#سقز

اعتصاب کسبه و بازاریان سقز در اعتراض به تغییر در معماری آرامستان آیچی و بازداشت خانواده جانباختگان خیزش انقلابی

#ژینا_امینی
#اعتراضات_سراسری
#ژینا_امینی

به کولبری می‌توان از دو جنبه نگریست. اول این‌که کولبری را به عنوان یک پدیده در نظر بگیریم و برای تفسیر آن به جزئی‌نگری بپردازیم. بدین معنا که کولبر را به عنوان یک «فرد» در نظر بگیریم که برای امرار معاش به‌ اجبار به مرز می‌رود و به کولبری مشغول می‌شود. کولبری تبدیل به یک «شغل» می‌شود که فرد با اشتغالِ آن جایگاه، کسب درآمد می‌کند. آن‌چه در این نگاه غالب است، شخصی سازیِ کولبری و تقلیل یک مسئله ساختاری به امری شخصی، فردی و حتی گروهی است.
جنبه دوم که در تضاد با نگاهِ اول قرار دارد، نگاهِ ساختاری به پدیده کولبری است. بنیاد این نگاه این است که کولبری امری ساختاری است و نه شخصی. بر این اساس، مکانیزم‌هایی تاریخی و ساختاری باعث شکل‌گیری پدیده کولبری شده‌اند که بدون شناخت این مکانیزم‌ها نمی‌توان پدیده مورد نظر را تبیین نمود. در این حالت ما با «کولبر» روبرو نیستیم، بلکه با «کولبری» مواجه هستیم. در واقع، فرمی از گذار از شخصی‌سازی کولبری به ساختار محوریِ کولبری را شاهد هستیم. بنابراین کولبری یک پدیده ساختاری است که ارتباطی با شخصِ «کولبر» ندارد. شخصِ «کولبر» تنها فرم و قالبی است که «کولبری» در درونِ آن نمود پیدا کرده و بازنمایی می‌شود. کولبر تنها نمایندهِ یک وضعیت ساختاری-تاریخی است.
برای روشن شدنِ تفاوت این دو نگاه به تفصیل در مورد کولبری و مفهموم‌پردازی آن می‌پردازیم و در ادامه، اهمیتِ نگاه ساختاری به کولبری را یادآور می‌شویم. کولبری وضعیتی است که در آن «زیستِ انسانی» حذف شده است و به جای آن فرمی از «زیستِ بیولوژیک» جایگزین شده است. در واقع، در کولبری ما شاهدِ حاکمیت حیاتِ بیولوژیک بر حیاتِ مدنی-سیاسی هستیم. آن‌چه اهمیت محوری پیدا کرده است، «تَنِ کولبر» است. آن‌چه زخمی می‌شود، بدنِ کولبر است؛ آن‌چه از بین می‌رود و ویران می‌شود، کالبدِ کولبر است. اما این تنها نگاهی سطحی و ساده به کولبری است. ما هنگامی‌که نگاهِ شخصی‌نگرانه به کولبری داشته باشیم، بیشتر با تَن و بدن کولبر مواجه هستیم. این در حالی‌ست که کولبری تنها یک وضعیت بیولوژیک و زیستی نیست، بلکه بیشتر از آن، ماهیتی سیاسی-اجتماعی دارد. در این حالت کولبر، تنها یک تنِ بیولوژیک نیست، بلکه یک سوژه سیاسی نیز می‌باشد. این مسئله هنگامی بیشتر از همه پُررنگ می‌شود که کولبری تبدیل به یک موقعیتِ اعمال قدرت و تنظیم معادلات قدرت می‌شود. کولبر توسط مناسباتِ قدرت احضار شده و فراخوانده می‌شود(تبدیل به یک سوژه می‌شود). او تبدیل به ابزار و ابژه‌ای برای اعمال قدرت و سیاستِ تعامل می‌شود. کولبر از خودش «وجود»ی ندارد، بلکه وجود او تبدیل به ابزارِ اعمالِ «وجودِ دیگری» شده است. به زبانی دیگر، «میل» کولبر به خودش تعلق ندارد، بل‌که «میل دیگری» است. «دیگری» کولبر را احضار می‌کند «میل» او را مدیریت می‌کند، و در نهایت «میل» خودش(میل دیگری) را به او تزیق می‌کند. میلِ «دیگری»، فرمی #اســــتعـــمـــاری دارد. «دیگری» نه تنها به دنبال استعمارِ فضای عینی زیستِ کوردستان است، بل‌که به دنبال تسلط بر فضای ذهنی «ملت کورد» نیز می‌باشد.

