«سرود سیاوش» کتابی است شامل «تمامی اسناد مطبوعاتی محمدرضا شجریان در سالهای ۱۳۴۵ تا ۱۳۵۷» که برای نخستین مرتبه منتشر میشوند؛ مجموعهای شامل ۱۳۲۴ سند مطبوعاتی، همراه با تصاویری دیدهنشده، از جمله عکسهایی از آلبوم خانوادگی، مزین به دستخطی از استاد محمدرضا شفیعی کدکنی.
این اثر، حاصل ۶ سال تلاش و بیش از ۵۰۰۰ ساعت کار پژوهشی نویسنده است که نشر گهگاه آن را منتشر کرده است.
با توجه به افزایش چشمگیر هزینههای کاغذ و چاپ، اگر این کتاب امروز به چاپخانه سپرده میشد، بهای تولید آن بسیار بالاتر از قیمت فعلی میرسید؛ ازاینرو تداوم چاپ آن با این کیفیت نفیس، شاید بهآسانی ممکن نباشد.
با سپاس از تمامی عزیزانی که با مهرشان در شکلگیری این مجموعه سهم داشتند؛ بهویژه استاد دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی، همایون شجریان، افسانه شجریان و آوا مشکاتیان.
کیوان یداللهی
۱۸ خرداد ۱۴۰۵
استعلام و تهیهی کتاب:
@SoroudeSiavash
09397672496
#فرهیختگان راهی به رهایی
این اثر، حاصل ۶ سال تلاش و بیش از ۵۰۰۰ ساعت کار پژوهشی نویسنده است که نشر گهگاه آن را منتشر کرده است.
با توجه به افزایش چشمگیر هزینههای کاغذ و چاپ، اگر این کتاب امروز به چاپخانه سپرده میشد، بهای تولید آن بسیار بالاتر از قیمت فعلی میرسید؛ ازاینرو تداوم چاپ آن با این کیفیت نفیس، شاید بهآسانی ممکن نباشد.
با سپاس از تمامی عزیزانی که با مهرشان در شکلگیری این مجموعه سهم داشتند؛ بهویژه استاد دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی، همایون شجریان، افسانه شجریان و آوا مشکاتیان.
کیوان یداللهی
۱۸ خرداد ۱۴۰۵
استعلام و تهیهی کتاب:
@SoroudeSiavash
09397672496
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤6
محمدعلی سنگلاخ خراسانی، خطاط و شاعر عارف مسلک و صوفیمنش ایرانی در سده ۱۳ ق. است که مشهورترین اثر او، سنگ بسم الله است که در موزه آذربایجان در تبریز نگهداری میشود. او مدتی مدید در استانبول و قاهره اقامت داشته و آثاری از وی در بناهای عصر محمدعلی پاشا در قاهره کهن برجای است؛ از جمله سنگمزار ابراهیم پاشا پسر محمدعلی که در آرامگاه خاندان سلطنتی موسوم به حوش الباشا در جوار مسجد امام شافعی قرار دارد.
نکته جالب توجه این سنگمزار، شباهت بسیار زیاد آن به سنگ بسمالله موجود در تبریز است که نشان میدهد از نظر تکنیک و خط و اجرا کار یک نفر بوده است. جالبتر آن که کتیبه تاریخ و رقم سنگلاخ نیز به فارسی است.
سنگلاخ تألیفاتی هم دارد که تذکرة الخطاطین او که امتحان الفضلا نیز نامیده شده، از معروفترین آنهاست و متأسفانه مشحون از دروغ و جعل و تحریف است.
مهدی قربانی
#فرهیختگان راهی به رهایی
نکته جالب توجه این سنگمزار، شباهت بسیار زیاد آن به سنگ بسمالله موجود در تبریز است که نشان میدهد از نظر تکنیک و خط و اجرا کار یک نفر بوده است. جالبتر آن که کتیبه تاریخ و رقم سنگلاخ نیز به فارسی است.
سنگلاخ تألیفاتی هم دارد که تذکرة الخطاطین او که امتحان الفضلا نیز نامیده شده، از معروفترین آنهاست و متأسفانه مشحون از دروغ و جعل و تحریف است.
مهدی قربانی
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤6🤬1
بیانیه شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران
https://hamahangi.org/kashora-not-to-war/
#فرهیختگان راهی به رهایی
نه به جنگ، نه به سرکوب؛ دفاع از صلح، آزادی و تشکل یابی مستقل
https://hamahangi.org/kashora-not-to-war/
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤9
حضرت سعدی (علیهالرحمه) و دیپلماسی
همی تا برآید به تدبیر کار
مدارایِ دشمن بِه از کارزار
چو نتوان عدو را به قوت شکست
به نعمت بباید درِ فتنه بست
گر اندیشه باشد ز خصمت گزند
به تعویذِ احسان زبانش ببند
عدو را به جای خَسَک زر بریز
که احسان کُنَد کُنْد، دندانِ تیز
چو دستی نشاید گزیدن، ببوس
که با غالبان، چاره زرق است و لوس
به تدبیر، رستم در آید به بند
که اسفندیارش نَجَست از کمند
عدو را به فرصت توان کند پوست
پس او را مدارا چُنان کن که دوست
حذر کن ز پیکار کمتر کسی
که از قطره سیلاب دیدم بسی
مزن تا توانی بر ابرو گره
که دشمن اگرچه زبون، دوست به
بود دشمنش تازه و دوست ریش
کسی کش بود دشمن از دوست بیش
مزن با سپاهی ز خود بیشتر
که نتوان زد انگشت بر نیشتر
وگر زو تواناتری در نبرد
نه مردی است بر ناتوان زور کرد
اگر پیل زوری وگر شیر چنگ
به نزدیک من صلح بهتر که جنگ
چو دست از همه حیلتی در گسست
حلال است بردن به شمشیر دست
اگر صلح خواهد عدو سر مپیچ
وگر جنگ جوید عنان بر مپیچ
که گر وی ببندد درِ کارزار
تو را قدر و هیبت شود یک، هزار
ور او پای جنگ آورد در رکاب
نخواهد به حشر از تو داور حساب
تو هم جنگ را باش چون کینه خواست
که با کینهور مهربانی خطاست
چو با سفله گویی به لطف و خوشی
فزون گرددش کبر و گردنکشی
به اسبان تازی و مردان مرد
بر آر از نهاد بداندیش گرد
و گر می بر آید به نرمی و هوش
به تندی و خشم و درشتی مکوش
چو دشمن به عجز اندر آمد ز در
نباید که پرخاش جویی دگر
چو زنهار خواهد کرم پیشه کن
ببخشای و از مکرش اندیشه کن
ز تدبیر پیر کهن بر مگرد
که کارآزموده بود سالخورد
در آرند بنیاد رویین ز پای
