فیلم آناتومی یک سقوط، پیرامون این مسئله است که چطور زن قدرتمند، خطرناک به حساب می‌آید. زن در دادگاه در برابر اتهام قتل شوهرش باید از خود دفاع کند اما در واقع او مجبور است به‌خاطر همه انتخاب‌هایش به عنوان یک زن پاسخگوی افکار عمومی باشد. روانکاو شوهر رو به زن می‌گوید «او احساس سرخوردگی می‌کرد، چون شما نمی‌گذاشتید احساس مردانگی داشته باشد.»
در جایی از فیلم زن به‌درستی می‌گوید «گاهی روابط یک زوج پرتنش می‌شود. هر دو سرگردان هستیم. گاهی تنها می‌جنگیم. گاهی کنار هم می‌جنگیم و گاهی با هم می‌جنگیم.»

فیلم فراتر از طرح بحران‌های زناشویی، نحوه بازنمایی زنان را به چالش می‌کشد و نشان می‌دهد زنی که نخواهد نقش قربانی در رابطه را بپذیرد، از سوی جامعه محکوم می‌شود.
وکیل زن رو به همه می‌گوید «تنها گناه ساندرا این است در زمینه‌ای که شوهرش شکست خورده، موفق شده.»
گناه بسیاری از زنان همین است که برای خودشان می‌جنگند و برنده می‌شوند اما دنیا، #زنان_بازنده را ترجیح می‌دهد.

#معرفی_فیلم

@cahiersdufeminisme
@EveDaughters

🎥 استناد احمد مجدزاده کارشناس ورزشی صدا و سیما به فتوای آیت‌الله #مکارم شیرازی درباره ورود #زنان به ورزشگاه:
حضور زنان در #ورزشگاه ضرورتی ندارد!/اخبار منتخب

@EveDaughters

🔻آمارهای تولد، فوت و ازدواج در سال۱۴۰۲

سازمان ثبت احوال اعلام کرد:

🔹آمار #تولد: استان #گیلان ( کمترین) و #سیستان_و_بلوچستان (بیشترین) تولد را در ۱۰ ماه سال ۱۴۰۲ ثبت کرده‌اند.

🔹آمار #وفات: استان #کهگیلویه_و_بویراحمد (کمترین) و #گیلان (بیشترین) وفات را در ۱۰ ماه سال ۱۴۰۲ ثبت کرده‌اند.

🔹آمار #ازدواج: استان #سمنان (کمترین) و استان‌های #آذربایجان_غربی و #خراسان_شمالی (بیشترین) ازدواج را در ۱۰ ماه سال ۱۴۰۲ ثبت‌ کرده‌اند./تسنیم


🔻۵۸ درصد متقاضیان #طلاق در ایران #زنان هستند.

🔸این آماری است که مدیرکل بهزیستی خراسان رضوی روز گذشته از وضعیت طلاق داده است!

🔹على فتحى آشتیانی رئیس سازمان روانشناسی و مشاوره ایران درباره وضعیت طلاق در ایران گفت:
یکی از مهمترین تغییرات اجتماعی طی یک دهه گذشته طلاق است طلاق در کشور ما با یک شیب و سرعت بالایی در حال پیشروی است نسبت ازدواج به طلاق در ۲۰ سال گذشته از ۱۲ به یک به کمتر از سه به یک رسیده است./تجارت نیوز

@SOCIAL_SCIENCE
@EveDaughters

فیلم #دخترگمشده(2014)

مرد در روز سالگرد ازدواجشان تصمیم گرفته است به زن بگوید که قصد جدایی از او را دارد اما همان روز زن ناپدید می‌شود. مرد به خواهرش می‌گوید: وقتی فهمیدم دیگر در خانه نیست، خوشحال شدم. بعد رو به دوربین‌ها می‌ایستد و چهره غمگین به خود می‌گیرد و می‌گوید که عاشق همسرش بوده است. همان لحظه دوست دختری که به مدت یک سال و نیم با او رابطه پنهانی داشته، از میان جمعیت نگاهش می‌کند و با تکان لبهایش به او می‌گوید: عوضی. مرد فکر می‌کند از ازدواجی که به ملال و تکرار رسیده، خلاص شده است اما نمی‌داند از نظر زن، ازدواج یعنی با هم می‌مانیم تا نابودی یکدیگر!

#گیلیان_فلین، نویسنده کتاب دختر گمشده که معمولا داستانهایش درباره #زنان_شرور و خطرناک است، بیان می‌کند که از این ایده که زنان همیشه خوب و معصوم و قربانی نشان داده می‌شوند، خسته شده‌ است.

آیا فیلم زن باهوش و جسور و مبارزی را به تصویر می‌کشد که حاضر نیست به عنوان یک زن قربانی در چرخه خشونت و خیانت باقی بماند و توسط شوهرش مورد سوءاستفاده مالی و جنسی قرار بگیرد و می‌کوشد نظام #مردسالاری را بر هم بزند و برنده بازی نابرابر در ازدواج شود؟
یا اینکه فیلم، خشونت، #تجاوز و قربانی شدن زنان پشت درهای بسته را توطئه و نقشه و سناریوی ساختگی زنان برای انتقام گرفتن از مردان نمایش می‌دهد و روایت زنان از ناامنی و  در خطر بودن و ناامنی ناشی از خشونت خانگی را زیر سوال می‌برد؟
یا اینکه فیلم نقش و تاثیر رسانه‌های جمعی بر درک ما از خشونت خانگی را به چالش می‌کشد و با نگاهی خودانتقادی نسبت به سینما نشان می‌دهد که چطور فیلم‌ها می‌توانند #خشونت علیه زنان را به مایه سرگرمی و هیجان یا به یک مسئله مهم و حساس بدل کنند؟


@cahiersdufeminisme
@EveDaughters

.
انجمن زنان پژوهشگر تاریخ با همکاری باشگاه اندیشه برگزار می‌کند:

نشستِ
تاریخ اجتماعی زوجه

با حضور
فاطمه موسوی
پژوهشگر جامعه‌شناسی

دوشنبه ۲۱ خرداد ۱۴۰۳
ساعت ۱۷

خیابان انقلاب، خیابان وصال شیرازی، کوچه نایبی، پلاک ۲۳، شبستان اندیشه

حضور برای عموم آزاد است
پخش از صفحه اینستاگرام لایو باشگاه اندیشه

📝درباره نشست را این‌جا بخوانید.

#تاریخ_اجتماعی #زوجه #فاطمه_موسوی #زنان_پژوهشگر_تاریخ #باشگاه_اندیشه

@zananepazhoheshgartarikh1396
@EveDaughters

روزنامه هم میهن: کسانی که تا دیروز برای دختران و زنان شاخ و شانه می‌کشیدند الان به خاطر جمع‌آوری رای آن را تکذیب می‌کنند!

