💠 #ادبیات_جهان

جنگ و صلح (۴۴)

لئو تولستوی
ترجمه: سروش حبیبی
ناشر: نشر نیلوفر، نشر صوتی آوانامه


جلد سوم - بخش ۱ قسمت ۲

راوی: آرمان سلطان‌زاده


🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #صبحگاه

دندان بر جگر بگذار ..!

اگر چه ..
کوهستان‌ها را ...
صخره به صخره ...
با خون شکوفه شسته‌اند ..!

اما .....
رنگین‌کمان‌های بسیاری .....
بر پیچ‌و تاب رود بزرگ‌ پل خواهند زد ..!

حوصله کن .. مجروح من ..!
مجروح خارزار بی‌چلچله ...!

این‌طور هم نمی‌ماند ...
که علف در دهان داس بمیرد ..!
و باد برای خودش هی به هو‌چی و هلهله ..!

من به تو قول می‌دهم …..


#سیدعلی_صالحی


🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #خبر_گوناگون

طرح دومرحله‌ای اروپا برای تفاهم ایران و آمریکا

▪️رسانه خبری اماراتی ارم‌نیوز، مدعی شده، آلمان، فرانسه و بریتانیا ابتکاری جامع، مبتنی بر اصول «برجام» و دو مرحله‌ای را برای تفاهم میان ایران و آمریکا آماده کرده‌اند تا به این دو کشور ارائه کنند.
▫️بنابر این گزارش، مرحله اول، برای دست‌یابی به توافقی برای بازگشایی تنگه و لغو بخشی از محاصره صرف می‌شود و مرحله دوم، گفت‌و‌گو درباره کاهش سطح غنی‌سازی اورانیوم بر اساس یک جدول زمانی مشخص و نظارت بر تأسیسات هسته‌ای ایران را دربرمی‌گیرد که در پی آن، محاصره برچیده می‌شود.

▪️نیویورک‌تایمز می‌گوید دو مقام ارشد جمهوری اسلامی (از جمله سپاه) نزد این رسانه تأیید کردند جمهوری اسلامی برای آسیب‌رساندن به دیپلمات‌ها و مقامات آمریکایی آماده می‌شود.
▫️آن‌ها گفته‌اند. چون اسراییل و آمریکا ده‌ها مقام ارشد جمهوری اسلامی و برخی اعضای خانواده‌شان را کشتند، آمریکایی‌ها هم هدف مشروع شده‌اند.

خبری که تسنیم تکذیب کرد، سفیر جمهوری اسلامی تایید کرد: بازگشایی تنگه در ازای لغو محاصره

▪️رضا امیری مقدم، سفیر جمهوری اسلامی در پاکستان، خبر داده جمهوری اسلامی «در جریان سفرهای عاصم منیر، فرمانده ارتش پاکستان، به ایران، آمادگی‌اش را برای بازگشایی تنگه هرمز اعلام کرده است؛ مشروط بر این‌که آمریکا محاصره دریایی ایران را لغو کند.»- خبرگزاری ایلنا می‌گوید او این حرف‌ها در سمیناری درباره اوضاع منطقه و جنگ علیه ایران گفته.

همین دیشب شبکه العربیه، نزدیک به عربستان، گزارش داد جمهوری اسلامی ایران از طریق جمهوری اسلامی پاکستان به آمریکا پیشنهاد داده در ازای برداشته‌شدن محاصره دریایی، ایران هم ظرف هفت روز تنگه هرمز را باز ‌کند.

اما فی‌الفور، خبرگزاری تسنیم، نزدیک به سپاه، از قول مقام‌های ایرانی، این گزارش را دروغ خواند و افزود ایران خودش می‌تواند محاصره را دور بزند و تنها اجرای هفت شرطی که به آمریکا اعلام شده، خواسته جمهوری اسلامی است.
دقیقا در سیاست خارجی کشور چه خبر است؟ کی به کی است؟

▪️محمدحسن صدر،رئیس سازمان فناوری اطلاعات، امروز در یک نشست خبری گفته: «در سه روز گذشته حملات سایبری بسیاری داشته‌ایم.»- خبرگزاری صداوسیمای جمهوری اسلامی گزارش داده.


املاک و سهام ساعدی‌نیا توقیف شد

▪️رسانه‌ها امروز از قول دادستان قم از توقیف بخش قابل‌توجهی از دارایی‌های صادق ساعدی‌نیا، پسر مالک برند ساعدی‌نیا، ازجمله املاکش در تهران، سهام شرکت‌ها در قم و اموال منقول و غیرمنقول دیگرش خبر داده‌اند- این مقام قضایی افزوده ارزش نهایی این دارایی‌ها پس از اعلام نظر کارشناسان مشخص می‌شود.