جوانان به نیروی و پیران به رای
بیندیش در قلب هیجا مفر
چه دانی که زان که باشد ظفر؟
چو بینی که لشکر ز هم دست داد
به تنها مده جان شیرین به باد
اگر بر کناری به رفتن بکوش
وگر در میان لبس دشمن بپوش
وگر خود هزاری و دشمن دویست
چو شب شد در اقلیم دشمن مایست
شب تیره پنجه سوار از کمین
چو پانصد به هیبت بدرد زمین
چو خواهی بریدن به شب راهها
حذر کن نخست از کمینگاهها
میان دو لشکر چو یک روز راه
بماند، بزن خیمه بر جایگاه
گر او پیشدستی کند غم مدار
ور افراسیاب است مغزش بر آر
ندانی که لشکر چو یک روزه راند
سر پنجهٔ زورمندش نماند
تو آسوده بر لشکر مانده زن
که نادان ستم کرد بر خویشتن
چو دشمن شکستی بیفکن علم
که بازش نیاید جراحت به هم
بسی در قفای هزیمت مران
نباید که دور افتی از یاوران
هوا بینی از گرد هیجا چو میغ
بگیرند گردت به زوبین و تیغ
به دنبال غارت نراند سپاه
که خالی بماند پس پشت شاه
سپه را نگهبانی شهریار
به از جنگ در حلقهٔ کارزار
#فرهیختگان راهی به رهایی
همی تا برآید به تدبیر کار
مدارایِ دشمن بِه از کارزار
چو نتوان عدو را به قوت شکست
به نعمت بباید درِ فتنه بست
گر اندیشه باشد ز خصمت گزند
به تعویذِ احسان زبانش ببند
عدو را به جای خَسَک زر بریز
که احسان کُنَد کُنْد، دندانِ تیز
چو دستی نشاید گزیدن، ببوس
که با غالبان، چاره زرق است و لوس
به تدبیر، رستم در آید به بند
که اسفندیارش نَجَست از کمند
عدو را به فرصت توان کند پوست
پس او را مدارا چُنان کن که دوست
حذر کن ز پیکار کمتر کسی
که از قطره سیلاب دیدم بسی
مزن تا توانی بر ابرو گره
که دشمن اگرچه زبون، دوست به
بود دشمنش تازه و دوست ریش
کسی کش بود دشمن از دوست بیش
مزن با سپاهی ز خود بیشتر
که نتوان زد انگشت بر نیشتر
وگر زو تواناتری در نبرد
نه مردی است بر ناتوان زور کرد
اگر پیل زوری وگر شیر چنگ
به نزدیک من صلح بهتر که جنگ
چو دست از همه حیلتی در گسست
حلال است بردن به شمشیر دست
اگر صلح خواهد عدو سر مپیچ
وگر جنگ جوید عنان بر مپیچ
که گر وی ببندد درِ کارزار
تو را قدر و هیبت شود یک، هزار
ور او پای جنگ آورد در رکاب
نخواهد به حشر از تو داور حساب
تو هم جنگ را باش چون کینه خواست
که با کینهور مهربانی خطاست
چو با سفله گویی به لطف و خوشی
فزون گرددش کبر و گردنکشی
به اسبان تازی و مردان مرد
بر آر از نهاد بداندیش گرد
و گر می بر آید به نرمی و هوش
به تندی و خشم و درشتی مکوش
چو دشمن به عجز اندر آمد ز در
نباید که پرخاش جویی دگر
چو زنهار خواهد کرم پیشه کن
ببخشای و از مکرش اندیشه کن
ز تدبیر پیر کهن بر مگرد
که کارآزموده بود سالخورد
در آرند بنیاد رویین ز پای
جوانان به نیروی و پیران به رای
بیندیش در قلب هیجا مفر
چه دانی که زان که باشد ظفر؟
چو بینی که لشکر ز هم دست داد
به تنها مده جان شیرین به باد
اگر بر کناری به رفتن بکوش
وگر در میان لبس دشمن بپوش
وگر خود هزاری و دشمن دویست
چو شب شد در اقلیم دشمن مایست
شب تیره پنجه سوار از کمین
چو پانصد به هیبت بدرد زمین
چو خواهی بریدن به شب راهها
حذر کن نخست از کمینگاهها
میان دو لشکر چو یک روز راه
بماند، بزن خیمه بر جایگاه
گر او پیشدستی کند غم مدار
ور افراسیاب است مغزش بر آر
ندانی که لشکر چو یک روزه راند
سر پنجهٔ زورمندش نماند
تو آسوده بر لشکر مانده زن
که نادان ستم کرد بر خویشتن
چو دشمن شکستی بیفکن علم
که بازش نیاید جراحت به هم
بسی در قفای هزیمت مران
نباید که دور افتی از یاوران
هوا بینی از گرد هیجا چو میغ
بگیرند گردت به زوبین و تیغ
به دنبال غارت نراند سپاه
که خالی بماند پس پشت شاه
سپه را نگهبانی شهریار
به از جنگ در حلقهٔ کارزار
#فرهیختگان راهی به رهایی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفتوگو و خرد آغاز میشود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
❤11👍7
عملیات پیچیده و چندلایه ۲۲ خرداد
عبدالله رمضان زاده سخنگوی دولت اصلاحات:
روزی که گذشت ۲۲ خرداد بود سالگرد انتخابات معروف ۸۸ که نتیجه آن به گفته دبیر فعلی شورایعالی امنیت ملی حاصل "طراحی یک عملیات پیچیده و چند لایه نیروهای انقلاب " بود.
برنده این عملیات احمدی نژاد اعلام شد و حرکت در جهت معکوس یا عقبگرد از روند توسعه ۱۶ ساله (دوران پس از جنگ)، آغاز گردید.
افول اقتصاد کشور علیرغم ۷۰۰ میلیارد دلار درآمد ارزی، فشار به احزاب و نهادهای مدنی و زندانی کردن فعالین سیاسی در کنار ترویج خرافات در داخل و ماجراجویی منجر به انزوای بینالمللی کشور در سیاست خارجی از نتایج بارز آن عملیات بود.
تکرار ان عملیات فاجعه بار خواهد بود
#فرهیختگان راهی به رهایی
عبدالله رمضان زاده سخنگوی دولت اصلاحات:
روزی که گذشت ۲۲ خرداد بود سالگرد انتخابات معروف ۸۸ که نتیجه آن به گفته دبیر فعلی شورایعالی امنیت ملی حاصل "طراحی یک عملیات پیچیده و چند لایه نیروهای انقلاب " بود.
برنده این عملیات احمدی نژاد اعلام شد و حرکت در جهت معکوس یا عقبگرد از روند توسعه ۱۶ ساله (دوران پس از جنگ)، آغاز گردید.
افول اقتصاد کشور علیرغم ۷۰۰ میلیارد دلار درآمد ارزی، فشار به احزاب و نهادهای مدنی و زندانی کردن فعالین سیاسی در کنار ترویج خرافات در داخل و ماجراجویی منجر به انزوای بینالمللی کشور در سیاست خارجی از نتایج بارز آن عملیات بود.