روزنامه هم میهن نوشت:
🔹کسانی که تا دیروز شاخ‌وشانه می‌کشیدند و در برابر #زنان و #دختران این جامعه رجزخوانی می‌کردند و داعیه ارزش‌های انقلابی و اسلامی داشتند و صریحاً از برخورد با زنان صحبت می‌کردند، اکنون که نیاز به رای آنان دارند تکذیب می‌کنند و به فهم مخاطبان توهین می‌کنند و از خود تصویری وارونه به نمایش می‌گذارند. /خبرفوری

#انتخابات_۱۴۰۳
@EveDaughters

زنان چرا مهاجرت می‌کنند؟ هر یک درصد شاخص فلاکت، ۵ درصد مهاجرت زنان را تشدید می‌کند

🔺مردان و زنان در فرایند مهاجرت، انگیزه‌های متفاوتی دارند. از دید بسیاری مردان عمدتا با انگیزه‌های اقتصادی دست به مهاجرت می‌زنند، در حالی که زنان بیشتر به دلایل اجتماعی و فرهنگی مهاجرت می‌کنند. همچنین یکی از دلایل مهم مهاجرت زنان، نرخ پایین مشارکت در کشور محل اقامت آنها است. این نرخ پایین، خود نشان از مشکلات ساختاری و نهادی در بازار کار زنان است.

🔺 اغلب تبعیض‌های جنسیتی در بازار کار سبب می‌شود که نیروی کار زنان در فرایند رشد و توسعه اقتصادی کمتر به کار گرفته شوند. عدم هماهنگی بازار کار با افزایش سطح تحصیلات زنان می‌تواند به انگیزه مهاجرت آنان دامن زند. با توجه به فرصت‌های شغلی کم برای زنان و تورم مزمن در اقتصاد کشور، امروزه شاهد افزایش مهاجرت زنان نسبت چند سال قبل آن هستیم.

🔺کشورهای آمریکا، کانادا و آلمان جذاب‌ترین کشورهای مقصد مهاجرت زنان ایرانی بوده‌اند. در مورد ترکیب جنسیتی مهاجرت در بازه‌های پنج ساله ۱۹۹۰ تا ۲۰۲۰، سهم زنان از مهاجرت از ۴۲.۶ درصد در سال ۱۹۹۰ به ۴۶.۸۹ درصد در سال۲۰۲۰ افزایش یافته است.

🔺در یک بازه ۲۰ ساله تعداد مهاجران ایرانی در کشورهای مختلف افزایش یافته است و از ۵۲۱.۲۳۸ نفر در سال ۱۹۹۰ به ۱.۰۹۰.۱۹۶ نفر در سال ۲۰۲۰ رسیده است. تعداد زنان در این بازه ۲.۳۴ برابر شده و سهم آنان از کل مهاجران از ۴۲.۶۶درصد به ۴۶.۸۹درصد رسیده است.

🔺یکی از شاخص‌های مهم در زمینه مهاجرت هم در کشور مبداء و هم در کشور مقصد شاخص فلاکت است. این شاخص از جمع نرخ بیکاری و تورم بدست می‌آید و نشان‌دهنده سیمای اقتصادی هر کشور است زیرا اگر در کشوری قدرت خرید مردم کاهش پیدا کند و اشتغال متناسب با میزان تحصیل و مهارت آنها فراهم نشود، باعث افزایش انگیزه افراد برای کوچ کردن از سرزمین مادری به سمت کشورهایی با توان اقتصادی بالاتر می‌شود تا بتوانند سطح زندگی بهتری از نظر مادی و شغلی داشته باشند.

🔺 با وجود تورم، قدرت خرید و در نتیجه سطح رفاه مردم کاهش می‌یابد و با وجود بیکاری، جو ناامیدی از شرایط اقتصادی و اجتماعی بالا می‌رود که خود به نارضایتی از شرایط موجود منجر می‌شود. طبق برآورد انتظار داریم به ازای هر یک درصد افزایش شاخص فلاکت با فرض ثبات سایر شرایط، به طور میانگین مهاجرت زنان معادل ۴.۹۰۳ نفر افزایش یابد./ ایرنا پژوهش

#زنان #مهاجرت

📌لینک مطلب کامل:
https://payamema.ir/payam/115736
@EveDaughters

نخستین روزنامه‌نگار زن ایرانی

عزت ملک‌خانم، ملقب به اشرف‌السلطنه، همسر اعتمادالسطنه معروف، وزیر انطباعات دوره ناصرالدین‌شاه، نخستین زن خبرنگار در تهران قدیم است. خواندن قصه ملک خانم و ماجراهای گزارش های جالبش خالی از لطف نیست.
اشرف السطنه علاوه بر خبرنگار نخستین زن عکاس در تهران هم بود. البته از این بانو به‌عنوان نخستین زن عکاس هم یاد می‌شود. مهرشاد کاظمی، تهران‌پژوه، با بیان این مطلب می‌گوید: «سیدفرید قاسمی، پژوهشگر تاریخ مطبوعات ایران، در کتاب «مطبوعات ایرانی» با اشاره به این موضوع، از اشرف‌السلطنه به‌عنوان نخستین زن روزنامه‌نگار ایرانی یاد می‌کند و می‌نویسد «نخستین زن مطبوعات ایران عزت ملک‌خانم، دختر امامقلی میرزای عمادالدوله دولتشاهی است. در زمان حکمرانی پدرش در کرمانشاهان در سال ۱۲۴۱ به دنیا آمد. در سال ۱۲۵۰ با اعتمادالسلطنه که پیشخدمت شاه بود، ازدواج کرد و بعد از مدتی عنوان اشرف‌السلطنه گرفت و راهی تهران شد.»
ادامه را در لینک زیر بخوانید؛

https://ir-women.com/20103

#اشرف_السلطنه #عزت_ملک‌خانم #تاریخ_مطبوعات_ایران #زنان_پیشگام #روزنامه‌نگاری #تاریخ_تهران #زنان_ایرانی #زنان_خبرنگار
@EveDaughters

.
انجمن زنان پژوهشگر تاریخ با همکاری باشگاه اندیشه برگزار می‌کند:

گفت‌وگویی در معرفی کتاب
زن و جنسیت در پیش از تاریخ

با حضور مؤلفان:

سمانه نظیف (دانش‌آموخته دکتری باستان‌شناسی از دانشگاه تربیت‌مدرس)
دکتر حامد وحدتی‌نسب (استاد انسان‌شناسی پیش از تاریخ دانشگاه تربیت‌مدرس)

دوشنبه ۱۴ آبان ۱۴۰۳
ساعت ۱۷

خیابان انقلاب، خیابان وصال شیرازی، کوچه نایبی، پلاک ۲۳، شبستان اندیشه

حضور برای عموم آزاد و رایگان است
پخش از صفحه اینستاگرام لایو باشگاه اندیشه

#زنان_پژوهشگر_تاریخ #زن #جنسیت #پیشاتاریخ

@zananepazhoheshgartarikh1396
@EveDaughters

مطالعات زنان، فرمایشی، سفارشی و نمایشی است!

