گزارش‌ها حاکی از آن است که سمیه رشیدی، زندانی سیاسی محبوس در زندان قرچک ورامین، در شرایطی بحرانی و به‌صورت اضطراری به بیمارستان منتقل شده است. پزشکان نسبت به امکان نجات جان او ابراز ناامیدی کرده‌اند و سطح هوشیاری وی به عدد ۵ رسیده؛ عددی که بیانگر وضعیت جسمانی بسیار وخیم و نزدیک به مرگ است.

بر اساس این گزارش‌ها، رشیدی طی پنج ماه بازداشت بارها دچار تشنج شده و وضعیت سلامتی‌اش به‌شدت رو به وخامت گذاشته است. خانواده او نسبت به این شرایط ابراز نگرانی جدی کرده و اتهام مطرح‌شده از سوی نهادهای امنیتی مبنی بر خودکشی را قاطعانه رد کرده‌اند. آنان این ادعا را تلاشی برای شانه خالی کردن از مسئولیت وخامت جسمانی او می‌دانند.

به گفته منابع مطلع، رشیدی در طول بازداشت از دسترسی به خدمات درمانی محروم بوده و حتی داروهای اعصاب بدون تشخیص پزشکی دقیق برایش تجویز شده است؛ اقدامی که نه‌تنها کمکی به بهبود او نکرده بلکه وضعیتش را وخیم‌تر ساخته است.

از منظر حقوقی، این زندانی سیاسی از حقوق اولیه خود محروم مانده است. استانداردهای بین‌المللی بر دسترسی زندانیان به خدمات درمانی تأکید دارند، اما در زندان قرچک چنین حقی برای او رعایت نشده است. حتی گزارش‌هایی وجود دارد که نشان می‌دهد در برخی موارد، برای ارائه خدمات درمانی از زندانیان پول دریافت می‌شود؛ سیاستی که به گفته ناظران نقض آشکار حقوق انسانی است.

در بُعد قضایی نیز تخلفات جدی مشاهده می‌شود. رشیدی پنج ماه است بدون برگزاری جلسه دادگاه در بازداشت به‌سر می‌برد و با اتهام مبهم "تبلیغ علیه نظام" روبه‌روست؛ اتهامی که فاقد شفافیت قانونی است. همچنین شکایت او از ضرب و شتم مأموران تاکنون مورد پیگیری قرار نگرفته است.

این پرونده بار دیگر نگاه افکار عمومی را متوجه وضعیت نگران‌کننده زندانیان سیاسی در ایران و سیاست‌های درمانی در زندان‌ها کرده است؛ شرایطی که به گفته فعالان حقوق بشر، مصداق بارز نقض حقوق انسانی و بی‌توجهی به جان زندانیان محسوب می‌شود.

@iranhrdc
#سمیه_رشیدی

بیش از نیمی از زندانیان محبوس در زندان مرکزی اهواز (شیبان) بخاطر مسمومیت غذایی دچار اسهال و استفراغ شده اند. به گزارش سازمان حقوق بشری کارون به نقل از منابع داخلی، مدتی است تنها مرغ را به عنوان غذای اصلی در اختیار زندانیان قرار می دهند، مرغی که به گفته آنان تیره رنگ و متمایل به قهوه ای است. به نظر می رسد که این مرغ ها مریض یا مرده بوده و سپس در اختیار زندانیان قرار گرفته، امری که باعث بروز مسمومیت گسترده در بین زندانیان گردیده است. این زندان با حدود چهار هزار زندانی تنها یک پزشک زندانی، یک پزشک شیفت اداری و یک بهدار که مسئول بهداری زندان است، دارد. این مسمومیت گسترده همراه با معضل کمبود کادر درمانی باعث گردیده که رسیدگی به وضعیت وخیم زندانیان با کندی و بی توجهی صورت بگیرد. زندان شیبان اهواز که یکی از بدنام ترین زندان های ایران است و پیشتر نیز زندانیان بارها از وضعیت آشفته و وخیم غذا، آب آشامیدنی و خدمات درمانی آن شکایت کرده بودند به نظر می رسد که هم اکنون وارد مرحله بحرانی شده است.