شعبه‌های کافه ساعدی‌نیا به علت این‌که همزمان با آغاز اعتراض‌های ۱۸ و ۱۹ دی پارسال، تعطیل بودند، به‌اتهام همکاری با معترضان، پلمب شدند و صاحبان این مجموعه بازداشت شدند.
آقای صادق ساعدی‌نیا، به اتهام «فعالیت رسانه‌ای و تبلیغی علیه امنیت کشور به نفع گروه‌های معاند» به ۱۲ سال و شش ماه و یک روز حبس تعزیری و مصادره کلیه اموال منقول و غیرمنقول به نفع دولت محکوم شده است. همچنین به‌منظور جبران خسارت واردشده به اماکن و اموال عمومی در استان قم، ساعدی‌نیا به دو سال منع اشتغال در شغل کافه‌داری پس از پایان حبس محکوم شده است.

#روزآروز

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #نگاه_کارشناس

🔺هندسه‌ی امید در لحظات تاریک؛ بازخوانیِ شاهکار ارنست بلوخ (بخش اول)

✍ ️️️️سمیه توحیدلو
 
🌱 این روزها نااطمینانی سراسر زندگی ما را پر کرده است. هر روز از خودمان می‌پرسیم که چگونه امروز را به سر می‌بریم. تا چه زمانی سایه جنگ بر سرمان می‌ماند؟ بچه‌هایمان در مدرسه چه می‌شوند؟ چه چیزی باید بخرم و از نظر اقتصادی چگونه می‌بایست رفتار کنم؟ یا در جایی دیگر مدام از خودمان می پرسیم که چه کاری می‌شود کرد؟ نوشتن یا ننوشتن من چه تاثیری دارد؟ دست چند نفر را مگر می‌توان گرفت؟ وقتی آینده این‌قدر تاریک، گنگ و پیش‌بینی‌ناپذیر است، چطور می‌توان امید داشت؟ در چنین شرایطی، فرهنگِ رسمی و روزمره معمولاً دو راهِ خسته‌کننده جلویمان می‌گذارد: یا افتادن به دامِ «خوش‌بینیِ مسکن‌وار و ساده‌لوحانه» که با لبخندهای تهی و توهم اینکه «اوضاع خودبه‌خود و به مدد زمان خوب می‌شود» می‌خواهد واقعیت را توجیه  کند؛ و یا سقوط به ورطه‌ی «یاس، انجماد و بدبینیِ مطلق» که با این باور که «دیگر هیچ‌چیز درست نمی‌شود»، ما را به تسلیمِ پیش از جنگ وا می‎دارد.

اما جامعه‌شناسی انتقادی به ما یاد می‌دهد که هم این خوش‌بینیِ سطحی و هم آن یاسِ مرگبار، در یک نقطه به هم می‌رسند: هر دو بهانه‌ای هستند برای شانه خالی کردن از بار مسئولیتِ فردی و اجتماعی. در مواجهه با این بن‌بستِ عینی، برای اینکه بدانیم چطور می‌توان در دلِ این اضطرابِ فشرده زمین‌گیر نشد، باید به سراغ کسانی رفت که این روزگار را زیسته‌اند و تجارب‌شان را برای آیندگان به جا گذارده‌اند: شاهکار سه‌جلدیِ ارنست بلوخ با عنوان «اصل امید» (The Principle of Hope). بلوخ این اثر عظیم را در سال‌های تاریکِ قرن (میانه‌ی دهه‌ی ۱۹۳۰ تا ۱۹۴۷) در تبعید و در سایه‌ی شومِ فاشیسم و جنگ جهانی دوم نوشت؛ کتابی که همچون یک دایرةالمعارفِ عظیم، مراحل رؤیاپردازیِ بشر را از اسطوره‌های باستان تا هنر، معماری و فلسفه کالبدشکافی می‌کند.

برای فهمِ نگاه بلوخ به شرایط امروزِ ما، باید دید این سه‌جلدیِ سترگ در هر مجلد به چه می‌پردازد:

جلد اول (روزمرگی و آگاهی پیش‌بینانه):

بلوخ در جلد نخست، کار خود را از کوچک‌ترین و پیش پاافتاده‌ترین ارتعاشاتِ روانیِ انسان آغاز می‌کند؛ از رویاهای روزانه (Daydreams) که عابران پشت ویترین مغازه‌ها یا کودکان در بی‌قراری‌های‌شان تجربه می‌کنند. او اثبات می‌کند که روانِ انسان برخلافِ نگاهِ فروید (که ناخودآگاه را صرفاً انبارِ تاریکِ غرایز سرکوب‌شده‌ی گذشته می‌دانست)، رو به جلو گشوده است. ما دارای ضمیری به نام «هنوز-ناآگاه» هستیم؛ یعنی ظرفیتی در روان و تاریخ که افق‌های محقق‌نشده را دنبال می‌کند. در این جلد، بلوخ نشان می‌دهد که چگونه نارضایتی از وضعیت موجود، نخستین جرقه‌ی امید برای خلقِ «امر نو» است. مثال‌های ملموس این کتاب از زمان‌های تاریکی که توانسته‌اند امید خلق کنند بسیار کاربردی است.
 
