❤️ جریمههای مادری: تبعیض، اخراج و بیکاری
❕مادری برای بسیاری زنان معادل خروج از اقتصاد مزدی و طردشدن از بازار کار است.
مادر شدن، بهویژه در ایران، اغلب با ازدستدادن شغل و کاهش شدید فرصتهای شغلی همراه میشود. پدیدهای که در ادبیات اقتصاد جنسیت از آن با عنوان جریمه فرزندآوری (Child Penalty) یاد میکنند و به کاهش درآمد، کاهش فرصتهای شغلی و کندشدن یا توقف پیشرفت حرفهای پس از بچهدارشدن اشاره دارد.
جریمه فرزندآوری منحصر به ایران نیست اما تفاوت در نحوه مواجهه با آن قابلتوجه است. در بسیاری از کشورها، این جریمه از طریق سیاستهای رفاهی، مرخصیهای برابر برای والدین، خدمات مراقبت از کودک و حمایتهای بلندمدت شغلی و اجتماعی کنترل شده است و گفتمان عمومی، نقش مراقبتی والدین را در کنار حق آنها برای حضور در بازار کار به رسمیت میشناسد.
✅اما در ایران، قوانینی که بهظاهر باهدف حمایت از زنان باردار و مادران تدوین شده است، در عمل ناکارآمد است و عامل حذف زنان از بازار کار میشود. در نتیجه بیتوجهی به حق مادران برای حضور در اقتصاد مزدی، میتوان گفت که سیاستهای افزایش جمعیت و تحمیل مادری اجباری به زنان هم ادامه سیاستهایی است که «طرد خاموش» زنان را از بازار کار رقم میزنند.
مرخصی زایمان که در سیاستگذاری اجتماعی بهعنوان یکی از ابزارهای کلیدی برای حمایت از اشتغال پایدار زنان شناخته میشود، در ایران تاریخی پرفرازونشیب داشته است. تا پیش از سال ۱۳۹۲، مدت مرخصی زایمان برای زنان شاغل شش ماه بود. در همان سال، این مدت با اصلاحات قانونی و در راستای سیاستهای افزایش جمعیت و باهدف تشویق فرزندآوری به ۹ ماه افزایش یافت.
⚠️طبق گزارش رسمی سازمان تأمین اجتماعی در سال ۱۳۹۲، از میان ۱۴۵ هزار زنی که از مرخصی زایمان استفاده کرده بودند، حدود ۴۷ هزار نفر پس از بازگشت به کار، اخراج شدند یعنی تقریباً یکسوم.
مطابق آمار رسمی، نرخ مشارکت اقتصادی زنان در ایران به طور متوسط کمتر از ۱۵٪ است. بهعبارتدیگر، اکثریت زنان اساساً وارد بازار کار رسمی نمیشوند تا مشمول قوانین تأمین اجتماعی و مرخصی زایمان قرار بگیرند.
در نبود قوانین نظارتی برای تضمین بازگشت به کار زنان پس از مرخصی زایمان، و در غیبت ساختارهای حمایتی مثل مهدکودکهای عمومی و رایگان، سیاستگذاریهای اجتماعی بهجای اینکه «پل بازگشت» زنان به بازار کار باشد، به «در خروج» آنها تبدیل شده است. درِ خروجی که اغلب بیصدا، بی مقاومت و بی پیگیری حقوقی بسته میشود.
🔴این فرایند بخشی از جریمه فرزندآوری در بستر اقتصاد جنسیت در ایران است؛ جریمهای که در پوشش قانون، زنان را به حاشیه میراند و حق اشتغال پایدار را به امتیازی ناپایدار بدل میکند که با ازدواج به دست شوهر و با فرزندآوری به دست کارفرما محدود میشود.
#مادری
#اشتغال_زنان
✅ادامه مطلب
@EveDaughters
❕مادری برای بسیاری زنان معادل خروج از اقتصاد مزدی و طردشدن از بازار کار است.
مادر شدن، بهویژه در ایران، اغلب با ازدستدادن شغل و کاهش شدید فرصتهای شغلی همراه میشود. پدیدهای که در ادبیات اقتصاد جنسیت از آن با عنوان جریمه فرزندآوری (Child Penalty) یاد میکنند و به کاهش درآمد، کاهش فرصتهای شغلی و کندشدن یا توقف پیشرفت حرفهای پس از بچهدارشدن اشاره دارد.
جریمه فرزندآوری منحصر به ایران نیست اما تفاوت در نحوه مواجهه با آن قابلتوجه است. در بسیاری از کشورها، این جریمه از طریق سیاستهای رفاهی، مرخصیهای برابر برای والدین، خدمات مراقبت از کودک و حمایتهای بلندمدت شغلی و اجتماعی کنترل شده است و گفتمان عمومی، نقش مراقبتی والدین را در کنار حق آنها برای حضور در بازار کار به رسمیت میشناسد.
✅اما در ایران، قوانینی که بهظاهر باهدف حمایت از زنان باردار و مادران تدوین شده است، در عمل ناکارآمد است و عامل حذف زنان از بازار کار میشود. در نتیجه بیتوجهی به حق مادران برای حضور در اقتصاد مزدی، میتوان گفت که سیاستهای افزایش جمعیت و تحمیل مادری اجباری به زنان هم ادامه سیاستهایی است که «طرد خاموش» زنان را از بازار کار رقم میزنند.
مرخصی زایمان که در سیاستگذاری اجتماعی بهعنوان یکی از ابزارهای کلیدی برای حمایت از اشتغال پایدار زنان شناخته میشود، در ایران تاریخی پرفرازونشیب داشته است. تا پیش از سال ۱۳۹۲، مدت مرخصی زایمان برای زنان شاغل شش ماه بود. در همان سال، این مدت با اصلاحات قانونی و در راستای سیاستهای افزایش جمعیت و باهدف تشویق فرزندآوری به ۹ ماه افزایش یافت.
این افزایش تصویب شد، اما در عمل باعث شد بسیاری از زنان پس از استفاده از مرخصی زایمان نتوانند به کار برگردند.
⚠️طبق گزارش رسمی سازمان تأمین اجتماعی در سال ۱۳۹۲، از میان ۱۴۵ هزار زنی که از مرخصی زایمان استفاده کرده بودند، حدود ۴۷ هزار نفر پس از بازگشت به کار، اخراج شدند یعنی تقریباً یکسوم.
مطابق آمار رسمی، نرخ مشارکت اقتصادی زنان در ایران به طور متوسط کمتر از ۱۵٪ است. بهعبارتدیگر، اکثریت زنان اساساً وارد بازار کار رسمی نمیشوند تا مشمول قوانین تأمین اجتماعی و مرخصی زایمان قرار بگیرند.
در نبود قوانین نظارتی برای تضمین بازگشت به کار زنان پس از مرخصی زایمان، و در غیبت ساختارهای حمایتی مثل مهدکودکهای عمومی و رایگان، سیاستگذاریهای اجتماعی بهجای اینکه «پل بازگشت» زنان به بازار کار باشد، به «در خروج» آنها تبدیل شده است. درِ خروجی که اغلب بیصدا، بی مقاومت و بی پیگیری حقوقی بسته میشود.
🔴این فرایند بخشی از جریمه فرزندآوری در بستر اقتصاد جنسیت در ایران است؛ جریمهای که در پوشش قانون، زنان را به حاشیه میراند و حق اشتغال پایدار را به امتیازی ناپایدار بدل میکند که با ازدواج به دست شوهر و با فرزندآوری به دست کارفرما محدود میشود.
#مادری
#اشتغال_زنان
✅ادامه مطلب
@EveDaughters
👍7😢1