✍🏻 روح‌الله طالبی‌ توتی
پژوهش‌گر مطالعات جنسیت و زنان

١. در هفته‌ای که گذشت، سلسله رویدادهای طراحی الگوی تمدنی حکمرانی در حوزه‌ی زنان و خانواده، از سوی ستاد زن و خانواده‌ی شورای عالی انقلاب فرهنگی آغاز شد. ما، به نمایندگی از انجمن علمی مطالعات زنان دانشگاه تربیت مدرس، به همراه میهمانان دیگری از جامعه‌ی فعالان حوزه‌ی زنان و البته سیاست‌گذاری، در این نشست حضور داشتیم.

٢. در این نشست حدودا چهار ساعته، سخنرانان و البته بعد، برخی از میهمانان به بیان نظرات خود پرداختند. فارغ از ویژگی‌های خاص محتواهای ارائه‌شده و اهمیت و نکاتی که پیرامون هر کدام وجود داشت، نقدی جدی درباره‌ی تمام آنان روا بود: هیچ‌کدام از محتواها، نسبتی با حوزه‌ی زنان و خانواده نداشت!

٣. تنها یکی از سخنرانان، در خلال ارائه‌ی خود، به مسئله‌ی مهم زنانه‌سازی مطالعات زنان و زنانه‌زدایی از زمینه‌های تخصصی دیگر اشاره داشت. متاسفانه با گسترش میزان حضور زنان متخصص در لایه‌های میانی حکمرانی، این انتظار از سوی سطوح فراتر وجود دارد که این زنان به حوزه‌های تخصصی زنان گمارده شوند و صرف‌نظر از تخصص مرتبط یا غیر مرتبط، تنها در مقام مشاور یا معاون زنان به رسمیت شناخته شوند.

۴. پس از نشست، سریعاً این نقد را به صورت حضوری به رییس ستاد زن و خانواده‌ی شورای عالی انقلاب فرهنگی که به نحوی میزبان نیز بود، رساندیم. حرفمان این بود اگر در عنوان نشست به جای حوزه‌ی زنان، عنوان دیگری مثل صنعت، فرهنگ، علم و فناوری یا حتی سیاست خارجی می‌آمد، تغییری در محتواها ایجاد نمی‌کرد. پذیرفت، تایید کرد و این نقد را کاملاً وارد دانست. چه‌بسا او هم از شدت بی‌نسبتی مباحث با حوزه‌ی زنان، در شگفت بود.

۵. نقد دیگری که از سوی ما به این نشست و در کل، خطای رایجی در موارد مشابه وارد شد، خلط بررسی مسائل حوزه‌ی زنان و بررسی نقش زنان در حوزه‌های دیگر است. برای نمونه، حکمرانی در حوزه‌ی زنان ابداً به این معنا نیست که نقش زنان در حکمرانی را واکاویم، که البته آن هم در این میان جای دارد. این خطا حتی از سوی متخصصان حوزه‌ی زنان نیز کم و بیش رخ می‌دهد و نمایان‌گر نیاز عمیق جامعه‌ی ما به غور تخصصی در مطالعات زنان و جنسیت است تا در ابتدا مسئله‌بودگی آن روشن شود و سپس در میان‌رشته‌ای‌ها و بین‌رشته‌ای‌های آن گام بنهیم.
در نهایت، نقد دبیر انجمن، تقلیل حوزه‌ی حکمرانی زنان به خانه بود، گو این‌که زنان چه در لایه‌ی سیاست‌ورزی و چه سیاست‌گذاری، از عرصه‌ی عمومی و نقش‌آفرینی اجتماعی به‌دوراَند.

۶. مواجهه‌ی ما با این نشست، نه نخستین مواجهه از این سنخ است و نه آخرینِ آن خواهد بود. وضعیت مطالعات زنان در ایران، حتی پس از تجربه‌ی ناآرامی‌های ۴٠١ و توجه افسارگسیخته به مسئله‌ی زنان، خوب نیست. چون اضطراری به  متخصصان مطالعات زنان احساس نمی‌شود. زنانِ بسیاری به صرفِ زن بودن، متخصص زنان انگاشته‌شده‌ و بسیاری از متخصصان زنان به دلایل بسیار، به خارج از لایه‌ی اثرگذاری رسمی رانده‌شده‌اند. از این‌رو، هم تحصیل و هم فعالیت و هم جایگاه‌های مرتبط با این زمینه، به اموری فرمایشی، سفارشی و نمایشی بدل شده است. در این فضا، نمی‌توان حل مسائل زنان را انتظار داشت.

پ.ن: نباید انکار کرد که بسیاری از دانش‌آموختگان مطالعات زنان در این سال‌ها نیز - به جز بسیاری دیگر از فرهیختگان - از توانایی اثرگذاری ترویجی و تخصصی و درک اقتضائات کنشگری علمی در حیطه‌ی زنان بهره‌مند نبوده یا نتوانسته‌اند آن را چنان که شاید و باید به ظهور برسانند. امید که با ورود افراد توانمند و با دغدغه و اصیل به این حیطه، موازنه در آینده تغییر کند.

#مطالعات_زنان #زنان #حکمرانی

@tadaeeat
@EveDaughters

این بخش از نگاه رایج به «زن» آن‌هم زنی از خانواده سلطنتی ( همسر شاه) در دوره قاجار قابل تامل است:

‏«هر چه می‌خواهم وصف نمایم زیارت گنبد مطهر را عقلم نمی‌رسد که چه بنویسم. عاقلان کتاب‌ها نوشته‌اند. من بی‌عقل ضعیفه ناقص عقل چه عرض کنم که شایسته این بزرگوار باشد. زن چه عقل دارند که من باشم. عدم عقل من همین‌جا شهادت می‌دهد که امروز صبح از ترس باران مثل باران گریه می‌کردم و وقت نوشتن این مختصر هم اسم روز شنبه را فراموش کردم و شنبه را ننوشتم و خط نکشیدم و در تحت جمعه نوشتم اینجا معلوم می‌شود که من بیچاره از عدم عقل این نوع نوشتم ولی ترس باران بود که عید طایفه را فراموش نمودم. معلوم است باقی زن‌های دیگر را هم بدنام کردم چه کنم؟ آخر چقدر عذر بدتر از گناه بیاورم حالا ننوشتم شنبه عرض می‌کنم».

