درختانی که هزاران سال بخشی از زیست‌بوم ایران بودند، امروز در آستانه انقراض‌اند.
دلایل آن روشن است: قاچاق چوب، چراگاه‌های بی‌رویه، آتش‌سوزی‌های عمدی، ویلاسازی، سدسازی، تغییر اقلیم، و غیبت یک حکومت پاسخ‌گو.

اما تا دستیابی به یک حکومت مرکزی دموکراتیک و دلسوز برای ایران و در غیاب یک دولت مسئول، چه می‌توان کرد؟


راهکارهای شهروندی برای حفاظت از طبیعت ایران:

آموزش عمومی – آگاهی‌بخشی به نسل جدید درباره نقش درختان، خاک، و چرخه آب
حمایت از کاشت درختان بومی و غیرتجاری در مناطق آسیب‌دیده

گزارش‌گری مردمی – مستندسازی تخریب طبیعت و اشتراک‌گذاری با رسانه‌ها و سازمان‌های مدنی

تحریم مصرف چوب قاچاق (از زغال جنگلی تا مبلمان بدون منشأ مشخص)

مخالفت با ویلاسازی و جاده‌سازی در جنگل‌ها – حتی اگر به ظاهر “قانونی” باشد
مشارکت در کمپین‌ها و گروه‌های مستقل محیط‌زیستی

از همه مهم‌تر:
مردم محلی باید حافظان ثروت‌های طبیعی و زیستی سرزمین خود باشند.
بدون حضور فعال و آگاهانه‌ی جوامع بومی، حفاظت بلندمدت از جنگل‌ها و منابع امکان‌پذیر نیست.

تصویر برگرفته از صفحه ی روستاگل

#مافیای_چوب
#مردم_محلی
#مسئولیت_شهروندی
#حفاظت_زیست_محیطی
#هم_آوا