#کولبری
#کولبر
#انقلاب_ژینا

▪️آزادی فعال کارگری فرهاد شیخی از زندان کرج


فرهاد شیخی فعال کارگری اهل شهر سقز و ساکن تهران با قرار کفالت و تا زمان پایان مراحل دادرسی از ندامتگاه مرکزی کرج آزاد شد.

به گزارش کولبرنیوز روز سه‌شنبه ۲۳،خردادماه ۱۴۰۲، فرهاد شیخی از فعالین کارگری و از اعضای سابق اتحادیه آزاد کارگران ایران، پس از تفهیم اتهام در دادسرای هشتگرد، با قرار کفالت موقتاً و تا زمان پایان مراحل دادرسی از ندامتگاه کرج آزاد شد. این فعال کارگری روز سه‌شنبه ۲۳ خردادماه ۱۴۰۲، از زندان رجایی شهر کرج به شعبه ششم بازپرسی دادسرای هشتگرد منتقل و از بابت اتهام «تبلیغ علیه نظام» تفهیم اتهام شد. وی پیش از آزادی به ندامتگاه مرکزی کرج منتقل شده بود.
فرهاد شیخی روز یکشنبه ۷ خردادماه ۱۴۰۲، توسط نیروهای امنیتی در منزل شخصی خود واقع در هشتگرد کرج بازداشت و چندی بعد به زندان رجایی شهر کرج منتقل شد.

فرهاد شیخی در تاریخ اول بهمن‌ماه ۱۴۰۱، توسط نیروهای امنیتی در منزل شخصی خود بازداشت و سپس به زندان رجایی شهر کرج منتقل شد. او در تاریخ ۱۷ بهمن‌ماه ۱۴۰۱، از این زندان به ندامتگاه مرکزی کرج انتقال داده شد. این فعال کارگری نهایتاً در تاریخ ۱۸ بهمن‌ماه ۱۴۰۱، به دنبال صدور بخشنامه عفو از زندان آزاد شد.لازم به ذکر است که این فعال کارگری پیش‌تر نیز به خاطر فعالیت‌های صنفی و کارگری سابقه بازداشت و محکومیت داشته است. فرهاد شیخی روز چهارشنبه ۱۱ اردیبهشت‌ماه ۱۳۹۸، همزمان با روز جهانی کارگر، به همراه ده‌ها تن از شرکت‌کنندگان در تجمع اعتراضی در مقابل ساختمان مجلس در پی ورود نیروهای امنیتی و به خشونت کشیده شدن این تجمع بازداشت شده بود.فرهاد شیخی، روز دوشنبه ۱۳ خردادماه ١٣٩٨ با تودیع قرار وثیقه ۲۵۰ میلیون تومانی و قرار کفالت ۳۰ میلیون تومانی از بابت دو اتهام مجزا تا پایان مراحل دادرسی آزاد شده بود.جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات فرهاد شیخی در تاریخ ۱۳ مردادماه ١٣٩۸ در شعبه ۱۰۵۸ دادگاه کیفری ۲ استان تهران برگزار و طی آن اتهام به «اخلال در نظم و آسایش عمومی» به چهار ماه زندان و پنج ضربه شلاق (تعلیقی به مدت دو سال) محکوم شد. دادگاه همچنین قرار منع تعقیب آقای شیخی از بابت اتهام «اجتماع و تبانی برای اقدام علیه امنیت ملی» را صادر کرده بود.

⬇️⬇️⬇️⬇️

https://shorturl.at/hlvH9

▪️کشته و زخمی شدن شش سوختبر در اصفهان

شش سوختبر بلوچ در پی تیراندازی مستقیم نیروهای نظامی در اصفهان کشته و زخمی شدند.

