تفاهم، توافق نیست؛ چرا نباید هر خبر مذاکرهای را پایان بحران دانست؟
در فضای پرتنش جنگ و مذاکره میان ایران و آمریکا، دو واژه «تفاهم» و «توافق» بارها تکرار میشوند؛ اما بسیاری از مخاطبان این دو را مترادف میپندارند، در حالی که از نظر سیاسی و حقوقی تفاوتی بنیادین میان آنها وجود دارد. روشن شدن این تفاوت میتواند به درک بهتر تحولات کمک کند و مانع برداشتهای شتابزده شود.
«تفاهم» مرحلهای است که طرفهای درگیر به یک درک مشترک از اصول کلی، خطوط قرمز و مسیر احتمالی حل اختلاف میرسند. در این مرحله، اراده سیاسی برای کاهش تنش شکل میگیرد، اما هنوز جزئیات مشخص نشده و تعهدات الزامآور حقوقی ایجاد نمیشود. به بیان ساده، تفاهم یعنی طرفین میگویند: «میدانیم به کجا میخواهیم برسیم و درباره چارچوب کلی گفتوگو میکنیم.»
«توافق» اما مرحلهای فراتر است. زمانی شکل میگیرد که جزئیات مشخص شده، مسئولیتها تعیین گردیده و طرفین خود را متعهد به اجرا میدانند. توافق دارای متن، زمانبندی، سازوکار اجرا و گاه ضمانتهای حقوقی و سیاسی است. پاسخ به این پرسش است که «چه کسی، چه کاری، در چه زمانی و با چه سازوکاری انجام خواهد داد.»
تاریخ نمونههای روشنی در اختیار ما قرار میدهد. در پرونده هستهای ایران، بیانیه لوزان در فروردین ۱۳۹۴ نمونهای از «تفاهم» بود. ایران و قدرتهای جهانی اعلام کردند که درباره اصول و چارچوب کلی به درک مشترکی رسیدهاند، اما متن نهایی و جزئیات اجرایی هنوز تدوین نشده بود. سه ماه بعد، همین تفاهم به «برجام» تبدیل شد؛ سندی مفصل که در آن تعهدات طرفین، جدول زمانی اجرا، سازوکار نظارت و نحوه رفع تحریمها مشخص شده بود. لوزان نقشه راه بود و برجام قرارداد سفر.
نمونه دیگر را میتوان در روابط آمریکا و چین دید. سفر محرمانه کیسینجر به پکن و دیدار نیکسون با رهبران چین در دهه ۱۹۷۰، بیش از آنکه توافقی جامع باشد، نوعی تفاهم سیاسی برای تغییر مسیر بود؛ هر دو طرف دریافتند که ادامه خصومت به سودشان نیست. اما عادیسازی کامل روابط، سالها بعد و از طریق تصمیمات رسمی تحقق یافت. در پایان بسیاری از جنگها نیز همین روند دیده میشود: ابتدا تفاهم، سپس آتشبس، و در نهایت، اگر شرایط فراهم باشد، توافق صلح. تفاهم آغاز خروج از بحران است، نه پایان آن.
سیاستمداران آگاهانه میان این دو واژه تمایز قائل میشوند. «تفاهم» انعطاف بیشتری ایجاد میکند و هزینه سیاسی کمتری دارد؛ زیرا امکان بازنگری یا عقبنشینی از آن وجود دارد. اما «توافق» به معنای پذیرش مسئولیت و پاسخگویی در برابر تعهداتی مشخص است. به همین دلیل ممکن است ماهها از وجود تفاهم سخن گفته شود، بیآنکه توافقی رسمی حاصل شود.
از این رو، در تنشهای کنونی میان ایران و آمریکا، هرگاه سخن از «تفاهم» به میان میآید، نباید آن را مترادف با حلوفصل کامل اختلافات دانست. تفاهم میتواند نشانه باز بودن کانالهای ارتباطی و تمایل به مدیریت بحران باشد؛ اما تا زمانی که این درک مشترک به متن، تعهد و اقدام عملی تبدیل نشود، سخن گفتن از «توافق» دقیق نخواهد بود.
تفاهم، چراغ زرد سیاست است؛ نشانه آمادگی برای حرکت و کاهش تنش. توافق، چراغ سبز اجرای تصمیمات است؛ مرحلهای که نتایج آن در عرصه سیاسی، اقتصادی و امنیتی نمایان میشود. درک این تفاوت، مخاطب را از خوشبینی یا بدبینی افراطی دور میکند و به قضاوتی واقعبینانهتر درباره رخدادهای پیچیده بینالمللی میرساند؛ رخدادهایی که اغلب نه با یک امضا آغاز میشوند و نه با یک بیانیه به پایان میرسند، بلکه از مسیر طولانی تفاهم تا توافق عبور میکنند.
محمدعلی سوره
#فرهیختگان راهی به رهایی
در فضای پرتنش جنگ و مذاکره میان ایران و آمریکا، دو واژه «تفاهم» و «توافق» بارها تکرار میشوند؛ اما بسیاری از مخاطبان این دو را مترادف میپندارند، در حالی که از نظر سیاسی و حقوقی تفاوتی بنیادین میان آنها وجود دارد. روشن شدن این تفاوت میتواند به درک بهتر تحولات کمک کند و مانع برداشتهای شتابزده شود.
