خطاب به ترامپ؛
تاریخ را بخوان و از تجاوزِ شکست خورده صدام به جنوبِ دلاور ما درس بگیر
جواد ظریف٭
تجاوزها و بمباران‌های جنایتکارانه اخیر که خوابگاه سربازان سربلند میهمن‌مان، بیمارستان کودکان‌مان و زیرساخت‌های حیاتی کشورمان را هدف قرار داد، پیش از آنکه نشانه قدرت باشد، گواهِ روشنی بر استیصال و بن‌بست راهبردیِ متجاوزان در برابر اراده ملت دلاور ایران و هم میهنان نستوه ما در سواحل نیلگون خلیج فارس و دریای عمان است.
این ویرانگری‌ها، زیرپا نهادن آشکار اصول ابتدایی انسانیت از سوی کسانی است که هنوز درنیافته‌اند فشار ددمنشانه‌شان هرگز نمی‌تواند این مرزوبوم اهورایی و شیرزنان و دلاورمردانش را به تسلیم وادارد.
جنوب در جغرافیای جانِ ما، همواره نماد درخشانِ تاب‌آوریِ ملت سربلند ایران و ظرفیتِ بی‌بدیلِ میهنی برای دفاع از سرزمینمان در دشوارترین روزهای این کشور بوده است.
مردم بزرگوار جنوب و غرب ایران به همه ما آموخته‌اند که چگونه می‌توان در زیر آوارِ جنگ‌هایی که همواره بر ما تحمیل شده‌اند، استوار ماند و از میان خاکسترها، زندگی و امید را دوباره پر و بال بخشید.
ما هرگز مشتاقِ جنگ نبوده و نیستیم؛ اما در پاسداری از یک‌پارچگی سرزمینی، مانایی ملی و زیست سرافرازانه خویش به زورگویان نشان داده‌ایم که «دوران بزن در رو» به سر آمده است.
به وعده خداوند باور داریم که در برابر نیرنگ‌های پلید ستمکاران پیمان شکن «بی‌گمان خداوند ما را بس است؛ هم اوست که ما را با یاریِ خویش و با قدرت باورمندان توان بخشیده است.»
در این روزهای تلخ و غم‌بار از دست دادن شهیدان سالخورده و خردسالمان، با اعتماد به نفسی که پس از دو قرن باز یافته‌ایم، نگاهِ ما از میانِ دود و آتش، به سوی افق‌های روشنِ سازندگی و دستیابی به فرصت‌های بی‌مانند، ثبات ماندگار و امنیت درون‌زا دوخته شده است؛ امنیتی که با اراده خودمان شکل گیرد تا هیچ قدرت بیگانه‌ای نتواند آرامشِ منطقه و آینده فرزندانمان را برباید.
با تکیه بر انسجامِ ملی، ویرانه‌ها را دوباره و استوارتر خواهیم ساخت و رفاه و صلح را به سرزمین و منطقه‌مان بازخواهیم گرداند. تا تحقق این آرمان و آن روزِ روشن، به وعده‌ی تخلف‌ناپذیر الهی دل‌گرمیم که «بی‌ترید در کنار دشواری، آسانی است.»
این هم پیام توئیتری خطاب به ترامپ:
تاریخ را بخوان و از تجاوزِ شکست خورده صدام به جنوبِ دلاور ما درس بگیر.
هیچ میزانی از جنایات جنگی، از باتلاقی که نتانیاهو در آن گرفتارت کرده نجاتت نخواهد داد.
فشارِ هرگز ایران را به تسلیم وادار نخواهد کرد؛ بلکه تنها بر تاب‌آوری ما می‌افزاید.
مشاورانِ بی‌مقدارت را برکنار کن.
#فرهیختگان روزن آگاهی
تاریخ را بخوان و از تجاوزِ شکست خورده صدام به جنوبِ دلاور ما درس بگیر
جواد ظریف٭
تجاوزها و بمباران‌های جنایتکارانه اخیر که خوابگاه سربازان سربلند میهمن‌مان، بیمارستان کودکان‌مان و زیرساخت‌های حیاتی کشورمان را هدف قرار داد، پیش از آنکه نشانه قدرت باشد، گواهِ روشنی بر استیصال و بن‌بست راهبردیِ متجاوزان در برابر اراده ملت دلاور ایران و هم میهنان نستوه ما در سواحل نیلگون خلیج فارس و دریای عمان است.
این ویرانگری‌ها، زیرپا نهادن آشکار اصول ابتدایی انسانیت از سوی کسانی است که هنوز درنیافته‌اند فشار ددمنشانه‌شان هرگز نمی‌تواند این مرزوبوم اهورایی و شیرزنان و دلاورمردانش را به تسلیم وادارد.
جنوب در جغرافیای جانِ ما، همواره نماد درخشانِ تاب‌آوریِ ملت سربلند ایران و ظرفیتِ بی‌بدیلِ میهنی برای دفاع از سرزمینمان در دشوارترین روزهای این کشور بوده است.
مردم بزرگوار جنوب و غرب ایران به همه ما آموخته‌اند که چگونه می‌توان در زیر آوارِ جنگ‌هایی که همواره بر ما تحمیل شده‌اند، استوار ماند و از میان خاکسترها، زندگی و امید را دوباره پر و بال بخشید.
ما هرگز مشتاقِ جنگ نبوده و نیستیم؛ اما در پاسداری از یک‌پارچگی سرزمینی، مانایی ملی و زیست سرافرازانه خویش به زورگویان نشان داده‌ایم که «دوران بزن در رو» به سر آمده است.
به وعده خداوند باور داریم که در برابر نیرنگ‌های پلید ستمکاران پیمان شکن «بی‌گمان خداوند ما را بس است؛ هم اوست که ما را با یاریِ خویش و با قدرت باورمندان توان بخشیده است.»
در این روزهای تلخ و غم‌بار از دست دادن شهیدان سالخورده و خردسالمان، با اعتماد به نفسی که پس از دو قرن باز یافته‌ایم، نگاهِ ما از میانِ دود و آتش، به سوی افق‌های روشنِ سازندگی و دستیابی به فرصت‌های بی‌مانند، ثبات ماندگار و امنیت درون‌زا دوخته شده است؛ امنیتی که با اراده خودمان شکل گیرد تا هیچ قدرت بیگانه‌ای نتواند آرامشِ منطقه و آینده فرزندانمان را برباید.
با تکیه بر انسجامِ ملی، ویرانه‌ها را دوباره و استوارتر خواهیم ساخت و رفاه و صلح را به سرزمین و منطقه‌مان بازخواهیم گرداند. تا تحقق این آرمان و آن روزِ روشن، به وعده‌ی تخلف‌ناپذیر الهی دل‌گرمیم که «بی‌ترید در کنار دشواری، آسانی است.»
این هم پیام توئیتری خطاب به ترامپ:
تاریخ را بخوان و از تجاوزِ شکست خورده صدام به جنوبِ دلاور ما درس بگیر.
هیچ میزانی از جنایات جنگی، از باتلاقی که نتانیاهو در آن گرفتارت کرده نجاتت نخواهد داد.
فشارِ هرگز ایران را به تسلیم وادار نخواهد کرد؛ بلکه تنها بر تاب‌آوری ما می‌افزاید.
مشاورانِ بی‌مقدارت را برکنار کن.
#فرهیختگان روزن آگاهی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفت‌وگو و خرد آغاز می‌شود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاع‌تر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفت‌وگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاع‌تر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفت‌وگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
👍11👎9❤2🔥1🤬1
جنگ طلبی به مثابه ابزار بقای حاکمیت
احمد علوی
https://news.gooya.com/2026/07/post-111464.php
#فرهیختگان روزن آگاهی
احمد علوی
https://news.gooya.com/2026/07/post-111464.php
#فرهیختگان روزن آگاهی
Gooya
جنگ‌طلبی به مثابه ابزار بقای حاکمیت رانتی، احمد علوی
مقدمه
👍6
در حمایت از دیپلماسی و برقراری صلح؛
مردم حق دارند بدانند چرا مسیر دیپلماسی، ناگهان به جنگ کشیده شد
مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم
بسم الله الرحمن الرحیم
تحولات اخیر و تلاش‌های دیپلماتیک دولت برای کاهش تنش و توقف درگیری‌ها، بار دیگر ثابت کرد که گفت‌وگو و نه جنگ، تنها راه تأمین امنیت پایدار و منافع ملی است.
مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم، ضمن استقبال از هر اقدامی که به جلوگیری از گسترش جنگ و بازگشت آرامش به کشور و منطقه بینجامد، بر این باور است که تجربه هشتاد ساله جنگ‌های منطقه‌ای و هشت سال دفاع مقدس در ایران، نشان داده است که هزینه‌های جنگ – اعم از خسارت‌های جانی، تخریب زیرساخت‌ها، تضعیف اقتصاد، و زوال سرمایه‌ی اجتماعی – هرگز با دستاوردهای احتمالی آن قابل قیاس نیست.
دولت رویکردی مبتنی بر عقلانیت و کاهش تنش در پیش گرفته که تا حدودی امید را در جامعه زنده کرده است. با این حال، این رویکرد زمانی به ثمر می‌نشیند که همه نهادهای مؤثر در سیاست خارجی هماهنگ و هم‌سو با آن حرکت کنند.
متأسفانه، شواهد نشان می‌دهد که برخی از نهادها یا موازی‌کاری می‌کنند یا با اقدامات میدانی، مسیر مذاکرات را پیچیده‌تر می‌سازند.
از دولت می‌خواهیم با قاطعیت، هماهنگی درون‌حاکمیتی را برای اجرای یک سیاست خارجی واحد و منسجم، به‌عنوان اولویت نخست خود دنبال کند.
رسانه ملی – که بودجه آن از جیب مردم تأمین می‌شود – متأسفانه، به‌جای تقویت امید و انسجام، به دامن‌زدن به ادبیات تقابل، انتقام، و تحقیر طرف‌های مذاکره‌کننده روی آورده است. برخی برنامه‌ها و برخی از گفت‌وگوهای زنده که میزبان چهره‌های تندرو هستند، نه‌تنها کمکی به آرامش روانی جامعه نمی‌کنند، بلکه زمینه‌ساز افزایش فشارهای بین‌المللی و کاهش اعتماد عمومی به نظام می‌شوند.
انتظار داریم سازمان صداوسیما، با بازنگری در رویه‌های تحریک‌آمیز، رسانه را به جایگاه قانونی خود – که حمایت از سیاست‌های مصوب کشور است – بازگرداند.
رخدادهای منتهی به تشدید اخیر درگیری‌ها، نیازمند بررسی شفاف و مسئولانه است.
پیشنهاد می‌دهیم که مسئولان امنیت ملی کشور با حضور کارشناسان مستقل و نمایندگان نهادهای نظامی و امنیتی، گزارشی دقیق از عوامل، زمان‌بندی، و پیامدهای این تصمیمات مخرب به افکار عمومی ارائه دهد.
مردم حق دارند بدانند چرا مسیر دیپلماسی، ناگهان به جنگ کشیده شد و چه کسانی با چه استدلالی، این تغییر مسیر را رقم زدند.
جنگ، فقط تخریب‌کننده ساختمان‌ها نیست؛ جنگ، سفره مردم را کوچک‌تر، روان جامعه را بیمارتر، و آینده کودکان را تاریک‌تر می‌کند. امروز که تورم افسارگسیخته و بیکاری گسترده، زندگی میلیون‌ها ایرانی را به مخاطره انداخته است، هر روزِ جنگ، یعنی افزایش جمعیت زیر خط فقر.
مجمع مدرسین، از همه مسئولان می‌خواهد که پیش از هر تصمیم نظامی، تصویر یک مادر گرسنه، یک کارگر بیکار، و یک دانش‌آموزِ بی‌کتاب را پیشِ چشم داشته باشند. حفظ جان و معیشت مردم، نه یک شعار، که از بارزترین مصادیق پیروی از آموزه‌های اهل‌بیت(ع) است.
در این میان، موضع اخیر جناب آقای سید محمد خاتمی – که ضمن تقدیر از رویکرد دیپلماتیک دولت، نسبت به تداوم این مسیر و پرهیز از خشونت تأکید فرمودند – را پشتوانه‌ای ارزشمند برای عقلانیت سیاسی می‌دانیم.
البته یادآور می‌شویم که حمایت از سخن ایشان در باب دیپلماسی، به معنای تأیید مطلق تمام عملکردهای دولت در حوزه‌های دیگر (اقتصاد، فرهنگ، آزادی‌های مدنی) نیست؛ مجمع مدرسین، از خاتمی و دیگر شخصیت‌های ملی می‌خواهد که همچنان با نگاه‌های روشنگرانه خود، جامعه را به سمت گفت‌وگو و مدارا سوق دهند.