جلد دوم (طرح‌ها و نگاشت‌های جهان بهتر):
در این جلد، بلوخ از روان‌شناسی به جامعه‌شناسیِ فرهنگ نظر می‌کند و نشان می‌دهد که کارکردِ اتوپیاییِ امید، در طول تاریخ در قالبِ شش عرصه‌ی مادی شکل می‌گیرد:
آرمان‌شهرهای پزشکی (مبارزه با مرگ و فرسودگی جسم)،
آرمان‌شهرهای اجتماعی (عدالت و ساختار قدرت)،
آرمان‌شهرهای تکنولوژیک (گذر از فناوریِ تسخیرگر به «تکنولوژیِ هم‌پیمانی» با طبیعت)،
آرمان‌شهرهای معماری(ساختنِ مسکن و فضای زیست‌مند)،
آرمان‌شهرهای جغرافیایی، و مناظر آرزومندانه در هنر و موسیقی.

پیام اصلی این جلد آن است که

امید نباید در آسمان‌ها معلق بماند، بلکه باید بر روی همین زمین پیاده شود. این پیاده‌سازی را هم باید در همه چیزهایی دید که همین دور و اطراف ما هست. بدان نیاز داریم و بدون آن‌ها زیست ما در این زمانه با اختلال مواجه می‌شود.


#روزنوشته‌های_سمیه_توحیدلو
#امید
#ارنست_بلوخ

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #ادبیات_جهان

جنگ و صلح (۴۵)

لئو تولستوی
ترجمه: سروش حبیبی
ناشر: نشر نیلوفر، نشر صوتی آوانامه


جلد سوم - بخش ۱ قسمت ۳

راوی: آرمان سلطان‌زاده


🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #صبحگاه

#بس_کنید

شرم تان باد ای خداوندان قدرت، بس کنید!

بس کنید از این همه ظلم و قساوت بس کنید!

ای نگهبانان آزادی!
نگهداران صلح!
ای جهان را لطف تان تا قعر دوزخ رهنمون،

سرب داغ است این که می بارید بر دلهای مردم،
سرب داغ!

موج خون است این، که می رانید بر آن کشتی خودکامگی را موج خون!

گر نه کورید و نه کر،
گر مسلسل های تان یک لحظه ساکت می شوند،
بشنوید و بنگرید:

بشنوید این وای مادرهای جان آزرده است،
کاندرین شب های وحشت، سوگواری می کنند!

#فریدون_مشیری

فریدون مشیری؛ ۳۰ شهریور ۱۳۰۵ - ۳ آبان ۱۳۷۹ _ شاعر و روزنامه‌نگار
او از مسئولان صفحه شعر و ادب مجله «روشنفکر» و از همکاران نشریات «سخن» و «سپید و سیاه»، عضو شورای نویسندگان رادیو ایران و همکار شورای موسیقی این سازمان بود.
از آثار شاخص او می‌توان به «تشنه طوفان»، «گناه دریا»، «ابر و کوچه»، «بهار را باور کن»، «از خاموشی» و «آه، باران» اشاره کرد.

🔹🔹🔹

🖋کانال کانون صنفی معلمان ایران ( تهران)

🆔 @KSMtehran

💠 #خبر_گوناگون

◼️از جنگ و صلح|خبرگزاری رویترز می‌گوید انتظار می‌رود دیپلمات‌هایی ارشد از سه کشور ترکیه، عربستان و پاکستان، روز دوشنبه، امروز در تهران باشند و موضوع دیدارهای آن‌ها هماهنگی‌های منطقه‌ای گزارش شده است- برخی کانال‌ها می‌گویند وزیر دفاع عربستان همراه با رئيس دستگاه اطلاعاتی ترکیه و فرمانده ارتش پاکستان به تهران خواهند آمد.

▪️همزمان کانال‌های خبری با استناد به اطلاعات فلای رادار، می‌گویند بامداد امروز و برای کمی بیش‌از یک‌ساعت، هواپیمای رسمی وزارت امورخارجی عربستان در تهران، به‌سر برده و بعد به عربستان برگشته است- برخی منابع غیررسمی مدعی شده‌اند وزیر دفاع عربستان، خالد بن سلمان، به تهران آمده است.

▪️خالد بن سلمان وزیر دفاع عربستان، عاصم منیر فرمانده ارتش پاکستان و ابراهیم کالین رئیس دستگاه اطلاعاتی ترکیه در سفر به تهران در نشستی مشترک حضور خواهند داشت- علی باقری معاون دبیر شورای عالی امنیت ملی گفته.

🔴 علت سفر مقام‌های منطقه به تهران چیست؟ | علی باقری کنی، معاون دبیر شورای عالی امنیت ملی، به صداوسیمای جمهوری اسلامی گفته عاصم منیر، فرمانده ارتش پاکستان، در دیدار با محسن رضایی، دبیر شورای عالی امنیت ملی، از تصمیم مقام‌های ارشد عربستان، ترکیه و پاکستان برای سفر به تهران، دیدار آن‌ها با دبیر شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران و برگزاری یک نشست مشترک خبر داده بود.
▫️باقری کنی گفته موضوع این نشست «امنیت درون‌زا»ی منطقه‌ای است.