تکرار ان عملیات فاجعه بار خواهد بود
#فرهیختگان راهی به رهایی
🔥12❤5
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
مشروح سخنرانی میرحسین موسوی بعد از پایان انتخابات ۸۸
این مصاحبه مطبوعاتی در ساعت ۲۳/۲۳ دقیقه (بیست و سه دقیقه بعد از پایان رای گیری روز جمعه ۲۲ خرداد ۸۸) برگزار شد که انتخابات تمام شده بود
و متاسفانه بعضی از جریان های سیاسی و رسانه های خاص به غلط این مصاحبه را قبل از پایان یافتن مهلت رای گیری اعلام کرده اند که کذب محض است.
#فرهیختگان راهی به رهایی
این مصاحبه مطبوعاتی در ساعت ۲۳/۲۳ دقیقه (بیست و سه دقیقه بعد از پایان رای گیری روز جمعه ۲۲ خرداد ۸۸) برگزار شد که انتخابات تمام شده بود
و متاسفانه بعضی از جریان های سیاسی و رسانه های خاص به غلط این مصاحبه را قبل از پایان یافتن مهلت رای گیری اعلام کرده اند که کذب محض است.
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤15👎1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
دلم تنگه که شالت رو دوباره سبز بندازی
دلم دلتنگه حرفاته: که فردامون و میسازی
دلت لبریز از خونه ولی مردونه ایستادی
بریدن پاتو از خونه، نمیدونن نیفتادی
نمیدونن تو زندون هم، نه کم میشی نه میمیری
هنوزم دست بانو رو بلند و سبز میگیری
دلم از دستشون خونه، همونایی که بی رحمن
از آزادی چه میدونن فقط باتومو میفهمن
هنوزم توی روزی که ندا روی زمین افتاد
یه سبز ساده می پوشیم، بدون حرف بی فریاد
کلمه
#فرهیختگان راهی به رهایی
دلم دلتنگه حرفاته: که فردامون و میسازی
دلت لبریز از خونه ولی مردونه ایستادی
بریدن پاتو از خونه، نمیدونن نیفتادی
نمیدونن تو زندون هم، نه کم میشی نه میمیری
هنوزم دست بانو رو بلند و سبز میگیری
دلم از دستشون خونه، همونایی که بی رحمن
از آزادی چه میدونن فقط باتومو میفهمن
هنوزم توی روزی که ندا روی زمین افتاد
یه سبز ساده می پوشیم، بدون حرف بی فریاد
کلمه
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤32👎5
وفاداران برانداز
مرضیه حاجی هاشمی
حکومتهای ایدئولوژیک در دورانهای بحران به ویژه در بحران بقا اگر مصلحت را بر ایدئولوژی ترجیح ندهند، بقای آنها با خطر جدی مواجه میشود و نه فقط از سوی مخالفان؛ بلکه به طرز موثرتری از سوی حامی ایدئولوژیک، رادیکال و سرسخت خود تحت فشار قرار میگیرند و این حکومتها که قبلاً مشروعیت خود را برای اکثریت معترض و مخالف از دست دادهاند، دچار بحران مشروعیت برای حامیان رادیکال خویش نیز میشوند.
در چنین شرایطی جامعه شناسی سیاسی میتواند وضعیتی را ترسیم کند که تناقض بقا و مشروعیت در آن مشهود است؛ بدین معنا که یک ساخت قدرت باید برای بقا انعطاف نشان دهد؛ اما هر میزان انعطاف میتواند بخشی از مشروعیت ایدئولوژیک آن نزد وفادارترین هوادارانش را فرسایش دهد و هر میزان سرسختی و اصرار بر شعارهای ایدئولوژیکِ مشروعیت بخش نزد حامیانش، بقای آن را به همان میزان با خطر جدی روبرو می کند و این همان بن بست خودساخته چنین حکومت هایی است.
یک حکومت ایدئولوژیک پس از یک بحران بزرگ که ناگزیر باید برای خروج، امتیازات بزرگی نیز بدهد، امتیازاتی که سالها آن را غیر قابل قبول میدانست، مشکل آن حکومت دیگر مخالفان نیست؛ بلکه وفادارترین هوادارانش هست؛ زیرا رادیکالها دقیقاً به دلیل همان ایدئولوژی از حکومت حمایت کردند و وقتی احساس کنند حکومت از ایدئولوژی فاصله می گیرد، احساس خیانت می کنند. این پدیده در اواخر شوروی، بخشی از بلوک شرق و حتی در برخی حکومت های انقلابی نیز مشاهده شده است.
البته گاهی هواداران غافلاند از اینکه بازیچه برخی نخبگان سیاسی و احزاب و گروهها در ساخت قدرت نیز قرار گرفتهاند که بقای قدرت و موقعیت خویش را با امتیاز دهیها و کاهش تنشها در خطر میبینند و از سویی در رقابتهای سیاسی درون ساخت قدرت نیز به دنبال حذف رقیب از جامعه سیاسی هستند و نه نگران ایدئولوژی و مشروعیت حکومت هستند و نه منافع ملی و تنها منفعت خویش را می جویند.
⬅️ در حالی که رهبران تندروی این احزاب و گروهها سخت غافلند که بقای قدرت آنها در گروی بقای ساخت قدرتی است که خویش در حال کمک به استحاله آن هستند؛ چرا که استحاله یک ساخت قدرت لزوماً با گسترش مخالفان شروع نمیشود؛ بلکه با شکاف میان ائتلاف حاکم و نیز شکاف «منطق بقا» و «منطق هویت ایدئولوژیک» آغاز میشود و تنها تا زمانی که این دو بر هم منطبق باشند، ساخت قدرت انسجام دارد.
پرسش اساسی در چنین وضعیتی این است که آیا یک حکومت برای حفظ هویت خود حاضر است هزینه نابودی را بپردازد یا برای حفظ بقا، بخشی از هویت قدرت را قربانی میکند. «خوان لینز» به خوبی نشان می دهد که این چالش چقدر میتواند بزرگ باشد؛ زیرا وی دقیقاً بحران اصلی چنین رژیم هایی را زمانی می داند که بخشی از نیروهای وفادار دیگر حاضر نیستند از سازش جدید حمایت کنند.
«آلبرت هیرشمن» در کتاب «خروج، اعتراض و وفاداری» شرح می دهد که حتی وفادارترین اعضا نیز زمانی که احساس کنند سازمان یا نظام از اصول بنیادین خود فاصله گرفته ممکن است از وفاداری به اعتراض و یا حتی خروج سوق پیدا کنند. اینجاست که خطرناکترین ها برای بقای آن نظام، دیگر مخالفان نیستند؛ بلکه می توانند وفادارترین ها باشند، آنهایی که در خیابان ها نیز قشون کشی می کنند؛ اما دیگر نمی شود آنها را به رگبار است، وفاداران برانداز.
#فرهیختگان راهی به رهایی
مرضیه حاجی هاشمی
حکومتهای ایدئولوژیک در دورانهای بحران به ویژه در بحران بقا اگر مصلحت را بر ایدئولوژی ترجیح ندهند، بقای آنها با خطر جدی مواجه میشود و نه فقط از سوی مخالفان؛ بلکه به طرز موثرتری از سوی حامی ایدئولوژیک، رادیکال و سرسخت خود تحت فشار قرار میگیرند و این حکومتها که قبلاً مشروعیت خود را برای اکثریت معترض و مخالف از دست دادهاند، دچار بحران مشروعیت برای حامیان رادیکال خویش نیز میشوند.