«تفاهم» مرحلهای است که طرفهای درگیر به یک درک مشترک از اصول کلی، خطوط قرمز و مسیر احتمالی حل اختلاف میرسند. در این مرحله، اراده سیاسی برای کاهش تنش شکل میگیرد، اما هنوز جزئیات مشخص نشده و تعهدات الزامآور حقوقی ایجاد نمیشود. به بیان ساده، تفاهم یعنی طرفین میگویند: «میدانیم به کجا میخواهیم برسیم و درباره چارچوب کلی گفتوگو میکنیم.»
«توافق» اما مرحلهای فراتر است. زمانی شکل میگیرد که جزئیات مشخص شده، مسئولیتها تعیین گردیده و طرفین خود را متعهد به اجرا میدانند. توافق دارای متن، زمانبندی، سازوکار اجرا و گاه ضمانتهای حقوقی و سیاسی است. پاسخ به این پرسش است که «چه کسی، چه کاری، در چه زمانی و با چه سازوکاری انجام خواهد داد.»
تاریخ نمونههای روشنی در اختیار ما قرار میدهد. در پرونده هستهای ایران، بیانیه لوزان در فروردین ۱۳۹۴ نمونهای از «تفاهم» بود. ایران و قدرتهای جهانی اعلام کردند که درباره اصول و چارچوب کلی به درک مشترکی رسیدهاند، اما متن نهایی و جزئیات اجرایی هنوز تدوین نشده بود. سه ماه بعد، همین تفاهم به «برجام» تبدیل شد؛ سندی مفصل که در آن تعهدات طرفین، جدول زمانی اجرا، سازوکار نظارت و نحوه رفع تحریمها مشخص شده بود. لوزان نقشه راه بود و برجام قرارداد سفر.
نمونه دیگر را میتوان در روابط آمریکا و چین دید. سفر محرمانه کیسینجر به پکن و دیدار نیکسون با رهبران چین در دهه ۱۹۷۰، بیش از آنکه توافقی جامع باشد، نوعی تفاهم سیاسی برای تغییر مسیر بود؛ هر دو طرف دریافتند که ادامه خصومت به سودشان نیست. اما عادیسازی کامل روابط، سالها بعد و از طریق تصمیمات رسمی تحقق یافت. در پایان بسیاری از جنگها نیز همین روند دیده میشود: ابتدا تفاهم، سپس آتشبس، و در نهایت، اگر شرایط فراهم باشد، توافق صلح. تفاهم آغاز خروج از بحران است، نه پایان آن.
سیاستمداران آگاهانه میان این دو واژه تمایز قائل میشوند. «تفاهم» انعطاف بیشتری ایجاد میکند و هزینه سیاسی کمتری دارد؛ زیرا امکان بازنگری یا عقبنشینی از آن وجود دارد. اما «توافق» به معنای پذیرش مسئولیت و پاسخگویی در برابر تعهداتی مشخص است. به همین دلیل ممکن است ماهها از وجود تفاهم سخن گفته شود، بیآنکه توافقی رسمی حاصل شود.
از این رو، در تنشهای کنونی میان ایران و آمریکا، هرگاه سخن از «تفاهم» به میان میآید، نباید آن را مترادف با حلوفصل کامل اختلافات دانست. تفاهم میتواند نشانه باز بودن کانالهای ارتباطی و تمایل به مدیریت بحران باشد؛ اما تا زمانی که این درک مشترک به متن، تعهد و اقدام عملی تبدیل نشود، سخن گفتن از «توافق» دقیق نخواهد بود.
تفاهم، چراغ زرد سیاست است؛ نشانه آمادگی برای حرکت و کاهش تنش. توافق، چراغ سبز اجرای تصمیمات است؛ مرحلهای که نتایج آن در عرصه سیاسی، اقتصادی و امنیتی نمایان میشود. درک این تفاوت، مخاطب را از خوشبینی یا بدبینی افراطی دور میکند و به قضاوتی واقعبینانهتر درباره رخدادهای پیچیده بینالمللی میرساند؛ رخدادهایی که اغلب نه با یک امضا آغاز میشوند و نه با یک بیانیه به پایان میرسند، بلکه از مسیر طولانی تفاهم تا توافق عبور میکنند.
محمدعلی سوره
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤5👍5🤔1
جنگ به بازار کار ایران شلیک کرد | هادی کحالزاده
گدار
جنگ چگونه به تابآوری اجتماعی ایران حمله میکند؟
هادی کحالزاده در این گفتوگو از فقر، بازار کار، نااطمینانی و نسبت جنگ با فرسایش ظرفیت اجتماعی در ایران سخن میگوید
گدار
#فرهیختگان راهی به رهایی
هادی کحالزاده در این گفتوگو از فقر، بازار کار، نااطمینانی و نسبت جنگ با فرسایش ظرفیت اجتماعی در ایران سخن میگوید
گدار
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤2👍1
🔺روسها دور و راهزنان نزدیکند!
عاشورای سال ۱۲۹۰ شمسی یکی از تلخترین حوادث تاریخ معاصر ایران رخ داد. در جریان تحولات مشروطه نیروهای روسیه که از مستبدان حمایت میکردند وارد تبریز شدند.
روسها به قصد رعبآفرینی قساوتی بیهمتا به خرج دادند و به دستگیری علما و آزادیخواهان مشروطهخواه شهر پرداختند. گفته میشود که طی این روز هشت تن از رجال تبریز را در ملا عام به دار آویختند که معروفترین آنها ثقهالاسلام بود. شخص اخیر با علم به سرنوشت خویش حاضر نشد شهر را ترک گوید و مردم بیدفاع را در برابر سالدات های روس تنها بگذارد.
