فیلم «درهای باز» املیو، در ساحت سرکوب، استبداد و مجازات غیرانسانی اعدام، گویی که بازنمایی بخشی از ساختار سیاسی جمهوری اسلامی است‌.

فیلم که روایت‌گر فاشیسم دوران موسولینی است، شهوت قدرت و گرفتن جان هر معترضی را به‌خوبی نمایان کرده است‌. در میان قاضی‌القضاتِ تشنه‌ی خون، قاضی دی‌فرانچسکو با مجازات اعدام مخالف است. دیالوگ وی با قاضی ارشد، بی‌اعتمادی او به دستگاه حاکم و‌ پرداخت به ساحت‌ پوشالین تعریف آنان از «امنیت ملی» و «حفظ جان شهروندان»، فیلم را از شاکله‌ی سینما جدا و به تجربه‌ی زیسته و جاری هر یک از ما بدل می‌کند. مایی که ارتقای مقام و جابه‌جایی قدرتِ قاضیان شرع و اعضای هیئت مرگ را سالهاست که شاهدیم.


Open Doors (1990)
Director: Gianni Amelio

#ماهی_سیاه :

#کولبرنیوز
@kolbarnews