به گزارش رسیده، صبح روز سه‌شنبه ٢٣ خردادماه ۱۴۰۲، تیراندازی نیروهای نظامی در محور خور به جندق واقع در استان اصفهان به سمت سه خودرو سوختبر، منجر به کشته شدن چهار سوختبر بلوچ و زخمی شدن دو نفر دیگر شد. از هویت افراد کشته شده تا لحظه تنظیم این خبر اطلاعی در دسترس نمی‌باشد.
در این تیراندازی که منجر به واژگونی و آتش گرفتن خودروها شده دو نفر به نام های "ثناالله سرگلزایی" و "سعید کبدانی"، هر دو ٢٠ ساله و اهل زاهدان زخمی شده که جهت مداوا به بیمارستانی در نایین منتقل شده‌اند.
بر اساس این گزارش، پس از تیراندازی نیروهای نظامی به لاستیک های این خودروها، هر سه خودرو واژگون شده‌اند که دو خودرو دچار حریق شده و چهار نفر در شعله‌های آتش جان خود را از دست داده‌اند.
سوختبری از جمله کارهای نامتعارف و خطرآمیزی محسوب می‌شود که بسیاری از مردم بلوچ در بلوچستان بدلیل نبود شغل مناسب و پایدار اجباراً به آن روی آوردەاند. تصادف، واژگونی خودرو و تیراندازی مستقیم نیروهای نظامی و امنیتی، بخشی از خطراتی هستند که در این راه جان سوختبران را تهدید می‌کند. با استناد به گزارش فعالین بلوچ در سال ۲۰۲۲ میلادی دستکم ۱۰۵ سوختبر بلوچ با تیراندازی نیروهای نظامی، تصادفات رانندگی و آتش گرفتن خودرو جان خود را از دست داده و ۵۲ تن دیگر نیز طی این حوادث زخمی شدند.

⬇️⬇️⬇️⬇️

https://shorturl.at/dsvA5

▪️تدوام متشکل شدن زنان


بعد از اعلام تاسیس تشکل «مادران انقلاب» بر سر مزار ژینا امینی، مظهر "انقلاب ژینا" در روز جمعه ١۹ خردادماه ۱۴۰۲، در شهر سقز اینک «انجمن خانواده‌های دادخواه آبان» طی بیانیه‌ای اعلام موجودیت کرده است.
در بیانیه اهداف سیاسی و قضایی انجمن بیان شده است. یکی از موسسین تاکید کرده گرچه انجمن مستقل است، اما از آنجا که "ذات دادخواهی سیاسی" می‌باشد انجمن خود را متعلق به همه دادخواهان و آزادیخواهان می‌داند و با تمام نیرو با مردم حق‌طلب همکاری خواهد کرد. یکی دیگر از اعضای خانواده جانباختگان آبان گفته: «همزمان که دادخواه آبان هستیم، دادخواه دیگر جنایت‌های اتفاق افتاده توسط جمهوری اسلامی هستیم». در این شکی نیست که ستون اصلی این انجمن نیز، مثل موارد مشابه، مادران جانباختگان خواهند بود.
جمهوری اسلامی در منگنه مبارزات زنان گیر کرده است. اگر در شروع خیزش انقلابی ژینا، دختران جوان میدان‌دار مبارزه‌ای خونین بودند، اینک مادران، مادر بزرگ‌ها و ميليون‌ها زن ضدحجاب در کنار دختران خود قرار گرفته‌اند. اینک دستگیری ۴۰ نفره «مادران انقلاب» و نزدیکانشان در کوردستان و یا تلاش برای پرونده‌سازی برای منیره مولائی‌راد، مادر شجاع کودک جانباخته کیان پیرفلک، که شهرت جهانی یافته، فقط تقویت اراده مبارزاتی و رسوائی بیشتر را برایشان به ارمغان می‌آورد. اگر سران وحشت زده اسلامی، بر این تصور بودند با مسموم کردن دختران در مدارس بر خیزش زنان فایق خواهد آمد اینک با میلیون‌ها زن مجربی که طی دهه‌ها تمام اقدامات، سیاست‌ها و قوانین ضد زن رژیم را با شکست مواجه کرده‌اند چه می‌کند.

ادامە متن در لینک زیر:

http://bitly.ws/Iprp

پیام همبستگی #حماسه_بدخشانی به مناسبت روز تولد #کیان_پیرفلک از طرف #زنان_افغانستان خطاب به زنان مبارز ایران.

#ژینا_امینی
#انقلاب_ژینا
#اعتراضات_سراسری

▪️بوکان؛ مسعود دارسنج جهت تحمل حبس راهی زندان شد


مسعود دارسنج شهروند اهل بوکان که پیش‌تر در جریان اعتراضات مردمی در شهر بوکان دستگیر شده بود، جهت تحمل دوران محکومیت خود راهی زندان بوکان شد.