@iranhrdc

در ماه‌های اخیر، روند محرومیت درمانی زندانیان سیاسی در ایران شدت یافته و جان شمار زیادی از آنان در معرض خطر جدی قرار گرفته است. این سیاست که عمداً از سوی مقامات زندان‌ها اعمال می‌شود، ابزاری برای شکنجه سفید، فشار روانی و خاموش کردن صدای مخالفان به شمار می‌رود.

موارد اخیر گویای ابعاد نگران‌کننده این وضعیت است:

فاطمه سپهری، فعال سیاسی در مشهد، با بیماری‌های قلبی و تنفسی مواجه است اما از اعزام به بیمارستان و دسترسی به درمان محروم مانده است.
سمیه رشیدی، زندانی سیاسی در قرچک، پس از ماه‌ها بی‌توجهی پزشکی و تشنج‌های مکرر در شرایط اورژانسی به بیمارستان منتقل شد و سطح هوشیاری او به عدد ۵ رسید.
مطلب احمدیان با درد شدید ناشی از بیماری‌های متعددی از جمله «عفونت بیضه» و «سرطان اثنی‌عشر» همراه شده است. درد طاقت‌فرسایی که به‌دلیل بی‌توجهی و تعلل مسوولان زندان در اعزام او به بیمارستان، دامنه‌اش هر روز گسترده‌تر و تحملش دشوارتر می‌شود. نیازمند درمان فوری بود اما با تأخیر عمدی در روند درمان روبه‌رو شد.
این موارد تنها نمونه‌هایی از نقض گسترده حق بنیادین درمان در زندان‌های ایران است. محرومیت درمانی نه‌تنها جان زندانیان را تهدید می‌کند، بلکه نشان‌دهنده استفاده سیستماتیک از بیماری و درد به‌عنوان ابزار سرکوب است؛ اقدامی که نقض آشکار تعهدات بین‌المللی ایران در حوزه حقوق بشر محسوب می‌شود.


@iranhrdc

یکشنبه سی شهریور ۱۴۰۴ چهارده زندانی مرتبط با جرائم مواد مخدر در زندان قزل حصار کرج جهت اجرای حکم اعدام به سلول های انفرادی منتقل شدند. به گزارش هرانا، این چهارده نفر که دو نفر از آنها افغان هستند توسط دادگاه های انقلاب به اعدام محکوم شده اند.

هه نگاو اعلام کرد با توجه به آمار ثبت شده در مرکز آمار و اسناد این سازمان در طی نه ماه گذشته از سال ۲۰۲۵ حداقل ۱۰۰۲ نفر (۲۹ زن و ۹۷۳ مرد) در ایران اعدام شده اند که ۴۰۴ نفر آنها پس از آغاز جنگ ایران و اسرائیل (تقریبا در سه ماهه گذشته) اعدام شده اند. آماری که بعد از این جنگ افزایشی ۴۰ درصدی داشته است.

@iranhrdc

بیژن کاظمی، زندانی سیاسی، در اعتراض به رفتار خشن ماموران امنیتی بازداشتگاه وزارت اطلاعات در قم از روز پنجشنبه بیست و هفتم شهریور ۱۴۰۴ دست به اعتصاب غذا زده است. شهناز خسروی، مادر وی، دوشنبه سی یکم‌ شهریور با انتشار پستی در اینستاگرام نوشت «بیژن دقایقی پیش تماس گرفت و اعلام کرد که در اعتراض به رفتار خشن ماموران امنیتی بازداشتگاه وزارت اطلاعات در قم، از روز پنج‌شنبه در اعتصاب غذا به‌سر می‌برد. نگهداری بیژن در این مکان در حالی است که طبق قانون فرد بازداشتی باید در اختیار سازمان زندان‌ها و البته در حوزه قضایی محل زندگی یا محل وقوع جرم نگهداری شود. این یعنی ماه‌ها نگهداری در یک بازداشتگاه غیر رسمی بدون حق ملاقات با خانواده و بدون دسترسی به وکیل. موکدا میگویم نه وکیل بیژن و نه اینجانب به عنوان مادر او، هنوز نمی‌دانیم بیژن به چه اتهامی در بازداشت است.»