خبرگزاری رویترز پیش‌تر به نقل از دو منبع آگاه گزارش داده بود که مقام‌های ارشد عربستان، ترکیه و پاکستان، سه کشور عضو «پیمان مکه»، قرار است روز دوشنبه در تهران درباره هماهنگی‌های منطقه‌ای گفت‌وگو کنند.

پاکستان و ترکیه، چند هفته پیش در بحبوحه‌ی حمله‌های حوثی‌ها به عربستان، در نشستی اضطراری، برای «استقرار سریع» نیروها و توانمندی‌های نظامی با عربستان به توافق رسیدند.

سفر این سه مقام ارشد منطقه‌ای به تهران همزمان است با خبرهایی که رسانه‌های اسراییلی دادند از احتمال حمله اسراییل به ایران، حتی پیش‌از انتخابات اسراییل که فردا برگزار می‌شود.

▪️برخی منابع خبری محلی دیشب نوشتند که یک پرتابگر موشک در نزدیکی روستای بمانی از توابع سیریک هدف حمله آمریکایی‌ها قرار گرفته است.

◼️انتخابات اسراییل| دونالد ترامپ، برای دومین‌بار، تمام قد از نامزدی بنیامین نتانیاهو، در انتخابات پارلمانی اسراییل، حمایت کرد و در شبکه ایکس نوشت وقتی برای رأی دادن به پای صندوق‌های رأی می‌روید، به یاد داشته باشید نتانیاهو در میدان نبرد حضوری برجسته داشته است. دیگر نباید هیچ جای جهان شعار «مرگ بر آمریکا، مرگ بر اسراییل» شنیده شود و چنین چیزی نیز اتفاق نخواهد افتاد. به نتانیاهو برای نخست‌وزیری رأی دهید؛ ما باید کاری را که آغاز کرده‌ایم به پایان برسانیم.»

▪️در پایان برنامه تبلیغاتی نتانیاهو در شبکه ۱۴ اسراییل، او خطاب به رای‌دهندگان اسراییلی گفت: «اپوزیسیون برنامه هسته‌ای ایران را از بین نخواهد برد. ما نمی‌توانیم با ایرانی هسته‌ای زندگی کنیم. نمی‌توانیم وجود این بمب را بپذیریم، زیرا آنها ما را نابود خواهند کرد.»- او مدعی شد ۹۰درصد برنامه هسته‌ای جمهوری اسلامی نابود شده است و الان بهترین فرصت است که ۱۰درصد باقی‌مانده‌ی کار هم انجام شود.

◼️ماجرای مرز عراق| مصطفی ادعیر محمداوی، رئیس شورای استان میسان، تهدید کرده اگر گذرگاه مرزی شیب (چذابه) با ایران تا روز پنج‌شنبه باز نشود، این استان دست به نافرمانی مدنی خواهد زد و ارتباطش را با دیگر مناطق عراق قطع خواهد کرد- او در تجمع رانندگان کامیون معترض به وضع مرز، این حرف‌ها را زده است.
مصطفا ادعیر محمداوی، از چهره‌های ارشد جریان عصائب اهل حق، از گروه‌های مسلح شیعی متحد جمهوری اسلامی ایران است و در شورای این استان همسایه‌ی ایران هم دو گروه عصائب اهل حق و سازمان (سپاه) بدر اکثریت دارند.

◼️پیروزی لولا در برزیل| لولا دا سیلوا، رئيس‌جمهوری سوسیالیست میانه‌ی برزیل، در دور دوم انتخابات ریاست‌جمهوری این کشور، توانست فلاویو بولسونارو، رقیب راست‌گرای‌اش، را کنار بزند و برای چهارمین بار غیرمتولی به ریاست‌جمهوری برگزیده شود- نزدیک به ۷۲درصد آرا شمرده شده است و لولا بیش‌از ۵۱درصد و بولسنارو بیش‌از ۴۸درصد آرا را به‌دست آورده‌اند.
در دور نخست انتخابات بولسونارو که از حمایت دونالد ترامپ، رئيس‌جمهوری آمریکا، برخوردار بود، پیش افتاده بود و نظرسنجی‌ها هم پیروزی او را در دور دوم پیش‌بینی کرده بودند اما این برای نخستین‌بار در تاریخ برزیل است که نامزدی‌که در دور اول از رقیبش عقب افتاده، در دور دوم پیروز می‌شود.
پیروزی لولا، از چپ میانه در کشوری به اهمیت برزیل، شاید بتواند توفان پیروزی‌های دست‌راستی‌ها را در آمریکای‌ لاتین فرونشاند.