در چنین شرایطی جامعه شناسی سیاسی میتواند وضعیتی را ترسیم کند که تناقض بقا و مشروعیت در آن مشهود است؛ بدین معنا که یک ساخت قدرت باید برای بقا انعطاف نشان دهد؛ اما هر میزان انعطاف میتواند بخشی از مشروعیت ایدئولوژیک آن نزد وفادارترین هوادارانش را فرسایش دهد و هر میزان سرسختی و اصرار بر شعارهای ایدئولوژیکِ مشروعیت بخش نزد حامیانش، بقای آن را به همان میزان با خطر جدی روبرو می کند و این همان بن بست خودساخته چنین حکومت هایی است.
یک حکومت ایدئولوژیک پس از یک بحران بزرگ که ناگزیر باید برای خروج، امتیازات بزرگی نیز بدهد، امتیازاتی که سالها آن را غیر قابل قبول میدانست، مشکل آن حکومت دیگر مخالفان نیست؛ بلکه وفادارترین هوادارانش هست؛ زیرا رادیکالها دقیقاً به دلیل همان ایدئولوژی از حکومت حمایت کردند و وقتی احساس کنند حکومت از ایدئولوژی فاصله می گیرد، احساس خیانت می کنند. این پدیده در اواخر شوروی، بخشی از بلوک شرق و حتی در برخی حکومت های انقلابی نیز مشاهده شده است.
البته گاهی هواداران غافلاند از اینکه بازیچه برخی نخبگان سیاسی و احزاب و گروهها در ساخت قدرت نیز قرار گرفتهاند که بقای قدرت و موقعیت خویش را با امتیاز دهیها و کاهش تنشها در خطر میبینند و از سویی در رقابتهای سیاسی درون ساخت قدرت نیز به دنبال حذف رقیب از جامعه سیاسی هستند و نه نگران ایدئولوژی و مشروعیت حکومت هستند و نه منافع ملی و تنها منفعت خویش را می جویند.
⬅️ در حالی که رهبران تندروی این احزاب و گروهها سخت غافلند که بقای قدرت آنها در گروی بقای ساخت قدرتی است که خویش در حال کمک به استحاله آن هستند؛ چرا که استحاله یک ساخت قدرت لزوماً با گسترش مخالفان شروع نمیشود؛ بلکه با شکاف میان ائتلاف حاکم و نیز شکاف «منطق بقا» و «منطق هویت ایدئولوژیک» آغاز میشود و تنها تا زمانی که این دو بر هم منطبق باشند، ساخت قدرت انسجام دارد.
پرسش اساسی در چنین وضعیتی این است که آیا یک حکومت برای حفظ هویت خود حاضر است هزینه نابودی را بپردازد یا برای حفظ بقا، بخشی از هویت قدرت را قربانی میکند. «خوان لینز» به خوبی نشان می دهد که این چالش چقدر میتواند بزرگ باشد؛ زیرا وی دقیقاً بحران اصلی چنین رژیم هایی را زمانی می داند که بخشی از نیروهای وفادار دیگر حاضر نیستند از سازش جدید حمایت کنند.
«آلبرت هیرشمن» در کتاب «خروج، اعتراض و وفاداری» شرح می دهد که حتی وفادارترین اعضا نیز زمانی که احساس کنند سازمان یا نظام از اصول بنیادین خود فاصله گرفته ممکن است از وفاداری به اعتراض و یا حتی خروج سوق پیدا کنند. اینجاست که خطرناکترین ها برای بقای آن نظام، دیگر مخالفان نیستند؛ بلکه می توانند وفادارترین ها باشند، آنهایی که در خیابان ها نیز قشون کشی می کنند؛ اما دیگر نمی شود آنها را به رگبار است، وفاداران برانداز.
#فرهیختگان راهی به رهایی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفتوگو و خرد آغاز میشود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
❤2🔥2
در مورد حصر کامل مهندس #میر_حسین_موسوی به همراه همسرشان خانم #زهرا_رهنورد از مدتها قبل گشایش هایی صورت گرفته بود که کیفیت آن همواره متناقض اعلام میشد؛ اما گویا با موافقت #رهبر_سوم این حصر کاملاً برداشته شد.
البته تایید این روایت منوط است به اعلام نهادهای رسمی و خانواده مهندس موسوی
عبدیمدیا
#فرهیختگان روزن آگاهی
البته تایید این روایت منوط است به اعلام نهادهای رسمی و خانواده مهندس موسوی
عبدیمدیا
#فرهیختگان روزن آگاهی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفتوگو و خرد آغاز میشود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
❤15
۱۷ سال از کودتای ننگین ۲۲ خرداد گذشت
اردشیر امیرارجمند
هفده سال از کودتای انتخاباتی ۱۳۸۸ گذشته است. امروز، بیش از هر زمان دیگری، هویت، نقش و مناسبات پنهان کسانی که در طراحی، حمایت و اجرای آن کودتای ننگین نقش داشتند ــ و البته «مواضعشان به مواضع آقا نزدیکتر بود» ــ برای افکار عمومی آشکار شده است. با این حال، روند انتقامگیری از قربانیان شریف، ایراندوست و بیگناه آن فاجعه همچنان ادامه دارد؛ کسانی که تنها «جرم» آنان ایستادگی در برابر استبداد، دفاع از حقوق مردم، اعتراض مسالمتآمیز به تحجر، فساد و ناکارآمدی، و مطالبه حق تعیین سرنوشت ملت از طریق برگزاری رفراندومی آزاد، سالم و منصفانه است.
ابربحرانهایی که کشور را احاطه کردهاند؛ فقر نیمی از مردم در یکی از ثروتمندترین کشورهای جهان؛ تضعیف همبستگی ملی و قبح هرگونه مداخله خارجی با هر عنوان، میزان و بهانه؛ اقبال تأسفبار بخشی از مردم به مداخله قدرتهای جنایتکار خارجی ــ که حقوق، امنیت و رفاه مردم ایران برای آنان هیچ اهمیتی ندارد ــ به علت احساس استیصال از شرایط وخیم خود و فقدان دورنمایی امیدبخش برای تغییرات مثبت؛ تجاوز مکرر دشمنان جنایتکار خارجی به کشور، علیرغم دفاع مقتدرانه سربازان وطن از ایران؛ اسارت مردم در شرایط تعلیق و… بخشی از ثمرات سیاستهای کلانی بود که آن کودتا و سرکوبهای خونین پس از آن، از ۹۶ تا ۱۴۰۴ را تأیید و تصویب کرد.
تا زمانی که آن سیاستها ادامه دارد، کشور در هیچ عرصهای روز خوش نخواهد دید؛ نه مبارزه مؤثر با فساد ساختاری ممکن است، نه ثبات لازم برای سرمایهگذاری، شکوفایی اقتصادی و فقرزدایی فراهم میشود، نه حکومت قانون و حقوق شهروندی استقرار مییابد، نه امنیت و توسعه پایدار محقق میشود، نه سیاست خارجی متوازن، قدرتمند و مبتنی بر منافع ملی شکل میگیرد، و نه امید مردم، بهویژه جوانان، به آینده افزایش مییابد.
