🔲⭕️وقتی جذابیت فیزیکی باعث خسارت میلیاردی می شود!
در یک جلسه تصمیم گیری برای یک سرمایه گذاری 5 میلیاردی نشسته اید. ارایه دهنده ایده، فردی خوش صحبت، سالم، خوش پوش است و ماشینی که با آن به جلسه آمده است یک ماشین لوکس است، دو نفر دستیار دارد و از اصطلاحات انگلیسی استفاده می کند. ما به اعتبار خود او روی این پروژه سرمایه گذاری می کنیم و نه ایده اش! ممکن است احمقانه به نظر برسد اما ما چنین می کنیم. این اشتباه به خاطر پدیده ای است به نام اعتبار منبع (Source Credibility)
تصمیم‌های ما می‌توانند به سادگی تحت تاثیر افراد دوست داشتنی، معتبر و جذاب قرار بگیرند. بنابراین، هنگامی که شخصی تلاش می‌کند تا شما را برای پذیرش یک ایده/خبر/پروژه/خرید سهام متقاعد کند، مکث کنید و مطمئن شوید که شما فقط به واسطه جذابیت فیزیکی، اعتبار یا کشش شخصی او از مسیرتان منحرف نمی‌شوید.
یکی از بهترین حوزه ها برای تست مفهوم اعتبار منبع، حوزه خبر و روزنامه هاست. پژوهش های مختلفی انجام شده است تا نشان دهند که فارغ از اعتبار محتوا، خوانندگان به اعتبار منبع اهمیت می دهند. بگذارید مثالی بزنم: در سال 1989 ميلادي یک محقق تصميم گرفت نشان دهد كه تغيير يك حرف از نام نويسندة يك مقاله، به صورتي كه نام مذكر را مؤنث جلوه دهد مي تواند در ارزيابي اعتبار يك مطلب تغييراتي حاصل كند. او نام بالاي مقاله را از «مارك» به «ماري» تغيير داد. نتایج گویای آن بودند که ارزیابی ها در مورد اعتبار تغییر کرد.
مثالی دیگر اگر اخبار و تحلیل ها را بشنوید زیاد واژه "کارشناسان می گویند!" را باید شنیده باشید. کسانی خبر و یا تحلیل را آماده می کنند می دانند که کسی با دقت به اخبار گوش نمی کند همین که لابه لای جملات از این دو کلمه [= کارشناسان می گویند/معتقدند] اعتماد عمومی جلب می شود.
به همین دلایل است که ما اکثر اوقات عقل مان را به چشم مان می سپاریم و در پروژه هایی سرمایه گذاری می کنیم که سودآور نیستند اما ارایه دهنده جذاب آن ایده می گوید که این طرح سودآور است.
معمولا ارایه دهنده های حرفه ای، قبل از ارایه ایده خود و در لابه لای تعاملات اولیه و قبل از طرح ایده، اعتماد مخاطب را با توجه به دانش، تخصص، تجربه و ارتباطات خود جلب می کنند و یا اینکه با فضاسازی (استفاده از دفاتر شیک و مجلل، ماشین های گران قیمت، کت و شلوار برند دار، همراهان متعدد و ...) شنونده ایده را مجذوب می کنند و وقتی تصمیم گیر به اندازه کافی اعتمادش جلب شد، ایده خود را مطرح می کنند.
🖊⭕️تجویز راهبردی:
چه کنیم که در این دام نیفتیم: هم سخت است هم آسان. می توانیم با پرسیدن یک سوال از خودمان کمی عاقلانه تر به ایده/خبر/پیشنهاد مطرح شده فکر کنیم: اگر این جمله را فرد دیگری می گفت باز هم همان قدر به این ایده اعتماد پیدا می کردم: تکنیک «جداسازی ایده از منبع». سعی کنیم در ذهن خود شبیه سازی کنیم که اگر همین ایده را یکی از همکاران جوان و کم سن و سال خودمان مطرح کرده بود باز هم روی آن سرمایه گذاری می کردم.
سخن پایانی: میلیون ها تومان ثروت خود را به پای جذابیت فریبنده دیگران هدر ندهید.
مجتبی لشکربلوکی، معلم دانشگاه
@Dr_Lashkarbolouki
در یک جلسه تصمیم گیری برای یک سرمایه گذاری 5 میلیاردی نشسته اید. ارایه دهنده ایده، فردی خوش صحبت، سالم، خوش پوش است و ماشینی که با آن به جلسه آمده است یک ماشین لوکس است، دو نفر دستیار دارد و از اصطلاحات انگلیسی استفاده می کند. ما به اعتبار خود او روی این پروژه سرمایه گذاری می کنیم و نه ایده اش! ممکن است احمقانه به نظر برسد اما ما چنین می کنیم. این اشتباه به خاطر پدیده ای است به نام اعتبار منبع (Source Credibility)
تصمیم‌های ما می‌توانند به سادگی تحت تاثیر افراد دوست داشتنی، معتبر و جذاب قرار بگیرند. بنابراین، هنگامی که شخصی تلاش می‌کند تا شما را برای پذیرش یک ایده/خبر/پروژه/خرید سهام متقاعد کند، مکث کنید و مطمئن شوید که شما فقط به واسطه جذابیت فیزیکی، اعتبار یا کشش شخصی او از مسیرتان منحرف نمی‌شوید.
یکی از بهترین حوزه ها برای تست مفهوم اعتبار منبع، حوزه خبر و روزنامه هاست. پژوهش های مختلفی انجام شده است تا نشان دهند که فارغ از اعتبار محتوا، خوانندگان به اعتبار منبع اهمیت می دهند. بگذارید مثالی بزنم: در سال 1989 ميلادي یک محقق تصميم گرفت نشان دهد كه تغيير يك حرف از نام نويسندة يك مقاله، به صورتي كه نام مذكر را مؤنث جلوه دهد مي تواند در ارزيابي اعتبار يك مطلب تغييراتي حاصل كند. او نام بالاي مقاله را از «مارك» به «ماري» تغيير داد. نتایج گویای آن بودند که ارزیابی ها در مورد اعتبار تغییر کرد.
مثالی دیگر اگر اخبار و تحلیل ها را بشنوید زیاد واژه "کارشناسان می گویند!" را باید شنیده باشید. کسانی خبر و یا تحلیل را آماده می کنند می دانند که کسی با دقت به اخبار گوش نمی کند همین که لابه لای جملات از این دو کلمه [= کارشناسان می گویند/معتقدند] اعتماد عمومی جلب می شود.
به همین دلایل است که ما اکثر اوقات عقل مان را به چشم مان می سپاریم و در پروژه هایی سرمایه گذاری می کنیم که سودآور نیستند اما ارایه دهنده جذاب آن ایده می گوید که این طرح سودآور است.
معمولا ارایه دهنده های حرفه ای، قبل از ارایه ایده خود و در لابه لای تعاملات اولیه و قبل از طرح ایده، اعتماد مخاطب را با توجه به دانش، تخصص، تجربه و ارتباطات خود جلب می کنند و یا اینکه با فضاسازی (استفاده از دفاتر شیک و مجلل، ماشین های گران قیمت، کت و شلوار برند دار، همراهان متعدد و ...) شنونده ایده را مجذوب می کنند و وقتی تصمیم گیر به اندازه کافی اعتمادش جلب شد، ایده خود را مطرح می کنند.
🖊⭕️تجویز راهبردی:
چه کنیم که در این دام نیفتیم: هم سخت است هم آسان. می توانیم با پرسیدن یک سوال از خودمان کمی عاقلانه تر به ایده/خبر/پیشنهاد مطرح شده فکر کنیم: اگر این جمله را فرد دیگری می گفت باز هم همان قدر به این ایده اعتماد پیدا می کردم: تکنیک «جداسازی ایده از منبع». سعی کنیم در ذهن خود شبیه سازی کنیم که اگر همین ایده را یکی از همکاران جوان و کم سن و سال خودمان مطرح کرده بود باز هم روی آن سرمایه گذاری می کردم.
سخن پایانی: میلیون ها تومان ثروت خود را به پای جذابیت فریبنده دیگران هدر ندهید.
مجتبی لشکربلوکی، معلم دانشگاه
@Dr_Lashkarbolouki
🔲⭕️از این تصویر آموختم تمرکز بر هدف مهم است اما نه چنان تمرکزی که واقعیت های مسلم بیرونی را نادیده بیانگارم. تمرکزی که کوری بیاورد نتیجه اش مرگ بار است.
شبکه استراتژیست
@Dr_Lashkarbolouki
شبکه استراتژیست
@Dr_Lashkarbolouki
🔳⭕️داستانی کاملا متفاوت از یک مرد خوشبخت
همه ما عادت داریم که زندگی میلیاردرها را بخوانیم و در دل خود آرزو کنیم که جای آن ها باشیم. اما این بار داستانی متفاوت برای شما دارم:
تارمیندرا یک بقالی دربوستون دارد. پانزده سال پیش، از یکی از فقیرترین روستاهای هند و با طی کردن هفت خوان رستم و خوش شانسی تونسته به آمریکا مهاجرت کنه. تا بیست و پنج‌سالگی مثل بقیه هم‌روستایی‌هاش فقط روزی یک وعده غذا می‌خورده و بعضی روزها هیچ. کل هزینه خانوار پنج‌نفری‌شان روزی یک دلار بوده. یک دست لباس بیشتر نداشته و وقتی از شدت عرق هر روز لباسش رو می‌شسته باید برهنه منتظر خشک‌شدنش می‌شده. سواد هم نداشته. از بیست و پنج‌سالگی که بدون حتی صد دلار پول به آمریکا آمده، روزی پانزده ساعت کار کرده، باسواد شده و با پادویی، صرفه‌جویی، پس‌انداز و اراده ای که داشته این مغازه رو دست و پا کرده و یک‌تنه اداره‌اش می‌کنه.