بیژن کاظمی در تاریخ سی ام دی ماه بدون هیچ احضار یا ابلاغ قبلی توسط نیروهای وزارت اطلاعات در کوهدشت لرستان بازداشت شده و به بازداشتگاه اداره اطلاعات لرستان منتقل گردید. آقای کاظمی بعد از ۳ روز انفرادی در این بازداشتگاه به بند ۲۰۹ اوین منتقل شد. در اواسط مرداد ۱۴۰۴ جلسه بازپرسی آقای کاظمی در شعبه ۵ بازپرسی دادسرای ناحیه ۳۳ تهران و بدون حضور وکیل اش برگزار گردیده و برای وی وثیقه چهار میلیارد تومانی تعیین گردید. اما ضابط پرونده با آزادی وی موافقت نکرده و وی بعد از مدتی به بازداشتگاه اداره اطلاعات قم منتقل گردید.


آقای کاظمی پیشتر در فروردین ۱۳۹۹ نیز توسط ماموران وزارت اطلاعات دستگیر شده و به اتهامات امنیتی به سه سال و نیم حبس محکوم گردید. وی دوسال از این دوران را در زندان مرکزی خرم آباد در کنار مجرمان جرایم عادی سپری کرده و بعد با پابند الکترونیکی آزاد گردید.


@iranhrdc
#بیژن_کاظمی

حسین رونقی، زندانی سیاسی، در تماس تلفنی با مادرش اعلام کرد که از روز چهارشنبه دوم مهر ۱۴۰۴ اعتصاب غذای خشک را آغاز خواهد کرد. کانال حسین رونقی با نوشتن این خبر بیان کرد که وی در بیست و یکمین روز اعتصاب غذای تر بسر می برد و وضعیت جسمی اش به شدت نگران کننده گزارش می شود. این کانال ضمنا اعلام کرد که یکشنبه شب سی ام شهریور ماه جمعی از مسئولان سازمان زندان ها از جمله معاون مدیرکل این سازمان و مسئولین زندان قزل حصار با حسین رونقی دیدار کرده و تلاش کرده اند که وی را ترغیب کنند که به اعتصاب غذایش پایان دهد اما آقای رونقی به این خواسته تن نداده است.

حسین رونقی، فعال حقوق بشر و زندانی سیاسی، به خاطر فعالیت هایش بارها سابقه بازداشت و زندان دارد. وی آخرین بار سوم تیر ۱۴۰۴ و بعد از جنگ دوازده روزه بین ایران و اسرائیل بازداشت شد. آقای رونقی بعد از بازداشت با پرونده سازی جدیدی توسط دادسرای فرهنگ و رسانه روبرو شده است. حسین رونقی در اواسط مرداد ۱۴۰۴ نیز در پرونده ای مربوط به بازداشتش در سال ۱۴۰۱ توسط شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی صلواتی به شش سال حبس دیگر محکوم گردید.


@iranhrdc
#حسین_رونقی

کوروش جلیل، فعال مدنی اهل یاسوج، توسط شعبه ۱۰۴ دادگاه کیفری دو شهرستان بویراحمد به اتهام‌ نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی به هفتاد و چهار ضربه شلاق محکوم شد. این حکم غیابی صادر شده و با استناد به پیامک ها، توییت ها، استوری ها و یادداشت های موبایل آقای جلیل گرفته شده است. آقای جلیل پیشتر نیز به دلیل فعالیت های خود سابقه بازداشت و محکومیت را دارد.

@iranhrdc
#کوروش_جلیل

حکم اعدام پیمان فرح آور، شاعر اهل گیلان و زندانی محبوس در زندان لاکان رشت، تایید شد. رامین صفرنیا، وکیل آقای فرح آور چهارشنبه دوم مهر ۱۴۰۴ با انتشار پستی در ایکس با اعلام این خبر افزود‌ که حکم اعدام صادره توسط دادگاه انقلاب رشت که برای فرجام خواهی به شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور فرستاده شده بود، رد گردیده و حکم عینا تایید گردیده است. آقای صفرنیا همچنین نوشت که درخواست اعاده دادرسی را به دیوان عالی کشور ارائه خواهد کرد.


