قضاوت باهات حرف بزنم. دیدن این محتوا به معنی بد بودن تو نیست، اما این محتوا واقعی و آموزشی نیست و می‌تونه روی نگاهت به رابطه و بدن اثر بذاره.»

📌بعد بررسی کن:
🔹 چطور با این محتوا مواجه شده؟
🔹 چند بار اتفاق افتاده؟
🔹 کسی براش فرستاده یا خودش جست‌وجو کرده؟
🔹 آیا تحت فشار همسالان بوده؟

هدف، فقط گرفتن گوشی نیست؛ هدف آموزش، مرزبندی و ساختن رابطه‌ای امن برای گفت‌وگوست.

اگر واکنش والدین درست نباشه، مشکل اصلی ممکنه از «دیدن یک محتوا» به «پنهان‌کاری و بی‌اعتمادی» تبدیل بشه.
دکتر محسن امیری

@zistboommedia
@EveDaughters

برای آیینه خاتون، پیرزنی که در جوانی پانزده سال ریاست منطقه‌شان را به گفته خودش بعهده داشته در عرض ۲۴ساعت حدود پانصد میلیون جمع شد تا بتواند پای مصنوعی خود را عوض کند
#ایران_زیبا

@EveDaughters

بهای پنهان بهبود: داروهای ضدافسردگی و خاموشی میل جنسی زنان

✍🏽زهره رجبی، پژوهشگر مستقل در حوزه‌ی سلامت اجتماعی و شهری، دانش‌آموخته‌ی کارشناسی ارشد سلامت عمومی از دانشگاه اومئو

تلویزیون دولتی سوئد (SVT) هفته‌ی گذشته مستندی خبری پخش کرد درباره‌ی یکی از کم‌گفته‌ترین عوارض #داروهای_ضدافسردگی: اثر آن‌ها بر میل و توان جنسی.

این مستند ده‌دقیقه‌ای زندگی آماندا را دنبال می‌کند که در رسیدن به اوج لذت جنسی مشکل دارد، و یوهان که می‌گوید احساس می‌کند اخته شده است؛ هر دو درباره از دست رفتن میل جنسی پس از آغاز مصرف دارو صحبت می‌کنند.

مساله‌ای به گستردگی یک جامعه
در سال ۲۰۲۵ بیش از یک میلیون و ۲۶۰ هزار نفر در سوئد دست‌کم یک داروی ضدافسردگی از داروخانه گرفتند.

این درمان برای بسیاری بسیار کمک‌کننده است، اما می‌تواند #عوارض_جنسی مانند #کاهش_میل، دشواری در رسیدن به اوج لذت یا تاخیر در انزال نیز به همراه داشته باشد.

بنا بر پژوهش‌ها و کارشناسانی که SVT با آن‌ها گفت‌وگو کرده، تقریبا یک‌سوم تا نیمی از کسانی که داروهای گروه SSRI یا SNRI مصرف می‌کنند ممکن است دچار این عوارض شوند. سرترالین، فلوکستین، سیتالوپرام و اس‌سیتالوپرام از رایج‌ترین داروهای گروه SSRI هستند.

میکائیل تیگر، روان‌پزشک و دانشیار روان‌پزشکی، توضیح می‌دهد که این داروها می‌توانند بر انواع گوناگون انگیزه، از جمله میل جنسی، اثر بگذارند.

صدای زنان
آماندا که ده سال است دارو مصرف می‌کند، در این مستند می‌گوید دیگر هیچ کششی در او نمانده و این را مثل از دست دادن بخشی از خودش توصیف می‌کند.

زن دیگری که خواست نامش فاش نشود، از کم‌شدن حس بدنی و دشواری در رسیدن به اوج لذت گفت.

و زنی دیگر روایتی تلخ‌تر دارد: او و همسرش در بارورترین سال‌های زندگی‌اش اصلاً نمی‌توانستند رابطه‌ی جنسی داشته باشند و حالا برای بچه‌دار شدن دیر شده است.