از هشت صبح تا هشت شب سوپری‌اش رو یک‌نفره می‌گردونه و از هشت تا دوازده شب هم رانندگی می کنه. تعطیلات هم نداره. چهارپنجم کل درآمدش رو هر ماه برای خانواده و هم‌روستایی‌هایش می‌فرسته. برادرش رو در گجرات مسوول یک خیریه کرده و فقط از محل پولی که شخصا برای این خیریه می‌فرسته تا امروز برای ده روستا هزینه لوله‌کشی آب تامین کرده، برای کل اهالی روستایش تخت خریده و سرپناه ساخته، همه دخترهای روستا رو بورسیه تحصیلی کرده که به مدرسه بروند، مخارج پوشاک و خوراک دو وعده در روز کل خانواده و اهالی روستا رو پوشش می‌ده و به مهاجرت ده نفر از اهالی روستایشان به آمریکا و اروپا هم کمک کرده. همه یک‌تنه!
علی‌رغم فشار کار، خنده از لبش نمی‌افته، در حین رسیدگی به مغازه و مشتری‌ها، پای لپتاپ دسته‌دومی که گرفته کتاب می‌خونه، فیلم می‌بینه و در کلاس‌های آنلاین تجارت و زبان و علایق دیگه‌اش شرکت می‌کنه. اشراف خوبی بر اخبار سیاسی و اقتصادی جهان داره و هر بار که ازش خرید می‌کنم اسم فیلمی که شب قبل دیده‌ام رو می‌پرسه و دفعه بعد که می‌رم نقدش می‌کنه. عمیقا راضیه و بلده چطور دوست باحال و خوش‌مشربی باشه. بهش می‌گم اگر دو برابر ازت خرید کنم حاضر می‌شی هفته‌ای دو ساعت بیشتر استراحت یا ورزش کنی؟ می‌گه دلم نمیاد چون می‌دونم با یک ساعت کار بیشتر حدود پنجاه دلار بیشتر درمی‌آورم و با این پنجاه دلار هزینه یک ماه خوراک یه خانوار فقیر در گجرات رو می‌تونم بدم و کوفتم می‌شه اگه یه ساعت راحتی خودم رو به یک ماه سیری اون‌ها ترجیح بدم. این ویژگی‌اش رو خیلی دوست دارم که ماهره در اینکه هم خودش، علی‌رغم همه فشارها، زندگی خوش و رضایت‌بخشی داشته باشه و هم تقریبا تمام‌وقت نیکی کنه و و زندگی ده‌ها نفر رو به نحو معناداری خوش‌تر و رضایت‌بخش‌تر. نه تحصیلات رسمی داره، نه روابط ویژه و نه سرمایه اقتصادی زیادی، اما هم خودش از زندگی‌اش عمیقا راضیه و هم یک‌تنه زندگی اهالی یک روستا رو به مراتب بهتر کرده.
آرزوش اینه که اینقدر در درس و تجارت پیشرفت کنه که بتونه هزینه لوله‌کشی آب، بورسیه مدرسه دختران، شغل‌یابی و دو وعده غذای همه اهالی روستاهای فقیر منطقه شون رو تامین کنه.
🔎⭕️تحلیل راهبردی:
خوشبختی گمشده ماست و متاسفانه ما زمانی زندگی می کنیم که می شود آن را امپراطوری پول نامید. امپراطوری ای که در سراسر جهان گسترده شده و در عمق جان آدم ها ریشه دوانده. به همین خاطر ما خوشبختی را از دریچه پول می بینیم. به همین خاطر هم هست که فهرست میلیاردها برای ما جذاب است. فهرست شرکت های میلیاردی را مرور می کنیم و ... اما وقتی امروز داستان این جوان را خواندم. تلنگری بزرگ بود! باید به خودم وقت دهم و کمی فکر کنم. باید دوباره خوشبختی، اراده، هدف و ... را تعریف کنم. زندگی او با تمام مشقتش حسرت برانگیز است. لذت بردن از زندگی آنقدرها هم سخت نیست. گاهی اوقات فقط با تغییر هدف و نه شرایط می شود خوشبختی را تصاحب کرد. من جای خدا نیستم اما فکر می کنم خداوند این انسان را دوست دارد و چه سعادتمندی از این بالاتر که محبوب خدا باشی.
تحلیل راهبردی از شبکه استراتژیست (بر نوشته ای از @jalaeipour )
@Dr_Lashkarbolouki
همه ما عادت داریم که زندگی میلیاردرها را بخوانیم و در دل خود آرزو کنیم که جای آن ها باشیم. اما این بار داستانی متفاوت برای شما دارم:
تارمیندرا یک بقالی دربوستون دارد. پانزده سال پیش، از یکی از فقیرترین روستاهای هند و با طی کردن هفت خوان رستم و خوش شانسی تونسته به آمریکا مهاجرت کنه. تا بیست و پنج‌سالگی مثل بقیه هم‌روستایی‌هاش فقط روزی یک وعده غذا می‌خورده و بعضی روزها هیچ. کل هزینه خانوار پنج‌نفری‌شان روزی یک دلار بوده. یک دست لباس بیشتر نداشته و وقتی از شدت عرق هر روز لباسش رو می‌شسته باید برهنه منتظر خشک‌شدنش می‌شده. سواد هم نداشته. از بیست و پنج‌سالگی که بدون حتی صد دلار پول به آمریکا آمده، روزی پانزده ساعت کار کرده، باسواد شده و با پادویی، صرفه‌جویی، پس‌انداز و اراده ای که داشته این مغازه رو دست و پا کرده و یک‌تنه اداره‌اش می‌کنه.
از هشت صبح تا هشت شب سوپری‌اش رو یک‌نفره می‌گردونه و از هشت تا دوازده شب هم رانندگی می کنه. تعطیلات هم نداره. چهارپنجم کل درآمدش رو هر ماه برای خانواده و هم‌روستایی‌هایش می‌فرسته. برادرش رو در گجرات مسوول یک خیریه کرده و فقط از محل پولی که شخصا برای این خیریه می‌فرسته تا امروز برای ده روستا هزینه لوله‌کشی آب تامین کرده، برای کل اهالی روستایش تخت خریده و سرپناه ساخته، همه دخترهای روستا رو بورسیه تحصیلی کرده که به مدرسه بروند، مخارج پوشاک و خوراک دو وعده در روز کل خانواده و اهالی روستا رو پوشش می‌ده و به مهاجرت ده نفر از اهالی روستایشان به آمریکا و اروپا هم کمک کرده. همه یک‌تنه!
علی‌رغم فشار کار، خنده از لبش نمی‌افته، در حین رسیدگی به مغازه و مشتری‌ها، پای لپتاپ دسته‌دومی که گرفته کتاب می‌خونه، فیلم می‌بینه و در کلاس‌های آنلاین تجارت و زبان و علایق دیگه‌اش شرکت می‌کنه. اشراف خوبی بر اخبار سیاسی و اقتصادی جهان داره و هر بار که ازش خرید می‌کنم اسم فیلمی که شب قبل دیده‌ام رو می‌پرسه و دفعه بعد که می‌رم نقدش می‌کنه. عمیقا راضیه و بلده چطور دوست باحال و خوش‌مشربی باشه. بهش می‌گم اگر دو برابر ازت خرید کنم حاضر می‌شی هفته‌ای دو ساعت بیشتر استراحت یا ورزش کنی؟ می‌گه دلم نمیاد چون می‌دونم با یک ساعت کار بیشتر حدود پنجاه دلار بیشتر درمی‌آورم و با این پنجاه دلار هزینه یک ماه خوراک یه خانوار فقیر در گجرات رو می‌تونم بدم و کوفتم می‌شه اگه یه ساعت راحتی خودم رو به یک ماه سیری اون‌ها ترجیح بدم. این ویژگی‌اش رو خیلی دوست دارم که ماهره در اینکه هم خودش، علی‌رغم همه فشارها، زندگی خوش و رضایت‌بخشی داشته باشه و هم تقریبا تمام‌وقت نیکی کنه و و زندگی ده‌ها نفر رو به نحو معناداری خوش‌تر و رضایت‌بخش‌تر. نه تحصیلات رسمی داره، نه روابط ویژه و نه سرمایه اقتصادی زیادی، اما هم خودش از زندگی‌اش عمیقا راضیه و هم یک‌تنه زندگی اهالی یک روستا رو به مراتب بهتر کرده.
آرزوش اینه که اینقدر در درس و تجارت پیشرفت کنه که بتونه هزینه لوله‌کشی آب، بورسیه مدرسه دختران، شغل‌یابی و دو وعده غذای همه اهالی روستاهای فقیر منطقه شون رو تامین کنه.
🔎⭕️تحلیل راهبردی:
خوشبختی گمشده ماست و متاسفانه ما زمانی زندگی می کنیم که می شود آن را امپراطوری پول نامید. امپراطوری ای که در سراسر جهان گسترده شده و در عمق جان آدم ها ریشه دوانده. به همین خاطر ما خوشبختی را از دریچه پول می بینیم. به همین خاطر هم هست که فهرست میلیاردها برای ما جذاب است. فهرست شرکت های میلیاردی را مرور می کنیم و ... اما وقتی امروز داستان این جوان را خواندم. تلنگری بزرگ بود! باید به خودم وقت دهم و کمی فکر کنم. باید دوباره خوشبختی، اراده، هدف و ... را تعریف کنم. زندگی او با تمام مشقتش حسرت برانگیز است. لذت بردن از زندگی آنقدرها هم سخت نیست. گاهی اوقات فقط با تغییر هدف و نه شرایط می شود خوشبختی را تصاحب کرد. من جای خدا نیستم اما فکر می کنم خداوند این انسان را دوست دارد و چه سعادتمندی از این بالاتر که محبوب خدا باشی.