پیمان فرح آور شهریور ۱۴۰۳ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به اداره اطلاعات منتقل شد. آقای فرح آور بعد از اتمام بازجویی به زندان لاکان رشت منتقل گردید. وی سپس در اردیبهشت ۱۴۰۴ توسط‌ شعبه اول دادگاه انقلاب رشت به اتهام بغی و محاربه به اعدام محکوم گردید. به گزارش هرانا به نقل از منبع مطلع، این اتهام ها بر اساس اشعار و فعالیت های اعتراضی وی در زمینه عدالت اجتماعی و حقوق شهروندی بوده است.

@iranhrdc
#پیمان_فرح_آور

Somayeh Rashidi, a political prisoner held in Qarchak Prison who had been suffering from epilepsy and was denied medical treatment for months, passed away on the morning of Thursday, September 25, 2025, at Mofatteh Hospital in Varamin. About ten days earlier, she had fallen into a coma.

Rashidi, 42, was arrested in May 2025 for writing protest slogans in Tehran’s Javadiyeh neighborhood and charged with “disseminating propaganda against the Islamic Republic.” She was initially transferred to Evin Prison but, following the Israeli attack on Evin in July, was moved to Qarchak Prison in Varamin.

Mizan News Agency, affiliated with Iran’s Judiciary, claimed that Rashidi was a repeat offender with ties to the Mojahedin-e Khalq Organization (MEK) and a drug addict who had a history of seizures and psychiatric medication use. The agency further alleged that she had been examined eight times by a general physician and six times by a neurologist during her detention.

However, according to IranWire, citing one of Rashidi’s cellmates, she never used drugs and only suffered from epilepsy. The cellmate said Rashidi’s skin had turned completely yellow two days before she fell into a coma, following repeated epileptic seizures. On September 15, she was constantly vomiting, but each time she was taken to the prison infirmary, she was sent back to her ward in less than 10 minutes. Despite repeated pleas from inmates for her transfer to a hospital, the infirmary refused to transfer her.

Eventually, Rashidi suffered severe seizures during which her jaws locked so tightly that even her fellow inmates could not open them. After prison staff failed to provide a stretcher, inmates placed her unconscious body on a blanket, put her on a wheelchair, and carried her to the infirmary. She was eventually transferred to Mofatteh Hospital in Varamin, where she remained in a coma for 10 days before dying due to a lack of proper medical care in Qarchak Prison.

@iranhrdc
#somayeh_rashidi

طاهر نقوی، وکیل محبوس در اوین، که از شکستگی چند مهره ستون فقرات و بیماری حاد پروستات رنج می برد با وجود پرونده پزشکی و وضعیت بحرانی همچنان از درمان و جراحی محروم بوده و مقامات قضایی اقدامی برای رسیدگی درمانی وی انجام نداده اند.

سینا یوسفی، وکیل و زندانی سیاسی سابق، پنجشنبه سوم مهر ۱۴۰۴ در شبکه ایکس با اشاره به جان باختن سمیه رشیدی به خاطر اهمال در رسیدگی پزشکی و ممانعت از درمان مقامات زندان قرچک نوشت "در حال حاضر، طاهر نقوی، وکیل دادگستری محبوس در زندان اوین، ماه‌هاست که به درمان فوری در خارج از زندان نیاز دارد. این موضوع بارها از طرق مختلف مطرح شده، اما مقامات زندان و قضایی همچنان از انجام اقدامات درمانی ضروری ممانعت می‌کنند. با وجود نامه اخیر دو وکیل زندانی، محمدرضا فقیهی و محمد نجفی، که در آن وضعیت وخیم طاهر نقوی تشریح و از کانون‌های وکلای دادگستری درخواست مداخله فوری شده است، تاکنون هیچ اقدامی صورت نگرفته است."