#روزآروز

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #نگاه_کارشناس

🔺هندسه‌ی امید در لحظات تاریک؛ بازخوانیِ شاهکار ارنست بلوخ (بخش دوم)

✍ ️️️️سمیه توحیدلو

🌱 جلد سوم (هویت، دین، موسیقی و مواجهه با مرگ): این جلد که عمیق‌ترین لایه‌ی وجودیِ اثر است، به سخت‌ترین آزمونِ انسانی یعنی «مرگ و تن» می‌پردازد. بلوخ مرگ را «سنگین‌ترین پاد-آرمان‌شهر» می‌داند که تمام طرح‌های بشر را تهدید به نیستی می‌کند. اما او با نگاهی خیره‌کننده اثبات می‌کند که هسته‌ی وجودیِ انسانی که رو به آینده داشته، دارای «مصونیت برون‌مرزی» است؛ یعنی مرگ تنها می‌تواند پوسته و کالبد بیولوژیکی ما را متوقف کند، اما قدرت ندارد بر اراده، معنا و اثرِ تاریخیِ ما مسلط شود. ما به تمامی نابود نخواهیم شد. مثال‌ها به گونه‌ایست که فضای ذهنی بلوخ را فراتر از محدودیت‌های تن و حتی مسئله مرگ می‌بینی. بلوخ به چیزی فراتر از توان مادی ما در لحظه اشاره می‌کند. چیزی که حتی مرگ هم که نهایت نیستی از دید ماست نمی‌تواند آن را تحت تاثیر قرار دهد. (به راستی تورق و خواندن بعضی از بخش‌های این جلد سوم می‌تواند بسیار به کار زمانه ما بیاید.)

نقطه‌ی ثقل فلسفه‌ی بلوخ این است که هستیِ اصیل در گذشته نیست، بلکه در مرز و «جبهه» (Front)ی پیش‌رو جریان دارد؛ یعنی پیشتازانه‌ترین نقطه‌ی زمانه‌ی حال که آینده در آن در حال رقم خوردن است. ما لحظه‌ی حال را در تاریکیِ تجربه‌ی زیسته کاملاً نمی‌بینیم، مگر آن‌که «امید آموزش ببیند» (Docta Spes)؛ یعنی شورِ رؤیا و تخیل با تحلیلِ دقیقِ واقعیت و امکان‌های عینیِ موجود در متن جامعه پیوند بخورد.

بلوخ به ما یادآور می‌شود که «تفکر یعنی فراتر رفتن»؛ و دقیقاً به همین دلیل است که حتی در دلِ تاریک‌ترین بحران‌ها و بوی تهدید و جنگ، آینده یک محتومِ بسته نیست، بلکه فضایی است باز برای ساختنِ وطن (Heimat)؛ یعنی همان افقِ نهایی که در آن بیگانگی پایان می‌یابد و کرامتِ انسانی احیا می‌شود.

امید برای شرایط امروزِ ما، نشستن و منتظر معجزه ماندن نیست؛ بلکه حضورِ هوشیارانه و شجاعانه در «جبهه»‌ی زمانه برای خلقِ فردایی است که هنوز در هیچ کجای تاریخ محقق نشده است.


#روزنوشته‌های_سمیه_توحیدلو
#ارنست_بلوخ

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #ادبیات_جهان

جنگ و صلح (۴۶)

لئو تولستوی
ترجمه: سروش حبیبی
ناشر: نشر نیلوفر، نشر صوتی آوانامه


جلد سوم - بخش ۱ قسمت ۴

راوی: آرمان سلطان‌زاده


🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #صبحگاه


اما برای شادمانی

سیاره‌ی ما چندان آماده نیست!

خوشی را باید

از چنگِ روزهای آینده بیرون کشید

در این زندگی،

مردن دشوار نیست

ساختنِ زندگی بسیار دشوار است.


#مایاکوفسکی

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #نگاه_کارشناس

🔺پنج چهره‌ی امید بر بستر واقع‌بینی، معنا و پیوند

✍ سمیه توحیدلو
 
همانطور که در بخش پیشین نوشتم؛ در مواجهه با روزگار ناپایدار و فرداهای مه‌آلود یا تاریک، «امید» یک احساسِ تخت و یکدست نیست. اگر بخواهیم بفهمیم چرا بعضی وقت‌ها امید موتور محرکِ تغییر می‌شود و بعضی وقت‌ها صرفاً یک سرابِ تسکین‌دهنده است، باید بدانیم که امید بر دوشِ سه رکنِ بنیادین سوار است:
واقع‌بینی (نگاه بی‌چشم‌پوشی به سختیِ موانع)،
معنا (یافتنِ قطب‌نما در دل رنج و تاریکی) و پیوند (تکیه بر همبستگی و جمع).
بر پایه‌ی همین ارکان و با نگاهی به میراث فلسفی و جامعه‌شناختی، می‌توان امید را در پنج گونه‌ی کاملاً متمایز و طیفی بازشناخت که هر کدام کارکرد و تمایز خاص خود را دارند:
 
▪️امید کاذب و خوش‌بینی ساده‌لوحانه (توهمِ بی‌هزینه):
این همان نگاهی است که فکر می‌کند چرخ تاریخ خودبه‌خود و بدون اینکه ما هزینه بدهیم، رنج بکشیم یا تغییری ایجاد کنیم، به سمت خوبی می‌چرخد. تمایز بنیادینِ این نوع امید در «انکار واقع‌بینی» است. این تفکر با چشم بستن بر ساختارهای ناعادلانه و موانعِ سخت، انسان را در رخوت و انفعال نگه می‌دارد، چرا که فرد تصور می‌کند آینده قرار است خودبه‌خود و بدون عاملیتِ او ساخته شود.
 