تحلیل راهبردی از شبکه استراتژیست (بر نوشته ای از @jalaeipour )
@Dr_Lashkarbolouki
Forwarded from Deleted Account
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔳⭕️نسخه جدید داستان لاک پشت وخرگوش
پیام:چه خوب بود اگر همه مانند خرگوش چالاک و سریع بودیم، حال که نیستیم دست کم می توانیم مانند لاک پشت بااراده و متعهدبه هدف باشیم
شبکه استراتژیست
@Dr_Lashkarbolouki
پیام:چه خوب بود اگر همه مانند خرگوش چالاک و سریع بودیم، حال که نیستیم دست کم می توانیم مانند لاک پشت بااراده و متعهدبه هدف باشیم
شبکه استراتژیست
@Dr_Lashkarbolouki
🔳⭕️تکنیک 10-10-10-10 برای تصمیم گیری هوشمندانه
برای اینکه تصمیم بهتری بگیریم بهتر است چارچوب زمانی خود را تغییر دهیم. در این صورت ما می توانیم نیازها، ترس ها، تمایلات و موضوعاتی که بدان آگاهی نداریم را در مقاطع گوناگون ببینیم. این تکنیک کمک می کند تا اهداف و ارزش های عمیق تر خود را شناسایی و اولویت بندی کنید.
برای استفاده از این تکنیک 4 سوال ساده از خود بپرسید：
سوال اول : پیامد این تصمیم بعد از 10 دقیقه چیست؟
سوال دوم : پیامد این تصمیم بعد از 10 روز چیست؟
سوال سوم : پیامد این تصمیم بعد از 10 ماه چیست؟
سوال چهارم： پیامد این تصمیم بعد از 10 سال چیست؟
آنچه که در مورد این تکنیک جالب است اینکه ساده و بر اساس پرسش است. ما باید به طور پیوسته نتیجه تصمیم هایمان را در برابر تاثیراتی که در آینده خواهند داشت بررسی کنیم. اگر شما اهداف بلند مدتی را در سر می پرورانید، باید از عملکرد مقطعی اجتناب کرده و به دنبال نتایج پایدار در آینده باشید. این بدان معنی است که ارزش ها، موانع، تمایلات و تاثیرات انتخاب ها را باید در طول زمان مشاهده کنید.
🔎⭕️تحلیل راهبردی:
ما انسان ها عموما نگرش کوتاه مدت داریم و آخرین اتفاقات، مسایل، نیازها، کمبودها روی ما خیلی تاثیر دارند. مثلا ممکن است در یک جلسه به خاطر یک مساله تحقیر شده ایم (ندانستن یک امر یا نداشتن یک چیز) بلافاصله می آییم و می نشینیم و تصمیم می گیریم که فلان موضوع را یادبگیریم و یا بخریم.
همین طور در عرصه سرمایه گذاری نیز چنین است، می شنویم که چند کشور رفته اند و روی یک موضوع سرمایه گذاری کرده اند. ما نیز بلافاصله به این فکر می افتیم که از قافله عقب نمانیم.
بنابراین ما نیازمند تکنیک هایی هستیم که به صورت مصنوعی (آگاهانه) افق تحلیل خود را تغییر دهیم. این تکنیک کمک می کند از هیجانات امروز گذر کنیم به ارزش های عمیق و نیازهای مشخص پایدار. آنگاه است که می توانیم تصمیم گیری کنیم و یا سرمایه گذاری کنیم و مطمئن باشیم که این سرمایه گذاری به نیازهای اصیل ما پاسخ می دهد و نه هیجانات خام.
تحلیل راهبردی از شبکه استراتژیست
بر نوشته ای از کانال ( @IEandManagement )
@Dr_Lashkarbolouki
برای اینکه تصمیم بهتری بگیریم بهتر است چارچوب زمانی خود را تغییر دهیم. در این صورت ما می توانیم نیازها، ترس ها، تمایلات و موضوعاتی که بدان آگاهی نداریم را در مقاطع گوناگون ببینیم. این تکنیک کمک می کند تا اهداف و ارزش های عمیق تر خود را شناسایی و اولویت بندی کنید.
برای استفاده از این تکنیک 4 سوال ساده از خود بپرسید：
سوال اول : پیامد این تصمیم بعد از 10 دقیقه چیست؟
سوال دوم : پیامد این تصمیم بعد از 10 روز چیست؟
سوال سوم : پیامد این تصمیم بعد از 10 ماه چیست؟
سوال چهارم： پیامد این تصمیم بعد از 10 سال چیست؟
آنچه که در مورد این تکنیک جالب است اینکه ساده و بر اساس پرسش است. ما باید به طور پیوسته نتیجه تصمیم هایمان را در برابر تاثیراتی که در آینده خواهند داشت بررسی کنیم. اگر شما اهداف بلند مدتی را در سر می پرورانید، باید از عملکرد مقطعی اجتناب کرده و به دنبال نتایج پایدار در آینده باشید. این بدان معنی است که ارزش ها، موانع، تمایلات و تاثیرات انتخاب ها را باید در طول زمان مشاهده کنید.
🔎⭕️تحلیل راهبردی:
ما انسان ها عموما نگرش کوتاه مدت داریم و آخرین اتفاقات، مسایل، نیازها، کمبودها روی ما خیلی تاثیر دارند. مثلا ممکن است در یک جلسه به خاطر یک مساله تحقیر شده ایم (ندانستن یک امر یا نداشتن یک چیز) بلافاصله می آییم و می نشینیم و تصمیم می گیریم که فلان موضوع را یادبگیریم و یا بخریم.
همین طور در عرصه سرمایه گذاری نیز چنین است، می شنویم که چند کشور رفته اند و روی یک موضوع سرمایه گذاری کرده اند. ما نیز بلافاصله به این فکر می افتیم که از قافله عقب نمانیم.
بنابراین ما نیازمند تکنیک هایی هستیم که به صورت مصنوعی (آگاهانه) افق تحلیل خود را تغییر دهیم. این تکنیک کمک می کند از هیجانات امروز گذر کنیم به ارزش های عمیق و نیازهای مشخص پایدار. آنگاه است که می توانیم تصمیم گیری کنیم و یا سرمایه گذاری کنیم و مطمئن باشیم که این سرمایه گذاری به نیازهای اصیل ما پاسخ می دهد و نه هیجانات خام.
تحلیل راهبردی از شبکه استراتژیست
بر نوشته ای از کانال ( @IEandManagement )
@Dr_Lashkarbolouki
Forwarded from Deleted Account
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔲⭕️پیام مهم این فیلم کوتاه:
اگر بعد از اشتباه اول، به خودمان مسلط نباشیم،
زنجیره ای از اشتباهات بعدی رخ خواهد داد.
آرامش بعد از اشتباه کلید قدرتمندی شماست.
شبکه استراتژیست
@Dr_Lashkarbolouki
اگر بعد از اشتباه اول، به خودمان مسلط نباشیم،
زنجیره ای از اشتباهات بعدی رخ خواهد داد.
آرامش بعد از اشتباه کلید قدرتمندی شماست.
شبکه استراتژیست
@Dr_Lashkarbolouki
🔲⭕️رمز فروش و سودآوری، سادگی است و نه پیچیدگی
مثال اول: دولت بریتانیا با ساده کردن طرح فرم های مالیات و جریمه ها و افزودن برچسب "حالا پرداخت کن" به فرم ها توانست از 60 هزار دیرکرد پرداخت جریمه جلوگیری کند و تا ده میلیون دلار میزان پرداخت به موقع را افزایش دهد
مثال دوم: این دو توصیه را در نظر بگیرید.
توصیه اول: سعی کن فرصت های بهبود دانش خود را از دست ندهی.
توصیه دوم: هر شب ربع ساعت قبل از خواب یک کتاب مطالعه کن.
در واقع این دو خیلی تفاوتی ندارند، ولی احتمال بسیار بیشتری دارد که ادم ها به دومی عمل کنند و تغییر مورد نظر با اثر بخشی بیشتری انجام شود.
چرا؟ چرا چنین اتفاقاتی می افتد؟
دلیل مثال اول: افراد در مواجهه با تصمیم های پیچیده تصمیم گیری را به «تاخیر» می اندازند.
دلیل مثال دوم: افراد هر چه قدر روشن تر و مصداقی تر صحبت کنید، راحت تر می فهمند و می پذیرند.
ساده سازی و دوری از پیچیدگی رمز موفقیت در تغییر رفتار انسانهاست. امروزه محرک های پیرامون انسان ها و خرده تصمیم های روزمره آنقدر زیادند که اغلب افراد از کارهایی که توان ذهنی آنها را مصرف کند، دوری می کنند.
☑️⭕️تجویز راهبردی:
چه مادر/پدر باشیم چه یک کارمند. چه یک رییس جمهور. چه مدیر تعمیرات و نگهداری باشیم چه یک سبدگردان بازار سرمایه باشیم چه یک شرکت باربری، همه ما فروشنده ایم. یا ایده هایمان را می فروشیم (مثلا یک طرح تجاری، ایده برای تغییر در یک سازمان، ایده تغییر در مبلمان خانه، تغییر شهری که زندگی می کنیم) یا محصولات و خدمات مان را می فروشیم (فروش خودرو تا ارایه خدمات وکالت). اگر می خواهید خریداران (مخاطبان) شما راحت تصمیم گیری کنند این سه ويژگی را رعایت کنید:
ایده/محصولی که پیشنهاد می کنید باید بتواند به سادگی بگوید آنکس که این را می خرد به این مطلوبیت مشخص می رسد.
برای هر پیشنهادی (ایده/محصول) یک گزینه رقیب پیشنهاد کنید چون آدم ها بر اساس مقایسه دست به انتخاب می زنند. نبود گزینه قابل مقایسه انرژی تصمیم گیری را بالا می برد.
عملیاتی صحبت کنید یعنی طرف مقابل باید بداند که دقیقا چه کاری باید انجام دهد.
به عبارت دیگر اگر می خواهید کارآفرین/متقاعدکننده/فروشنده ثروتمندی باشید، کمینه کنید! چه چیز را؟ انرژی که خریدار شما باید برای تصمیم گیری در مورد پیشنهاد شده صرف کند.
