‍ ‍ راه پیمایی کارگران هپکو به سوی فرمانداری
کارگران هپکو، امروز سه شنبه در ادامه اعتصاب به سمت استانداری اراک راه پیمایی کردند. 5 ماه دستمزد این کارگران معوقه است و با وجود وعده های رنگارنگ مسئولان و شخص علی ربیعی، وزیر کار پرداخت نشده و هیچ مسئولی به داد کارگران نمی رسد.

آخرین اعتصاب کارگران هپکو در شهریو گذشته صورت گرفت. به گزارش اردوی کار، پس از آن از سوی وزارت کار و سازمان خصوصی‌سازی از «واگن‌سازی کوثر» که مدیریت هپکو را بر عهده داشت خلع ید شد و شرکت «هیدرو اطلس» جای «کوثر» را گرفت. یک هفته پیش جلسه‌ای با حضور استاندار استان مرکزی صلاحیت هیدرو اطلس را هم رد کرد. به همین جهت سرنوشت دستمزدهای معوقه کارگران و تولید در شرکت همچنان در ابهام است.
#مبارزه_طبقاتی
#طبقه_کارگر

‎"کۆڵبەر نیوز"

‎اخبار و گزارشات مربوط به کولبران را از طریق زیر به ما ارسال کنید:
@nan_masken_azadi
@Aresz2017

لینک کانال تلگرامی کۆڵبەر نیوز دنبال کنید:
https://t.me/joinchat/AAAAAENJFT_8C4fepYHErw

‏حاکمیت سرمایه داری دینی از جسم و اسلحه و ثروت #اسماعیل_بخشی_سپیده و رفقای #گام هراس ندارد. چونکه پلیس مسلح حافظ انها بخوبی این نکات را خنثی میکند. #هراس اپوزسیون بورژوازی و حاکمیت کنونی از آگاهی #کارگران به فنون انقلابی #مبارزه_طبقاتی (اقتصادی_سیاسی_اجتماعی)ست

‏ #زندانیان_هفت_تپه
م-و
#کولبرنيوز
@kolbarnews

این مرد را می‌شناسید؟ چند مرتبه درباره‌اش شنیده‌ یا خوانده‌اید؟ طی سال‌های اخیر چند بار نام او را همراه با خبرِ بازداشت و زندان دیده‌اید ولی از کنارش گذشته‌اید؟

او، #عثمان_اسماعیلی است. دیروز به ۳۹ ماه حبس تعزیری محکوم شد. در این سال‌ها همواره در راهِ بازداشت، دادگاه و زندان بوده است.
یک کارگرِ نقاش اهل #سقز است که سال‌هاست در راه دفاع از حقوق کارگران فعالیت می‌کند. ساکن #سقز است و با درآمدِ حاصل از نقاشیِ ساختمان روزگار می‌گذارند.

طبقه‌ی حاکم می‌داند که خطر اصلی از ناحیه‌ی همین عثمان‌ها او را تهدید می‌کند که با نانِ کارگری زندگی می‌کنند، باندی-فاندی نیستند ولی چراغ سازماندهی زحمت‌کشان برای مبارزه با غارت‌گران را روشن نگاه داشته‌اند. جالب این‌جاست که ریز و درشت رسانه‌های اولترا-برانداز هم عثمان و امثال عثمان را بایکوت می‌کنند که صدای‌شان به گوش دیگر ستم‌دیدگان نرسد تا بتوانند القا کنند که "رهبر" باید یکی از میان شکم‌سیرهایِ آن‌سوی اقیانوس‌ها باشد و کارگر را چه به سازمان و سازماندهی.

عثمانی که می‌بینید کلهم هفت-هشت عکس در اینترنت دارد که بیشتر آن‌ها با همین لباس‌های کار و دست‌های رنگی هستند. مزیت این عکس‌ها ولی این است که شما مبارزانِ یک‌رنگ و صدیقِ داخل کشور را می‌بینید که سر و صورت‌شان شاید رنگی باشد، ولی قورباغه را جای قناری رنگ نمی‌کنند و مفت‌خورِ جعلق را به‌عنوان رهبر و پیشوا به شما نمی‌اندازند.

عثمان بودن و عثمان ماندن در این روزگار اصلا و ابدا کار سهلی نیست. "آقای اسماعیلی" اگر اراده کند، از ایران بزند بیرون، یک دست کت شلوار و کروات فرد اعلا بپوشد و به‌جای فعال کارگری به خودش بگوید: "کارشناس مسائل کارگری"، می‌تواند وسط لندن به خوشی و خرمی زندگی کند.

زدن زیرِ میزِ معامله کردنِ شرافت کاری‌ست دشوار؛ آن‌قدر دشوار که در همین یک‌دهه‌ی اخیر ردیفی از چپ‌های پرمدعای در زبان سوپرانقلابی را بلعیده و به زوائد محورمقاومت یا رسانه‌های جریان اصلی تبدیل کرده است.

عثمان شدن، #شاهرخ_زمانی شدن، #محمد_جراحی شدن و ... یک رمز دارد: وفاداری به انقلاب، #مبارزه_طبقاتی و ايمان به این‌که ستم‌دیدگان جز خود منجی‌ای نداشته، ندارند و نخواهند داشت.


#طبقه_کارگر
#ماتم_نگیرید_سازماندهی_کنید


@Blackfishvoice1