💥جهاد در اسلام، دفاع از خود يا قتل عام و تجاوز براى اعتلاى اسلام؟!

#قسمت_بيست_چهارم

⭕️در ادامه می خواهیم کلمه "صاغرون" را از خود قرآن برایتان به عنوان نمونه بیاوریم تا بدانید که که این جمله در قواعد زبان عربی جمله حالیه است و معنی آن تحقیر هست یا خیر.

١) ارْجِعْ إِلَيْهِمْ فَلَنَأْتِيَنَّهُمْ بِجُنُودٍ لَا قِبَلَ لَهُمْ بِهَا وَلَنُخْرِجَنَّهُمْ مِنْهَا أَذِلَّةً وَهُمْ صَاغِرُونَ.النمل ﴿۳۷﴾

📌ترجمه: به سوى آنان بازگرد كه قطعا سپاهيانى بر [سر] ايشان مى ‏آوريم كه در برابر آنها تاب ايستادگى نداشته باشند و از آن [ديار] به خوارى و زبونى بيرونشان مى ‏كنيم.

٢) قَالَتْ فَذَلِكُنَّ الَّذِي لُمْتُنَّنِي فِيهِ وَلَقَدْ رَاوَدْتُهُ عَنْ نَفْسِهِ فَاسْتَعْصَمَ وَلَئِنْ لَمْ يَفْعَلْ مَا آمُرُهُ لَيُسْجَنَنَّ وَلَيَكُونًا مِنَ الصَّاغِرِينَ.یوسف ﴿۳۲﴾

📌ترجمه: [زليخا] گفت اين همان است كه در باره او سرزنشم می کرديد آرى من از او كام خواستم ولى او خود را نگاه داشت و اگر آنچه را به او دستور مى‏ دهم نكند قطعا زندانى خواهد شد و حتما از خوارشدگان خواهد گرديد.

٣) قَالَ فَاهْبِطْ مِنْهَا فَمَا يَكُونُ لَكَ أَنْ تَتَكَبَّرَ فِيهَا فَاخْرُجْ إِنَّكَ مِنَ الصَّاغِرِينَ.الاعراف ﴿۱۳﴾

📌ترجمه: فرمود از آن [مقام] فرو شو تو را نرسد كه در آن [جايگاه] تكبر نمايى پس بيرون شو كه تو از خوارشدگانى.

٤) فَغُلِبُوا هُنَالِكَ وَانْقَلَبُوا صَاغِرِينَ.الاعراف ﴿۱۱۹﴾

📌ترجمه: و در آنجا مغلوب و خوار گرديدند.

⭕️در آیه اولی که از سوره نمل دادیم به وضوح و با قرینه آمده است، " أَذِلَّةً وَهُمْ صَاغِرُونَ". در این ذلت در کنار صاغرون با واو آمده است که یک معنا را می رساند و صاغرون به معنی ذلیل شدگان است و مترجم قران جناب فولادوند هم همین را متوجه شده است.فرد عرب زبان هم که قرآن را می خواند همین را می فهمد.

⭕️در آیه دومی از سوره یوسف که افسانه عاشقانه یوسف و زلیخا را مطرح می کند زندان رفتن یوسف را با کلمه "صاغرین" همراه آورده تا یوسف با زندانی شدن به خواری بیفتد چون کام جنسی زلیخا را برآورده نکرده است.

⭕️در آیه سومی هم خداوند وقتی مقام شیطان را از خود می گیرد شیطان از "صاغرین" می شود یعنی از خوار شدگان.

⭕️در آیه چهارمی هم کلمه "غلبوا" در کنار "صاغرین" آمده، یعنی غلبه در مقابل خواری.

📌خود قرآن و سیره و حدیث و تاریخ اسلام مشت محکمی بر دهان ماله کشان اسلامی خصوصا معاصر و نه قدماء اسلام زده است که کلمه "صاغرون" به جهت تحقیر و تذلیل می آید. قدماء اسلام از بیان آن شرم نداشتند ولی با پیشرفت اخلاقیات و توقف دین در اخلاقیات سطحی خود مجبورند روشنفکران دینی صاغرون را به معنی خاضعون و غیره تفسیر کنند.