اولین قدم، به عنوان نشانهای از اراده برای تغییر، توقف اعدامها، آزادی زندانیان سیاسی و رفع حصرِ محصوران سرافراز است؛ اقدامی که میتواند آغاز توقف تشدید بحرانها تلقی شود.
۲۲ خرداد۱۴۰۴
#فرهیختگان راهی به رهایی
اردشیر امیرارجمند
هفده سال از کودتای انتخاباتی ۱۳۸۸ گذشته است. امروز، بیش از هر زمان دیگری، هویت، نقش و مناسبات پنهان کسانی که در طراحی، حمایت و اجرای آن کودتای ننگین نقش داشتند ــ و البته «مواضعشان به مواضع آقا نزدیکتر بود» ــ برای افکار عمومی آشکار شده است. با این حال، روند انتقامگیری از قربانیان شریف، ایراندوست و بیگناه آن فاجعه همچنان ادامه دارد؛ کسانی که تنها «جرم» آنان ایستادگی در برابر استبداد، دفاع از حقوق مردم، اعتراض مسالمتآمیز به تحجر، فساد و ناکارآمدی، و مطالبه حق تعیین سرنوشت ملت از طریق برگزاری رفراندومی آزاد، سالم و منصفانه است.
ابربحرانهایی که کشور را احاطه کردهاند؛ فقر نیمی از مردم در یکی از ثروتمندترین کشورهای جهان؛ تضعیف همبستگی ملی و قبح هرگونه مداخله خارجی با هر عنوان، میزان و بهانه؛ اقبال تأسفبار بخشی از مردم به مداخله قدرتهای جنایتکار خارجی ــ که حقوق، امنیت و رفاه مردم ایران برای آنان هیچ اهمیتی ندارد ــ به علت احساس استیصال از شرایط وخیم خود و فقدان دورنمایی امیدبخش برای تغییرات مثبت؛ تجاوز مکرر دشمنان جنایتکار خارجی به کشور، علیرغم دفاع مقتدرانه سربازان وطن از ایران؛ اسارت مردم در شرایط تعلیق و… بخشی از ثمرات سیاستهای کلانی بود که آن کودتا و سرکوبهای خونین پس از آن، از ۹۶ تا ۱۴۰۴ را تأیید و تصویب کرد.
تا زمانی که آن سیاستها ادامه دارد، کشور در هیچ عرصهای روز خوش نخواهد دید؛ نه مبارزه مؤثر با فساد ساختاری ممکن است، نه ثبات لازم برای سرمایهگذاری، شکوفایی اقتصادی و فقرزدایی فراهم میشود، نه حکومت قانون و حقوق شهروندی استقرار مییابد، نه امنیت و توسعه پایدار محقق میشود، نه سیاست خارجی متوازن، قدرتمند و مبتنی بر منافع ملی شکل میگیرد، و نه امید مردم، بهویژه جوانان، به آینده افزایش مییابد.
اولین قدم، به عنوان نشانهای از اراده برای تغییر، توقف اعدامها، آزادی زندانیان سیاسی و رفع حصرِ محصوران سرافراز است؛ اقدامی که میتواند آغاز توقف تشدید بحرانها تلقی شود.
۲۲ خرداد۱۴۰۴
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍10❤3
گفتم این کیست که
پیوسته مرا میخواند؟
خنده زد از بُن جانم که:
“منم”
ايرانم
گفتم ای جان و جهان
چشم و “چراغِ دلِ من”
“من همان” عاشق دیرینهی
“جان افشانم”
هوشنگ ابتهاج (سایه)
#فرهیختگان راهی به رهایی
پیوسته مرا میخواند؟
خنده زد از بُن جانم که:
“منم”
ايرانم
گفتم ای جان و جهان
چشم و “چراغِ دلِ من”
“من همان” عاشق دیرینهی
“جان افشانم”
هوشنگ ابتهاج (سایه)
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤19👍2🤬1
دو راهیِ افراطیون؛ همراهی یا شورش
عباس موسایی
دگماتیسم ِ راست افراطی داخلی، بی التفات به سیالیت ِسیاست، این جریان را به تزلزلی بنیادین سوق داده است؛ به گونه ای که نه می تواند در وضعیت ِ دفاع از ساختار و مهم ترین تصمیم ِ آن یعنی «تفاهم یا توافق» ظاهر شود و نه می تواند در برابر ِ آن بایستد؛ بپذیرد و در ساختار، مستحیل و مضمحل شود، بر گذشته ی رادیکال خود، مهر توقف زده است، نپذیرد و بر بیراهه، پایداری کند!! علیه ساختار شوریده است. شاید هیچ جریانی در ایران، به وقت اکنون، بسان ِ بنیادگرایان توسعه ستیز ایرانی، در وضعیت ِ بی مبنایی و بی مضمونی قرار نگرفته است. آنچه این جریان به عنوان «مضمون» خود تعریف می کرد، علیه روایتی است که از« مبنا» برداشت می کند و آنچه «مبنا و اساس» می خواهد، مضمون گفتمانی ِ این جریان به وقت اکنون را بر نمی تابد.
تیزاب ِ واقعیات و سهم امر واقع در سیاست، اما افراطیون داخلی را به این بیقراری رسانده است. راست ِافراطی ، علت ِ موجده ی خود را از دست داده است؛ زیرا در وضعیتی سر برآورد به شدت متفاوت از اکنون. بدون ِ ادراک بستر و زمینه و زمانه ای که از دل آن بیرون آمد و زمینه و زمانه ی به شدت متفاوت ِ امروزین، همچنان عناصر و سازمایه های دیروزین را پی می گیرد. راست ِافراطی که روزی از دنده ی چپ و از موقعیت پوزیسیون، با ظاهری اپوزیسیونی، از متن و کانون ِ قدرت، علیه ی بخشی از آن شورید، اکنون نه ماهیتی پوزیسیونی دارد و نه اپوزیسیونی. ساختار از افتادن در خط و مسیر ِ خطر آفرین آن، امتناع می کند و اپوزیسیون نمایی اش، فاقد ِ ماده ی موثره ای سیاست ساز است. از اینجا رانده و از آن مانده است. هیاهو و غوغا و سر و صدای ِ نابهنگامش معطوف به همین درماندگی، قابل درک کرد. این سر و صدا را صرفاً از یک منظر می توان «صدا» دانست؛ صدای ِ استیصال، درماندگی و شکستن ِ مفصلبندی ِ گفتمانی. گرمی ِ هیجانی در مواجهه با عقل ِ سرد، مفصل شکنی کرده است و این سر و صدا، ناشی از شکست مفاصل است. گفتمانش از جنس ِ گفتار ِ صرف است. دالّ مرکزی اش، خاصیت ِ شارژ کنندگی و انسجام بخشی به سایر ِ عناصر ِ معلق در فضای سیاست را ندارد. رابطه ی معناداری بین گفتار و سایر ِ مولفه های برسازنده ی یک گفتمان، دیده نمی شود. از این روست که نمی تواند صورت بندی ِ گفتمانی ِ روزآمدی از خود نمایان سازد. در غیریت سازی با گفتمان های داخلی، به وضوحی قابل توجه، به رنگ و شکل و شمایل ِ دشمن ِ ساختار درآمده است. به درجاتی بیش از آنچه حزب توده نسبت به اتحاد جماهیر شوروی، خود را تنظیم می کرد، صراحتا همزبان با راست های ِافراطی حاکم بر رژیم صهیونیستی و براندازی خواهان وابسته ای که قبل از هر چیز براندازی خواهی را برانداخته اند، هرگونه توافق در شرایط کنونی را نامطلوب می دانند.