تجویز راهبردی از شبکه استراتژیست
(با الهام از نوشته @RahiaftChannel)
@Dr_Lashkarbolouki
مثال اول: دولت بریتانیا با ساده کردن طرح فرم های مالیات و جریمه ها و افزودن برچسب "حالا پرداخت کن" به فرم ها توانست از 60 هزار دیرکرد پرداخت جریمه جلوگیری کند و تا ده میلیون دلار میزان پرداخت به موقع را افزایش دهد
مثال دوم: این دو توصیه را در نظر بگیرید.
توصیه اول: سعی کن فرصت های بهبود دانش خود را از دست ندهی.
توصیه دوم: هر شب ربع ساعت قبل از خواب یک کتاب مطالعه کن.
در واقع این دو خیلی تفاوتی ندارند، ولی احتمال بسیار بیشتری دارد که ادم ها به دومی عمل کنند و تغییر مورد نظر با اثر بخشی بیشتری انجام شود.
چرا؟ چرا چنین اتفاقاتی می افتد؟
دلیل مثال اول: افراد در مواجهه با تصمیم های پیچیده تصمیم گیری را به «تاخیر» می اندازند.
دلیل مثال دوم: افراد هر چه قدر روشن تر و مصداقی تر صحبت کنید، راحت تر می فهمند و می پذیرند.
ساده سازی و دوری از پیچیدگی رمز موفقیت در تغییر رفتار انسانهاست. امروزه محرک های پیرامون انسان ها و خرده تصمیم های روزمره آنقدر زیادند که اغلب افراد از کارهایی که توان ذهنی آنها را مصرف کند، دوری می کنند.
☑️⭕️تجویز راهبردی:
چه مادر/پدر باشیم چه یک کارمند. چه یک رییس جمهور. چه مدیر تعمیرات و نگهداری باشیم چه یک سبدگردان بازار سرمایه باشیم چه یک شرکت باربری، همه ما فروشنده ایم. یا ایده هایمان را می فروشیم (مثلا یک طرح تجاری، ایده برای تغییر در یک سازمان، ایده تغییر در مبلمان خانه، تغییر شهری که زندگی می کنیم) یا محصولات و خدمات مان را می فروشیم (فروش خودرو تا ارایه خدمات وکالت). اگر می خواهید خریداران (مخاطبان) شما راحت تصمیم گیری کنند این سه ويژگی را رعایت کنید:
ایده/محصولی که پیشنهاد می کنید باید بتواند به سادگی بگوید آنکس که این را می خرد به این مطلوبیت مشخص می رسد.
برای هر پیشنهادی (ایده/محصول) یک گزینه رقیب پیشنهاد کنید چون آدم ها بر اساس مقایسه دست به انتخاب می زنند. نبود گزینه قابل مقایسه انرژی تصمیم گیری را بالا می برد.
عملیاتی صحبت کنید یعنی طرف مقابل باید بداند که دقیقا چه کاری باید انجام دهد.
به عبارت دیگر اگر می خواهید کارآفرین/متقاعدکننده/فروشنده ثروتمندی باشید، کمینه کنید! چه چیز را؟ انرژی که خریدار شما باید برای تصمیم گیری در مورد پیشنهاد شده صرف کند.
تجویز راهبردی از شبکه استراتژیست
(با الهام از نوشته @RahiaftChannel)
@Dr_Lashkarbolouki
Forwarded from Deleted Account
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔲⭕️دیوانگی یعنی انجام کاری دوباره و دوباره و انتظار نتایج متفاوت داشتن! لطفا دیوانه نباشید!
شبکه استراتژیست
@Dr_Lashkarbolouki
شبکه استراتژیست
@Dr_Lashkarbolouki
🔲⭕️ احساس تاسف بعد از یک شام رویایی؛ پارادکس انتخاب
تصور کنید که بسیار گرسنه اید و در رستوران هتل 5 ستاره ای هستید. آن جا انواع و اقسام غذاها هست و در ضمن غذای شما رایگان است چون روی قیمت اتاق هزینه های رستوران و خورد و خوراک را نیز پرداخته اید. میزهایی بزرگ چیره شده حاوی ده ها نوع غذای گوشتی،کبابها، پیتزا و پاستاها، سبزجات، میوه ها، شیرینی ها و ... شاید فکر کنید به به! چه شام لذت بخشی در انتظارتان است. ولی من خبر بدی دارم! به احتمال زیاد بعد از صرف غذا و حس انباشتگی مثل بسیاری از مسافران این هتلها اذعان خواهید کرد لذت شامتان از انتخاب یک غذای مورد علاقتان کمتر بوده!
بخاطر دارم در اوایل دهه 60 تلویزیون کشور تنها سه کانال و شاید یک فیلم سینمایی در هفته داشت. حال مقایسه کنید با امروز که صدها کانال داریم که همزمان ده ها فیلم نمایش میدهند. حال بنظرتان این تنوع و حق انتخاب به سودمان شده یه زیانمان.بنظر من که کمتر از گذشته از فیلم لذت میبریم و با تمرکز به تماشایشان مینشینیم.غالبا بین تبلیغها کانال ها را عوض میکنیم و وسط این فیلم میپریم روی فیلم دیگر و ...
در گذشته بچه ها، همان حجره و کسب وکار و حرفه پدر را ادامه می دادند. اما ما امروزه با هزاران انتخاب برای شغل خود روبرو هستیم. و هر شغلی را که انتخاب می کنیم حسرت حذف گزینه های دیگر را با خود حمل می کنیم. و گهگاهی فیلم مان یاد هندوستان می افتد که ایکاش مثلا معلمی را انتخاب کرده بودم .
ظاهرا در گذشته جوانان در شرف ازدواج با توجه به محدود بودن گزینه های انتخاب بین اعضای فامیل و هم محلی و همکلاسیها راحت تر و بیشتر از حال که با صدها پروفایل در فضای مجازی پیش رو دارند انتخاب میکردند!
این پدیده را پارادکس انتخاب نامیده اند. اگر چه حق انتخاب و تنوع محصول موجب رفاه خریداران و یکی از مشخصه های دنیای مدرن کنونی است اما ظاهرا وجود انتخابهای بسیار و شاید محاصره و بمباران مصرف کنندگان با برندها، مشاغل،گزینه ها و .... موجب کاهش مطلوبیت و گیجی مصرف کنندگان شده است.
🖊⭕️تجویز راهبردی:
اشتباه 1: برای فروش محصول و یا ایده خود به مشتریان تنها یک گزینه ارایه کنید.
اشتباه 2: مشتری خود را با با گزینه های بسیار زیاد بمباران کنید.
اشتباه یک منجر به این خواهد شد که چون تنها یک گزینه وجود حس بدی دست می دهد که آن را «انتخاب از روی ناچاری» می توان نامید و اشتباه دو منجر به این خواهد شد که چون تعداد زیادی گزینه وجود دارد آن را می توان «حسرت گزینه های از دست رفته». بین این دو منطقه، منطقه ای هست که می توانیم آن را سرزمین انتخاب آسان بنامیم. تعداد محدودی گزینه با تفاوت های روشن و شفاف. پس وقتی به جلسه ای می روید که ایده خود را مطرح کنید یا زمانیکه می خواهید محصولات خود را در کنار محصولات رقبا به مشتری معرفی کنید، از خود بپرسید مشتریان من در کدام حالت هستند: انتخاب از روی ناچاری؟ حسرت گزینه های از دست رفته یا سرزمین انتخاب آسان؟
تجویز راهبردی از شبکه استراتژیست (با الهام از نوشته دکتر فتح الهی راد)
@Dr_Lashkarbolouki
تصور کنید که بسیار گرسنه اید و در رستوران هتل 5 ستاره ای هستید. آن جا انواع و اقسام غذاها هست و در ضمن غذای شما رایگان است چون روی قیمت اتاق هزینه های رستوران و خورد و خوراک را نیز پرداخته اید. میزهایی بزرگ چیره شده حاوی ده ها نوع غذای گوشتی،کبابها، پیتزا و پاستاها، سبزجات، میوه ها، شیرینی ها و ... شاید فکر کنید به به! چه شام لذت بخشی در انتظارتان است. ولی من خبر بدی دارم! به احتمال زیاد بعد از صرف غذا و حس انباشتگی مثل بسیاری از مسافران این هتلها اذعان خواهید کرد لذت شامتان از انتخاب یک غذای مورد علاقتان کمتر بوده!
بخاطر دارم در اوایل دهه 60 تلویزیون کشور تنها سه کانال و شاید یک فیلم سینمایی در هفته داشت. حال مقایسه کنید با امروز که صدها کانال داریم که همزمان ده ها فیلم نمایش میدهند. حال بنظرتان این تنوع و حق انتخاب به سودمان شده یه زیانمان.بنظر من که کمتر از گذشته از فیلم لذت میبریم و با تمرکز به تماشایشان مینشینیم.غالبا بین تبلیغها کانال ها را عوض میکنیم و وسط این فیلم میپریم روی فیلم دیگر و ...
در گذشته بچه ها، همان حجره و کسب وکار و حرفه پدر را ادامه می دادند. اما ما امروزه با هزاران انتخاب برای شغل خود روبرو هستیم. و هر شغلی را که انتخاب می کنیم حسرت حذف گزینه های دیگر را با خود حمل می کنیم. و گهگاهی فیلم مان یاد هندوستان می افتد که ایکاش مثلا معلمی را انتخاب کرده بودم .
ظاهرا در گذشته جوانان در شرف ازدواج با توجه به محدود بودن گزینه های انتخاب بین اعضای فامیل و هم محلی و همکلاسیها راحت تر و بیشتر از حال که با صدها پروفایل در فضای مجازی پیش رو دارند انتخاب میکردند!
این پدیده را پارادکس انتخاب نامیده اند. اگر چه حق انتخاب و تنوع محصول موجب رفاه خریداران و یکی از مشخصه های دنیای مدرن کنونی است اما ظاهرا وجود انتخابهای بسیار و شاید محاصره و بمباران مصرف کنندگان با برندها، مشاغل،گزینه ها و .... موجب کاهش مطلوبیت و گیجی مصرف کنندگان شده است.