💢در قسمت بعد به بررسی کلمه "صاغر" در حدیث های اسلامی خواهيم پرداخت.

ادامه دارد ...

مطالعه قسمت بیست و سوم در این آدرس



🔥مطالب بیشتر در کانال: من خردگرا هستم👇

@Iamkheradgera

💥جهاد در اسلام، دفاع از خود يا قتل عام و تجاوز براى اعتلاى اسلام؟!

#قسمت_بيست_پنج

⭕️بررسی کلمه "صاغر" در احاديث
در صحیح بخاری ، محمد کلمه "صاغر" را به خوبی برایتان معنی می کند و درآمد محمد و منبع رزق و روزیش را مشخص می کند، مخالفانش را توصیف می کند و می گوید:

بَابُ مَا قِيلَ فِي الرِّمَاحِ
وَيُذْكَرُ عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ
وَسَلَّمَ: «جُعِلَ رِزْقِي تَحْتَ ظِلِّ رُمْحِي، وَجُعِلَ
الذِّلَّةُ وَالصَّغَارُ عَلَى مَنْ خَالَفَ أَمْرِي»

📚منبع: صحيح البخاري  ج: ٤ ص ٤٠

📌ترجمه: باب آنچه که در مورد نیزه ها گفته شده:
و از ابن عمر تذکار یافته که پیامبر فرموده است: (روزی من در زیر سایه ی نیزه من گردانیده شده است و خواری و ذلت کسی را لازم آمده که از امر من سرپیچی کند).(و جزیه بدهد)

📚ترجمه صحیح بخاری، کتاب جهاد و سِیَر- جلد٣صفحه٤٠٢- مترجم عبدالعلی نور احراری

⭕️حالا ماله کشان روشنفکر اسلامی تحويل بگيرند وقتى که ميگويند؛ شما مخالفان اسلام تهمت دزد بودن به محمد می زنید و اينكه دزد مدینه بوده است بلكه ایشان کار می کردند روزی حلال بدست می آوردند. اسلام با مخالفان با رحمت برخورد کرده و علی هذا قسم.
حضرتشان منبع درآمدشان با غداره کشی و قمه کشی و نیزه زدن بوده و مخالف امرشان هم پست و خوار و زبون بوده و بايد جزیه بدهند تا ذلیل بودنش آشکارتر شود.

📌پس مطابق حدیث مذکور در بخاری "صاغرون" در قرآن مرادف ذلیل شدگان است و خود محمد کلمه "صاغر" در جزیه را به معنی ذلیل بودن معنی کرده است.

⭕️امّا نگاهی بیندازیم به تفسیر "صاغرون" در تفاسیر اسلامی از قرآن محمّدی:
در تفسیر طبری می خوانیم:
وَأَمَّا قَوْلُهُ: {وَهُمْ صَاغِرُونَ} [التوبة: ٢٩] فَإِنَّ مَعْنَاهُ: وَهُمْ أَذِلَّاءُ مَقْهُورُونَ، يُقَالُ لِلذَّلِيلِ
الْحَقِيرِ: صَاغِرٌ

📚منبع: تفسير الطبري = جامع البيان - ط هجر نویسنده : الطبري، أبو جعفر    ج: ١١ صفحه ٤٠٧
 
📌ترجمه: و اما در بیان معنی "وَ هُم صَاغِرونَ" در سوره تویه آیه ٢٩ باید گفت که معنای آن یعنی اینکه بر کافران مقهور باید بود و دلیلش این است که آنان حقیرند و صاغر یعنی حقیر

⭕️باز طبری بیان می دارد:
حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ بِشْرٍ النَّيْسَابُورِيُّ، قَالَ: ثنا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ سَعْدٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ
: " {حَتَّى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَدٍ وَهُمْ صَاغِرُونَ} [التوبة: ٢٩] قَالَ: أَيْ تَأْخُذُهَا وَأَنْتَ جَالِسٌ وَهُوَ قَائِمٌ " وَقَالَ آخَرُونَ: مَعْنَى قَوْلِهِ: {حَتَّى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَدٍ وَهُمْ صَاغِرُونَ} [التوبة: ٢٩] عَنْ أَنْفُسِهِمْ بِأَيْدِيهِمْ يَمْشُونَ بِهَا وَهُمْ كَارِهُونَ

