هر تصویر یا ویدیوی منتشرشده در اینترنت، خودبه‌خود مدرکی قابل اتکا نیست. ارزش آن به شیوه یافتن، جمع‌آوری، حفظ، راستی‌آزمایی، تحلیل و گزارش آن وابسته است. پروتکل برکلی استانداردها و روش‌هایی را برای انجام این کار به‌صورت حرفه‌ای، قانونی و اخلاقی ارائه می‌کند. در این مجموعه چهارقسمتی، مسیر یک کلیپ آموزشی فرضی را از انتشار تا گزارش نهایی دنبال می‌کنیم. ترجمه فارسی کامل با عنوان «پروتکل برکلی در مورد تحقیقات متن باز دیجیتال» و پنج ضمیمه عملی در وب‌سایت مرکز اسناد حقوق بشر ایران در دسترس است.

@iranhrdc
#پروتکل_برکلی
#تحقیقات_متن_باز
#شواهد_دیجیتال
#OSINT
#BerkeleyProtocol

پست ۳



انتشار گسترده یک ویدیو، واقعی بودن ادعاهای همراه آن را ثابت نمی‌کند.

در قسمت سوم مجموعه «پروتکل برکلی» یک کلیپ از اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ را بررسی می‌کنیم. آیا مکان، زمان و عامل رویداد قابل تأیید هستند؟ برای پاسخ، باید هر ادعا را جداگانه بررسی کنیم و اعتبار منبع، ویژگی‌های فنی فایل و محتوای قابل مشاهده یا شنیدن را کنار هم قرار دهیم.

راستی‌آزمایی حرفه‌ای همیشه به یک پاسخ قطعی نمی‌رسد؛ گاهی دقیق‌ترین نتیجه این است که بخشی از ادعا تأیید شده، اما بخش دیگری همچنان نامشخص است.

@iranhrdc
#پروتکل_برکلی
#راستی_آزمایی
#تحقیقات_متن_باز
#فراداده
#حقوق_بشر_ایران
#BerkeleyProtocol
#Verification
#OSINT
#DigitalEvidence