🎞 فیلم فردایی هنوز هست

مادر از صبح تا شب کار کرده و پول درآورده است.  پدر با خشونت و تحقیر پولهایش را از او می‌گیرد و کتکش می‌زند و به او فاحشه می‌گوید.
هر بار که مرد، دلیا را کتک می‌زند و بعد به زور با او رابطه جنسی برقرار می‌کند، در توجیه کارش می‌گوید: می‌دونی که من توی جنگ بودم. در واقع مرد شکست‌خورده در جنگ با خشونت علیه زن، مردانگی‌ خدشه‌دارشده‌اش را احیا و ترمیم می‌کند.

مادر می‌تواند برود، با مرد محبوب قدیمی‌اش اما می‌ماند تا دخترش شبیه خودش نشود. در انتها با تصمیم تکان‌دهنده‌ای که مادر و دختر می‌گیرند، نه فقط سرنوشت خود، بلکه سرنوشت همه زنان را تغییر می‌دهند. گزینه‌ای که سینما معمولا پیش روی زنان فراموش‌شده در زندگی زناشویی می‌گذارد، ترک خانه و تجربه عشقی خارج از ازدواج است اما دالیا به عصیانی دیگر دست میزند و برای تغییری بزرگتر از خانه قدم بیرون می‌گذارد.

#کورتلزی، فیلم را در پنجاه‌سالگی‌اش درباره یک زن خانه‌دار معمولی تحت خشونت خانگی در سال ۱۳۴۶ ایتالیا ساخته است تا نشان دهد زنان معمولی بسیاری، کشور ایتالیا را ساخته‌اند.

@cahiersdufeminisme
@EveDaughters