🖊⭕️تجویز راهبردی:
اشتباه 1: برای فروش محصول و یا ایده خود به مشتریان تنها یک گزینه ارایه کنید.
اشتباه 2: مشتری خود را با با گزینه های بسیار زیاد بمباران کنید.
اشتباه یک منجر به این خواهد شد که چون تنها یک گزینه وجود حس بدی دست می دهد که آن را «انتخاب از روی ناچاری» می توان نامید و اشتباه دو منجر به این خواهد شد که چون تعداد زیادی گزینه وجود دارد آن را می توان «حسرت گزینه های از دست رفته». بین این دو منطقه، منطقه ای هست که می توانیم آن را سرزمین انتخاب آسان بنامیم. تعداد محدودی گزینه با تفاوت های روشن و شفاف. پس وقتی به جلسه ای می روید که ایده خود را مطرح کنید یا زمانیکه می خواهید محصولات خود را در کنار محصولات رقبا به مشتری معرفی کنید، از خود بپرسید مشتریان من در کدام حالت هستند: انتخاب از روی ناچاری؟ حسرت گزینه های از دست رفته یا سرزمین انتخاب آسان؟
تجویز راهبردی از شبکه استراتژیست (با الهام از نوشته دکتر فتح الهی راد)
@Dr_Lashkarbolouki
Forwarded from Bizy English
خوب مدیریت کردن هنر جذاب کردن مسائل و سازنده کردن راهکارهاست..
✅ شبکه استراتژیست: @Dr_Lashkarbolouki
🇮🇷BizyEnglish: زبان انگلیسی برای مدیران
https://telegram.me/joinchat/Bjlffzvr6PZMxVRsI_kjKA
✅ شبکه استراتژیست: @Dr_Lashkarbolouki
🇮🇷BizyEnglish: زبان انگلیسی برای مدیران
https://telegram.me/joinchat/Bjlffzvr6PZMxVRsI_kjKA
🔳⭕️این مردقهرمان است:معلمی که 17سال است برای تدریس کوه به کوه دنبال دانش‌آموزان عشایری میرود
ماهم میتوانیم قهرمان باشیم! منتها باید زمینه قهرمانی خودرا مشخص کنیم
@Dr_Lashkarbolouki
شبکه استراتژیست
ماهم میتوانیم قهرمان باشیم! منتها باید زمینه قهرمانی خودرا مشخص کنیم
@Dr_Lashkarbolouki
شبکه استراتژیست
🔳⭕️همزیستی انگلی يا رابطه سینرژیک، یک انتخاب استراتژیک
بگذارید برگردیم چندین سال قبل و کتاب زیست شناسی مان را باز کنیم. اما قبل از آن یک داستان را با هم بخوانیم:
یک روز استاد دانشگاه به هر کدام از دانشجویان کلاس یک بادکنک باد شده و یک سوزن داد و گفت یک دقیقه فرصت دارید بادکنکهای یکدیگر را بترکانید هرکس بعد از یک دقیقه بادکنکش را سالم تحویل داد برنده است مسابقه شر وع و بعداز یک دقیقه من و چهار نفر دیگه با بادکنک سالم برنده شدیم سپس استاد رو به دانشجویان کرد و گفت : من همین مسابقه را در کلاس دیگری برپا کردم و همه کلاس برنده شدند زیرا هیچکس بادکنک دیگری را نترکاند چرا که قرار بود بعداز یک دقیقه هرکس بادکنکش سالم ماند برنده باشد که این چنین هم شد ... !
اگر به خاطر بیاوریم در کتاب زیست شناسی نوشته شده بود: انواع همزیستی عبارتند از
🔰 همزیستی انگلی: در این نوع همزیستی یک موجود (انگل) سود میبرد و موجود دیگر (میزبان) زیان.
🔰 همزیستی همسفرگی: در این رابطه یکی از طرفها نه سود میبرد نه زیان ولی یکی سود میبرد.
🔰 همزیستی صیادی: که یک جاندار جاندار دیگر را میخورد.
🔰 همزیستی همیاری: که هر دو طرف تعامل سود میبردند.
🔎⭕️تحلیل راهبردی:
در طبیعت، تقریبا روابط از پیش تعریف شده اند یعنی رابطه بین گرگ و خرگوش و رابطه بین شته‌ها و مورچه و رابطه بین زنبور و گل از پیش تعریف شده است. اما این ويژگی انسان است که خود رابطه خود با دیگران را تعریف و تنظیم می کند. انسان، قاعده گزار و قاعده پذیر است.
بگذارید مثالی بزنم. یکی از شرکت های نوآور دچار مشکل مالی شد. در همان زمان یکی از رقبای سنتی به او وام داد. همه تعجب کردند چرا که فکر می کردند مشکل مالی شرکت نوآور بهترین خبر می تواند برای رقبای سنتی باشد. وقتی با مدیر عامل شرکت سنتی مصاحبه شد او نکته جالبی گفت: او گفت من به این شرکت کمک کردم چرا که او تنها شرکتی است که ما را به تلاش، حرکت و خلاقیت وا می دارد. وی می توانست رابطه صیادی را برگزیند اما هوشمندانه به همزیستی همیاری روی آورد.
سخن پایانی: قبل از آنکه بادکنک های دیگران را بترکانید فقط یک سوال از خود بپرسید، آیا می توانم به قاعده جدیدی برای تعامل با دیگران برسم که هم او سود ببرد و هم من! هم او بادکنک هایش را داشته باشد و هم من؟
تحلیل راهبردی از شبکه استراتژیست
(با الهام از نوشته: @yousefitaharam)
@Dr_Lashkarbolouki
بگذارید برگردیم چندین سال قبل و کتاب زیست شناسی مان را باز کنیم. اما قبل از آن یک داستان را با هم بخوانیم:
یک روز استاد دانشگاه به هر کدام از دانشجویان کلاس یک بادکنک باد شده و یک سوزن داد و گفت یک دقیقه فرصت دارید بادکنکهای یکدیگر را بترکانید هرکس بعد از یک دقیقه بادکنکش را سالم تحویل داد برنده است مسابقه شر وع و بعداز یک دقیقه من و چهار نفر دیگه با بادکنک سالم برنده شدیم سپس استاد رو به دانشجویان کرد و گفت : من همین مسابقه را در کلاس دیگری برپا کردم و همه کلاس برنده شدند زیرا هیچکس بادکنک دیگری را نترکاند چرا که قرار بود بعداز یک دقیقه هرکس بادکنکش سالم ماند برنده باشد که این چنین هم شد ... !
اگر به خاطر بیاوریم در کتاب زیست شناسی نوشته شده بود: انواع همزیستی عبارتند از
🔰 همزیستی انگلی: در این نوع همزیستی یک موجود (انگل) سود میبرد و موجود دیگر (میزبان) زیان.
🔰 همزیستی همسفرگی: در این رابطه یکی از طرفها نه سود میبرد نه زیان ولی یکی سود میبرد.
🔰 همزیستی صیادی: که یک جاندار جاندار دیگر را میخورد.
🔰 همزیستی همیاری: که هر دو طرف تعامل سود میبردند.
🔎⭕️تحلیل راهبردی:
در طبیعت، تقریبا روابط از پیش تعریف شده اند یعنی رابطه بین گرگ و خرگوش و رابطه بین شته‌ها و مورچه و رابطه بین زنبور و گل از پیش تعریف شده است. اما این ويژگی انسان است که خود رابطه خود با دیگران را تعریف و تنظیم می کند. انسان، قاعده گزار و قاعده پذیر است.
بگذارید مثالی بزنم. یکی از شرکت های نوآور دچار مشکل مالی شد. در همان زمان یکی از رقبای سنتی به او وام داد. همه تعجب کردند چرا که فکر می کردند مشکل مالی شرکت نوآور بهترین خبر می تواند برای رقبای سنتی باشد. وقتی با مدیر عامل شرکت سنتی مصاحبه شد او نکته جالبی گفت: او گفت من به این شرکت کمک کردم چرا که او تنها شرکتی است که ما را به تلاش، حرکت و خلاقیت وا می دارد. وی می توانست رابطه صیادی را برگزیند اما هوشمندانه به همزیستی همیاری روی آورد.
سخن پایانی: قبل از آنکه بادکنک های دیگران را بترکانید فقط یک سوال از خود بپرسید، آیا می توانم به قاعده جدیدی برای تعامل با دیگران برسم که هم او سود ببرد و هم من! هم او بادکنک هایش را داشته باشد و هم من؟
تحلیل راهبردی از شبکه استراتژیست
(با الهام از نوشته: @yousefitaharam)
@Dr_Lashkarbolouki
🔳⭕️ازاین تصویرآموختم هر ازگاهی بایدذهنم را ببرم روی چال! آچارکشی اش کنم. روغن کاری اش کنم وبرخی از قطعاتش را تعویض. ذهن هم نیازبه رسیدگی دارد وگرنه زودفرسوده میشود
شبکه استراتژیست
@Dr_Lashkarbolouki
شبکه استراتژیست
@Dr_Lashkarbolouki
🔳⭕️بسته بندی واقعیت از خود واقعیت مهم تر است!
این مساله در تصمیم گیری ها و سرمایه گذاری های ما بسیار موثر است. بگذارید با یک مثال شروع کنم. در یک تحقیق؛ افراد به صورت تصادفی به دو دسته تقسیم شدند. از گروه اول از افراد پرسیده شد يك سرمايه گذاري مشخص وجود دارد که احتمال موفقيت آن 50 درصد است.
برای گروه ديگر (بدون اطلاع از سوالی که از گروه اول پرسیده شد) همان سرمايه گذاري ارایه شد و به آن ها گفته شد که احتمال شکست این پروژه 50 درصد است. از نظر منطقي، بايد تعداد افرادی که در هر گروه علاقه‌مند به پذیرش این سرمایه گذاری و تحمل اين ريسك باشند برابر باشد. اما افرادی که در گروه اول به این سرمایه گذاری روی خوش نشان دادند بیشتر بود. وقتي ريسك بر اساس احتمال موفقيت توصيف مي‌شود، نسبت به حالتي كه ريسك بر حسب احتمال شكست توصيف شود، تصمیم گیری متفاوت خواهد شد. اینجاست که می گوییم بسته بندی واقعیت (چگونگی صورت بندی و بیان واقعیت) از خود واقعیت مهم تر است!