آقای نقوی که در بهمن ۱۴۰۲ دستگیر شده است وکالت شماری از خانواده های دادخواه کشته شدگان اعتراضات ۱۴۰۱ و متهمان سیاسی را بر عهده داشت. وی به اتهام تبلیغ علیه نظام و اجتماع و تبانی به شش سال حبس محکوم شده است که پنج سال آن قابل اجراست.


@iranhrdc
#طاهر_نقوی

بر اساس گزارش‌های منتشر شده، سودابه اسدی، زندانی محبوس در زندان قرچک ورامین، روز سه‌شنبه ۲۵ شهریور به دلیل فقدان رسیدگی درمانی و تأخیر در انتقال به مراکز پزشکی جان خود را از دست داده است. خبر درگذشت او با تأخیری طولانی منتشر شده و مقامات همچنان در سکوت کامل به سر می‌برند.

اتهامات مطرح‌شده علیه این زندانی «پرونده‌های مالی» و «ارتباط با مواد مخدر» عنوان شده است. با این حال، آنچه به مرگ او منجر شد، بی‌توجهی سیستماتیک به وضعیت سلامت زندانیان و شرایط غیرانسانی زندان قرچک بوده است؛ مسئله‌ای که نهادهای حقوق بشری بارها نسبت به آن هشدار داده‌اند.

مرگ سودابه اسدی تنها نمونه‌ای از سلسله فجایع انسانی در زندان‌های جمهوری اسلامی است. چند روز پیش نیز سمیه رشیدی، زندانی سیاسی، در همین زندان قرچک به دلیل نبود خدمات درمانی و شرایط سخت زندان جان خود را از دست داد. تکرار این مرگ‌های قابل پیشگیری، زندان قرچک را در افکار عمومی به «قتلگاه زندانیان» تبدیل کرده است.


@iranhrdc
#سودابه_اسدی

حکم ۳۸ ضربه شلاق آتش شاکرمی، خاله نیکا شاکرمی از جان باختگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱، توسط دادگاه تجدیدنظر استان لرستان عینا تایید شد. خانم شاکرمی پیشتر توسط شعبه ۱۰۶ دادگاه کیفری ۲ شهرستان خرم آباد به اتهام نشر اکاذیب به ۳۸ ضربه شلاق محکوم شده بود. حکمی که توسط دادگاه تجدیدنظر عینا تایید شد. هرانا با اعلام این خبر نوشت از مصادیق اتهامات انتسابی خانم شاکرمی اطلاعی در دست نیست اما این پرونده بر مبنای شکایت شاکی خصوصی تشکیل گردیده است.

@iranhrdc
#آتش_شاکرمی

بهمن (بهرام) چوبی اصل، متخصص حوزه پایگاه داده، صبح دوشنبه هفتم مهر ۱۴۰۴ به اتهام افساد فی الارض از طریق همکاری اطلاعاتی با اسرائیل اعدام شد. به گزارش میزان، خبرگزاری وابسته به قوه قضائیه، حکم اعدام آقای چوبی اصل بعد از تایید در دیوان عالی به اجرا درآمده است. این خبر در حالی توسط میزان اعلام گردید که پیش از آن کلا درباره بازداشت، دادگاه و روند صدور حکم وی هیچ اطلاع رسانی صورت نگرفته بود. این رسانه بدون ارائه مدرک و مستندات ادعا کرد که آقای چوبی اصل طی سال های گذشته به خاطر کار در یک شرکت دانش بنیان در پروژه های حساس کشور به اطلاعات گسترده ای دسترسی داشته و در سفرهای خارجی با ماموران موساد ملاقات کرده و این اطلاعات را در اختیار آنها قرار داده است. بهمن (بهرام) چوبی اصل نهمین نفری است که از آغاز جنگ دوازده روزه ایران و اسرائیل به اتهام جاسوسی برای اسرائیل اعدام شده است.