‏ سکینه سلطان وقارالدوله اصفهانی کوچک
‏همسر ناصرالدین‌شاه قاجار

#زنان_ناقص‌العقل

@EveDaughters

این سه سالِ سخت؛ قانون حجاب و مسئله‌ی سلیقه!

١. آن زمان که قصد داشتم پایان‌نامه‌ی ارشد را درباره‌ی سازوکار قانونی پلیس امنیت اخلاقی بنویسم، مدت‌ها با زنانی که توسط گشت ارشاد بازداشت می‌شدند گفت و گو می‌کردم. تصور دریافت مجوز برای ورود به مقر وزرا، دور از ذهن بود. هرچند با فوت مهسا امینی و انحلال عملی گشت ارشاد، موضوع پایان‌نامه تغییر کرد، اما داده‌های بسیار قابل‌توجهی جمع‌آوری شد که البته بخش مهمی از آن هم به لطف فیلترینگ، از میان رفت.

٢. مهم‌ترین مسئله‌ی زنان بازداشت‌شده، اعمال سلیقه‌ی ماموران در مورد پوشش آنان بود. من هم در طی گفت‌وگوها به این نتیجه رسیدم که معیار مشخصی برای بازداشت وجود ندارد. به یکی گفته بودند مانتویت دکمه ندارد. یکی دیگر شلوارش تنگ بوده. یکی از رنگ مناسبی استفاده نکرده. شال یکی مورد تایید نبوده. شگفت، دختری بود که پوشش او از نظر مامور همراه با ون مورد تایید نبود و بعد از بازداشت، توسط مامور مقر آزاد شد، چون از نظر او پوشش مناسبی داشت!

٣. خوب به یاد دارم که در بازدید از پزشکی قانونی، موقع بررسی حجاب، چندنفری تایید گرفتند و چند نفری نه. تفاوت پوشش آن‌ها برای ما روشن نبود. مسئله را اندازه‌ی مانتو عنوان کردند در‌حالی‌که مانتوی هر دو گروه روی زانو بود. حراست دانشگاه هم از این تفاوت سلیقه‌ها کم نداشت. در مورد اخیر، حراست، مهمان برنامه‌ی علمی را نیم ساعت نگه داشته بود چون از نظر آنان، پوششِ در غایتِ سادگیِ مهمان، مناسب نبود. ما هر چه دیگران را نگاه می‌کردیم، متوجه تفاوت پوششِ مناسبِ دیگرانی که اجازه‌ی ورود داشتند و پوششِ نامناسبِ مهمان که پشت درب‌ها مانده بود، نشدیم.

۴. قانون جدید حجاب که گویا بناست یکی دو روز دیگر ابلاغ شود، توسط حامیانش به قانون پایان گشت ارشاد نام‌بُردار شده و مهم‌ترین دفاع از آن، حذف برخورد فیزیکی و تعیین معیار مشخص پوشش برای جلوگیری از اعمال سلیقه عنوان شده است. درست است. این قانون خلاف رویه‌‌ی سابق، اعمال سلیقه را از دوش ماموران برداشته، اما در خود متن قانون آن را دخیل ساخته است! حقوقی‌ها می‌دانند باز‌گذاشتن راه اعمال سلیقه آن هم در یک قانون کیفری، چه تبعاتی می‌تواند داشته باشد.

۵. تنها برای نمونه، ماده‌ی ۴٨ این قانون، پوششی که  «مصداق اعانه بر اثم یا تهییج دیگران» باشد را برای زنان و مردان، ممنوع دانسته‌است. عجیب‌تر، افزودن قید  «خلاف عفت و اخلاق اسلامی» در مورد پوشش ممنوعِ مردان است. بیایید تصور کنیم زن یا مردی به استفاده از پوششی که موجب تهییج دیگران شده متهم شود. یا با مردی به خاطر پوشیدن لباس خلاف اخلاق اسلامی برخورد شود. چه کسی می‌تواند بگوید این کار خلاف قانون است؟ چه کسی می‌تواند اثبات کند خلاف قانون نیست؟ سلیقه؟!

۶. من و خیلی‌های دیگر، به این بحث که اصلا باید برای حجاب قانون نوشت یا نه و آیا اصلا حکومت باید وارد کنترل حجاب شود یا آن را به عرف واگذارد، ورود نمی‌کنیم. حداقل مواجهه‌ی من با این قانون، از این منظر نیست و روشن است که تجویز و نسخه‌پیچیدن یک‌طرفه برای جامعه‌ی ایران با این همه تکثر و چندصدایی، عِرض خود بردن و زحمتِ دگران داشتن است. پس بحث اصلی، له یا علیه اصل نگارش قانون درباره‌ی پوشش نیست. اما این که قانون نباید سلیقه‌ای نوشته شده باشد و مهم‌تر از آن، راه اعمال سلیقه را مفتوح نگذارد، آن‌قدر روشن است که بعید به نظر می‌رسد حتی نگارندگان این قانون هم با آن مخالف باشند.

٧. پس باید چه کار کرد؟ تجربه نشان داده در چنین مواردی، زمان همه چیز را روشن می‌کند. قانون حجاب قرار است سه سال به صورت آزمایشی اجرا شود. در این مدت، احتمالا عده‌ای کما فی‌السابق قربانی خطای اعمال سلیقه می‌شوند که با توجه به مجازات‌های مندرج در این قانون، برایشان پرتبعات‌تر است. در نهایت یا این قانون هم متروک می‌شود، یا تغییر ماهیت می‌دهد. احتمال کمی هم وجود دارد که چون رئیس‌جمهور از اجرایی نبودن این قانون گفته و رئیس مجلس و رئیس قوه‌ی قضاییه، هر دو بر امکان اصلاح این قانون صحه گذارده‌اند، گوش شنوایی از میان مسئولان، انتقادها را بشنود و پیش از رخ‌دادِ ناگواری، آن را اصلاح کنند. این‌بار منطبق بر واقعیت‌ها، ظرفیت‌ها، پیامدها، به دور از سلیقه و البته توسط حقوق‌دانان.

✍🏻 روح‌الله طالبی‌توتی
پژوهش‌گر مطالعات جنسیت و زنان

#حجاب #قانون #زنان #ایران

@tadaeeat
@EveDaughters

افزایش آمار خودکشی در ایران؛

🖋 عبدالرضا خزایی/ روزنامه نگار

🔹در حالی که بسیاری از کشورها موفق به کاهش نرخ خودکشی در دو دهه اخیر شده‌اند، آمارهای جدید در ایران نشان از بحران رو به رشد دارد. طبق گزارش حمید یعقوبی، رئیس انجمن پیشگیری از خودکشی، در سال ۱۴۰۲ نرخ خودکشی در ایران به ۹.۶ یا ۹.۷ درصد رسیده است. این در حالی است که در سال ۱۴۰۱ بیش از ۶ هزار نفر در کشور جان خود را از دست داده‌اند.

