چالش و ابهام بزرگ دیگر، تحویل ندادن جعبه‌های سیاه هواپیما به کشور اوکراین است. اوکراین به عنوان کشوری که هواپیمای سرنگون شده به آن تعلق داشته شش ماه است که خواهان دریافت جعبه‌های سیاه هواپیما و بررسی آنها برای کشف دلایل و چگونگی سرنگونی هواپیما است. مقامات ایرانی بارها اعلام کرده‌اند که قصد همکاری در این موضوع را دارند ولی در عمل با بهانه تراشی‌های مداوم از تحویل جعبه‌های سیاه خودداری کرده‌اند. عدم تحویل جعبه‌های سیاه این ابهام را بزرگ‌تر کرده که مگر در اطلاعات ذخیره شده در این جعبه‌ها چه رمز و رازی وجود دارد که جمهوری اسلامی از آشکار شدن آن نگران است و از تحویل جعبه‌ها خودداری می‌کند. جمهوری اسلامی در آخرین موضع‌گیری از امکان تحویل این جعبه‌ها به اوکراین یا کشوری ثالث صحبت کرده اما همچنان از انجام این عمل خودداری می‌کند. ضمن آنکه اوکراین خواهان عذرخواهی رسمی شده اما هنوز معلوم نیست موضع جمهوری اسلامی در این ارتباط چه خواهد بود اگر چه به نظر می‌رسد با موضوع پرداخت غرامت کمتر مشکل دارد.

ابهام ششم : چه تضمینی وجود دارد این فاجعه تکرار نشود؟

با بررسی ابهام‌های پیشین، سوال مهمتری که در ذهن جامعه و افکار عمومی وجود دارد این است که چه تضمینی وجود دارد که فاجعه سرنگونی هواپیمای مسافری و یا فاجعه‌ای مشابه آن تکرار نشود و جان غیر نظامیان به خطر نیفتد؟ تجربه نسبتا مشابه دیگری یعنی وقوع حادثه برای ناوچه کنارک این ابهام را تقویت کرده است. طبق گزارش‌های منتشر شده در شبکه های اجتماعی ناوچه کنارک در ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۹ از سوی ناو خودی جماران در یک رزمایش نظامی در دریای عمان هدف موشک قرار گرفته که منجر به کشته شدن ۱۹ نفر و مجروح شدن ۱۵ نفر دیگر از خدمه آن شده است. در واقع سوال بزرگ در سطح افکار عمومی این است که این نوع مدیریت در کشور هم امکان تکرار فاجعه را ممکن کرده و هم ممکن است فاجعه‌های بعدی در سطوح بالاتر و بزرگ‌تر و با تلفات انسانی بیشتری رخ دهد.

♦️متن کامل این مطلب را در سایت ایندیپندنت فارسی بخوانید

#هواپیمای_اوکراینی #ایران #انادا #دادگاه #جعبه_سیاه


#IndependentPersian
#IndyPersian
#ایندیپندنت_فارسی