وکیل آقای چوبی اصل، ابوالفضل غلامی، در اینستاگرام نوشت «در خصوص اعدام موکل بهرام چوبی اصل لازم به ذکر است درخواست اعاده دادرسی دوم و همچنین دستور توقف اجرا در روز شنبه ۵ مهر ثبت و حسب اعلام مدیر دفتر شعبه دیوان دستور توقف در روز گذشته صادر و به مرجع مربوطه ارسال شده است با این وجود و بدون اطلاع ، موكل ديروز بعد از ظهر به بیرون از بند زندان اوین منتقل شده و در حالی که امروز صبح در معیت یکی دیگر از همکاران در مسیر شعبه دیوان بودیم خبر اجرای حکم در خبرگزاری میزان منتشر شده است. چرایی اینکه نام "بهرام چوبی اصل" در خبر منتشره "بهمن چوبی اصل" درج شده بر ما معلوم نیست!»

@iranhrdc
#بهمن_چوبی_اصل
#بهرام_چوبی_اصل

🔔 انتشار گزارش جدید
«سلاح‌های بدون مرز: چگونه مهمات وارداتی خشونت دولتی در ایران را تشدید می‌کنند»
این تحقیق مشترک ایران‌وایر و مرکز اسناد حقوق بشر ایران، سوءاستفاده سازمان‌یافته از سلاح‌های «کمتر کشنده» در اعتراضات ۱۴۰۱ و نقش زنجیره‌های تأمین جهانی را مستند کرده است.

@iranhrdc
📄 https://iranhrdc.org/fa/%d8%b3%d9%84%d8%a7%d8%ad%d9%87%d8%a7%db%8c-%d8%a8%d8%af%d9%88%d9%86-%d9%85%d8%b1%d8%b2-%da%86%da%af%d9%88%d9%86%d9%87-%d9%85%d9%87%d9%85%d8%a7%d8%aa-%d9%88%d8%a7%d8%b1%d8%af%d8%a7%d8%aa/

🔔 New Report Released
Weapons Without Borders: How Imported Ammunition Fuels State Violence in Iran
A joint investigation by IranWire & Iran Human Rights Documentation Center shows the organized misuse of “less-lethal” weapons during the 2022 protests & the role of global supply chains.
@iranhrdc

📄https://iranhrdc.org/weapons-without-borders-how-imported-weapons-fuel-state-violence-in-iran/

شاهین صادق‌زاده میلانی، مدیر اجرایی مرکز اسناد حقوق بشر ایران، در رابطه با تازه‌ترین گزارش درباره وضعیت حقوق بشر در ایران به زنجیره تامین تجهیزات سرکوب جمهوری اسلامی اشاره کرد.

این گزارش که تحقیق مشترک مرکز اسناد حقوق بشر ایران و ایران وایر است و به تازگی منتشر شده به مساله استفاده نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی از سلاح های به اصطلاح کمتر کشنده در اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ پرداخته است. سلاح هایی که مرگ صدها نفر را رقم زده و باعث نقص عضو و یا نابینایی بسیاری دیگر گردیده است. این گزارش همچنین به نقش شرکت ها، زنجیره ها و واسطه های بین المللی تامین این سلاح ها می پردازد.

@iranhrdc
@iranintltv

امید شمس، حقوقدان، توضیح می دهد که در گزارش "سلاح های بدون مرز" تلاش شده تا ابزاری مقدماتی برای پیگیری های حقوقی علیه افراد، نهادها و شرکت هایی که در تامین سلاح های سرکوب به ویژه برای کور کردن‌ معترضان نقش داشتند فراهم گردد.

این گزارش که تحقیق مشترک مرکز اسناد حقوق بشر ایران و ایران وایر است و به تازگی منتشر شده است به مساله استفاده نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی از سلاح های به اصطلاح کمتر کشنده در اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ پرداخته است. سلاح هایی که مرگ صدها نفر را رقم زده و باعث نقص عضو و یا نابینایی بسیاری دیگر گردیده است. این گزارش همچنین به نقش شرکت ها و زنجیره ها و واسطه های بین المللی تامین این سلاح ها می پردازد.

@iranhrdc
@iranintltv

حکم حبس مرتضی (کالوین) فقان پور ساسی، ابوالفضل (بنیامین) احمدزاده خاجانی، حسام الدین (یحیی) محمدجنیدی و دو نفر دیگر، پنج شهروند نوکیش مسیحی، به دلیل باور به دیانت مسیحی و فعالیت های مسالمت آمیز دینی ۲۶ شهریور ۱۴۰۴ توسط شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر تهران تایید گردید.