ما معتقدیم برای برون‌رفت از بحران کنونی باید:
۱. کارگروه مشورتی متشکل از دیپلمات‌های باتجربه، اقتصاددانان، و دیگر خبرگان حوزوی و دانشگاهی برای ارائه بسته‌ای از پیشنهادهای عملی به شورای عالی امنیت ملی در خصوص مذاکرات آینده تشکیل شود.
۲. دولت درباره روند مذاکرات و موانع پیش‌رو، به‌طور منظم شفاف‌سازی کند تا افکار عمومی در جریان دقیق تحولات قرار گیرد و از شایعه‌پراکنی‌های رسانه‌های معاند جلوگیری شود.
۳. همه نهادهای کشور به تبعیت از مصوبات شورای عالی امنیت ملی و خودداری از هرگونه اقدام خودسرانه‌ای که مسیر دیپلماسی را مختل کند، ملزم شوند. این الزام، باید با ضمانت‌های اجرایی روشن همراه باشد.
در پایان، مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم، بار دیگر تأکید می‌کند که عزت، استقلال و منافع ملی، تنها در سایه وحدت داخلی، احترام به قانون، و دیپلماسیِ هوشمندانه تأمین می‌شود. از همه جریان‌های سیاسی، احزاب، اصحاب رسانه، و نخبگان دانشگاهی می‌خواهیم که با پرهیز از دوقطبی‌سازی، و با پذیرش نقدهای سازنده، زمینه‌ساز تحقق آرامش و آبادانی کشور شوند. به امید روزی که آتشِ جنگ، جای خود را به روشناییِ گفت‌وگوی صادقانه بدهد.
#فرهیختگان روزن آگاهی
مردم حق دارند بدانند چرا مسیر دیپلماسی، ناگهان به جنگ کشیده شد
مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم
بسم الله الرحمن الرحیم
تحولات اخیر و تلاش‌های دیپلماتیک دولت برای کاهش تنش و توقف درگیری‌ها، بار دیگر ثابت کرد که گفت‌وگو و نه جنگ، تنها راه تأمین امنیت پایدار و منافع ملی است.
مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم، ضمن استقبال از هر اقدامی که به جلوگیری از گسترش جنگ و بازگشت آرامش به کشور و منطقه بینجامد، بر این باور است که تجربه هشتاد ساله جنگ‌های منطقه‌ای و هشت سال دفاع مقدس در ایران، نشان داده است که هزینه‌های جنگ – اعم از خسارت‌های جانی، تخریب زیرساخت‌ها، تضعیف اقتصاد، و زوال سرمایه‌ی اجتماعی – هرگز با دستاوردهای احتمالی آن قابل قیاس نیست.
دولت رویکردی مبتنی بر عقلانیت و کاهش تنش در پیش گرفته که تا حدودی امید را در جامعه زنده کرده است. با این حال، این رویکرد زمانی به ثمر می‌نشیند که همه نهادهای مؤثر در سیاست خارجی هماهنگ و هم‌سو با آن حرکت کنند.
متأسفانه، شواهد نشان می‌دهد که برخی از نهادها یا موازی‌کاری می‌کنند یا با اقدامات میدانی، مسیر مذاکرات را پیچیده‌تر می‌سازند.
از دولت می‌خواهیم با قاطعیت، هماهنگی درون‌حاکمیتی را برای اجرای یک سیاست خارجی واحد و منسجم، به‌عنوان اولویت نخست خود دنبال کند.
رسانه ملی – که بودجه آن از جیب مردم تأمین می‌شود – متأسفانه، به‌جای تقویت امید و انسجام، به دامن‌زدن به ادبیات تقابل، انتقام، و تحقیر طرف‌های مذاکره‌کننده روی آورده است. برخی برنامه‌ها و برخی از گفت‌وگوهای زنده که میزبان چهره‌های تندرو هستند، نه‌تنها کمکی به آرامش روانی جامعه نمی‌کنند، بلکه زمینه‌ساز افزایش فشارهای بین‌المللی و کاهش اعتماد عمومی به نظام می‌شوند.
انتظار داریم سازمان صداوسیما، با بازنگری در رویه‌های تحریک‌آمیز، رسانه را به جایگاه قانونی خود – که حمایت از سیاست‌های مصوب کشور است – بازگرداند.
رخدادهای منتهی به تشدید اخیر درگیری‌ها، نیازمند بررسی شفاف و مسئولانه است.
پیشنهاد می‌دهیم که مسئولان امنیت ملی کشور با حضور کارشناسان مستقل و نمایندگان نهادهای نظامی و امنیتی، گزارشی دقیق از عوامل، زمان‌بندی، و پیامدهای این تصمیمات مخرب به افکار عمومی ارائه دهد.
مردم حق دارند بدانند چرا مسیر دیپلماسی، ناگهان به جنگ کشیده شد و چه کسانی با چه استدلالی، این تغییر مسیر را رقم زدند.
جنگ، فقط تخریب‌کننده ساختمان‌ها نیست؛ جنگ، سفره مردم را کوچک‌تر، روان جامعه را بیمارتر، و آینده کودکان را تاریک‌تر می‌کند. امروز که تورم افسارگسیخته و بیکاری گسترده، زندگی میلیون‌ها ایرانی را به مخاطره انداخته است، هر روزِ جنگ، یعنی افزایش جمعیت زیر خط فقر.
مجمع مدرسین، از همه مسئولان می‌خواهد که پیش از هر تصمیم نظامی، تصویر یک مادر گرسنه، یک کارگر بیکار، و یک دانش‌آموزِ بی‌کتاب را پیشِ چشم داشته باشند. حفظ جان و معیشت مردم، نه یک شعار، که از بارزترین مصادیق پیروی از آموزه‌های اهل‌بیت(ع) است.
در این میان، موضع اخیر جناب آقای سید محمد خاتمی – که ضمن تقدیر از رویکرد دیپلماتیک دولت، نسبت به تداوم این مسیر و پرهیز از خشونت تأکید فرمودند – را پشتوانه‌ای ارزشمند برای عقلانیت سیاسی می‌دانیم.
البته یادآور می‌شویم که حمایت از سخن ایشان در باب دیپلماسی، به معنای تأیید مطلق تمام عملکردهای دولت در حوزه‌های دیگر (اقتصاد، فرهنگ، آزادی‌های مدنی) نیست؛ مجمع مدرسین، از خاتمی و دیگر شخصیت‌های ملی می‌خواهد که همچنان با نگاه‌های روشنگرانه خود، جامعه را به سمت گفت‌وگو و مدارا سوق دهند.
ما معتقدیم برای برون‌رفت از بحران کنونی باید:
۱. کارگروه مشورتی متشکل از دیپلمات‌های باتجربه، اقتصاددانان، و دیگر خبرگان حوزوی و دانشگاهی برای ارائه بسته‌ای از پیشنهادهای عملی به شورای عالی امنیت ملی در خصوص مذاکرات آینده تشکیل شود.
۲. دولت درباره روند مذاکرات و موانع پیش‌رو، به‌طور منظم شفاف‌سازی کند تا افکار عمومی در جریان دقیق تحولات قرار گیرد و از شایعه‌پراکنی‌های رسانه‌های معاند جلوگیری شود.
۳. همه نهادهای کشور به تبعیت از مصوبات شورای عالی امنیت ملی و خودداری از هرگونه اقدام خودسرانه‌ای که مسیر دیپلماسی را مختل کند، ملزم شوند. این الزام، باید با ضمانت‌های اجرایی روشن همراه باشد.
در پایان، مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم، بار دیگر تأکید می‌کند که عزت، استقلال و منافع ملی، تنها در سایه وحدت داخلی، احترام به قانون، و دیپلماسیِ هوشمندانه تأمین می‌شود. از همه جریان‌های سیاسی، احزاب، اصحاب رسانه، و نخبگان دانشگاهی می‌خواهیم که با پرهیز از دوقطبی‌سازی، و با پذیرش نقدهای سازنده، زمینه‌ساز تحقق آرامش و آبادانی کشور شوند. به امید روزی که آتشِ جنگ، جای خود را به روشناییِ گفت‌وگوی صادقانه بدهد.
#فرهیختگان روزن آگاهی
👍13❤2
گفت‌وگوی رضا علیجانی با رادیو فردا
تندروها «بخش لازم اما گاه مزاحم نظام» هستند. هر گاه آنها مزاحم باشند صدای‌شان را کنترل و در صورت نیاز خودشان را هم جمع می‌کنند.
هم‌چون گذشته (مانند پرونده غنی‌سازی اورانیوم)؛ اینک هم سرنوشت ملت ایران و زیرساخت‌های کشور را گروگانِ تنگه هرمز کرده‌اند.
در شرایط کنونی نقش مجتبی خامنه‌ای خیلی تعیین کننده است. او در یک بیانیه هم به «علی الاصول» اشاره می‌کند و هم دو سطر بعد اجازه مذاکره‌ی حضوریِ مستقیم را می‌دهد!
سرجمع فکر می‌کنم چون هر دو طرف میدانند که راه‌حل نظامی پاسخی فیصله‌بخش نیست، به احتمال زیاد طرفین منازعه‌ی اخیر نیز بعد از چند ضربه متقابل، دوباره به مذاکرات و تفاهمنامه برمی‌گردند.
بلندتر شدن صدای تندروها یکی از پس لرزه‌های تشییع جنازه خامنه‌ای است که داغ آنها را دوباره تازه کرد...
تندروها یک‌دست نیستند بلکه شامل طیفی هستند از رقبای سیاسی، طرفداران نگاه آخرالزمانی، افرادی که جوّگیر شده‌اند، به علاوه نفوذی‌های اسرائیل و خط القای روس‌ها...
تندروهای موشک‌پرانِ دوران برجام حالا خودشان توافقنامه‌نویس شده‌اند...
تندروهای کنونی حضوری در رآس هرم قدرت ندارند. همه‌ی فرماندهان نظامی در شورای‌عالی امنیت ملی به تفاهمنامه رأی مثبت داده‌اند.
اگر دکان دو نبش مجتبی خامنه‌ای همچنان باقی بماند، از یک طرف مذاکرات پیش خواهد رفت و از طرف دیگر هم همین نوع شعارهای پوپولیستی داده خواهد شد.
هم پشت جبهه‌ی ترامپ لرزان است و جنگ مخالفان زیادی دارد و هم وضعیت اقتصادی ج.ا بسیار خراب است.
چون نهایتا هیچ راه‌حلی به جز مذاکره و تفاهم وجود ندارد، صدای تندروها هم مهار خواهد شد.
وقتی رسایی به مقامات اطلاعاتی و شورای‌عالی امنیت ملی اعتراض می‌کند که نباید به افراد اخطار داده شود که نباید علیه تیم مذاکره‌کننده حرف بزنند، خود نشانگر این است که از بالا، نهادهای امنیتی و شورای‌عالی امنیت ملی، تندروها را نهایتاً کنترل خواهند کرد.
نکات کامل‌تر در فایل صوتی:
https://t.me/RezaAlijaniarchive/878
#فرهیختگان روزن آگاهی
تندروها «بخش لازم اما گاه مزاحم نظام» هستند. هر گاه آنها مزاحم باشند صدای‌شان را کنترل و در صورت نیاز خودشان را هم جمع می‌کنند.
هم‌چون گذشته (مانند پرونده غنی‌سازی اورانیوم)؛ اینک هم سرنوشت ملت ایران و زیرساخت‌های کشور را گروگانِ تنگه هرمز کرده‌اند.
در شرایط کنونی نقش مجتبی خامنه‌ای خیلی تعیین کننده است. او در یک بیانیه هم به «علی الاصول» اشاره می‌کند و هم دو سطر بعد اجازه مذاکره‌ی حضوریِ مستقیم را می‌دهد!
سرجمع فکر می‌کنم چون هر دو طرف میدانند که راه‌حل نظامی پاسخی فیصله‌بخش نیست، به احتمال زیاد طرفین منازعه‌ی اخیر نیز بعد از چند ضربه متقابل، دوباره به مذاکرات و تفاهمنامه برمی‌گردند.
بلندتر شدن صدای تندروها یکی از پس لرزه‌های تشییع جنازه خامنه‌ای است که داغ آنها را دوباره تازه کرد...
تندروها یک‌دست نیستند بلکه شامل طیفی هستند از رقبای سیاسی، طرفداران نگاه آخرالزمانی، افرادی که جوّگیر شده‌اند، به علاوه نفوذی‌های اسرائیل و خط القای روس‌ها...
تندروهای موشک‌پرانِ دوران برجام حالا خودشان توافقنامه‌نویس شده‌اند...