به گزارش کولبرنیوز روز دوشنبه ۱۵ خردادماه ۱۴۰۲، مسعود دارسنج جهت تحمل دوران محکومیت خود راهی زندان بوکان شد.
بر اساس حکمی که اوایل اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۲، توسط شعبه ۱۱۰ دادگاه کیفری بوکان صادر و به آقای دارسنج ابلاغ شده، وی از بابت اتهامات «همکاری با یکی از احزاب مخالف نظام، شعار نویسی، پخش اعلامیه و تبلیغ علیه نظام» به سی و سه ماه حبس تعزیری محکوم شد.
وی در تاریخ ۲۵ دی‌‌ماه ۱۴۰۱، بدون ارائه حکم قضایی توسط ماموران امنیتی بازداشت و به یکی از بازداشتگاه‌های امنیتی در ارومیه منتقل شد.
این شهروند پس از یک ماه و با اتمام مراحل بازجویی با تودیع قرار وثیقه سیصد و پنجاه میلیون تومانی آزاد شده بود.

http://bitly.ws/IqWA

▪️پریود بدونِ آب

هفته گذشته روز جهانی بهداشت #پریود بود و همه ما به هرشکلی که توانستیم تلاش کردیم درباره موضوعی که به یکی از تابوهای اجتماعی بدل شده بیشتر حرف بزنیم.
از ضرورت دسترسی به بهداشت گفتیم و از ابعاد هورمونی و آثار پریود در تغییرات خلق و خو و سلامتِ روان.

اما می‌دانید چه شد؟ یک بار دیگر همه ما #زنان_بلوچ را فراموش کردیم!

تلاش‌ برای آگاهی‌بخشی درباره پریود در تمام سال‌های گذشته ادامه داشته و چنان مؤثر بوده که امروز حتی در سیستان و بلوچستان هم که ای بسا بافت سنتی‌تری داشته باشد  شاهد رشد تابوشکنی درباره پریود هستیم. با این حال هنوز راه طولانی در پیش داریم؛ مخصوصا اگر قرار باشد به زنان بلوچ و ستم مضاعفی که تجربه می‌کنند توجه کنیم.

سیستان و بلوچستان از استان‌هایی است که پایین‌ترین شاخص بهداشتی کشور، بیشترین آمار فقر و کمترین دسترسی به آب آشامیدنی و بهداشتی را دارد.

ادامە متن در لینک زیر:
http://bitly.ws/Ipu7

▪️سنندج؛ آزادی فعال کارگری اقبال پیشکاری


فعال کارگری اقبال پیشکاری پس از حدود یک ماه از زمان دستگیری، با تودیع قرار وثیقه موقتاً و تا زمان پایان مراحل دادرسی از زندان آزاد شد.

به گزارش کولبرنیوز روز چهارشنبه ۲۴ خردادماه ۱۴۰۲، فعال کارگری اقبال پیشکاری، پس از گذشت یک ماه بازداشت با تودیع قرار وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی موقتاً و تا زمان پایان مراحل دادرسی از زندان آزاد شد.
اقبال پیشکاری به همراه ۷ فعال کارگری دیگر با اسامی کمال کریمی، عبدالله خیرآبادی، هاجر سعیدی، حبیب‌الله کریمی، سیروان محمودی، شادمان عبدی و خبات محمودی درحالی بازداشت شدند که روز ٢٧ اردیبهشت جهت گرامی‌داشت یاد جانباخته راه آزادی "هومن عبدالهی" به منزل پدر وی رفته بودند که با یورش نیروهای امنیتی اداره اطلاعات شهرستان سنندج، بدون ارائه هیچ‌گونه برگه قضایی بازداشت و به بازداشتگاه این اداره منتقل شده بودند.
از این هشت فعال کارگری دستگیری شده، هفت تن آن‌ها با تودیع قرار وثیقه آزاد شده‌اند و تنها هاجر سعیدی کماکان در بازداشت نهادهای امنیتی شهر سنندج می‌باشد. از سوی دیگر برهان سعیدی دیگر فعال کارگری و برادر هاجر سعیدی نیز کماکان در بازداشت نهادهای امنیتی شهر سنندج می‌باشد.
لازم بە ذکر کە اقبال شبانی بازرس سندیکای خبازان شهر سنندج نیز یکی دیگر از فعالین کارگری این شهر بود کە چند روز پس از دستگیری این هشت فعال کارگری بازداشت و سپس روز چهارشنبه ۱۰ خردادماه ۱۴۰۲، با قرار وثیقه پانصد میلیون تومانی آزاد شد.

http://bitly.ws/Ix62