به گزارش سازمان ماده ۱۸، این شهروندان تیرماه ۱۴۰۴ توسط شعبه اول دادگاه انقلاب ورامین هر کدام به اتهام فعالیت آموزشی و انحرافی مغایر با شرع اسلام به هفت سال و شش ماه و به اتهام تبلیغ علیه نظام به هفت ماه حبس محکوم شده بودند که این احکام در دادگاه تجدیدنظر نیز تایید گردید.

مرتضی (کالوین) فقان پور ساسی همچنین به اتهام توهین به رهبری به ۱۷ ماه حبس دیگر نیز محکوم شده بود. دادگاه تجدیدنظر با تاکید بر اجرای اشد مجازات حکم هفت سال و شش ماه را برای هر کدام این شهروندان لازم اجرا اعلام کرد.

این پنج شهروند به همراه دو نفر دیگر در خرداد ماه ۱۴۰۳ در شهرهای ورامین و پیشوا دستگیر شده و بین یک تا شش ماه در اوین در بازداشت بودند. به گزارش این سازمان، آقای فقان پور در شش ماهی که در بازداشت بوده تحت شکنجه قرار داشته است.

@iranhrdc
#مرتضی_فقان_پور_ساسی #ابوالفضل_احمدزاده_خاجانی
#حسام_الدین_محمدجنیدی

On September 17, 2025, Branch 36 of the Tehran Court of Appeals upheld the prison sentences of Morteza (Kalvin) Faghanpour Saasi, Abolfazl (Benjamin) Ahmadzadeh Khajani, Hessamuddin (Yahya) Mohammad Junaidi, and two other Christian converts.

According to Article 18, in July 2025, Branch 1 of the Varamin Revolutionary Court had sentenced these citizens to seven years and six months imprisonment on charges of “educational and deviant activities contrary to Islam”, as well as seven months imprisonment on charges of “disseminating propaganda against the Islamic Republic.” The Appeals Court confirmed these rulings.

In addition, Morteza (Kalvin) Faghanpour Saasi received an additional 17-month imprisonmemt for insulting the Supreme Leader. The court emphasized the maximum sentence of seven years and six months must be enforced for each of the five converts.

These Christian, along with two others, were arrested in June 2024 in Varamin and Pishva and spent between one and six months in Evin prison. Article 18 reports that during his six-month detention, Mr. Faghanpour was subjected to torture.


@iranhrdc
#Hessamuddin_Mohammad_Junaidi
#Abolfazl_Ahmadzadeh_Khajani
#Morteza_Faghanpour_Saasi

نیما نجفی، دانش آموز چهارده ساله اهل روستای سهرین از توابع شهرستان زنجان، چهارشنبه نهم مهر ۱۴۰۴ در اثر یک تنبیه در مدرسه دچار ایست قلبی شد و درگذشت.

به گزارش دیده بان به نقل از اهالی روستا، این کودک صبح روز حادثه به خاطر تنبیه از سوی مسئولین مدرسه مجبور شده که دو بار دور حیاط مدرسه بدود. عموی نیما نجفی نیز در گفتگو با دیده بان گفت که دوربین های مدرسه را بررسی کرده اند که نشان می دهد وی دو مرتبه دور حیاط مدرسه دویده بعد که خواسته در صف بایستد حالش بد شده و روی زمین افتاده است.

ابراهیم خسروشاهی، رئیس اورژانس پیش بیمارستانی و مدیریت حوادث دانشگاه علوم پزشکی زنجان، نیز در رابطه با این حادثه بیان کرد که اورژانس هنگامی که به محل رسیده و دانش آموز را معاینه کرده متوجه شده است که کاهش سطح هشیاری باعث گردیده که قلب و ریه وی از کار بیافتد. آنها به سرعت عملیات احیا را انجام داده و او را به بیمارستان منتقل کرده اند. اما تلاش ها برای احیا وی بی نتیجه مانده و نهایتا نیما نجفی جان خود را از دست داده است.


@iranhrdc
#نیما_نجفی