تندروهای کنونی حضوری در رآس هرم قدرت ندارند. همه‌ی فرماندهان نظامی در شورای‌عالی امنیت ملی به تفاهمنامه رأی مثبت داده‌اند.
اگر دکان دو نبش مجتبی خامنه‌ای همچنان باقی بماند، از یک طرف مذاکرات پیش خواهد رفت و از طرف دیگر هم همین نوع شعارهای پوپولیستی داده خواهد شد.
هم پشت جبهه‌ی ترامپ لرزان است و جنگ مخالفان زیادی دارد و هم وضعیت اقتصادی ج.ا بسیار خراب است.
چون نهایتا هیچ راه‌حلی به جز مذاکره و تفاهم وجود ندارد، صدای تندروها هم مهار خواهد شد.
وقتی رسایی به مقامات اطلاعاتی و شورای‌عالی امنیت ملی اعتراض می‌کند که نباید به افراد اخطار داده شود که نباید علیه تیم مذاکره‌کننده حرف بزنند، خود نشانگر این است که از بالا، نهادهای امنیتی و شورای‌عالی امنیت ملی، تندروها را نهایتاً کنترل خواهند کرد.
نکات کامل‌تر در فایل صوتی:
https://t.me/RezaAlijaniarchive/878
#فرهیختگان روزن آگاهی
Telegram
Reza Alijani archive
🔹گفت‌وگوی رضا علیجانی با رادیو فردا
✅ تندروها «بخش لازم اما گاه مزاحم نظام» هستند. هر گاه آنها مزاحم باشند صدای‌شان را کنترل و در صورت نیاز خودشان را هم جمع می‌کنند.
🔹هم‌چون گذشته (مانند پرونده غنی‌سازی اورانیوم)؛ اینک هم سرنوشت ملت ایران و زیرساخت‌های…
✅ تندروها «بخش لازم اما گاه مزاحم نظام» هستند. هر گاه آنها مزاحم باشند صدای‌شان را کنترل و در صورت نیاز خودشان را هم جمع می‌کنند.
🔹هم‌چون گذشته (مانند پرونده غنی‌سازی اورانیوم)؛ اینک هم سرنوشت ملت ایران و زیرساخت‌های…
❤5👍4
آمریکا را رسما یک امپراتوری در حال افول بدانید
حمله آمریکا به ایران فقط اشتباه نبود؛ این حمله به نقطه عطفی در افول امپراتوری آمریکا تبدیل شده است. شاید بعضی‌ها ترجیح بدهند به جای «امپراتوری» از واژۀ «هژمونی» برای توصیف نظمی که ایالات متحده رهبری می‌کند استفاده کنند، زیرا پرچم آمریکا در سرزمین‌هایی که از آنها حفاظت یا بهره‌کشی می‌کند به اهتزاز درنمی‌آید. اما قاعده یکی است: امپراتوری‌ها وقتی بیش‌ازحد گسترش پیدا کنند، به نقطۀ پایان خودشان می‌رسند. کریستوفر کالدول، ستون‌نویس نیویورک‌تایمز، معتقد است: آمریکا با آغاز جنگ علیه ایران به چنین نقطه‌ای نزدیک شده است.
جو بایدن، خطرِ گسترشِ بیش‌ازحد را با لحنی تحقیرآمیز نادیده می‌گرفت. بایدن عادت داشت بگوید: «ما آمریکا هستیم، و هیچ کاری نیست که از عهده‌اش برنیاییم». در مقابل، ترامپ در تمام مدت حضورش در سیاست، رهبران آمریکا را نکوهش کرده است که فراتر از توان و امکانات خود عمل کرده‌اند. به‌همین دلیل، خیلی از کسانی که به او رأی داده بودند، تصورش را هم نمی‌کردند که درگیر جنگی جدید در خاورمیانه شود. آنها حرفهای ترامپ دربارۀ «عظمت آمریکا» را بیشتر لاف‌زنی می‌پنداشتند، نه میل به ماجراجویی.
هنگامی که ترامپ اعلام کرد تمرکز سیاست خارجی آمریکا را دوباره متوجه نیمکره غربی خواهد ساخت، بیشتر مردم تصور کردند آنچه در پیش است، نوعی عقب‌نشینی راهبردی در جهت کاهشِ تعهدات آمریکاست. او در «راهبرد امنیت ملی» خود نیز نوشت: «خوشبختانه، دوران سلطه خاورمیانه بر سیاست خارجی آمریکا ... به پایان رسیده است». این برنامه سیاست خارجی، منطقی به نظر می‌آمد و از نظر تاریخی، شبیه کاری بود که بریتانیا پس از جنگ جهانی دوم کرد. رهاکردنِ امپراتوری برای حفظ حداقلی از بقا.
فرض غالب در واشنگتن طی دهه گذشته این بوده است که چین به‌زودی ممکن است نه‌فقط از نظر ظرفیت نظامی و صنعتی، بلکه در حوزۀ فناوری اطلاعات نیز از آمریکا پیشی بگیرد. به‌همین دلیل، ترامپ کوشید چین را از پایگاه‌های نفوذش در نیمکره غربی بیرون براند. مداخله در ونزوئلا که ۸۰ درصد نفت خود را به چین صادر می‌کرد و تهدید کوبا و حتی نقشه‌کشیدن برای تصاحب گرینلند و دسترسی به منابع انرژی قطب شمال، در همین راستا قابل فهم است. آمریکا باید خودش را آمادۀ نبردی تمدنی با چین می‌کرد.
اما حمله به ایران را نمی‌توان در چارچوب آن راهبرد کلان فهمید. این اقدام نه نوعی تحکیم دفاعی، بلکه ماجراجویی‌ای خطرناک بود. ایالات متحده از توان نظامی لازم برای تحمیل ارادۀ خود به ایران در یک جنگ طولانی برخوردار نیست. اگر آمریکا بخواهد حتی شانس معقولی برای وادار کردن ایران به تسلیم داشته باشد، باید بخش قابل توجهی از نیروهای مسلح خود را به این جنگ اعزام کند یا انبارهای ذخیرۀ سلاح‌های دورایستای خود را تمام کند. هر دوی آنها در وضعیت کنونی ایالات متحده بسیار خطرناک و تقریباً ناممکن است.
البته آمریکا هنوز گزینه‌هایی در اختیار دارد. اما هر گزینه‌ای را که انتخاب کند، ناچار خواهد بود تا بهایی بسیار سنگین بپردازد. می‌تواند از ادامه جنگ در ایران دست بکشد؛ اما در این صورت، بی‌هیچ دلیل موجهی به جهانیان نشان داده است که ارتشش بسیار ضعیف‌تر از چیزی است که ادعا می‌کند. یا می‌تواند منابع و امکانات را از جبهه‌هایی که برای منافع حیاتی ملی آمریکا اهمیت دارند ــ مانند اروپا و شرق آسیا ــ به ایران ببرد تا هزینۀ آنچه رئیس‌جمهور از آن با عنوان «سفر تفریحی» خود به ایران یاد می‌کند، تأمین شود.
در نهایت، ممکن است آمریکا به گزینه‌های نظامی افراطی متوسل شود؛ همان گزینه‌هایی که ترامپ ماه‌هاست با لحنی تهدیدآمیز در شبکه‌های اجتماعی به آنها اشاره کرده. چنین تصمیمی نیز ننگی ابدی برای حیثیت آمریکا خواهد بود. بنابراین ایالات متحده یا باید اعتبارش را به باد بدهد، یا دوستانش را یا حیثیت و هویت اخلاقی‌اش را. بنیامین نتانیاهو که ترامپ را به این جنگ ترغیب کرد، شاید پس از این جنگ، با آمریکایی روبه‌رو شود که دیگر نه می‌تواند از اسرائیل حمایت کند، نه تمایلی به چنین کاری دارد.
#فرهیختگان راهی به رهایی
حمله آمریکا به ایران فقط اشتباه نبود؛ این حمله به نقطه عطفی در افول امپراتوری آمریکا تبدیل شده است. شاید بعضی‌ها ترجیح بدهند به جای «امپراتوری» از واژۀ «هژمونی» برای توصیف نظمی که ایالات متحده رهبری می‌کند استفاده کنند، زیرا پرچم آمریکا در سرزمین‌هایی که از آنها حفاظت یا بهره‌کشی می‌کند به اهتزاز درنمی‌آید. اما قاعده یکی است: امپراتوری‌ها وقتی بیش‌ازحد گسترش پیدا کنند، به نقطۀ پایان خودشان می‌رسند. کریستوفر کالدول، ستون‌نویس نیویورک‌تایمز، معتقد است: آمریکا با آغاز جنگ علیه ایران به چنین نقطه‌ای نزدیک شده است.
جو بایدن، خطرِ گسترشِ بیش‌ازحد را با لحنی تحقیرآمیز نادیده می‌گرفت. بایدن عادت داشت بگوید: «ما آمریکا هستیم، و هیچ کاری نیست که از عهده‌اش برنیاییم». در مقابل، ترامپ در تمام مدت حضورش در سیاست، رهبران آمریکا را نکوهش کرده است که فراتر از توان و امکانات خود عمل کرده‌اند. به‌همین دلیل، خیلی از کسانی که به او رأی داده بودند، تصورش را هم نمی‌کردند که درگیر جنگی جدید در خاورمیانه شود. آنها حرفهای ترامپ دربارۀ «عظمت آمریکا» را بیشتر لاف‌زنی می‌پنداشتند، نه میل به ماجراجویی.
هنگامی که ترامپ اعلام کرد تمرکز سیاست خارجی آمریکا را دوباره متوجه نیمکره غربی خواهد ساخت، بیشتر مردم تصور کردند آنچه در پیش است، نوعی عقب‌نشینی راهبردی در جهت کاهشِ تعهدات آمریکاست. او در «راهبرد امنیت ملی» خود نیز نوشت: «خوشبختانه، دوران سلطه خاورمیانه بر سیاست خارجی آمریکا ... به پایان رسیده است». این برنامه سیاست خارجی، منطقی به نظر می‌آمد و از نظر تاریخی، شبیه کاری بود که بریتانیا پس از جنگ جهانی دوم کرد. رهاکردنِ امپراتوری برای حفظ حداقلی از بقا.
فرض غالب در واشنگتن طی دهه گذشته این بوده است که چین به‌زودی ممکن است نه‌فقط از نظر ظرفیت نظامی و صنعتی، بلکه در حوزۀ فناوری اطلاعات نیز از آمریکا پیشی بگیرد. به‌همین دلیل، ترامپ کوشید چین را از پایگاه‌های نفوذش در نیمکره غربی بیرون براند. مداخله در ونزوئلا که ۸۰ درصد نفت خود را به چین صادر می‌کرد و تهدید کوبا و حتی نقشه‌کشیدن برای تصاحب گرینلند و دسترسی به منابع انرژی قطب شمال، در همین راستا قابل فهم است. آمریکا باید خودش را آمادۀ نبردی تمدنی با چین می‌کرد.
اما حمله به ایران را نمی‌توان در چارچوب آن راهبرد کلان فهمید. این اقدام نه نوعی تحکیم دفاعی، بلکه ماجراجویی‌ای خطرناک بود. ایالات متحده از توان نظامی لازم برای تحمیل ارادۀ خود به ایران در یک جنگ طولانی برخوردار نیست. اگر آمریکا بخواهد حتی شانس معقولی برای وادار کردن ایران به تسلیم داشته باشد، باید بخش قابل توجهی از نیروهای مسلح خود را به این جنگ اعزام کند یا انبارهای ذخیرۀ سلاح‌های دورایستای خود را تمام کند. هر دوی آنها در وضعیت کنونی ایالات متحده بسیار خطرناک و تقریباً ناممکن است.
البته آمریکا هنوز گزینه‌هایی در اختیار دارد. اما هر گزینه‌ای را که انتخاب کند، ناچار خواهد بود تا بهایی بسیار سنگین بپردازد. می‌تواند از ادامه جنگ در ایران دست بکشد؛ اما در این صورت، بی‌هیچ دلیل موجهی به جهانیان نشان داده است که ارتشش بسیار ضعیف‌تر از چیزی است که ادعا می‌کند. یا می‌تواند منابع و امکانات را از جبهه‌هایی که برای منافع حیاتی ملی آمریکا اهمیت دارند ــ مانند اروپا و شرق آسیا ــ به ایران ببرد تا هزینۀ آنچه رئیس‌جمهور از آن با عنوان «سفر تفریحی» خود به ایران یاد می‌کند، تأمین شود.
