⭕️ جاده سکوت و نسلی رو به خاموشی

📌 آیا زمانی فرا خواهد رسید که انسان سخن گفتن را کنار بگذارد؟


♦️چند روز پیش درهواپیما، کنار جوانی نشستم که هنوز قدم به بیست‌سالگی نگذاشته بود و با دستگاه موبایلش مشغول بازی‌ای بود که با حرکات بسیار سریع دست انجام می‌شود. از وی قلم خواستم. از تقاضای من خوشش نیامد. با عصبانیت سرش را تکان داد که «ندارم». در اثنای سفر، یک کلمه سخن نگفت. با موبایلش بازی می‌کرد، اندکی به خواب سبک فرو رفت و بار دیگر بیدار شد و با چابکی و نگرانی به بازی ادامه داد. این جوان، نمونه نسل دیجیتالی خودش است؛ نسلی خاموش که حرف نمی‌زند.

♦️هرگز نمی‌خواهم به این نسل سخت بگیرم، بلکه تنها می‌‌خواهم وضع موجود را تعریف کنم. تلاش کنید تا با افرادی که متولد دهه نود و بعد از آن هستند، گفت‌و‌گو کنید. تنها معدودی می‌توانند با فصاحت، آسانی، روانی، نظم و اعتماد به‌نفس، سخن بگویند.

♦️فکر می‌کنم، درعصر دیجیتال، برنامه‌های گویندگی و سخنوری یک نیاز است. جوانان باید در سخن گفتن و فن بیان آموزش ببینند. ما به باشگاه‌های زبان نیاز داریم که سکوت را بشکند و این نسل خاموش را به سخن آورد. باشگاه‌هایی که شعار آن‌ها این باشد: «بیایید سخن بگویم». چون سخن گفتن و بیان کردن، برای درک خودمان و روشن شدن نهفته‌های درون‌مان، بسیار مهم است.

♦️متن کامل این مطلب را در سایت ایندیپندنت فارسی بخوانید

🖌 نویسنده:‌ سعد بن طفله العجمی
وزیر پیشین فرهنگ و اطلاع رسانی کویت

#کمپیوتر #عصردیجیتال #نسل‌دیجیتالی #دنیای‌مدرن


#IndependentPersian
#IndyPersian
#ایندیپندنت_فارسی

⭕️ غروب روزنامه‌ها در عصر دیجیتال

📌 نگاهی به کتاب «دمکراسی بدون روزنامه» از ویکتور پیکارد


♦️تعطیلی روزنامه‌ها، کشتن و به حبس افکندن روزنامه‌نگاران، شاید فقط بخشی از مشکلات روزنامه‌نگاری در ایران باشد که تنها با حاکمیت دموکراسی و قانون حل شدنی است. حتا اگر این روزنامه‌ها مشکل گرانی و کمبود کاغذ را حل کنند، نمی‌توانند به سادگی از پس مشکلاتی چون مخاطب بی‌علاقه به روزنامه‌خوانی و کاهش آگهی تجارتی برآیند. شاید برخی دلیل این بی‌علاقگی را میزان پایین مطالعه در میان مردم یا کیفیت مطبوعات عنوان کنند، یا وضعیت خراب اقتصادی را عامل کاهش آگهی‌های تجاری در روزنامه‌ها بدانند. ولی این مشکل تنها مختص مطبوعات ایران نیست، بلکه به گفته ویکتور پیکارد، استاد ارتباطات و مطالعات رسانه در دانشگاه پنسیلوانیا، وضعیت مطبوعات در ایالات متحده هم دچار «بحران و فروپاشی» است. جامعه آمریکا، با قشر گسترده تحصیل‌کردگان و ثروتمندان آن، و با وجود نشر روزنامه‌های قدرتمندی چون نیویورک تایمز، نیز با بسته شدن روزنامه‌ها، بیکاری گسترده روزنامه‌نگاران، کاهش تعداد مشترکان، کاهش تیراژ و درآمد، دست و پنجه نرم می‌کند.

♦️در عمل، فیس‌بوک و گوگل نه تنها بخش بزرگی از بازار آگهی‌های تجاری را به خود اختصاص داده‌اند، بلکه هزینه‌های تبلیغات را نیز برای شرکت‌های تجاری پایین آورده‌اند. به گزارش رویترز، ۶۰ درصد بازار تبلیغات در اختیار این دو غول تکنولوژیک است. از سوی دیگر، دان کنیدی، معاون پیشین صاحب‌امتیاز روزنامه لس‌آنجلس تایمز، می‌نویسد که اگر در گذشته چاپ یک آگهی تجاری تمام صفحه در یک روزنامه ۵۰ هزار دلار هزینه داشت، امروز گوگل هزینه انتشار آنلاین آن را در سایت‌های روزنامه‌های معتبری چون نیویورک تایمز به ۲۰ هزار دلار پایین آورده است. برای همین، گوگل چهار برابر کل روزنامه‌های آمریکایی در یکسال درآمد دارد.

♦️اما، پیکارد باور دارد که باید مطبوعات را از قید بازار و منابع ناپایدار مالی، مانند اعانات خوانندگان، رها کرد. جامعه و دولت باید به مطبوعات که در روشن ساختن اذهان عمومی و پاسخگویی قدرت سیاسی نقشی بس بزرگ را داشته است، به عنوان «خیر عمومی» بنگرند تا «کالای تجاری». از همین رو، وی طرفدار گزینه «کمک مالی به رسانه‌ها از بودجه عمومی» است.

♦️متن کامل این مطلب را در سایت ایندیپندنت فارسی بخوانید

🖌 خالد خسرو

#کتاب #دموکراسی #عصردیجیتال #پیکارد #روزنامه


#IndependentPersian
#IndyPersian
#ایندیپندنت_فارسی