‌نامه سرگشاده گلرخ ایرایی از زندان اوین؛
طعم فریب را چشیدیم و به خانه هایمان کشانده شدیم
ما که درد را و فقر را و سقوط به قعر دره ی ارتجاع را و بیش از یک قرن استبداد را تاب آوردیم. ما که تازیانه خوردیم و ایستادیم. کشته دادیم و ماندیم. سفره های بی نان گشودیم و ادامه دادیم. بر گور قلم، #سرودآزادی خواندیم و از پای ننشستیم و حال بر دیوار لرزان و پایه های ارتجاع می کوبیم. تا لرزشی دوباره. تا عمیق تر شدن ترک های افتاده بر پیکر استبداد #ایستاده‌ایم حتی اگر دشنه ی زهرآگین دژخیم، پهلویمان را دریده قصد جان مان را کنند.
ایستاده‌ایم در کنار کارگرانی که حقوق معوقه شان مرز ماه و سال را درنوردیده است. ایستاده‌ایم با رانندگانی که هراسی از شاخ و شانه کشیدن های او که خود را #قاضی‌القضات میخواند به دل راه نداده‌اند و مصرند بر احقاق حقوق پایمال شده شان.ایستاده‌ایم با معلمان در بند که دانش‌آموزان شان مهر دیگری را بی آنان آغاز کرده‌اند.
با کولبران کردستان هدف #گلوله ی کین قرار گرفتیم و با فعالان محیط زیست به آتش کشیده شدیم. با کودکان #بلوچ در کپرها کلاس درس برپا نمودیم و دستان یخ زده مان را در تصور کانکس‌های وعده داده شده به مردم زلزله زده کرمانشاه گرم نمودیم.
با مسکن مهر آوار شدیم. و با اندوخته‌های مالی کشور ته کشدیم. با خوزستان ریه‌ها را از ریزگردها پر کردیم و با #دراویش تن به باتوم و سر به دار دادیم.
با دهه ی شصت در دشت بی فرهنگی خود غوطه خوردیم و بر تن داریم هنوز ترکه ی بیداد آن را. با قتل های زنجیره‌ای کارد‌آجین شدیم و با قیام اعتراضی هشتاد و هشت طعم فریب را چشیدیم و به خانه‌هایمان کشانده شدیم.
با اقلیت های مذهبی از حقوق شهروندی محروم ماندیم و گورستان هایمان زیرو رو شد و به بند کشیده شدیم و وادار به جلای وطن گردیدیم.با هزاران هم وطن در #دردی_مشترک به تماشا نشستیم مصادره ی اموال هم‌وطنانمان را.
با دختران #شین آبادزجر کشیدیم و در اردوهای دانش‌ آموزی دست و پای مان را از دست داده روانه ی بیمارستان و گورستان شدیم. در کوی دانشگاه #قلع و قمع شدیم و ناپدید شدیم و به زنجیر کشیده شدیم. تاوان خالی بودن صندوق های ارزی کشور و به یغما رفتن بودجه و اقتصاد ورشکسته و صعود حیرت آور تورم افسار گسیخته و نوسانات بازار را به سیلی و سرخی گونه پرداختیم و در نمایش چند دقیقه ای رسانه ای، داستان کهنه و نخ نما را به تماشا نشستیم و با وعده ی اعدام قربانیان دست چین شده، بر این تراژدی تلخ و تکراری اندوهگین شدیم.
تاب آوردیم ناتوانی و عدم مدیریتی فاحش را که ختم شد به فقر و خفقان و بدنامی بین‌المللی و سرافکندگی و رسوایی و تنزلمان داد به پایین ترین رتبه های سربلندی و نائل مان نمود به اوج قله های فساد و فحشا و فقر فرهنگی. تاب آوردیم جا ماندن لنگه کفش های سفاهت را بر دیوار سفارت این کشور و آن کشور که حال به تلنگری شان دچار بحران میگردیم. به نام تروریست و منافق و داعشی و لامذهب سر به دار شدیم و تفتیش عقاید شدیم و محروم از حق تحصیل.
اما همچنان پیگیر ماندیم بر خواسته های برحق مان – تا آزاد شدن فعالیت احزاب، اصناف و اتحادیه ها – تا توقف اعدام – تا آزادی تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی – تا شکسته شدن فضای انحصاری رسانه‌ها – تا برچیده شن دادگاههای فرمایشی و پایان دادن به خفقان و فضای امنیتی حاکم بر جامعه – و تا توقف خصوصی سازی ها و بازگرداندن اموال فرودستان از جیبهای غیر بر سر سفره شان حتی اگر دوباره و دوباره به زنجیرمان کشند ایستاده‌ایم و مصریم بر احقاق حقمان در این روزهای پر التهاب که پاسخ اعتراض را به حبس و شکنجه و ترور و اعدام خواهند داد، ” ز ژرفِ آتش و خون، به صبح توده نوید خواهیم داد، رهایی خلق ایران را ، که نبرد ما را آیین است، حتی اگر کهکشان فردایش ز خون مان و ز سرخِ چهر هامان آذین بندد” نقاب تزویر و ریای مکارانه به زیر افکنده شد.
باشد که تاج استبداد در هم شکنیم.
گلرخ ابراهیمی ایرایی – بند زنان زندان اوین – دیماه ۹۷″.

