دل‌تنگی
هر روز با تو
مشغول خشونت خانگی است
از اول صبح
که اخبار پریشانت می‌کند
وقتی می‌ترسی فقر
که دارد کوچه به کوچه
شهر را فتح می‌کند
به پشت در خانه رسیده باشد
تو و تمام زن‌هایی که با خودت
حبس خانگی‌شان کرده‌ای
جمعیتی نگران می‌شوید.

اخبار نیم‌روزی
به تو مژده می‌دهد:
نصف امروز تمام شد
با نصف دیگرش هم
مدارا کن
مثلا برو به آشپزخانه
عکس بگیر از شام
برای اشتراک گذاری در شبکه‌های اجتماعی

به زن‌هایی که با خودت
در خانه حصر کرده‌ای فکر کن
یک زن در سرت
دوست دارد گناه‌کار باشد
کوچه را به گناه بیندازد
خیابان را گناه‌کار کند
یک زن در لبهایت ذکر می‌خواند و استغفار می‌کند
زنی در قلبت
به اعترافات زن‌های دیگر گوش می‌‌دهد

در آشپزخانه
به چاقوها نگاه کن
که با صراحت تمام چاقو هستند
و قاشق و چنگال‌ها
که با تمام وجود
قاشق و چنگال هستند
و هر چیز دیگری
که کامل و دقیق
همان چیزی‌ست که باید باشد
اما آدمی
هرگز
صریح و دقیق و کامل
آدمی نبوده است

اخبار شام‌گاهی خسته‌ترت می‌کند
دلت می‌خواهد بگویی خسته‌ای
اما خودت هم می‌دانی
انسان خسته
هرگز سفره شام را جمع نمی‌کند.

برای تکمیل این شعر
نیاز دارم به دقت زنانه‌ات
نیاز دارم دقت کنی و به من بگویی
وقتی اشک روی رنده می‌چکد
آیا رنده می‌شود؟

#حسن_آذری

@EveDaughters