در نهایت، ممکن است آمریکا به گزینه‌های نظامی افراطی متوسل شود؛ همان گزینه‌هایی که ترامپ ماه‌هاست با لحنی تهدیدآمیز در شبکه‌های اجتماعی به آنها اشاره کرده. چنین تصمیمی نیز ننگی ابدی برای حیثیت آمریکا خواهد بود. بنابراین ایالات متحده یا باید اعتبارش را به باد بدهد، یا دوستانش را یا حیثیت و هویت اخلاقی‌اش را. بنیامین نتانیاهو که ترامپ را به این جنگ ترغیب کرد، شاید پس از این جنگ، با آمریکایی روبه‌رو شود که دیگر نه می‌تواند از اسرائیل حمایت کند، نه تمایلی به چنین کاری دارد.
آنچه خواندید برگرفته از مطلب «آمریکا رسما یک امپراتوری در حال افول است» (America Is Officially an Empire in Decline) نوشتۀ کریستوفر کالدول در نیویورک‌تایمز است.ترجمان علوم انسانی
#فرهیختگان راهی به رهایی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفت‌وگو و خرد آغاز می‌شود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاع‌تر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفت‌وگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاع‌تر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفت‌وگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
👎13👍8❤3
«علیرغم همهٔ این‌ها»: همچنان باید به توافق اندیشید
عباس موسایی، عضو دفتر سیاسی حزب توسعه ملی، در یادداشتی برای انصاف نیوز نوشت تفاهمنامه ایران و آمریکا از همان ابتدا با مخالفت جریان‌های قدرتمند در دو کشور روبه‌رو بوده و همین مسئله، مسیر تبدیل آن به توافقی پایدار را دشوار کرده است. او با اشاره به تجربه‌های تاریخی، دیپلماسی را مؤثرترین ابزار برای حفظ منافع ملی دانست.
موسایی تأکید کرد با وجود همه موانع و کارشکنی‌های داخلی و خارجی، راه مذاکره همچنان باید دنبال شود و سیاستی مبتنی بر عقلانیت، منافع ملی و پرهیز از جنگ، بهترین مسیر برای دفاع از ایران است.
لینک متن کامل در سایت انصاف نیوز:
https://ensafnews.com/654062/
#فرهیختگان روزن آگاهی
عباس موسایی، عضو دفتر سیاسی حزب توسعه ملی، در یادداشتی برای انصاف نیوز نوشت تفاهمنامه ایران و آمریکا از همان ابتدا با مخالفت جریان‌های قدرتمند در دو کشور روبه‌رو بوده و همین مسئله، مسیر تبدیل آن به توافقی پایدار را دشوار کرده است. او با اشاره به تجربه‌های تاریخی، دیپلماسی را مؤثرترین ابزار برای حفظ منافع ملی دانست.
موسایی تأکید کرد با وجود همه موانع و کارشکنی‌های داخلی و خارجی، راه مذاکره همچنان باید دنبال شود و سیاستی مبتنی بر عقلانیت، منافع ملی و پرهیز از جنگ، بهترین مسیر برای دفاع از ایران است.
لینک متن کامل در سایت انصاف نیوز:
https://ensafnews.com/654062/
#فرهیختگان روزن آگاهی
پایگاه خبری تحلیلی انصاف نیوز
«علیرغم همهٔ این‌ها»: همچنان باید به توافق اندیشید | پایگاه خبری تحلیلی انصاف نیوز
عباس موسایی، عضو دفتر سیاسی حزب توسعه ملی، در یادداشتی که در اختیار انصاف نیوز قرار داده است، نوشت:
👍3🔥3
جنگ نمی‌خواهیم
هم‌میهنان و هم‌نوعان در سراسر جهان
ما، امضاکنندگان این بیانیه و همه شهروندان ایرانی، حق داریم در صلح و امنیت، زندگی شرافتمندانه‌ای داشته باشیم.
صلح، موهبتی الهی و حقی بشری است. کمینهِ بهره‌مندی از صلح، خاتمه کامل و قطعی جنگ و پایان دادن به هرگونه تهدید، نفرت‌پراکنی و جنگ‌افروزی است.
ما بر این باوریم که اکثریت قاطع مردم ایران خواهان صلح و برخورداری از حق زندگی شایسته‌اند. بنابراین، از آنجا که هیچ تصمیمی نباید برخلاف اراده ملت بر کشور حاکم شود ـ و این اراده همواره از طریق مراجعه به آرای عمومی قابل احراز است ـ مؤکداً به همه دولت‌ها و گروه‌های نظامی درگیر در مخاصماتِ ادامه‌دار اخیر در خاورمیانه و نیز تمامی کنشگران جامعه جهانی یادآور می‌شویم که نقض این حق مسلم ایرانیان، جنایتی بزرگ در حق ملتی است که جنگ نمی‌خواهد و طرفدار صلح است.
ما، علیرغم همه تفاوت‌هایمان، ندای “نه به جنگ” را سر می‌دهیم و تمامی هم‌وطنان خود را، فارغ از جنسیت، گرایش سیاسی و فکری، مذهب، قومیت و هرگونه تفاوت دیگر، صمیمانه فرامی‌خوانیم تا با تأیید این ندا، بر پژواک آن بیفزایند.
اگر پیل زوری وگر شیر چنگ
به نزدیک من صلح بهتر که جنگ (سعدی)
اسامی امضاکنندگان
#فرهیختگان راهی به رهایی
بیانیه ۲۶۸ تن از فعالان سیاسی، مدنی، اساتید دانشگاه و نمایندگان سابق مجلس و …
هم‌میهنان و هم‌نوعان در سراسر جهان
ما، امضاکنندگان این بیانیه و همه شهروندان ایرانی، حق داریم در صلح و امنیت، زندگی شرافتمندانه‌ای داشته باشیم.
صلح، موهبتی الهی و حقی بشری است. کمینهِ بهره‌مندی از صلح، خاتمه کامل و قطعی جنگ و پایان دادن به هرگونه تهدید، نفرت‌پراکنی و جنگ‌افروزی است.
ما بر این باوریم که اکثریت قاطع مردم ایران خواهان صلح و برخورداری از حق زندگی شایسته‌اند. بنابراین، از آنجا که هیچ تصمیمی نباید برخلاف اراده ملت بر کشور حاکم شود ـ و این اراده همواره از طریق مراجعه به آرای عمومی قابل احراز است ـ مؤکداً به همه دولت‌ها و گروه‌های نظامی درگیر در مخاصماتِ ادامه‌دار اخیر در خاورمیانه و نیز تمامی کنشگران جامعه جهانی یادآور می‌شویم که نقض این حق مسلم ایرانیان، جنایتی بزرگ در حق ملتی است که جنگ نمی‌خواهد و طرفدار صلح است.
ما، علیرغم همه تفاوت‌هایمان، ندای “نه به جنگ” را سر می‌دهیم و تمامی هم‌وطنان خود را، فارغ از جنسیت، گرایش سیاسی و فکری، مذهب، قومیت و هرگونه تفاوت دیگر، صمیمانه فرامی‌خوانیم تا با تأیید این ندا، بر پژواک آن بیفزایند.
اگر پیل زوری وگر شیر چنگ
به نزدیک من صلح بهتر که جنگ (سعدی)
اسامی امضاکنندگان
#فرهیختگان راهی به رهایی
Telegraph
جنگ نمی‌خواهیم
“” هم‌میهنان و هم‌نوعان در سراسر جهان ما، امضاکنندگان این بیانیه و همه شهروندان ایرانی، حق داریم در صلح و امنیت، زندگی شرافتمندانه‌ای داشته باشیم. صلح، موهبتی الهی و حقی بشری است. کمینهِ بهره‌مندی از صلح، خاتمه کامل و قطعی جنگ و پایان دادن به هرگونه تهدید،…
👍29👎10❤9
مولانا عبدالحمید: هیچ آینده روشنی برای جنگ وجود ندارد؛ کاسه صبر مردم لبریز شده است
مولانا عبدالحمید، امام جمعه اهل سنت زاهدان، در خطبه‌های نماز جمعه ۲۶ تیر ۱۴۰۵ با ابراز نگرانی از تداوم جنگ ایران و آمریکا، گفت هیچ چشم‌انداز روشنی برای ادامه این جنگ وجود ندارد و فشارهای اقتصادی، گرانی و تورم زندگی مردم را به مرز تحمل رسانده است.
او با اشاره به کاهش ارزش پول ملی، گرانی‌های گسترده و رکود بازار، تأکید کرد بسیاری از مردم در تأمین نیازهای اولیه، هزینه‌های آموزشی، درمانی و اجاره مسکن با مشکلات جدی روبه‌رو هستند.
مولانا عبدالحمید با اشاره به امید مردم به مذاکرات و توافق، خواستار پاسخگویی مسئولان درباره عوامل شکست تفاهم‌ها شد و افزود مردم حق دارند بدانند چه کسانی روند مذاکرات را به بن‌بست کشانده‌اند. وی همچنین از عملکرد رسانه‌های رسمی در پوشش واقعیت‌های جنگ انتقاد کرد.
امام جمعه زاهدان هشدار داد که ادامه جنگ به تخریب زیرساخت‌ها، بنادر، جاده‌ها و سرمایه‌های ملی منجر شده و هزینه‌های سنگینی بر کشور تحمیل کرده است. او تأکید کرد مسئولان باید مانع اقدامات تندروها شوند و برای جلوگیری از خسارت‌های بیشتر، راه‌حل‌های عاقلانه و دوراندیشانه در پیش بگیرند.
مولانا عبدالحمید همچنین با استناد به سیره امام حسن، امام حسین و حضرت علی، آنان را «امامان صلح» توصیف کرد و گفت مذاکره و صلح نه‌تنها یک ضرورت سیاسی بلکه دستور صریح قرآن است.
وی در پایان از مسئولان خواست منافع سیاسی و اقتصادی ایران را به منافع هیچ کشور دیگری گره نزنند و تنها منافع ملت ایران را ملاک تصمیم‌گیری قرار دهند.
#فرهیختگان روزن آگاهی
مولانا عبدالحمید، امام جمعه اهل سنت زاهدان، در خطبه‌های نماز جمعه ۲۶ تیر ۱۴۰۵ با ابراز نگرانی از تداوم جنگ ایران و آمریکا، گفت هیچ چشم‌انداز روشنی برای ادامه این جنگ وجود ندارد و فشارهای اقتصادی، گرانی و تورم زندگی مردم را به مرز تحمل رسانده است.
او با اشاره به کاهش ارزش پول ملی، گرانی‌های گسترده و رکود بازار، تأکید کرد بسیاری از مردم در تأمین نیازهای اولیه، هزینه‌های آموزشی، درمانی و اجاره مسکن با مشکلات جدی روبه‌رو هستند.
مولانا عبدالحمید با اشاره به امید مردم به مذاکرات و توافق، خواستار پاسخگویی مسئولان درباره عوامل شکست تفاهم‌ها شد و افزود مردم حق دارند بدانند چه کسانی روند مذاکرات را به بن‌بست کشانده‌اند. وی همچنین از عملکرد رسانه‌های رسمی در پوشش واقعیت‌های جنگ انتقاد کرد.
امام جمعه زاهدان هشدار داد که ادامه جنگ به تخریب زیرساخت‌ها، بنادر، جاده‌ها و سرمایه‌های ملی منجر شده و هزینه‌های سنگینی بر کشور تحمیل کرده است. او تأکید کرد مسئولان باید مانع اقدامات تندروها شوند و برای جلوگیری از خسارت‌های بیشتر، راه‌حل‌های عاقلانه و دوراندیشانه در پیش بگیرند.
مولانا عبدالحمید همچنین با استناد به سیره امام حسن، امام حسین و حضرت علی، آنان را «امامان صلح» توصیف کرد و گفت مذاکره و صلح نه‌تنها یک ضرورت سیاسی بلکه دستور صریح قرآن است.
وی در پایان از مسئولان خواست منافع سیاسی و اقتصادی ایران را به منافع هیچ کشور دیگری گره نزنند و تنها منافع ملت ایران را ملاک تصمیم‌گیری قرار دهند.
#فرهیختگان روزن آگاهی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفت‌وگو و خرد آغاز می‌شود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاع‌تر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفت‌وگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاع‌تر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفت‌وگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
👍26👎4❤3😢1🕊1
نابودی تدریجی شاید در زمین سوخته
مرضیه حاجی هاشمی
جمله مشهوری از یک شاعر طتزپرداز رومی در قرن اول و دوم میلادی وجود دارد که اشاره دارد به وضعیتی که مردی برای اطمینان از وفاداری همسرش برای او نگهبان می گذارد. «جووِنال» تاکید می کند «چه کسی خودِ نگهبانان را نگهبانی خواهد کرد؟» این جمله بارها در کاربردهای مختلف به کار رفته است، به ویژه جایی که نظارت بر قوای قهریه و نظامی و پاسخگو کردن آنها در مقابل قانون و جامعه مطرح است. در اغلب نظام‌های دموکراتیک، در هر رویدادی که منجر به آسیب جدی به جامعه، منافع ملی یا مقام های سیاسی شود؛ حتی اگر عالی‌ترین مقام هم کشته نشود، صرف شکست در حفاظت یا غافلگیری راهبردی برای بازخواست و پاسخگو کردن نهادی که مسئول شناخته می شود، کافی است. اگر عالی‌ترین مقام کشته شود، انتظار پاسخگویی بسیار شدیدتر است.