بازتاب این واقعهی خوفناک گسترده بود و موجی از ترس و تنفر را در پهنهی کشور برانگیخت.
از جمله در کرمان جمعی از روحانیان قسم خوردند که تا اعدام تزار روس از پای ننشینند. اینان همراه جمعی از جوانان به تشکیل نیروی نظامی پرداخته و شب و روز را در اطراف کرمان به تمرین و آموزش میگذراندند.
بر حسب اتفاق در همان ایام گروهی راهزن در اطراف کرمان پیدا شد و شرارت و ناامنی به درجهای رسید که طرق و شوارع عملا غیر قابل عبور شد.
سرکردگان نیروی ضد روس برای چارهی کار نزد کنسول انگلیس رفتند. کنسول گفت غیر از چند برزگر که برای حفاظت خودش در اختیار دارد، نیروی دیگری ندارد، وانگهی شما که ارتشی نیرومند برای مقابلهی روس تجهیز کردهاید. چرا آنها را برای سرکوب اشرار و راهزنان گسیل نمیدارید؟
در پاسخ گفتند: آخر روسها دور و راهزنان نزدیکند!
صلاحالدین خدیو
#فرهیختگان راهی به رهایی
عاشورای سال ۱۲۹۰ شمسی یکی از تلخترین حوادث تاریخ معاصر ایران رخ داد. در جریان تحولات مشروطه نیروهای روسیه که از مستبدان حمایت میکردند وارد تبریز شدند.
روسها به قصد رعبآفرینی قساوتی بیهمتا به خرج دادند و به دستگیری علما و آزادیخواهان مشروطهخواه شهر پرداختند. گفته میشود که طی این روز هشت تن از رجال تبریز را در ملا عام به دار آویختند که معروفترین آنها ثقهالاسلام بود. شخص اخیر با علم به سرنوشت خویش حاضر نشد شهر را ترک گوید و مردم بیدفاع را در برابر سالدات های روس تنها بگذارد.
بازتاب این واقعهی خوفناک گسترده بود و موجی از ترس و تنفر را در پهنهی کشور برانگیخت.
از جمله در کرمان جمعی از روحانیان قسم خوردند که تا اعدام تزار روس از پای ننشینند. اینان همراه جمعی از جوانان به تشکیل نیروی نظامی پرداخته و شب و روز را در اطراف کرمان به تمرین و آموزش میگذراندند.
بر حسب اتفاق در همان ایام گروهی راهزن در اطراف کرمان پیدا شد و شرارت و ناامنی به درجهای رسید که طرق و شوارع عملا غیر قابل عبور شد.
سرکردگان نیروی ضد روس برای چارهی کار نزد کنسول انگلیس رفتند. کنسول گفت غیر از چند برزگر که برای حفاظت خودش در اختیار دارد، نیروی دیگری ندارد، وانگهی شما که ارتشی نیرومند برای مقابلهی روس تجهیز کردهاید. چرا آنها را برای سرکوب اشرار و راهزنان گسیل نمیدارید؟
در پاسخ گفتند: آخر روسها دور و راهزنان نزدیکند!
صلاحالدین خدیو
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤11
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
موسی غنی نژاد:
آدرس غلط در اقتصاد/ چرا هویدا تورم را نفهمید؟
هویدا روشنفکری بود که گرایشهای چپی هم داشت، اما اقتصاددان نبود. او میگفت، این کاسبها هستند که گرانفروشی میکنند.
هویدا این موضوع را نفهمید، چون تخصصش نبود؛ اما پرسش اینجاست که در وزارت بازرگانی چطور این کار را انجام دادند؟
آن سازمانی که آن دوران با عنوان «مرکز بررسی قیمتها» فعالیت میکرد، را اکنون با نام «سازمان حمایت از مصرفکنندگان و تولیدکنندگان» میشناسیم.
اکوایران
#فرهیختگان راهی به رهایی
آدرس غلط در اقتصاد/ چرا هویدا تورم را نفهمید؟
هویدا روشنفکری بود که گرایشهای چپی هم داشت، اما اقتصاددان نبود. او میگفت، این کاسبها هستند که گرانفروشی میکنند.
هویدا این موضوع را نفهمید، چون تخصصش نبود؛ اما پرسش اینجاست که در وزارت بازرگانی چطور این کار را انجام دادند؟
آن سازمانی که آن دوران با عنوان «مرکز بررسی قیمتها» فعالیت میکرد، را اکنون با نام «سازمان حمایت از مصرفکنندگان و تولیدکنندگان» میشناسیم.
اکوایران
#فرهیختگان راهی به رهایی
🔥3❤2👎1🤔1
کتاب دین عقلی و اقلی
مولف: عبدالکریم سروش
مشاور کتاب: خسرو باقری
لینک خرید:
https://a.co/d/02mlSPbg
#فرهیختگان راهی به رهایی
مولف: عبدالکریم سروش
مشاور کتاب: خسرو باقری
لینک خرید:
https://a.co/d/02mlSPbg
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤8👎7👍3
هرانکس که دارد روانش خرد
سرِ مایهی کارها بنگرد!