🔹استان‌های ایلام، کهگیلویه و بویراحمد، کرمانشاه، همدان و چهارمحال و بختیاری بیشترین میزان خودکشی را دارند.
#زنان خانه‌دار با ۳۲.۸ درصد، شاغلان و #دانش‌آموزان بیشترین آمار اقدام به خودکشی را داشته‌اند. این آمارها نه تنها نگران‌کننده است، بلکه به وضوح از افزایش مشکلات #اجتماعی و #روانی در ایران حکایت می‌کند.

🔹دلایل مختلفی برای افزایش خودکشی در ایران وجود دارد. #فشار_اقتصادی، بویژه در مناطق محروم، مشکلات روانی ناشی از تورم و بیکاری، و نبود فرهنگ‌سازی مناسب در زمینه سلامت روان، از عوامل اصلی این بحران است. در مناطقی مانند ایلام و کهگیلویه و بویراحمد، فشارهای اقتصادی و اجتماعی به شدت زندگی مردم را تحت تأثیر قرار داده است.

🔹علاوه بر این، تعصبات افراطی و #فشارهای_خانوادگی، به ویژه بر #دختران، باعث ایجاد احساس بی‌ارزشی و رنج‌های روانی شدید در این افراد می‌شود که در برخی موارد به خودکشی منتهی می‌گردد.

🔹دولت در برابر این بحران مسئول است. سال‌هاست که آمارهای نگران‌کننده خودکشی در کشور منتشر می‌شود، اما هیچ برنامه جدی و عملیاتی از سوی دولت برای مقابله با این بحران مشاهده نمی‌شود. نبود مراکز مشاوره روان‌شناختی در مناطق محروم، نبود برنامه‌های پیشگیرانه و بی‌توجهی به سلامت روان مردم از جمله دلایل مهم این وضعیت است.

🔹در حالی که در کشورهای دیگر خدمات مشاوره‌ای در دسترس است، در ایران مردم حتی از دسترسی به این خدمات محروم‌اند. این شرایط نگران‌کننده نشان می‌دهد که دولت در این زمینه از خود سلب مسئولیت کرده است. آیا زمان آن نرسیده که سلامت روان و پیشگیری از خودکشی‌ها در اولویت‌های اصلی دولت قرار گیرد؟/حوادث فوری

@EveDaughters

‍ لیلا خالد، مبارز فلسطینی در اثر خونریزی مغزی در بیمارستان بستری شد

کانون زنان ایرانی

ویجی پراشاد، روزنامه‌نگار، مورخ، مفسر و روشن‌فكر برجسته‌ی هندی، در شبکه‌ی ایکس (توییتر سابق) اعلام کرده که لیلا خالد، مبارز مشهور فلسطینی و از رهبران جبهه‌ی خلق برای آزادی فلسطین، در روزهای اخیر در اثر خونریزی مغزی در بیمارستان بستری شده است.
در ۲۹ اوت سال ۱۹۶۹، لیلا خالد عضوی از گروهی بود که هواپیمای بوئینگ ۷۰۷ پرواز شماره‌ی ۸۴۰ تی‌دبلیوای را که در مسیر رم به آتن در پرواز بود، ربودند و آن را در دمشق فرود آوردند. در طول این پرواز، خلبان هواپیما را مجبور کردند که از فراز حیفا بگذرد تا خالد بتواند محل تولدش را (که اجازه نداشت به آنجا بازگردد) ببیند. با وجود انفجاری که در هواپیما رخ داد، کسی در این واقعه صدمه ندید. پس از این هواپیماربایی، خالد برای مخفی‌سازی هویتش تحت چند عمل جراحی پلاستیک قرار گرفت.
در ۶ سپتامبر سال ۱۹۷۰، خالد و پاتریک آرگوئلو، از تابعین نیکاراگوئه، به ربودن پرواز شمارهٔ ۲۱۹ هواپیمای اسرائیلی، ال‌عال که از آمستردام به مقصد نیویورک در حال پرواز بود، دست زدند. این رویداد بخشی از چند هواپیماربایی هم‌زمان بود که توسط جبهه‌ی خلق برای آزادی فلسطین برنامه‌ریزی شده بود. آرگوئلو در این هواپیماربایی کشته و خالد دستگیر شد. خلبان هواپیما را به سمت فرودگاه هیث‌رو در لندن هدایت کرد و خالد در آنجا به پلیس تحویل داده شد.
در ۱ اکتبر همان سال، دولت انگلستان خالد را در یک برنامه‌ی تبادل زندانیان آزاد کرد. یک سال بعد، جبهه‌ی خلق برای آزادی فلسطین هواپیماربایی را به عنوان یک روش تاکتیکی کنار گذاشت. لیلا در هر دو هواپیما ربایی هیچ آسیبی به مسافران نزد.
خود لیلا خالد، هدف از این هواپیماربایی‌ها را جلب توجه جهانیان به آن‌چه در فلسطین در حال وقوع است، اعلام کرده بود.

#لیلا_خالد
#فلسطین
#زنان_فلسطینی
#کانون_زنان_ایرانی

@EveDaughters

تو قصاص نمی‌شوی!

١. فاطمه را پدرش کشت. با ضربات چاقو و در ملأ عام. گفتند به دلیل اختلافات خانوادگی. مادر و برادر فاطمه نگذاشتند نام قاتل روی اعلامیه ترحیم ثبت شود. آن‌ها ولیّ دم فاطمه‌اَند ولی چون قاتل، پدر مقتول است، اولیای دم نمی‌توانند او را قصاص کنند. مجازات قاتل اگر پدرِ مقتول باشد، دیه و نهایت چندسالی زندان است.

٢. موضوع پژوهش من برای درس فقه کیفری استدلالی، قصاص پدر در قتل فرزند است. این‌روزها میان کتب فقهی به‌دنبال ریشه‌های این حکم هستم. فقیهان تمام مذاهب اسلامی، متفق‌القول‌اَند که اگر قاتل پدر یا جدپدری مقتول باشد، قصاص نمی‌شود، به جز فقیهان مالکی. آنان شرایطی برای این حکم درنظر می‌گیرند و باور دارند اگر پدر فرزندش را بی‌دلیل و فجیعانه به‌قتل برساند، باید قصاص ‌شود. این رأی خاص مالکیان میان دیگر فقیهان مسلمان طرفداری ندارد.

٣. تمایز دیگری که در این حکم فقهی به‌چشم می‌خورد، تفاوت میان پدر و مادر است. فقیهان شیعه برخلاف فقیهان اهل سنت، چنین معافیتی را برای مادر قائل نیستند و تصریح کرده‌اند که معافیت از قصاص در صورت قتل فرزند، فقط مختص پدر و پدران اوست و مادر در صورت قتل فرزندش حتماً قصاص خواهد شد.

