🔹 ناپدیدشدگان قهری؛ بخشی از تاریخ جمهوری اسلامی از دهه ۶۰ تا هنوز
موضوع پایان بخشیدن به رنجی که خانواده ناپدیدشدگان قهری میبرند، این روزها و همزمان با ابهام در مورد اعدام «هدایت عبداللهپور» زندانی سیاسی کُرد، بار دیگر توسط مدافعان حقوقبشر مطرح شده است. موضوعی که از دهه شصت به بخشی از تاریخ ایران تبدیل شده است.
«ناپدیدشدگان قهری»، زنان یا مردانی هستند که بعد از اعتراض در خیابان، هرگز به خانههایشان برنگشتهاند، زندانیانی که از سرنوشت روزهای پایانی عمرشان یا شیوه مرگ و محل دفنشان اطلاعات چندانی وجود ندارد. دگراندیشانی که بیتشریفات و مراحل قانونی ربوده شده و سربهنیست شدهاند و کسی مسئولیت ناپدیدشدنشان را به عهده نگرفته است.
در سال ۱۹۷۸ مجمع عمومی سازمان ملل متحد برای نخستین بار به موضوع ناپدیدشدگان قهری توجه نشان داد و بعد از آن بود که در سال ۲۰۱۰ فدراسیون بینالمللی جامعههای حقوقبشر از اعضایش درخواست کرد که حمایت از ناپدیدشدگان قهری را الزامآور بدانند.
به باور سازمانهای مدافع حقوقبشر، جرم ناپدیدشدگی قهری یک جرم ادامهدار و نقض حقوق مداوم انسان تا زمان روشن شدن ماجراست.
پدر هدایت عبداللهپور روز گذشته به ایرانوایر گفته بود شعبه نهم اجرای احکام دادگاه انقلاب به او گفته که فرزندش بیست روز پیش از اعدام و در مکانی نامعلوم دفن شده است. بیست و سوم خرداد، سازمان عفو بینالملل با انتشار یک بیانیه دیگر از مقامات ایرانی درخواست کرد هر چه سریعتر به رنج خانواده هدایت عبداللهپور پایان داده و حقایق مربوط به سرنوشت این زندانی را بهطور روشن و شفاف به خانوادهاش اطلاع دهد.
این دومین بیانیه سازمان عفو بینالملل در خصوص مبهم بودن شرایط هدایت عبداللهپور در طول چند هفته گذشته بوده است.
ادامه گزارش ماهرخ غلامحسینپور را اینجا بخوانید👇
#ناپدیدشدگان_قهری #هدایت_عبداللهپور #سعید_زینالیزاده #کشتار_دهه_شصت #دادخواهی
@Farsi_Iranwire
موضوع پایان بخشیدن به رنجی که خانواده ناپدیدشدگان قهری میبرند، این روزها و همزمان با ابهام در مورد اعدام «هدایت عبداللهپور» زندانی سیاسی کُرد، بار دیگر توسط مدافعان حقوقبشر مطرح شده است. موضوعی که از دهه شصت به بخشی از تاریخ ایران تبدیل شده است.
«ناپدیدشدگان قهری»، زنان یا مردانی هستند که بعد از اعتراض در خیابان، هرگز به خانههایشان برنگشتهاند، زندانیانی که از سرنوشت روزهای پایانی عمرشان یا شیوه مرگ و محل دفنشان اطلاعات چندانی وجود ندارد. دگراندیشانی که بیتشریفات و مراحل قانونی ربوده شده و سربهنیست شدهاند و کسی مسئولیت ناپدیدشدنشان را به عهده نگرفته است.
در سال ۱۹۷۸ مجمع عمومی سازمان ملل متحد برای نخستین بار به موضوع ناپدیدشدگان قهری توجه نشان داد و بعد از آن بود که در سال ۲۰۱۰ فدراسیون بینالمللی جامعههای حقوقبشر از اعضایش درخواست کرد که حمایت از ناپدیدشدگان قهری را الزامآور بدانند.
به باور سازمانهای مدافع حقوقبشر، جرم ناپدیدشدگی قهری یک جرم ادامهدار و نقض حقوق مداوم انسان تا زمان روشن شدن ماجراست.