📚منبع: تفسير الطبري = جامع البيان - ط هجر نویسنده : الطبري، أبو جعفر    ج: ١١ صفحه ٤٠٨
 
📌ترجمه: ابن سعد از عکرمه نقل کرده که معنی "وَ هُم صَاغِرونَ" در سوره تویه آیه ٢٩ یعنی اینکه جزیه را بگیری در حالی تو(مسلمان) نشسته باشد و آن کافر ایستاده باشد.دیگران گفته اند که معنی "وَ هُم صَاغِرونَ" در سوره تویه آیه ٢٩  یعنی کافران با دست خود جزیه را بیاورند (پیش مسمانان)در حالی که از روی دل خوش این کار را نکنند.
 
ادامه دارد ...

مطالعه قسمت بیست و چهار در این آدرس
https://t.me/Iamkheradgera/16679



🔥مطالب بیشتر در کانال: من خردگرا هستم👇

@Iamkheradgera

💥نگاهى به سرچشمه هاى اصلى قرآن

📌#قسمت_بيست_چهارم

⭕اوستا این داستان را اینگونه بازگویی میکند [٥٦]: «آن روشناییِ هُمایونی برای زمانی دراز به وجود جمشید، سرور همۀِ انسان های خوب، پیوند خورده بود، درحالیکه او بر هفت کشور در روی زمین و دیوان، انسان ها، جادوگران، پریان، ارواح خبیث و فال بین ها فرمانروایی میکرد...

💢سپس، هنگامیکه اندیشه های بی ارزش و اشتباه بر ذهن جمشید چیره شُدند، روشنایی همانند یک پرنده از وجود او رخت بربست و رفت...پس از اینکه جمشید، سرور همۀِ جانوران خوب، آن روشنایی را دیگر ندید، اندوهناک شُد؛ و همینکه او آشفته شُد، به رفتار نفرت انگیز روی زمین روی آورد.

⭕نُخستین بار که روشنایی از جمشید پسر «وی وانهاوات» همانند یک پرنده پرکشید و دور شُد [٥٧]... میترا آن روشنایی را بدست گرفت. هنگامیکه برای دومین بار روشنایی بسانِ یک پرنده پرکشید و از جمشید پسر «وی وانهاوات» دور شُد: فریدون فرزندی از قبیلۀِ «آتویانی»، یک قبیلۀِ دلاور، آن روشنایی را بدست گرفت، چونکه او پیروزمندترین مرد در میان پیروزمندترین مردان بود....

💢هنگامیکه روشنایی برای سومین بار از جمشید پسر «وی وانهاوات» همانند یک پرنده پرکشید و دور شُد: گرشاسپ آن روشنایی را مردانه برداشت، چونکه او
نیرومندترین مرد در میان نیرومندترین مردان بود.» در اینجا ما میبینیم که همانند افسانه مسلمان ها، روشنایی از یک نسل به نسل دیگری گُذر میکُند، تا به شایسته ترین مردان در هر نسل برسد. برای فرزند خورشید طبیعی بود که برای نُخستین بار مالک این روشنایی شود، و انتقال آن به فرزند خورشید نشانۀِ حاکمیت خورشید بر روشنایی است. بنگر میآید که در این افسانه هیچ مناسبتی وجود ندارد که روشنایی از حضرت آدم به محمد برسد، مگر اینکه هدف مسلمانان از بافتن این
افسانه بالا بُردن جایگاه محمد به درجه ای بوده باشد که قهرمانان باستانی پارسی ستایش میشُوند. افزون بر این، همانگونه که ما در بخش های پیشین دربارۀِ سلیمان گُزارش کردیم [٥٨]، ما متوجه میشویم که جمشید نیز همانند سلیمان در افسانه های یهودی و اسلامی «بر دیوان، انسان ها، جادوگران، پریان، ارواح خبیث، پیشگویان و فال بین ها فرمانروایی میکند.» بدون شک این افسانه را یهودیان از زرتُشتیان وام گرفتند؛ و همانگونه که در بخش سوم این کتاب بیان کردیم، این افسانه سپس تر از دین یهود به اسلام انتقال یافته است.

