🔹بچههای انتظار؛ رنج مادری از زندان
علی و کیانا فرزندان نوجوان «نرگس محمدی»، فعال حقوق بشر زندانی، در پیامی ویدیویی از مردم خواستهاند صدای آنها باشند تا آنها بتوانند صدای مادرشان را بشنوند.
نرگس محمدی نزدیک به ۱۱ ماه است که اجازه تماس با فرزندانش را که در پاریس زندگی میکنند، نداشته است. نرگس سال ۱۳۷۸ با «تقی رحمانی»، نویسنده و فعال سیاسی، ازدواج کرد و سال ۱۳۸۶ علی و کیانا فرزندان دوقلوی آنها به دنیا آمدند.
بارها دستگیری و فشار نهادهای امنیتی بر تقی رحمانی باعث شد او سال ۱۳۹۰ ایران را به مقصد فرانسه ترک کند و علی و کیانا سالها از پدر دور باشند. آنها پس از بازداشت مادرشان در تابستان ۱۳۹۶ چارهای جز سفر به پاریس و بودن در کنار پدرشان را نداشتند.
حالا یازده ماه است که حتی نتوانستهاند صدای مادرشان را از پای تلفن بشنوند. نرگس محمدی در این مدت بارها در زندان به مقامات قضایی نامه نوشت و از آنها خواست تا امکان صحبت با فرزندانش را که حق قانونی او به عنوان یک زندانی است فراهم آورند، اما این اتفاق هنوز میسر نشده است. خانم محمدی در یکی از نامههای خود نوشته است: «ای کاش لااقل صدایتان را میشنیدم. بارها تقاضای تلفن دادهام اما با آن مخالفت شده است.
میگویند چون من زندانی امنیتی هستم و پدرتان تقی رحمانی است اجازه تماس تلفنی ندارم.»
پس از انتشار ویدیوی علی و کیانا، کاربران توییتر با هشتگ «صدای نرگس باش» خواستار تحقق این خواسته شدهاند. این هشتگ طی چند ساعت صدها بار مورد استفاده قرار گرفته و بازنشر شده است.
عدم امکان تماس مادر زندانی با فرزند البته تنها مختص نرگس محمدی و فرزندانش نیست.
مادران زندانی زیادی هستند که در مقاطعی قادر به ملاقات، حرف زدن با کودکان خود و یا حتی گرفتن مرخصی پس از سالها زندان نشدهاند. در واقع محدودیت امکان ارتباط مادر زندانی با کودکانش یکی از اهرمهای آزار و اذیت و تحت فشار قرار دادن زن زندانی است تا علاوه بر محدودیتهای دیگر، از حق شنیدن صدا یا صورت و لمس فرزندانش نیز محروم شود.
گزارش نیلوفر رستمی را در ایران وایر بخوانید👇
#اخبار_ایران #نرگس_محمدی #صدای_نرگس_باش #مادران_زندانی
@Farsi_Iranwire
علی و کیانا فرزندان نوجوان «نرگس محمدی»، فعال حقوق بشر زندانی، در پیامی ویدیویی از مردم خواستهاند صدای آنها باشند تا آنها بتوانند صدای مادرشان را بشنوند.
نرگس محمدی نزدیک به ۱۱ ماه است که اجازه تماس با فرزندانش را که در پاریس زندگی میکنند، نداشته است. نرگس سال ۱۳۷۸ با «تقی رحمانی»، نویسنده و فعال سیاسی، ازدواج کرد و سال ۱۳۸۶ علی و کیانا فرزندان دوقلوی آنها به دنیا آمدند.
بارها دستگیری و فشار نهادهای امنیتی بر تقی رحمانی باعث شد او سال ۱۳۹۰ ایران را به مقصد فرانسه ترک کند و علی و کیانا سالها از پدر دور باشند. آنها پس از بازداشت مادرشان در تابستان ۱۳۹۶ چارهای جز سفر به پاریس و بودن در کنار پدرشان را نداشتند.