پدر هدایت عبداللهپور روز گذشته به ایرانوایر گفته بود شعبه نهم اجرای احکام دادگاه انقلاب به او گفته که فرزندش بیست روز پیش از اعدام و در مکانی نامعلوم دفن شده است. بیست و سوم خرداد، سازمان عفو بینالملل با انتشار یک بیانیه دیگر از مقامات ایرانی درخواست کرد هر چه سریعتر به رنج خانواده هدایت عبداللهپور پایان داده و حقایق مربوط به سرنوشت این زندانی را بهطور روشن و شفاف به خانوادهاش اطلاع دهد.
این دومین بیانیه سازمان عفو بینالملل در خصوص مبهم بودن شرایط هدایت عبداللهپور در طول چند هفته گذشته بوده است.
ادامه گزارش ماهرخ غلامحسینپور را اینجا بخوانید👇
#ناپدیدشدگان_قهری #هدایت_عبداللهپور #سعید_زینالیزاده #کشتار_دهه_شصت #دادخواهی
@Farsi_Iranwire
IranWire | خانه
ناپدیدشدگان قهری؛ بخشی از تاریخ جمهوری اسلامی از دهه ۶۰ تا هنوز
موضوع پایان بخشیدن به رنجی که خانواده ناپدیدشدگان قهری میبرند، این روزها و همزمان با ابهام در مورد اعدام «هدایت عبداللهپور» زندانی سیاسی کُرد، بار دیگر توسط مدافعان حقوقبشر مطرح شده است. موضوعی که از دهه شصت به بخشی از تاریخ ایران تبدیل شده است.
Forwarded from Iranwire
🔹 ناپدیدشدگان قهری؛ بخشی از تاریخ جمهوری اسلامی از دهه ۶۰ تا هنوز
موضوع پایان بخشیدن به رنجی که خانواده ناپدیدشدگان قهری میبرند، این روزها و همزمان با ابهام در مورد اعدام «هدایت عبداللهپور» زندانی سیاسی کُرد، بار دیگر توسط مدافعان حقوقبشر مطرح شده است. موضوعی که از دهه شصت به بخشی از تاریخ ایران تبدیل شده است.
«ناپدیدشدگان قهری»، زنان یا مردانی هستند که بعد از اعتراض در خیابان، هرگز به خانههایشان برنگشتهاند، زندانیانی که از سرنوشت روزهای پایانی عمرشان یا شیوه مرگ و محل دفنشان اطلاعات چندانی وجود ندارد. دگراندیشانی که بیتشریفات و مراحل قانونی ربوده شده و سربهنیست شدهاند و کسی مسئولیت ناپدیدشدنشان را به عهده نگرفته است.
در سال ۱۹۷۸ مجمع عمومی سازمان ملل متحد برای نخستین بار به موضوع ناپدیدشدگان قهری توجه نشان داد و بعد از آن بود که در سال ۲۰۱۰ فدراسیون بینالمللی جامعههای حقوقبشر از اعضایش درخواست کرد که حمایت از ناپدیدشدگان قهری را الزامآور بدانند.
به باور سازمانهای مدافع حقوقبشر، جرم ناپدیدشدگی قهری یک جرم ادامهدار و نقض حقوق مداوم انسان تا زمان روشن شدن ماجراست.
پدر هدایت عبداللهپور روز گذشته به ایرانوایر گفته بود شعبه نهم اجرای احکام دادگاه انقلاب به او گفته که فرزندش بیست روز پیش از اعدام و در مکانی نامعلوم دفن شده است. بیست و سوم خرداد، سازمان عفو بینالملل با انتشار یک بیانیه دیگر از مقامات ایرانی درخواست کرد هر چه سریعتر به رنج خانواده هدایت عبداللهپور پایان داده و حقایق مربوط به سرنوشت این زندانی را بهطور روشن و شفاف به خانوادهاش اطلاع دهد.
این دومین بیانیه سازمان عفو بینالملل در خصوص مبهم بودن شرایط هدایت عبداللهپور در طول چند هفته گذشته بوده است.
ادامه گزارش ماهرخ غلامحسینپور را اینجا بخوانید👇
#ناپدیدشدگان_قهری #هدایت_عبداللهپور #سعید_زینالیزاده #کشتار_دهه_شصت #دادخواهی
@Farsi_Iranwire
موضوع پایان بخشیدن به رنجی که خانواده ناپدیدشدگان قهری میبرند، این روزها و همزمان با ابهام در مورد اعدام «هدایت عبداللهپور» زندانی سیاسی کُرد، بار دیگر توسط مدافعان حقوقبشر مطرح شده است. موضوعی که از دهه شصت به بخشی از تاریخ ایران تبدیل شده است.