ژرف آشوبی ِ متزلزل کننده ی بر آمده از ناهمزمانی عناصر ِ گفتمانی، اینان را در دو راهی ِ آستانه ای قرار داده است که آن را به سمت ِ شورش یا اضمحلال ، سوق می دهد. این جریان ِ استثناءگرا، اگر به منطق ِ مناسبات جدید، تن در داده و به قول ِ ابوسعید ابوالخیر «گامی فرا پیش نهد.» نشانه ای از عبور از استثناءگرایی به روالمند سازی است، آنگاه به بخشی از پروژه ی عادی سازی تبدیل شده است.
شیخ ابوسعید ابوالخیر به طوس رسیده بود، مردمان از وی طلب ِ مجلس کردند. در خانقاه بر تخت نشست و فوج فوج می آمدند ، چندان که جا نبود، معرف برخواست و گفت خدایش رحمت کند، هر کس آنجا که هست، یک قدم جلو رود. شیخ صلوات فرستاد و پائین آمد و گفت هر چه ما خواستیم گفت: «خدایش بیامرزد آن کس را که یک گام فراپیش نهد. آن روز بیش از این نگفت.»
می توان برجسته ترین مولفه ای که این جریان را از تن دادن به نصیحت ابوسعید باز می دارد، را از جنس ِ غلبه ی منفعت و مصلحت ِ باندی بر مصلحت ِ ملی در راه و رسم ِ ایشان دانست. فربه شدگان ِ نا وضعیت استثنایی و منازعه و تنش، از گام نهادن به وضعیت ِ عادی، مصالحه، تفاهم و توافق می هراسند. به زبان ِ ماکس وبر، هر برنامه ای که ادامه پیدا کرده، با منافعی پیوند خورده و هر برنامه ای که باید ادامه پیدا کند، باید با منافعی پیوند بیابد.
آیا برنامه ای که راست ِافراطی در سر می پروراند، با مختصات ِ جدید، امکان ِ ظهور و بروز دارد؟ باید منتظر گذشت روزگار ماند.
سیاست ورزان ملی و مسئولیت شناس در این شرایط ِ پیچیده ی مملو از تلاطم، توطئه و تزویر و هم افزا و هم راستا از/در، بیرون و درون ، از نقطه ی عزیمت «مصلحت ِ ایران» و کانونی وحدت آفرین به نام ِ نامی ِ«ایران»، برای کاستن از زهر ِ افراطی گری ِ پیوند خورده با منافع ِ باندهای افراطی، به حکم ِ عقلانیت و تجربه، نصیحت ابوالخیر را سرلوحه کار خویش قرار داده و همچون همیشه «گامی فرا پیش نهند.»
https://www.jamaran.news/fa/tiny/news-1713141
#فرهیختگان راهی به رهایی
عباس موسایی
دگماتیسم ِ راست افراطی داخلی، بی التفات به سیالیت ِسیاست، این جریان را به تزلزلی بنیادین سوق داده است؛ به گونه ای که نه می تواند در وضعیت ِ دفاع از ساختار و مهم ترین تصمیم ِ آن یعنی «تفاهم یا توافق» ظاهر شود و نه می تواند در برابر ِ آن بایستد؛ بپذیرد و در ساختار، مستحیل و مضمحل شود، بر گذشته ی رادیکال خود، مهر توقف زده است، نپذیرد و بر بیراهه، پایداری کند!! علیه ساختار شوریده است. شاید هیچ جریانی در ایران، به وقت اکنون، بسان ِ بنیادگرایان توسعه ستیز ایرانی، در وضعیت ِ بی مبنایی و بی مضمونی قرار نگرفته است. آنچه این جریان به عنوان «مضمون» خود تعریف می کرد، علیه روایتی است که از« مبنا» برداشت می کند و آنچه «مبنا و اساس» می خواهد، مضمون گفتمانی ِ این جریان به وقت اکنون را بر نمی تابد.
تیزاب ِ واقعیات و سهم امر واقع در سیاست، اما افراطیون داخلی را به این بیقراری رسانده است. راست ِافراطی ، علت ِ موجده ی خود را از دست داده است؛ زیرا در وضعیتی سر برآورد به شدت متفاوت از اکنون. بدون ِ ادراک بستر و زمینه و زمانه ای که از دل آن بیرون آمد و زمینه و زمانه ی به شدت متفاوت ِ امروزین، همچنان عناصر و سازمایه های دیروزین را پی می گیرد. راست ِافراطی که روزی از دنده ی چپ و از موقعیت پوزیسیون، با ظاهری اپوزیسیونی، از متن و کانون ِ قدرت، علیه ی بخشی از آن شورید، اکنون نه ماهیتی پوزیسیونی دارد و نه اپوزیسیونی. ساختار از افتادن در خط و مسیر ِ خطر آفرین آن، امتناع می کند و اپوزیسیون نمایی اش، فاقد ِ ماده ی موثره ای سیاست ساز است. از اینجا رانده و از آن مانده است. هیاهو و غوغا و سر و صدای ِ نابهنگامش معطوف به همین درماندگی، قابل درک کرد. این سر و صدا را صرفاً از یک منظر می توان «صدا» دانست؛ صدای ِ استیصال، درماندگی و شکستن ِ مفصلبندی ِ گفتمانی. گرمی ِ هیجانی در مواجهه با عقل ِ سرد، مفصل شکنی کرده است و این سر و صدا، ناشی از شکست مفاصل است. گفتمانش از جنس ِ گفتار ِ صرف است. دالّ مرکزی اش، خاصیت ِ شارژ کنندگی و انسجام بخشی به سایر ِ عناصر ِ معلق در فضای سیاست را ندارد. رابطه ی معناداری بین گفتار و سایر ِ مولفه های برسازنده ی یک گفتمان، دیده نمی شود. از این روست که نمی تواند صورت بندی ِ گفتمانی ِ روزآمدی از خود نمایان سازد. در غیریت سازی با گفتمان های داخلی، به وضوحی قابل توجه، به رنگ و شکل و شمایل ِ دشمن ِ ساختار درآمده است. به درجاتی بیش از آنچه حزب توده نسبت به اتحاد جماهیر شوروی، خود را تنظیم می کرد، صراحتا همزبان با راست های ِافراطی حاکم بر رژیم صهیونیستی و براندازی خواهان وابسته ای که قبل از هر چیز براندازی خواهی را برانداخته اند، هرگونه توافق در شرایط کنونی را نامطلوب می دانند.