▪️امید شناختی و هدف‌محور (نقشه‌ی راهِ فردی):
این الگو، رویکردی کاملاً محاسبه‌گر و ابزاری است (بر مبنای نظریه‌ی هدف و مسیر). تمایز اصلی‌اش در این است که امید را به عنوان یک پدیده‌ی کاملاً فردی و نقشه‌محور تعریف می‌کند؛ یعنی داشتن هدف مشخص و باور به اینکه «منِ فردی» به تنهایی می‌توانم مسیر را طی کنم. نقطه‌ی آسیب‌پذیریِ این امید آن است که وقتی در بحران‌های ساختاری یا فردی، مسیرها مسدود می‌شوند و احتمالات به صفر می‌رسد، این سازه‌ی ذهنی به شدت شکننده است و دچار فروپاشی و تخلیه عاملیتی می‌شود.
 
▪️امید انضمامی و فعال (رویای بیدار در جبهه‌ی زمانه):
در نقطه‌ی مقابلِ امید ایستا، این نوع امید (برگرفته از فلسفه‌ی ارنست بلوخ) شورِ رؤیا و تخیل را با تحلیل دقیق امکان‌های عینیِ جامعه پیوند می‌زند. تمایز کلیدی‌اش در این است که بر پایه‌ی «واقع‌بینیِ جبهه‌ای» بنا شده؛ یعنی شناختِ دقیقِ پیشتازانه‌ترین نقطه‌ی زمانه‌ی حال که آینده در آن در حال شکل‌گیری است. این امید به دنبال خلقِ «امر نو» و ساختنِ افق‌های محقق‌نشده است و به جای نشستن، روی زمینِ واقعیت عمل می‌کند.
 
▪️امید تراژیک یا امید علیه امید (سوختِ مقاومت از دلِ سوگ):
این امید از دل عبور از «نقطه صفر سوگ، فاجعه و رنج» سر برمی‌آورد. تمایز بنیادینِ این چهره با بقیه در این است که واقعیتِ تلخِ شکست، زخم و مرگ را هرگز توجیه نمی‌کند و به دنبال خوش‌بینی‌های ارزان نیست. امید تراژیک متکی بر «رکن معنا» است؛ می‌داند که پیروزی تضمین‌شده نیست، اما با شجاعت چشم در چشمِ فاجعه می‌دوزد تا یاد و حافظه‌ی رنج‌دیدگان را رستگار کند و سوگ را به مسئولیت اخلاقی بدل سازد.
 
▪️امید مطلقِ سکولار (همبستگیِ زیسته در آستانه‌ی نیستی): این امید، دیگر ربطی به رسیدن به یک هدفِ مادیِ مشخص یا پاداش بیرونی ندارد، بلکه یک «موضعِ وجودی و زیسته» در برابر یاس مطلق است. تمایز کلیدیِ امید مطلق در تکیه بر «رکن پیوند» است؛ یعنی حتی از محاسبه‌ی عقلانیِ برد و باخت عبور می‌کند و بر پایه‌ی همبستگیِ بنیادین با دیگران و «ایستادن در کنار یکدیگر» بنا می‌شود. این امید به انسان کمک می‌کند تا در آستانه‌ی بحران و نیستی، انزوا را بشکند و یکپارچگیِ وجودی‌اش را حفظ کند.
 