۴. به جز روایات، توجیهاتی که فقیهان برای اثبات این حکم آورده‌اند، جالب توجه است. برخی می‌گویند چون پدر علت وجود فرزند است، نمی‌توان به دلیل قتل او جانش را گرفت. مادر چه؟ در وجود فرزند نقشی ندارد؟ البته ارسطو باور داشت که زن در تشکیل جنین منفعل است!

۵. دیگرانی گفته‌اند پدر آن‌قدر نسبت به فرزندش مهر و عطوفت دارد که مگر در شرایط خاص دست به قتل فرزند نمی‌زند. مادر چه؟ نسبت به فرزند مِهری ندارد؟ البته آنان باور داشتند زن ناقص‌العقل است و تصمیمات احساسی می‌گیرد!

۶. در نهایت، دیدم که برخی فقیهان گفته‌ بودند قصاص مردی که فرزندش را کشته، با حرمت و شأن پدری و لزوم احسان به والدین منافات دارد. مادر چه؟ حرمتی ندارد؟ مگر مادر جزو والدین نیست؟ البته از نظر آنان، زن با مرد برابر نیست!

٧. غرض زیر سؤال بردن اصل این حکم نیست. چون هنوز به نتیجه‌ای قطعی در این‌باره نرسیده‌ام. مثلاً برخی از منظر سیاست جنایی، باور دارند حکم قصاص به قصد تأمین امنیت جانی و روانی جامعه در برابر قتل وضع شده و لازمه‌ی آن این است که اولیای دم امکان اجرا و مطالبه‌ی آن را داشته باشند. اما در صورتی که قاتل، پدر مقتول باشد، اولیای دم - یعنی مادر و خواهر و برادر مقتول - همسر و فرزند خود قاتل هستند و ممکن است به دلایل بسیاری چون ارتباط عاطفی، نگرانی از پیامدها و امنیت روانی، از قصاص قاتل صرف‌نظر کنند. شکی نیست که در این شرایط قاتل و اولیای دم در شرایط برابری نیستند و حکم به قصاص و سپردن آن به اولیای دم، نمی‌تواند مجازات بازدارنده‌ای باشد. از این رو به جای قصاص، باید مجازات درخور و بازدارنده‌ای برای پدر قاتل درنظر گرفت.

٨. دست‌کم مسئله‌ی من، تفاوت پدر و مادر در این حکم است. فقیهانی که همواره از قاعده‌ی تغلیب و الغای خصوصیت و احتیاط در دماء و بی‌شمار کاربست فقهی دیگر بهره‌می‌برند، چرا به زنان که می‌رسند، ناگهان به بن‌بست می‌خورند؟ حتی اگر آن زن، مادر باشد.

✍🏻 روح الله طالبی توتی
پژوهش‌گر مطالعات جنسیت و زنان

#قتل #قصاص #زنان #مادر #پدر #اسلام #حقوق #مجازات #قانون

@tadaeeat
@EveDaughters

راز بزرگ مارگارت بولکلی
اولین زن جراح
زن یا مرد؟!

تاریخ، پر از زن‌هایی است که علیرغم محدودیت‌ها، سخت جنگیده‌اند تا دنیا جای بهتری برای زیستن باشد.

#زنان_تاثیر_گذار

@EveDaughters

هیس! پسرها گریه نمی‌کنند!


١. گویا اخیراً روز جهانی پسر بوده. آن‌قدر به روز نداشتن در تقویم عادت کرده‌ایم که حتی برای یافتن فلسفه‌ی این نام‌گذاری هم انگیزه‌ای نداشتم. اما تلاش کردم خودم برای خودم فلسفه‌ای برای بزرگداشت روز پسر بسازم. مردانگی و اتفاقاً پسرانگی، حتی در عرصه‌ی پژوهش و تأملات نظرورزانه هم بسیار مغفول مانده. سال‌ها غلبه‌ی انگاره‌های مردسالارانه و توجه به جنسیت از منظر فمینیستی، باعث شده مردان و پسران و مؤلفه‌های جنسیتی مردانگی و پسرانگی کم‌تر مورد توجه قرار بگیرد.

٢. حتی اگر رادیکال‌ترین نگاه‌ها را به مسئله‌ی جنسیت داشته باشیم و برجسته کردن مطالعات زنان را از جهت ستم‌دیدگی تاریخی آنان تحت سلطه‌ی مردسالاری بدانیم، باز چشمانمان را بر گروهی از مردان و به‌ویژه پسران که اتفاقاً از همین نوع سلطه رنج می‌برند، بسته‌ایم. پسرانی که نمی‌خواهند به هنجارهای مردسالارانه تن بدهند، تجربه‌ی دردناک‌تری از انقیاد جنسیتی خواهند داشت.

٣. هنجارها و کلیشه‌های جنسیتی مردمحور نه‌تنها وجود دارد، که برمبنای عرف‌ و قوانین نانوشته، بازتولید و تثبیت می‌شوند. تجربه‌ی بسیاری از ما، تایید می‌کند که درمیان پسران نوجوان، بیش‌تر چیزها بر مبنای جنس تعریف می‌شود. هر چه مردتر باشی، مقبول‌تری. هر چه از «چیز»های زنانه فاصله داشته باشی، بیش‌تر برایت کف می‌زنند.

۴. چه چیزهایی زنانه‌ است؟ هر چیز که ردّی از عاطفه‌ و مدارا و لطافت و صلح داشته باشد! زور بازو و قدرت جنسی و ناسزاهای رکیک که متوجه مادران و خواهران و عمه‌ها می‌شود، وجه نه‌چندان پنهان این مردانگی است. پسران مؤدب، کم‌تر مرد به‌شمار می‌آیند و کافی است نتوانند به تعداد دخترهایی که تصاحب کرده‌اند بیفزایند، تا به کلی طرد شوند. همه‌چیز بر مبنای یک تفکیک و تمایز و طبقه‌بندی جنسیتی دشوار پیش می‌رود تا از دل این آزمون سخت، مردانِ مردتری بار بیایند.

۵. خانواده‌ها نیز پسرانشان را بر همین منوال تربیت می‌کنند. انگار که قرار باشد در عصر غارنشینان زندگی کنیم، هرچه پسرانی قدرتمندتر و باخشونت بار بیاورند که عزم جزمشان را هیچ‌جوره نمی‌توان تغییر داد و تا حد ممکن عطوفت و مراقبت و پروریدن و محبت را در وجودشان کشته‌اند، خوش‌حال‌ترند. از خطاهای پسران راحت‌تر می‌گذرند و امکان آزمون را بیش‌تر برایشان فراهم می‌کنند. بی‌توجه به این‌که این پسران در آینده، چه‌گونه قرار است تبدیل به مردان و پدرانی شوند که باید نسبت به همسرشان محبت داشته باشند.