حال به یک سال گذشته باز می گردیم، دو غافلگیری جدی نظامی در اولین دقایق آغاز حملات نظامی علیه حفاظت شده ترین نهادهای کشور و یک غافلگیری امنیتی (به روایت رسمی حکومتی) که تعدادی ترورسیم با انواع سلاح های گرم و سرد در کوچه و خیابان های شهرهای کشور مردم را قتل عام کردند، بارها همگان را با این پرسش روبه‌رو کرد که چگونه ممکن است در حساس‌ترین لحظات امنیتی و نظامی، خطاهایی در بالاترین سطوح رخ دهد و هیچ نهاد نظارتی برای پاسخگو کردن و هیچ پاسخگویی وجود نداشته باشد؟
با این مقدمه و در شرایطی که زمزمه های بسیاری است، نهاد نظامی با تصمیمات نهاد سیاسی هماهنگ نیست و با شلیک به کشتی ها تفاهم نامه را که حاصل تلاش بسیار تیم مذاکره کننده طی هفته ها و با پشتوانه اجماع شورای امنیت ملیِ منهای یک نفر، بوده، عملا هرزنامه ساخته و جنگی دوباره را به کشور تحمیل کرده، پرسشی که باید پاسخ گفت این است که اگر قدرتمندترین نهاد دارای ابزار قهریه دچار خطای راهبردی شود، چه کسی باید آن را بازخواست کند؟ اینجاست که مفهوم «پاسخگویی» پررنگ می شود. پاسخگویی پیش از آنکه یک فضیلت دموکراتیک باشد، سازوکاری برای حفظ کارآمدی دولت است. هیچ سازمان پیچیده‌ای بدون امکان ارزیابی عملکرد خود دوام نمی‌آورد. چرا باید تصور کنیم تنها نهادی که از این قاعده مستثناست، نهادی باشد که بیشترین ابزار قدرت را در اختیار دارد؟
«پیتر فیور»، نظریه‌پرداز برجسته «روابط مدنی–نظامی»، مسئله را دقیقاً از همین زاویه می‌بیند. او می‌گوید پرسش اصلی فقط این نیست که ارتش چقدر قدرتمند یا حرفهای است؛ بلکه این است که چگونه می‌توان اطمینان یافت نهادی که مأمور اجرای تصمیمات سیاسی است، در همان چارچوب عمل می‌کند و اگر خطا یا تخطی رخ داد، چه سازوکاری برای بررسی و اصلاح آن وجود دارد. از نگاه او، پاسخگویی، بخشی از معماری دولت مدرن است، نه امتیازی که گاه به نهادهای مدنی داده شود.
«کارل دویچ»، نظریه‌پرداز سیاست، دولت را به دستگاه عصبی بدن انسان تشبیه می‌کند. بدن زمانی سالم می‌ماند که پیام درد را دریافت کند و بر اساس آن واکنش نشان دهد. اگر اعصاب بدن از کار بیفتد، ممکن است انسان همچنان راه برود؛ اما دیگر متوجه آسیب‌های خود نخواهد شد. دولت نیز بدون سازوکار بازخورد، به تدریج توانایی تشخیص و اصلاح خطاهایش را از دست می‌دهد. پاسخگویی همان حلقه‌ای است که تجربه شکست را به دانش و اصلاح تبدیل می‌کند.
مفهومی وجود دارد به نام «زنجیره پاسخگویی»، زنجیره‌ای که در آن هیچ نهادی، صرف‌نظر از میزان قدرتش، خارج از ارزیابی نیست. فرمانده نظامی به مقام سیاسی (به طور مثال وزیر دفاع) پاسخگوست، مقام سیاسی در برابر دولت و دولت در مقابل نهادهای نظارتی مثل پارلمان و نهاد قانون‌گذاری مسئول است و در نهایت همه در پیشگاه قانون و جامعه قرار دارند. هدف این زنجیره، جلوگیری از انباشت خطاهایی است که گاه از خطا هم فراتر می رود و در حاشیه ای امن، به خودسری منجر می شود.
به همین دلیل، در بسیاری از کشورها پس از هر بحران بزرگ نظامی یا امنیتی، کمیسیون‌های حقیقت‌یاب تشکیل می‌شود، عملکرد فرماندهان بررسی می‌شود، گزارش‌های رسمی منتشر می‌شود و در بسیاری موارد، عالی‌ترین مقامات نظامی یا سیاسی مسئولیت می‌پذیرند و کنار می‌روند. شاید بزرگ‌ترین سوءتفاهم درباره پاسخگویی همین باشد که عده‌ای آن را نشانه ضعف اقتدار میدانند. حال آنکه تجربه تاریخی دولت‌ها چیز دیگری می‌گوید؛ چرا که اگر خطاها اصلاح نشوند؛ انباشته می‌شوند و هر بحران جدید، هزینه‌ای سنگین‌تر از بحران پیشین بر جای می‌گذارد که ایستگاه آخر به ویژه در مورد نهادهای قهری و نظامی، زمین سوخته است.
حکومت ها بیش از آنکه از دشمنان بیرونی فرو بریزند، از زمانی شروع به فروپاشی می کنند که سازوکارهای یادگیری درونی خود را از دست می‌دهند. ساخت قدرتی که ظرفیت خوداصلاحی تدریجی خود را نابود کند، محکوم به نابودی تدریجی، شاید در زمینی سوخته است.
#فرهیختگان راهی به رهایی
مرضیه حاجی هاشمی
جمله مشهوری از یک شاعر طتزپرداز رومی در قرن اول و دوم میلادی وجود دارد که اشاره دارد به وضعیتی که مردی برای اطمینان از وفاداری همسرش برای او نگهبان می گذارد. «جووِنال» تاکید می کند «چه کسی خودِ نگهبانان را نگهبانی خواهد کرد؟» این جمله بارها در کاربردهای مختلف به کار رفته است، به ویژه جایی که نظارت بر قوای قهریه و نظامی و پاسخگو کردن آنها در مقابل قانون و جامعه مطرح است. در اغلب نظام‌های دموکراتیک، در هر رویدادی که منجر به آسیب جدی به جامعه، منافع ملی یا مقام های سیاسی شود؛ حتی اگر عالی‌ترین مقام هم کشته نشود، صرف شکست در حفاظت یا غافلگیری راهبردی برای بازخواست و پاسخگو کردن نهادی که مسئول شناخته می شود، کافی است. اگر عالی‌ترین مقام کشته شود، انتظار پاسخگویی بسیار شدیدتر است.
حال به یک سال گذشته باز می گردیم، دو غافلگیری جدی نظامی در اولین دقایق آغاز حملات نظامی علیه حفاظت شده ترین نهادهای کشور و یک غافلگیری امنیتی (به روایت رسمی حکومتی) که تعدادی ترورسیم با انواع سلاح های گرم و سرد در کوچه و خیابان های شهرهای کشور مردم را قتل عام کردند، بارها همگان را با این پرسش روبه‌رو کرد که چگونه ممکن است در حساس‌ترین لحظات امنیتی و نظامی، خطاهایی در بالاترین سطوح رخ دهد و هیچ نهاد نظارتی برای پاسخگو کردن و هیچ پاسخگویی وجود نداشته باشد؟
با این مقدمه و در شرایطی که زمزمه های بسیاری است، نهاد نظامی با تصمیمات نهاد سیاسی هماهنگ نیست و با شلیک به کشتی ها تفاهم نامه را که حاصل تلاش بسیار تیم مذاکره کننده طی هفته ها و با پشتوانه اجماع شورای امنیت ملیِ منهای یک نفر، بوده، عملا هرزنامه ساخته و جنگی دوباره را به کشور تحمیل کرده، پرسشی که باید پاسخ گفت این است که اگر قدرتمندترین نهاد دارای ابزار قهریه دچار خطای راهبردی شود، چه کسی باید آن را بازخواست کند؟ اینجاست که مفهوم «پاسخگویی» پررنگ می شود. پاسخگویی پیش از آنکه یک فضیلت دموکراتیک باشد، سازوکاری برای حفظ کارآمدی دولت است. هیچ سازمان پیچیده‌ای بدون امکان ارزیابی عملکرد خود دوام نمی‌آورد. چرا باید تصور کنیم تنها نهادی که از این قاعده مستثناست، نهادی باشد که بیشترین ابزار قدرت را در اختیار دارد؟
«پیتر فیور»، نظریه‌پرداز برجسته «روابط مدنی–نظامی»، مسئله را دقیقاً از همین زاویه می‌بیند. او می‌گوید پرسش اصلی فقط این نیست که ارتش چقدر قدرتمند یا حرفهای است؛ بلکه این است که چگونه می‌توان اطمینان یافت نهادی که مأمور اجرای تصمیمات سیاسی است، در همان چارچوب عمل می‌کند و اگر خطا یا تخطی رخ داد، چه سازوکاری برای بررسی و اصلاح آن وجود دارد. از نگاه او، پاسخگویی، بخشی از معماری دولت مدرن است، نه امتیازی که گاه به نهادهای مدنی داده شود.
«کارل دویچ»، نظریه‌پرداز سیاست، دولت را به دستگاه عصبی بدن انسان تشبیه می‌کند. بدن زمانی سالم می‌ماند که پیام درد را دریافت کند و بر اساس آن واکنش نشان دهد. اگر اعصاب بدن از کار بیفتد، ممکن است انسان همچنان راه برود؛ اما دیگر متوجه آسیب‌های خود نخواهد شد. دولت نیز بدون سازوکار بازخورد، به تدریج توانایی تشخیص و اصلاح خطاهایش را از دست می‌دهد. پاسخگویی همان حلقه‌ای است که تجربه شکست را به دانش و اصلاح تبدیل می‌کند.
مفهومی وجود دارد به نام «زنجیره پاسخگویی»، زنجیره‌ای که در آن هیچ نهادی، صرف‌نظر از میزان قدرتش، خارج از ارزیابی نیست. فرمانده نظامی به مقام سیاسی (به طور مثال وزیر دفاع) پاسخگوست، مقام سیاسی در برابر دولت و دولت در مقابل نهادهای نظارتی مثل پارلمان و نهاد قانون‌گذاری مسئول است و در نهایت همه در پیشگاه قانون و جامعه قرار دارند. هدف این زنجیره، جلوگیری از انباشت خطاهایی است که گاه از خطا هم فراتر می رود و در حاشیه ای امن، به خودسری منجر می شود.
به همین دلیل، در بسیاری از کشورها پس از هر بحران بزرگ نظامی یا امنیتی، کمیسیون‌های حقیقت‌یاب تشکیل می‌شود، عملکرد فرماندهان بررسی می‌شود، گزارش‌های رسمی منتشر می‌شود و در بسیاری موارد، عالی‌ترین مقامات نظامی یا سیاسی مسئولیت می‌پذیرند و کنار می‌روند. شاید بزرگ‌ترین سوءتفاهم درباره پاسخگویی همین باشد که عده‌ای آن را نشانه ضعف اقتدار میدانند. حال آنکه تجربه تاریخی دولت‌ها چیز دیگری می‌گوید؛ چرا که اگر خطاها اصلاح نشوند؛ انباشته می‌شوند و هر بحران جدید، هزینه‌ای سنگین‌تر از بحران پیشین بر جای می‌گذارد که ایستگاه آخر به ویژه در مورد نهادهای قهری و نظامی، زمین سوخته است.
حکومت ها بیش از آنکه از دشمنان بیرونی فرو بریزند، از زمانی شروع به فروپاشی می کنند که سازوکارهای یادگیری درونی خود را از دست می‌دهند. ساخت قدرتی که ظرفیت خوداصلاحی تدریجی خود را نابود کند، محکوم به نابودی تدریجی، شاید در زمینی سوخته است.
#فرهیختگان راهی به رهایی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفت‌وگو و خرد آغاز می‌شود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاع‌تر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفت‌وگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاع‌تر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفت‌وگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
👍13❤10🔥1
جهانبگلو، برنده جایزه اسپینوزا ۲۰۲۷ شد
رامین جهانبگلو؛ پژوهشگر نامدار ایرانی، برنده جایزه بین‌المللی اسپینوزا ۲۰۲۷ شد؛ جایزه‌ای که از آن به‌عنوان «نوبل هلند» نیز یاد می‌شود و هر دو سال یک‌بار به متفکرانی اهدا می‌شود که در بنیان‌های هنجاری جامعه نقش اثرگذاری داشته‌اند.