حالا یازده ماه است که حتی نتوانستهاند صدای مادرشان را از پای تلفن بشنوند. نرگس محمدی در این مدت بارها در زندان به مقامات قضایی نامه نوشت و از آنها خواست تا امکان صحبت با فرزندانش را که حق قانونی او به عنوان یک زندانی است فراهم آورند، اما این اتفاق هنوز میسر نشده است. خانم محمدی در یکی از نامههای خود نوشته است: «ای کاش لااقل صدایتان را میشنیدم. بارها تقاضای تلفن دادهام اما با آن مخالفت شده است.
میگویند چون من زندانی امنیتی هستم و پدرتان تقی رحمانی است اجازه تماس تلفنی ندارم.»
پس از انتشار ویدیوی علی و کیانا، کاربران توییتر با هشتگ «صدای نرگس باش» خواستار تحقق این خواسته شدهاند. این هشتگ طی چند ساعت صدها بار مورد استفاده قرار گرفته و بازنشر شده است.
عدم امکان تماس مادر زندانی با فرزند البته تنها مختص نرگس محمدی و فرزندانش نیست.
مادران زندانی زیادی هستند که در مقاطعی قادر به ملاقات، حرف زدن با کودکان خود و یا حتی گرفتن مرخصی پس از سالها زندان نشدهاند. در واقع محدودیت امکان ارتباط مادر زندانی با کودکانش یکی از اهرمهای آزار و اذیت و تحت فشار قرار دادن زن زندانی است تا علاوه بر محدودیتهای دیگر، از حق شنیدن صدا یا صورت و لمس فرزندانش نیز محروم شود.
گزارش نیلوفر رستمی را در ایران وایر بخوانید👇
#اخبار_ایران #نرگس_محمدی #صدای_نرگس_باش #مادران_زندانی
@Farsi_Iranwire
IranWire | خانه
بچههای انتظار؛ رنج مادری از زندان
Forwarded from Iranwire
🔹بچههای انتظار؛ رنج مادری از زندان
علی و کیانا فرزندان نوجوان «نرگس محمدی»، فعال حقوق بشر زندانی، در پیامی ویدیویی از مردم خواستهاند صدای آنها باشند تا آنها بتوانند صدای مادرشان را بشنوند.
نرگس محمدی نزدیک به ۱۱ ماه است که اجازه تماس با فرزندانش را که در پاریس زندگی میکنند، نداشته است. نرگس سال ۱۳۷۸ با «تقی رحمانی»، نویسنده و فعال سیاسی، ازدواج کرد و سال ۱۳۸۶ علی و کیانا فرزندان دوقلوی آنها به دنیا آمدند.
بارها دستگیری و فشار نهادهای امنیتی بر تقی رحمانی باعث شد او سال ۱۳۹۰ ایران را به مقصد فرانسه ترک کند و علی و کیانا سالها از پدر دور باشند. آنها پس از بازداشت مادرشان در تابستان ۱۳۹۶ چارهای جز سفر به پاریس و بودن در کنار پدرشان را نداشتند.
حالا یازده ماه است که حتی نتوانستهاند صدای مادرشان را از پای تلفن بشنوند. نرگس محمدی در این مدت بارها در زندان به مقامات قضایی نامه نوشت و از آنها خواست تا امکان صحبت با فرزندانش را که حق قانونی او به عنوان یک زندانی است فراهم آورند، اما این اتفاق هنوز میسر نشده است. خانم محمدی در یکی از نامههای خود نوشته است: «ای کاش لااقل صدایتان را میشنیدم. بارها تقاضای تلفن دادهام اما با آن مخالفت شده است.
میگویند چون من زندانی امنیتی هستم و پدرتان تقی رحمانی است اجازه تماس تلفنی ندارم.»
پس از انتشار ویدیوی علی و کیانا، کاربران توییتر با هشتگ «صدای نرگس باش» خواستار تحقق این خواسته شدهاند. این هشتگ طی چند ساعت صدها بار مورد استفاده قرار گرفته و بازنشر شده است.
عدم امکان تماس مادر زندانی با فرزند البته تنها مختص نرگس محمدی و فرزندانش نیست.