به این پدیده می گویند سوگیری قالب بندی یا اثر قالبی. این سوگیری باعث میشود که ما در تصمیم‌گیری به صورت بندی واقعیت بیشتر واکنش نشان دهیم تا خود واقعیت. مثلا در یک فروشگاه یک بسته نسکافه وجود دارد که با یک لیوان کنار آن در یک جا بسته بندی شده اند. این کنار هم بودن ممکن است ما را به این برداشت برساند که این دو چون داخل یک بسته هستند، قیمت بسته ارزانتر از خرید تک¬تک قهوه و لیوان خواهد بود. در واقع قبل از آنکه افراد دقت کنند که تخفیف فله‌ای در کار بوده است یا نه شکل عرضه باعث میشود که نسبت به خرید ترغیب بیشتری نشان داده و قضاوت ذهنیشان وجود تخفیف باشد.
پژوهش‌ها درباره چگونگي تصميم‌گيري و سرمایه گذاری نشان می دهد كه يك تفاوت كوچك در روش ارائه پرسش منجر به پاسخهاي متفاوت مي¬شود.
🔘⭕️به عنوان مثال وقتی کاندیداها می خواهند در انتخابات رای جمع کنند. یکی از تکنیک هایی که برای متقاعد کردن (نام محترمانه گول زدن) ما استفاده می کنند، همین اثر قالبی (بسته بندی واقعیت) است. مثلا ترامپ (کاندیدای ریاست جمهوری آمریکا) در مناظره با کلینتون گفته است:
دونالد ترامپ گفت بسیاری از آمریکایی ها به خاطر سیاست های اوباما در زمینه انرژی، شغل خود را از دست دادند و بدهی آمریکا به سی تریلیون دلار رسید. همچنین بیل کلینتون، شوهر هیلاری با امضای قرارداد نفتا بدترین قرارداد تجاری را به کشور تحمیل کرد. شما سی سال است هیچ کاری برای تولید اشتغال نکردید.
واقعیت چیست؟ واقعیت این است که هیلاری در بسیاری از این تصمیمات نقش بسیار کمی داشته است.
بسته بندی واقعیت چیست؟ هیلاری چون در دولت اوباما وزیر بوده و چون در دولت کلینتون فرست لیدی (همسر رییس جمهور) بوده انسان بی لیاقتی است چون میلیون ها شغل از دست رفته و میلیاردها بدهی ایجاد شده است. حالا هر چقدر هم هیلاری بخواهد توضیح دهد که این مسایل به وی نامربوط بوده است دیگر بسته بندی واقعیت در ذهن مخاطبین نشسته است.
🔎⭕️تجویز راهبردی
چه کنیم که برخی نتوانند ما را با نحوه صورت بندی مساله یا بسته بندی واقعیت بفریبند؟ سه راهکار وجود دارد:
1- از دیگران (افراد مختلف) بپرسید که آن ها مساله را چگونه می بییند؟
2- رهبران و خط شکنان فکری را تجسم کنید و بگویید اگر آنان با این مساله روبرو می شدند چگونه مساله/واقعیت را تفسیر می کردند.
3- همزمان با پیشرفت و جلو رفتن کارها، مساله را دوباره تعریف کنید.
شبکه استراتژیست
@Dr_Lashkarbolouki
این مساله در تصمیم گیری ها و سرمایه گذاری های ما بسیار موثر است. بگذارید با یک مثال شروع کنم. در یک تحقیق؛ افراد به صورت تصادفی به دو دسته تقسیم شدند. از گروه اول از افراد پرسیده شد يك سرمايه گذاري مشخص وجود دارد که احتمال موفقيت آن 50 درصد است.
برای گروه ديگر (بدون اطلاع از سوالی که از گروه اول پرسیده شد) همان سرمايه گذاري ارایه شد و به آن ها گفته شد که احتمال شکست این پروژه 50 درصد است. از نظر منطقي، بايد تعداد افرادی که در هر گروه علاقه‌مند به پذیرش این سرمایه گذاری و تحمل اين ريسك باشند برابر باشد. اما افرادی که در گروه اول به این سرمایه گذاری روی خوش نشان دادند بیشتر بود. وقتي ريسك بر اساس احتمال موفقيت توصيف مي‌شود، نسبت به حالتي كه ريسك بر حسب احتمال شكست توصيف شود، تصمیم گیری متفاوت خواهد شد. اینجاست که می گوییم بسته بندی واقعیت (چگونگی صورت بندی و بیان واقعیت) از خود واقعیت مهم تر است!
به این پدیده می گویند سوگیری قالب بندی یا اثر قالبی. این سوگیری باعث میشود که ما در تصمیم‌گیری به صورت بندی واقعیت بیشتر واکنش نشان دهیم تا خود واقعیت. مثلا در یک فروشگاه یک بسته نسکافه وجود دارد که با یک لیوان کنار آن در یک جا بسته بندی شده اند. این کنار هم بودن ممکن است ما را به این برداشت برساند که این دو چون داخل یک بسته هستند، قیمت بسته ارزانتر از خرید تک¬تک قهوه و لیوان خواهد بود. در واقع قبل از آنکه افراد دقت کنند که تخفیف فله‌ای در کار بوده است یا نه شکل عرضه باعث میشود که نسبت به خرید ترغیب بیشتری نشان داده و قضاوت ذهنیشان وجود تخفیف باشد.
پژوهش‌ها درباره چگونگي تصميم‌گيري و سرمایه گذاری نشان می دهد كه يك تفاوت كوچك در روش ارائه پرسش منجر به پاسخهاي متفاوت مي¬شود.
🔘⭕️به عنوان مثال وقتی کاندیداها می خواهند در انتخابات رای جمع کنند. یکی از تکنیک هایی که برای متقاعد کردن (نام محترمانه گول زدن) ما استفاده می کنند، همین اثر قالبی (بسته بندی واقعیت) است. مثلا ترامپ (کاندیدای ریاست جمهوری آمریکا) در مناظره با کلینتون گفته است:
دونالد ترامپ گفت بسیاری از آمریکایی ها به خاطر سیاست های اوباما در زمینه انرژی، شغل خود را از دست دادند و بدهی آمریکا به سی تریلیون دلار رسید. همچنین بیل کلینتون، شوهر هیلاری با امضای قرارداد نفتا بدترین قرارداد تجاری را به کشور تحمیل کرد. شما سی سال است هیچ کاری برای تولید اشتغال نکردید.
واقعیت چیست؟ واقعیت این است که هیلاری در بسیاری از این تصمیمات نقش بسیار کمی داشته است.
بسته بندی واقعیت چیست؟ هیلاری چون در دولت اوباما وزیر بوده و چون در دولت کلینتون فرست لیدی (همسر رییس جمهور) بوده انسان بی لیاقتی است چون میلیون ها شغل از دست رفته و میلیاردها بدهی ایجاد شده است. حالا هر چقدر هم هیلاری بخواهد توضیح دهد که این مسایل به وی نامربوط بوده است دیگر بسته بندی واقعیت در ذهن مخاطبین نشسته است.
🔎⭕️تجویز راهبردی
چه کنیم که برخی نتوانند ما را با نحوه صورت بندی مساله یا بسته بندی واقعیت بفریبند؟ سه راهکار وجود دارد:
1- از دیگران (افراد مختلف) بپرسید که آن ها مساله را چگونه می بییند؟
2- رهبران و خط شکنان فکری را تجسم کنید و بگویید اگر آنان با این مساله روبرو می شدند چگونه مساله/واقعیت را تفسیر می کردند.
3- همزمان با پیشرفت و جلو رفتن کارها، مساله را دوباره تعریف کنید.
شبکه استراتژیست
@Dr_Lashkarbolouki
🔳⭕️از این تصویر آموختم گاهی ممکن است چند لحظه ایستادن مرا از سایرین عقب بیاندازد اما همین چند لحظه تامل و تغییر هوشمندانه می تواند باعث برتری بی رقیب من شود.
شبکه استراتژیست
@Dr_Lashkarbolouki
شبکه استراتژیست
@Dr_Lashkarbolouki
🔳⭕️سندروم عملگرایی نمایشی
دو مدیر را به شما معرفی می کنم. مدیر اول: سر ساعت می آید. سر ساعت می رود. جلساتش منظم است. خیلی هم استرس پذیر نیست. ریلکس است و آرام. مدیر دوم: شب ها ساعت ده شب می رود خانه و از آن طرف هم شش صبح سرکار است. همیشه در حال تلاش و جنب و جوش است. همه ما در دل خود دومی را تحسین می کنیم که چقدر با غیرت، فداکار، تلاش گر و با انرژی است. این گرایش ما را به جنب و جوش و حرکت نشان می دهد.
خیلی زمان ها پیش می آید که ما نمی توانیم صبور باشیم. باید کاری کنیم. اصلا کار می کنیم که فکر نکنیم. می خواهیم خودمان را اهل تلاش نشان دهیم. صبر کردن، آرام بودن، فکر کردن را گناه می شماریم.
گاهی اوقات ما به جای اینکه صبر کنیم تا اطلاعات کافی را کسب کنیم و انتخابهای با ضریب اطمینان بالا داشته باشیم، دوست داریم مشغول یک کار باشیم. این خطا وقتی رفتارهایمان در معرض قضاوت دیگران است بیشتر استعداد بروز پیدا می کند.