ما در کجای این طیف ایستاده ایم و نسبتمان با واقع‌بینی، معنا و پیوند چگونه است؟

#روزنوشته‌های_سمیه_توحیدلو

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

🔴 تعارض میان آموزش تربیت‌بدنی در دانشگاه فرهنگیان و واقعیت‌های مدارس

✍ ادریس حسامی | دبیر تربیت‌بدنی و مربی شنا ـ سنندج

یکی از تناقض‌های قابل تأمل در نظام تربیت‌معلم، فاصله میان محتوای آموزشی رشته تربیت‌بدنی در دانشگاه فرهنگیان و واقعیت‌های اجرایی این درس در مدارس است.
کتاب‌های دانشگاهی و استادان دروس تخصصی و عملی، نظیر والیبال، بسکتبال، فوتبال، فوتسال، تنیس روی میز و بدمینتون، بر آموزش علمی و صحیح این مهارت‌ها و ضرورت انتقال آن‌ها به دانش‌آموزان تأکید دارند. اما دانشجو پس از ورود به مدرسه در قالب واحد کارورزی، با واقعیتی متفاوت مواجه می‌شود: حیاط‌هایی فاقد استانداردهای لازم، کمبود تجهیزات و توپ‌های ورزشی، شرایط نامناسب فعالیت در فصل سرد سال و نبود امکانات کافی برای اجرای اصولی آموخته‌های دانشگاهی.
از سوی دیگر، در بسیاری از مدارس، به دلیل غلبه نگاه کنکورمحور بر نظام آموزشی، اهمیت درس تربیت‌بدنی و نقش آن در رشد حرکتی، جسمانی و روانی دانش‌آموزان به حاشیه رانده شده است؛ گویی این درس صرفاً فرصتی برای تفریح و تخلیه انرژی است، نه بخشی اساسی از فرایند تعلیم‌وتربیت.
در چنین شرایطی، دانشجومعلمی که در دانشگاه با اهداف و استانداردهای علمی آموزش دیده است، هنگام مواجهه با محدودیت‌های واقعی مدارس، به‌تدریج دچار احساس ناکامی و دلسردی می‌شود. در نتیجه، کارورزی که باید حلقه اتصال دانش نظری و تجربه عملی باشد، گاه خود به عاملی برای فاصله گرفتن دانشجو از اهداف آموزشی و حرفه‌ای‌اش تبدیل می‌شود.
پرسش اساسی اینجاست: آیا سیاست‌گذاران آموزش‌وپرورش و مسئولان دانشگاه فرهنگیان، پیش از تدوین اهداف آموزشی و تأکید بر یادگیری مهارت‌های تخصصی، تناسب میان محتوای آموزشی، امکانات مدارس و شرایط واقعی اجرای درس تربیت‌بدنی را به‌اندازه کافی مورد توجه قرار داده‌اند؟
نمی‌توان از دانشجو انتظار داشت در محیطی فاقد حداقل امکانات، اهدافی را محقق کند که برای اجرای آن‌ها به زیرساخت‌های مناسب نیاز است. تا زمانی که مسئولان ذی‌ربط برای تأمین امکانات، ارتقای جایگاه درس تربیت‌بدنی و هماهنگی واقعی میان برنامه‌های دانشگاهی و شرایط مدارس اقدام نکنند، نمی‌توان انتظار داشت این درس نقش شایسته خود را در رشد و یادگیری دانش‌آموزان ایفا کند.
مسئله فقط کمبود توپ و فضای ورزشی نیست؛ مسئله، شکاف میان اهداف اعلام‌شده و واقعیت‌های اجرایی و بی‌توجهی به جایگاه واقعی تربیت‌بدنی در نظام تعلیم‌وتربیت است. تا زمانی که این تناقض ساختاری برطرف نشود، نباید تمام مسئولیت ناکامی‌های آموزشی را بر دوش معلم و دانشجومعلم گذاشت.
🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه‌ی مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:

📡 #تلگرام؛ 🌐 #سایت
📸 #اینستاگرام؛ 🐦 #توییترX
📲 #واتس‌اپ؛ 🎥 #یوتیوب

💠 #اندیشه

🔴«مدرسه دوپاره»: بحران آموزش، معیشت معلم و جنگ

🔷مصاحبه‌ی ایران فردا با «محمد حبیبی»
◾️بخش اول

آموزش‌وپرورش ایران در وضعیتی متناقض، هر روز میلیون‌ها کودک را در خود جای می‌دهد، اما هم‌زمان از حفظ معلمان، تأمین عدالت آموزشی و برقراری ارتباط با نسل جدید بازمی‌ماند. در گفت‌وگویی با «محمد حبیبی» «سخنگوی شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران» درباره بحران‌های آموزش عمومی، از ساختار حکمرانی و معیشت معلمان تا خصوصی‌سازی آموزش، بازتولید نابرابری‌های اجتماعی، آسیب‌پذیری مدارس در برابر جنگ و محدودیت آزادی اندیشه در کلاس‌های درس، تصویری نگران‌کننده از آینده ترسیم می‌شود؛ آینده‌ای که در آن، شکاف میان دانش‌آموزان برخوردار و محروم می‌تواند به شکافی عمیق‌تر در جامعه تبدیل شود. بااین‌حال، هنوز معلمانی که با وجود فشارهای معیشتی و محدودیت‌ها بر حق پرسیدن و آموختن پافشاری می‌کنند و دانش‌آموزانی که از طرح پرسش دست نمی‌کشند، روزنه‌ای برای تغییر باقی گذاشته‌اند. پرسش اصلی این است: آیا آموزش‌وپرورش ایران می‌تواند از چرخه نابرابری، بی‌اعتمادی و کنترل خارج شود و بار دیگر به نهادی برای پرورش شهروندان آزاد و مسئول تبدیل شود؟

1️⃣ وضعیت آموزش‌وپرورش

✅اگر بخواهیم وضعیت آموزش‌وپرورش ایران را در یک جمله توصیف کنیم، چه می‌گویید؟
نهادی که هنوز هر صبح شانزده میلیون کودک را در خود جا می‌دهد، اما دیگر نه معلمش را نگه می‌دارد، نه دانش‌آموزش را برابر می‌کند و نه با جامعه‌ای که بیرون در مدرسه ایستاده، حرف می‌زند.