⭕ادامه دارد...

📌مطالعه قسمت بیست و سوم از طریق:

https://t.me/Iamkheradgera/21595

💥نگاهى به سرچشمه هاى اصلى قرآن

📌#قسمت_بيست_پنجم

⭕آنچه که روایت های اسلامی دربارۀِ بخشبندی شدن «نور محمد» از آغاز آفرینش آن در بخش های گوناگون بازگویی میکُنند، که از آنها دیگر چیزها پدید آمدند، همانندی بسیار با افسانه های زرتُشتی دارد که در یک کتاب پارسی و کُهن با فرنام (عنوان) «دساتیر آسمانی» آمده است. با شایمندی (احتمال) فراوان این افسانۀِ اسلامیِ «نور محمد» ریشه در افسانه زرتُشتی دارد، به ویژه اینکه همین اندیشه را میتوان در نوشته های کُهن زرتُشتی در کتاب «مینوی خرد» نیز یافت که در بالا اشاره شد.

💢پنجم: پُل مرگ؛ در روایت های اسلامی «پُل مرگ» را «سرات (صراط)» یا «راه» نامیده اند. جُزییات فراوانی دربارۀِ این پُلِ شگفت انگیز وجود دارد، که میگویند این پُل باریکتر از یک مو و تیز تر از یک شمشیر است. این پُل رویِ درۀِ دوزخ کشیده شُده است، و در روز رستاخیز تنها راه گُذر از زمین به سوی آسمان است.

⭕به همۀِ آفریده ها فرمان خواهند داد که از رویِ این پُل گُذر کُنَند. مسلمان هایِ پارساخو (زاهد) با راهنماییِ فرشتگان، بدون دُشواری از رویِ این پُل گُذر خواهند کرد؛ ولی بی دینیان، ناتوان از گُذر کردن، با سر در آتش دوزخ خواهند اُفتاد.

💢با آنکه واژۀِ «سرات (صراط)» که قرآن بکار بُرده است، معنی استعاره ای «راه» را دربر دارد، همانگونه که در جملۀِ «صراط المستقیم» (یعنی راه راست در سوره فتح) این معنی را میدهد، با اینهمه واژۀِ «سرات (صراط)» عربی نیست. خاستگاه این واژه، ریشۀِ آنرا که نامِ یک پُل است، نشان میدهد. این واژه نه عربی است و نه عبری، بلکه یک شکل عربی شُده از واژۀِ پارسی «چینود» است.

⭕از آنجا که در زبان عربی هیچ واتی (حرفی) که همآوای «چ» در زبان پارسی باشد، وجود ندارد، عرب ها بجای وات «چ»، وات «ص» را بکار میبرند که نخستین وات در واژۀِ «صراط» است. واژۀِ «چینود» در زبان پارسی به معنی «گردآورنده»، «گردهم آوردنده» یا «توجه کُننده» است.

💢واژۀِ «سرات (صراط)» عربی در حقیقت شکل کوتاه شُدۀِ «چینود» [٥٩] پارسی است، زیرا در اوستا از « چینود پرتوس (Chinvato-peretus)» نام بُرده است که معنی آن میشود «پُل حساب کردنِ رفتارِ خوب و بد.» این پُل از بالایِ کوه البُرز روی بیابان «Chakat Daitih » کشیده شده و به بالایِ دوزخ رسیده است. همینکه یک انسانی بمیرد، روان او پس از اجرای آیین خاکسپاری به پُل چینود میرسد؛ و برای رسیدن به بهشت باید از روی این پُل گُذر کُند.

⭕ادامه دارد...

📌مطالعه قسمت بیست و چهارم از طریق:

https://t.me/Iamkheradgera/21626