🔹بچههای انتظار؛ رنج مادری از زندان
علی و کیانا فرزندان نوجوان «نرگس محمدی»، فعال حقوق بشر زندانی، در پیامی ویدیویی از مردم خواستهاند صدای آنها باشند تا آنها بتوانند صدای مادرشان را بشنوند.
نرگس محمدی نزدیک به ۱۱ ماه است که اجازه تماس با فرزندانش را که در پاریس زندگی میکنند، نداشته است. نرگس سال ۱۳۷۸ با «تقی رحمانی»، نویسنده و فعال سیاسی، ازدواج کرد و سال ۱۳۸۶ علی و کیانا فرزندان دوقلوی آنها به دنیا آمدند.
بارها دستگیری و فشار نهادهای امنیتی بر تقی رحمانی باعث شد او سال ۱۳۹۰ ایران را به مقصد فرانسه ترک کند و علی و کیانا سالها از پدر دور باشند. آنها پس از بازداشت مادرشان در تابستان ۱۳۹۶ چارهای جز سفر به پاریس و بودن در کنار پدرشان را نداشتند.
حالا یازده ماه است که حتی نتوانستهاند صدای مادرشان را از پای تلفن بشنوند. نرگس محمدی در این مدت بارها در زندان به مقامات قضایی نامه نوشت و از آنها خواست تا امکان صحبت با فرزندانش را که حق قانونی او به عنوان یک زندانی است فراهم آورند، اما این اتفاق هنوز میسر نشده است. خانم محمدی در یکی از نامههای خود نوشته است: «ای کاش لااقل صدایتان را میشنیدم. بارها تقاضای تلفن دادهام اما با آن مخالفت شده است.
میگویند چون من زندانی امنیتی هستم و پدرتان تقی رحمانی است اجازه تماس تلفنی ندارم.»
پس از انتشار ویدیوی علی و کیانا، کاربران توییتر با هشتگ «صدای نرگس باش» خواستار تحقق این خواسته شدهاند. این هشتگ طی چند ساعت صدها بار مورد استفاده قرار گرفته و بازنشر شده است.
عدم امکان تماس مادر زندانی با فرزند البته تنها مختص نرگس محمدی و فرزندانش نیست.
مادران زندانی زیادی هستند که در مقاطعی قادر به ملاقات، حرف زدن با کودکان خود و یا حتی گرفتن مرخصی پس از سالها زندان نشدهاند. در واقع محدودیت امکان ارتباط مادر زندانی با کودکانش یکی از اهرمهای آزار و اذیت و تحت فشار قرار دادن زن زندانی است تا علاوه بر محدودیتهای دیگر، از حق شنیدن صدا یا صورت و لمس فرزندانش نیز محروم شود.
گزارش نیلوفر رستمی را در ایران وایر بخوانید👇
#اخبار_ایران #نرگس_محمدی #صدای_نرگس_باش #مادران_زندانی
@Farsi_Iranwire
علی و کیانا فرزندان نوجوان «نرگس محمدی»، فعال حقوق بشر زندانی، در پیامی ویدیویی از مردم خواستهاند صدای آنها باشند تا آنها بتوانند صدای مادرشان را بشنوند.
نرگس محمدی نزدیک به ۱۱ ماه است که اجازه تماس با فرزندانش را که در پاریس زندگی میکنند، نداشته است. نرگس سال ۱۳۷۸ با «تقی رحمانی»، نویسنده و فعال سیاسی، ازدواج کرد و سال ۱۳۸۶ علی و کیانا فرزندان دوقلوی آنها به دنیا آمدند.
بارها دستگیری و فشار نهادهای امنیتی بر تقی رحمانی باعث شد او سال ۱۳۹۰ ایران را به مقصد فرانسه ترک کند و علی و کیانا سالها از پدر دور باشند. آنها پس از بازداشت مادرشان در تابستان ۱۳۹۶ چارهای جز سفر به پاریس و بودن در کنار پدرشان را نداشتند.
حالا یازده ماه است که حتی نتوانستهاند صدای مادرشان را از پای تلفن بشنوند. نرگس محمدی در این مدت بارها در زندان به مقامات قضایی نامه نوشت و از آنها خواست تا امکان صحبت با فرزندانش را که حق قانونی او به عنوان یک زندانی است فراهم آورند، اما این اتفاق هنوز میسر نشده است. خانم محمدی در یکی از نامههای خود نوشته است: «ای کاش لااقل صدایتان را میشنیدم. بارها تقاضای تلفن دادهام اما با آن مخالفت شده است.