ژرف آشوبی ِ متزلزل کننده ی بر آمده از ناهمزمانی عناصر ِ گفتمانی، اینان را در دو راهی ِ آستانه ای قرار داده است که آن را به سمت ِ شورش یا اضمحلال ، سوق می دهد. این جریان ِ استثناءگرا، اگر به منطق ِ مناسبات جدید، تن در داده و به قول ِ ابوسعید ابوالخیر «گامی فرا پیش نهد.» نشانه ای از عبور از استثناءگرایی به روالمند سازی است، آنگاه به بخشی از پروژه ی عادی سازی تبدیل شده است.
شیخ ابوسعید ابوالخیر به طوس رسیده بود، مردمان از وی طلب ِ مجلس کردند. در خانقاه بر تخت نشست و فوج فوج می آمدند ، چندان که جا نبود، معرف برخواست و گفت خدایش رحمت کند، هر کس آنجا که هست، یک قدم جلو رود. شیخ صلوات فرستاد و پائین آمد و گفت هر چه ما خواستیم گفت: «خدایش بیامرزد آن کس را که یک گام فراپیش نهد. آن روز بیش از این نگفت.»
می توان برجسته ترین مولفه ای که این جریان را از تن دادن به نصیحت ابوسعید باز می دارد، را از جنس ِ غلبه ی منفعت و مصلحت ِ باندی بر مصلحت ِ ملی در راه و رسم ِ ایشان دانست. فربه شدگان ِ نا وضعیت استثنایی و منازعه و تنش، از گام نهادن به وضعیت ِ عادی، مصالحه، تفاهم و توافق می هراسند. به زبان ِ ماکس وبر، هر برنامه ای که ادامه پیدا کرده، با منافعی پیوند خورده و هر برنامه ای که باید ادامه پیدا کند، باید با منافعی پیوند بیابد.
آیا برنامه ای که راست ِافراطی در سر می پروراند، با مختصات ِ جدید، امکان ِ ظهور و بروز دارد؟ باید منتظر گذشت روزگار ماند.
سیاست ورزان ملی و مسئولیت شناس در این شرایط ِ پیچیده ی مملو از تلاطم، توطئه و تزویر و هم افزا و هم راستا از/در، بیرون و درون ، از نقطه ی عزیمت «مصلحت ِ ایران» و کانونی وحدت آفرین به نام ِ نامی ِ«ایران»، برای کاستن از زهر ِ افراطی گری ِ پیوند خورده با منافع ِ باندهای افراطی، به حکم ِ عقلانیت و تجربه، نصیحت ابوالخیر را سرلوحه کار خویش قرار داده و همچون همیشه «گامی فرا پیش نهند.»
https://www.jamaran.news/fa/tiny/news-1713141
#فرهیختگان راهی به رهایی
جماران | آخرین اخبار ایران و جهان، سیاست، اقتصاد و اندیشه
دو راهیِ افراطیون؛ همراهی یا شورش
راست ِافراطی که روزی از دنده ی چپ و از موقعیت پوزیسیون، با ظاهری اپوزیسیونی، از متن و کانون ِ قدرت، علیه ی بخشی از آن شورید، اکنون نه ماهیتی پوزیسیونی دارد و نه اپوزیسیونی. ساختار از افتادن در خط و مسیر ِ خطر آفرین آن، امتناع می کند و اپوزیسیون نمایی اش،…
❤4👍2🔥1
«رژیمهای مشروطهٔ کثرتگرا دچار کاستیاند؛ یا به سببِ غلبهٔ بیش از حدِ الیگارشی، یا به سببِ غلبهٔ بیش از حدِ عوامفریبی، و تقریباً همیشه نیز به دلیلِ محدودیت در کارآمدی. آنها به دلیل الیگارشیِ افراطی ناقصاند، هنگامی که پشتِ بازیِ احزاب، قدرتِ مطلقِ یک اقلیت پنهان شده باشد. از جهتِ عوامفریبیِ افراطی ناقصاند، هنگامی که گروهها در کشمکشهای حزبی، ضرورتهای جمعی و مفهومِ خیرِ عمومی را از یاد ببرند. و از جهتِ محدودیتِ کارآمدی نیز ناقصاند، زیرا در رژیمی که همهٔ گروهها حق دارند از منافعِ خود دفاع کنند، به ناگزیر به ندرت میتوان تصمیمات و اقداماتِ ریشهای و قاطع اتخاذ کرد.»
رمون آرون، دموکراسی و تمامیتخواهی
آرون، جامعهشناسی که در تمام عمرش از دموکراسی دفاع کرد، چنین تحلیل انتقادی نسبتاً رادیکالی از دموکراسی میکند. دموکراسیها رژیمهای ناقصی هستند نه از آن رو که هنوز کاملاً دموکراتیک نشدهاند، بلکه تا حدی دقیقاً از آن رو که دموکراتیک هستند ناقصند. چنین روشنبینی ظریفی را مقایسه کنید با چاپلوسیهای وطنی از دموکراسی. آدمی فکر میکند ناگهان با معجزه دموکراسی بهشت در ایران محقق خواهد شد. این نوع دموکراسیخواهی سادهلوحانه در دهه هفتاد و هشتاد مانع فهم واقعبینانه ما از سیاست شد. هنوز هم درک انتقادی از دموکراسی در فضای روشنفکری ایران تا حدی شوکآور است. شناخت دموکراسی با چاپلوسی سادهلوحانه از آن متفاوت است.
بابک مینا
#فرهیختگان راهی به رهایی
رمون آرون، دموکراسی و تمامیتخواهی
آرون، جامعهشناسی که در تمام عمرش از دموکراسی دفاع کرد، چنین تحلیل انتقادی نسبتاً رادیکالی از دموکراسی میکند. دموکراسیها رژیمهای ناقصی هستند نه از آن رو که هنوز کاملاً دموکراتیک نشدهاند، بلکه تا حدی دقیقاً از آن رو که دموکراتیک هستند ناقصند. چنین روشنبینی ظریفی را مقایسه کنید با چاپلوسیهای وطنی از دموکراسی. آدمی فکر میکند ناگهان با معجزه دموکراسی بهشت در ایران محقق خواهد شد. این نوع دموکراسیخواهی سادهلوحانه در دهه هفتاد و هشتاد مانع فهم واقعبینانه ما از سیاست شد. هنوز هم درک انتقادی از دموکراسی در فضای روشنفکری ایران تا حدی شوکآور است. شناخت دموکراسی با چاپلوسی سادهلوحانه از آن متفاوت است.
بابک مینا
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤4👍3👎2🤔1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
دایه شکر ،مادری که با ۹۲ سال سن از اهالی ریجاب شهرستان دالاهو که چهار فرزند خود را در بمب باران شیمیایی جنگ ایران و عراق از دست داد هر روز سر خاک فرزندان خود تنبور می نوازد
ارسلان کاوه
#فرهیختگان راهی به رهایی
ارسلان کاوه
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤22😢11
Telegram
آرشیو
.