۶. اگر کمی از زن‌محوری در مطالعات جنسیت فاصله بگیریم و اگر لختی بیندیشیم که توجه به مسائل زنان خود بر مبنای اهمیت احقاق حقوق و رعایت عدالت انسانی و الهی است که موجه می‌نماید، آن‌وقت شاید به تبعیضی که علیه مردان و به‌ویژه پسرانی که نمی‌خواهند تحت انقیاد باشند هم توجه کنیم.
«پسر که گریه نمی‌کند» بدیل همان نهی کلیشه‌ای «دختر که نمی‌خندد» است. ما انسانیم. هم می‌خندیم و هم می‌گرییم. هم به عاطفه نیاز داریم و هم به عزم. هم به اخلاق و هم به علم. ما همه انسان‌هایی هستیم که باید برای تحقق تعادل و عدالت تربیت شویم. گفتمان عدالت جنسیتی بدون باور هر دو جنس شکل نمی‌گیرد. همه‌ی ما زنان و مردان باید به این باور برسیم که منطقی، اخلاقی، عقلانی، دینی و انسانی است که نباید انسان‌هایی باشیم منحصر به جنبه‌های صرف ذکورت یا انوثت. باید انسانی باشیم، متعادل.

✍🏻 روح الله طالبی توتی
پژوهش‌گر مطالعات جنسیت و زنان

#جنسیت #مردان #زنان #انسان

@tadaeeat
@EveDaughters

اقدام فوری برای توقف
نسل‌کشی مبتنی بر جنسیت در غزه

  "A call for immediate global action to halt what Reem Alsalem describes as an unfolding 'femi-genocide'."

تاریخچه کوتاه:
ریم السالم، گزارشگر ویژه سازمان ملل در مورد خشونت علیه زنان و دختران، دلایل و پیامدهای آن، در سال‌های اخیر و در حوزه نقض حقوق زنان و دختران در مناطق جنگی از جمله #غزه تمرکز کرده است.
او در تاریخ ۱۷ ژوئیه ۲۰۲۵، او گزارشی منتشر کرد که در آن به وضعیت فاجعه‌بار #زنان و #دختران فلسطینی در غزه پرداخته و از جامعه جهانی خواست تا برای توقف آنچه او «#نسل‌کشی مبتنی بر #جنسیت» نامیده، اقدام فوری انجام دهد. این گزارش بر اساس داده‌های دقیق و مشاهدات میدانی تهیه شده است.

ریم السالم، گزارشگر ویژه سازمان ملل در مورد خشونت علیه زنان و دختران، در تاریخ ۱۷ ژوئیه ۲۰۲۵ از جامعه جهانی خواست تا تر چه سریع‌تر برای متوقف کردن آنچه او «قتل‌عام جنسیتی در حال وقوع» در غزه نامیده، اقدام کند. او گفت که میزان و نوع جرایمی که نیروهای اسرائیلی علیه زنان و دختران فلسطینی مرتکب شده‌اند، به حدی شدید است که مفاهیم موجود در قوانین و چارچوب‌های کیفری دیگر نمی‌توانند به‌خوبی آن را توضیح دهند.

نابودی عمدی زندگی و بدن‌ها در غزه

السالم تأکید کرد: «آنچه برای زنان و دختران فلسطینی اتفاق می‌افتد، خسارت جانبی جنگ نیست. این نابودی عمدی زندگی و بدن‌های آنهاست، فقط به این دلیل که فلسطینی و زن هستند.»

او به یافته‌های اخیر گزارش خود به شورای حقوق بشر اشاره کرد و گفت که اسرائیل به‌طور عمدی زنان و دختران فلسطینی را با هدف نابودی آنها و ادامه حیات مردم فلسطین می‌کشد و این را «نسل‌کشی مبتنی بر جنسیتی» نامید. بر اساس تخمین‌ها، زنان و دختران ۶۷ درصد از ۵۷,۶۸۰ فلسطینی کشته‌شده تا ۹ ژوئیه ۲۰۲۵ را تشکیل می‌دهند.

السالم افزود: «بیش از یک راه برای نسل‌کشی یک ملت وجود دارد. #نابودی_روانی آنها یکی از این روش‌هاست.»

او به رنج‌های شدید مادران فلسطینی اشاره کرد و گفت: «مادران مجبورند شاهد مرگ تدریجی، زخمی شدن، یا زنده به گور شدن فرزندانشان باشند که این هر روز بارها و بارها آنها را از نظر روانی نابود می‌کند. آسیب روانی که آنها و همه فلسطینی‌های غزه تحمل می‌کنند، حدی ندارد.»
بسیاری از زنان، از جمله مادران، در حالی که به دنبال غذا و آب برای خانواده‌هایشان بودند، کشته شده‌اند.

خشونت باروری در غزه

او همچنین به استفاده از #خشونت مربوط به #باروری  توسط اسرائیل اشاره کرده: «تخریب زیرساخت‌های بهداشتی غزه باعث شده ۱۵۰,۰۰۰ زن باردار و شیرده به مراقبت‌های ضروری دسترسی نداشته باشند. تخمین زده می‌شود که ۱۷,۰۰۰ نفر از این زنان و ۶۰,۰۰۰ کودک زیر پنج سال از سوءتغذیه حاد رنج می‌برند. از مارس ۲۰۲۵، دست‌کم ۶۰ کودک به دلیل گرسنگی جان باخته‌اند، پس از اینکه اسرائیل غذا، تجهیزات پزشکی و کمک‌های انسانی را مسدود کرد. او افزود که ۵۰,۰۰۰ کودک از اکتبر ۲۰۲۳ گزارش شده‌اند که کشته یا زخمی شده‌اند.

مسدود کردن ورود شیرخشک برای کودکان توسط اسرائیل

السالم اقدام اخیر اسرائیل بر مسدود کردن ورود شیرخشک برای کودکان را محکوم کرد و هشدار داد که کمبود سوخت نیز جان نوزادان در انکوباتورها را به خطر انداخته است. او گفت که ده‌ها نوزاد به‌صورت نارس به دنیا آمده‌اند، بسیاری پس از تولد مرده‌اند و برخی با جهش‌های ژنتیکی نادر متولد شده‌اند که احتمالاً به دلیل گرسنگی، ضربه روانی و قرار گرفتن در معرض مواد رادیواکتیو و سمی است.

