⭕️ سفر من به برلین شرقی

📌 سی سال از سقوط دیوار برلین گذشته است، و واقعا عجیب است که برخی در صدد بنای دیوارهای دیگری هستند


♦️برای زندانیان زندان عقیدتی «هاوپت اشتات دِر دِدِ اِر»، در برلین شرقی، شروع سال ۱۹۸۹ شبیه دلتنگی و تیرگی دهه‌های پیش از آن بود.

در حالی که آلمان شرقی تحت کنترل اتحاد جماهیر شوروی امید را از قلب مردم ربوده بود، موج هوای سرد عابران را در خیابان‌ها دنبال می‌کرد.

برای یک مسافر، برلین شرقی نزدیک ترین تصویر به اسطوره نارنیا بود: منجمد و قلمرو بیرنگ سایه‌ها، و یکی از هیجان‌انگیزترین شهرهایی که به آن سفر کرده بودم.

♦️بعد از نیم ساعت دیگرتکان تکان خوردن، هواپیما در محلی که از دید آلمان شرقی، لاس وگاسی با صدای زنگ‌ها و چراغانی کریسمس بود، فرود آمد.

ورود به برلین شرقی در مقایسه آسان بود: با حدود ۳۰ مارک (حدود ۱۰ پوند) و یک گذرنامه غربی در جیبتان، وارد ایستگاه «فردریک اشتراسه» می‌شدید، و علامت «گرِنزوبرگانگ» (توضیح: عبور از مرز) را دنبال می‌کردید.

♦️از آن موقع، از شکاف‌های ایدئولوژیک دیگری گذشته‌ام که به مثابه همان عبور از دریچه از راه غلط بوده است: از منطقه تازه مستقل شده «ترانسیستریا» به «مالدووا»، از کالیفرنیا به مکزیک؛ هرچند، هنوز از نقطه مرزی «دی ام زِد» میان کره شمالی و جنوبی عبور نمی‌کنم.

شجاعت و انسانیت می‌تواند از هر مرزی بگذرد. سی سال از سقوط دیوار برلین گذشته است، و واقعا عجیب است که برخی دیگر در صدد بنای دیوارهای دیگری هستند.

♦️متن کامل این مطلب را در سایت ایندیپندنت فارسی بخوانید

🖌 نویسنده: سایمون کالدر

#برلین‌شرقی #آلمان #دیواربرلین #ایندیپندنت


#IndependentPersian
#IndyPersian
#ایندیپندنت_فارسی