Forwarded from اتچ بات
#زن_کولبر_کرد
زن کولبر کُرد، کولبر به دنیا نمی آید اما زن متولد میشود، جنس مادەی یک گونەی جانوری ست. زن کولبر کُرد، مادر است با بوی میخک تند. مادر است با ترس مرگ از گرسنگی شدید، با ترس از فشنگ داغ. با آواز لای لایی برای خواباندن سربازان لب مرز!!
چه بسا چکمه هایشان را برای پای مردان ساخته اند و روسری شان همان چفیه مردانه است. انگار جنسیت رنگ می بازد، کولبر نه مرد است نه زن. کولبر، موجود سخت و سفت بارکش است، کولبر ویترین مرگ است.
اما زن کولبر کُرد، زن نیست، مادر است با دغدغەای به وسعت راه کولبری، به درازای آهنگ حرکت!
همانجا، در کنار بار و درد و مرگ، دیوار شرم می ریزد و مرز خالی میشود! همانجا مرز دیگر بازی کودکانه است، وقتی زنی بیست کیلو لوازم آرایشی بر کول میکشد که حتی یک گرمش را، برای خود نمی خواهد، وقتی زنی دیگر لوازم آرایش لازم ندارد. او تبدیل به مردی میشود که زن است، شیر می دهد، آشپز ماهری است، خانم خانه داریست! تبدیل به مردی میشود که سبیل ندارد، طلاق نمی اندازد، خشن نیست!
زن کولبر کُرد، مرد ظریفیست که زیر بار گریه میکند اما غرورش نمی ریزد! النگوی طلا ندارد، لباس حریر تازه ندارد، حتی کهنەاش را نداشته است!
همانجا روی تخت بیمارستان، وقتی کوله زیر شکم است و متولد میشود شبیه وقتی که کوله روی پشت است و لیز می خورد، کودکی متولد میشود، کاشکی زن نباشد، کاشکی مرد نباشد، کاشکی کولبر نباشد!
انگار مرز ناموس است، که برای آن خون ریخته می شود، زن کولبر کُرد ناموس کسی نیست، خاک ناموس اوست، زنده ماندن شرف اوست، زن کولبر کُرد!
#دلشاد_خضری
https://t.me/joinchat/AAAAAENJFT_8C4fepYHErw
زن کولبر کُرد، کولبر به دنیا نمی آید اما زن متولد میشود، جنس مادەی یک گونەی جانوری ست. زن کولبر کُرد، مادر است با بوی میخک تند. مادر است با ترس مرگ از گرسنگی شدید، با ترس از فشنگ داغ. با آواز لای لایی برای خواباندن سربازان لب مرز!!
چه بسا چکمه هایشان را برای پای مردان ساخته اند و روسری شان همان چفیه مردانه است. انگار جنسیت رنگ می بازد، کولبر نه مرد است نه زن. کولبر، موجود سخت و سفت بارکش است، کولبر ویترین مرگ است.
اما زن کولبر کُرد، زن نیست، مادر است با دغدغەای به وسعت راه کولبری، به درازای آهنگ حرکت!
همانجا، در کنار بار و درد و مرگ، دیوار شرم می ریزد و مرز خالی میشود! همانجا مرز دیگر بازی کودکانه است، وقتی زنی بیست کیلو لوازم آرایشی بر کول میکشد که حتی یک گرمش را، برای خود نمی خواهد، وقتی زنی دیگر لوازم آرایش لازم ندارد. او تبدیل به مردی میشود که زن است، شیر می دهد، آشپز ماهری است، خانم خانه داریست! تبدیل به مردی میشود که سبیل ندارد، طلاق نمی اندازد، خشن نیست!
زن کولبر کُرد، مرد ظریفیست که زیر بار گریه میکند اما غرورش نمی ریزد! النگوی طلا ندارد، لباس حریر تازه ندارد، حتی کهنەاش را نداشته است!
همانجا روی تخت بیمارستان، وقتی کوله زیر شکم است و متولد میشود شبیه وقتی که کوله روی پشت است و لیز می خورد، کودکی متولد میشود، کاشکی زن نباشد، کاشکی مرد نباشد، کاشکی کولبر نباشد!
انگار مرز ناموس است، که برای آن خون ریخته می شود، زن کولبر کُرد ناموس کسی نیست، خاک ناموس اوست، زنده ماندن شرف اوست، زن کولبر کُرد!
#دلشاد_خضری
https://t.me/joinchat/AAAAAENJFT_8C4fepYHErw
Telegram
attach 📎