علیرضا قندریز
در میان رؤسایجمهور متأخر ایالات متحده، دونالد ترامپ نمونهای کمسابقه است: سیاستمداری که مرز میان قدرت عمومی ریاستجمهوری ومنافع اقتصادی شخصی وخانوادگیاش همواره محل مناقشه بوده است. ازمنظر حقوقی، رئیسجمهور و معاون رئیسجمهور عملاً از شمول بخش اصلی قانون فدرال تضاد منافع، یعنی 18 U.S.C. § 208، مستثنا تلقی میشوند.اما سنت سیاسی آمریکا، دستکم در دهههای اخیر، بر نوعی خویشتنداری غیررسمی استوار بوده است: رؤسایجمهور معمولاً کوشیدهاند از مداخله مستقیم و فعال در داراییها، معاملات و فعالیتهایی که میتواند از تصمیمات رسمی آنان تأثیر بپذیرد، فاصله بگیرند.
ترامپ این هنجار را بهطور بنیادین به چالش کشیده است. جایگاه او بهعنوان رئیسجمهور ایالات متحده به او امکان میدهد بر بازارهای داخلی و بینالمللی، انتظارات سرمایهگذاران، قیمت انرژی، ریسک ژئوپولیتیک، جریان سرمایه و حتی ارزش داراییهای مرتبط با برند شخصی و خانوادگیاش اثر بگذارد. در عین حال، او برخلاف بسیاری از پیشینیان خود، هرگز بهطور کامل از جهان تجارت شخصی جدا نشده است. همین وضعیت موجب شده است که ناظران سیاست خارجی آمریکا با احتیاط بیشتری به ادبیات او درباره بحرانهای بینالمللی بنگرند چراکه لحن ترامپ لزوماً همیشه بازتاب یک راهبرد منسجم ایالات متحده نیست؛ گاه میتواند آمیزهای باشد از مدیریت رسانهای، اثرگذاری بر بازار، نمایش قدرت در برابر افکار عمومی داخلی، و تلاش برای تولید اهرم در آستانه مذاکره ویا حتی ملاحظه منافع و ارتباطات خاص اقتصادی شخصی و خانوادگیاش!
از این منظر، وعده تازه ترامپ درباره امکان امضای تفاهم با ایران را نیز باید در امتداد نوسانات پیشین او خواند، نه بهعنوان نشانه قطعی یک چرخش استراتژیک. ادبیات او درباره ایران در ماههای اخیر، دامنهای چشمگیر داشته است از تهدید به «نابودی و ویرانی تمدن ایران» ، تا تمایل به مصالحه با رهبران جمهوری اسلامی، و حتی ابراز علاقه به مشارکت در «دوباره بزرگ کردن ایران». چنین نوسانی، بهخودیخود، نه نشانه سیاست عملی آمریکا است و نه دلیلی کافی برای پیشبینی موفقیت دیپلماسی. آنچه اهمیت دارد نه لحن ترامپ، بلکه ترتیبات عملیای است که در روزها و هفتههای آینده شکل خواهد گرفت.
اگر قرار باشد تفاهمی برای تداوم مذاکره میان ایران و ایالات متحده امضا شود، دو شاخص بیش از هر چیز میتواند نشان دهد که این روند تا چه اندازه جدی، پایدار و مستعد موفقیت است.
نخست، باید دید آیا ایران با مذاکرات مستقیم، منظم و مستمر با ایالات متحده، بدون اتکای تعیینکننده به میانجی، موافقت خواهد کرد یا نه. پذیرش چنین چارچوبی میتواند گامی مهم در جهت امکانپذیر شدن دیپلماسی واقعی باشد. مذاکره مستقیم الزاماً به معنای توافق نیست، اما نشان میدهد دو طرف آمادهاند هزینه سیاسی ورود به یک روند جدی را بپذیرند. در مقابل، امتناع تهران از گفتوگوی مستقیم میتواند نشانهای مهم باشد: اینکه جمهوری اسلامی هنوز برای ورود به روندی گستردهتر از تنشزدایی ساختاری آمادگی ندارد، یا دستکم نمیخواهد چنین آمادگیای را علنی کند.
دوم، باید دید تیم آمریکایی مذاکرهکننده چه الگویی را برای مذاکره برمیگزیند. اگر واشنگتن همچنان بر سفرهای کوتاه، فشرده و عمدتاً نمایشی در سطح عالی تکیه کند، احتمال موفقیت محدود خواهد بود. پروندهای مانند برنامه هستهای ایران، بهویژه اگر قرار باشد به مسائل منطقهای، رفع تحریمها، تضمینها، ترتیبات راستیآزمایی و جدول زمانی اجرای تعهدات گره بخورد، با دیپلماسی چندروزه حل و فصل نمیشود. چنین پروندهای نیازمند نشستهای طولانیتر، کار کارشناسی مداوم، گفتوگوهای فنی، کانالهای حقوقی و امنیتی موازی، و فرآیندی است که بتواند اختلافات را بهتدریج به متنهای قابل امضا تبدیل کند.
اگر دولت ترامپ الگوی مألوفش فاصله نگیرد و همچنان مذاکره را به صحنهای برای نمایش مدیریت بحران، اثرگذاری حاد بر بازارهای جهانی یا تولید دستاورد انتخاباتی تبدیل کند، باید نسبت به دوام و اعتبار روند دیپلماتیک در ۶۰روز موعود تردید داشت. در چنین وضعیتی، مذاکره بیش از آنکه ابزاری برای تبادل امتیاز و رسیدن به مصالحهای متوازن باشد، به تاکتیکی برای کنترل روایت، مهندسی انتظارات و نمایش توانایی شخصی رئیسجمهور تبدیل خواهد شد.