آرو: آمریکا در حال ترک اروپاست
چیزی به اسم اعتماد در روابط بینالملل وجود ندارد
اسرائیل بازنده بزرگ توافق ایران-آمریکاست
دیپلمات پیشین فرانسه: آمریکا هنوز بهطور رسمی متحد ماست، اما آمریکاییها در حال ترک اروپا هستند. آنها در دوران بایدن هم در حال خروج بودند، البته آرام و بیسروصدا. بایدن توسط پوتین غافلگیر شد.
تفاوت ترامپ با یک رئیسجمهور دموکرات این است که ترامپ در را روی انگشتان ما محکم میبندد و این دردناک است، در حالی که یک دموکرات هنگام خروج میگوید «متشکرم، همکاری خوبی بود.»
از دید آمریکاییها، اروپا به حاشیه جهان تبدیل شده است. نه رشد اقتصادی اصلی آنجاست، نه انقلابهای فناورانه و نوآوریهای بزرگ و نه دشمن اصلی آمریکا در آنجاست. دشمن واقعی آمریکا، روسیه نیست. روسیه البته یک مشکل است، اما همانطور که اوباما میگفت، یک مشکل منطقهای است. دشمن واقعی چین است.
هر بار که در یک برنامه تلویزیونی صحبت از «اعتماد» میشود، دلم میخواهد هفتتیرم را بیرون بیاورم و طرف مقابلم را بکشم! چون اعتماد در روابط بینالملل اصلاً وجود ندارد. آنچه اهمیت دارد، توانایی ما برای کنترل و نظارت بر اقدامات طرف مقابل است.
به همین دلیل، توافق سال ۲۰۱۵ که ۱۳ سال برای مذاکره درباره آن زمان صرف شد و خود من هم از مذاکرهکنندگان آن بودم، شامل سازوکارهای بسیار دقیق نظارتی بود. این نظارتها استثنایی بودند و هیچ کشور دیگری چنین سطحی از بازرسیهای مداخلهگرانه را از سوی آژانس بینالمللی انرژی اتمی نپذیرفته بود.
از سال ۲۰۰۳ تاکنون، همه سرویسهای اطلاعاتی کشورهای غربی بر این باور بودهاند که ایران وارد مرحله نظامیسازی هستهای نشده است. اما ایران در حال غنیسازی اورانیوم بود؛ اورانیومی که میتوانست کاربرد نظامی داشته باشد. بنابراین ماهیت نظامی بالقوه برنامه هستهای ایران جای تردیدی نداشت، اما چون هنوز مرحله نظامیسازی انجام نشده بود، توافق ۲۰۱۵ عمدتاً بر مواد هستهای و اورانیوم غنیشده متمرکز شده بود. هدف این بود که از ادامه این روند توسط ایران جلوگیری شود.
در مورد اسرائیل، این توافق یا این وضعیت آشکارا یک شکست بزرگ برای اسرائیل محسوب میشود.
در توافق از لبنان نیز نام برده شده است. فقط رسانهها نبودند که متنهایی منتشر کردند که بهشدت به نفع ایران به نظر میرسیدند؛ وزیر خارجه فرانسه، که فردی جدی و معتبر است، نیز در اطلاعاتی که فاش کرد، بهصراحت به لبنان اشاره داشت.
من عمیقاً تردید دارم که اسرائیل آتشبس را رعایت کند. به همین دلیل احتمالاً شاهد تنش میان آمریکا و اسرائیل و همچنین میان اسرائیل و دیگر بازیگران منطقه خواهیم بود.
#فرهیختگان راهی به رهایی
چیزی به اسم اعتماد در روابط بینالملل وجود ندارد
اسرائیل بازنده بزرگ توافق ایران-آمریکاست
دیپلمات پیشین فرانسه: آمریکا هنوز بهطور رسمی متحد ماست، اما آمریکاییها در حال ترک اروپا هستند. آنها در دوران بایدن هم در حال خروج بودند، البته آرام و بیسروصدا. بایدن توسط پوتین غافلگیر شد.
تفاوت ترامپ با یک رئیسجمهور دموکرات این است که ترامپ در را روی انگشتان ما محکم میبندد و این دردناک است، در حالی که یک دموکرات هنگام خروج میگوید «متشکرم، همکاری خوبی بود.»
از دید آمریکاییها، اروپا به حاشیه جهان تبدیل شده است. نه رشد اقتصادی اصلی آنجاست، نه انقلابهای فناورانه و نوآوریهای بزرگ و نه دشمن اصلی آمریکا در آنجاست. دشمن واقعی آمریکا، روسیه نیست. روسیه البته یک مشکل است، اما همانطور که اوباما میگفت، یک مشکل منطقهای است. دشمن واقعی چین است.
هر بار که در یک برنامه تلویزیونی صحبت از «اعتماد» میشود، دلم میخواهد هفتتیرم را بیرون بیاورم و طرف مقابلم را بکشم! چون اعتماد در روابط بینالملل اصلاً وجود ندارد. آنچه اهمیت دارد، توانایی ما برای کنترل و نظارت بر اقدامات طرف مقابل است.
به همین دلیل، توافق سال ۲۰۱۵ که ۱۳ سال برای مذاکره درباره آن زمان صرف شد و خود من هم از مذاکرهکنندگان آن بودم، شامل سازوکارهای بسیار دقیق نظارتی بود. این نظارتها استثنایی بودند و هیچ کشور دیگری چنین سطحی از بازرسیهای مداخلهگرانه را از سوی آژانس بینالمللی انرژی اتمی نپذیرفته بود.
از سال ۲۰۰۳ تاکنون، همه سرویسهای اطلاعاتی کشورهای غربی بر این باور بودهاند که ایران وارد مرحله نظامیسازی هستهای نشده است. اما ایران در حال غنیسازی اورانیوم بود؛ اورانیومی که میتوانست کاربرد نظامی داشته باشد. بنابراین ماهیت نظامی بالقوه برنامه هستهای ایران جای تردیدی نداشت، اما چون هنوز مرحله نظامیسازی انجام نشده بود، توافق ۲۰۱۵ عمدتاً بر مواد هستهای و اورانیوم غنیشده متمرکز شده بود. هدف این بود که از ادامه این روند توسط ایران جلوگیری شود.
در مورد اسرائیل، این توافق یا این وضعیت آشکارا یک شکست بزرگ برای اسرائیل محسوب میشود.
در توافق از لبنان نیز نام برده شده است. فقط رسانهها نبودند که متنهایی منتشر کردند که بهشدت به نفع ایران به نظر میرسیدند؛ وزیر خارجه فرانسه، که فردی جدی و معتبر است، نیز در اطلاعاتی که فاش کرد، بهصراحت به لبنان اشاره داشت.
من عمیقاً تردید دارم که اسرائیل آتشبس را رعایت کند. به همین دلیل احتمالاً شاهد تنش میان آمریکا و اسرائیل و همچنین میان اسرائیل و دیگر بازیگران منطقه خواهیم بود.
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍5👎3❤2🤬1