✅ریشه‌ای‌ترین بحران آموزش ایران چیست؟
بحران اعتماد، که همه‌ی بحران‌های دیگر از آن تغذیه می‌کنند. معلم به دستگاهی که او را اداره می‌کند اعتماد ندارد، چون سال‌هاست وعده می‌شنود و کسری می‌گیرد. خانواده به مدرسه اعتماد ندارد، چون می‌داند سرنوشت فرزندش را نه مدرسه، که کلاس خصوصی و کنکور و سرمایه‌ی خانوادگی تعیین می‌کند. دانش‌آموز به آن‌چه در کلاس می‌شنود اعتماد ندارد، چون فاصله‌ی آن را با زندگی واقعی هر روز لمس می‌کند. و خودِ دستگاه هم به معلم اعتماد ندارد؛ وگرنه این‌همه نظارت، گزینش، هیئت تخلفات و پرونده برای چیست؟ نهاد آموزش بر اعتماد بنا می‌شود؛ وقتی اعتماد برود، بودجه و برنامه و سند تحول هم چیزی را نمی‌سازد.

✅چرا مشکلات آموزش‌وپرورش با وجود تغییر دولت‌ها حل نمی‌شود؟
چون آموزش‌وپرورش در این کشور هیچ‌وقت یک مسئله‌ی «دولتی» به معنای واقعی نبوده است؛ همیشه یک مسئله‌ی حاکمیتی بوده که دولت‌ها فقط مدیریت روزمره‌اش را به عهده داشته‌اند. محتوای کتاب درسی، گزینش معلم، تربیت معلم، ساختار مدرسه و حتی آن‌چه در مدرسه می‌توان گفت و نمی‌توان گفت، در جایی بالاتر از دولت تعیین می‌شود. وزیر عوض می‌شود، جهت‌گیری عوض نمی‌شود. و وقتی جهت‌گیری ثابت است، تغییر دولت فقط تغییر لحن است.
دومین دلیل این است که آموزش‌وپرورش در اولویت هیچ دولتی نبوده: وزارتخانه‌ای است با بزرگ‌ترین جمعیت کارمند و کمترین نفوذ در تصمیم‌های کلان. بودجه‌اش را آخر از همه می‌بندند و کسری‌اش را اول از همه به او تحمیل می‌کنند.
و سوم، هر دولتی که آمده، به‌جای حل مشکل، یک «سند» تازه نوشته است. ما سند تحول داریم، سند برنامه‌ی درسی ملی داریم، نقشه‌ی راه داریم؛ آن‌چه نداریم، تغییری است که معلم در کلاسش لمس کند.

✅آیا مشکل اصلی کمبود بودجه است یا ساختار حکمرانی آموزش؟
هر دو، اما به ترتیب معکوس آن‌چه معمولاً گفته می‌شود. کمبود بودجه واقعی است:

بیش از نود درصد بودجه‌ی آموزش‌وپرورش صرف حقوق می‌شود و برای کیفیت — تجهیز، نوسازی، آموزش ضمن خدمت، کاهش تراکم کلاس — تقریباً چیزی نمی‌ماند. اما این کمبود، خودش محصول ساختار حکمرانی است، نه علت مستقل. ساختاری که آموزش را هزینه می‌بیند نه سرمایه‌گذاری، معلم را کارمند می‌بیند نه متخصص، و مدرسه را محل اجرای سیاست می‌بیند نه محل رشد.

در چنین ساختاری اگر بودجه دو برابر هم بشود، به همان‌جایی می‌رود که تا حالا رفته: به ساختمان‌های اداری، به نهادهای موازی، به برنامه‌هایی که برای مدرسه نوشته می‌شود بی‌آن‌که از مدرسه پرسیده شود. پس پاسخ من این است: بودجه بدون تغییر بنیادین سیاستها ، آب در غربال است؛ و تغییر بنیادین سیاستها بدون بودجه، شعار....


🔻متن کامل:
https://cutt.ly/cyYdjHGM

#ایران_فردا
#محمد_حبیبی
#بحران_آموزش #بحران_معیشت_معلم
#جنگ_و_تاثیر_آن_بر_آموزش_و_پرورش

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #ادبیات_جهان

جنگ و صلح (۴۷)

لئو تولستوی
ترجمه: سروش حبیبی
ناشر: نشر نیلوفر، نشر صوتی آوانامه


جلد سوم - بخش ۱ قسمت ۵

راوی: آرمان سلطان‌زاده


🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #صبحگاه


سلام بر آنان که

با شعری به اشک می‌آیند

و با شاخه گلی به شوق...

#غسان_کنفانی

🔹🔹🔹

🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran

💠 #یاد


آنگاە
کە تاریخ‌نگاری می‌نویسد
-در جنگی صد نفر کشتە شدند-
و سپس بە آسانی
از نام و نشانشان می‌گذرد،
تو
بأیست و اندکی بیاندیش؛
صد انسان و صد روح
صد رودخانە و صد خیابان
صد پنجره و صد زن
و صدها برگریزان و صدها رویا و صدها کودک...
هزاران بوسە و هزاران باغ ...
این تنها چشمان شاعر است
کە در این صد جانِ شیرینِ کشتەشدە
صد نی و صد ترانە
هزار تبسمِ گل و هزار آیینەی شکستەی آفتاب
و هزاران اشک خداوند را می‌بیند...

#شیرکو_بیکس


#آرمیتا_گراوند ۱۷ فروردین ۱۳۸۵ – ۶ آبان ۱۴۰۲

🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران

🆔 @KSMtehran