مادران زندانی زیادی هستند که در مقاطعی قادر به ملاقات، حرف زدن با کودکان خود و یا حتی گرفتن مرخصی پس از سالها زندان نشدهاند. در واقع محدودیت امکان ارتباط مادر زندانی با کودکانش یکی از اهرمهای آزار و اذیت و تحت فشار قرار دادن زن زندانی است تا علاوه بر محدودیتهای دیگر، از حق شنیدن صدا یا صورت و لمس فرزندانش نیز محروم شود.
گزارش نیلوفر رستمی را در ایران وایر بخوانید👇
#اخبار_ایران #نرگس_محمدی #صدای_نرگس_باش #مادران_زندانی
@Farsi_Iranwire
علی و کیانا فرزندان نوجوان «نرگس محمدی»، فعال حقوق بشر زندانی، در پیامی ویدیویی از مردم خواستهاند صدای آنها باشند تا آنها بتوانند صدای مادرشان را بشنوند.
نرگس محمدی نزدیک به ۱۱ ماه است که اجازه تماس با فرزندانش را که در پاریس زندگی میکنند، نداشته است. نرگس سال ۱۳۷۸ با «تقی رحمانی»، نویسنده و فعال سیاسی، ازدواج کرد و سال ۱۳۸۶ علی و کیانا فرزندان دوقلوی آنها به دنیا آمدند.
بارها دستگیری و فشار نهادهای امنیتی بر تقی رحمانی باعث شد او سال ۱۳۹۰ ایران را به مقصد فرانسه ترک کند و علی و کیانا سالها از پدر دور باشند. آنها پس از بازداشت مادرشان در تابستان ۱۳۹۶ چارهای جز سفر به پاریس و بودن در کنار پدرشان را نداشتند.
حالا یازده ماه است که حتی نتوانستهاند صدای مادرشان را از پای تلفن بشنوند. نرگس محمدی در این مدت بارها در زندان به مقامات قضایی نامه نوشت و از آنها خواست تا امکان صحبت با فرزندانش را که حق قانونی او به عنوان یک زندانی است فراهم آورند، اما این اتفاق هنوز میسر نشده است. خانم محمدی در یکی از نامههای خود نوشته است: «ای کاش لااقل صدایتان را میشنیدم. بارها تقاضای تلفن دادهام اما با آن مخالفت شده است.
میگویند چون من زندانی امنیتی هستم و پدرتان تقی رحمانی است اجازه تماس تلفنی ندارم.»
پس از انتشار ویدیوی علی و کیانا، کاربران توییتر با هشتگ «صدای نرگس باش» خواستار تحقق این خواسته شدهاند. این هشتگ طی چند ساعت صدها بار مورد استفاده قرار گرفته و بازنشر شده است.
عدم امکان تماس مادر زندانی با فرزند البته تنها مختص نرگس محمدی و فرزندانش نیست.
مادران زندانی زیادی هستند که در مقاطعی قادر به ملاقات، حرف زدن با کودکان خود و یا حتی گرفتن مرخصی پس از سالها زندان نشدهاند. در واقع محدودیت امکان ارتباط مادر زندانی با کودکانش یکی از اهرمهای آزار و اذیت و تحت فشار قرار دادن زن زندانی است تا علاوه بر محدودیتهای دیگر، از حق شنیدن صدا یا صورت و لمس فرزندانش نیز محروم شود.
گزارش نیلوفر رستمی را در ایران وایر بخوانید👇
#اخبار_ایران #نرگس_محمدی #صدای_نرگس_باش #مادران_زندانی
@Farsi_Iranwire
IranWire | خانه
بچههای انتظار؛ رنج مادری از زندان
🔹ادعای مدیرکل زندانهای زنجان علیه نرگس محمدی
مدیرکل زندانهای استان زنجان ادعا کرده که «بارها اجازه تماس با فرزندان را به نرگس محمدی دادهایم، اما مایل به صحبت نبود.»
محمد جوادی مدعی شده که «تلفن در اختیار نرگس محمدی بوده و میتواند با خانوادهاش تماس داشته باشد.»