در این رابطه به خاطره یکی از دوستان توجه کنید: با تعدادی از آشنایان داشتیم وسایلی را جابجا میکردیم. چون تعداد افراد زیاد بودند گاهی مثلا برای جابجایی برخی وسایل امکان کمک کردن وجود نداشت. من هم سعی میکردم کاری را بکنم که بیشترین فایده را دارد؛ یعنی مثلا بروم ببینم جای جدید آن وسیله ای که دارند جابجا می کنند آماده است یا نه! آنجا را مرتب می کردم تا زمانی که وسیله رسید همه چیز مرتب و آماده جای گذاری باشد. بعد از جابجا کردن همه وسایل پسرخاله ام پیشم آمد و گفت: بچه ها میگویند تو از زیر کار در میروی. به او گفتم من دنبال این بودم که انرژیم را در جایی بگذارم که بیشترین فایده را برای جمع داشته باشد! پسرخاله ام در جوابم گفت: "اشتباه کردی! باید میرفتی در بینشان و مدام جیغ و داد و سر و صدا میکردی تا فکر کنند داری کمک میکنی. اینجوری خودتو اذیت کردی در حالیکه کسی قدرشو ندونست".
🔎⭕️تحلیل راهبردی:
دقت کنید آنچه به آن نقد وارد می شود عمل گرایی نیست. نکته ظریف آنجاست که برخی از اقدامات معطوف به نتیجه هستند و برخی از اقدامات معطوف به نمایش. خطا آنجاست که می گویند "خودت را تکان بده" حتی اگر فایده ای نداشته باشد فقط برای آنکه نشان بدهی هستی و داری کاری می کنی.
این که ما می خواهیم خود را اهل تلاش و جنب وجوش نشان دهیم و همچنین به کسانی که زیاد کار می کنند علاقه داریم ممکن است فاجعه بار باشد. بگذارید مثالی بزنم. فرض کنید که یک کالا گران می شود. دولت تصمیم می گیرد که از از سیاست یک استفاده کند. این سیاست یک زمان بر است و با تاخیر عمل می کند. ما چون گرایش به جنب و جوش داریم از این که دولت بعد از اعمال سیاست یک هیچ کاری نمی کند عصبانی می شویم و دولت را به تنبلی و بی ارادگی متهم می کنیم دولت زیربار فشار اجتماعی وادار می شود که سیاست دو را که سر و صدای بیشتری دارد را اجرا کند در حالی که سیاست دو مخل سیاست یک است.
مواقعی که می خواهیم تلاش های ظاهری کنیم از خودمان بپرسیم اگر دیگران هم نبودند من این اقدام را انجام می دادم.
شبکه استراتژیست (با الهام نوشته ای از @BehavioralEconomicsAndFinance)
@Dr_Lashkarbolouki
دو مدیر را به شما معرفی می کنم. مدیر اول: سر ساعت می آید. سر ساعت می رود. جلساتش منظم است. خیلی هم استرس پذیر نیست. ریلکس است و آرام. مدیر دوم: شب ها ساعت ده شب می رود خانه و از آن طرف هم شش صبح سرکار است. همیشه در حال تلاش و جنب و جوش است. همه ما در دل خود دومی را تحسین می کنیم که چقدر با غیرت، فداکار، تلاش گر و با انرژی است. این گرایش ما را به جنب و جوش و حرکت نشان می دهد.
خیلی زمان ها پیش می آید که ما نمی توانیم صبور باشیم. باید کاری کنیم. اصلا کار می کنیم که فکر نکنیم. می خواهیم خودمان را اهل تلاش نشان دهیم. صبر کردن، آرام بودن، فکر کردن را گناه می شماریم.
گاهی اوقات ما به جای اینکه صبر کنیم تا اطلاعات کافی را کسب کنیم و انتخابهای با ضریب اطمینان بالا داشته باشیم، دوست داریم مشغول یک کار باشیم. این خطا وقتی رفتارهایمان در معرض قضاوت دیگران است بیشتر استعداد بروز پیدا می کند.
در این رابطه به خاطره یکی از دوستان توجه کنید: با تعدادی از آشنایان داشتیم وسایلی را جابجا میکردیم. چون تعداد افراد زیاد بودند گاهی مثلا برای جابجایی برخی وسایل امکان کمک کردن وجود نداشت. من هم سعی میکردم کاری را بکنم که بیشترین فایده را دارد؛ یعنی مثلا بروم ببینم جای جدید آن وسیله ای که دارند جابجا می کنند آماده است یا نه! آنجا را مرتب می کردم تا زمانی که وسیله رسید همه چیز مرتب و آماده جای گذاری باشد. بعد از جابجا کردن همه وسایل پسرخاله ام پیشم آمد و گفت: بچه ها میگویند تو از زیر کار در میروی. به او گفتم من دنبال این بودم که انرژیم را در جایی بگذارم که بیشترین فایده را برای جمع داشته باشد! پسرخاله ام در جوابم گفت: "اشتباه کردی! باید میرفتی در بینشان و مدام جیغ و داد و سر و صدا میکردی تا فکر کنند داری کمک میکنی. اینجوری خودتو اذیت کردی در حالیکه کسی قدرشو ندونست".
🔎⭕️تحلیل راهبردی:
دقت کنید آنچه به آن نقد وارد می شود عمل گرایی نیست. نکته ظریف آنجاست که برخی از اقدامات معطوف به نتیجه هستند و برخی از اقدامات معطوف به نمایش. خطا آنجاست که می گویند "خودت را تکان بده" حتی اگر فایده ای نداشته باشد فقط برای آنکه نشان بدهی هستی و داری کاری می کنی.
این که ما می خواهیم خود را اهل تلاش و جنب وجوش نشان دهیم و همچنین به کسانی که زیاد کار می کنند علاقه داریم ممکن است فاجعه بار باشد. بگذارید مثالی بزنم. فرض کنید که یک کالا گران می شود. دولت تصمیم می گیرد که از از سیاست یک استفاده کند. این سیاست یک زمان بر است و با تاخیر عمل می کند. ما چون گرایش به جنب و جوش داریم از این که دولت بعد از اعمال سیاست یک هیچ کاری نمی کند عصبانی می شویم و دولت را به تنبلی و بی ارادگی متهم می کنیم دولت زیربار فشار اجتماعی وادار می شود که سیاست دو را که سر و صدای بیشتری دارد را اجرا کند در حالی که سیاست دو مخل سیاست یک است.
مواقعی که می خواهیم تلاش های ظاهری کنیم از خودمان بپرسیم اگر دیگران هم نبودند من این اقدام را انجام می دادم.
شبکه استراتژیست (با الهام نوشته ای از @BehavioralEconomicsAndFinance)
@Dr_Lashkarbolouki
🔲⭕️ازاین تصویر آموختم اگربخواهم فقط به پله بعدی چشم بدوزم ممکنست بعدازطی چندپله دوباره به همان جایی برسم که بودم.چشمی برای دیدن پله بعدی،چشمی برای دیدن مقصد نهایی
شبکه استراتژیست
@Dr_Lashkarbolouki
شبکه استراتژیست
@Dr_Lashkarbolouki
🔳⭕️بررسی تضاد بین ثروت آفرینی و پایبندی به اخلاق-مقاله ای از هاروارد!
تابه‌حال به این فکر کرده‌اید اخلاق مدیران چه تأثیری بر عملکرد مالی شرکت می‌گذارد. آیا اخلاق در مسیر رشد سازمان یک مانع است یا برعکس می‌تواند تسهیل گر باشد؟ آیا دروغ‌گویی و بیگاری کشیدن از منابع می‌تواند به‌واسطه پرهیز از برخی هزینه‌ها سازمان را موفق‌تر نماید؟
پاسخ به سؤال بالا دشوار است زیرا شخصیت یک ویژگی فردی است و سنجیدن آن غیرممکن به نظر می‌آید. اما یک موسسه بین‌المللی با طراحی یک تحقیق دقیق به این سؤال پاسخ داد. نتایج حاصل از این تحقیق برای خود موسسه نیز شوکه کننده بود، لذا نتایج آن مجدداً موردبررسی قرار گرفت و گزینه‌های کمتر مطمئن از جامعه آماری حذف گردیدند. اما باز نتایج تکرار شدند!
نتایج این تحقیق در شماره آوریل 2015 نشریه هاروارد منتشر شد. نه‌تنها مدیران بااخلاق مانعی در پیشرفت سازمان به شمار نمی‌آیند بلکه یک عامل تأثیرگذار در موفقیت سازمان می‌باشند. نتایج تحقیق نشان می‌دهد عملکرد مدیران بااخلاق به‌صورت متوسط بیش از پنج برابر مدیران خودخواه است.
بعلاوه این مدیران در داشتن استراتژی، چشم انداز و تمرکز نیز نمرات بسیار بهتری از مدیران خود محور گرفته اند.
در این تحقیق با تضمین ناشناس بودن افراد، در کنار برخی سؤالات دیگر از کارکنان خواسته شد به چهار ویژگی اصلی اخلاقی مدیران یعنی صداقت، مسئولیت‌پذیری، بخشش و همدلی و دلسوزی سوالاتی نمره بدهند.
مدیران خودمحور غالباً این‌گونه توصیف‌شده‌اند، آنها به تحریف واقعیت برای کسب منافع شخصی می‌پردازند و فارغ از هزینه‌ای که بر دیگران وارد میشود، خود و امنیت مالی خود را بیشتر موردتوجه قرار میدهند. این افراد کمی بیش از نصف موارد حقیقت را میگویند، غالباً انتقادها را متوجه دیگران می‌کنند، دائماً افرادی که دارای حسن نیتی که مرتکب اشتباه شده‌اند را مجازات می‌کنند و در عمل به قول‌های خود غیرقابل اعتماد هستند.
🔎⭕️تحلیل راهبردی:
همواره در ذهن ما هست که آنان که راست می گویند، می بازند. آنانکه ساده و غیرسیاسی برخورد می کنند میدان را به کسانی که دروغگو هستند واگذار می کنند. چرا؟ چون فقط ظاهر امور را می بینم. کسی که دروغ می گوید می تواند برای مدتی محدود، عده ای محدود را بفربید اما نمی تواند برای همیشه همه را بفریبد.