البته شاخصهای دیگری نیز اهمیت خواهند داشت: قالب حقوقی تفاهم احتمالی، نسبت آن با تعهدات پیشین، نحوه تعریف رفع تحریمها، سازوکار راستیآزمایی، جدول زمانی اجرای تعهدات، جایگاه آژانس بینالمللی انرژی اتمی، نقش اروپا و چین و کشورهای منطقه و…. اما در مرحله نخست، از همین دو نشانه میتوان دریافت که بهار این روند، نوید سالی نکو خواهد داد یا نهایتا خبر از فصلی تیرهتر و پرآشوبتر و خونبارتر خواهد آورد.
#فرهیختگان راهی به رهایی
سرِ مایهی کارها بنگرد!
علیرضا قندریز
در میان رؤسایجمهور متأخر ایالات متحده، دونالد ترامپ نمونهای کمسابقه است: سیاستمداری که مرز میان قدرت عمومی ریاستجمهوری ومنافع اقتصادی شخصی وخانوادگیاش همواره محل مناقشه بوده است. ازمنظر حقوقی، رئیسجمهور و معاون رئیسجمهور عملاً از شمول بخش اصلی قانون فدرال تضاد منافع، یعنی 18 U.S.C. § 208، مستثنا تلقی میشوند.اما سنت سیاسی آمریکا، دستکم در دهههای اخیر، بر نوعی خویشتنداری غیررسمی استوار بوده است: رؤسایجمهور معمولاً کوشیدهاند از مداخله مستقیم و فعال در داراییها، معاملات و فعالیتهایی که میتواند از تصمیمات رسمی آنان تأثیر بپذیرد، فاصله بگیرند.
ترامپ این هنجار را بهطور بنیادین به چالش کشیده است. جایگاه او بهعنوان رئیسجمهور ایالات متحده به او امکان میدهد بر بازارهای داخلی و بینالمللی، انتظارات سرمایهگذاران، قیمت انرژی، ریسک ژئوپولیتیک، جریان سرمایه و حتی ارزش داراییهای مرتبط با برند شخصی و خانوادگیاش اثر بگذارد. در عین حال، او برخلاف بسیاری از پیشینیان خود، هرگز بهطور کامل از جهان تجارت شخصی جدا نشده است. همین وضعیت موجب شده است که ناظران سیاست خارجی آمریکا با احتیاط بیشتری به ادبیات او درباره بحرانهای بینالمللی بنگرند چراکه لحن ترامپ لزوماً همیشه بازتاب یک راهبرد منسجم ایالات متحده نیست؛ گاه میتواند آمیزهای باشد از مدیریت رسانهای، اثرگذاری بر بازار، نمایش قدرت در برابر افکار عمومی داخلی، و تلاش برای تولید اهرم در آستانه مذاکره ویا حتی ملاحظه منافع و ارتباطات خاص اقتصادی شخصی و خانوادگیاش!
از این منظر، وعده تازه ترامپ درباره امکان امضای تفاهم با ایران را نیز باید در امتداد نوسانات پیشین او خواند، نه بهعنوان نشانه قطعی یک چرخش استراتژیک. ادبیات او درباره ایران در ماههای اخیر، دامنهای چشمگیر داشته است از تهدید به «نابودی و ویرانی تمدن ایران» ، تا تمایل به مصالحه با رهبران جمهوری اسلامی، و حتی ابراز علاقه به مشارکت در «دوباره بزرگ کردن ایران». چنین نوسانی، بهخودیخود، نه نشانه سیاست عملی آمریکا است و نه دلیلی کافی برای پیشبینی موفقیت دیپلماسی. آنچه اهمیت دارد نه لحن ترامپ، بلکه ترتیبات عملیای است که در روزها و هفتههای آینده شکل خواهد گرفت.
اگر قرار باشد تفاهمی برای تداوم مذاکره میان ایران و ایالات متحده امضا شود، دو شاخص بیش از هر چیز میتواند نشان دهد که این روند تا چه اندازه جدی، پایدار و مستعد موفقیت است.
نخست، باید دید آیا ایران با مذاکرات مستقیم، منظم و مستمر با ایالات متحده، بدون اتکای تعیینکننده به میانجی، موافقت خواهد کرد یا نه. پذیرش چنین چارچوبی میتواند گامی مهم در جهت امکانپذیر شدن دیپلماسی واقعی باشد. مذاکره مستقیم الزاماً به معنای توافق نیست، اما نشان میدهد دو طرف آمادهاند هزینه سیاسی ورود به یک روند جدی را بپذیرند. در مقابل، امتناع تهران از گفتوگوی مستقیم میتواند نشانهای مهم باشد: اینکه جمهوری اسلامی هنوز برای ورود به روندی گستردهتر از تنشزدایی ساختاری آمادگی ندارد، یا دستکم نمیخواهد چنین آمادگیای را علنی کند.
دوم، باید دید تیم آمریکایی مذاکرهکننده چه الگویی را برای مذاکره برمیگزیند. اگر واشنگتن همچنان بر سفرهای کوتاه، فشرده و عمدتاً نمایشی در سطح عالی تکیه کند، احتمال موفقیت محدود خواهد بود. پروندهای مانند برنامه هستهای ایران، بهویژه اگر قرار باشد به مسائل منطقهای، رفع تحریمها، تضمینها، ترتیبات راستیآزمایی و جدول زمانی اجرای تعهدات گره بخورد، با دیپلماسی چندروزه حل و فصل نمیشود. چنین پروندهای نیازمند نشستهای طولانیتر، کار کارشناسی مداوم، گفتوگوهای فنی، کانالهای حقوقی و امنیتی موازی، و فرآیندی است که بتواند اختلافات را بهتدریج به متنهای قابل امضا تبدیل کند.