جوادی ادامه داده «در خصوص ملاقات نیز هیچ گونه محدودیتی برای وی وجود ندارد به طوری که آخرین ملاقات وی به ۲۶ تیر ماه برمیگردد که با خواهرش رویا محمدی بوده است.»
این مقام مسئول همچنین گفته «طبق قوانین تماس با خارج از کشور چند سری اجازه تماس داده شده که خود خانم محمدی تمایل به برقراری تماس نداشته است.»
دو روز پیش علی و کیانا فرزندان نوجوان «نرگس محمدی»، فعال حقوق بشر زندانی، در پیامی ویدیویی از مردم خواستهاند صدای آنها باشند تا آنها بتوانند صدای مادرشان را بشنوند.
نرگس محمدی نزدیک به ۱۱ ماه است که اجازه تماس با فرزندانش را که در پاریس زندگی میکنند، نداشته و همین مساله با اعتراض گروه زیادی از کاربران در شبکههای اجتماعی همراه شده است.
نرگس سال ۱۳۷۸ با «تقی رحمانی»، نویسنده و فعال سیاسی، ازدواج کرد و سال ۱۳۸۶ علی و کیانا فرزندان دوقلوی آنها به دنیا آمدند.
بارها دستگیری و فشار نهادهای امنیتی بر تقی رحمانی باعث شد او سال ۱۳۹۰ ایران را به مقصد فرانسه ترک کند و علی و کیانا سالها از پدر دور باشند.
آنها پس از بازداشت مادرشان در تابستان ۱۳۹۶ چارهای جز سفر به پاریس و بودن در کنار پدرشان را نداشتند و در حال حاضر در پاریس زندگی میکنند، اما مدتهاست که نتوانستهاند با مادر خود گفتگو کنند.
#اخبار_ایران #نرگس_محمدی #صدای_نرگس_باش
@Farsi_Iranwire
مدیرکل زندانهای استان زنجان ادعا کرده که «بارها اجازه تماس با فرزندان را به نرگس محمدی دادهایم، اما مایل به صحبت نبود.»
محمد جوادی مدعی شده که «تلفن در اختیار نرگس محمدی بوده و میتواند با خانوادهاش تماس داشته باشد.»
جوادی ادامه داده «در خصوص ملاقات نیز هیچ گونه محدودیتی برای وی وجود ندارد به طوری که آخرین ملاقات وی به ۲۶ تیر ماه برمیگردد که با خواهرش رویا محمدی بوده است.»
این مقام مسئول همچنین گفته «طبق قوانین تماس با خارج از کشور چند سری اجازه تماس داده شده که خود خانم محمدی تمایل به برقراری تماس نداشته است.»
دو روز پیش علی و کیانا فرزندان نوجوان «نرگس محمدی»، فعال حقوق بشر زندانی، در پیامی ویدیویی از مردم خواستهاند صدای آنها باشند تا آنها بتوانند صدای مادرشان را بشنوند.
نرگس محمدی نزدیک به ۱۱ ماه است که اجازه تماس با فرزندانش را که در پاریس زندگی میکنند، نداشته و همین مساله با اعتراض گروه زیادی از کاربران در شبکههای اجتماعی همراه شده است.
نرگس سال ۱۳۷۸ با «تقی رحمانی»، نویسنده و فعال سیاسی، ازدواج کرد و سال ۱۳۸۶ علی و کیانا فرزندان دوقلوی آنها به دنیا آمدند.
بارها دستگیری و فشار نهادهای امنیتی بر تقی رحمانی باعث شد او سال ۱۳۹۰ ایران را به مقصد فرانسه ترک کند و علی و کیانا سالها از پدر دور باشند.
آنها پس از بازداشت مادرشان در تابستان ۱۳۹۶ چارهای جز سفر به پاریس و بودن در کنار پدرشان را نداشتند و در حال حاضر در پاریس زندگی میکنند، اما مدتهاست که نتوانستهاند با مادر خود گفتگو کنند.
#اخبار_ایران #نرگس_محمدی #صدای_نرگس_باش
@Farsi_Iranwire
IranWire | خانه
ادعای مدیرکل زندانهای زنجان علیه نرگس محمدی