اما باطن چیز دیگری است: آنکس که راست می گوید و راستی را پیشه می کند، دارد بزرگترین سرمایه گذاری را می کند چرا که می داند گران ترین کالای بازار، اعتماد است. چون من و شما به عنوان همکار، مشتری و شریک، به دنبال چه کسانی هستیم؟ کسانی که بشود به آن ها اعتماد کرد. بهمین خاطر است که مدیران سالم، گران هستند، چون کالایی گران قیمت را با خود حمل می کنند. و با استفاده از همین سرمایه است که ثروت خود و دیگران را چندین برابر می کنند.
تحلیل راهبردی از شبکه استراتژیست
بر نوشته از کانال مدیریت استراتژیک ( @Iran_Strategy)
@Dr_Lashkarbolouki
تابه‌حال به این فکر کرده‌اید اخلاق مدیران چه تأثیری بر عملکرد مالی شرکت می‌گذارد. آیا اخلاق در مسیر رشد سازمان یک مانع است یا برعکس می‌تواند تسهیل گر باشد؟ آیا دروغ‌گویی و بیگاری کشیدن از منابع می‌تواند به‌واسطه پرهیز از برخی هزینه‌ها سازمان را موفق‌تر نماید؟
پاسخ به سؤال بالا دشوار است زیرا شخصیت یک ویژگی فردی است و سنجیدن آن غیرممکن به نظر می‌آید. اما یک موسسه بین‌المللی با طراحی یک تحقیق دقیق به این سؤال پاسخ داد. نتایج حاصل از این تحقیق برای خود موسسه نیز شوکه کننده بود، لذا نتایج آن مجدداً موردبررسی قرار گرفت و گزینه‌های کمتر مطمئن از جامعه آماری حذف گردیدند. اما باز نتایج تکرار شدند!
نتایج این تحقیق در شماره آوریل 2015 نشریه هاروارد منتشر شد. نه‌تنها مدیران بااخلاق مانعی در پیشرفت سازمان به شمار نمی‌آیند بلکه یک عامل تأثیرگذار در موفقیت سازمان می‌باشند. نتایج تحقیق نشان می‌دهد عملکرد مدیران بااخلاق به‌صورت متوسط بیش از پنج برابر مدیران خودخواه است.
بعلاوه این مدیران در داشتن استراتژی، چشم انداز و تمرکز نیز نمرات بسیار بهتری از مدیران خود محور گرفته اند.
در این تحقیق با تضمین ناشناس بودن افراد، در کنار برخی سؤالات دیگر از کارکنان خواسته شد به چهار ویژگی اصلی اخلاقی مدیران یعنی صداقت، مسئولیت‌پذیری، بخشش و همدلی و دلسوزی سوالاتی نمره بدهند.
مدیران خودمحور غالباً این‌گونه توصیف‌شده‌اند، آنها به تحریف واقعیت برای کسب منافع شخصی می‌پردازند و فارغ از هزینه‌ای که بر دیگران وارد میشود، خود و امنیت مالی خود را بیشتر موردتوجه قرار میدهند. این افراد کمی بیش از نصف موارد حقیقت را میگویند، غالباً انتقادها را متوجه دیگران می‌کنند، دائماً افرادی که دارای حسن نیتی که مرتکب اشتباه شده‌اند را مجازات می‌کنند و در عمل به قول‌های خود غیرقابل اعتماد هستند.
🔎⭕️تحلیل راهبردی:
همواره در ذهن ما هست که آنان که راست می گویند، می بازند. آنانکه ساده و غیرسیاسی برخورد می کنند میدان را به کسانی که دروغگو هستند واگذار می کنند. چرا؟ چون فقط ظاهر امور را می بینم. کسی که دروغ می گوید می تواند برای مدتی محدود، عده ای محدود را بفربید اما نمی تواند برای همیشه همه را بفریبد.
اما باطن چیز دیگری است: آنکس که راست می گوید و راستی را پیشه می کند، دارد بزرگترین سرمایه گذاری را می کند چرا که می داند گران ترین کالای بازار، اعتماد است. چون من و شما به عنوان همکار، مشتری و شریک، به دنبال چه کسانی هستیم؟ کسانی که بشود به آن ها اعتماد کرد. بهمین خاطر است که مدیران سالم، گران هستند، چون کالایی گران قیمت را با خود حمل می کنند. و با استفاده از همین سرمایه است که ثروت خود و دیگران را چندین برابر می کنند.
تحلیل راهبردی از شبکه استراتژیست
بر نوشته از کانال مدیریت استراتژیک ( @Iran_Strategy)
@Dr_Lashkarbolouki
🔲⭕️ازاین تصویر آموختم تروریسم فقط کشتن آدمها نیست.وقتی شما ایده ها رامیکشیدوصاحبان ایده را محدود مسیرسقوط خانواده/سازمان/کشور خود رافراهم میکنید.لطفاتروریست نباشید
شبکه استراتژیست
@Dr_Lashkarbolouki
شبکه استراتژیست
@Dr_Lashkarbolouki
🔲⭕️شش تکنیک مخوف تروریست های سازمانی
آیا شما یک تروریست سازمانی هستید؟ تروریست های سازمانی کسانی هستند که خلاقیت و نوآوری را در سازمان می کشند. چگونه؟ آن ها اجازه نمی دهند که ایده های خلاقانه پرورش پیدا کنند، مطرح و عملیاتی شوند. آنان به افرادی که ایده می دهند مشکوک هستند که هدفشان چیست؟ نکند می خواهند جای آنان را تصاحب کنند؟
تروریست ها نه لباس ويژه ای می پوشند. نه قیافه خشنی دارند. نه سیگار برگ می کشند و نه در اتاق های تاریک جلسات ويژه برگزار می کنند. تروریست ها همه جا هستند حتی در بین کسانی که این مطلب را می خوانند. بله! من و شما نیز می توانیم تروریست سازمانی باشیم.
در ادامه شش تکنیک کشتن بدون خونریزی تروریست های سازمانی را بخوانید:
1. تکنیک این که تکراری است: هرگاه ایده ای جدید مطرح شد می گویند این ایده تکراری است و کسی قبلا ایده مشابهی را ارائه کرده است!
2. تکنیک چرا قبلا نه: اگر معلوم شد که هیچکس قبلا چنین ایده ای نداده می گویند حتما دلیلی داشته که هیچ کس چنین ایده ای نداده.
3. تکنیک تعویق: در مورد ایده تصمیم گیری نمی کنند. می گذارند ایده دهنده خسته شود.
4. تکنیک تصاحب: هر ایده ی جدیدی ارائه شد، خود را تنها سخنگوی آن ایده مطرح می کنند و اجازه نمیدهند کس دیگری بجز آنان درباره آن ایده حرف بزند!
5. تکنیک نخود سیاه: کارکنان خوشفکر و خلاق را درگیر تهیه طرح های با جزییات می کنند که دست کم شش ماه تهیه آن طرح طول بکشد. تاکید می کنند که همه فرم های موجود در جریان کاری باید با دقت و جامعیت تکمیل شود و توسط تمامی مدیران تایید و امضا شود.
6. تکنیک فیلتر: تمام نظرات منفی را عینا منتقل می کنند. هیچ کدام از نظرات مثبت را به ایده دهنده منتقل نمی کنند
☑️⭕️نگاه راهبردی:
ایده خلاقانه ، یعنی ایده ای که وقتی برای اطرافیان بیان کنی ، اکثرا بهت میخندن یا میگن نمیشه. اگر غیر از این باشه ، ایده زیاد خلاقانه نیست.
شبکه استراتژیست
@Dr_Lashkarbolouki
آیا شما یک تروریست سازمانی هستید؟ تروریست های سازمانی کسانی هستند که خلاقیت و نوآوری را در سازمان می کشند. چگونه؟ آن ها اجازه نمی دهند که ایده های خلاقانه پرورش پیدا کنند، مطرح و عملیاتی شوند. آنان به افرادی که ایده می دهند مشکوک هستند که هدفشان چیست؟ نکند می خواهند جای آنان را تصاحب کنند؟
تروریست ها نه لباس ويژه ای می پوشند. نه قیافه خشنی دارند. نه سیگار برگ می کشند و نه در اتاق های تاریک جلسات ويژه برگزار می کنند. تروریست ها همه جا هستند حتی در بین کسانی که این مطلب را می خوانند. بله! من و شما نیز می توانیم تروریست سازمانی باشیم.
در ادامه شش تکنیک کشتن بدون خونریزی تروریست های سازمانی را بخوانید:
1. تکنیک این که تکراری است: هرگاه ایده ای جدید مطرح شد می گویند این ایده تکراری است و کسی قبلا ایده مشابهی را ارائه کرده است!
2. تکنیک چرا قبلا نه: اگر معلوم شد که هیچکس قبلا چنین ایده ای نداده می گویند حتما دلیلی داشته که هیچ کس چنین ایده ای نداده.
3. تکنیک تعویق: در مورد ایده تصمیم گیری نمی کنند. می گذارند ایده دهنده خسته شود.
4. تکنیک تصاحب: هر ایده ی جدیدی ارائه شد، خود را تنها سخنگوی آن ایده مطرح می کنند و اجازه نمیدهند کس دیگری بجز آنان درباره آن ایده حرف بزند!
5. تکنیک نخود سیاه: کارکنان خوشفکر و خلاق را درگیر تهیه طرح های با جزییات می کنند که دست کم شش ماه تهیه آن طرح طول بکشد. تاکید می کنند که همه فرم های موجود در جریان کاری باید با دقت و جامعیت تکمیل شود و توسط تمامی مدیران تایید و امضا شود.
6. تکنیک فیلتر: تمام نظرات منفی را عینا منتقل می کنند. هیچ کدام از نظرات مثبت را به ایده دهنده منتقل نمی کنند
☑️⭕️نگاه راهبردی:
ایده خلاقانه ، یعنی ایده ای که وقتی برای اطرافیان بیان کنی ، اکثرا بهت میخندن یا میگن نمیشه. اگر غیر از این باشه ، ایده زیاد خلاقانه نیست.
شبکه استراتژیست
@Dr_Lashkarbolouki