🚩 خانواده #عرفان_رضایی_نوایی ؛
این روزها که هر ساعت یکی از خانواده‌های دادخواه را بازداشت و احضار میکنند، سخن را کوتاه و اضافه‌گویی نمیکنیم.
بین ما با تن بی‌جان جگرگوشه‌هایمان بر دوش‌ و شما با زندان‌ها و شلاق‌ها و تهدیدهایتان، تنها یک جمله باقی‌ست: «قسم به خون یاران؛ #ایستاده‌ایم_تا_پایان.»

📡 @IranAzadie عضویت در کانال

🕊 مادران دادخواه شهدای راه آزادی به مناسبت سالگرد زادروز زنده یاد #میلاد_معروفی در کنار خانواده او با قاب عکس‌های فرزندان دلیرشان حاضر شدند
#نه__میبخشیم_نه_فراموش_میکنیم
#دادخواهی_ادامه_دارد
#ایستاده‌ایم_تا_پایان

📡 @IranAzadie

🔴 روایت تکاندهنده آیدا شاکرمی، خواهر جاویدنام #نیکاشاکرمی ابعاد جنایت های حکومتی و تعداد زیاد کشته‌شده‌ها همزمان با قتل نیکا

«روزی که بالاخره بعد از یه عالمه سنگ اندازی و بازی که برای پیدا کردن حتی یک خبر از نیکا برامون در آوردن، مادر و داییم موفق شدن سه عکس از جسد نیکا تو خیابون که با دوربین حرفه‌ای گرفته شده بود رو تو آگاهی شاپور ببینن، ‏(عکس‌هایی که هیچ وقت به انتشار نرسیدن و اون موقع اولین و آخرین باری بود که توسط ما دیده شدن) فایل نیکا یکی از حداقل صد فایلی بود که با سرچ سن پونزده تا بیست و پنج سال فقط تو  محدودهٔ مربوط به حوزه کاریشون بالا اومد.

اسم نیکا فقط یکی از اسم‌هایی بود که خبرش کار
شد... بقیه اون بچه‌ها نه اسمی ازشون بیرون اومد و نه از سرنوشتشون؛ خبری از اجسادشون نشد و نمی‌دونیم با خونواده‌هاشون چی‌کار کردن.
این همه کشته با این رنج سنی فقط تو اون محدودهٔ به خصوص از تهران!
جمهوری اسلامی زندگی ما رو نابود کردی.
خانواده‌های بی‌شماری رو داغدار و وادار به سکوت کردی، برای تک تک بازمانده‌هایی که دادخواهی کردن پرونده‌سازی کردی و به هر طریقی تلاش کردی صداشون رو تو نطفه خفه کنی، ابعاد جنایت‌های کثیفتون خیلی گسترده‌تر از معدود اخباریه که مردم شریف با دست خالی، با گذشتن از جون و زندگی‌شون کمک کردن
به گوش برسه ولی حقیقت پنهان نمی‌مونه.
خون‌هایی که ریختین و زندگی‌هایی که به تباهی و نابودی کشوندین بالاخره روزی غرق‌تون می‌کنه.»

#نه_میبخشیم_نه_فراموش_میکنیم
#ایستاده‌ایم_تا_پایان

📡 @IranAzadie

🔴 بر مزار غزاله چلابی

۲۲ شهریور ۱۴۰۳

غزاله چلابی در ۷ شهریور ۱۴۰۱ در قیام ۱۴۰۱ ایران در آمل و در حال فیلم‌گرفتن، با شلیک مستقیم مأمور سپاه از یک اسلحه اسنایپ به مردم معترض از داخل فرمانداری آمل، سر وی مورد اصابت گلوله کالیبر بالا قرار گرفت و به شهادت رسید.

#نه_میبخشیم_نه_فراموش_میکنیم

#ایستاده‌ایم_تا_پایان

📡 @IranAzadie

🔴 بخشی از لایو اینستاگرام دو‌ تن از مادران #دادخواه آبان
آبان ادامه دارد.

#پژمان_قلیپور #نوید_بهبودی #آبان۹۸
#ایستاده‌ایم_تا_پایان
#نه_میبخشیم_نه_فراموش_میکنیم

📡 @IranAzadie