میگویند چون من زندانی امنیتی هستم و پدرتان تقی رحمانی است اجازه تماس تلفنی ندارم.»
پس از انتشار ویدیوی علی و کیانا، کاربران توییتر با هشتگ «صدای نرگس باش» خواستار تحقق این خواسته شدهاند. این هشتگ طی چند ساعت صدها بار مورد استفاده قرار گرفته و بازنشر شده است.
عدم امکان تماس مادر زندانی با فرزند البته تنها مختص نرگس محمدی و فرزندانش نیست.
مادران زندانی زیادی هستند که در مقاطعی قادر به ملاقات، حرف زدن با کودکان خود و یا حتی گرفتن مرخصی پس از سالها زندان نشدهاند. در واقع محدودیت امکان ارتباط مادر زندانی با کودکانش یکی از اهرمهای آزار و اذیت و تحت فشار قرار دادن زن زندانی است تا علاوه بر محدودیتهای دیگر، از حق شنیدن صدا یا صورت و لمس فرزندانش نیز محروم شود.
گزارش نیلوفر رستمی را در ایران وایر بخوانید👇
#اخبار_ایران #نرگس_محمدی #صدای_نرگس_باش #مادران_زندانی
@Farsi_Iranwire
IranWire | خانه
بچههای انتظار؛ رنج مادری از زندان
Forwarded from Iranwire
🔹بچههای انتظار؛ رنج مادری از زندان
علی و کیانا فرزندان نوجوان «نرگس محمدی»، فعال حقوق بشر زندانی، در پیامی ویدیویی از مردم خواستهاند صدای آنها باشند تا آنها بتوانند صدای مادرشان را بشنوند.
نرگس محمدی نزدیک به ۱۱ ماه است که اجازه تماس با فرزندانش را که در پاریس زندگی میکنند، نداشته است. نرگس سال ۱۳۷۸ با «تقی رحمانی»، نویسنده و فعال سیاسی، ازدواج کرد و سال ۱۳۸۶ علی و کیانا فرزندان دوقلوی آنها به دنیا آمدند.
بارها دستگیری و فشار نهادهای امنیتی بر تقی رحمانی باعث شد او سال ۱۳۹۰ ایران را به مقصد فرانسه ترک کند و علی و کیانا سالها از پدر دور باشند. آنها پس از بازداشت مادرشان در تابستان ۱۳۹۶ چارهای جز سفر به پاریس و بودن در کنار پدرشان را نداشتند.
حالا یازده ماه است که حتی نتوانستهاند صدای مادرشان را از پای تلفن بشنوند. نرگس محمدی در این مدت بارها در زندان به مقامات قضایی نامه نوشت و از آنها خواست تا امکان صحبت با فرزندانش را که حق قانونی او به عنوان یک زندانی است فراهم آورند، اما این اتفاق هنوز میسر نشده است. خانم محمدی در یکی از نامههای خود نوشته است: «ای کاش لااقل صدایتان را میشنیدم. بارها تقاضای تلفن دادهام اما با آن مخالفت شده است.
میگویند چون من زندانی امنیتی هستم و پدرتان تقی رحمانی است اجازه تماس تلفنی ندارم.»
پس از انتشار ویدیوی علی و کیانا، کاربران توییتر با هشتگ «صدای نرگس باش» خواستار تحقق این خواسته شدهاند. این هشتگ طی چند ساعت صدها بار مورد استفاده قرار گرفته و بازنشر شده است.
عدم امکان تماس مادر زندانی با فرزند البته تنها مختص نرگس محمدی و فرزندانش نیست.
مادران زندانی زیادی هستند که در مقاطعی قادر به ملاقات، حرف زدن با کودکان خود و یا حتی گرفتن مرخصی پس از سالها زندان نشدهاند. در واقع محدودیت امکان ارتباط مادر زندانی با کودکانش یکی از اهرمهای آزار و اذیت و تحت فشار قرار دادن زن زندانی است تا علاوه بر محدودیتهای دیگر، از حق شنیدن صدا یا صورت و لمس فرزندانش نیز محروم شود.