اگر دولت ترامپ الگوی مألوفش فاصله نگیرد و همچنان مذاکره را به صحنهای برای نمایش مدیریت بحران، اثرگذاری حاد بر بازارهای جهانی یا تولید دستاورد انتخاباتی تبدیل کند، باید نسبت به دوام و اعتبار روند دیپلماتیک در ۶۰روز موعود تردید داشت. در چنین وضعیتی، مذاکره بیش از آنکه ابزاری برای تبادل امتیاز و رسیدن به مصالحهای متوازن باشد، به تاکتیکی برای کنترل روایت، مهندسی انتظارات و نمایش توانایی شخصی رئیسجمهور تبدیل خواهد شد.
البته شاخصهای دیگری نیز اهمیت خواهند داشت: قالب حقوقی تفاهم احتمالی، نسبت آن با تعهدات پیشین، نحوه تعریف رفع تحریمها، سازوکار راستیآزمایی، جدول زمانی اجرای تعهدات، جایگاه آژانس بینالمللی انرژی اتمی، نقش اروپا و چین و کشورهای منطقه و…. اما در مرحله نخست، از همین دو نشانه میتوان دریافت که بهار این روند، نوید سالی نکو خواهد داد یا نهایتا خبر از فصلی تیرهتر و پرآشوبتر و خونبارتر خواهد آورد.
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤6
خود نمایی
بعضی از کسانی که از بزرگان خاطره میگویند هدف اصلیشان، نه بزرگداشت یا بیان فضایل و زوایای شخصیتی آن بزرگ، بلکه اثبات خود است!
چند روز پیش آقایی میگفت کاش به من هم میگفتید یادداشتی برای دکتر لاریجانی مینوشتم. دو تا از خاطراتش را هم به عنوان مثال گفت:
۱-در فلان موضوع، دکتر لاریجانی «خواهش کرد» مرا ببیند. [این ملاقات با چند بار پیگیری خود این آقا جور شده بود!] وقتی نکاتی را به آن شهید توضیح دادم گفت هیچکس به اندازه تو نمیفهمد.
۲ـ در فلان مسجد که دکتر لاریجانی مرا دید جلوی پایم بلند شد و به همه گفت ایشان جواهر و از نوادر است.
بعضی از کسانی که این روزها خاطراتی از رهبر شهید میگویند هم از این جنساند. بماند که بعضی از این خاطرات، شاهد هم ندارد.
حسین انتظامی
#فرهیختگان راهی به رهایی
بعضی از کسانی که از بزرگان خاطره میگویند هدف اصلیشان، نه بزرگداشت یا بیان فضایل و زوایای شخصیتی آن بزرگ، بلکه اثبات خود است!
چند روز پیش آقایی میگفت کاش به من هم میگفتید یادداشتی برای دکتر لاریجانی مینوشتم. دو تا از خاطراتش را هم به عنوان مثال گفت:
۱-در فلان موضوع، دکتر لاریجانی «خواهش کرد» مرا ببیند. [این ملاقات با چند بار پیگیری خود این آقا جور شده بود!] وقتی نکاتی را به آن شهید توضیح دادم گفت هیچکس به اندازه تو نمیفهمد.
۲ـ در فلان مسجد که دکتر لاریجانی مرا دید جلوی پایم بلند شد و به همه گفت ایشان جواهر و از نوادر است.
بعضی از کسانی که این روزها خاطراتی از رهبر شهید میگویند هم از این جنساند. بماند که بعضی از این خاطرات، شاهد هم ندارد.
حسین انتظامی
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤7👍5😱3
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
گاهی اتخاذ تصمیمهای سخت و تلخ اجتنابناپذیر است، زیرا دیگر انتخابی برای ما باقی نمانده و قبلا تمام پنجرهها بسته شده است.
برشی ار گفتوگوی مجید تفرشی با محمدجواد ظریف
https://youtu.be/q1Xe-LFpxeY?si=6pbvZwel6bPeQ1wO
#فرهیختگان راهی به رهایی
برشی ار گفتوگوی مجید تفرشی با محمدجواد ظریف
https://youtu.be/q1Xe-LFpxeY?si=6pbvZwel6bPeQ1wO
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍3🔥3❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
مناظره ی سعید رضوی فقیه و مسعود فروزنده
احتمال تکرار اعتراض ها پس از جنگ تا چه حد جدی است؟
مسعود فروزنده، تاریخپژوه و تحلیلگر سیاسی، با اشاره به فشارهای اقتصادی بر جامعه ایرانی میگوید تورم، بیکاری و گرانی میتواند به فراموشی بحرانهای سیاسی و تکرار چرخههای اعتراضی منجر شود؛ جایی که ناتوانی در تأمین هزینههای زندگی، حتی پیامدهای اجتماعی و رفتاری سنگینی به همراه دارد.
فیلم کامل این مناظره را در کانال یوتیوب یا آپارات انصاف نیوز ببینید.
#فرهیختگان راهی به رهایی
احتمال تکرار اعتراض ها پس از جنگ تا چه حد جدی است؟
مسعود فروزنده، تاریخپژوه و تحلیلگر سیاسی، با اشاره به فشارهای اقتصادی بر جامعه ایرانی میگوید تورم، بیکاری و گرانی میتواند به فراموشی بحرانهای سیاسی و تکرار چرخههای اعتراضی منجر شود؛ جایی که ناتوانی در تأمین هزینههای زندگی، حتی پیامدهای اجتماعی و رفتاری سنگینی به همراه دارد.