موضوع جایزه امسال «آزاداندیشی» بود. هیات داوران در بیانیه خود تأکید کرده است که جهانبگلو با آثار و زندگیش نشان داده آزاداندیشی فقط حق اندیشیدن و سخن گفتن نیست، بلکه «هنر همرنگ جماعت نشدن و تن ندادن به همنوایی» است.
جهانبگلو که در سال ۱۳۸۵ با اتهام کوشش برای «انقلاب مخملی» بازداشت شد، پس از خروج از ایران فعالیت علمی خود را در دانشگاه‌های کانادا و هند ادامه داد و امروز از پرکارترین متفکران ایرانی در عرصه بین‌المللی به‌شمار می‌رود.
جمهور
پ.ن ضروری: مواضع نامناسب و سست جهانبگلو در جریان تجاوز یکسال اخیر دشمن به ایران هم از چشم مردم هوشیار ما دور نیست!
#فرهیختگان روزن آگاهی
رامین جهانبگلو؛ پژوهشگر نامدار ایرانی، برنده جایزه بین‌المللی اسپینوزا ۲۰۲۷ شد؛ جایزه‌ای که از آن به‌عنوان «نوبل هلند» نیز یاد می‌شود و هر دو سال یک‌بار به متفکرانی اهدا می‌شود که در بنیان‌های هنجاری جامعه نقش اثرگذاری داشته‌اند.
موضوع جایزه امسال «آزاداندیشی» بود. هیات داوران در بیانیه خود تأکید کرده است که جهانبگلو با آثار و زندگیش نشان داده آزاداندیشی فقط حق اندیشیدن و سخن گفتن نیست، بلکه «هنر همرنگ جماعت نشدن و تن ندادن به همنوایی» است.
جهانبگلو که در سال ۱۳۸۵ با اتهام کوشش برای «انقلاب مخملی» بازداشت شد، پس از خروج از ایران فعالیت علمی خود را در دانشگاه‌های کانادا و هند ادامه داد و امروز از پرکارترین متفکران ایرانی در عرصه بین‌المللی به‌شمار می‌رود.
جمهور
پ.ن ضروری: مواضع نامناسب و سست جهانبگلو در جریان تجاوز یکسال اخیر دشمن به ایران هم از چشم مردم هوشیار ما دور نیست!
#فرهیختگان روزن آگاهی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفت‌وگو و خرد آغاز می‌شود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاع‌تر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفت‌وگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاع‌تر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفت‌وگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
❤12👎3🕊1
کی انتقام خونی مردم را میگیرد؟
حسین رزاق
امروز دوستی که برای زیارت مزار یکی از بچه‌های ۴۰۱ رفته بود با من هم تماس گرفت تا در این مهمانی شریک باشم. خیره به چهره زیبای مهرشاد بودم که حتی حکاکی تصویرش روی سنگ سیاه هم از زیبائی‌اش کم نکرده بود، که با صدای پیرمرد رهگذری دلم لرزید: «خدا لعنتشان کند. ما که نتوانستیم انتقام خون بچه‌هایمان را بگیریم، اما آمریکا دارد یکی‌یکی این‌ها را می‌کشد و انتقام خون بچه‌های ما را میگیرد.
حس عجیبی بود؛ اینکه بخشی از مردم یک کشور به جایی برسند که در آرزوی انتقام خون عزیزانشان از بیگانه باشند شاید از عجایب تاریخ باشد! زهرتر از هر تلخی و سخت‌تر از هر تأمل و تألمی. راستی کی انتقام خون‌های مردم را میگیرد؟
تألم برای اینکه دست‌کم می‌دانیم در ۴۰۱ چند نفر کشته یا اعدام شدند. نام تک‌تکشان را به یاد داریم و مزارهایشان را می‌شناسیم. اما وای بر کشتگان ۴۰۴! هنوز حتی تعدادشان هم روشن نیست. نام‌هایشان آن‌قدر فراوان است که در حافظهٔ جمعی ما نیز به شماره نیایند. آنچه ثبت شده، فرمان یک نفر است برای قتل‌عام و ایستادگی تمام قدِ کل نظام و ساختارش در برابر مردمی جان به‌لب رسیده تا از کشته پشته بسازند.
و تأمل برای اینکه این شب‌ها بانگ خون‌خواهی برای همان دیکتاتوری که قاتل هزاران جوان رعنای این سرزمین است گوش فلک را کر کرده! پس انتقام خونی‌های مردم را که میگیرد؟ تا کی قرار است یک اقلیت پر سر و صدای پر مدعایی که چه به همدستی چه به همراهی، در قتل‌عام انسان‌های بی‌شماره‌ای شریکند، ندای یالثارات سیدعلی سر دهند و یک مملکت را فدای انتقام خون کسی کنند که دستش تا مفرق به خون این مردم آلوده بود و فکرش یک‌لحظه از به قهقرا بردن این مملکت برای ایده‌های ویرانگرش، بیکار نشد؟! این همان تناقض تلخ ماجراست که بخشی از مردم را در انتظار اجنبی برای اسقاط نظام و انتقام از سرانش نگه داشته و ما مدام آنها را شماتت میکنیم.
تا ماجرای قتل هزاران ایرانی با اسلحه‌هایی که از پول ملت پر شده بود، بی‌سرانجام بماند، نمیشود بخش بزرگی از جامعه را با زور بوق و باتوم، نادیده گرفت و باز مصیبتی برایشان ساخت بنام انتقام خون کسی که مسئول اصلی رنجوری مردم و مصائب ایام بوده. نمیشود به بخشی‌از مردم خرده گرفت که چرا این جنگ را جنگ با جمهوری‌اسلامی میدانند و از زوزه‌ی جت‌های اجنبی شادمانند.
پیش از هر رگ گردنی که متورم میکنید بنام ایران اما بکام نظامی که خون‌خواهِ خودکامه‌‌ای ایران‌سوز و مردم‌کش است، اول تکلیف خون‌هایی که هنوز خیابان‌های این مملکت از آن سرخ است را روشن کنید، بعد از هر که خواستید انتقام بکشید، بکشید.
#فرهیختگان راهی به رهایی
حسین رزاق
امروز دوستی که برای زیارت مزار یکی از بچه‌های ۴۰۱ رفته بود با من هم تماس گرفت تا در این مهمانی شریک باشم. خیره به چهره زیبای مهرشاد بودم که حتی حکاکی تصویرش روی سنگ سیاه هم از زیبائی‌اش کم نکرده بود، که با صدای پیرمرد رهگذری دلم لرزید: «خدا لعنتشان کند. ما که نتوانستیم انتقام خون بچه‌هایمان را بگیریم، اما آمریکا دارد یکی‌یکی این‌ها را می‌کشد و انتقام خون بچه‌های ما را میگیرد.
حس عجیبی بود؛ اینکه بخشی از مردم یک کشور به جایی برسند که در آرزوی انتقام خون عزیزانشان از بیگانه باشند شاید از عجایب تاریخ باشد! زهرتر از هر تلخی و سخت‌تر از هر تأمل و تألمی. راستی کی انتقام خون‌های مردم را میگیرد؟
تألم برای اینکه دست‌کم می‌دانیم در ۴۰۱ چند نفر کشته یا اعدام شدند. نام تک‌تکشان را به یاد داریم و مزارهایشان را می‌شناسیم. اما وای بر کشتگان ۴۰۴! هنوز حتی تعدادشان هم روشن نیست. نام‌هایشان آن‌قدر فراوان است که در حافظهٔ جمعی ما نیز به شماره نیایند. آنچه ثبت شده، فرمان یک نفر است برای قتل‌عام و ایستادگی تمام قدِ کل نظام و ساختارش در برابر مردمی جان به‌لب رسیده تا از کشته پشته بسازند.
و تأمل برای اینکه این شب‌ها بانگ خون‌خواهی برای همان دیکتاتوری که قاتل هزاران جوان رعنای این سرزمین است گوش فلک را کر کرده! پس انتقام خونی‌های مردم را که میگیرد؟ تا کی قرار است یک اقلیت پر سر و صدای پر مدعایی که چه به همدستی چه به همراهی، در قتل‌عام انسان‌های بی‌شماره‌ای شریکند، ندای یالثارات سیدعلی سر دهند و یک مملکت را فدای انتقام خون کسی کنند که دستش تا مفرق به خون این مردم آلوده بود و فکرش یک‌لحظه از به قهقرا بردن این مملکت برای ایده‌های ویرانگرش، بیکار نشد؟! این همان تناقض تلخ ماجراست که بخشی از مردم را در انتظار اجنبی برای اسقاط نظام و انتقام از سرانش نگه داشته و ما مدام آنها را شماتت میکنیم.
تا ماجرای قتل هزاران ایرانی با اسلحه‌هایی که از پول ملت پر شده بود، بی‌سرانجام بماند، نمیشود بخش بزرگی از جامعه را با زور بوق و باتوم، نادیده گرفت و باز مصیبتی برایشان ساخت بنام انتقام خون کسی که مسئول اصلی رنجوری مردم و مصائب ایام بوده. نمیشود به بخشی‌از مردم خرده گرفت که چرا این جنگ را جنگ با جمهوری‌اسلامی میدانند و از زوزه‌ی جت‌های اجنبی شادمانند.
پیش از هر رگ گردنی که متورم میکنید بنام ایران اما بکام نظامی که خون‌خواهِ خودکامه‌‌ای ایران‌سوز و مردم‌کش است، اول تکلیف خون‌هایی که هنوز خیابان‌های این مملکت از آن سرخ است را روشن کنید، بعد از هر که خواستید انتقام بکشید، بکشید.
#فرهیختگان راهی به رهایی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفت‌وگو و خرد آغاز می‌شود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاع‌تر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفت‌وگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاع‌تر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفت‌وگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
👍16❤6👎2
ترامپ به دنبال تضعیف ایران برای همیشه است، نه فقط یک پیروزی میدانی
ابراهیم متقی
استاد دانشگاه
مرحله دوم جنگ رمضان در روزهای گذشته بازتولید شده و نشانه‌هایی از تخریب و ستیزش پردامنه علیه تاسیسات و نهادهای تاکتیکی ایران مشاهده می‌شود.
سنتکام با بهره‌گیری از نسل جدید جنگ‌افزارهای هوشمند، هرگونه موازنه قدرت با ایران را به حداقل ممکن کاهش خواهد داد.
الگوی کنش تاکتیکی سنتکام مبتنی بر «کنش تهاجمی دفاعی» برای تخریب زیرساخت‌های اقتصادی و راهبردی ایران طراحی شده و گام نخست آن محاصره دریایی هوشمند و گام دوم تخریب سامانه پدافند هوایی، رادارهای ساحلی و سایت‌های موشکی کروز است.
سنتکام با ۲ ناو هواپیمابر، ۲۰ ناو جنگی، ۱۰ هزار نیرو و بیش از ۱۰۰ فروند جنگنده، بسیاری از تاسیسات خشکی و دریایی ایران را تخریب کرده است.
آمریکا صرفاً درصدد پیروزی میدانی نیست، بلکه به دنبال تغییر دایمی معادله قدرت و تبدیل ایران به کشوری فاقد توان واکنش سریع و متوازن است.
ایران برای عبور از این چالش‌ها نیازمند تغییر پارادایم تاکتیکی و هدف‌گذاری روی مراکز فرماندهی و اطلاعات دشمن است تا بتواند شوک راهبردی به منابع و تاسیسات آمریکا وارد کند.
مقاومت ماهیت تاکتیکی دارد و نمی‌تواند تمامی اهداف راهبردی کشور را تحقق بخشد، بنابراین ایران باید به موازات مقاومت، از انعطاف‌پذیری دیپلماتیک نیز استفاده کند تا زمینه تحقق اهدافی مانند انسجام ملی، تمامیت ارضی و همبستگی ساختاری فراهم شود.
روزنامه اعتماد
#فرهیختگان راهی به رهایی
ابراهیم متقی
استاد دانشگاه
مرحله دوم جنگ رمضان در روزهای گذشته بازتولید شده و نشانه‌هایی از تخریب و ستیزش پردامنه علیه تاسیسات و نهادهای تاکتیکی ایران مشاهده می‌شود.
سنتکام با بهره‌گیری از نسل جدید جنگ‌افزارهای هوشمند، هرگونه موازنه قدرت با ایران را به حداقل ممکن کاهش خواهد داد.