«ناپدیدشدگان قهری»، زنان یا مردانی هستند که بعد از اعتراض در خیابان، هرگز به خانههایشان برنگشتهاند، زندانیانی که از سرنوشت روزهای پایانی عمرشان یا شیوه مرگ و محل دفنشان اطلاعات چندانی وجود ندارد. دگراندیشانی که بیتشریفات و مراحل قانونی ربوده شده و سربهنیست شدهاند و کسی مسئولیت ناپدیدشدنشان را به عهده نگرفته است.
در سال ۱۹۷۸ مجمع عمومی سازمان ملل متحد برای نخستین بار به موضوع ناپدیدشدگان قهری توجه نشان داد و بعد از آن بود که در سال ۲۰۱۰ فدراسیون بینالمللی جامعههای حقوقبشر از اعضایش درخواست کرد که حمایت از ناپدیدشدگان قهری را الزامآور بدانند.
به باور سازمانهای مدافع حقوقبشر، جرم ناپدیدشدگی قهری یک جرم ادامهدار و نقض حقوق مداوم انسان تا زمان روشن شدن ماجراست.
پدر هدایت عبداللهپور روز گذشته به ایرانوایر گفته بود شعبه نهم اجرای احکام دادگاه انقلاب به او گفته که فرزندش بیست روز پیش از اعدام و در مکانی نامعلوم دفن شده است. بیست و سوم خرداد، سازمان عفو بینالملل با انتشار یک بیانیه دیگر از مقامات ایرانی درخواست کرد هر چه سریعتر به رنج خانواده هدایت عبداللهپور پایان داده و حقایق مربوط به سرنوشت این زندانی را بهطور روشن و شفاف به خانوادهاش اطلاع دهد.
این دومین بیانیه سازمان عفو بینالملل در خصوص مبهم بودن شرایط هدایت عبداللهپور در طول چند هفته گذشته بوده است.
ادامه گزارش ماهرخ غلامحسینپور را اینجا بخوانید👇
#ناپدیدشدگان_قهری #هدایت_عبداللهپور #سعید_زینالیزاده #کشتار_دهه_شصت #دادخواهی
@Farsi_Iranwire
IranWire | خانه
ناپدیدشدگان قهری؛ بخشی از تاریخ جمهوری اسلامی از دهه ۶۰ تا هنوز
موضوع پایان بخشیدن به رنجی که خانواده ناپدیدشدگان قهری میبرند، این روزها و همزمان با ابهام در مورد اعدام «هدایت عبداللهپور» زندانی سیاسی کُرد، بار دیگر توسط مدافعان حقوقبشر مطرح شده است. موضوعی که از دهه شصت به بخشی از تاریخ ایران تبدیل شده است.
🔹 پدر هدایت عبدالله پور: حالا که جوانم را کشتهاید، چرا نشانی قبرش را نمیدهید؟
پدر «هدایت عبداللهپور» به «ایرانوایر» میگوید فرزندم را در جوخه اعدام و مقابل خانواده یک نیروی سپاه پاسداران که در درگیری «قره سقل» شهرستان اشنویه کشته شده بود، تیرباران کردهاند.
«ابوبکر عبداللهپور» میگوید یک گواهی فوت به تاریخ بیست و دوم اردیبهشت ۱۳۹۹ تنها چیزی است که از فرزندش باقی مانده و در این گواهی فوت نوشته شده مرگ هدایت به علت اصابت اجسام سخت و تیز بوده است.
ابوبکر عبداللهپور روز چهارم تیر ۱۳۹۹ به اصرار و راهنمایی فرزندانش، به اجرای احکام دادگستری ارومیه مراجعه کرده و در آنجا به اداره ثبت و احوال اشنویه راهنمایی شده است. در آن جا هم بعد از چند ساعت معطلی، سرانجام یک برگه گواهی فوت تحویلش دادهاند.
هدایت عبداللهپور به ظن حضور در درگیری خونینی که مابین پیشمرگههای «حزب دمکرات کردستان» با نیروهای سپاه پاسداران در منطقه اشنویه رخ داده بود، بازداشت شد. این درگیری در روز بیست و ششم خرداد ۱۳۹۵ در منطقه قره سقل رخ داد. تلاشهای خانواده هدایت برای اثبات بیگناهی و عدم حضور او در این درگیری موثر نبودند.