فیلم کامل این مناظره را در کانال یوتیوب یا آپارات انصاف نیوز ببینید.
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤4👍4
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
با قلبتان قیام کنید
نباید بگذاریم نسل بعد ما اینطوری باشد.
من نمیخواهم هیچ دختری بعد از من بهخاطر مدرسه گریه کند
#فرهیختگان راهی به رهایی
نباید بگذاریم نسل بعد ما اینطوری باشد.
من نمیخواهم هیچ دختری بعد از من بهخاطر مدرسه گریه کند
#فرهیختگان راهی به رهایی
😢9🔥5❤3
هنر جاودانگی
در روزگاری که جهان با جنگها، تنشها و بحرانهای پیدرپی روبهروست و بسیاری از سیاستمداران بیش از آنکه از صلح و همزیستی سخن بگویند، بر رقابتهای قدرت و منافع ملی تأکید میکنند، توجه به شخصیتهایی که همچنان از اخلاق، انسانیت و گفتوگو دفاع میکنند، ارزش بسیاری دارد. از همین رو مدتی است سفرها و مواضع پاپ لئو را دنبال میکنم.
در زمانی که دونالد ترامپ و برخی جریانهای سیاسی در غرب رویکرد سختگیرانهتر و تقابلیتری در عرصهی بینالملل را نمایندگی میکنند، پاپ واتیکان ـ که خود آمریکایی است ـ مؤمنان کاتولیک و افکار عمومی جهان را به مهربانی، همدلی و صلح فرا میخواند. امید آن که پافشاری او بر ارزشهای انسانی و مخالفت با خشونت، الهامبخش مردم جهان باشد.
پاپ لئو از متفاوتترین و محبوبترین پاپهای دوران معاصر است. او نخستین پاپ تاریخ است که از ایالات متحدهی آمریکا برگزیده شده و در ماههای نخست انتصاب خود نیز مواضع صریحی در حمایت از صلح و مخالفت با جنگ و خشونت گرفته است. معادل تقریبی جایگاه اخلاقی و معنوی پاپ در جهان کاتولیک، در جهان تشیع، آیتالله سیستانی ساکن نجف است.
پاپ لئو در سفر به اسپانیا به باشگاه رئال مادرید رفت. او به فوتبال علاقهمند است. یک پیراهن رئال هدیه گرفت و توپی را نیز روی انگشتش چرخاندند. اما هدف اصلی سفر او بارسلونا بود.
پاپ در دهم ژوئن به کلیسای ساگرادا فامیلیا رفت و در صدمین سالگرد درگذشت آنتونیو گائودی بر مزار او دعا کرد.
گائودی یکی از مشهورترین و تأثیرگذارترین معماران تاریخ معاصر جهان است. او ۴۶ سال از عمر خود را صرف ساخت کلیسای ساگرادا فامیلیا کرد؛ مرتفعترین کلیسای جهان و به گمان من یکی از هنرمندانهترین بناهای تاریخ معماری. صورتها، احجام، تماثیل و نقشهایی که بر پیکرهی این بنا نقش بستهاند، بیننده را مبهوت میکنند. میتوان ساعتها به آنها نگریست و همچنان نکات و ظرافتهای تازهای کشف کرد.
این کلیسا نزدیک به ۱۵۰ سال است که با درآمد حاصل از موقوفات، کمک مؤمنان و بلیت بازدید گردشگران در حال ساخت است. پاپ برای مراسم بهرهبرداری از بلندترین منارهی آن به بارسلونا رفت؛ رویدادی که نشان میدهد این پروژه عظیم پس از حدود یکونیم قرن به مراحل پایانی خود نزدیک شده است.
پاپ لئو تصمیم دارد روند قدیس اعلام شدن گائودی را ادامه دهد. پاپ پیشین او را در مرتبه «محترم» (Venerable) قرار داده بود. گائودی سالهای پایانی عمر خود را در کارگاهی نزدیک کلیسا زندگی میکرد تا زمان کمتری را صرف رفتوآمد کند و تمام توانش را وقف اثر ماندگارش سازد.
برای موفقیت در زندگی باید مانند گائودی هنر و مهارت آموخت و با پشتکار آن را پرورش داد. این دو ویژگی است که میتواند انسان را جاودانه کند و نام او را برای نسلهای آینده زنده نگه دارد.
محمدحسین غیاثی
۲۲ خرداد ۱۴۰۵
#فرهیختگان راهی به رهایی
در روزگاری که جهان با جنگها، تنشها و بحرانهای پیدرپی روبهروست و بسیاری از سیاستمداران بیش از آنکه از صلح و همزیستی سخن بگویند، بر رقابتهای قدرت و منافع ملی تأکید میکنند، توجه به شخصیتهایی که همچنان از اخلاق، انسانیت و گفتوگو دفاع میکنند، ارزش بسیاری دارد. از همین رو مدتی است سفرها و مواضع پاپ لئو را دنبال میکنم.
در زمانی که دونالد ترامپ و برخی جریانهای سیاسی در غرب رویکرد سختگیرانهتر و تقابلیتری در عرصهی بینالملل را نمایندگی میکنند، پاپ واتیکان ـ که خود آمریکایی است ـ مؤمنان کاتولیک و افکار عمومی جهان را به مهربانی، همدلی و صلح فرا میخواند. امید آن که پافشاری او بر ارزشهای انسانی و مخالفت با خشونت، الهامبخش مردم جهان باشد.