الگوی کنش تاکتیکی سنتکام مبتنی بر «کنش تهاجمی دفاعی» برای تخریب زیرساخت‌های اقتصادی و راهبردی ایران طراحی شده و گام نخست آن محاصره دریایی هوشمند و گام دوم تخریب سامانه پدافند هوایی، رادارهای ساحلی و سایت‌های موشکی کروز است.
سنتکام با ۲ ناو هواپیمابر، ۲۰ ناو جنگی، ۱۰ هزار نیرو و بیش از ۱۰۰ فروند جنگنده، بسیاری از تاسیسات خشکی و دریایی ایران را تخریب کرده است.
آمریکا صرفاً درصدد پیروزی میدانی نیست، بلکه به دنبال تغییر دایمی معادله قدرت و تبدیل ایران به کشوری فاقد توان واکنش سریع و متوازن است.
ایران برای عبور از این چالش‌ها نیازمند تغییر پارادایم تاکتیکی و هدف‌گذاری روی مراکز فرماندهی و اطلاعات دشمن است تا بتواند شوک راهبردی به منابع و تاسیسات آمریکا وارد کند.
مقاومت ماهیت تاکتیکی دارد و نمی‌تواند تمامی اهداف راهبردی کشور را تحقق بخشد، بنابراین ایران باید به موازات مقاومت، از انعطاف‌پذیری دیپلماتیک نیز استفاده کند تا زمینه تحقق اهدافی مانند انسجام ملی، تمامیت ارضی و همبستگی ساختاری فراهم شود.
روزنامه اعتماد
#فرهیختگان راهی به رهایی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفت‌وگو و خرد آغاز می‌شود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاع‌تر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفت‌وگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاع‌تر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفت‌وگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
👎7👍4❤2
نماینده سابق مجلس: آقایان طرفدار جنگ کار زنان ایرانی به فروختن گیسوهایشان رسیده
#فرهیختگان راهی به رهایی
#فرهیختگان راهی به رهایی
❤6😱5👍2👎1
نشست سوم از سلسله‌نشست‌های تخصصی توسعه و امنیت آبی
آیا طرح‌های انتقال آب از دریا به فلات مرکزی می‌تواند راهکاری پایدار برای بحران آب ایران باشد یا به افزایش تقاضای آب و تشدید چالش‌های آینده منجر خواهد شد؟
در این نشست، مهندس نصرت خوش‌نیاز، مدیرعامل شرکت توسعه آب آسیا، با موضوع «طرح‌های انتقال آب از دریا و تقاضای القایی» به بررسی ابعاد این طرح‌ها و نقش بخش خصوصی در تأمین آب، حفظ تولید و امنیت صنعتی می‌پردازد.
دکتر سید اویس ترابی، رئیس اندیشکده زیست‌پذیری شهری و دکتر مهشید طالبی صومعه‌سرایی، عضو هیئت علمی دانشگاه علوم و تحقیقات، دیگر سخنرانان این نشست هستند.
دوشنبه ۲۹ تیر ۱۴۰۵
ساعت ۱۷ تا ۱۹
اندیشگاه فرهنگی سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران
امکان حضور به‌صورت حضوری و برخط
ثبت‌نام:
https://digiform.ir/w9f0c92a39
ورود به نشست آنلاین:
https://skyroom.online/ch/shahrdad1405/waterthinktank
این نشست سومین برنامه از سلسله‌نشست‌های تخصصی «توسعه و امنیت آبی» است و به یکی از مهم‌ترین چالش‌های آینده ایران، یعنی نسبت میان انتقال آب، تقاضای فزاینده و توسعه پایدار می‌پردازد.
#فرهیختگان راهی به رهایی
آیا طرح‌های انتقال آب از دریا به فلات مرکزی می‌تواند راهکاری پایدار برای بحران آب ایران باشد یا به افزایش تقاضای آب و تشدید چالش‌های آینده منجر خواهد شد؟
در این نشست، مهندس نصرت خوش‌نیاز، مدیرعامل شرکت توسعه آب آسیا، با موضوع «طرح‌های انتقال آب از دریا و تقاضای القایی» به بررسی ابعاد این طرح‌ها و نقش بخش خصوصی در تأمین آب، حفظ تولید و امنیت صنعتی می‌پردازد.
دکتر سید اویس ترابی، رئیس اندیشکده زیست‌پذیری شهری و دکتر مهشید طالبی صومعه‌سرایی، عضو هیئت علمی دانشگاه علوم و تحقیقات، دیگر سخنرانان این نشست هستند.
دوشنبه ۲۹ تیر ۱۴۰۵
ساعت ۱۷ تا ۱۹
اندیشگاه فرهنگی سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران
امکان حضور به‌صورت حضوری و برخط
ثبت‌نام:
https://digiform.ir/w9f0c92a39
ورود به نشست آنلاین:
https://skyroom.online/ch/shahrdad1405/waterthinktank
این نشست سومین برنامه از سلسله‌نشست‌های تخصصی «توسعه و امنیت آبی» است و به یکی از مهم‌ترین چالش‌های آینده ایران، یعنی نسبت میان انتقال آب، تقاضای فزاینده و توسعه پایدار می‌پردازد.
#فرهیختگان راهی به رهایی
🕊1
مقام‌های ایرانی درباره احتمال حمله زمینی آمریکا هشدار می‌دهند
همزمان با ادامه حملات آمریکا به اهدافی در سواحل و جزایر جنوبی ایران، شماری از مقام‌های سیاسی و نظامی ایران نسبت به احتمال گسترش جنگ به یک عملیات زمینی هشدار داده‌اند؛ هرچند هیچ مقام آمریکایی تاکنون از تصمیم برای اجرای چنین عملیاتی خبر نداده است.
در تازه‌ترین موضع‌گیری، محمدجواد ظریف، وزیر خارجه پیشین ایران، در پیامی خطاب به دونالد ترامپ نوشت: «تاریخ را بخوان و از تجاوز شکست‌خورده صدام درس بگیر.» او با اشاره به جنگ ایران و عراق، هشدار داد که هرگونه اقدام نظامی علیه ایران با سرنوشتی مشابه روبه‌رو خواهد شد.
همزمان، حشمت‌الله مالکی، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس، در گفت‌وگو با ایلنا گفت که «سناریوی حمله زمینی آمریکا آزموده شده و شکست خورده است.» او افزود جمهوری اسلامی هنوز «از عملیات فراگیر خود با مخرب‌ترین سلاح‌ها رونمایی نکرده» و در صورت گسترش جنگ، گزینه‌های دیگری در اختیار دارد.
این اظهارات در شرایطی مطرح می‌شود که حملات آمریکا طی یک هفته گذشته بیش از گذشته بر بنادر، سواحل، جزایر و زیرساخت‌های حمل‌ونقل در جنوب ایران متمرکز بوده است؛ حملاتی که به گمانه‌زنی‌ها درباره احتمال اجرای یک عملیات زمینی محدود، به‌ویژه در منطقه تنگه هرمز، دامن زده است.
پیش از این نیز حشمت‌الله فلاحت‌پیشه، رئیس پیشین کمیسیون امنیت ملی مجلس، هشدار داده بود که تمرکز حملات بر جنوب ایران می‌تواند با هدف فراهم کردن زمینه برای تصرف یا کنترل موقت برخی مناطق راهبردی، از جمله جزایر یا مسیرهای دریایی، باشد. او تأکید کرده بود که چنین سناریویی نیازمند آمادگی کامل نیروهای ایرانی است.
احمد بخشایش اردستانی، عضو دیگر کمیسیون امنیت ملی مجلس، نیز با اشاره به احتمال گسترش دامنه جنگ، گفته بود که نباید هیچ سناریویی، از جمله حمله زمینی محدود، را از نظر دور دانست.
همزمان، رسانه‌های منطقه‌ای نیز این احتمال را مطرح کرده‌اند. شبکه الجزیره در تحلیلی درباره تحولات هفت روز گذشته جنگ نوشت که حملات آمریکا به سواحل و جزایر جنوبی ایران می‌تواند مقدمه‌ای برای یک عملیات زمینی محدود در منطقه تنگه هرمز باشد. به نوشته این شبکه، تهران برای مقابله با چنین سناریویی گزینه‌هایی از جمله گسترش دامنه جنگ و هدف قرار دادن منافع اقتصادی آمریکا در منطقه را مدنظر دارد.
با این حال، تاکنون هیچ مقام آمریکایی به‌طور رسمی از برنامه‌ریزی برای حمله زمینی به ایران سخن نگفته و ارزیابی‌های مطرح‌شده عمدتاً بر پایه تحلیل الگوی حملات اخیر و اظهارات مقام‌های ایرانی است.
#فرهیختگان راهی به رهایی
همزمان با ادامه حملات آمریکا به اهدافی در سواحل و جزایر جنوبی ایران، شماری از مقام‌های سیاسی و نظامی ایران نسبت به احتمال گسترش جنگ به یک عملیات زمینی هشدار داده‌اند؛ هرچند هیچ مقام آمریکایی تاکنون از تصمیم برای اجرای چنین عملیاتی خبر نداده است.
در تازه‌ترین موضع‌گیری، محمدجواد ظریف، وزیر خارجه پیشین ایران، در پیامی خطاب به دونالد ترامپ نوشت: «تاریخ را بخوان و از تجاوز شکست‌خورده صدام درس بگیر.» او با اشاره به جنگ ایران و عراق، هشدار داد که هرگونه اقدام نظامی علیه ایران با سرنوشتی مشابه روبه‌رو خواهد شد.
همزمان، حشمت‌الله مالکی، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس، در گفت‌وگو با ایلنا گفت که «سناریوی حمله زمینی آمریکا آزموده شده و شکست خورده است.» او افزود جمهوری اسلامی هنوز «از عملیات فراگیر خود با مخرب‌ترین سلاح‌ها رونمایی نکرده» و در صورت گسترش جنگ، گزینه‌های دیگری در اختیار دارد.
این اظهارات در شرایطی مطرح می‌شود که حملات آمریکا طی یک هفته گذشته بیش از گذشته بر بنادر، سواحل، جزایر و زیرساخت‌های حمل‌ونقل در جنوب ایران متمرکز بوده است؛ حملاتی که به گمانه‌زنی‌ها درباره احتمال اجرای یک عملیات زمینی محدود، به‌ویژه در منطقه تنگه هرمز، دامن زده است.
پیش از این نیز حشمت‌الله فلاحت‌پیشه، رئیس پیشین کمیسیون امنیت ملی مجلس، هشدار داده بود که تمرکز حملات بر جنوب ایران می‌تواند با هدف فراهم کردن زمینه برای تصرف یا کنترل موقت برخی مناطق راهبردی، از جمله جزایر یا مسیرهای دریایی، باشد. او تأکید کرده بود که چنین سناریویی نیازمند آمادگی کامل نیروهای ایرانی است.
احمد بخشایش اردستانی، عضو دیگر کمیسیون امنیت ملی مجلس، نیز با اشاره به احتمال گسترش دامنه جنگ، گفته بود که نباید هیچ سناریویی، از جمله حمله زمینی محدود، را از نظر دور دانست.
همزمان، رسانه‌های منطقه‌ای نیز این احتمال را مطرح کرده‌اند. شبکه الجزیره در تحلیلی درباره تحولات هفت روز گذشته جنگ نوشت که حملات آمریکا به سواحل و جزایر جنوبی ایران می‌تواند مقدمه‌ای برای یک عملیات زمینی محدود در منطقه تنگه هرمز باشد. به نوشته این شبکه، تهران برای مقابله با چنین سناریویی گزینه‌هایی از جمله گسترش دامنه جنگ و هدف قرار دادن منافع اقتصادی آمریکا در منطقه را مدنظر دارد.
با این حال، تاکنون هیچ مقام آمریکایی به‌طور رسمی از برنامه‌ریزی برای حمله زمینی به ایران سخن نگفته و ارزیابی‌های مطرح‌شده عمدتاً بر پایه تحلیل الگوی حملات اخیر و اظهارات مقام‌های ایرانی است.
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍5
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ناصر هادیان، استاد برجسته روابط بین‌الملل :
«آقای قالیباف! برو جلو، جامعه پشت شماست؛ نگران یک اقلیت محض نباش
امیدوارم قالیباف، ایران را از این گردنه سخت عبور دهد؛ این مستلزم آن است که ریسک به‌خرج دهد و آنچه را که مصلحت است انجام دهد..»
#فرهیختگان راهی به رهایی
«آقای قالیباف! برو جلو، جامعه پشت شماست؛ نگران یک اقلیت محض نباش
امیدوارم قالیباف، ایران را از این گردنه سخت عبور دهد؛ این مستلزم آن است که ریسک به‌خرج دهد و آنچه را که مصلحت است انجام دهد..»