خشونت جنسی و‌ تجاوز در غزه

ریم همچنین نسبت به گزارش‌های خشونت جنسی، از جمله تجاوز توسط نیروهای اسرائیلی، ابراز نگرانی کرد. او تأکید کرد که در غزه، شرایط ناامیدکننده، شلوغی و نبود خدمات کمک و حفاظت باعث افزایش خشونت جنسی، خشونت شریک زندگی و سایر سوءاستفاده‌ها شده است که اغلب توسط اعضای خانواده یا افراد دیگر در کامیونیتی انجام می‌شود.

السالم گفت: «خشونت و جنایاتی که زنان فلسطینی با آن روبه‌رو هستند، به‌حدی عادی شده که حالا به واقعیت پذیرفته‌شده‌ای حتی در سایر درگیری‌ها تبدیل شده است. دیگر کسی از وحشتی که زنان تجربه می‌کنند، تعجب نمی‌کند.»

او افزود: «با فروپاشی نظم مبتنی بر قانون و حفاظت‌هایی که برای غیرنظامیان فراهم می‌کند، وضعیت زنان و دختران فراتر از غزه و فلسطین در حال گسترش است و عواقب ویرانگری برای همه دارد.»

السالم از کشورها خواست که تمام تلاش خود را برای پایان دادن به نسل‌کشی در غزه، تضمین عدالت برای همه، و در نظر گرفتن تجربیات متفاوت زنان و دختران در فرآیندهای پاسخگویی به کار گیرند. او گفت: «ادامه حیات فلسطینی‌ها به این بستگی دارد. انسانیت جمعی ما و آینده‌مان به این وابسته است.

منبع:
https://www.ohchr.org/en/press-releases/2025/07/gaza-un-expert-denounces-genocidal-violence-against-women-and-girls
@EveDaughters

از هر پنج زن سالمند ایرانی چهار نفر به پوکی استخوان مبتلا است

۴۲‌ درصد از زنان بالای ۶۰ سال و ۳۷ درصد از زنان بالای ۵۰ سال در ایران دچار پوکی استخوان هستند. این رقم در سنین بالاتر افزایش می‌یابد و در افراد بالای ۷۵ سال به حدود ۸۰ درصد می‌رسد.

به‌عبارتی، از هر پنج زن بالای ۷۰ سال، چهار نفر به این بیماری مبتلا هستند.

مقایسه آمارهای اخیر با داده‌های گذشته نشان می‌دهد نرخ ابتلا در میان زنان ایرانی رشد قابل‌توجهی داشته است. در سال ۱۳۹۰ حدود ۲۰ درصد از زنان بالای ۵۰ سال در ایران دچار درجاتی از پوکی استخوان بودند، اما این رقم در سال‌های اخیر به ۳۷ درصد رسیده است.

#زنان_سالمند
#سلامت_زنان
منبع: جامعه‌شناسی زن روز

@EveDaughters

مرا از یاد نبر، نام دخترت را مریم بگذار

ترجمه: سپیده جدیری

کانون زنان ایرانی

مریم ابو دقه، خبرنگار فلسطینی، وصیت‌نامه‌ای به پسرش نوشته بود تا اگر کشته شد، به دست او برسد. این خبرنگار  در حملات روز دوشنبه‌ی اسرائیل به بیمارستان ناصر در غزه، در کنار تنی چند از همکارانش به شهادت رسید.
آن‌چه می‌خوانید، وصیت او به پسرش است.

«تو جان و دل مادری، غیث! پس از تو می‌خواهم که به جای گریه کردن، برایم دعا کنی. در این صورت می‌توانم همیشه خوشحال بمانم. دلم می‌خواهد با سخت‌کوشی‌ات، سرآمد بودن و توانایی‌هایت سربلندم کنی. دلم می‌خواهد موفق باشی عزیزدلم. دلم می‌خواهد که تو عزیزم مرا از یاد نبری. من هر کاری کردم تا تو احساس خوشحالی کنی، شاد و آسوده باشی و همه چیز برایت فراهم باشد. و وقتی بزرگ شدی، ازدواج کردی و دختردار شدی، اسمش را به یاد من، مریم بگذاری.
تو عشق من، قلب من، پشت و پناه من، جان من و پسری هستی که باعث افتخار من است. پس همواره از این‌که بشنوم آدم خوشنامی شده‌ای خوشحال خواهم شد. و ماموریتی که به تو می‌دهم، عبادت است و عبادت است و عبادت.»

بر اساس گزارش ابی سوئل، سردبیر خبرگزاری آسوشیتدپرس، غیث، پسر دوازده ساله‌ی مریم ابو دقه، در ماه‌های نخست نسل‌کشی، از غزه خارج شده بود. سوئل در پستی در شبکه‌ی اجتماعی ایکس (توییتر سابق) نوشت: «مریم ابو دقه نیز همچون تمام همکاران فلسطینی ما در غزه، یک قهرمان واقعی بود.»

خبرگزاری آسوشیتدپرس درباره‌ی مریم ابو دقه نوشته است که او اغلب در بیمارستان ناصر مستقر بود و وضعیت کودکان گرسنه‌ای را که دچار سوءتغذیه شده بودند، گزارش می‌داد.
به گفته‌ی منابع فلسطینی، در حملات روز دوشنبه‌ی اسرائیل به این بیمارستان،‌ دست‌کم بیست نفر که در میان آنها علاوه بر مریم، نام چهار خبرنگار دیگر نیز به چشم می‌خورد کشته و تنی چند نیز مجروح شده‌اند.

خبرگزاری رویترز در گزارش خود در این زمینه نوشته است که نخستین موشک اسرائیل که این بیمارستان را هدف قرار داده، به محل استقرار تیم‌های خبری در طبقه‌ی بالای آن اصابت کرده و منجر به کشته شدن «حسام المصری»، عکاس و فیلمبردار این خبرگزاری شده است. اما در حمله‌ی دومِ اسرائیل به این بیمارستان بوده که مریم ابو دقه (خبرنگار آزاد آسوشیتدپرس و ایندیپندنت عربی)، محمد سلامه (عکاس خبری الجزیره)، معاذ ابو طه (خبرنگار آزاد چند رسانه‌ی بین‌المللی از جمله رویترز) و احمد ابو عزیز (خبرنگار شبکه‌ی «قدس فید») جان باخته‌اند. «حاتم خالد» (عکاس خبری رویترز) نیز در اثر این حملات مجروح شده است.
بررسی‌های آماری خبرگزاری الجزیره حکایت از آن دارد که حملات اخیر، شمار خبرنگاران فلسطینیِ به شهادت رسیده در غزه را از هفتم اکتبر سال ۲۰۲۳ تا به امروز، به دست ‌کم ۲۷۳ تن رسانده است.

منبع: صفحه‌ی Wear The Peace در اینستاگرام و سایر خبرگزاری‌ها،

#خبرنگاران_زن
#زنان_فلسطینی

@EveDaughters