#سکوت_پزشکان، تنهایی بیماران
شاید مهم‌ترین یافته‌ی این گزارش نه خودِ عارضه، بلکه سکوت پیرامون آن باشد. با اینکه این عوارض شایع‌اند، بیماران از نبودِ اطلاع‌رسانی و حمایت کافی از سوی نظام درمان می‌گویند؛ آماندا می‌گوید آرزو داشت در این زمینه بیشتر دیده می‌شد. این عوارض مدت‌ها دست‌کم گرفته می‌شد.

این #سکوت برای #زنان #سنگین‌تر است. میل جنسی زنان در پزشکی و در فرهنگ عمومی همیشه موضوعی حاشیه‌ای بوده؛ چیزی که یا نادیده گرفته می‌شود یا با «طبیعی است» و «مهم نیست» کنار گذاشته می‌شود.

بسیاری از زنان حتی نمی‌دانند که تغییری که تجربه می‌کنند ممکن است عارضه‌ی دارو باشد، و آن را به حساب خستگی، ندانستن چگونگی رابطه جنسی یا «ایراد» خودشان می‌گذارند.

وقتی عارضه با قطع دارو هم نمی‌رود
گزارش دیگر SVT به وضعیتی به نام PSSD می‌پردازد، یعنی #اختلال_جنسی پس از قطع داروهای SSRI.

این اصطلاح برای مشکلات جنسی‌ای به کار می‌رود که در دوره‌ی درمان پدید می‌آیند و پس از پایان درمان هم باقی می‌مانند؛ مشکلات مشابهی پس از داروهای SNRI نیز گزارش شده است.

سازمان داروی سوئد گزارش‌هایی درباره‌ی ده نفر با PSSD احتمالی دریافت کرده، اما نمی‌توان گفت این وضعیت چقدر شایع است.

یک مرور بین‌المللی در سال ۲۰۲۶ نتیجه گرفته که هنوز آزمایش پزشکی مشخصی برای تشخیص PSSD و درمانی با پشتوانه‌ی علمی کافی برای آن وجود ندارد.

پیچیدگی ماجرا
باید منصف بود: خودِ افسردگی هم می‌تواند میل جنسی را به‌شدت کاهش دهد. تجربه‌ها هم یکسان نیست؛ برخی پس از درمان افسردگی حتی بهبود میل جنسی را گزارش می‌کنند. پس مسأله درباره «استفاده از دارو بد است» نیست. موضوع این است که بیمار حق دارد پیش از آغاز درمان بداند چه چیزهایی ممکن است تغییر کند، و پس از آن جایی برای گفتن و شنیده شدن داشته باشد.

چه می‌شود کرد؟
• خودسرانه دارو را قطع نکنید؛ قطع ناگهانی می‌تواند خطرناک باشد.

• با پزشک خود صریح حرف بزنید. تغییر مقدار دارو، تغییر نوع دارو یا روش‌های دیگر قابل بررسی است.

• اگر پزشک موضوع را جدی نگرفت، حق دارید نظر پزشک دیگری را بخواهید.

• این تجربه را با زنان دیگر در میان بگذارید. سکوت، بخشی از مسأله است.

#سلامت_جنسی بخشی از سلامت ما است، نه بخشی تجملی یا شرم‌آور از هویت ما./دیده‌بان زنان
منابع:
• SVT، «Antidepressiva tog död på sexlusten: “Finns ingen drivkraft längre”»،2026

https://www.svt.se/nyheter/inrikes/antidepressiva-tog-dod-pa-sexlusten-finns-ingen-drivkraft-langre

• SVT، «Tio rapporter om
kvarstående sexuella besvär efter antidepp»،2026

• SVT، «Ställ dina frågor till läkaren och SVT:s reporter»
https://www.svt.se/nyheter/inrikes/stall-dina-fragor-till-lakaren-och-svts-reporter
@EveDaughters