#فرهیختگان راهی به رهایی
👍18🤔2❤1
پشیمانی، سودی ندارد
اکنون که دشمن جنوب کشور را زیر آتش گرفته و شهرها، روستاها، زیرساخت‌ها و خانه‌های مردم را ویران می‌کند، بخشی از همان اپوزیسیونی که در شبکه‌های اجتماعی از ترامپ و نتانیاهو برای حمله به ایران استقبال یا حتی دعوت می‌کردند، امروز می‌گویند: «این تصمیم را دولت‌های آمریکا و اسرائیل گرفته‌اند و نوشته‌ها و مواضع ما هیچ تأثیری نداشته است.»
این ادعا بیش از آنکه واقع‌بینانه باشد، تلاشی برای شانه خالی کردن از زیر بار مسئولیت اخلاقی کارشان است.
در دنیای امروز، دولت‌ها و سازمان‌های اطلاعاتی تصمیم‌های خود را صرفاً بر پایه‌ی گزارش‌های میدانی اتخاذ نمی‌کنند. تحلیل کلان‌داده‌ها، شبکه‌های اجتماعی و ابزارهای هوش مصنوعی به یکی از منابع مهم شناخت افکار عمومی تبدیل شده‌اند. میلیون‌ها پیام، نظر، هشتگ و واکنش کاربران به‌طور پیوسته گردآوری و تحلیل می‌شوند تا تصویری از فضای روانی و اجتماعی هر کشور به دست آید. این داده‌ها تنها عامل تصمیم‌گیری نیستند، اما بی‌گمان می‌توانند در ارزیابی‌ها، پیش‌بینی‌ها و محاسبات سیاسی و امنیتی نقش داشته باشند.
از همین رو، نمی‌توان با اطمینان گفت که دعوت به حمله، تشویق به تحریم یا القای فروپاشی داخلی هیچ نقشی در شکل‌گیری این برآوردها نداشته است. شاید سهم هر فرد ناچیز باشد، اما مجموع هزاران و میلیون‌ها پیام در این شبکه‌ها، تصویری از یک جامعه می‌سازد که می‌تواند بر ذهن تحلیلگران و تصمیم‌گیران اثر بگذارد.
نمونه‌ای از این خطاهای برآورد را می‌توان در واکنش دونالد ترامپ پس از مشاهده‌ی مراسم گسترده‌ی تشییع آیت‌الله خامنه‌ای دید. اگر گزارش‌های منتشرشده درباره‌ی ابراز شگفتی او را ملاک قرار دهیم، به نظر می‌رسد ابعاد این حضور مردمی با بخشی از برآوردهایی که پیش‌تر درباره‌ی وضعیت داخلی ایران به او ارائه شده بود، همخوانی نداشته است. این موضوع نشان می‌دهد که هرگاه تحلیل‌های اطلاعاتی بیش از اندازه بر فضای شبکه‌های اجتماعی یا روایت‌های یک‌سویه تکیه کنند، احتمال خطای محاسباتی افزایش می‌یابد. شاید به همین دلیل نیز برخی تصور می‌کردند که با آغاز حمله، ساختار داخلی ایران به‌سرعت فرو خواهد پاشید؛ تصوری که دست‌کم با واقعیت‌های میدانی انطباق کامل نداشت.
به باور بسیاری از تحلیلگران، رویارویی مستقیم و پرهزینه با ایران، دست‌کم تا پیش از تحولات اخیر، در اولویت راهبردی بلندمدت ایالات متحده قرار نداشت. با این حال، فضاسازی‌های رسانه‌ای، القای شکاف عمیق میان مردم و حاکمیت و ارائه‌ی تصویری اغراق‌آمیز از آمادگی جامعه برای فروپاشی، می‌توانست در تغییر برخی محاسبات سیاسی و امنیتی بی‌تأثیر نباشد. اگر چنین فضایی در شکل‌گیری این محاسبات سهمی داشته باشد، کسانی که آگاهانه یا ناآگاهانه به تولید و تقویت آن کمک کرده‌اند، نمی‌توانند مسئولیت اخلاقی خود را به‌طور کامل انکار کنند.
در عصر هوش مصنوعی، هیچ نوشته، توییت، پست یا موج رسانه‌ای را نباید کاملاً بی‌اثر تصور کرد. هر پیام می‌تواند به داده‌ای در جنگ شناختی تبدیل شود و در کنار میلیون‌ها داده‌ی دیگر، بر تحلیل‌ها و تصمیم‌های کلان اثر بگذارد. به همین دلیل، مسئولیت قلم و سخن در این عصر، بیش از هر زمان دیگری است؛ زیرا گاهی یک روایت، اگرچه به‌ظاهر کوچک و بی‌اهمیت به نظر برسد، می‌تواند جزئی از پازلی باشد که سرنوشت یک ملت را تحت تأثیر قرار دهد.
پشیمانی، اگر به پذیرش مسئولیت و تغییر رفتار بینجامد، فضیلتی اخلاقی است؛ اما خسارت‌هایی که بر اثر جنگ بر جان انسان‌ها، شهرها و زیرساخت‌های یک کشور وارد شده، دیگر به آسانی جبران‌پذیر نیست. تیر از چله‌ی کمان رها شده است و خدا می‌داند چه فرجامی خواهد یافت.
محمدحسین غیاثی
۲۷ تیر ۱۴۰۵
#فرهیختگان راهی به رهایی
اکنون که دشمن جنوب کشور را زیر آتش گرفته و شهرها، روستاها، زیرساخت‌ها و خانه‌های مردم را ویران می‌کند، بخشی از همان اپوزیسیونی که در شبکه‌های اجتماعی از ترامپ و نتانیاهو برای حمله به ایران استقبال یا حتی دعوت می‌کردند، امروز می‌گویند: «این تصمیم را دولت‌های آمریکا و اسرائیل گرفته‌اند و نوشته‌ها و مواضع ما هیچ تأثیری نداشته است.»
این ادعا بیش از آنکه واقع‌بینانه باشد، تلاشی برای شانه خالی کردن از زیر بار مسئولیت اخلاقی کارشان است.
در دنیای امروز، دولت‌ها و سازمان‌های اطلاعاتی تصمیم‌های خود را صرفاً بر پایه‌ی گزارش‌های میدانی اتخاذ نمی‌کنند. تحلیل کلان‌داده‌ها، شبکه‌های اجتماعی و ابزارهای هوش مصنوعی به یکی از منابع مهم شناخت افکار عمومی تبدیل شده‌اند. میلیون‌ها پیام، نظر، هشتگ و واکنش کاربران به‌طور پیوسته گردآوری و تحلیل می‌شوند تا تصویری از فضای روانی و اجتماعی هر کشور به دست آید. این داده‌ها تنها عامل تصمیم‌گیری نیستند، اما بی‌گمان می‌توانند در ارزیابی‌ها، پیش‌بینی‌ها و محاسبات سیاسی و امنیتی نقش داشته باشند.
از همین رو، نمی‌توان با اطمینان گفت که دعوت به حمله، تشویق به تحریم یا القای فروپاشی داخلی هیچ نقشی در شکل‌گیری این برآوردها نداشته است. شاید سهم هر فرد ناچیز باشد، اما مجموع هزاران و میلیون‌ها پیام در این شبکه‌ها، تصویری از یک جامعه می‌سازد که می‌تواند بر ذهن تحلیلگران و تصمیم‌گیران اثر بگذارد.
نمونه‌ای از این خطاهای برآورد را می‌توان در واکنش دونالد ترامپ پس از مشاهده‌ی مراسم گسترده‌ی تشییع آیت‌الله خامنه‌ای دید. اگر گزارش‌های منتشرشده درباره‌ی ابراز شگفتی او را ملاک قرار دهیم، به نظر می‌رسد ابعاد این حضور مردمی با بخشی از برآوردهایی که پیش‌تر درباره‌ی وضعیت داخلی ایران به او ارائه شده بود، همخوانی نداشته است. این موضوع نشان می‌دهد که هرگاه تحلیل‌های اطلاعاتی بیش از اندازه بر فضای شبکه‌های اجتماعی یا روایت‌های یک‌سویه تکیه کنند، احتمال خطای محاسباتی افزایش می‌یابد. شاید به همین دلیل نیز برخی تصور می‌کردند که با آغاز حمله، ساختار داخلی ایران به‌سرعت فرو خواهد پاشید؛ تصوری که دست‌کم با واقعیت‌های میدانی انطباق کامل نداشت.
به باور بسیاری از تحلیلگران، رویارویی مستقیم و پرهزینه با ایران، دست‌کم تا پیش از تحولات اخیر، در اولویت راهبردی بلندمدت ایالات متحده قرار نداشت. با این حال، فضاسازی‌های رسانه‌ای، القای شکاف عمیق میان مردم و حاکمیت و ارائه‌ی تصویری اغراق‌آمیز از آمادگی جامعه برای فروپاشی، می‌توانست در تغییر برخی محاسبات سیاسی و امنیتی بی‌تأثیر نباشد. اگر چنین فضایی در شکل‌گیری این محاسبات سهمی داشته باشد، کسانی که آگاهانه یا ناآگاهانه به تولید و تقویت آن کمک کرده‌اند، نمی‌توانند مسئولیت اخلاقی خود را به‌طور کامل انکار کنند.
در عصر هوش مصنوعی، هیچ نوشته، توییت، پست یا موج رسانه‌ای را نباید کاملاً بی‌اثر تصور کرد. هر پیام می‌تواند به داده‌ای در جنگ شناختی تبدیل شود و در کنار میلیون‌ها داده‌ی دیگر، بر تحلیل‌ها و تصمیم‌های کلان اثر بگذارد. به همین دلیل، مسئولیت قلم و سخن در این عصر، بیش از هر زمان دیگری است؛ زیرا گاهی یک روایت، اگرچه به‌ظاهر کوچک و بی‌اهمیت به نظر برسد، می‌تواند جزئی از پازلی باشد که سرنوشت یک ملت را تحت تأثیر قرار دهد.
پشیمانی، اگر به پذیرش مسئولیت و تغییر رفتار بینجامد، فضیلتی اخلاقی است؛ اما خسارت‌هایی که بر اثر جنگ بر جان انسان‌ها، شهرها و زیرساخت‌های یک کشور وارد شده، دیگر به آسانی جبران‌پذیر نیست. تیر از چله‌ی کمان رها شده است و خدا می‌داند چه فرجامی خواهد یافت.
محمدحسین غیاثی
۲۷ تیر ۱۴۰۵
#فرهیختگان راهی به رهایی
Telegram
فرهیختگان
فرهیختگی از آزادیِ اندیشه، گفت‌وگو و خرد آغاز می‌شود.
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاع‌تر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفت‌وگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
از زمینِ سنت تا افقِ تجدد، مقصد نه تعصب، که حقیقت است..
۰امام علی(ع):
«شجاع‌تر از خردمند، کسی نیست.»
ارتباط با ادمین:
@IRANIntellectualsAdmin
گفت‌وگو و تبادل نظر:
@iranintellectualsgroup
👎14👍10❤6
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
نقش رستم و کعبه زرتشت در محاصره فرونشست/ نبرد بی‌صدای زمین با سه هزار سال تاریخ ایران
سال‌هاست جبهه فرونشست در دشت مرودشت، آرام‌آرام به سوی این مجموعه تاریخی پیش می‌آید. شکاف‌ها تا اعماق زمین رسیده‌اند و ترک‌ها تا حدود ۱۰ متری پای کوه نقش رستم پیشروی کرده‌اند.
امتداد
#فرهیختگان راهی به رهایی
سال‌هاست جبهه فرونشست در دشت مرودشت، آرام‌آرام به سوی این مجموعه تاریخی پیش می‌آید. شکاف‌ها تا اعماق زمین رسیده‌اند و ترک‌ها تا حدود ۱۰ متری پای کوه نقش رستم پیشروی کرده‌اند.
امتداد
#فرهیختگان راهی به رهایی
😢8❤1😱1
حقوق زنان از دیدگاه قرآن
ژیلا موحد شریعت‌پناهی
https://youtu.be/eKBBZs1Qv2Y?is=VDedYVLMkWgJty7F
#فرهیختگان راهی به رهایی
ژیلا موحد شریعت‌پناهی
https://youtu.be/eKBBZs1Qv2Y?is=VDedYVLMkWgJty7F
#فرهیختگان راهی به رهایی
YouTube
سخنرانی مهندس ژیلا موحد شریعت پناهی در فرهنگستان یاد, با عنوان : جایگاه و حقوق زنان از دیدگاه قرآن
جلسه ۱ سخنرانی مهندس ژیلا موحد شریعت پناهی در فرهنگستان یاد, ارواین کالیفرنیا عنوان سخنرانی : جایگاه و حقوق زنان از دیدگاه قرآن , July 17,2026
❤3👍1