پدر هدایت که حین گفتوگو با «ایرانوایر»، در حال تدارک وسایل پذیرایی از همسایگانی است که برای اظهار تسلیت به منزلش آمدهاند، باز هم تاکید میکند که فرزندش بیگناه بوده است: «پسرم را به زبان روزه و با رخت و لباس خواب جلوی چشم طفلانش، "سیروان" و "کردستان" دستگیر کردند و با خودشان بردند. چند شاهد معتبر تایید کرده بودند که هدایت در زمان درگیری بین نیروهای حزب دموکرات و سپاه پاسداران، در مغازهاش حضور داشته و کار مشتریها را راه میانداخته است. آنها فقط میخواستند خانوادههای سپاهیان کشته شده را آرام کنند و برای همین هم فرزند بیگناه مرا کشتند.»
او میپرسد: «حالا که جوان مرا کشتید و تمام شد اما کدام دین و ایمانی گفته است که جنازهاش را هم برای سوگواری به خانوادهاش تحویل ندهید؟ کجا او را به خاک سپردهاید؟»
ادامه گزارش ماهرخ غلامحسینپور را اینجا بخوانید👇
#هدایت_عبداللهپور #اعدام #تیر_باران #اطلاع_رسانی #زندانیان_سیاسی #دادخواهی
@Farsi_Iranwire
پدر «هدایت عبداللهپور» به «ایرانوایر» میگوید فرزندم را در جوخه اعدام و مقابل خانواده یک نیروی سپاه پاسداران که در درگیری «قره سقل» شهرستان اشنویه کشته شده بود، تیرباران کردهاند.
«ابوبکر عبداللهپور» میگوید یک گواهی فوت به تاریخ بیست و دوم اردیبهشت ۱۳۹۹ تنها چیزی است که از فرزندش باقی مانده و در این گواهی فوت نوشته شده مرگ هدایت به علت اصابت اجسام سخت و تیز بوده است.
ابوبکر عبداللهپور روز چهارم تیر ۱۳۹۹ به اصرار و راهنمایی فرزندانش، به اجرای احکام دادگستری ارومیه مراجعه کرده و در آنجا به اداره ثبت و احوال اشنویه راهنمایی شده است. در آن جا هم بعد از چند ساعت معطلی، سرانجام یک برگه گواهی فوت تحویلش دادهاند.
هدایت عبداللهپور به ظن حضور در درگیری خونینی که مابین پیشمرگههای «حزب دمکرات کردستان» با نیروهای سپاه پاسداران در منطقه اشنویه رخ داده بود، بازداشت شد. این درگیری در روز بیست و ششم خرداد ۱۳۹۵ در منطقه قره سقل رخ داد. تلاشهای خانواده هدایت برای اثبات بیگناهی و عدم حضور او در این درگیری موثر نبودند.
پدر هدایت که حین گفتوگو با «ایرانوایر»، در حال تدارک وسایل پذیرایی از همسایگانی است که برای اظهار تسلیت به منزلش آمدهاند، باز هم تاکید میکند که فرزندش بیگناه بوده است: «پسرم را به زبان روزه و با رخت و لباس خواب جلوی چشم طفلانش، "سیروان" و "کردستان" دستگیر کردند و با خودشان بردند. چند شاهد معتبر تایید کرده بودند که هدایت در زمان درگیری بین نیروهای حزب دموکرات و سپاه پاسداران، در مغازهاش حضور داشته و کار مشتریها را راه میانداخته است. آنها فقط میخواستند خانوادههای سپاهیان کشته شده را آرام کنند و برای همین هم فرزند بیگناه مرا کشتند.»
او میپرسد: «حالا که جوان مرا کشتید و تمام شد اما کدام دین و ایمانی گفته است که جنازهاش را هم برای سوگواری به خانوادهاش تحویل ندهید؟ کجا او را به خاک سپردهاید؟»
ادامه گزارش ماهرخ غلامحسینپور را اینجا بخوانید👇
#هدایت_عبداللهپور #اعدام #تیر_باران #اطلاع_رسانی #زندانیان_سیاسی #دادخواهی
@Farsi_Iranwire
IranWire | خانه
پدر هدایت عبدالله پور: حالا که جوانم را کشتهاید، چرا نشانی قبرش را نمیدهید؟
پدر «هدایت عبداللهپور» به «ایرانوایر» میگوید فرزندم را در جوخه اعدام و مقابل خانوادههای نیروهای سپاه پاسداران که در درگیری «قره سقل» شهرستان اشنویه کشته شده بودند، تیرباران کردهاند. «ابوبکر عبداللهپور» میگوید یک گواهی فوت به تاریخ بیست و دوم اردیبهشت…