پاپ لئو از متفاوتترین و محبوبترین پاپهای دوران معاصر است. او نخستین پاپ تاریخ است که از ایالات متحدهی آمریکا برگزیده شده و در ماههای نخست انتصاب خود نیز مواضع صریحی در حمایت از صلح و مخالفت با جنگ و خشونت گرفته است. معادل تقریبی جایگاه اخلاقی و معنوی پاپ در جهان کاتولیک، در جهان تشیع، آیتالله سیستانی ساکن نجف است.
پاپ لئو در سفر به اسپانیا به باشگاه رئال مادرید رفت. او به فوتبال علاقهمند است. یک پیراهن رئال هدیه گرفت و توپی را نیز روی انگشتش چرخاندند. اما هدف اصلی سفر او بارسلونا بود.
پاپ در دهم ژوئن به کلیسای ساگرادا فامیلیا رفت و در صدمین سالگرد درگذشت آنتونیو گائودی بر مزار او دعا کرد.
گائودی یکی از مشهورترین و تأثیرگذارترین معماران تاریخ معاصر جهان است. او ۴۶ سال از عمر خود را صرف ساخت کلیسای ساگرادا فامیلیا کرد؛ مرتفعترین کلیسای جهان و به گمان من یکی از هنرمندانهترین بناهای تاریخ معماری. صورتها، احجام، تماثیل و نقشهایی که بر پیکرهی این بنا نقش بستهاند، بیننده را مبهوت میکنند. میتوان ساعتها به آنها نگریست و همچنان نکات و ظرافتهای تازهای کشف کرد.
این کلیسا نزدیک به ۱۵۰ سال است که با درآمد حاصل از موقوفات، کمک مؤمنان و بلیت بازدید گردشگران در حال ساخت است. پاپ برای مراسم بهرهبرداری از بلندترین منارهی آن به بارسلونا رفت؛ رویدادی که نشان میدهد این پروژه عظیم پس از حدود یکونیم قرن به مراحل پایانی خود نزدیک شده است.
پاپ لئو تصمیم دارد روند قدیس اعلام شدن گائودی را ادامه دهد. پاپ پیشین او را در مرتبه «محترم» (Venerable) قرار داده بود. گائودی سالهای پایانی عمر خود را در کارگاهی نزدیک کلیسا زندگی میکرد تا زمان کمتری را صرف رفتوآمد کند و تمام توانش را وقف اثر ماندگارش سازد.
برای موفقیت در زندگی باید مانند گائودی هنر و مهارت آموخت و با پشتکار آن را پرورش داد. این دو ویژگی است که میتواند انسان را جاودانه کند و نام او را برای نسلهای آینده زنده نگه دارد.
محمدحسین غیاثی
۲۲ خرداد ۱۴۰۵
#فرهیختگان راهی به رهایی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفتوگو و خرد آغاز میشود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاعتر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفتوگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
🔥4❤3👍1
ورود ایرانی ها هم به آمریکا ممنوع است
ورود هواداران از کشورهای سنگال، غنا، کنگو، ایران، اردن، کیپ ورد، ازبکستان، اکوادور، هائیتی، مصر و الجزایر به ورزشگاه های جام جهانی ۲۰۲۶ ممنوع است.
#فرهیختگان راهی به رهایی
ورود هواداران از کشورهای سنگال، غنا، کنگو، ایران، اردن، کیپ ورد، ازبکستان، اکوادور، هائیتی، مصر و الجزایر به ورزشگاه های جام جهانی ۲۰۲۶ ممنوع است.
#فرهیختگان راهی به رهایی
🤬7👎1🔥1😱1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
حبیبالله سیاری معاون هماهنگکننده ارتش میگوید از سرنوشت چهار خلبان ایرانی که با جنگنده «سوخو ۲۴» به قطر حمله کرده بودند، بیخبریم
«سوخو ۲۴ از اربیل عراق رفت و قطر را زد. ۴ خلبان شیرمرد رفتند و هنوز از سرنوشتشان خبر نداریم.»
وزارت دفاع قطر ۱۲ اسفند سال گذشته در نخستین هفته از درگیری نظامی جمهوری اسلامی با آمریکا و اسرائیل اعلام کرد که این کشور دو فروند جنگنده «سوخو-۲۴» ایرانی را که از سمت ایران وارد حریم هوایی قطر شده بودند، سرنگون کرده است.
مستقلآنلاین
#فرهیختگان راهی به رهایی
«سوخو ۲۴ از اربیل عراق رفت و قطر را زد. ۴ خلبان شیرمرد رفتند و هنوز از سرنوشتشان خبر نداریم.»
وزارت دفاع قطر ۱۲ اسفند سال گذشته در نخستین هفته از درگیری نظامی جمهوری اسلامی با آمریکا و اسرائیل اعلام کرد که این کشور دو فروند جنگنده «سوخو-۲۴» ایرانی را که از سمت ایران وارد حریم هوایی قطر شده بودند، سرنگون کرده است.
مستقلآنلاین
#فرهیختگان راهی به رهایی
😢9❤3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
چقدر این آهنگو بخونم؟
اجرای پریسا و ارکستر ایرانشهر در لسآنجلس
تصنیف "پیر فرزانه" ، اثر استاد حسین علیزاده
#فرهیختگان راهی به رهایی
اجرای پریسا و ارکستر ایرانشهر در لسآنجلس
تصنیف "پیر فرزانه" ، اثر استاد حسین علیزاده
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤11👎1