گزارش نیلوفر رستمی را در ایران وایر بخوانید👇
#اخبار_ایران #نرگس_محمدی #صدای_نرگس_باش #مادران_زندانی
@Farsi_Iranwire
علی و کیانا فرزندان نوجوان «نرگس محمدی»، فعال حقوق بشر زندانی، در پیامی ویدیویی از مردم خواستهاند صدای آنها باشند تا آنها بتوانند صدای مادرشان را بشنوند.
نرگس محمدی نزدیک به ۱۱ ماه است که اجازه تماس با فرزندانش را که در پاریس زندگی میکنند، نداشته است. نرگس سال ۱۳۷۸ با «تقی رحمانی»، نویسنده و فعال سیاسی، ازدواج کرد و سال ۱۳۸۶ علی و کیانا فرزندان دوقلوی آنها به دنیا آمدند.
بارها دستگیری و فشار نهادهای امنیتی بر تقی رحمانی باعث شد او سال ۱۳۹۰ ایران را به مقصد فرانسه ترک کند و علی و کیانا سالها از پدر دور باشند. آنها پس از بازداشت مادرشان در تابستان ۱۳۹۶ چارهای جز سفر به پاریس و بودن در کنار پدرشان را نداشتند.
حالا یازده ماه است که حتی نتوانستهاند صدای مادرشان را از پای تلفن بشنوند. نرگس محمدی در این مدت بارها در زندان به مقامات قضایی نامه نوشت و از آنها خواست تا امکان صحبت با فرزندانش را که حق قانونی او به عنوان یک زندانی است فراهم آورند، اما این اتفاق هنوز میسر نشده است. خانم محمدی در یکی از نامههای خود نوشته است: «ای کاش لااقل صدایتان را میشنیدم. بارها تقاضای تلفن دادهام اما با آن مخالفت شده است.
میگویند چون من زندانی امنیتی هستم و پدرتان تقی رحمانی است اجازه تماس تلفنی ندارم.»
پس از انتشار ویدیوی علی و کیانا، کاربران توییتر با هشتگ «صدای نرگس باش» خواستار تحقق این خواسته شدهاند. این هشتگ طی چند ساعت صدها بار مورد استفاده قرار گرفته و بازنشر شده است.
عدم امکان تماس مادر زندانی با فرزند البته تنها مختص نرگس محمدی و فرزندانش نیست.
مادران زندانی زیادی هستند که در مقاطعی قادر به ملاقات، حرف زدن با کودکان خود و یا حتی گرفتن مرخصی پس از سالها زندان نشدهاند. در واقع محدودیت امکان ارتباط مادر زندانی با کودکانش یکی از اهرمهای آزار و اذیت و تحت فشار قرار دادن زن زندانی است تا علاوه بر محدودیتهای دیگر، از حق شنیدن صدا یا صورت و لمس فرزندانش نیز محروم شود.
گزارش نیلوفر رستمی را در ایران وایر بخوانید👇
#اخبار_ایران #نرگس_محمدی #صدای_نرگس_باش #مادران_زندانی
@Farsi_Iranwire
IranWire | خانه
بچههای انتظار؛ رنج مادری از زندان
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎥رنج زندان، غم فرزند؛ درباره مادران زندانی و کودکان آنها
🔹از میان تمام زنان زیر فشار سرکوب نظام جمهوری اسلامی زنان و مادران زندانی بیشترین فشارها را تحمل کرده و میکنند. زنانی که رنج آنها از نگاه مردم دور میماند. #مادران_زندانی برای تنبیه ممنوع از ملاقات میشوند و از مرخصی و تماس تلفنی محروم. آنها همراه فرزندانشان تنبیه میشوند؛ همراه کودکانی که چشم به راه روز ملاقات و تماس تلفنی مادران محبوس خود هستند.
#زنان #حقوق_بشر #حقوق_کودک
@Farsi_Iranwire
🔹از میان تمام زنان زیر فشار سرکوب نظام جمهوری اسلامی زنان و مادران زندانی بیشترین فشارها را تحمل کرده و میکنند. زنانی که رنج آنها از نگاه مردم دور میماند. #مادران_زندانی برای تنبیه ممنوع از ملاقات میشوند و از مرخصی و تماس تلفنی محروم. آنها همراه فرزندانشان تنبیه میشوند؛ همراه کودکانی که چشم به راه روز ملاقات و تماس تلفنی مادران محبوس خود هستند.
#زنان #حقوق_بشر #حقوق_کودک
@Farsi_Iranwire