🎵🎶 اگر می‌توانستم چشمانم را ببندم
و رویاها دستان مرا می‌گرفتند،
برمی‌خاستم و بر آسمان‌های نو پرمی‌گشودم
و آن‌گاه حزن خود را فراموش می‌کردم.
اگر می‌توانستم در تخیل خود سفر کنم،
کاخ‌ها و شب‌هایی پرعشق خلق می‌کردم،
تا آنجا امیدهایم قد بکشند
و آن‌وقت دردهای‌مان را فراموش می‌کردیم
دنیایی که مردمان امروز را در آن می‌بینیم،
سیمایی انباشته از ظلم،بدبختی و رنج دارد
همراه با واقعیتی تلخ که همۀ خواسته‌هایمان را درو می‌کند
دنیایی که دیواره‌های استبداد بالاتر می‌رود
و همۀ خیالات و رویاهای‌مان را خرد می‌کند
و سیاهی و خودخواهی را در قلب‌ها می‌نشاند.

🎙#آمال_مثلوثی
ترجمه فرزادقبادی

@EveDaughters